Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Όχι και απεργοσπασία οι ανατρεπτικοί αγώνες διαρκείας !!

  Όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις των ΜΑΣ/ΠΑΜΕ/ΠΚΣ/ΚΚΕ/ΚΝΕ έχουν επιδοθεί σε μια χυδαία λασπολογία ενάντια στις δυνάμεις της ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και της Αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο εργατικό κίνημα και τους αγώνες. Με απανωτά άρθρα και ανακοινώσεις τους, με καταγγελίες στα σωματεία και τους φοιτητικούς συλλόγους, με λασπολογία σε συμφοιτητές μας και εργαζόμενους, έχουν προσωποποιήσει το διάβολο στο πρόσωπο της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς! Αλλά το ποτήρι τώρα ξεχείλισε…

 Είμαστε λένε «απεργοσπάστες», «προδότες του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος», «δεξί χέρι της κυβέρνησης και της άρχουσας τάξης», «νεροκουβαλητές της Αριστερής Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ»! Αποκορύφωμα ήταν η πρόσφατη ανακοίνωση των ΚΝΕ/ΚΚΕ με τίτλο «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε απεργοσπασία»! Εντάξει, έρχονται εκλογές, αλλά θα βασιστούν σε κριτική ή σε συκοφαντίες;

 Ας δούμε όμως τι έγινε πραγματικά… Αναφέρονται στην πρόταση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, στο εργατικό κίνημα, να μην πάμε απλά σε άλλη μία μονοήμερη απεργία – ντουφεκιά, απ’ αυτές που μας έχει συνηθίσει ο γραφειοκρατικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ τόσα χρόνια, αλλά να πάρουν οι εργαζόμενοι θέση μάχης, στη λογική του πανεργατικού αγώνα, με απεργία διαρκείας, με σταθμούς, ενέργειες και απεργιακές κινητοποιήσεις, για να μην περάσουν τα νέα μέτρα, αλλά και για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ - κεφαλαίου! Αυτή είναι η απεργοσπασία, πέρα απ’ τους παχιούς τίτλους ! Και η απεργία τότε ποια είναι; ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΠΑΣΚΕ(ΠΑΣΟΚ)-ΔΑΚΕ(ΝΔ)-ΑΠ(ΣΥΡΙΖΑ)-ΠΑΜΕ(ΚΚΕ) στήριξαν 24ωρη απεργία μετά την ψήφιση των νέων μέτρων (αναμένοντας την ωρίμανση των συνθηκών) !!




Γιατί όμως χαλάνε τόσους τόνους μελάνι και σάλιο για να μας συκοφαντήσουν?

Γιατί, ρε γαμώτο, έχουν περισσότερο μένος ενάντια σε μας, από ότι στους πραγματικούς υπεύθυνους της αντιλαϊκής πολιτικής που διαλύει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, δηλαδή την Κυβέρνηση, την ΕΕ, την άρχουσα τάξη και τα όργανα τους, τις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στο εργατικό κίνημα?

  Ζούμε ένα καταιγισμό μέτρων: διάλυση κάθε δημόσιου αγαθού, διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας, κοινωνική καταστροφή και ανεργία, από τις πολιτικές της Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και της άρχουσας τάξης, για να αντιμετωπίσουν την δομική κρίση του συστήματος τους. Από την πρώτη στιγμή η ΕΑΑΚ και η Αντικαπιταλιστική και επαναστατική αριστερά φώναξαν : «δε θα μας πεθάνετε- θα σας ανατρέψουμε». Σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα στο φοιτητικό και εργατικό κίνημα υπήρχε μια φωνή που πάλευε και παλεύει με αγώνες ανατροπής, με διάρκεια και επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο, οργανωμένους από τα κάτω! Ενάντια στην επίθεση που δεχόμαστε, ενάντια στην ΕΕ, ενάντια την  Κυβέρνηση και κάθε άλλη με αντιλαϊκή πολιτική, για την ανατροπή του συστήματος που καταστρέφει τη ζωή μας! Ενάντια στο υπάρχον εργοδοτικό – γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, με στόχο ένα άλλο ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα πολιτικά επικίνδυνο, όπλο στη φαρέτρα των εργαζομένων και την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος σε εργατική κατεύθυνση! Με αυτά τα συνθήματα δώσαμε -και θα ξαναδώσουμε- κάθε αγώνα μαζί με τους συμφοιτητές μας και τους εργαζόμενους, ισότιμα όχι σαν «ινστρούκτορες του αλάνθαστου», ειλικρινά αναγνωρίζοντας τα λάθη μας χωρίς κόλπα και λασπολογίες.

  Εδώ είναι λοιπόν το πρόβλημα! Τα ΜΑΣ/ΠΑΜΕ/ΠΚΣ/ΚΚΕ/ΚΝΕ δεν επιδιώκουν αγώνες ανατροπής και επιβολής των αναγκών των εργαζομένων, αλλά απλούς αγώνες διαμαρτυρίες «για να βγάλει ο λαός τα συμπεράσματά του»! Όποιος αγώνας δε τους δυναμώνει είναι άσκοπος! Εργαζόμενοι – άνεργοι περιμένετε να ωριμάσουν οι συνθήκες !

 Εμείς όμως, δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για να πάει αλλιώς ! Δεν θα σταματήσουμε να είμαστε μπροστά σε κάθε αγώνα για τα συμφέροντα του πληττόμενου κομματιού των φοιτητών, για την ανατροπή των νόμων Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου και των σχεδίων Αθηνά, για την ανατροπή του πανεπιστημίου που λειτουργεί για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και για την επιβολή παιδείας για τις ανάγκες μας ! Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της νεολαίας, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, για να μην γίνουμε η γενιά της ανεργίας και της μετανάστευσης ! Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία, χωρίς χρέος, μνημόνια, ΕΕ και αφεντικά, που θα είναι ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια αυτών, που τον παράγουν !

(Εμείς δεν μπαίνουμε στη λογική «να τα λέμε καλά και ο λαός να βγάλει τα συμπεράσματά του». Βάζουμε στόχους και σχέδιο στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, για μαχητικούς και ανυποχώρητους αγώνες επιβολής των αναγκών μας ! Και γι’ αυτό δεν τσιμπάμε απ’ τις λάσπες. Όσο ξεπηδάνε στον αγώνα Χαλυβουργίες, ΜΕΤΡΟ, Καθηγητές, Διοικητικοί ξέρουμε ότι το μέλλον μας είναι ελπιδοφόρο ! Για μας η ιστορία γράφεται στους δρόμους απ’ τους εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες και όχι στις ανακοινώσεις λασπολογίας!)



7/5 Στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής / Στηρίζουμε – ψηφίζουμε Ενωτική Πρωτοβουλία ΣΑΦ – ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ! 

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Εικόνες απ' την απαγορευμένη διαδήλωση ενάντια στη σύνοδο του Ecofin


Μαζικά και μαχητικά διαδήλωσαν σήμερα χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι και αγωνιστές,ενάντια στη σύνοδο του eurogroup και του ecofin, των οικονομικών επιτελείων εκμετάλλευσης και βαρβαρότητας της Ε.Ε. του κεφαλαίου, στην Αθήνα. Σπάζοντας στην πράξη την άθλια, αντιδημοκρατική και αυταρχική απαγόρευση των διαδηλώσεων που είχε επιβάλλει η κυβέρνηση μέσω απόφασης της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής. Μαζικά ήταν τα μπλοκ και όλες οι συγκεντρώσεις. Άγρια επίθεση δέχτηκε η διαδήλωση από τα Προπύλαια, όταν έφτασε στο μπλόκο των δυνάμεων καταστολής, στην οδό Σταδίου, στο ύψος της Παλιάς Βουλής. Δακρυγόνα, χημικά, ξύλο με γκλοπ και χειροβομβίδες κρότου λάμψης, αυτή ήταν η απάντηση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού στην μαζική διαδήλωση του λαού.

Γιατι ετσι εχουμε μαθει να τις δινουμε τις μαχες... ουτε θα στριψουμε ουτε θα κανουμε πισω στην τρομοκρατια...

Οι απαγορεύσεις και η τρομοκρατία σπάνε στο δρόμο !
Αγώνας για την ανατροπή της χούντας κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - κεφαλαίου !

Αγώνας για μόρφωση - εργασία - ελευθερία !
















 Τη λεφτεριά δεν τη ζητάν με παρακάλια, τήνε παίρνουν,
με τα δικά τους χέρια, μοναχοί. 
Κώστας Βάρναλης

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΕΞΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΑΣ !

Και ξαφνικά… διαγραφές φοιτητών! Οργή προκαλεί το θράσος της κυβέρνησης και του υπουργείου να ανακοινώνουν 180.000 διαγραφές φοιτητών, τη στιγμή, που έχουν διαμορφώσει ένα τοπίο σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, όπου δεν μπορούμε να σπουδάσουμε! Όταν 200 φοιτητές στο ΕΚΠΑ δικαιούνται δωμάτιο στις εστίες και πετιούνται έξω, όταν ιδιωτικοποιείται η σίτιση, όταν πληρώνουμε για βιβλία και σημειώσεις είναι πρόκληση να μιλάει το υπουργείο για το «βάρος των αιώνιων φοιτητών»! Οι διαρκείς περικοπές έχουν στερήσει κάθε δικαίωμα και παροχή από τον πρωτοετή φοιτητή, πόσο μάλλον από τους φοιτητές πάνω από το έκτο έτος. Λένε τα πιο χυδαία ψέματα όταν μιλάνε για κόστος, αποκρύπτουν ότι οι φοιτητές αυτοί δεν δικαιούνται ούτε καν πάσο, δεν κοστίζουν ούτε μισό ευρώ στο πανεπιστήμιο. Άλλοι είναι οι πραγματικοί στόχοι τους!
Φυσικά οι διαγραφές δεν ήρθαν από το πουθενά. Η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ υπό τις εντολές της ΕΕ συνεχίζει την προσπάθεια εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στα πανεπιστήμια. Οι διαγραφές είναι απαραίτητο βήμα του πανεπιστημίου που πάνε να φτιάξουν, ένα πανεπιστήμιο της αγοράς, με συνεχώς εντεινόμενη επιχειρηματική λειτουργία και αυξανόμενη εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών. Όποιος δεν συμμορφώνεται στο πρόγραμμα σπουδών, στις υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, στις φαστ τρακ εξεταστικές, θα διαγράφεται! Όποιος σηκώνει κεφάλι και αγωνίζεται για τις ανάγκες του, θα καταστέλλεται με την απειλή της διαγραφής. Είναι ξεκάθαρο ότι μέσω των διαγραφών, προσπαθούν να καταστείλουν το φοιτητικό κίνημα το οποίο έχει βγει με μαχητικούς και ανατρεπτικούς αγώνες διαρκείας, σε κάθε φάση της επίθεσης, για να χαλάσει τα σχέδιά τους. Γι’ αυτό θέλουν να το αφοπλίσουν! Αλλά έχουν και ένα μακροπρόθεσμο στόχο, θέλουν να εξασφαλίσουν ότι όταν θα δουλεύουμε θα φοβόμαστε να διεκδικήσουμε τα στοιχειώδη δικαιώματα μας. Οι κυβερνήσεις των αντεργατικών πολιτικών ξέρουν ότι μόνο με το φόβο θα κρατήσουν τους εργαζόμενους από το να εξεγερθούν, για αυτό και μας «εκπαιδεύουν» από νωρίς στην τρομοκρατία.
Απέναντι σε αυτά, μας έχουν ήδη απαντήσει τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ : «Μα δεν υπάρχει πρόβλημα που σπουδάζει κάποιος 7 και οχτώ χρόνια;». Για μας, πρόβλημα υπάρχει όταν η πλειοψηφία των φοιτητών εργάζεται και οι σπουδές μας διαρκώς εντατικοποιούνται. Πρόβλημα υπάρχει όταν αυξάνονται τα μαθήματα σε όλες τις σχολές με υποχρεωτικές παρουσίες και με το παραμικρό χάνεις το δικαίωμα να εξεταστείς. Πρόβλημα υπάρχει όταν είναι μαρτύριο για οικογένειες από την επαρχία να στείλουν τα παιδιά τους στην Αθήνα , ή οπουδήποτε αλλού. Πρόβλημα υπάρχει όταν ποινικοποιείται ο ελεύθερος χρόνος και θεωρείται «τεμπελιά» να έχουμε ασχολίες πέρα από το διάβασμα. Αυτή είναι η κατάσταση που δείχνει ότι το πραγματικό πρόβλημα για την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ είναι ότι δεν παρατάμε τις σχολές μας, ότι δεν παίρνουμε πτυχίο στα 3 ή στα δύο χρόνια, ότι δεν πηγαίνουμε ακόμα πιο πολλοί στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Αποδεικνύεται ότι ο αγώνας ενάντια στις διαγραφές δεν αφορά απλά τους συναδέλφους μας από μεγαλύτερα έτη αλλά είναι υπόθεση όλων όσων δυσκολεύονται να σπουδάσουν, είναι θέμα της πλειοψηφίας μέσα στις σχολές που έχει ανάγκη δωρεάν σπουδές για όλους.
Η κατάσταση που διαμορφώνεται στις σχολές ανοίγει για το φοιτητικό κίνημα δύο δρόμους: ή θα αποδεχθούμε την εντατικοποίηση των σπουδών μας, θα δεχθούμε να τρέχουμε από μάθημα σε μάθημα σε ένα πανεπιστήμιο εξεταστικό κάτεργο, με συγγράμματα που θα πληρώνουμε απ’ την τσέπη μας και την ίδια στιγμή θα κοιτάμε καχύποπτα το διπλανό μας μήπως είναι «αιώνιος». Ή θα επιβάλλουμε την ανάγκη μας, να μπορούμε να σπουδάσουμε με ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, χωρίς να δίνουμε ούτε 1 ευρώ! Ή θα αποδεχθούμε το πανεπιστήμιο να λειτουργεί με τα κριτήρια της αγοράς, με δίδακτρα, διάσπαση πτυχίων, διαγραφές ή θα ορθώσουμε τείχος αντίστασης στις προωθούμενες από την ΕΕ και τις ελληνικές κυβερνήσεις πολιτικές! Ή συνολικά θα αποδεχθούμε την υποτίμηση των ζωών μας και θα οδηγηθούμε σε ένα μέλλον ανεργίας και ελαστικής εργασίας με μπόνους την τρομοκρατία από το αφεντικό μας ή θα ανατρέψουμε το παρόν και μέλλον, που μας ετοιμάζουν και θα χτίσουμε ένα άλλο μέλλον, στα μέτρα των αναγκών μας!

ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ – ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΜΑΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ – ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΕΕ – ΔΝΤ 

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Εκπαιδευτική ημερίδα ΔΑΠ - Δάσκαλοι σε ποιο σχολείο όμως ;


ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΟΥΜΕ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ
«Αυτοί που μας πήραν το βιβλίο απ’ το χέρι,
Μας κατηγορούν γιατί μείναμε αδιάβαστοι»
                                                    Μπ. Μπρεχτ

  Στο τρίτο έτος του Ιστορικού – Αρχαιολογικού στην Κατεύθυνση Ιστορίας, για πρώτη χρονιά γίνεται προσπάθεια να εφαρμοστεί μια ιδιότυπη «πρακτική άσκηση», η οποία αποτελείται από την υποχρεωτική παρακολούθηση τριών 5ωρων και ενός 6ωρου μαθήματος. Οι παρακολουθήσεις αυτές είναι απαραίτητες για την εξέταση του υποχρεωτικού μαθήματος κατεύθυνσης Μεθοδολογία της Ιστορίας. Μάλιστα γίνεται σαφές ότι η ανελλιπής παρακολούθηση των μαθημάτων θα τσεκάρεται με παρουσίες που θα κρατούνται αυστηρά κατά ημέρα και ώρα!
  Το πρόβλημα με όλα τα παραπάνω δεν είναι ότι είναι καινούρια η υποχρεωτική παρακολούθηση. Το πρόβλημα είναι ποιούς έρχεται να πλήξει. Ο αποκλεισμός απ’ την εξέταση όσων φοιτητών δεν δήλωσαν παρουσία στα μαθήματα αυτά χτυπά το πληττόμενο κομμάτι των φοιτητών, το κομμάτι των φοιτητών, που εργάζονται για να μπορούν να σπουδάσουν! Στην εποχή της κρίσης, όπου η πλειοψηφία της κοινωνίας παλεύει για την επιβίωσή της, απ’ την επίθεση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ, μεγάλο κομμάτι των φοιτητών εργάζεται, ιδιαίτερα σε μία σχολή, όπως η Φιλοσοφική στην οποία σπουδάζουν πλειοψηφικά παιδιά λαϊκών οικογενειών. Αυτοί οι φοιτητές, που αναγκάζονται να δουλεύουν για να πληρώσουν το φαγητό τους, όταν τους κόβουν τη σίτιση, για να πληρώσουν φωτοτυπίες και συγγράμματα, όταν δεν τα παίρνουν δωρεάν απ’ το πανεπιστήμιο, για να πληρώσουν νοίκι, όταν εστίες κλείνουν και δεν τους δέχονται, για να βοηθήσουν οικονομικά την οικογένειά τους, όταν αυτές διαλύονται απ’ τις αντεργατικές πολιτικές, για να μπορούν να βγουν για ένα καφέ, όταν ο ελεύθερος χρόνος ποινικοποιείται σαν «είδος πολυτελείας», είναι αυτοί που δεν μπορούν να «βολέψουν το πρόγραμμά τους» για να παρακολουθήσουν τα υποχρεωτικά μαθήματα.
  Φυσικά οι υποχρεωτικές παρακολουθήσεις μαθημάτων δεν έρχονται σαν κεραυνός εν αιθρία. Είναι κομμάτι του πανεπιστημίου, που πάνε να φτιάξουν (ίσως το πιο ελάσσων). Κομμάτι ενός πανεπιστημίου για λίγους και εκλεκτούς, που θα λειτουργεί με κριτήριο τις ανάγκες του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων και όχι για τις ανάγκες τις δικές μας και της κοινωνίας. Ένα πανεπιστήμιο με εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών, με φαστ τρακ εξεταστικές, με απουσίες, με προόδους, που βάζουν περισσότερους φραγμούς για τη φοίτηση του πληττόμενου κομματιού των φοιτητών, αλλά και με επιχειρήσεις, με εργολαβίες, με λουκέτα και συγχωνεύσεις σχολών που δεν είναι χρήσιμες στο κεφάλαιο για την κερδοφορία του (βλ. Σχέδιο Αθηνά).
  Από την άλλη όμως καλλιεργείται και η λογική ότι η γνώση μετριέται ποσοτικά, δεν κατακτιέται ποιοτικά ! Αυτή η λογική πιστεύει ότι αν δεν μας υποχρεώσουν να παρακολουθήσουμε το μάθημα δεν θα πάρουμε τις επιστημονικές γνώσεις που μας χρειάζονται. Λες και γυρίσαμε μετά από τρία χρόνια ξανά στο σχολείο, στα χειρότερά του !
  Στην εποχή του κοινωνικού σκοταδισμού και της αμορφωσιάς, πάνω στην οποία καλλιεργούν τόσο η κυβέρνηση και η ΕΕ,  για να κρατούν υποταγμένους τους εργαζόμενους στους μύθους τους, για το ξεπέρασμα της κρίσης, όσο και ο φασισμός με τις ανορθολογικές του θεωρίες, η γνώση και η μόρφωση είναι δικαίωμά μας και όπλο μας στη μάχη για την ανατροπή ! Η γνώση είναι κτήμα του ανθρώπινου πολιτισμού, απ’ τη γέννησή του μέχρι σήμερα. Ο απελευθερωτικός πυρήνας της γνώσης είναι κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης ιστορίας. Με όπλο τη γνώση θα αλλάξουμε την κοινωνία, θα κάνουμε πέρα όσους την χρησιμοποιούν για να βγάζουν κέρδος, θα τη θέσουμε στην υπηρεσία της κοινωνίας και θα καταργήσουμε οποιαδήποτε μορφής καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο!    
  Κανένας δεν θα μας επιβάλλει υποχρεωτικές παρακολουθήσεις στο όνομα της γνώσης, γιατί εμείς ξέρουμε ότι η απελευθερωτική γνώση, είναι αυτή που φοβούνται όσοι σχεδιάζουν ένα πανεπιστήμιο για τις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι για τις ανάγκες του πληττόμενου κομματιού των φοιτητών και της κοινωνίας.
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΣΠΟΥΔΩΝ – ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

                                                                                                                                                                                               

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Ο παλιός κόσμος πεθαίνει στην Ουκρανία – Ο νέος γεννιέται στη Βοσνία

Οι διεθνείς εξελίξεις μας έχουν παρουσιαστεί όλο αυτό το διάστημα μέσα από μια σύνθετη οπτικοακουστική προπαγάνδα, που ξεκίνησε απ’ το Mega και το ΣΚΑΪ και έφτασε μέχρι την απονομή των Όσκαρ, παρουσιάζοντας την πραξικοπηματική επιβολή ενός ακροδεξιού καθεστώτος απ’ την ΕΕ στην Ουκρανία, ως εξέγερση από ένα αυθόρμητο λαϊκό κίνημα κάποιων «ονειροπόλων».

Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική…

Νεοφασιστικές ομάδες ξεχύνονται στους δρόμους της χώρας, για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της ΕΕ και την ένταξη της χώρας σε αυτήν. Πιο συγκεκριμένα η απουσία ενός μαχητικού, αντικαπιταλιστικού, ταξικού εργατικού κινήματος καθιστά το λαό πιόνι των εκάστοτε αστικών συμφερόντων. Έτσι απ’ τη μία στοιχίζονται οι υπερασπιστές του διεφθαρμένου φιλο-ρωσικού καθεστώτος Γιανούκοβιτς και από την άλλη νεοφασιστικές ομάδες, που υπερασπίζονται τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα ΕΕ – ΗΠΑ,
Τα γεγονότα αυτά είναι ιστορικά, τόσο για την Ουκρανία, όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη.  Ένα γρήγορο φλασμπάκ θυμίζει ότι οι πολιτικές του έκπτωτου, πλέον, προέδρου Γιανούκοβιτς βύθιζαν στη φτώχεια τον ουκρανικό λαό. Κοινωνικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες περιστέλλονταν, η αυταρχικότητα άνθιζε, ενώ η οικονομική κρίση είχε ήδη ριζώσει για τα καλά. Η άρνησή του, όμως, να συμπράξει με την ΕΕ και η στροφή του προς τη δανειακή συμφωνία διάσωσης με τη Ρωσία, ήταν το γεγονός που έκανε την ΕΕ να δείξει το αμείλικτο και βάρβαρο πρόσωπό της.
Εκμεταλλευόμενη το φιλοδυτικό μέρος της χώρας και εξοπλίζοντας – στηρίζοντας παραστρατιωτικές νεοφασιστικές ομάδες πρωταγωνιστεί εμμέσως πλην σαφώς στις μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, με στόχο την καθαίρεση του φιλορώσου πρόεδρου κα την πραξικοπηματική εγκαθίδρυση μιας νέας φασιστοειδούς κυβέρνησης.
Διαφορετική στάση όμως έχει η ΕΕ στη Βοσνία. Απέναντι στην εργατική εξέγερση της Βοσνίας δείχνει το πιο επιθετικό της πρόσωπο οξύνοντας ακραία την καταστολή. Ενάντια σε ένα κίνημα με σαφή αντιεθνικιστική κατεύθυνση, που προτάσσει τα εργατικά συμφέροντα και με αντικαπιταλιστικούς στόχους πάλης, δεν βλέπει «ονειροπόλους» αλλά μαχητικούς αγώνες ανατροπής, γι’ αυτό τρέχει γρήγορα να το καταπνίξει.
Τα παραδείγματα της Ουκρανίας και της Βοσνίας δείχνουν ξεκάθαρα το ρόλο της ΕΕ, που συνειδητά επιλέγει το νεοφασιστικό ολοκληρωτισμό, ως νέα κυρίαρχη αστική εναλλακτική στην καπιταλιστική κρίση, ειδικά εκεί όπου η οικονομική και κοινωνική κρίση μετατρέπεται σε ανοιχτή πολιτική κρίση. Όποιος αυτή τη στιγμή υπερασπίζεται την ΕΕ, είτε απ’ τη σκοπιά της κυβέρνησης, που υπόσχεται στήριξη στον ουκρανικό λαό με μεταφορά οικονομικής τεχνογνωσίας, είτε απ’ τη σκοπιά του ΣΥΡΙΖΑ, που σπέρνει αυταπάτες ότι μπορεί να την μεταλλάξει σε Ευρώπη των λαών, στην πραγματικότητα υπερασπίζεται τις νεοφασιστικές ορδές της ΕΕ και τελικά ένα σύστημα που γεννά νεκροταφεία.
Παράλληλα καταδεικνύεται έντονα και ο ρόλος του φασισμού, ως το μακρύ χέρι του συστήματος. Οι φασίστες είναι πάντα πρόθυμοι να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των κυρίαρχων. Όπως στην Ουκρανία παλεύουν για την ΕΕ, έτσι και η Χρυσή Αυγή δεν αμφισβητεί ούτε το ευρώ, ούτε την ΕΕ, προσταττεύει στη Βουλή τα συμφέροντα των εφοπλιστών και στόχο έχει να διαλύσει του μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων (βλ. δουλεμπορικά γραφεία εργασίας). Υψηλά στην ατζέντα του φασισμού είναι πάντα η επίθεση στο εργατικό κίνημα και την Αριστερά, όπως αποδεικνύεται και απ’ την άμεση έκδοση νόμου για την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας.
Από την άλλη πλευρά όμως, καθόλου αθώα δεν είναι και η Ρωσία, όπου ο φαρισαϊσμός και η υποκρισία της δεν έχουν όρια. Βλέποντας να διακυβεύεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η οικονομικοπολιτική της κυριαρχία και επιρροή στην ευρύτερη περιοχή, στέλνει στρατεύματα στην Κριμαία, με την πρόφαση του κινδύνου των ρωσόφωνων κατοίκων από τους ακροδεξιούς – εθνικιστές. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι στα σχέδια της Ρωσίας μπαίνει με περίεργο τρόπο και η Ουκρανική Αριστερά και το ΚΚ Ουκρανίας, που παρά την ακραία επίθεση που έχει δεχθεί απ’ τους νεοναζί, με αποκορύφωμα το νόμο για την απαγόρευσή του, το προηγούμενο διάστημα δεν λειτουργούσε προωθητικά για το λαό της Ουκρανίας, αλλά αντίθετα εγκλωβίστηκε σε ένα στρεβλό σχέδιο στήριξης του διεφθαρμένου φιλορώσου Γιανουκόβιτς. Η ανυπαρξία ανατρεπτικής Αριστεράς οδηγεί τους λαούς στην υποτέλεια στα συμφέροντα της αστικής τάξης και στο φασισμό.
Το δίλημμα για τους λαούς, όμως, δεν είναι ΕΕ-ΗΠΑ ή Ρωσία. Το πραγματικό δίλημμα είναι Ουκρανία ή Βοσνία! Το δρόμο στους λαούς δείχνει η εργατική εξέγερση της Βοσνίας, ο αγώνας για επιβίωση, κοινωνική δικαιοσύνη, δημόσια αγαθά, δημοκρατικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες, ενάντια σε ΕΕ – φασισμό.  Η εργατική τάξη και η νεολαία απ’ την Ουκρανία, μέχρι τη Βοσνία και από την Ελλάδα μέχρι την κάθε χώρα που υπάρχει καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο, μόνο δρόμο έχουν την πάλη ενάντια στις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις και το σύστημα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, για την επανάσταση και για μια κοινωνία με την εξουσία και τον πλούτο στα χέρια αυτών, που τον παράγουν.

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Έξω οι εργολαβίες!! Το λόγο για το άσυλο τον έχουμε εμείς!!

Στα πλαίσια της εξόφθαλμης επιχειρηματικοποίησης της εκπαίδευσης, παρατηρούμε καθημερινά, το φαινομένο της εισβολής εταιριών στον χώρο του πανεπιστημίου, που εντείνουν την ιδιωτικοποίησή του. Πιο συγκεκριμένα, η σίτιση των φοιτητών βρίσκεται στα χέρια της εταιρίας ΑΦΟΙ ΚΟΜΠΑΤΣΙΑΡΟΙ Α.Ε, δεν υπάρχουν δωμάτια στις εστίες για φοιτητές που δεν έχουν άλλο τρόπο στέγασης για να σπουδάσουν και υπάρχει κατεύθυνση να μπουν νοίκια σε όλους τους φοιτητές που διαμένουν σε εστίες, ενώ και στην ίδια την καθαριότητα της σχολής παίζεται ένα σκοτεινό παιχνίδι απ’ τον εργολάβο στις πλάτες τόσο των φοιτητών όσο και των πενιχρά αμειβόμενων (όταν δεν μένουν απλήρωτοι για μεγάλο χρονικό διάστημα) εργαζόμεων. Διαλύεται κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και η επκαίδευση μετατρέπεται σε πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου, είτε με την αναδιαμόρφωση των σπουδών, μέσα απ’ την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, είτε με την δραστηριοποίηση των επιχειρήσεων μέσα στις σχολές.

Με αυτό το κριτήριο, έγινε σήμερα επίθεση από πλευράς της κοσμητείας, στο εγχείρημα του αυτοδιαχειριζόμενου κυλικείου, με στόχο το λουκέτο του, ύστερα από πιέσεις που δέχτηκε από τον εργολάβο του ήδη υπάρχοντος κυλικείου της Φιλοσοφικής. Πιο ξεκάθαρο δεν γίνεται ! Το πανεπιστήμιο δεν λειτουργεί για τις ανάγκες όλων των φοιτητών να μπορούν να σπουδάσουν και των εργαζομένων να μπορούν να έχουν αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, αλλά με βάση τα συμφέροντα των επιχειρήσεων και των εργολαβιών που δραστηριοποιούνται οικονομικά μέσα σε αυτό.

Η επίθεση αυτή εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο σταδιακής καταπάτησης του ασύλου αλλά και γενικότερα στην επίθεση ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Συνεπακόλουθα αποτελεί μια δίωξη της ίδιας της ελεύθερης έκφρασης, οργάνωσης και δράσης των φοιτητών μέσα στον ίδιο το φοιτητικό τους σύλλογο. Και αυτά εν μέσω μιας κατάστασης κρατικών απαγορεύσεων και καταστολής απέναντι σε όποιον αγωνίζεται και στην κοινωνία και στο πανεπιστήμιο (απαγόρευση αντι-ΕΕ διαδ
ηλώσεων, διώξεις για πολιτικά φρονήματα, καταπάτηση ασύλου και συλλήψεις φοιτητών κατά τη διάρκεια συνεδρίασης συμβουλίου ιδρύματος).

Η Τρομοκρατία Δεν Θα Περάσει ! Απαιτούμε απομάκρυνση όλων των εργολαβιών από τις σχολές. Άμεση επαναπρόσληψη των εργαζομένων απ’ το πανεπιστήμιο με αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακά δικαιώματα. Απέναντι στην επίθεση σε όλα τα μέτωπα, προτάσσουμε την συντροφικότητα, την ανατρεπτική αλληλεγγύη και την συλλογική μαχητική δράση. Δεν θα αφήσουμε κανέναν πέρα από τους φοιτητές και τους εργαζόμενους να κάνουν κουμάντο στο άσυλο ! Θα μας βρουν απέναντί τους, να παλεύουμε για παιδεία με βάση τις δικές μας ανάγκες, των πληττόμενων φοιτητών και όχι για τα κέρδη των επιχειρήσεων, να παλεύουμε για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες, να παλεύουμε για μόρφωση – εργασία – ελευθερία!

Σε αυτά τα πλαίσια στηρίζουμε προσπάθειες φοιτητών να αντιταχθούν στην κατάσταση αδράνειας που υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στο σύλλογό μας. Παρ’ όλα αυτά, θεωρούμε ότι σε ένα βαθμό δικαιώνεται η τοποθέτησή μας ότι οποιοδήποτε εγχείρημα αλληλεγγύης μέσα στο φοιτητικό σύλλογο, θα πρέπει να είναι κομμάτι αυτού και των συλλογικών του διαδικασιών, να είναι κτήμα του κάθε φοιτητή. Πιστεύουμε ότι αν το κυλικείο δεν είχε ανοίξει με όρους κινηματικής ανάθεσης, αλλά από όλους εμάς τους φοιτητές που θα το είχαμε συζητήσει και αποφασίσει στη γενική μας συνέλευση δεν θα ήταν τόσο εύκολο στον οποιοδήποτε εκπρόσωπο των επιχειρηματικών συμφερόντων να το απειλεί με κλείσιμο. Παράλληλα όμως συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι ένα κυλικείο πολιτιστικός – πολιτικός χώρος είναι απαραίτητος στη σχολή μας, που θα είναι κομμάτι του φοιτητικού συλλόγου, θα απαντά στα έντονα προβλήματα επιβίωσης του πλειοψηφικού κομματιού των φοιτητών, που πλήττεται με όρους ανατρεπτικής ταξικής αλληλεγγύης και όχι με λογικές «διαχείρισης της φτώχειας μας» και θα έχει σαφή πολιτικό στόχο και ανατρεπτικό περιεχόμενο για να φύγουν οι εργολαβίες απ’ τις σχολές με επαναπρόσληψη των εργαζόμενων απ’ το πανεπιστήμιο στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής του επιχειρηματικού πανεπιστημίου! Ένα τέτοιο εγχείρημα απαντά στις ανάγκες μας, στο δρόμο για την παιδεία των αναγκών μας !




Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ (ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ) ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ...


...δύσκολα ξεχνιούνται και έτσι η Γαλλία βρίσκεται ,ένοπλα και επίσημα, για άλλη μια φορά στα εδάφη της Αφρικής. Αυτή τη φορά οι δυνάμεις της έχουν σταλεί στην Κεντραφρικανική Δημοκρατία με πρόσχημα τις θρησκευτικές συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα εκεί, στην πραγματικότητα όμως για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά της σε μια χώρα που μέχρι το 1960 αποτελούσε μια από τις αποικίες της.
   Αναρωτιέται κανείς πώς βρίσκεται μπλεγμένη η Ελλάδα σε αυτή την ιμπεριαλιστική επέμβαση της Γαλλίας στην Κεντρική Αφρική. Η απάντηση είναι πολύ απλή. Η Γαλλία για να μην πάθει ένα δεύτερο Βιετνάμ και να μην εγείρει την δυσαρέσκεια του γαλλικού λαού (που θα έβλεπε τα φέρετρα των Γάλλων στρατιωτών να αυξάνονται ) ζήτησε την βοήθεια της Ευρωπαικής Ένωσης. Η Ε.Ε. πάντα πρόθυμη να εμπλακεί όπου υπάρχει κεφάλαιο και περιθώρια ''ανάπτυξης'' αποφάσισε να στείλει κομμάτια του λεγόμενου ''ευρωστρατού'' για να βοηθήσει στην ''ειρήνευση'' της περιοχής. Και κάπως έτσι και εμείς ως μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης,''του σπιτιού των λαών'', (βλ. Λαμπεντούζα, Φαρμακονήσι) πρέπει να συμμετάσχουμε σε αυτή την ''ειρηνευτική'' αποστολή. Προφανώς δεν θα γίνει δωρεάν. Η πίτα της Κεντραφρικανικής Δημοκρατίας είναι μεγάλη και όλοι οι συνένοχοι στο έγκλημα θα κερδίσουν το κατιτίς τους. Αντίστοιχα και οι δικοί μας καλοθελητές (βλ. Ελληνικό Κεφάλαιο) θα έχουν τα τυχερά τους.
Ποιό ρόλο όμως καλείται να παίξει η Ελλάδα σε αυτή τη σύγκρουση? Ήδη καταφθάνουν από κάθε γωνιά της Ευρώπης τα άτομα που θα σχηματίσουν τον Ευρωστρατό για εκπαίδευση στην Λάρισα. Σε ελληνικό έδαφος λοιπόν και με ελληνικές υπηρεσίες θα γίνει η σφαγή του αφρικανικού λαού στο όνομα της ''ειρήνευσης'' (κάτι όχι τόσο περίεργο αν θυμηθεί κανείς την Σούδα στην Κρήτη από όπου οι Αμερικανοί βομβαρδίζαν την Λιβύη).
  Ο ευρωστρατός όμως έχει ανάγκες και αυτές καλούνται να εξυπηρετήσουν οι Έλληνες φαντάροι. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού (Γ.Ε.Σ.) μεταθέτει φαντάρους από μονάδες στα βόρεια σύνορα , στο 485 τάγμα διαβιβάσεων στην Λάρισα (το τάγμα που θα τεθεί στην υπηρεσία του Ευρωπαικού Στρατηγείου το οποίο θα καθοδηγήσει τους Ευρωπαίους μισθοφόρους στην γαλλική επέμβαση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία). Φαντάροι που αρνηθήκαν αυτή την μετάθεση διώκονται από το στρατοδικείο ενώ έχουν ήδη ''φάει φυλακή''.

  Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ο ρόλος της Ευρωπαικής Ένωσης που προσπαθεί να ορθωθεί ως άλλη μια ιμπεριαλιστική δύναμη στον παγκόσμιο χάρτη σε ένα νέο γύρο μοιράσματος του κόσμου σε οικονομικές αποικίες .Γίνεται φανερό ότι κανένας λαός δεν μπορεί να εμπιστευτεί αυτήν αλλά και καμία καπιταλιστική ολοκλήρωση, για την προστασία του, καθώς το ενδιαφέρον της Ε.Ε. μόνο για την προστασία του κεφαλαίου γίνεται για άλλη μια φορά φανερό, αυτή την φορά με την πιο κραυγαλέα ιμπεριαλιστική, αντιανρθωπιστική και ξεδιάντροπη μορφή του. Εμείς κανένα κοινό συμφέρον δεν έχουμε με το κεφάλαιο και τα κέρδη του απ’ τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Αντίθετα είμαστε στην ίδια μοίρα με τους πληττόμενους κάθε γωνιάς του πλανήτη, γι’ αυτό παλεύουμε για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, μαζί με το διεθνές εργατικό κίνημα από ταξική διεθνιστική σκοπιά !

Αυτός που σπέρνει πείνα, θερίζει θυμό”

…Το κόκκινο γκράφιτι σε κυβερνητικό κτήριο στο Σαράγεβο αποτυπώνει το μέγεθος της εξαθλίωσης και της οργής που έχει οδηγήσει τη διαιρεμένη Βοσνία-Ερζεγοβίνη σε βίαιες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, όπου η ΕΕ και το ΔΝΤ έχουν οδηγήσει  την ανεργία στο 40%.



Κάτι κινείται στα Βαλκάνια…. και είναι πολύ ελπιδοφόρο !!

Το «μαύρο» φόντο: Μια διαλυµένη απ’ τις ιδιωτικοποιήσεις και την επέλαση του ξένου κεφαλαίου οικονοµία και ένα διαιρεµένο κράτος που κυβερνάται από εθνικά χρωματισμένες πολιτικές γραφειοκρατίες και την επιστασία µιας υπερεθνικής ιµπεριαλιστικής γραφειοκρατικής ελίτ. Η εδώ και καιρό υποβόσκουσα κοινωνική οργή εκφράστηκε µαζικά την προηγούµενη εβδομάδα, όταν αρχικά η εξέγερση πυροδοτήθηκε απ’ τους ταξικούς αγώνες στην Τούζλα, όπου οι εργάτες πέντε πρώην κρατικών εργοστασίων της περιοχής κλιμάκωσαν τις κινητοποιήσεις τους ενάντια στη μη καταβολή των μισθών τους, την ιδιωτικοποίηση και το κλείσιμο των εργοστασίων. Σύντοµα ο αγώνας αγκαλιάστηκε απ’ όλη την κοινωνία σε πάνω από τριάντα πόλεις της Βοσνίας εργαζόμενοι, άνεργοι και άλλα πληττόμενα κοινωνικά στρώµατα ξέσπασαν βίαια εναντίον όλων των συµβόλων της εξουσίας, αλλά και με έντονο αντι-εθνικιστικό χαρακτήρα.

Περισσότερα από 15 κυβερνητικά κτήρια λεηλατήθηκαν, αυτοκίνητα πολιτικών αστικών κομμάτων αναποδογυρίστηκαν και πετάχτηκαν σε κοίτες ποταµών, τα γραφεία των κοµµάτων εξουσίας και των εθνικιστικών κοµµάτων καταστράφηκαν και οι δυνάµεις καταστολής αντιµετωπίστηκαν µε ανάλογη βία µε αυτή που και οι ίδιες χρησιµοποίησαν εναντίον των διαδηλωτών. Το κράτος προσπάθησε να απαντήσει εκφοβιστικά µε εκατοντάδες συλλήψεις, εισβολές σε σπίτια και χαρακτηρισµό των διαδηλωτών ως «χούλιγκανς», όµως η προσπάθεια τροµοκράτησης δεν πτόησε τους διαδηλωτές. Επίσης, για πρώτη φορά µετά το διαµελισµό της πρώην Γιουγκοσλαβίας οργανώθηκαν πορείες αλληλεγγύης στις πρωτεύουσες των γειτονικών κρατών µε συνθήµατα όπως το «Μία εργατική τάξη, ενιαία πάλη» (Κροατία) και αντι-ΕΕ τόνο (Σερβία). 

Είναι γεγονός ότι η εξέλιξη αυτής της εξέγερσης θα κριθεί και δεν θα είναι οπωσδήποτε σε θετική κατεύθυνση, αφού έντονες είναι οι διεργασίες από το αστικό σύστημα και τους εκπροσώπους του να στρέψουν τα αιτήματα του κινήματος σε ακίνδυνα μονοπάτια. Όμως, ο ξεσηκωμός εργαζομένων και νεολαίας είναι κάτι εξαιρετικά ελπιδοφόρο.

Οι εξεγέρσεις από την Τουρκία μέχρι τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, απ’ την Ελλάδα του 2008 μέχρι τους μετανάστες που ξεσηκώνονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους καταπιεσμένους σε κάθε ήπειρο, δείχνουν ότι στην εποχή της καπιταλιστικής κρίσης και της «σιδερένιας φτέρνας» του συστήματος μόνη λύση για την εργατική τάξη και τη νεολαία είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου ! Όταν η εξαθλίωση γίνεται ο κανόνας για την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία και το μόνο μέλλον που επιφυλάσσεται για τη νεολαία είναι η ανεργία και η μετανάστευση, η εξέγερση και η επανάσταση δεν είναι ουτοπία, αλλά ο μόνος δρόμος!

Ας γίνει λοιπόν η Βοσνία η σπίθα για τους υπόλοιπους βαλκανικούς λαούς˙
σπίθα που θα φέρει τη φωτιά της επανάστασης ενάντια στο ζοφερό παρόν/μέλλον και το σκοταδισμό που επιβάλλει το κεφάλαιο σε βάρος της εργατικής τάξης, γιατί “αν δεν καώ, αν δεν καείς κι εσύ, πώς θα γίνουν τα σκοτάδια λάμψη;”

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΕΕ – ΔΝΤ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ