Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για τις διαγραφές φοιτητών


Ανακοίνωση της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΕΑΑΚ) για τις διαγραφές φοιτητών

  Το καλοκαίρι σιγά-σιγά τελειώνει. Όμως για την κυβέρνηση είναι σαν να μην έφτασε ποτέ, αφού δεν δίστασε να εντείνει την επίθεσή της προς το λαό και τους εργαζόμενους, με την ψήφιση νέων αντιλαϊκών μέτρων! Σειρά μέσα στον Αύγουστο πήρε και το υπουργείο Παιδείας, με τις απειλές του ότι θα διαγράψει τους φοιτητές, που «περισσεύουν», από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.
 
Φυσικά, αυτό το μέτρο δεν έρχεται από μόνο του, αλλά εντάσσεται μέσα στη συνολικότερη προσπάθεια της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που προσπαθούν να υλοποιήσουν τα τελευταία χρόνια, το νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά και στην πιο πρόσφατη φάση την απόλυση διοικητικών υπαλλήλων και τη συγκρότηση νέων Οργανισμών σε ΑΕΙ-ΤΕΙ.
Πρόπερσι μας είπαν για τον “εξορθολογισμό του ακαδημαϊκού χάρτη», πέρυσι μας είπαν για τους υπεράριθμους εργαζόμενους, τώρα ακούμε για «λιμνάζοντες» φοιτητές που επιβαρύνουν τις σχολές μας, πιο παλιά μας έλεγαν ότι είναι παρωχημένο και δεν υπάρχει στα υπόλοιπα «αναπτυγμένα ευρωπαϊκά κράτη» να παίρνουμε δωρεάν συγγράμματα και να έχουμε δωρεάν σίτιση.

Όμως η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που πλασάρουν τα δελτία των 8. Όπου βγήκαν εργαζόμενοι σε διαθεσιμότητα διαλύθηκαν οι υπηρεσίες του πανεπιστημίου, όταν εφαρμόστηκε ο «εκσυγχρονιστικός» νόμος Γιαννάκου βρεθήκαμε με ένα βιβλίο ανά μάθημα και με όλο και μεγαλύτερη εισβολή του ιδιωτικού παράγοντα στην φοιτητική μας καθημερινότητα.

Τώρα ξεκινάνε με τους πιο παλιούς φοιτητές, με πάσης φύσεως ιδεολογήματα για άχρηστους και τεμπέληδες νέους για να βρουν πάτημα και να μιλήσουν για διαγραφές ώστε να διαμορφώσουν ένα πλήρως ανταγωνιστικό και αποστειρωμένο περιβάλλον, ώστε να μπει έπειτα σε πλήρη εφαρμογή ο νόμος του ν+2 και να μας πετάνε κατά δεκάδες χιλιάδες εκτός σχολών, ώστε να ξεμπερδεύουν μια και καλή με όσους τολμάνε να ονειρεύονται σπουδές μέσα στο μεσαίωνα της κοινωνίας της κρίσης, με όσους αγωνίζονται, με όσους παλεύουν για δημόσια-δωρεάν εκπαίδευση και ζωή με αξιοπρέπεια.

Ξέρουμε πλέον καλά ότι τίποτα καλό δεν μπορεί να έρθει από την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση ούτε για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους μες τις σχολές, αλλά ούτε για την πλειοψηφία της κοινωνίας που τσακίζεται από την φτώχεια και την λιτότητα. Ξέρουμε επίσης τι φέρνει η αναδιάρθρωση. Φέρνει ένα πανεπιστήμιο απόλυτα προσαρμοσμένο στις κατευθύνσεις της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των μνημονίων, πλήρως ευθυγραμμισμένο με το νέο μοντέλου εργαζόμενου στον καιρό της κρίσης. Έναν εργαζόμενο εντατικοποιημένο, πειθήνιο, χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις και διεκδικήσεις, χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, έτοιμο να αποδεχθεί τον μισθό-χαρτζιλίκι και την ανασφάλιστη δουλειά.

Σε αυτό θα βρίσκουν ολοένα και περισσότερο χώρο ιδιωτικές εταιρίες, οι οποίοι έχοντας πλέον την δυνατότητα αγοράς εδρών, θα παράγουν κατά παραγγελία έρευνα, ενώ με την μορφή εργολάβων θα εμπορεύονται τις στοιχειώδεις φοιτητικές παροχές και τη μέριμνα. Ένα τέτοιο πανεπιστήμιο θέλει ένα τρομοκρατημένο φοιτητικό κίνημα και φοιτητές προσηλωμένους στους εντατικούς ρυθμούς σπουδών που δεν θα τολμούν να σηκώσουν κεφάλι, που δεν θα μπορούν να διεκδικούν συλλογικά μέσα από τους φοιτητικούς τους συλλόγους. Η μαζική πρόσβαση -ακόμα και για τα πιο φτωχά στρώματα- στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που κέρδισαν μακροχρόνιοι νικηφόροι αγώνες του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας μπαίνει πιο ξεκάθαρα από ποτέ στο στόχαστρο.

Σε όλα αυτά βάζουν το χεράκι τους οι διαγραφές. Το μέτωπο αυτό αφορά όλους τους φοιτητές, και όποια μορφή και αν έχουν οι πρώτες διαγραφές, θα σημάνουν την προετοιμασία των όρων για να πλήξει όλους τους φοιτητές και φυσικά για την καθιέρωση των διαγραφών στα ν+2 χρόνια. Θα αποκλείσουν από τις πύλες των Πανεπιστημίων και των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων όλους τους φοιτητές που δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στους εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών ή στο κόστος διαβίωσης.

Θα αποκλείσουν πρώτα και κύρια αυτούς που προέρχονται από πληττόμενες λαϊκές οικογένειες για τους οποίους το νοίκι, το ρεύμα, το φαγητό έξω από τη λέσχη αποτελεί ασήκωτο βάρος. Θα αποκλείσουν τους φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με την φοίτηση τους είτε συμπληρωματικά προς το οικογενειακό εισόδημα, είτε για την οικονομική τους επιβίωση. Θα μας οδηγήσουν να παρατάμε τις σπουδές μας για να πάρουμε ένα πτυχίο-διαβατήριο για την ανεργία στα δύο ή τρία χρόνια. Θα μας χρεώσουν στην καλύτερη των περιπτώσεων με «φοιτητικά δάνεια» για αγαθά και υπηρεσίες που χρόνια τώρα πληρώνουμε και μας ανήκουν.

Θα φροντίζουν ώστε να μην αγωνιζόμαστε για τις σπουδές μας και το μέλλον μας υπό το φόβο του να βρεθούμε εκτός σχολών από τη μια στιγμή στην άλλη. Μας είπαν ήδη έμμεσα, με το διαφημιστικό χιουμοριστικό τους σποτάκι, πως είναι παράλογο να σπουδάζουμε όλοι, δεν είναι στη φύση του ανθρώπου. Ο αιώνιος φοιτητής στα μάτια του υπουργείου είναι ο φοιτητής που διαβαίνοντας τις πύλες του Πανεπιστημίου δεν βρήκε μόνο εργαστήρια και μαθήματα, βρήκε συλλογικές ψηφίδες αντίστασης, βρήκε ένα εργαστήρι κοινωνικοπολιτικής και ιδεολογικής αναζήτησης, βρήκε και άλλη χρησιμότητα στα αμφιθέατρα, τα αμφιθέατρα των μεγάλων, νικηφόρων φοιτητικών αγώνων. Αυτούς τους φοιτητές θέλει να «πειθαρχήσει» το υπουργείο, σήμερα πιο πολύ από ποτέ.

Ας δούμε όμως και το βασικό επιχείρημα που προβάλλουν το υπουργείο και τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης:
Είναι τερατώδες ψέμα να μιλάει κανείς για «το κόστος των αιώνιων»! Μιλάμε για ένα κομμάτι των φοιτητών που δεν κοστίζει απολύτως τίποτα στο πανεπιστήμιο αφού δεν έχει κανένα δικαίωμα, ούτε καν το μειωμένο εισιτήριο από τα πάσο και είναι το πλέον πληττόμενο αφού συνήθως εργάζεται για να τα βγάλει πέρα, σπουδάζει μακριά από το σπίτι του. Ταυτόχρονα, το μεγαλύτερο κομμάτι αυτών των «τεμπέληδων» είναι ,όλως τυχαίως, μαζεμένο σε σχολές που οργιάζει η καθηγητική αυθαιρεσία. Όταν σε σχολές όπως το Φυσικό Αθήνας, ο μέσος χρόνος αποφοίτησης υπερβαίνει τα 7 χρόνια και τα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές είναι ο κανόνας, δεν θα δεχθούμε κανένας να μας κουνάει το δάχτυλο και να λέει ότι το πρόβλημα είναι «οι αιώνιοι».

Αυτοί που περισσεύουν είναι το υπουργείο, η κυβέρνηση και η ΕΕ, που μέσα από τα αντεργατικά μέτρα τους προσπαθούν να βγάλουν κερδισμένο απ’ την κρίση τους το κεφάλαιο, που υπηρετούν, και χαμένους τους εργαζόμενους και τη νεολαία, οι οποίοι θα ζουν σε ένα σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα! Αυτοί που περισσεύουν στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ είναι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και οι φορείς της, που δημιουργούν ένα πανεπιστήμιο, που θα λειτουργεί με κριτήριο τα κέρδη των επιχειρήσεων και όχι τις ανάγκες των πληττόμενων φοιτητών και της κοινωνίας!

Αυτοί που περισσεύουν είναι οι εργολαβίες στα ΑΕΙ-ΤΕΙ που στρώνουν το έδαφος για το προτεινόμενο εργασιακό μοντέλο στην «εποχή της κρίσης» που θα μας υποχρεώνουν σε απλήρωτη εργασία-πρακτική άσκηση και έχουν εργαζόμενους σύγχρονους σκλάβους, τους οποίους πετάνε στο δρόμο, όποτε θέλουν, όπως έκαναν με τις καθαρίστριες στο ΕΚΠΑ. Αυτοί που περισσεύουν είναι τα Όργανα Διοίκησης και οι πρυτάνεις, που χέρι-χέρι με την κυβέρνηση βοηθούν να εφαρμοστεί η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τις πραξικοπηματικές αποφάσεις της Συγκλήτου για συγκρότηση Οργανισμού στο ΕΚΠΑ! Αυτοί που περισσεύουν είναι όλοι αυτοί, που προσπαθούν να μας στερήσουν το δικαίωμά μας στις δωρεάν σπουδές και την αξιοπρεπή εργασία.

Δεν θα κάνουμε τη χάρη στο υπουργείο και την κυβέρνηση να στραφούμε στον κανιβαλισμό και στην αδιέξοδη προσπάθεια να φάμε το διπλανό μας. Δεν θα αφήσουμε να μας διαχωρίσουν σε ενεργούς-ανενεργούς-αιώνιους-λιμνάζοντες και ότι άλλη αηδία σκεφτούν. Η ΕΑΑΚ καλεί κάθε φοιτητή να οργανωθεί μέσα από το φοιτητικό του σύλλογο, μέσα από γενικές συνελεύσεις να μπει μπροστά στον αγώνα για δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους, για να σταματήσει μια για πάντα κάθε σκέψη για διαγραφή φοιτητών.

Πρώτη κρίσιμη στιγμή είναι η 31 Αυγούστου που το υπουργείο θα επιχειρήσει να διαγράψει 180.000 φοιτητές. Δεν θα βρουν όμως ούτε ένα διοικητικό μες τις σχολές για να εκτελέσει τις εντολές τους, δεν θα βρουν φοιτητικούς συλλόγους να δείξουν ανοχή στη λαίλαπα τους!  Σε αυτή τη μάχη θα βαδίσουμε μαζί με τους εργαζόμενους εντός και εκτός σχολών που παλεύουν ενάντια στις απολύσεις και τις νέες ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ενάντια στα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Αλλά η πρόσβαση στη δημόσια παιδεία πρόκειται για υπόθεση της κοινωνικής πλειοψηφίας που είδε τα παιδιά της να χαντακώνονται από το «Νέο Λύκειο» και το υπουργείο Παιδείας να τους προτείνει για λύση την απλήρωτη εργασία από 15 χρονών.

Ήρθε η ώρα το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία ευρύτερα, να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Μέσα από μαζικούς, ενεργούς, μαχητικούς φοιτητικούς συλλόγους να επιβάλλουμε τις δημοκρατικές αποφάσεις μας κόντρα στη «νομιμότητα» της κυβέρνησης και του υπουργείου. Ήδη από τώρα πρέπει να διασφαλιστεί ότι ανά ίδρυμα όλοι οι φοιτητές θα δώσουν εξεταστική και ότι δεν θα δοθούν διαπιστωτικές πράξεις διαγραφής φοιτητών από τα ιδρύματα, ο αγώνας και οι κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος δεν θα περιμένουν το τέλος των εξεταστικών. Με όπλα τις μαζικές, διεκδικητικές και νικηφόρες Γενικές Συνελεύσεις, να ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων φοιτητικών και νεολαιίστικων αγώνων, να εμποδίσουμε οποιαδήποτε προσπάθεια διαγραφής φοιτητών, να πάρουμε τις σπουδές και τις ζωές μας στα χέρια μας!
                   
Μας λένε ότι αποτύχαμε σαν μαθητές, σαν φοιτητές, δεν είμαστε αποδοτικοί εργαζόμενοι, δεν προσφέρουμε στα μεγάλα σχέδια ανάπτυξης.

Εμείς θα πούμε ξεκάθαρα: Δεν είμαστε η γενιά των αποτυχημένων και των διαγραμμένων. Είμαστε αυτοί που θα σας αλλάξουν τα φώτα!

…και αν αμφιβάλλει κανείς, ο Σεπτέμβρης είναι πολύ κοντά.»

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ; ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ !

10/8/2014 και το υπουργείο παιδείας μέσα από ανακοίνωσή του προαναγγέλλει τη διαγραφή των «λιμναζόντων» όπως λέει φοιτητών. Οι διαγραφές αυτές θα έρθουν να γίνουν βάση νόμων που έχουν ψηφιστεί το 2007 και το 2011 όπως τονίζει για να καλλιεργήσει εκείνον τον κοινωνικό αυτοματισμό που τόσο πολύ χρειάζεται και ο όποιος κινείται στη λογική του ότι όποιος ήθελε μπορούσε να έχει τελειώσει όλα αυτά τα χρόνια.

Μπορεί, λοιπόν, κάποιοι να απορούν « Μα καλά τόσα χρόνια δεν τελείωσαν? ». «Πόσο ακόμα θα είναι φοιτητές στη πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου?» . «Ως πότε θα πληρώνουμε για το κόστος φοίτησης όλων αυτών? ». Μπορεί απ’ την άλλη κάποιοι να λένε ότι τα λέει μεν όλα αυτά το υπουργείο για να τραβήξει το αυτί από διάφορους αλλά εν τέλει θα καταφέρουν οι φοιτητές να συμφωνήσουν σε μία μέση λύση με τους αρμόδιους πρυτάνεις και συγκλητικούς και όλοι να μείνουν ευχαριστημένοι. Τέλος κάποιοι άλλοι μπορεί να εναποθέτουν τις ελπίδες τους στους εσωτερικούς κανονισμούς και οργανισμούς που έρχονται, νομίζοντας ότι αυτοί θα βάλουν τα πράγματα στη θέση τους.

Προς αποκατάσταση λοιπόν της αλήθειας, πρώτον ας μην έχει κανένας αυταπάτες ότι τα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου θα δράσουν υπέρ των φοιτητών. Είναι ξεκάθαρη η θέση του υπουργείου ότι οι διαγραφές θα γίνουν με τη συνεργασία του ιδίου και των συντονιστικών οργάνων του πανεπιστημίου. Είναι καλό να θυμόμαστε το ρόλο των πρυτάνεων και των συγκλητικών όλα αυτά τα χρόνια στην προώθηση κάθε αντιδραστικής μεταρρύθμισης και στη στοχοποίηση κάθε κινηματικής διαδικασίας εντός των πανεπιστημίων είτε από φοιτητές είτε από διοικητικούς είτε από εργολαβικούς υπαλλήλους. Προτού εναποθέσουμε, λοιπόν, τις ελπίδες μας στον πρόσφατα εκλεγμένο «καλοθελητή» και σωτήρα Πρύτανη του ΕΚΠΑ Θ. Φορτσάκη καλό είναι να θυμηθούμε τις προεκλογικές προγραμματικές του θέσεις. Για τις διαγραφές, για τους οργανισμούς, για τις απολύσεις και την «κινητικότητα», για τη φύλαξη, για τις ιδιωτικές εταιρίες και τις εργολαβίες, για τις παρατάξεις και την αριστερά που φταίνε για o,τι κακό υπάρχει στα ιδρύματα. Αλλά για να μην είμαστε και υπερβολικοί η αλήθεια είναι ότι ο κ. Φορτσάκης ενδιαφέρεται. Απαντά ακόμα και σε mail και tweets «λιμναζόντων» φοιτητών του Πανεπιστημίου αποδεικνύοντας το ενδιαφέρον του και διαβεβαιώνοντας ότι τίποτα δε θα συμβεί. Μήπως βέβαια ακολουθεί σαν τίμιος κυβερνητικός υπάλληλος τη γνωστή διαιρετική τακτική όπου τη μία εβδομάδα μιλά για εξαιρέσεις και την άλλη για μαζικές διαγραφές. Καλό είναι, τέλος, να θυμόμαστε τη στάση είχε κρατήσει την περασμένη χρονιά απέναντι στις κινητοποιήσεις των φοιτητικών συλλόγων και του συλλόγου των διοικητικών, όντας πρόεδρος της Νομικής Σχολής. Αντίστοιχα για όλους τους νεοεκλεγμένους και μη πρυτάνεις…

Δεύτερον , οι οργανισμοί δεν πρόκειται να είναι αυτοί που θα διασφαλίσουν την μη διαγραφή των φοιτητών. Είναι αντιθέτως αυτοί που προσπαθούν να περάσουν τις πιο αντιδραστικές τομές νομοσχεδίων και μη που δεν μπόρεσαν να περάσουν παλιότερες κυβερνήσεις κάτω από τη πίεση του φοιτητικού κινήματος. Οι οργανισμοί είναι αυτοί που έρχονται να επισπεύσουν την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου, είναι αυτοί που έρχονται να διαμορφώσουν καινούργιες και σαφώς χειρότερες συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους εντός του, είναι αυτοί που ήδη απ’ το προσχέδιο τους ορίζουν κατακερματισμό των γνωστικών αντικειμένων, σπάσιμο των πτυχίων, εισαγωγή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά και άλλα πολλά. Είναι οι οργανισμοί που μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου ξεπουλώντας έρευνα, προσωπικό, εξοπλισμό και επώνυμες έδρες σε εταιρίες. Είναι οι οργανισμοί που επιβάλλουν μια σειρά από ταξικά φίλτρα στα ιδρύματα προκειμένου να παράγεται εκείνος ο ευέλικτος αυριανός εργαζόμενος των πολλαπλών βαθμίδων και δεξιοτήτων που θα στελεχώνει την παράγωγη με βάση τις ανάγκες της αγοράς και του κέρδους μεγάλων πολυεθνικών εταιριών. Πειθήνιος, υποταγμένος, με εκείνες τις γνώσεις που θα τον καθιστούν χρήσιμο, χωρίς καμία εποπτεία επί του αντικειμένου του και χωρίς κανένα συλλογικό δικαίωμα. Αυτά οι ταξικοί φραγμοί ξεκινούν ήδη από το σχολείο και πετούν, όπως και οι διαγραφές χιλιάδες παιδιά λαϊκών οικογενειών έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ωθούν όλο και περισσότερους νέους στην ιδιωτική εκπαίδευση ή στα προγράμματα μαθητείας, δηλαδή τζάμπα εργασίας για ένα πιστοποιητικό κουρελόχαρτο.

Τρίτον και χωρίς αυτό να είναι το σημαντικότερο άλλα αξίζει να αναφερθεί λόγω της παραφιλολογίας που έχει ξεκινήσει. Το κόστος του κράτους για όσους φοιτητές έχουν περάσει τα ν+2 χρόνια σπουδών είναι μόνο οι κόλλες που χαλάνε στις εξεταστικές και που πλέον κι αυτές τις μοιράζουν σε όλους μας με την εξής προσφώνηση : « Με μέτρο και να μη γράφετε πολλά γιατί το πανεπιστήμιο δεν έχει λεφτά». Περαιτέρω φοιτητικά προνόμια δε δικαιούνται.

Αλλά αφού μπαίνουμε σε αυτή την κουβέντα ας δούμε ποιος εν τέλει είναι βάρος για την πρόσβαση στις δωρεάν σπουδές και ποιος πραγματικά εμποδίζει τους φοιτητές να σπουδάζουν? Μήπως είναι αυτή η σάπια κανιβαλική πολιτική που προωθούν κυβερνήσεις – ΕΕ – ΔΝΤ όλα αυτά χρόνια και που έχει φέρει τα φτωχά λαϊκά στρώματα στο απόγειο της εξαθλίωσης? Μήπως είναι η συνολική επίθεση στην εκπαίδευση που προσπαθεί να εναρμονιστεί με τα ευρωπαϊκά πρότυπα? Μήπως η επιβολή των επιταγών της Μπολόνια και του ΚΕΧΑΕΕ για να φτάσουμε το «επίπεδο» των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων? Μήπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο δεν τους χωράει όλους πλέον αλλά προωθείται μια μορφή παιδείας για λίγους κι εκλεκτούς? Μήπως το γεγονός ότι τεράστια ποσά περιουσίας του πανεπιστημίου (τόσο χρηματικής όσο και υποδομών, κτιριακών εγκαταστάσεων κλπ) κλάπηκε μέσα σε μια νύχτα με το λεγόμενο PSI για να πραγματοποιηθεί ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών?

Όχι? Μήπως τότε φταίει το ότι με βάση όλη αυτή την κατάσταση το κόστος σπουδών μετακυλύεται στους φοιτητές? Ας βάλουμε όλοι λίγο το χέρι στην τσέπη για να λειτουργούν τα εργαστήρια, για να έχουμε θέρμανση στα αμφιθέατρα, για να μπορούμε να έχουμε αναλώσιμα και εξοπλισμό... Μήπως φταίει το ότι όλο και πιο έντονα μπαίνουν οικονομικά κριτήρια στις φοιτητικές παροχές? Μήπως φταίει η ιδιωτικοποίηση πολλών πλευρών της λειτουργίας του πανεπιστημίου? Μήπως το ότι παρά το πάσο η τιμή του εισιτηρίου στα ΜΜΜ διαρκώς αυξάνεται? Μήπως όλα αυτά μας ωθούν στο να δουλεύουμε από πριν καν μπούμε σε κάποια σχολή και μάλιστα με τις χειρότερες συνθήκες, ελαστικά και ανασφάλιστα? Με ωράρια που καθιστούν απαγορευτική την παρακολούθηση μαθημάτων πολλές φορές. Μήπως τον Έλληνα φορολογούμενο τον βαραίνει περισσότερο το να πληρώνει εργολαβίες για τη φύλαξη, την καθαριότητα και τη θέρμανση αφού αποδεδειγμένα κοστίζουν πολύ περισσότερο από εργαζόμενους με μόνιμη και σταθερή εργασία? Αυτούς τους εργαζόμενους που δεν ήταν «ωφέλιμοι» και γι’ αυτό βγήκαν σε διαθεσιμότητα ή απολύθηκαν…

Συμπεράσματα? Το ένα είναι ότι οι διαγραφές έχουν σαν μόνο στόχο να πετάξουν έξω από το αμφιθέατρο τους φοιτητές με οικονομικά προβλήματα καθώς αν κάποιος φοιτητής εργάζεται για να μπορεί να πληρώνει τις σπουδές του δεν θα του μένει χρόνος για να σπουδάσει. Το άλλο είναι ότι με τις διαγραφές αυξάνεται στο φοιτητικό σώμα τόσο πολύ η εντατικοποίηση και η λογική του ατομικού δρόμου που καταλήγει στο ότι ο καθένας φοιτητής πρέπει να κοιτάξει να συμβιβαστεί σε αυτή τη κατάσταση ή στη καλύτερη να παλέψει μόνος του με αποτέλεσμα και να χάσει. Κανένας λόγος για συλλογικό αγώνα οργανωμένο από τους φοιτητές για τον εαυτό τους. Μαθαίνουμε να κυνηγάμε μια ζωή μαθήματα, πιστοποιήσεις και εξειδικεύσεις πατώντας πάνω στους άλλους μπας και επιβιώσουμε.Υποτασσόμαστε στην παντελή έλλειψη ελεύθερου χρόνου, στην απαγόρευση της πολιτικοποίησης, κοινωνικοποίησης, πολιτισμικής αναβάθμισης και διεύρυνσης συνολικά της σκέψης, της γνώσης και της κριτικής μας γιατί διαρκώς ζούμε με κάποιο βούρδουλα πάνω από τα κεφάλια μας που δε μας το επιτρέπει ( πανελλήνιες, διαγραφές, διαθεσιμότητες, απολύσεις και πολλά άλλα τέτοια ). Άρα οφείλουμε να υπερβούμε αντιπαραθέσεις για ενεργούς και μη φοιτητές. Για αυτούς που μπήκαν το ’00 και αυτούς που μπήκαν το ’05. Πρέπει να εξετάσουμε το ζήτημα από τη σκοπιά όχι μόνο του τι φέρνει τώρα και για ποιον αλλά και τι διαμορφώνει για το αύριο. Άρα όχι απλά να μη διαγραφεί κανείς αλλά να αποσυρθούν και το όρια φοίτησης συνολικά. 

Τέλος το σίγουρο είναι πως οι φοιτητές που ζούμε το πρόβλημα στο πετσί μας μέρα με τη μέρα, μαζί με τα υπόλοιπα πληττόμενα κομμάτια του πανεπιστημίου και της κοινωνίας συνολικά πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε ένα νέο πολιτικό φοιτητικό κίνημα που δεν θα αφήσει κανένα φοιτητή να διαγραφεί, κανέναν οργανισμό να περάσει, κανέναν εργαζόμενο να απολυθεί. Δε θα αφήσουμε καμία συμμαχία κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, αλλά και κανέναν υπουργό, πρύτανη ή αφεντικό την επόμενη μέρα να ορίζουν πως θα σπουδάζουμε, θα εργαζόμαστε, θα ζούμε. Καμία διαπραγμάτευση, λοιπόν. Αγώνας τώρα ! Αγώνας για μια παιδεία που δεν είναι προνόμιο των λίγων που δεν θα αποκλείει τα πληττόμενα κομμάτια και θα τα αφήνει αμόρφωτα να αποδέχονται καρτερικά μια πραγματικότητα που θέλουν να μας επιβάλλουν, μια πραγματικότητα αναντίστοιχη των δυνατοτήτων της εποχής.

Να μπούμε σε θέσεις μάχης με επιθετικά αιτήματα για μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση δημόσια και δωρεάν για όλους. Για να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση για όλους χωρίς ταξικούς οικονομικούς, εξεταστικούς φραγμούς. Για να παίρνουμε ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό. Για να επιβάλλουμε την αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία, με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Να επιβάλλουμε μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις και τους φοιτητικούς μας συλλόγους την κάλυψη των δικαιωμάτων - οικονομικών και μη - όλων των εργαζόμενων και άνεργων φοιτητών. Έτσι ώστε να μπορούμε να σπουδάζουμε, να εργαζόμαστε και να ζούμε με αξιοπρέπεια, έτσι όπως μας αξίζει.


Στη μάχη της γενιάς μας ή θα χάσει ο καθένας μόνος του ή θα νικήσουμε όλοι μαζί !

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ! ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ !


  Το σκουπιδιαριό της Φιλοσοφικής είναι εικόνα απ’ το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Οι εργολάβοι βρωμίζουν τις σχολές μας… Οι εργολάβοι που κάνουν τους εργαζόμενους σύγχρονους δούλους. Γιατί δουλεία ζουν οι καθαρίστριες που δούλευαν για 7 μήνες απλήρωτες. Δουλεία ζουν οι καθαρίστριες που απολύθηκαν ξαφνικά τα Χριστούγεννα, χωρίς να ξέρουν τίποτα και απολύθηκαν ξανά τον προηγούμενο μήνα και σήμερα είναι ακόμα χωρίς δουλειά. Δούλους θέλουν τους εργαζόμενους, που δεν πρέπει να βγάζουν άχνα για όλα αυτά, γιατί αλλιώς απολύονται, όπως η καθαρίστρια στη ΦΜΣ, που απολύθηκε για συνδικαλιστικούς λόγους.


 Όμως οι καθαρίστριες, μας δείχνουν τον εργασιακό μεσαίωνα, που πάνε να επιβάλλουν σε όλη την κοινωνία Κυβέρνηση – ΕΕ – εργοδοσία – κεφάλαιο ! Οι αυριανές καθαρίστριες, οι αυριανοί δούλοι θα είμαστε εμείς!

Εκτός αν πάει αλλιώς…

Να πάει αλλιώς… μόνο μέσα απ’ τους αγώνες μπορούμε να πετύχουμε την ανατροπή!

  Οι καθαρίστριες μας δείχνουν τον δρόμο… Οι απεργίες τους, η μαχητική τους στάση, με τον σκληρό αγώνα που δίνουν τόσους μήνες, κόντρα στην εργολαβία, αλλά και το ίδιο το πανεπιστήμιο, έφερε την πρώτη νίκη  : Πήραν τα δεδουλευμένα όλων των μηνών! Οι συλλογικοί αγώνες, οι ταξικοί αγώνες, κόντρα στα κέρδη των επιχειρήσεων, οι αγώνες για την επιβίωση και τη ζωή με αξιοπρέπεια, μπορούν να δίνονται και μπορούν να νικάνε !
Όμως ο αγώνας των καθαριστριών δεν τελείωσε ! Τη θέση εργασίας τους δεν την χαρίζουν σε κανέναν εργολάβο, σε κανέναν πρύτανη, σε καμιά λιτότητα, σε καμιά μνημονιακή ή ευρωπαϊκή δέσμευση ! Ο αγώνας για άμεση επαναπρόσληψη απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο, με μόνιμη και σταθερή εργασία, με αξιοπρεπή μισθό και εργασιακά δικαιώματα είναι μονόδρομος ! Ο αγώνας των καθαριστριών για το δικαίωμα στην εργασία είναι δίκαιος αγώνας! Οι καθαρίστριες δεν είναι μόνες τους! Έχουν στο πλευρό τους, όλους εμάς τους φοιτητές, που βλέπουμε σε αυτές, το παρόν και το μέλλον το δικό μας και των οικογενειών μας ! Και γι’ αυτό θα νικήσουν!


  Να πάει αλλιώς… κόντρα στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, που χτίζουν, για τα κέρδη του κεφαλαίου!

 Ο αγώνας των καθαριστριών, ενάντια στις εργολαβίες και τον εργασιακό μεσαίωνα, είναι κομμάτι του αγώνα ενάντια στο πανεπιστήμιο, που θέλουν να μας επιβάλλουν! Διαλύουν κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και παράλληλα καθιερώνουν το νέο πανεπιστήμιο, μέσα από τους Οργανισμούς ! Το πανεπιστήμιο που πάνε να φτιάξουν δεν μας χωράει, γιατί είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του κεφαλαίου ! Οι Οργανισμοί, που φέρνουν απολύσεις, διαγραφές, δίδακτρα, μετακύλιση κόστους σπουδών στις πλάτες μας, γνώση και έρευνα στα χέρια του κεφαλαίου, διάλυση των προγραμμάτων σπουδών, ταξικούς φραγμούς, συγχωνεύσεις – καταργήσεις τμημάτων και σχολών, δεν θα περάσουν ! Θα αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, για παιδεία με βάση τις ανάγκες μας και πανεπιστήμιο με φοιτητικό και εργατικό έλεγχο… και θα νικήσουμε !
  Να πάει αλλιώς… με ανατροπή Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου !

 Να πάμε στην «ομαλότητα» και την «σταθεροποίησή» τους κόντρα! Με αγώνες σαν αυτούς των καθαριστριών της Φιλοσοφικής, των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, των διοικητικών, του φοιτητικού κινήματος, θα ανατραπούν ! Με συντονισμό όλων των αγωνιζόμενων κλάδων, με ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, με φοιτητικό κίνημα, που παλεύει μαζί με τους εργαζόμενους, για τα συμφέροντα της πληττόμενης νεολαίας, με αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης, μέσα από έναν άλλο δρόμο, χωρίς χρέος, μνημόνια, ΕΕ και το σάπιο σύστημά τους… θα νικήσουμε !

ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ - ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 19/6 ΣΤΙΣ 12.00 ΜΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΣΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ  

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Boycott Brazil 2014 : Ποτίζουν το γκαζόν με αίμα εργατών

Οι Βραζιλιάνοι έχουν ξεχυθεί στους δρόμους… Όχι ο λαός, που ίσως αγαπάει περισσότερο από κάθε άλλον το ποδόσφαιρο, δεν πανηγυρίζει τη «γιορτή του ποδοσφαίρου» ! Οι δρόμοι έχουν γεμίσει θυμό, πορείες και γκράφιτι, ενάντια στη διοργάνωση του Μουντιάλ. Και αναρωτιέται ο «αγνός» φίλαθλος : «τρελάθηκαν αυτοί ;»

Όχι, δεν τρελάθηκαν! Εξαθλιώθηκαν… και ξεσηκώθηκαν !


Όταν δίνονται 30 δις δολάρια για τα αθλητικά έργα, ενώ δεν υπάρχει πρόσβαση σε παιδεία και υγεία στο 10% του πληθυσμού, που είναι αναλφάβητο, δεν μπορείς να ζήσεις. Όταν 13 εκ. πολίτες υποσιτίζονται και πάνω από 250.000 άνθρωποι εκδιώκονται βίαια απ’ τα σπίτια τους, για να «εξευγενιστούν» οι «υποβαθμισμένες» κατοικήσιμες περιοχές, δεν έχεις καναπέ να κάτσεις άλλο. Όταν η καταναγκαστική και παιδική πορνεία γνωρίζει τεράστια αύξηση, με επίσημες καμπάνιες της κυβέρνησης να την προωθούν, δεν θα πουλήσεις φτηνά το τομάρι σου ! Όταν αμερικάνικες εταιρείες πολέμου, τύπου Blackwater, εκπαιδεύουν τη βραζιλιάνικη αστυνομία, οι πορείες διαμαρτυρίας γνωρίζουν την μηδενική ανοχή της καταστολής, πρώτος κίνδυνος είναι ο «εχθρός λαός» και όποιος αντιστέκεται, θα τους χαλάσεις το πανηγύρι ! Όταν στα κατασκευαστικά έργα πεθαίνουν σε εργατικά ατυχήματα – εργοδοτικές δολοφονίες 9 εργάτες… τότε εργάτες όλων των χωρών ενωθείτε !


Και αυτό είναι το δικό μας χρέος… να ενωθούμε !

 Να ενωθούμε με τους Βραζιλιάνους εργαζόμενους, φτωχούς και καταπιεσμένους, στην καμπάνια για μποϋκοτάζ του Μουντιάλ. Μια καμπάνια, που μας θυμίζει κάποιους «τρελούς», που το 2004, κόντρα στην εθνική υπερηφάνεια, φώναζαν ενάντια στη φούσκα της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα.
ê 
       Να ενωθούμε με κάθε φίλαθλη φωνή, που σιχαίνεται να βλέπει την αγαπημένη του ομάδα να παίζει για να βγάζουν λεφτά το κεφάλαιο, οι πρόεδροι (αυτοί που γίνονται και δήμαρχοι, για να επιβάλουν πιο στεγνά τα συμφέροντά τους), οι χορηγοί και οι εταιρείες, ενάντια στην εμπορευματοποίηση του αθλητισμού.
ê
     Να ενωθούμε οι εργαζόμενοι, τα πληττόμενα κομμάτια της νεολαίας και των φοιτητών, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ - κεφαλαίου και του συστήματος, που μας εξαθλιώνουν !
ê 
          Οι καταπιεσμένοι στη Βραζιλία, οι αντιφασίστες στην Ουκρανία, οι εξεγερμένοι στη Βοσνία, οι Ζαπατίστας στα βουνά του Μεξικού, οι καθαρίστριες απ’ το υπουργείο Οικονομικών μέχρι τη Φιλοσοφική και οι εργάτες απ’ το Σικάγο μέχρι τον Οκτώβρη, είναι εικόνες από το μέλλον μας ! 

Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Προεκλογική μπροσούρα Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

 


7 Μάη μην κάτσεις σπίτι !


Εμείς θα σας διαγράψουμε.. μια και καλή !


Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

ΔΑΠ - ΝΔΦΚ : Για κανένα (γαμημένο) λόγο


7 Μάη μην κάτσεις σπίτι... φόβησε υπουργείο και κυβέρνηση !


Στις 7 Μάη στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής

''Αν μείνουν τα πράγματα όπως είναι
είμαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή
Η αντίφαση είναι σύμμαχός σας.
Από το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε
Μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουν τίποτα.
Αυτό που έχετε απαρνηθείτε το
και πάρτε αυτό που σας αρνούνται''

  Γιατί να σηκωθεί κάποιος από το κρεβάτι του και να έρθει να ψηφίσει στις φοιτητικές εκλογές; Eξάλλου, ''όλοι ίδιοι είναι''. Ούτως ή άλλως ''τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει''. Προφανώς εμείς είμαστε  οι τελευταίοι που θα σου πούμε ότι με την ψήφο σου θα αλλάξεις ριζικά και τη ζωή σου. Παρ' όλα αυτά, οι εκλογές έχουν πολιτική σημασία(σε αντίθεση με τις προσπάθειες των κυβερνητικών παρατάξεων να τις μετατρέψουν σε πανηγυράκι σημειώσεων, πάρτυ κλπ). Πολύ περισσότερο οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτελούν ένα πραγματικό πολιτικό δημοψήφισμα για τη νεολαία. Τη νεολαία αυτή που είχε την τύχη και την ατυχία να ζει στην περίοδο της πιο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Ατυχία γιατί το μόνο μέλλον που ''ανοίγεται'' μπροστά της είναι το μέλλον των voucher, της ανεργίας, των πανεπιστημίων υποταγμένων στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Τύχη γιατί αυτή η νεολαία που πλήττεται καθημερινά απο τις πολτικές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ είναι αυτή που μπορεί μαζί με το εργατικό-λαϊκό κίνημα να φέρει τούμπα τα σχέδια τους! Να επιλέξει το δρόμο της ανατροπής, το δρόμο μιας άλλης κοινωνίας!


Τι κρίνεται, όμως, στις φετινές φοιτητικές εκλογές;

                     Με τι όρους θα συνεχίσουμε την αντιπαράθεση με κυβέρνηση και Ε.Ε για την ανατροπή του πανεπιστημίου-επιχείρηση που μας επιβάλλουν.

                     Αν θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, τα τσιράκια του Σαμαρά και της κυβέρνησης μέσα στις σχολές μας, ή θα τελειώνουμε μια και καλή με αυτούς που προωθούν τον εκφυλισμό του φοιτητικού κινήματος.

                     Αν θα συναινέσουμε στο μαύρο εργασιακό μέλλον που μας ετοιμάζουν, το μέλλον των voucher και των “κοινωφελών” προγραμμάτων εργασίας ή θα επιλέξουμε την ανατροπη τους.

                     Αν ο φοιτητικός σύλλογος θα γίνει πραγματική ασπίδα που θα προστατεύει τους φοιτητές και όπλο στα χέρια τους για να επιβάλλει τις ανάγκες τους ή παραμάγαζο των καθεστωτικών παρατάξεων, κατοικίδιο στα καλύτερα κυβερνητικά σαλόνια.

                     Αν θα σκύψουμε το κεφάλι απέναντι στην καταστολή των ελευθεριών μας, στις απαγορεύσεις πορειών και απεργιών, στα χημικά και στις συλλήψεις ή αν θα δηλώσουμε ότι είμαστε εδώ έτοιμοι να ανατρέψουμε τα σχέδια τους.

                     Αν, τελικά, η νεολαία θα επιλέξει το “μονόδρομο” των 300 ευρώ και πες και ευχαριστώ, την απλή καταδίκη και παθητική αγανάκτηση, τους επίδοξους σωτήρες και διαχειριστές της μιζέριας μας μέσα στα πλαίσια του βάρβαρου αυτού συστήματος, δηλαδή το δρόμο της υποταγής, ή θα επιλέξει το δρόμο της σύγκρουσης, της ανυπακοής και της ανατροπής.

Στις 7 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε

Ενωτική Πρωτοβουλία Σ.Α.Φ-Κ.ΑΡ.ΦΙ.

Ε.Α.Α.Κ.

    Για ένα μέλλον χωρίς μνημόνια, χρεός, ευρώ και Ε.Ε.

    Για να τελειώνουμε με τις καθεστωτικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ

    Για ζωντανούς και οργανωμένους συλλόγους στα χέρια των φοιτητών.

    Για να έχουμε όλοι το δικαίωμα να σπουδάσουμε. Για να μην μας πετάξουν έξω από τις σχολές μας. Για να δουλέψουμε με αξιοπρέπεια.

    Για ένα μαχητικό, δυνατό και νικηφόρο φοιτητικό κίνημα, πολιτικά επικίνδυνο για τους κυρίαρχους, που θα μπορεί να πετυχαίνει νίκες στο σήμερα και να επιβάλλει τις ανάγκες μας.

    Γιατί δεν θέλουμε κανένας να αποφασίζει για εμάς χωρίς εμάς. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Επιλέγουμε να πάει αλλιώς!

    Γιατί ξέρουμε ότι ο κόσμος δεν αλλάζει από τη μία στιγμή στην άλλη μέσω των εκλογών αλλά έτσι διαμορφώνονται οι όροι με τους οποίους θα δώσουμε τους αυριανούς μας αγώνες.



Στις 7 Μάη παίρνουμε θέσεις μάχης! Ενισχύουμε την ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά των μαχητικών, ανυποχώρητων αγώνων επιβολής, για ένα μέλλον βασισμένο στις ανάγκες της νεολαίας και των εργαζόμενων, για μία άλλη κοινωνία έξω από το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης!