Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ! ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ !


  Το σκουπιδιαριό της Φιλοσοφικής είναι εικόνα απ’ το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Οι εργολάβοι βρωμίζουν τις σχολές μας… Οι εργολάβοι που κάνουν τους εργαζόμενους σύγχρονους δούλους. Γιατί δουλεία ζουν οι καθαρίστριες που δούλευαν για 7 μήνες απλήρωτες. Δουλεία ζουν οι καθαρίστριες που απολύθηκαν ξαφνικά τα Χριστούγεννα, χωρίς να ξέρουν τίποτα και απολύθηκαν ξανά τον προηγούμενο μήνα και σήμερα είναι ακόμα χωρίς δουλειά. Δούλους θέλουν τους εργαζόμενους, που δεν πρέπει να βγάζουν άχνα για όλα αυτά, γιατί αλλιώς απολύονται, όπως η καθαρίστρια στη ΦΜΣ, που απολύθηκε για συνδικαλιστικούς λόγους.


 Όμως οι καθαρίστριες, μας δείχνουν τον εργασιακό μεσαίωνα, που πάνε να επιβάλλουν σε όλη την κοινωνία Κυβέρνηση – ΕΕ – εργοδοσία – κεφάλαιο ! Οι αυριανές καθαρίστριες, οι αυριανοί δούλοι θα είμαστε εμείς!

Εκτός αν πάει αλλιώς…

Να πάει αλλιώς… μόνο μέσα απ’ τους αγώνες μπορούμε να πετύχουμε την ανατροπή!

  Οι καθαρίστριες μας δείχνουν τον δρόμο… Οι απεργίες τους, η μαχητική τους στάση, με τον σκληρό αγώνα που δίνουν τόσους μήνες, κόντρα στην εργολαβία, αλλά και το ίδιο το πανεπιστήμιο, έφερε την πρώτη νίκη  : Πήραν τα δεδουλευμένα όλων των μηνών! Οι συλλογικοί αγώνες, οι ταξικοί αγώνες, κόντρα στα κέρδη των επιχειρήσεων, οι αγώνες για την επιβίωση και τη ζωή με αξιοπρέπεια, μπορούν να δίνονται και μπορούν να νικάνε !
Όμως ο αγώνας των καθαριστριών δεν τελείωσε ! Τη θέση εργασίας τους δεν την χαρίζουν σε κανέναν εργολάβο, σε κανέναν πρύτανη, σε καμιά λιτότητα, σε καμιά μνημονιακή ή ευρωπαϊκή δέσμευση ! Ο αγώνας για άμεση επαναπρόσληψη απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο, με μόνιμη και σταθερή εργασία, με αξιοπρεπή μισθό και εργασιακά δικαιώματα είναι μονόδρομος ! Ο αγώνας των καθαριστριών για το δικαίωμα στην εργασία είναι δίκαιος αγώνας! Οι καθαρίστριες δεν είναι μόνες τους! Έχουν στο πλευρό τους, όλους εμάς τους φοιτητές, που βλέπουμε σε αυτές, το παρόν και το μέλλον το δικό μας και των οικογενειών μας ! Και γι’ αυτό θα νικήσουν!


  Να πάει αλλιώς… κόντρα στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, που χτίζουν, για τα κέρδη του κεφαλαίου!

 Ο αγώνας των καθαριστριών, ενάντια στις εργολαβίες και τον εργασιακό μεσαίωνα, είναι κομμάτι του αγώνα ενάντια στο πανεπιστήμιο, που θέλουν να μας επιβάλλουν! Διαλύουν κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και παράλληλα καθιερώνουν το νέο πανεπιστήμιο, μέσα από τους Οργανισμούς ! Το πανεπιστήμιο που πάνε να φτιάξουν δεν μας χωράει, γιατί είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του κεφαλαίου ! Οι Οργανισμοί, που φέρνουν απολύσεις, διαγραφές, δίδακτρα, μετακύλιση κόστους σπουδών στις πλάτες μας, γνώση και έρευνα στα χέρια του κεφαλαίου, διάλυση των προγραμμάτων σπουδών, ταξικούς φραγμούς, συγχωνεύσεις – καταργήσεις τμημάτων και σχολών, δεν θα περάσουν ! Θα αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, για παιδεία με βάση τις ανάγκες μας και πανεπιστήμιο με φοιτητικό και εργατικό έλεγχο… και θα νικήσουμε !
  Να πάει αλλιώς… με ανατροπή Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου !

 Να πάμε στην «ομαλότητα» και την «σταθεροποίησή» τους κόντρα! Με αγώνες σαν αυτούς των καθαριστριών της Φιλοσοφικής, των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, των διοικητικών, του φοιτητικού κινήματος, θα ανατραπούν ! Με συντονισμό όλων των αγωνιζόμενων κλάδων, με ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, με φοιτητικό κίνημα, που παλεύει μαζί με τους εργαζόμενους, για τα συμφέροντα της πληττόμενης νεολαίας, με αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης, μέσα από έναν άλλο δρόμο, χωρίς χρέος, μνημόνια, ΕΕ και το σάπιο σύστημά τους… θα νικήσουμε !

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ - ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 19/6 ΣΤΙΣ 12.00 ΜΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΣΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ  

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Boycott Brazil 2014 : Ποτίζουν το γκαζόν με αίμα εργατών

Οι Βραζιλιάνοι έχουν ξεχυθεί στους δρόμους… Όχι ο λαός, που ίσως αγαπάει περισσότερο από κάθε άλλον το ποδόσφαιρο, δεν πανηγυρίζει τη «γιορτή του ποδοσφαίρου» ! Οι δρόμοι έχουν γεμίσει θυμό, πορείες και γκράφιτι, ενάντια στη διοργάνωση του Μουντιάλ. Και αναρωτιέται ο «αγνός» φίλαθλος : «τρελάθηκαν αυτοί ;»

Όχι, δεν τρελάθηκαν! Εξαθλιώθηκαν… και ξεσηκώθηκαν !


Όταν δίνονται 30 δις δολάρια για τα αθλητικά έργα, ενώ δεν υπάρχει πρόσβαση σε παιδεία και υγεία στο 10% του πληθυσμού, που είναι αναλφάβητο, δεν μπορείς να ζήσεις. Όταν 13 εκ. πολίτες υποσιτίζονται και πάνω από 250.000 άνθρωποι εκδιώκονται βίαια απ’ τα σπίτια τους, για να «εξευγενιστούν» οι «υποβαθμισμένες» κατοικήσιμες περιοχές, δεν έχεις καναπέ να κάτσεις άλλο. Όταν η καταναγκαστική και παιδική πορνεία γνωρίζει τεράστια αύξηση, με επίσημες καμπάνιες της κυβέρνησης να την προωθούν, δεν θα πουλήσεις φτηνά το τομάρι σου ! Όταν αμερικάνικες εταιρείες πολέμου, τύπου Blackwater, εκπαιδεύουν τη βραζιλιάνικη αστυνομία, οι πορείες διαμαρτυρίας γνωρίζουν την μηδενική ανοχή της καταστολής, πρώτος κίνδυνος είναι ο «εχθρός λαός» και όποιος αντιστέκεται, θα τους χαλάσεις το πανηγύρι ! Όταν στα κατασκευαστικά έργα πεθαίνουν σε εργατικά ατυχήματα – εργοδοτικές δολοφονίες 9 εργάτες… τότε εργάτες όλων των χωρών ενωθείτε !


Και αυτό είναι το δικό μας χρέος… να ενωθούμε !

 Να ενωθούμε με τους Βραζιλιάνους εργαζόμενους, φτωχούς και καταπιεσμένους, στην καμπάνια για μποϋκοτάζ του Μουντιάλ. Μια καμπάνια, που μας θυμίζει κάποιους «τρελούς», που το 2004, κόντρα στην εθνική υπερηφάνεια, φώναζαν ενάντια στη φούσκα της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα.
ê 
       Να ενωθούμε με κάθε φίλαθλη φωνή, που σιχαίνεται να βλέπει την αγαπημένη του ομάδα να παίζει για να βγάζουν λεφτά το κεφάλαιο, οι πρόεδροι (αυτοί που γίνονται και δήμαρχοι, για να επιβάλουν πιο στεγνά τα συμφέροντά τους), οι χορηγοί και οι εταιρείες, ενάντια στην εμπορευματοποίηση του αθλητισμού.
ê
     Να ενωθούμε οι εργαζόμενοι, τα πληττόμενα κομμάτια της νεολαίας και των φοιτητών, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ - κεφαλαίου και του συστήματος, που μας εξαθλιώνουν !
ê 
          Οι καταπιεσμένοι στη Βραζιλία, οι αντιφασίστες στην Ουκρανία, οι εξεγερμένοι στη Βοσνία, οι Ζαπατίστας στα βουνά του Μεξικού, οι καθαρίστριες απ’ το υπουργείο Οικονομικών μέχρι τη Φιλοσοφική και οι εργάτες απ’ το Σικάγο μέχρι τον Οκτώβρη, είναι εικόνες από το μέλλον μας ! 

Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Προεκλογική μπροσούρα Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

 


7 Μάη μην κάτσεις σπίτι !


Εμείς θα σας διαγράψουμε.. μια και καλή !


Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

ΔΑΠ - ΝΔΦΚ : Για κανένα (γαμημένο) λόγο


7 Μάη μην κάτσεις σπίτι... φόβησε υπουργείο και κυβέρνηση !


Στις 7 Μάη στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής

''Αν μείνουν τα πράγματα όπως είναι
είμαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή
Η αντίφαση είναι σύμμαχός σας.
Από το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε
Μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουν τίποτα.
Αυτό που έχετε απαρνηθείτε το
και πάρτε αυτό που σας αρνούνται''

  Γιατί να σηκωθεί κάποιος από το κρεβάτι του και να έρθει να ψηφίσει στις φοιτητικές εκλογές; Eξάλλου, ''όλοι ίδιοι είναι''. Ούτως ή άλλως ''τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει''. Προφανώς εμείς είμαστε  οι τελευταίοι που θα σου πούμε ότι με την ψήφο σου θα αλλάξεις ριζικά και τη ζωή σου. Παρ' όλα αυτά, οι εκλογές έχουν πολιτική σημασία(σε αντίθεση με τις προσπάθειες των κυβερνητικών παρατάξεων να τις μετατρέψουν σε πανηγυράκι σημειώσεων, πάρτυ κλπ). Πολύ περισσότερο οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτελούν ένα πραγματικό πολιτικό δημοψήφισμα για τη νεολαία. Τη νεολαία αυτή που είχε την τύχη και την ατυχία να ζει στην περίοδο της πιο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Ατυχία γιατί το μόνο μέλλον που ''ανοίγεται'' μπροστά της είναι το μέλλον των voucher, της ανεργίας, των πανεπιστημίων υποταγμένων στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Τύχη γιατί αυτή η νεολαία που πλήττεται καθημερινά απο τις πολτικές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ είναι αυτή που μπορεί μαζί με το εργατικό-λαϊκό κίνημα να φέρει τούμπα τα σχέδια τους! Να επιλέξει το δρόμο της ανατροπής, το δρόμο μιας άλλης κοινωνίας!


Τι κρίνεται, όμως, στις φετινές φοιτητικές εκλογές;

                     Με τι όρους θα συνεχίσουμε την αντιπαράθεση με κυβέρνηση και Ε.Ε για την ανατροπή του πανεπιστημίου-επιχείρηση που μας επιβάλλουν.

                     Αν θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, τα τσιράκια του Σαμαρά και της κυβέρνησης μέσα στις σχολές μας, ή θα τελειώνουμε μια και καλή με αυτούς που προωθούν τον εκφυλισμό του φοιτητικού κινήματος.

                     Αν θα συναινέσουμε στο μαύρο εργασιακό μέλλον που μας ετοιμάζουν, το μέλλον των voucher και των “κοινωφελών” προγραμμάτων εργασίας ή θα επιλέξουμε την ανατροπη τους.

                     Αν ο φοιτητικός σύλλογος θα γίνει πραγματική ασπίδα που θα προστατεύει τους φοιτητές και όπλο στα χέρια τους για να επιβάλλει τις ανάγκες τους ή παραμάγαζο των καθεστωτικών παρατάξεων, κατοικίδιο στα καλύτερα κυβερνητικά σαλόνια.

                     Αν θα σκύψουμε το κεφάλι απέναντι στην καταστολή των ελευθεριών μας, στις απαγορεύσεις πορειών και απεργιών, στα χημικά και στις συλλήψεις ή αν θα δηλώσουμε ότι είμαστε εδώ έτοιμοι να ανατρέψουμε τα σχέδια τους.

                     Αν, τελικά, η νεολαία θα επιλέξει το “μονόδρομο” των 300 ευρώ και πες και ευχαριστώ, την απλή καταδίκη και παθητική αγανάκτηση, τους επίδοξους σωτήρες και διαχειριστές της μιζέριας μας μέσα στα πλαίσια του βάρβαρου αυτού συστήματος, δηλαδή το δρόμο της υποταγής, ή θα επιλέξει το δρόμο της σύγκρουσης, της ανυπακοής και της ανατροπής.

Στις 7 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε

Ενωτική Πρωτοβουλία Σ.Α.Φ-Κ.ΑΡ.ΦΙ.

Ε.Α.Α.Κ.

    Για ένα μέλλον χωρίς μνημόνια, χρεός, ευρώ και Ε.Ε.

    Για να τελειώνουμε με τις καθεστωτικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ

    Για ζωντανούς και οργανωμένους συλλόγους στα χέρια των φοιτητών.

    Για να έχουμε όλοι το δικαίωμα να σπουδάσουμε. Για να μην μας πετάξουν έξω από τις σχολές μας. Για να δουλέψουμε με αξιοπρέπεια.

    Για ένα μαχητικό, δυνατό και νικηφόρο φοιτητικό κίνημα, πολιτικά επικίνδυνο για τους κυρίαρχους, που θα μπορεί να πετυχαίνει νίκες στο σήμερα και να επιβάλλει τις ανάγκες μας.

    Γιατί δεν θέλουμε κανένας να αποφασίζει για εμάς χωρίς εμάς. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Επιλέγουμε να πάει αλλιώς!

    Γιατί ξέρουμε ότι ο κόσμος δεν αλλάζει από τη μία στιγμή στην άλλη μέσω των εκλογών αλλά έτσι διαμορφώνονται οι όροι με τους οποίους θα δώσουμε τους αυριανούς μας αγώνες.



Στις 7 Μάη παίρνουμε θέσεις μάχης! Ενισχύουμε την ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά των μαχητικών, ανυποχώρητων αγώνων επιβολής, για ένα μέλλον βασισμένο στις ανάγκες της νεολαίας και των εργαζόμενων, για μία άλλη κοινωνία έξω από το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης!



Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Ερωτηματολόγιο ΔΑΠ : Παιδεία για τις ανάγκες του κεφαλαίου ή της κοινωνίας ;

  Ε, όχι και να λέει η ΔΑΠ για φοιτητικό κίνημα και να βγάζει διθυράμβους ενάντια στα κόμματα ! Γιατί ενόψει φοιτητικών εκλογών η ΔΑΠ, ο πολιτικός  εκφραστής των συμφερόντων της κυβέρνησης και του κεφαλαίου θέτει ερωτηματολόγια στους φοιτητές, παροτρύνοντάς τους να ασχοληθούν ξαφνικά με την “πολιτική”; Άραγε τι είναι πολιτική για την ΔΑΠ, τι είναι φοιτητικό κίνημα, τι είναι φοιτητικές και εκλογές γενικώς, τι σημαίνει εν τέλει οργανωνόμαστε στους συλλόγους για να διεκδικήσουμε ;
  Η καμπάνια της ΔΑΠ περιέχεται στη διαδικτυακή συμπλήρωση ερωτηματολογίου. Για μισό λεπτό… Διαδικτυακή;! Γιατί, άραγε, η ΔΑΠ επιλέγει ξανά να αξιοποιήσει την απρόσωπη συμπλήρωση ερωτηματολογίου, όπου μπορεί να μπει όποιος θέλει, όσες φορές θέλει, να απαντήσει ό,τι θέλει και οι απαντήσεις του να γίνουν δεκτές κάθε φορά, επηρεάζοντας τα στατιστικά αποτελέσματα ; Το ίδιο δεν έκανε η ΔΑΠ και στον αγώνα των διοικητικών, με τη συλλογή υπογραφών, όπου μπορούσε ο καθένας να συμπληρώσει απλά ένα όνομα και να υπογράψει την έκκληση να ανοίξουν επιτέλους τα πανεπιστήμια ; Και απ’ ότι φάνηκε οι δεκάδες χιλιάδες υπογραφές που ισχυρίζεται ότι συνέλλεξε η παράταξη της ΝΔ, που ενίσχυαν το σχέδιο απολύσεων της κυβέρνησης και δεν έχασαν την ευκαιρία να αναφέρουν τα «παπαγαλάκια» των ανεξάρτητων –κατά τα άλλα- ΜΜΕ, δεν μεταφράστηκαν σε κάτι παραπάνω από λίγες δεκάδες θλιβερούς ΔΑΠίτες, στο κάλεσμα για απεργοσπαστική συγκέντρωση στα Προπύλαια. Πολύ λιγότερους σίγουρα απ’ τους συγκεντρωμένους αγωνιζόμενους φοιτητές και εργαζόμενους, που ποτέ δεν πρόβαλλαν τα ΜΜΕ!
  Όμως πάμε στην ουσία της καμπάνιας της ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Πρώτα απ΄ όλα τί είναι αυτό που διεκδικούμε όλοι μαζί, με μπροστάρη τη ΔΑΠ ΝΔΦΚ ; Οι φοιτητές της κάθε σχολής καλούνται να κάνουν “όργανα διεκδίκησης τους φοιτητικούς τους συλλόγους” ώστε να «υπηρετούν αποκλειστικά το πανεπιστήμιο, τη σύνδεσή του με την αγορά εργασίας, την ανάπτυξη του ερευνητικού έργου, τη συνεχή επιστημονική εξέλιξη» , «να βγουν μπροστά», ώστε να προωθήσουν (!) «τις αλλαγές που θα αναβαθμίσουν την Τριτοβάθμια εκπαίδευση», κάτι που «οι φοιτητικές παρατάξεις παλιότερα, φοβούμενες το πολιτικό κόστος, δεν το έκαναν». Δηλαδή, με λίγα λόγια, η ΔΑΠ ΝΔΦΚ ζητά να διεκδικήσουμε, μαχητικά, «ενώνοντας τις φωνές μας» το νέο, ολοκληρωτικά παραδομένο στην κοινωνία της αγοράς επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Γιατί δεν θέτει όμως την πραγματική ερώτηση στους φοιτητές ; Θέλετε πανεπιστήμιο που να μπορούν να σπουδάσουν όλοι, ανεξάρτητα απ’ την οικονομική τους κατάσταση ή πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς ; Πανεπιστήμιο για τις ανάγκες των επιχειρήσεων ή για τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας ;
  Μπορεί να μην θέτει τέτοια ερωτήματα, όμως η φοιτητική παράταξη της ΝΔ, τόσα χρόνια έχει δώσει τις δικές της απαντήσεις! Όταν στο σχέδιο Αθηνά έμπαιναν λουκέτα σε ΑΕΙ και ΤΕΙ σε όλη τη χώρα και φοιτητές πετάγονταν στο δρόμο η ΔΑΠ έκανε τικ στην απάντηση : Μεταρρυθμίσεις ! Στον αγώνα εργαζομένων και φοιτητών ενάντια στις διαθεσιμότητες – απολύσεις των εργαζομένων στα πανεπιστήμια που δημιουργούσαν ένα διαλυμένο τοπίο στα πανεπιστήμια, τα οποία θα υπολειτουργούσαν μαζί με την υποχρηματοδότηση που θα έφερνε κι άλλα λουκέτα σε τμήματα και σχολές μη κεδροφόρες για το κεφάλαιο, η ΔΑΠ έκανε τικ στην απάντηση : Ανοιχτές Σχολές! Όταν έρχονται αξιολογήσεις, για να δημιουργήσουν τη βάση δεδομένων, με βάση την οποία θα επιλεγούν ποια θα είναι τα επόμενα ΑΕΙ και ΤΕΙ που θα κλείσουν, ως άχρηστα για το κεφάλαιο, η ΔΑΠ κάνει τικ στην απάντηση : Λουκέτα! Κάθε φορά, που η κυβέρνηση και η ΕΕ βάζουν σχέδιο για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, είτε με το νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, είτε με τον Οργανισμό και τους εσωτερικούς κανονισμούς, η ΔΑΠ κάνει τικ στην απάντηση : ΝΑΙ σε όλα !
  Πιο θρασεία παρά ποτέ η πρόταση για συγκρότηση φοιτητικού «κινήματος» (!!!) με αίτημα την πλήρη εφαρμογή όλων των νόμων και των κατευθύνσεων της ΕΕ για την παιδεία. Ακόμη πιο ολοκληρωμένη από την καμπάνια της ΔΑΠ για φοιτητές (μέλη του συλλόγου όπως τον αντιλαμβάνονται αυτοί) είναι αυτή του Υπουργείου Παιδείας (και δια βίου μάθησης όπως έχει μετονομαστεί…).Στο πνεύμα των προγραμμάτων επιχειρηματικότητας όπως λέγονται, το Υπουργείο καλεί τους πολίτες να οικοδομήσουν την «κοινωνία της γνώσης».
  Είναι ξεκάθαρο τι σημαίνει γνώση και τι πολιτική για τους εκφραστές αυτού του παράλογου συστήματος! Μας ζητούν με θράσος να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα του κεφαλαίου! Να αφήνουμε την πολιτική που θα έπρεπε να γίνεται από τους συλλόγους μας για τους ίδιους και για όλη την κοινωνία, να γίνεται πολιτική συμφωνία, απουσία πολιτικής συζήτησης στις Γενικές Συνελεύσεις μας, στα σχέδιά τους! Στα κοινά τους σχέδια με την κυβέρνηση και κάθε κυβέρνηση που σε συνεργασία με την ΕΕ και κάθε ολοκλήρωση,  για τον αποκλεισμό μας από μόρφωση, δουλειά, δημοκρατικά δικαιώματα, αφού μόνο από αυτό το δρόμο κερδίζουν εις βάρος της πληττόμενης πλειοψηφίας της κοινωνίας!
  Βέβαια, δεν πρέπει να προσπεραστεί και το κομμάτι της καμπάνιας της ΔΑΠ, που καλεί σε αγώνα ενάντια στα κόμματα ! Και αν η πρώτη απορία που γεννιέται σε κάθε έναν από μας είναι, πώς μπορεί η ΔΑΠ ΝΔΦΚ, η φοιτητική παράταξη του κόμματους που συγκυβερνά, δηλαδή της ΝΔ, να απορρίπτει ξαφνικά τα κόμματα, η ουσία βρίσκεται στη δεύτερη σκέψη. Η ΔΑΠ δεν αποφάσισε ξαφνικά να ανεξαρτητοποιηθεί, να σηκώσει μπαϊράκι ενάντια στη ΝΔ και τη συγκυβέρνηση, λόγω των αντεργατικών πολιτικών που επίβάλλουν μαζί με την ΕΕ στην κοινωνία. Επιχειρεί να επικοινωνήσει με ένα κομμάτι της νεολαίας, που βιώνοντας την κρίση, τη διάλυση της κοινωνίας και το μέλλον που μας ετοιμάζουν, κατηγορεί όλα τα κόμματα, ως υπαίτια για την κρίση. Όμως αυτό το θεωρητικό σχήμα έχει εξοπλίσει ιστορικά το οπλοστάσιο του φασισμού, αλλά και της Χρυσής Αυγής με τους «αλήτες προδότες πολιτικούς» και φυσικά δεν είναι τυχαία αυτή η φασιστικής έμπνευσης ρητορεία της ΔΑΠ, αφού μέσα της κρύβει τους φασίστες στα πανεπιστήμια, καταγγέλλοντας συγχρόνως τη βία των «δύο άκρων» ! Στην πραγματικότητα όμως, η κρίση δεν είναι των κομμάτων γενικά, αλλά των κομμάτων που εξυπηρετούν τα αστικά συμφέροντα και μας έφτασαν ως εδώ, για να συνεχίσει να βγάζει κέρδη το κεφάλαιο. Αλλά και πάλι η ρίζα του προβλήματος δεν είναι στα κόμματα, ούτε η λύση θα δοθεί με κάποια άλλη κυβέρνηση. Το πρόβλημα είναι το ίδιο το σύστημα, που χρειάζεται να ανατραπεί για να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον, με την εξουσία και τον πλούτο στα χέρια αυτών που τον παράγουν.
  Όμως το φοιτητικό κίνημα τόσα χρόνια έχει συμπληρώσει τα δικά του ερωτηματολόγια! Σε κάθε αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και στην πάλη για τις ανάγκες μας, έχουμε κάνει τικ στην απάντηση : Αγώνας! Από τον αγώνα για να μπορούμε να σπουδάσουμε όλοι δωρεάν, μέχρι τον αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, ενάντια στην κατάργηση του άρθρου 16 το 2006-2007, ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, στο σχέδιο Αθηνά, στις διαθεσιμότητες – απολύσεις των εργαζόμενων στα πανεπιστήμια, αλλά και ενάντια στην κυβέρνηση και την ΕΕ, που θέλουν να μας κάνουν τη γενιά της ανεργίας και της μετανάστευσης, έχουμε κάνει τικ στην απάντηση : Συλλογικοί ανυποχώρητοι αγώνες, για την επιβολή των αναγκών μας !
  Η ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος είναι ο δρόμος για να δώσουμε νέες απαντήσεις αγώνα :
  Ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων, του κυττάρου του φοιτητικού κινήματος! Όσο κι αν φαίνεται να ενδιαφέρεται η ΔΑΠ για τις γενικές συνελεύσεις στην καμπάνια της, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η ΔΑΠ είναι αυτή που δεν πατάει στις γενικές συνελεύσεις, μποϋκοτάροντάς τις με αυτόν τον τρόπο, ενώ σε όσες σχολές έχει μεγάλη δύναμη εκλογικά, δεν αφήνει να διεξαχθούν καν γενικές συνελεύσεις! Κόντρα σε αυτές τις λογικές πρέπει να παλέψουμε για την ανασυγκρότηση των φοιτητικών μας συλλόγων, με όλη την εξουσία στις γενικές συνελεύσεις ! Για να γίνουν οι φοιτητικοί σύλλογοι η «ασπίδα» μας, που θα καλύπτουν τις ανάγκες μας για να μπορούμε να σπουδάσουμε όλοι, αλλά και το «δόρυ» μας στην αντεπίθεση ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση, τις διαγραφές φοιτητών, το κόψιμο της φοιτητικής μέριμνας, ενάντια  στην κυβέρνηση και την ΕΕ, αλλά και για να μην γίνουμε η γενιά της ανεργίας και της μετανάστευσης!
  Όμως χρειάζεται και ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος ! Απέναντι στη νέα κατάσταση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου, χρειαζόμαστε ένα νέο φοιτητικό κίνημα, που να παλεύει ενιαία, με αγώνες επιβολής και όχι απλής διαμαρτυρίας, με πολιτικά επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο, που να στοχεύει την κυβέρνηση, την ΕΕ, αλλά και το κεφάλαιο, για τα συμφέροντα των οποίων θυσιάζονται το δικαίωμά μας να μπορούμε να σπουδάσουμε, να εργαστούμε και να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Χρειαζόμαστε ένα φοιτητικό κίνημα, που θα εκφράζεται μέσα απ’ τις γενικές του συνελεύσεις και στη βάση αυτών θα εκφράζεται και πανελλαδικά, κόντρα στις λογικές συγκρότησης ΕΦΕΕ, του γραφειοκρατικού οργάνου, που διαμορφώνεται απ’ τις φοιτητικές εκλογές και ξαναβάζει στο τραπέζι η ΔΑΠ! Δεν χρειαζόμαστε ένα γραφειοκρατικό όργανο του φοιτητικού κινήματος, που θα λειτουργήσει σαν τροχοπέδη στους αγώνες! Χρειαζόμαστε ένα δυναμικό φοιτητικό κίνημα, που σε κοινό βηματισμό με το εργατικό κίνημα, να δώσουν μάχη για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου !

Και φυσικά για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται αγώνας για τις ανάγκες μας, αλλά και αγώνας για να πεταχτούν έξω απ’ τις σχολές μας οι επιχειρήσεις, οι εργολαβίες και οι τσάτσοι της ΔΑΠ ΝΔΦΚ !


7 ΜΑΗ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ!