Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ...

         Τις τελευταίες μέρες το θέμα που κατά κύριο λόγο κατακλύζει τις τηλεοράσεις και το ραδιόφωνο μας, είναι το αν και πότε θα επέλθει η νέα οικονομική συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων δανειστών και της χώρας. Όσο και αν προσπαθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, προκειμένου να αποκομιστεί επικοινωνιακά οφέλη, να παρουσιάσει ότι οι συναντήσεις της με τη τρόικα (“θεσμούς” όπως αρέσκονται), διεξάγονται υπό όρους  σκληρής διαπραγμάτευσης, όλα υποδηλώνουν ότι η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη. Σε μόλις 100 μέρες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώθηκε ότι η ακολούθηση της λογικής “ούτε σύγκρουσης ούτε υποταγής” νομοτελειακά θα αφήνει σα μοναδικό ενδεχόμενο το δεύτερο.
         Οι δημόσιες διαβεβαιώσεις των μεγαλοστελεχών του ΣΥΡΙΖΑ προς τους εταίρους για πάση θυσία και κόστους υπογραφής του νέου μνημονίου δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας για το τι μέλλει γενέσθαι. Σε ελάχιστο διάστημα θα υπογραφεί εκ νέου μνημόνιο και η ελπίδα για ανατροπή των μνημονίων που υποσχέθηκε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, θα δώσει μια και καλή τη θέση της στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής που προστάζει η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.. Η επικείμενη συμφωνία δεν αποτελεί μια εξαίρεση ή μια μαύρη σελίδα στο πολιτικό πρόγραμμα της συγκυβέρνησης. Αντιθέτως, το υπό υπογραφή νέο μνημονιακό πακέτο μέτρων σε συνδυασμό με τη συμφωνία – γέφυρα για παράταση των προγραμμάτων πριν μερικούς μήνες, τη δέσμευση των αποθεματικών πανεπιστημίων και δήμων, τη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων (βλ. Λιμάνι Πειραιά) και το πολυνομοσχέδιο για τη Παιδεία, που αποτελεί μια απλά πιο “αριστερή” εκδοχή του ν. Διαμαντοπούλου υποδηλώνουν ότι εντός των ευρωπαϊκών τειχών και με παράλληλη αποδοχή του χρέους, καμία πραγματικά φιλολαϊκή αλλαγή δε μπορεί να επέλθει.
Σύμφωνα με δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, υπάρχει αδυναμία τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να πληρωθεί η επόμενη δόση στο ΔΝΤ τις αρχές του Ιουνίου. Αυτό σημαίνει ότι με δεδομένη τη δέσμευση της κυβέρνησης για αποπληρωμή του χρέους, οδηγούμαστε σε δύο επιλογές για την εξεύρεση χρημάτων: είτε σύναψη νέου μνημονίου και μείωση μισθών και συντάξεων, είτε νέα κλοπή των αποθεματικών των δημοσίων φορέων. Και τα δύο επιβεβαιώνουν τη συνέχιση της αντιλαικής πολιτικής και υπό αυτή την κυβέρνηση.
Η εδώ και χρόνια συνεχής αναδίπλωση του ΣΥΡΙΖΑ , το γεγονός ότι δε μπορεί να υλοποιήσει, ούτε το ελάχιστο για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων, πρόγραμμα Θεσσαλονίκης  δε πρέπει να σπείρει την απογοήτευση στη φοιτητιώσα νεολαία και στους εργαζόμενους. Και τώρα όπως και πάντα ο λαϊκός παράγοντας θα πρέπει να είναι αυτός που θα πάρει τη κατάσταση στα χέρια του και θα καθορίσει τις κοινωνικές εξελίξεις.
Σαν πρώτη απάντηση, ήρθε η κινητοποίηση εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και πολιτικών οργανώσεων στις 11/5 μέρα που καταβλήθηκε η προηγούμενη δόση στο ΔΝΤ. Δόθηκε ένα πρώτο μήνυμα ότι δεν θα υπάρξει καμία συναίνεση στην λιτότητα και στα αντιλαικά μέτρα που υιοθετεί η κυβέρνηση, κάτω από τις προσταγές των δανειστών και της ΕΕ. Σ αυτό το δρόμο πρέπει να συνεχίσουμε και τώρα!
         Όλοι στο δρόμο για να ενισχύσουμε την εργατική - νεολαιίστικη αντιπολίτευση που δεν θα λαμβάνει χώρα στους διαδρόμους της βουλής και στα κομματικά γραφεία αλλά συγκροτείται από τα κάτω, θα επιβάλλει τις λαικές ανάγκες και ελευθερίες, καθώς και τη διεύρυνση αυτών, στο δρόμο και με όρους κινήματος.
Για την συγκρότηση ενός  πανεολαιίστικου-πανεργατικού μετώπου που θα ανατρέψει στη πράξη κάθε προσπάθεια συνέχισης των μνημονιακών μέτρων από οποιαδήποτε κυβέρνηση.Το κίνημα έχοντας ως όπλο του τις αμεσοδημοκρατικές δομές του και όργανα μπορεί και πρέπει να βγεί στην αντεπίθεση. Με γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στις λαικές γειτονιές, με επιτροπές ανέργων και με το συντονισμό όλων αυτών ο λαός και η νεολαία οφείλουν να καταλάβουν ότι είναι αυτοί η κινητήρια δύναμη της ιστορίας, η μόνη που μπορεί να φέρει αλλαγές προς όφελος της λαϊκής πλειοψηφίας. Για να γίνει αυτό χρειάζεται πάλη που να περνάει μέσα από την μονομερή διαγραφή του χρέους, την αποδέσμευση από ευρώ-ΕΕ και την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου . Με την αντίληψη ότι οι αγώνες για να'ναι νικηφόροι πρέπει να βγούν έξω από τα όρια της αστικής νομιμότητας και να έρθουν σε σύγκρουση με αυτά, να τσακίσουμε στο δρόμο τη πολιτική της λιτότητας, της Ε.Ε. και των δανειστών. Για ένα μέλλον χωρίς μνημόνια,χρέος,ΕΕ που θα μπαίνουν στο προσκήνιο οι κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου!

ΌΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 3/6 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗ 313

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

13 ΜΑΗ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ !

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές είναι οι πρώτες μετά τις βουλευτικές της 25 Γενάρη και την κυβερνητική εναλλαγή. Στις 13 Μάη η σπουδάζουσα νεολαία έχει χρέος και συνάμα δυνατότητα να στείλει μήνυμα αντεπίθεσης, να εκφράσει την ολοκληρωτική της καταδίκη τόσο για τις αυταρχικές μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, όσο όμως και για την αστική διαχείριση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την υποταγή του στις προσταγές της Ε.Ε. και των πλαισίων της. Η νεολαία δεν υποτάσσεται – δε διαπραγματεύεται!


ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ – ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

Ισχυροποιούμε την πάλη ενάντια σε κάθε πτυχή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που μετατρέπει το πανεπιστήμιο σε επιχείρηση. Πλήρης και οριστική ανατροπή του ν. Διαμαντοπούλου και κάθε παρόμοιου νομοθετήματος.

Οργανώνουμε το κίνημα για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Καταδικάζουμε τις πολιτικές που ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις της. Καμία συνέχιση των αντιλαϊκών μέτρων, που πετάνε νεολαία και εργαζόμενους στο περιθώριο. Σύγκρουση – ρήξη – έξοδος από Ευρώ  κ' Ε.Ε.


Παλεύουμε για την ανατροπή του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα. Όχι στην ανεργία και στις ελαστικές μορφές εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για όλους.

Θέλουμε παιδεία για τις ανάγκες μας και πανεπιστήμιο καθόλα διαφορετικό, που θα λειτουργεί με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνία και όχι της αγοράς, με ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση χωρίς ταξικούς φραγμούς.

Ενισχύουμε τα πραγματικά όργανα του φοιτητικού κινήματος, δηλαδή τις γενικές συνελεύσεις και το συντονισμό τους. Κόντρα σε όλους όσους θέλουν να νεκραναστήσουν την Ε.Φ.Ε.Ε. ώστε να εξυπηρετήσουν τα κομματικά μαγαζάκια τους, δηλώνουμε ότι το φοιτητικό κίνημα δε ψάχνει για “φοιτητοπατέρες”, με σχέδιο ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος και των φοιτητικών συλλόγων.

Σπέρνουμε το φόβο και το τρόμο στις καθεστωτικές δυνάμεις των ΔΑΠ – ΠΑΣΠ και στα αφεντικά τους.

Τσακίζουμε κάθε ακροδεξιά – φασιστική φωνή στις σχολές, μέσα από την οργανωμένη αντιφασιστική πάλη. Ρίχνουμε μαύρο στις δυνάμεις που καλλιεργούν τις λογικές του ατομικού δρόμου, του κοινωνικού κανιβαλισμού και του εκφασισμού της κοινωνίας.

Κόντρα στα εμπορευματοποιημένα πρότυπα διασκέδασης και ψυχαγωγίας, προβάλλουμε το δικό μας πολιτιστικό αντιπρόταγμα μέσα στους φοιτητικού συλλόγους.

Δε δεχόμαστε να αλλάζουν τα προγράμματα σπουδών σύμφωνα με τις προσταγές των επιχειρήσεων και να διασπούνται τα πτυχία μας. Γνώση και έρευνα για τις ανάγκες μας, όχι για τα κέρδη του κεφαλαίου!

Γιατί σήμερα όσο ποτέ πρέπει να ενισχυθεί το ρεύμα της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που δε θα φοβάται να συγκρουστεί με τίποτα και με κανέναν, αλλά ούτε θα πιστεύει ότι ο εχθρός βρίσκεται “εντός των τειχών” της αριστεράς.


Η νεολαία αγωνίζεται – ανατρέπει – νικά! Για να μην εμπεδώσουμε τη σύγχρονη βάρβαρη πραγματικότητα, να παλέψουμε για μια ζωή με ΜΟΡΦΩΣΗ – ΔΟΥΛΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.

ΔΑΠ ΝΔΦΚ : 13 Μάη, ήρθε η ώρα τους


Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε στην ιστοσελίδα της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ένα ερωτηματολόγιο. Τι μας λένε, λοιπόν, οι ΔΑΠίτες, οι πολιτικοί εκφραστές της ΝΔ, του κεφαλαίου και των μνημονιακών πολιτικών μέσα στα πανεπιστήμια; Γιατί επέλεξαν ένα μήνα πριν τις φοιτητικές εκλογές να κάνουν μία ακόμη “στροφή στην πολιτική”; Από πού και ως πού αυτοί που επιφανειακά το μόνο που φαίνεται να κάνουν είναι να μοιράζουν σημειώσεις και να κάνουν πάρτυ, αποφάσισαν να καλέσουν τους φοιτητές σε συμμετοχή για τη χαρτογράφηση των βασικότερων προβλημάτων τους, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους; Ξαφνικά θυμήθηκε η ΔΑΠ να ασχοληθεί με τα προβλήματα των φοιτητών, όταν τόσα χρόνια ως 1η δύναμη στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ πανελλαδικά προωθεί όλες τις πτυχές τις εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, σαμποτάρει τις συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος και, μάλιστα, ενσωματώνει στο εσωτερικό της από τους νεοφιλελεύθερους της ΝΔ μέχρι τους αναπολητές της χούντας και το Χίτλερ.

Όμως, ας πάμε στην ουσία της καμπάνιας της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ. Ας δούμε, πρώτα απ' όλα τη στόχευση της. Οι φοιτητές κάθε σχολής καλούνται να συμπληρώσουν ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση των προβλημάτων τους, τα αποτελέσματα της οποίας θα κατατεθούν από το Υπουργείο Παιδείας μέχρι τη Σύνοδο των Πρυτάνεων και των προέδρων των ΤΕΙ. Και, προφανώς, η αναφορά σε υπουργούς και πρυτάνεις διόλου τυχαία δεν είναι. Θέλουν να αφοπλίσουν το φοιτητικό κίνημα από το όπλο των μαζικών διαδικασιών και των ανυποχώρητων αγώνων για την επιβολή των αναγκών του και να το μετατρέψουν σε απλό διαχειριστή της κανιβαλικής πολιτικής της ΕΕ και του κεφαλαίου ούτως ώστε να είναι ικανό να κάνει “χρήσιμες” προτάσεις στις κυβερνήσεις και τις πρυτανείες, προτάσεις που θα προωθούν τα σχέδια της άρχουσας τάξης για μετατροπή του πανεπιστημίου σε επιχείρηση και την υπαγωγή της λειτουργίας του στο κεφάλαιο.

Τι, όμως, περιέχεται μέσα σε αυτό το περιβόητο ερωτηματολόγιο; Και τι απαντάει στην πραγματικότητα η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ;

  1. Στο ερώτημα για την επάρκεια της φύλαξης των σχολών η απάντηση της ΔΑΠ δε θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρη. Δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξης των Ιδρυμάτων & έκδοση ειδικής κάρτας εισόδου για όλους τους φοιτητές! Εν ολίγοις, έμπρακτη κατάργηση του ασύλου, αποστείρωση του πανεπιστημίου από κάθε δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων, ποινικοποίηση κάθε αγωνιζόμενου κομματιού εντός του, face control στους “επικίνδυνους”. Με λίγα λόγια τάξη και ασφάλεια, γιατί πώς αλλιώς θα έρθουν οι επιχειρήσεις, όπως εύστοχα αναρωτιόταν ο Παπαμιμίκος, γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, πώς αλλιώς θα έρθει η ανάπτυξη (όπου ανάπτυξη βάλε εκμετάλλευση της γνώσης και της έρευνας);
  2. Για τη σύνδεση προγραμμάτων σπουδών – αγορά εργασίας. Για τη ΔΑΠ χρειάζεται άμεση προσαρμογή του προγράμματος με τις απαιτήσεις της αγοράς. Μας λένε, δηλαδή, ότι θέλουν να παίρνουμε ακόμα πιο κατακερματισμένη γνώση, εναρμονισμένη με τις ανάγκες του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να μην έχουμε εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και να βγαίνουμε εξειδικευμένοι και ευέλικτοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, βορά στα χέρια της εργοδοσίας.
  3. Όσον αφορά τη φοιτητική μέριμνα (σίτιση – στέγαση – συγγράμματα) η ΔΑΠ μας λέει “αύξηση του ορίου” και όχι κατάργηση, μας λέει χαμηλά νοίκια για όσους δεν δικαιούται εστία και όχι δωρεάν εστίες για όλους. Δεν περιμέναμε και κάτι άλλο από μια δύναμη που παρουσιάζει ως ρεαλιστικές λύσεις επιδιώξεις του κεφαλαίου ενώ ταυτόχρονα χτυπάει οποιοδήποτε κομμάτι των φοιτητών παλεύει για τις ανάγκες του.
  4. Μας ρωτάνε για τις διοικητικές υπηρεσίες. Αυτοί που στον αγώνα τον διοικητικών για να μην απολυθούν λέγαν πως οι απολύσεις είναι εξορθολογισμός και πως είναι πολλοί. Αυτοί που προτείνουν τη δουλειά τους να την κάνουν οι φοιτητές. Αυτοί που θέλουν εργολαβίες να εκμεταλλεύονται εργαζόμενους για να κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν εργαζόμενοι προσλαμβανόμενοι από το πανεπιστήμιο με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Εργολαβίες που έχουν πολλαπλάσιο κόστος στο πανεπιστήμιο σε σχέση με την μόνιμη πρόσληψη προσωπικού από το Ίδρυμα.

Η ΔΑΠ παίζοντας το ρόλο του groupie της πολιτικής των μνημονίων και του τσακίσματος των εργατικών - φοιτητικών συμφερόντων, έχει στηρίξει κάθε αντιδραστική μεταρρύθμιση ενάντια στο φοιτητικό κίνημα. Σε αυτές τις φοιτητικές εκλογές θα στηρίξεις πάλι αυτούς που:
  • Χτυπάνε κάθε φοιτητή που παλεύει.
  • Προβάλλουν τη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων και της ΕΕ ως τη μόνη ρεαλιστική λύση.
  • Θέλουν εταιρείες και εργολαβίες να εκμεταλλεύονται φοιτητές και εργαζόμενους.
  • Εγκολπώνουν κάθε φασιστική αντίληψη στον εσωτερικό των Συλλόγων.
  • Μαζί με μπράβους έχουν σταθεί πολλές φορές ενάντια στο φοιτητικό κίνημα.
  • Κάνουν μπίζνα με σημειώσεις και εκδρομές στις σχολές.
  • Το παίζουν ακομμάτιστοι αυτοί που είναι η νεολαία της ΝΔ που έχει καταστρέψει ότι φοιτητικό και εργατικό δικαίωμα των τελευταίων χρόνων.
  • Υποστηρίζουν την αντιδραστική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προς όφελος του κεφαλαίου.
  • Σαμποτάρουν κάθε συλλογική διαδικασία από τα κάτω.
  • Θέλουν να διαλύσουν κάθε αμεσοδημοκρατική διαδικασία των συλλόγων και προτείνουν να υπάρχουν κάποιοι εκλεκτοί ΔΑΠίτες που θα τα λένε με τους υπουργούς και τους προέδρους.

Δεν θέλουμε σωτήρες. Δεν θέλουμε ειδικούς στα πάρτυ. Δεν θέλουμε κανέναν ΔΑΠίτη να ξέρει καλύτερα από τους φοιτητές τις πραγματικές τους ανάγκες.
Θέλουμε οι ίδιοι φοιτητές να είναι στις Γενικές τους Συνελεύσεις, αποφασίζουν οι ίδιοι για τους ίδιους. Θέλουμε δυνατούς Συλλόγους, να παλεύουν συντονισμένοι για την διεκδίκηση και την επιβολή των σύγχρονων αναγκών τους. Θέλουμε οι νεολαία να ζήσει ελεύθερα.

Γι' αυτό και σε αυτές τις εκλογές τσακίζουμε την ΔΑΠ – ΝΔΦΚ. Τσακίζουμε την υποταγή και την συνδιαλλαγή μέσα στα πανεπιστήμια. Τσακίζουμε κάθε λογική αναμονής και συναίνεσης. 

ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ
ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Amber alert: Βρέθηκαν καθαρίστριες. Αναζητούνται οι υπόλοιπες!



Μην τρίβετε τα μάτια σας... Η σχολή είναι όντως καθαρή τις τελευταίες μέρες. Οι κυρίες με τα γάντια που είδατε να κυκλοφορούν στον τέταρτο δεν είναι φαντάσματα. Έχουν σάρκα και οστά! Τι συνέβη όμως;

Το πανεπιστήμιο αποφάσισε να συνάψει συμφωνία με μία νέα εργολαβία καθαρισμού, διάρκειας τριών μηνών. Η εργολαβία αυτή προσέλαβε κάποιες (όχι όλες) από τις καθαρίστριες, οι οποίες εργάζονταν στην προηγούμενη εργολαβία του Σιμονετάτου, σύμβαση που θα διαρκέσει μέχρι τον Ιούνιο. Από εκεί και πέρα αναμένεται για το ακαθόριστο μέλλον η ολοκλήρωση του κεντρικού διαγωνισμού για την καθαριότητα.

Μετά από σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο με απολυμένες και απλήρωτες εργαζόμενες και μία σχολή-χωματερή η προσωρινή αυτή “λύση” δε θα είχε δοθεί αν ο φοιτητικός μας σύλλογος μέσα από τις Γενικές του Συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος δεν είχε δώσει αγώνες, αν δεν είχε σηκώσει ψηλά το ζήτημα, κρατώντας στάση αλληλεγγύης στον αγώνα των καθαριστριών για τη δουλειά τους. Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος απ’ την πρώτη στιγμή, όταν οι καθαρίστριες ήταν ακόμα απλήρωτες, διεκδίκησε και πέτυχε να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους, αλλά και απ’ τη στιγμή που απολύθηκαν έβαλε ζήτημα άμεσης επαναπρόσληψης των καθαριστριών απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο με εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Είναι, βέβαια, προφανές ότι μπροστά σε αυτά η “προσωρινή λύση” που προτείνει το πανεπιστήμιο δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες ούτε των καθαριστριών, ούτε των φοιτητών και εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε τους αγώνες μας για να επιβάλλουμε το σύνολο των αιτημάτων μας, τόσο για τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων του πανεπιστημίου, όσο και για να πεταχτούν έξω απ’ τις σχολές μας οι εργολαβίες.

Ο κοινός ανυποχώρητος αγώνας των φοιτητών με τους εργαζόμενους - και ειδικά τα πιο σκληρά εκμεταλλευόμενα κομμάτια τους, όπως οι εργολαβικοί - είναι ο μόνος, που μπορεί να δώσει πραγματική λύση στα προβλήματα μας, ο μόνος που μπορεί να επιβάλλει την παιδεία των αναγκών μας και μια εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει… Τα σκουπίδια της Φιλοσοφικής ήταν εικόνα από το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Οι εργολάβοι βρώμιζαν και θα συνεχίσουν να βρωμίζουν τις σχολες μας προς όφελος των κερδών τους!

Αντεπίθεση των συλλογικών αγώνων μας τώρα
κόντρα στο πανεπιστήμιο-επιχείρηση & την εργασιακή γαλέρα!

Οι ανυποχώρητοι αγώνες μας δείχνουν το μόνο δρόμο που μπορεί να είναι νικηφόρο, το δρόμο της ανατροπής. Ο αγώνας των καθαριστριών και του φοιτητικού κινήματος δεν τελείωσε… Τη θέση εργασίας τους δεν την χαρίζουν σε κανέναν εργολάβο, σε κανέναν πρύτανη, σε καμιά λιτότητα, σε καμιά μνημονιακή ή ευρωπαϊκή δέσμευση ! Ο αγώνας για άμεση επαναπρόσληψη απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο, με μόνιμη και σταθερή εργασία, με αξιοπρεπή μισθό και εργασιακά δικαιώματα είναι μονόδρομος. Την ώρα που η κυβέρνηση και ο Μπαλτάς μας λένε ότι δεν έχουν λεφτά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων, την ίδια ώρα κουρεύουν τα αποθεματικά των πανεπιστημίων, κλέβοντας επί της ουσίας τα λεφτά των πανεπιστημίων, τα οποία ανήκουν στο λαό, προκειμένου να αποπληρώσουν το χρέος! Όμως φαίνεται είναι “φρέσκοι” ακόμα και δεν έχουν συνειδητοποιήσει με ποιόν τα βάζουν! Το φοιτητικό κίνημα, όχι μόνο δεν θα συναινέσει, αλλά μέσα από μαχητικούς αγώνες δεν θα επιτρέψει να δοθεί ούτε 1 ευρώ για το χρέος! Το χρέος δεν είναι δικό μας, και γι’ αυτό δεν θα το πληρώσουμε, αλλά θα παλέψουμε για την διαγραφή του. Και θα συγκρουστούμε με την ΕΕ, το κεφάλαιο, κάθε κυβέρνηση και με το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν, προκειμένου να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας για Μόρφωση – Εργασία - Ελευθερίες

Γιατί η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιάη άλλη μισή είναι η μάχη

Μάχη μέχρι να σπουδάζουμε όλοι δωρεάν, με γνώση και έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνίας
Μάχη μέχρι να έχουμε όλοι δουλειά με δικαιώματα!

Μάχη μέχρι να πετάξουμε έξω και τον τελευταίο εργολάβο!

Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Τέρμα στον εκφυλισμό - Τέρμα στις εκλογές ανέκδοτο


Οι εργατικές και νεολαιίστικες ανάγκες είναι αδιαπραγμάτευτες!

Στις 3-6 Απρίλη οι εργάτες της ΒΙΟΜΕΤ, των Τσιμέντων Χαλκίδας, η ΕΡΤ, οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του Υπ. Οικονομικών, οι σχολικοί φύλακες, σωματεία, συνδικαλιστικές κινήσεις, πρωτοβουλίες και συλλογικότητες ξεκινούν ένα νέο γύρο κινητοποιήσεων για την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους, αιτημάτων που αφορούν όλες τις ζωτικές ανάγκες της εργατικής τάξης και της νεολαίας.
                    
Στις 3-6 Απρίλη οι εργαζόμενοι κάνουν την αρχή και βροντοφωνάζουν : Το δικαίωμα στη ζωή και τη δουλειά είναι αδιαπραγμάτευτο! Όχι στην ανεργία! Τα εργοστάσια στους εργάτες! Σε αυτό τον αγώνα που αρχίζουν οργανώνουν το Καραβάνι αγώνα και Αλληλεγγύης που θα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη με εργατική διαδήλωση και συναυλία, θα περάσει από την Λάρισα, τον Βόλο,   τη Χαλκίδα, τα Άσπρα Σπίτια στη Βοιωτία και θα καταλήξει στην Αθήνα όπου θα πραγματοποιηθεί κεντρική εκδήλωση την Κυριακή στις 5 Απρίλη και διαδήλωση από τα Προπύλαια στο Υπ. Εργασίας τη Δευτέρα 6 Απρίλη

Είναι ένας αγώνας που πρέπει να αγκαλιάσει όλη η νεολαία και η εργατική τάξη γιατί τα αιτήματα του έχουν πανεργατικό και πανεολαιίστικο χαρακτήρα. Πρέπει οι κινητοποιήσεις και οι εκδηλώσεις αυτές να γίνουν υπόθεση των φοιτητικών συλλόγνω, όχι απλά για να συμπαρασταθούμε σε αυτό τον αγώνα, αλλά με στόχο να γίνουμε κομμάτι του, να τον δυναμώσουμε και να τον πλουτίσουμε με την εμπειρία και τα αιτήματα μας! Να κάνουμε την αρχή για να υπάρξει συντονισμός της νεολαίας και των εργαζομένων. Γιατί ή θα κερδίσουμε όλοι μαζί ή θα χάσει ο καθένας μόνος του!
                                       
Στη νέα περίοδο, η οποία σημαδεύτηκε απ’ την ανάδειξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζεται η μνημονιακή πραγματικότητα που επιβάλλουν η ΕΕ και το κεφάλαιο, όμως οι αναβαθμισμένες ελπίδες του λαού γεννούν νέες δυνατότητες για να σπάσει η αναμονή και να ανέβει η λαϊκή διεκδικητικότητα και μαχητικότητα σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και κάθε κυβέρνηση Οι ανάγκες όλης της νεολαίας και της εργατικής τάξης παραμένουν! Εξακολουθούμε να μη μπορούμε να σπουδάσουμε με αξιοπρέπεια, να μην έχουμε φοιτητικές παροχές, να σπουδάζουμε σε σχολές σκουπιδότοπους, να ζούμε με το φόβητρο της ανεργίας και να δουλεύουμε με ελαστικές σχέσεις εργασίας.  Για αυτό δεν γίνεται να υπακούσουμε σε κανένα συμβιβασμό, δεν συνδιαλεγόμαστε, δεν διαπραγματευόμαστε τη ζωή και το μέλλον μας! Ήδη το φοιτητικό κίνημα με τις κινητοποιήσεις του όλο αυτό το διάστημα κάνει τα πρώτα βήματα για να οργανώσει την αντεπίθεση της νεολαίας και των εργαζομένων! Με ένα πλατύ διεκδικητικό κίνημα, για να δοθεί τέλος στη λιτότητα και τα μνημόνια, για να διεκδικήσουμε να μπουν μπροστά οι ανάγκες της νεολαίας και της εργατικής τάξης.

Ο αγώνας αυτός δείχνει ότι καμιά κυβέρνηση δε μπορεί να λύσει τα πραγματικά αδιέξοδα της κοινωνίας μέσα στην κρίση του καπιταλισμού παρά οι ίδιοι οι εργάτες και η νεολαία με τη δικιά τους ανεξάρτητη δράση! Όχι με «συνέχεια του κράτους», όπως δηλώνει ο ΣΥΡΙΖΑ και υλοποιούν οι διάφοροι Πανούσηδες, αλλά με το τσάκισμα του κράτους! Με το βάρος του χρέους δε μπορεί να υπάρξει καμία βελτίωση στις ζωές μας, αντίθετα δε μπορούν να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, η ανεργία αυξάνεται, ο προϋπολογισμός των ΑΕΙ περικόπτεται για να είμαστε “κύριοι” στις υποχρεώσεις στους δανειστές μας. Παρόμοια καμία αλλαγή πολιτικής δε μπορεί να υπάρξει σε συνεργασία με το κεφάλαιο και την ΕΕ. Αντίθετα ο μόνος δρόμος ανακούφισης της νεολαίας και των εργαζομένων δε μπορεί παρά να βρίσκεται στη διαγραφή του χρέους και στην σύγκρουση, ρήξη και αποδέσμευση με την ΕΕ και το ευρώ. στην ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, στη διεθνιστική συνεργασία με τους υπόλοιπους λαούς και στον επαναστατικό δρόμο!
                                  
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κοροϊδεύει τον κόσμο όταν λέει ότι μπορούν να συνεργαστούν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕΤ με τον βιομήχανο που έκλεισε το εργοστάσιο και τους πέταξε στο δρόμο, μας κοροϊδεύει πως μπορούμε εμείς οι φοιτητές να συνεργαστούμε με τους μάνατζερ και επιχειρηματίες που βγάζουν κέρδη μέσα στις σχολές μας, ότι μπορεί ο ελληνικός λαός να συνεργαστεί με τους εκβιαστές της ΕΕ και του ΔΝΤ.  Δε θέλουμε να συνεργαστούμε και ούτε πρόκειται να υποκύψουμε σε καμία ταξική συνεργασία με τους τυράννους μας!

Τα συνθήματα του Καραβανιού Αγώνα και Αλληλεγγύης είναι σημαντικά όχι μόνο για τους εργάτες αλλά για όλη τη νεολαία και την κοινωνία. Λένε οι εργαζόμενοι “τα εργοστάσια και η εξουσία στους εργάτες”, στο πλάι τους πρέπει να πούμε κι εμείς τα Πανεπιστήμια στους φοιτητές και τους εργαζόμενους με φοιτητικό και εργατικό έλεγχο σε μια άλλη κοινωνία που οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα έχουν τα κλειδιά της κοινωνίας! Για την παιδεία που θέλουμε και ονειρευόμαστε κι όχι το επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο που θέλουν οι μάνατζερ για να διαλύουν τις σχολές που δε βγάζουν κέρδος όπως η Φιλοσοφική και να θησαυρίζουν από απλήρωτη έρευνα συναδέλφων μας. Για αυτό πρέπει να μπούμε δυναμικά σε αυτόν τον αγώνα και να τον ενώσουμε με τις διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος για δωρεάν δημόσια παιδεία στο ύψος των αναγκών μας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ, τα συμβούλια Ιδρύματος και τις περικοπές χωρίς καμία εμπιστοσύνη στα μισόλογα του υπουργείου Παιδείας.