Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

Το φετινό πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων. Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την κοινωνική πλειοψηφία, όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ διαμορφώνεται με βάση την αγορά και όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες, στην πάλη και τις νέες εξεγέρσεις για τη ρήξη και την ανατροπή.

Το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες του σήμερα!

Κάθε χρόνο ο Νοέμβρης είναι ένας πολύ ιδιαίτερος μήνας. Όσο και αν ορισμένοι προσπαθούν να θάψουν τον ηρωικό και ριζοσπαστικό της χαρακτήρα, η εξέγερση του 73 -πέρα από το ξύπνημα της ιστορικής μνήμης- έχει συμβολική σημασία στο σήμερα αφού έρχεται να εκφράσει την αναγκαιότητα για αντίσταση και να εμπνεύσει το ξέσπασμα σύγχρονων νεολαιίστικων και εργατικών αγώνων.

Φέτος, η επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου, η οποία με την ένταση, τη διάρκειά της και την έκταση που λαμβάνει δείχνει να κλονίζει σε βάθος το οικοδόμημα του σύγχρονου καπιταλισμού διαψεύδοντας λογικές που θεωρούν ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα του πιο βάρβαρου προσώπου του συστήματος (νεοφιλελευθερισμός) ή της κακής διαχείρισης του. Οι κυβερνήσεις παγκοσμίως, προσπαθώντας να βρουν δρόμους υπέρβασης της κρίσης και να βγάλουν το κεφάλαιο όσο το δυνατό πιο αλώβητο από αυτή, ετοιμάζουν μία νέα εκστρατεία στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα.

Παράλληλα, η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται ένα μήνα μετά τις βουλευτικές εκλογές και τη διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτό που τώρα πλέον θα αναλάβει, σαν εναλλακτικός διαχειριστής της ίδιας πολιτικής, να καλύψει το κενό της πολιτικής εκπροσώπησης -που όξυνε και η εξέγερση του Δεκέμβρη- και να φέρει σε πέρας την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της αγοράς και του κεφαλαίου μέσα από το τσάκισμα των εργασιακών, νεολαιίστικων και δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Σε αυτές τις συνθήκες –και τη στιγμή που προσπαθούν να μετατρέψουν το «Πολυτεχνείο» σε απλή φιέστα και να το παρουσιάσουν σαν ορόσημο του τέλους των αγώνων και των αντιστάσεων και του περάσματος στην κοινωνική και πολιτική σταθερότητα -μέσα από τον κοινοβουλευτισμό- η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα των διεκδικήσεων για ψωμί – παιδεία – ελευθερία!

ΨΩΜΙ

Το αίτημα για «ψωμί» είναι απόλυτα διαχρονικό στη σημερινή χούντα της πιο άγριας και βάρβαρης επίθεσης απέναντι στην εργαζόμενη πλειοψηφία. Η διαμόρφωση της νέας γενιάς των 700 ευρώ που κάνει 2 και 3 δουλειές για να ζήσει, η ταξική φοροεπιδρομή, ο μαζικός αποχαρακτηρισμός στα βαρέα και ανθυγεινά ,το κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΣΥ) που μας άφησε κληρονομιά η ΝΔ αλλά και το αναμενόμενο επερχόμενο χτύπημα μέσα από τις μαζικές απολύσεις, το πάγωμα των μισθών, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις-τη μεταφορά των stage στον ιδιωτικό τομέα- αλλά και τις αλλαγές στο ασφαλιστικό( συντάξεις, όρια συνταξιοδότησης) δείχνουν ξεκάθαρα ποιος θα κληθεί να πληρώσει την κρίση του κεφαλαίου και πώς θα επιχειρηθεί μία όποια λύση σταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος. Όσο διαμορφώνεται η αστική στρατηγική απάντησης στην κρίση, τόσο πιο εμφανής γίνεται η νέα φάση επιθετικότερης προώθησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων Σε αυτά τα πλαίσια και το ΠΑΣΟΚ, με τη σύμπλευση της ΝΔ, θα προχωρήσει με ένταση της εκμετάλλευσης, με ασφυκτική λιτότητα, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντιδημοκρατικά μέτρα, οξύνοντας τις αντιλαικές μεταρρυθμίσεις.

Σε αυτό το φόντο αναδεικνύεται και η τεράστια αναγκαιότητα να ξεσπάσουν εργατικοί αγώνες που θα εκφράζουν τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματα της πληττόμενης πλειοψηφίας και θα οξύνουν την πάλη για συνολική αναμέτρηση και ανατροπή της διαρκώς κλιμακούμενης αντεργατικής εκστρατείας των κυβερνήσεων, της ΕΕ και του κεφαλαίου.

ΠΑΙΔΕΙΑ

Αν παλαιότερα το αίτημα για παιδεία μεταφραζόταν ως πάλη για κατάργηση των ταξικών φραγμών, σήμερα εμπλουτίζεται από τη συνολικότερη πάλη και διεκδίκηση για το εργασιακό μας μέλλον. Αυτό συμβαίνει ακριβώς εξαιτίας του ρόλου που έρχεται να παίξει το σημερινό πανεπιστήμιο. Η αυταρχικοποίηση του πλαισίου λειτουργίας του, η εισαγωγή επιχειρηματικών κριτηρίων και η πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος, που προωθούνται, στοχεύουν πέρα από την άντληση κέρδους από το ίδιο το πεδίο της εκπαίδευσης και στη διαμόρφωση του μελλοντικού αναλώσιμου και εκμεταλλεύσιμου εργαζομένου. Εκείνου του εργαζομένου που θα κληθεί να δουλέψει με τους χειρότερους όρους, που θα βρίσκεται όμηρος σε μια γκρίζα ζώνη μεταξύ ανεργίας, ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας. Σε αυτά τα πλαίσια διαμορφώνεται το αντιδραστικό πλαίσιο της πλήρους υπαγωγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου και το φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό που χρειάζεται.

Η αδειοδότηση των ΚΕΣ ήρθε σαν τελευταία πινελιά της κυβέρνησης της ΝΔ. Το πάγωμα και η επανεξέταση από το ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω από έναν ελιγμό. Άλλωστε αποτελεί στρατηγικής σημασίας σχέδιο για την κυρίαρχη πολιτική η παγίωση της ιδιωτικής εκπαίδευσης και η κατεύθυνση κατακερματισμού των γνωστικών αντικειμένων που θα έρθει μέσα από την αναγνώριση και ισοτίμηση των ΚΕΣ. Αυτή τη στιγμή το πάζλ της αναδιάρθρωσης έρχεται να συμπληρώσει η Αξιολόγηση και η «εύρυθμη» λειτουργία που αυτή θα επιφέρει στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Ένα πανεπιστήμιο που θα ψάχνει χρηματοδότηση από τον κάθε λογής φορέα, που θα λειτουργεί με κύκλους σπουδών, με πιστωτικές μονάδες και ατομικούς φακέλους προσόντων. Με αυτόν τον τρόπο τα πτυχία χάνουν την αξία τους και εντείνεται η πολυδιάσπαση και ο κατακερματισμός της νεολαίας που βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι επανακατάρτισης και θραυσμάτων γνώσης ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Μπορεί σήμερα οι μέθοδοι θωράκισης του κράτους απέναντι στους αγώνες και τις διεκδικήσεις της νεολαίας και των εργαζομένων να έχουν αλλάξει σε σχέση με τη δικτατορική Ελλάδα. Μπορεί στρατιωτικά οχήματα να μην εισβάλλουν στο πανεπιστημιακό άσυλο αλλά ο πυρήνας της κατασταλτικής λογικής για την συντριβή των οποιονδήποτε αγωνιστικών διαθέσεων και το τσάκισμα και τη συκοφάντηση των κινηματικών διαδικασιών με σκοπό την ακόμα πιο άγρια επίθεση εμφανίζεται σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας μέσα από την πρωτοφανή αστυνομοκρατία και τα καθημερινά πογκρόμ. Οι νεολαιίστικοι και εργατικοί αγώνες χτυπιούνται με τον πιο άγριο τρόπο( ξυλοδαρμοί, χημικά, συλλήψεις). Η κατασταλτική θωράκιση που στοχεύει στην «προστασία του πολίτη» και την πάταξη του «εσωτερικού εχθρού» φτάνει στο σημείο να δολοφονεί νέα παιδιά και μετανάστες. Επιδιώκεται η περιστολή του ασύλου και γίνεται προσπάθεια στρέβλωσης του ρόλου που ιστορικά έχει παίξει για την πυροδότηση και οργάνωση των αγώνων του μαζικού φοιτητικού, εργατικού και ευρύτερου λαϊκού κινήματος. Απεργίες κηρύσσονται παράνομες και η εργοδοτική τρομοκρατία φτάνει στο σημείο να επιχειρεί τη δολοφονία συνδικαλιστών. Τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι ελευθερίες περιορίζονται με τρομονόμους και ένταση της παρακολούθησης(κάμερες στους δρόμους και τους χώρους δουλειάς.).

Αλλά και σε διεθνές επίπεδο, το αίτημα για ελευθερία σίγουρα παραμένει επίκαιρο στο σήμερα. Με πρόσχημα την «πάταξη της τρομοκρατίας» αμφισβητείται πλέον έμπρακτα η αυτοδιάθεση των λαών. Ολόκληροι λαοί αποκαλούνται τρομοκράτες και βιώνουν καθημερινά τις χειρότερες συνθήκες από τα στρατεύματα κατοχής. Παράλληλα χάνονται ζωές στο βωμό του επεκτατισμού και της προσπάθειας μοιράσματος και καθορισμού σφαιρών επιρροής μεταξύ των κρίκων της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας. Όμως το αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που αναπτύσσεται διεθνώς, η ηρωική Ιντιφάντα, η επίμονη αντίσταση του ιρακινού λαού και τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα ανά τον πλανήτη δίνουν το παράδειγμα και δείχνουν ότι η ιμπεριαλιστική πολιτική δεν είναι ανίκητη , ότι οι λαοί μπορούν να τη σταματήσουν.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΝΕΟΛΑΙΙΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Πιάνοντας το νήμα της εξέγερσης του Νοέμβρη, στις σημερινές συνθήκες εμφανίζεται αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή της επίθεσης, κόντρα σε λογικές συναίνεσης και υποταγής. Αγώνων που θα καταφέρουν καίρια πλήγματα στην κυρίαρχη πολιτική και στο ίδιο το σύστημα που γεννά τις κοινωνικές ανισότητες και την εκμετάλλευση. Με ένα ταξικό εργατικό κίνημα που θα ζει και θα αναπνέει μέσα στις γενικές συνελεύσεις, στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς. Κόντρα στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τον υποταγμένο συνδικαλισμό που επιχειρεί να εκτονώσει και να ενσωματώσει τις αναπτυσσόμενες τάσεις για αγώνες, που συνθηκολογεί με την εργοδοσία, στραγγαλίζει εργατικά δικαιώματα και μισθούς στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Για την ανατροπή του εργατικού – κοινωνικού μεσαίωνα, για τις σύγχρονες ανάγκες που δε χωράνε στους κανόνες της αγοράς. Με ένα μαχητικό κίνημα νεολαίας που θα προτάσσει τα κοινά στρατηγικά της συμφέροντα. Μίας νεολαίας που βρίσκεται στο στόχαστρο σε κάθε επίπεδο της ζωής της. Καλείται να εργαστεί με μισθούς πείνας, ανασφάλιστη, ελαστική, περιπλανώμενη από την ανεργία στην ημιαπασχόληση και την επανακατάρτιση. Μιας νεολαίας που στην εξέγερση του Δεκέμβρη βγήκε στο προσκήνιο και απέδειξε την αναγκαιότητα αλλά και τη δυνατότητα συνολικής πάλης στο σήμερα. Για μία νέα όξυνση του φοιτητικού κινήματος που θα διεκδικεί την ανατροπή των αντί – εκπαιδευτικών μέτρων και όλης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Που θα συγκρούεται με την κυβέρνηση και την πολιτική της, τη ΝΔ που αποτελεί το δίδυμο πυλώνα της κυρίαρχης πολιτικής. Που απέναντι στον «ευρωμονόδρομο» θα προτάσσει τη ρήξη με την ΕΕ και τις κατευθύνσεις της, την απειθαρχία και απεμπλοκή από τις οδηγίες της στην εκπαίδευση. Που θα διεκδικεί μέσα από τις διαδικασίες του και θα απαιτεί στο δρόμο της νίκης και της Ανατροπής!

Το φετινό πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων. Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την κοινωνική πλειοψηφία, όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ διαμορφώνεται με βάση την αγορά και όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες, στην πάλη και τις νέες εξεγέρσεις για τη ρήξη και την ανατροπή.

'Ολοι στην Γενική Συνέλευση του συλλόγου την Τετάρτη 11/11 στις 12 στην ΑULA
Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

live στην Φιλοσοφική!

live στην Φιλοσοφική με τους Picos Apicos and the Pina coladas

την Παρασκευή 6/11 στις 11:30

στο αίθριο,είσοδος από τον 4ο όροφο, με 3 ευρώ!

Διήμερο της ΕΑΑΚ 7-8 Νοέμβρη

Ξεκινάει σήμερα το πανελλαδικό διήμερο των σχημάτων της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης στο Πολυτεχνείο στο αμφιθέατρο ΜΑΧ.

Κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος!

Η επίθεση στους μετανάστες είναι επίθεση σε όλους μας!

Στις 4 και 5 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα πραγματοποιηθεί το «διακυβερνητικό Παγκόσμιο Φόρουμ για τη μετανάστευση και την ανάπτυξη», με τη συμμετοχή 40 κυβερνήσεων. Οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων που είναι συνένοχες στα εγκλήματα κατά των μεταναστών και προσφύγων έρχονται για να συζητήσουν υποκριτικά «μεταναστευτικές πολιτικές για την ανάπτυξη» επί της ουσίας δηλαδή θα συζητήσουν για το πως θα αξιοποιήσουν την ένταξη των μεταναστών προς όφελος της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Κρύβουν την αλήθεια!

Η αλήθεια είναι ότι εκατομμύρια πρόσφυγες και οι μετανάστες έρχονται στην Ελλάδα κηνυγημένοι από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στους οποίους οι ελληνικές κυβερνήσεις ενισχύουν και παίζουν σημαντικό ρόλο. Κηνυγημένοι από την φτώχια που εξαπολύει το κεφάλαιο ως απάντηση στην κρίση με τις πολιτικές φτώχειας του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας τράπεζα και από τη κλιματική καταστροφή.
Η αλήθεια είναι ότι οι μετανάστες δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν ελεύθερα καθώς προσκρούουν στην Ευρώπη-φρούριο και στο άθλιο Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου,που απαγορεύει σε κάθε μετανάστη να μπει στην Ε.Ε και τον οδηγεί προς απέλαση. Ενώ όταν ήθελαν φτηνά εργατικά χέρια το δουλεμπόριο δεν τους ενοχλούσε.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση του Πασοκ συνεχίζει να ακολουθεί την πολιτική της ΝΔ και της ΕΕ και να επιτίθεται στα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών. Με μαζικές συλλήψεις,απελάσεις και επιχειρήσεις «σκούπα», προγκρομ, επανοπροωθήσεις αγνοώντας το δικαίωμα αίτησης ασύλου, με τη δημιουργία στρατόπεδων συγκέντρωσης τύπου Γκουανταναμο όπου δεν εξαιρούνται ουτε καν οι ανήλικοι, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της FRONTEX, με το δουλεμπόριο και την ανασφάλιστη μαύρη εργασία.

Η αλήθεια είναι ότι τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες μεταναστών δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά και ήδη έχουν κοστίσει πολλές ανθρώπινες ζωές όπως του Μοχάμεντ Καμράν στο ΑΤ Νίκαιας, του Αμπού Γκράιμπ επίσης σε αστυνομικό τμήμα, των τριών μεταναστών στη Π.Ράλλη. Ούτε βέβαια οι φασιστικές επιθέσεις στον Άγιο Παντελεήμονα και στο λιμάνι της Πάτρας αλλά και η δολοφονική επίθεση στη συνδικαλίστρια Κ.Κούνεβα.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση, η ΝΔ και το ακροδεξιό ΛΑΟΣ μεγεθύνουν μέσω των ΜΜΕ το κλίμα φόβου που υπάρχει σε κατοίκους και προωθούν την γκετοποίηση περιοχής του κέντρου της Αθήνας για να τους στρέφουν εναντίον των “ξένων” αντί του πραγματικού εχθρού, τα κόμματα και το κεφάλαιο.

Γνωρίζουμε πως πρόκειται για επίθεση συνολικά εναντίον των εργαζόμενων και ιδιαίτερα του αδύναμου κρίκου, των μεταναστών και πως σημαίνει και την περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας γιατί μετά από τους μετανάστες θα ακολουθήσουν οι ντόπιοι. Απέναντι στους υπουργούς των χωρών που θα συζητήσουν για το πως θα συνεχίσουν τις ρατσιστικές πολιτικές και την επίθεση στα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα ντόπιων και μεταναστών, εμείς αγωνιζόμαστε κοινά ενάντια στην πολιτική της εκμετάλευσης και του ρατσισμού. Παλεύουμε για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης, με μέτωπο ενάντια στο ακροδεξιό ΛΑΟΣ, τις φασιστικές συμμορίες, τον εθνικισμό και τον νεοφασισμό. Με κοινό αγώνα παλεύουμε για την βελτίωση της ζωής όλων μας, ανεξαρτήτως χρώματος,φύλου και καταγωγής.

Διεκδικούμε:
• Ίση αμοιβή για ίδια δουλεία.
• Να καταργηθούν το Σύμφωνο Μετανάστευσης και όλοι οι ρατσιστικοί νόμοι και τα μέτρα.
• Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και κατοχύρωση όλων των κοινωνικών, πολιτικών, και πολιτιστικών δικαιωμάτων τους.
• Άμεση αποχώρηση της Ελλάδας από όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Όλοι στην κινητοποίηση της Τετάρτης 4/11 , με προσυγκέντρωση στο Άγαλμα Κολοκοτρώνη-Παλιά Βουλή, στις 6.00 μ.μ. και πορεία προς το Μέγαρο Μουσικής!

Υπουργείο “Προστασίας” του Πολίτη!...ή αλλιώς ...Αθήνα μια απαγορευμένη πόλη!

1. Πόσους ένστολους συναντάτε βγαίνοντας από το σπίτι σας;
α. κανέναν
β. δύο
γ. αδιευκρίνιστος αριθμός

2. Πόσες διαφορετικές ομάδες ενστόλων συναντάτε στη γειτονιά σας;
α. δημοτική αστυνομία
β. πεζή περιπολία
γ. ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΕΛΤΑ, ΖΗΤΑ, ΗΤΑ, ΘΗΤΑ, ΓΙΩΤΑ…

3. Ποιοι παράγοντες καθορίζουν κάθε πρωί το χρόνο που χρειάζεστε για να πάτε από το σπίτι σας στην πλησιέστερη στάση λεωφορείου ή τρόλευ;
α. η ώρα που θα ξυπνήσω
β. ο καιρός
γ. οι εξακριβώσεις από τα όργανα της τάξης
(Το παραπάνω ερωτηματολόγιο μοιράστηκε στους κατοίκους της περιοχής των Εξαρχειών σε παρέμβαση κατά της αστυνομοκρατίας.)

Πάντα στα πλευρά του πολίτη!

Με το καλημέρα σας, η νέα κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ έκανε „αισθητή” την παρουσία της και ιδίως στο κέντρο της Αθήνας. Ο κυριος Βούγιας,υφυπουργός στο μετονομασμένο υπουργείο “ Προστασίας του Πολίτη ” με την δήλωση του ξεκαθάρισε από την αρχή, ποιά θα είναι η πολιτική που θα ακολουθήσει η νέα κυβέρνηση, λέγοντας, πως δεν θα επιτραπούν εστίες ανομίας μέσα στην πόλη ενώ ο υπουργός κ. Χρυσοχοίδης ξεκαθάρισε από την αρχή ότι καμία περιοχή της Αθήνας δεν θα αποτελεί άβατο. Μάλλον έχουν ξεχάσει ποιά ήταν η τύχη των προκατόχων τους.

Έτσι η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ αμέσως μόλις ανέλαβε την κυβερνητική διαχείριση, προχώρησε σε μια πρωτοφανή επιχείρηση αστυνόμικης βίας και καταστόλης στην περιοχή των Εξαρχείων. Λες και ήταν έτοιμοι εδώ και καιρό, σαν μια προαποφασισμένη εκ των προτέρων ενέργεια, οι αστυνομικοί κατέλαβαν (χωρίς κανένα λόγο) το πάρκο της οδού Χαριλάου Τρικούπη, κάνοντας 8 τουλάχιστον συλλήψεις, 70 προσαγώγες και εκατοντάδες ελέγχους σε περαστικούς, ενώ ο κατοχικός τους στρατός έπνιγε αναίτια την περιοχή με δακρυγόνα, τρομακρατώντας έτσι όποιον μένει, συχνάζει , ή περνάει από εκεί. Η κατάσταση βέβαια αυτή επικρατεί εδώ και δύο εβδομάδες στην περιοχή με ΜΑΤ σε κάθε γωνία, αστυνομικές περιπολίες στους δρόμους και Δελτάδες να κόβουν ασταμάτητα βόλτες πάνω κάτω. Όλα αυτά βεβαια μετα τις δηλώσεις του υπουργού κ. Χρυσοχοϊδη, ο οποίος δεσμεύτηκε για μια δημοκρατική και εθνική αστυνομία πρός τον πολίτη και όπως δήλωσε σε διαπιστευμένους δημοσιογράφους, όποιος αστυνομικός ακουμπάει πολίτη δεν έχει θέση στην αστυνομία και θα φέυγει με συνοπτικές διαδικασίες με πρωτοβουλία του ίδιου. Δηλώσεις που διαψεύστηκαν πλήρως από την πραγματικότητα αφού έφθασαν στο σημείο να προσάγουν δημοσιογράφους που παρενέβησαν σε αναίτια σύλληψη ανηλίκου! Μήπως όμως το “τράβηγμα” των μαλλιών, οι σφαλιάρες, οι βωμολοχίες, οι ερωτήσεις του τύπου “που πάς” “από που έρχεσαι” και “γιατί πάς στα Εξάρχεια” δεν θεωρούνται ακούμπημα;

Έτσι λοιπόν ο νέος υπουργός ξεκίνησε την θητεία του ποινικοποιώντας μια περιοχή των Αθηνών και συνεχίζοντας με την καταστολή ως το μέσο επιβολής των επιδιώξεων τους. Η ωμή αστυνομίκη βία των πρώτων ημερών διακυβέρνησης αποτελεί και δείγμα των ημερών που θα ακολουθήσουν. Προφανώς δεν αφορά μόνο την συγκεκριμένη περιοχή, ούτε πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία. Είναι η πολιτική Ν.Δ- ΠΑ.ΣΟ.Κ- Κεφαλαίου που με μπροστάρη τα ΜΑΤ και την καταστολή προετοιμάζει πογκρόμ σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε αντιστέκεται και πάει κόντρα στην αντιδραστική πολιτική τους. Είναι η ίδια πολιτική που χτυπούσε τους φοιτητές στις μεγαλειώδεις πορείες του φοιτητικού κινήματος, που ξυλοκοπεί, βασανίζει και οδηγεί τους μετανάστες (5 δολοφονίες μεταναστών μέσα σε ένα χρόνο), που χτυπά τους εργάτες, που όπλισε το χέρι του ειδικού φρουρού στα Εξάρχεια και δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Είναι η ίδια πολιτική που καθημερινά χτυπά και λεηλατεί τα όνειρα μας. Είναι φανερό το ότι φοβούνται. Φοβούνται νέες εξεγέρσεις, και καλά κάνουν και φοβούνται. Ας είμαστε λοιπόν εμείς που θα επιβεβαιώσουμε τους φόβους τους...Εμπρός για τους νέους Δεκέμβρηδες!!!

Όλοι στην πορεία ενάντια στην αστυνομοκρατία την Πέμπτη 29/10 στις 6μμ στην πλατεία Εξαρχείων.

ΘΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ…?

Με αφορμή τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, ανοίγει για μία ακόμα φορά το ζήτημα των μαθητικών παρελάσεων. Γεγονός είναι ότι οι μαθητές που αρνούνται να συμμετάσχουν στις παρελάσεις τιμωρούνται, διώκονται κλπ. Γιατί όμως τιμωρούνται? Για τον απλό λόγο ότι αδιαφόρησαν και ύψωσαν φωνή ενάντια στη μιλιταριστική πρακτική του φασιστικού και ναζιστικού καθεστώτος-δηλαδή της παρέλασης- που καθιέρωσε στην Ελλάδα ο Ι. Μεταξάς. Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τον αναχρονιστικό και συντηρητικό χαρακτήρα των παρελάσεων.

Οι μαθητικές παρελάσεις δεν υπάρχουν ανέκαθεν όπως υποστηρίζουν μερικοί για να μπορούν οι μαθητές να αποτίνουν φόρο τιμής στους υπέρ πατρίδος πεσόντες, αλλά είναι θεσμός που εισήχθη στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά. Ο τελευταίος, προφανώς εμπνεόμενος από το Μουσολίνι, συνέλαβε το θεσμό των παρελάσεων ως επίδειξη δύναμης της νεολαίας της ανώτερης ελληνικής φυλής. Πέρα όμως από την ανατριχιαστική ιστορική γένεσή τους, οι μαθητικές παρελάσεις συγκεντρώνουν πλήθος αντιδραστικών χαρακτηριστικών, αποτελούν πραγματικά πρόκληση απέναντι σε όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους και είναι επιτακτική ανάγκη να καταργηθούν.

Καταρχάς ο θεσμός των παρελάσεων είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να πιάσει τόπο η προπαγάνδα προς τόνωση του εθνικού αισθήματος των μαθητών. Μέσα από γενικόλογες εθνικιστικές κορώνες, αναδεικνύεται μία ψευδεπίγραφη εθνική ενότητα. Προβάλλονται ανύπαρκτες αξίες όπως γενικά το φιλότιμο και η ανδρειοσύνη των Ελλήνων, οι οποίοι όταν είναι ενωμένοι μπορούν να κάνουν θαύματα, να κατατροπώσουν ανώτερους στρατιωτικά εχθρούς όπως τους Γερμανούς και τους Ιταλούς. Αυτές οι αντιλήψεις και ανιστόρητες είναι και επικίνδυνες γιατί δημιουργούν μια σύγχυση στην οποία οι Έλληνες το 1940, ο Κολοκοτρώνης, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ταυτίζονται σαν υπέρμαχοι της Ελλάδας απέναντι στους κατά καιρούς κατακτητές και αποκρύπτονται σκοπίμως οι υπαρκτές ταξικές αντιθέσεις. Ιδιαίτερα επικίνδυνες τώρα που φασιστικές και ξενοφοβικές φωνές όπως του ΛΑΟΣ κερδίζουν έδαφος και οδηγούν στο αβίαστο συμπέρασμα πως για όλα μας φταίνε οι ξένοι!

Πέρα όμως από τα σημαντικά ιστορικά στοιχεία που αναφέρθηκαν, ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο οι μαθητές παρελαύνουν θυμίζει πολύ στρατιωτικό και μιλιταριστικό μοντέλο. Επιβάλλεται απόλυτη πειθαρχία, ομοιομορφία στην ενδυμασία και απόλυτη τήρηση του βήματος, το οποίο δίνεται με στρατιωτικό παράγγελμα. Έτσι ο μαθητής μετατρέπεται σε στρατιώτη, υποκλινόμενο στην στρατιωτική, πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία που λίγο πολύ θυμίζει την παρουσίαση όπλων στους αξιωματικούς. Οι μαθητές μαθαίνουν να είναι τακτικοί και «εμπειροπόλεμοι» και σίγουρα εγγράφουν αντιδραστικά αντανακλαστικά. Επιπλέον η κατάταξη των μαθητών από μπροστά προς τα πίσω σε ψηλούς και κοντούς ή σε άριστους και κακούς, απηχεί ρατσιστικές αναχρονιστικές αντιλήψεις. Στο ίδιο μήκος κύματος , η επιβράβευση των αριστούχων μαθητών με τη σημαία βασίζεται στο, αν μη τι άλλο, αντιδραστικό ιδανικό ότι ο καλύτερος μαθητής είναι και ο καλύτερος πατριώτης, ικανό τέκνο της πατρίδας! Βέβαια πρέπει και στις φλέβες του να κυλάει αίμα ελληνικό, καθώς είναι ανώτερος από παιδιά αλλοδαπής καταγωγής!

Σε καμία περίπτωση δεν απαξιώνουμε τη ιστορία ή ακόμα χειρότερα την ακυρώνουμε πλήρως. Προσπαθούμε όμως να την αναγιγνώσκουμε κριτικά, με δημιουργικό τρόπο και όχι μουσειακά. Αντιμετωπίζουμε την ιστορία σαν διακύβευμα ταξικής πάλης και όχι σαν την προώθηση εθνικών συμφερόντων. Η ομοιομορφία, η πειθάρχηση και τα εμβατήρια ωστόσο, δεν έχουν τίποτα κοινό με την καλλιέργεια της ιστορικής συνείδησης. Αντίθετα, ευνοούν τον εθνικισμό, το πατριωτικό φρόνημα και την ξενοφοβία την ώρα που πολύ μεγάλο ποσοστό των μαθητών στα ελληνικά σχολεία είναι μετανάστες. Υψώνονται έτσι τείχη μεταξύ Ελλήνων και ξένων, καλών και κακών, όταν εμείς είμαστε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, η γενιά της εργασιακής περιπλάνησης, και όλα αυτά ανεξάρτητα από εθνικότητες και σχολικές επιδόσεις.
Η νεολαία σήμερα γαλουχείται σε άλλες αξίες, σ’ αυτές των συλλογικών αγώνων, της αλληλεγγύης, της διεκδίκησης των δικαιωμάτων και των ελευθεριών και της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Με αυτά τα ιδανικά ο κόσμος μας θα πάει μπροστά και δε θα μείνει προσκολλημένος στο συντηρητικό παρελθόν.

Να καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις!

Καταγγελία της ΕΑΑΚ

Καταγγέλλουμε τις πραξικοπηματικές ενέργειες νομιμοποίησης της εκλογικής νοθείας από πλευράς ΠΑΣΠ και ΔΑΠ με την πλήρη στήριξη και σύμπραξη της ΠΚΣ και της ΑΡΕΝ, στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ. Προφανώς, ο μέχρι τώρα τρόπος με τον οποίο επέλεξε να οργανωθεί και να κινητοποιηθεί το νικηφόρο φοιτητικό κίνημα, οι Γενικές Συνελεύσεις και το Συντονιστικό τους, δεν τους αρέσει. Η κουστωδία ΠΑΣΠ – ΔΑΠ – ΠΚΣ – ΑΡΕΝ μπαίνει σε μία διαδικασία χυδαίου παζαρέματος αντιπροσώπων που υπηρετεί εν τέλει τους σχεδιασμούς της ίδιας της κυβέρνησης, για την εύρεση επίσημου συνομιλητή από τη μεριά του φοιτητικού κινήματος. Από το χθεσινό «διαπαραταξιακό» μάζεμα οι εν λόγω παρατάξεις, χωρίς κανένα θράσος, προχωρούν σε «επικύρωση» των αποτελεσμάτων των φοιτητικών εκλογών εν κρυπτώ. Σήμερα, δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να αντιπαραβάλουν τα αποτελέσματά τους, παίζοντας κρυφτούλι σε μαζώξεις που γίνονται σε διαφορετικούς χώρους από αυτούς που έχει καλεστεί η «Τεχνική Γραμματεία», μπλοκάροντας τη διαδικασία της. Δε διστάζουν να δώσουν κάρτες χωρίς να έχουν επικυρωθεί καν ενιαία αποτελέσματα. Είναι ξεκάθαρο ότι θέλουν να προχωρήσουν από τα πάνω σε συνέδριο κάλπης, βίας και νοθείας.

Οι κυβερνητικές παρατάξεις έχουν προφανώς κάθε λόγο να νομιμοποιήσουν τη νοθεία τους. Είναι οι ίδιες που αποκλείουν παρατάξεις από τις εφορευτικές επιτροπές των εκλογών ανά σχολή, που προσθέτουν δικά τους ψηφοδέλτια στις κάλπες με τη βία, που δε δίνουν τη δυνατότητα ύπαρξης λευκών ψηφοδελτίων και παραβάν, που καταμετρούν τα λευκά στα άκυρα ψηφοδέλτια για να ανεβάζουν πλαστά τα ποσοστά τους, που τραμπουκίζουν πολιτικούς σχηματισμούς της Αριστεράς αναγκάζοντάς τους να μη συμμετέχουν καν στις εκλογές (βλέπε ΠΑΜΑΚ, ΤΕΦΑΑ, ΠΑΠΕΙ -και τα φαινόμενα απροκάλυπτης νοθείας-, ΑΣΟΕΕ – όπου τα λευκά θεωρούνται άκυρα - και όχι μόνο). Είναι οι ίδιες παρατάξεις που στάθηκαν διαχρονικά απέναντι στο φοιτητικό κίνημα, που στήριξαν τις επιλογές των κυβερνήσεών τους, που τάχθηκαν τις περισσότερες φορές στο πλευρό του αντιπάλου, βάζοντας πλάτες για να περάσει η αντι- εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Είναι αυτές που τώρα, προσπαθούν να βάλουν ταφόπλακα στο φοιτητικό κίνημα και τις αμεσοδημοκρατικές του διαδικασίες, με την ανασύσταση της ΕΦΕΕ, με συνέδριο κάλπης και «από τα πάνω», χωρίς να κάνουν καμία προσπάθεια σύγκλεισης Γενικής Συνέλευσης στις σχολές, για την εύρεση επίσημου συνομιλητή με τη νέα κυβέρνηση, του νέου «εκπροσώπου» του φοιτητικού κινήματος που θα παζαρέψει το τι λιγότερο θα χάσουμε στο νέο διάλογο. Και μάλιστα, τη στιγμή που οι τελευταίες φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν πριν από έξι ολόκληρους μήνες, μακριά από το νέο σκηνικό των εξελίξεων με την εκλογή νέας κυβέρνησης.

Βαρύτατες είναι οι ευθύνες που φέρουν οι παρατάξεις της καθεστωτικής Αριστεράς στα πανεπιστήμια. Στη βιασύνη τους να ανασυσταθεί πάσει θυσία η ΕΦΕΕ, είναι έτοιμες να επικυρώσουν τη νοθεία των ΠΑΣΠ – ΔΑΠ. Μάλιστα, κατέθεσαν πρόταση βάσει της οποίας τα αποτελέσματα των εκλογών, ακόμα και σε σχολές που έγινε νοθεία, φτάνει η απλή πλειοψηφία του ΔΣ για να τις επικυρώσει. Κανένα δε μπορούν πλέον να πείσουν ότι κόπτονται για την «οργάνωση» και την «ανασυγκρότηση» του φοιτητικού κινήματος. Αντίθετα, κόπτονται για τη δική τους ανάταση, υπηρετώντας στενά το κομματικό τους συμφέρον, βαδίζοντας ξανά στο δρόμο της καταγγελιολογίας, της ήττας και της υποταγής. Η συμφωνία σιωπής που έχουν συνάψει με τις κυβερνητικές παρατάξεις και η εμμονή τους σε αυτήν, μόνο επιζήμια μπορεί να είναι για το κίνημα. Επί του πρακτέου, δίνουν λευκή επιταγή σε ΠΑΣΠ και ΔΑΠ για τη συγκρότηση της ΕΦΕΕ, συνηγορώντας στα σχέδια της κυβέρνησης για εύρεση επίσημου συνομιλητή από την πλευρά του φοιτητικού κινήματος.

Το φοιτητικό κίνημα δεν πρόκειται να σταθεί θεατής στις μεθοδεύσεις των καθεστωτικών παρατάξεων. Θα βρεθεί απέναντι, με απαρχή την αυριανή πορεία στην οποία καλούν Φοιτητικοί Σύλλογοι της Αθήνας, ενάντια στα πραγματικά προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι φοιτητές. Το φοιτητικό κίνημα δεν πρέπει να γίνει ο συνομιλητής της κυβέρνησης στο νέο στημένο διάλογο αλλά ο πολέμιός της, ενάντια στην πολιτική που προωθούν από κοινού ΠΑΣΟΚ – ΝΔ υπό τις κατευθύνσεις της ΕΕ, ενάντια στην ιδιωτική εκπαίδευση και τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, για την ανατροπή του νόμου – πλαίσιο και της αξιολόγησης, για το μπλοκάρισμα συνολικά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Με γνώμονα όχι μόνο την υπεράσπιση των κεκτημένων του αλλά και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών του.
Ενίαια Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

Γενική συνέλευση του συλλόγου στις 21/10!

Καμία αναμονή- καμία ανακωχή στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Απόσυρση όλων των αδειών για τα κολλέγια και των διαταγμάτων για τα ΚΕΣ.
Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο και όλης της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.
Όλοι/ες στην Γενική συνέλευση του συλλόγου μας την Τετάρτη 21/10 στις 12 στην Aula για να αποφασίσουμε την συμμετοχή μας στην πανεκπαιδευτική πορεία την Πέμπτη 22/10 στις 12 στα Προπύλαια!