ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

  «Η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή το νέο ασφαλιστικό», «Τα ασφαλιστικά ταμεία βουλιάζουν», «Πανικός για τις συντάξεις», αυτές είναι οι πιο συχνές φράσεις που τον τελευταίο καιρό κατακλύζουν τα δελτία ειδήσεων, τις εφημερίδες και γενικά ολόκληρη την επικαιρότητα. Ίσως, αρχικά, όλ’ αυτά για το ασφαλιστικό να μάς φαίνονται αδιάφορα και να σκεφτόμαστε ότι δεν μάς αγγίζουν. Ωστόσο, στην πραγματικότητα η νέα γενιά, οι μελλοντικοί αλλά και οι τωρινοί εργαζόμενοι, η νεολαία της ανεργίας και της επισφάλειας, βρισκόμαστε στο κέντρο αυτής της επίθεσης. Όμως,  τί είναι τελικά αυτό το ασφαλιστικό, ποια πολιτική εκφράζει, ποιούς πλήττει και ειδικότερα με ποιόν τρόπο αφορά εμάς, τη νεολαία;

  Για να κατανοήσουμε τι είναι τελικά το νέο ασφαλιστικό θα πρέπει να το αντιληφθούμε όχι σαν κάτι μεμονωμένο και ξέχωρο, αλλά σαν συνέχεια μιας συγκεκριμένης πολιτικής, η οποία πηγάζει από συγκεκριμένες αιτίες και εκφράζει συγκεκριμένα συμφέροντα. Πράγματι, μετά την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και τους μισθούς, μετά τους πλειστηριασμούς, μετά την καταστολή, μετά τις εξαγγελίες για τον «εθνικό διάλογο για την παιδεία» που στόχο έχει να αξιολογήσει και να συγχωνεύσει σχολές, να εντείνει την υποχρηματοδότηση αλλά και να προσαρμόσει το πρόγραμμα σπουδών στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων, η μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φέρνει στη Βουλή  ένα νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, πλήρως προσαρμοσμένο στις λογικές των ΕΕ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί κομμάτι της στρατηγικής απάντησης του Κεφαλαίου στην κρίση του, μια αγωνιώδη προσπάθεια να σώσουν οι εργοδότες τα κέρδη τους πατώντας πάνω στους εργαζόμενους.

  Οι αλλαγές που επιφέρει το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό δεν αποτελούν απλά τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς θα υπολογίζονται και υπό ποιες προϋποθέσεις θα καταβάλλονται οι συντάξεις, αλλά αφορούν το συνολικό σχέδιο ζωής του εργαζομένου ανθρώπου.  Πρόκειται για μια πρωτοφανή αντεργατική αναδιάρθρωση που προβλέπει καταιγισμό μέτρων και σαρωτικών αλλαγών. Καταργεί κατακτήσεις κοινωνικής ασφάλισης – περίθαλψης – πρόνοιας, φέρνει σαρωτικές αλλαγές στις συντάξεις, στις εισφορές και στις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Το νέο ασφαλιστικό αποκτώντας πλέον χαρακτήρα ανταποδοτικό μετατρέπει την κοινωνική ασφάλιση σε ατομική υποχρέωση. Έτσι, με αυτό το ασφαλιστικό ας  είμαστε από τώρα σίγουροι ότι αύριο που θα αρρωστήσουμε ή θα τραυματιστούμε, το νοσοκομείο θα μάς κλείσει κατάμουτρα την πόρτα.  Κι αυτό γιατί δε βάλαμε το χέρι στην άδεια τσέπη μας για να πληρώσουμε την ασφάλισή μας.

  Κατά πόσο όμως το νέο αυτό νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό αφορά εμάς, τη νέα γενιά; Την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, εκτός από το γεγονός ότι το νέο ασφαλιστικό πλήττει γενικά το εισόδημα κάθε λαϊκής οικογένειας, θα τη βρούμε ακριβώς στην πραγματικότητα της νεολαίας όπως έχει διαμορφωθεί στο σήμερα. Το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό έρχεται να βαθύνει το καθεστώς ελαστικής – μαύρης εργασίας, ουσιαστικά σύγχρονης δουλείας που έχουν επιβάλλει στη νέα γενιά οι πολιτικές κεφαλαίου – ΕΕ.  Μια πραγματικότητα που θέλει την πληττόμενη νεολαία να εργάζεται με διαλυμένες συνθήκες εργασίας, με ελάχιστους μισθούς, σε προγράμματα voucher και 5μηνα, χωρίς ασφάλιση και συλλογικές συμβάσεις, τη στιγμή μάλιστα που η ανεργία στους νέους φτάνει το 65%. Με το νέο νομοσχέδιο η κατάσταση αυτή θα παγιωθεί και θα οδηγήσει τους νέους, αν όχι στη μετανάστευση, στη μαύρη εργασία, ενώ ταυτόχρονα η ανεργία θα τονωθεί αφού οι εργαζόμενοι θα βγαίνουν στη σύνταξη γύρω στα 70, μετά από 40 χρόνια δουλειάς. Όσον αφορά στους εκπαιδευτικούς ο διορισμός θα γίνει ένα πραγματικά άπιαστο όνειρο! Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουν και πάλι να καταστρέψουν το αύριο αλλά και το σήμερα της νεολαίας. Καταφέρνουν να ριζώσουν καλά μέσα στο κεφάλι μας και να μας οδηγήσουν στην εξευτελιστική και ηττοπαθή συνειδητοποίηση ότι «έτσι κι αλλιώς άνεργοι θα μείνουμε. Για ποια ασφάλιση να μιλάμε;».

  Η σκέψη όμως που πρέπει με αποφασιστικότητα να μας διακατέχει είναι πως δε θα ανεχτούμε να περάσει αυτό το ασφαλιστικό. Και όχι μόνο δε θα το ανεχτούμε, αλλά θα επιβάλουμε και το δικό μας πρόταγμα. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι όχι η ήττα και η απογοήτευση, αλλά η σκέψη πως η λύση δεν είναι άλλη παρά μόνο η διεκδίκηση και η μάχη. Η μάχη για κοινωνική ασφάλιση με βάση τις ανάγκες μας και όχι για τα κέρδη του κεφαλαίου. Για μια κοινωνική ασφάλιση που δεν θα είναι εμπόρευμα αλλά δικαίωμα. Απαιτούμε θέσεις εργασίας και όχι ανεργία, ούτε ανασφάλιστη και ελαστική εργασία. Απαιτούμε είτε δουλεύουμε, είτε είμαστε άνεργοι, να έχουμε ασφάλιση, που θα βαραίνει όχι τους μισθούς των εργαζόμενων και των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων, αλλά το κράτος και τους εργοδότες. Να δικαιούμαστε σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας ή στην ηλικία των 60. Να μην πληρώσουμε εμείς και οι επόμενες γενιές το βάρος των συμφερόντων των εργοδοτών και του κεφαλαίου. Απαιτούμε τα εργασιακά μας δικαιώματα.

  Πώς και με ποιους όμως θα παλέψουμε; Η δική μας λύση απέναντι στο ασφαλιστικό είναι ο πανεργατικός ξεσηκωμός για εργασία, ασφάλιση, περίθαλψη, πρόνοια, κατάργηση της επισφαλούς εργασίας. Η μόνη λύση είναι η συλλογική διεκδίκηση. Γι’ αυτό, σαν νεολαία πρέπει να βρεθούμε στην πρώτη γραμμή και, ειδικότερα, σαν φοιτητικός σύλλογος της ΦΛΣ πρέπει να παλέψουμε μέσα απο τις συλλογικές μας διαδικασίες, τις γενικές μας συνελεύσεις. Θέλουμε αγώνες από τα κάτω, με ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, όχι όμως κάτω από την πολιτικά ανεπαρκή και κομματικοκεντρική λογική του ΠΑΜΕ, αλλά και κόντρα στον ξεπουλημένο και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ του «ΝΑΙ». Θέλουμε μαχητικούς αγώνες, όπως αυτός των εργαζομένων στα 5μηνα, που έχουν δημιουργήσει κέντρο αγώνα έξω απ’ το Υπουργείο Εργασίας και παλεύουν στην πράξη κόντρα στον εργασιακό μεσαίωνα που μας επιβάλλουν!

  Είναι πολύ εύκολο να πούμε ότι το νομοσχέδιο δε μας αφορά, ότι εγώ θα βρω ένα τρόπο και θα επιβιώσω μόνος μου μέσα σ’αυτό το σύστημα. Είναι πολύ εύκολο να κάτσουμε στον καναπέ μας και να αποφασίσουμε πως δεν  έχει νόημα να αγωνιστούμε, ή αλλιώς, να αποφασίσουμε με μεγάλη ανακούφιση πως έχει νόημα αλλά, ντάξει, θα το κάνουν άλλοι για μας. Είναι πολύ εύκολο να κάτσουμε άπραγοι και να παραδεχτούμε ότι τα πράγματα θα τα φτιάξει ο καιρός και όχι εμείς, πως η ιστορία έτσι κι αλλιώς θα κυλήσει και η εποχή θα αλλάξει από μόνη της. Είναι πολύ δύσκολο όμως να αντικρύσουμε την πραγματικότητα. Να πούμε ότι εμείς θα αλλάξουμε τον καιρό, ότι εμείς θα κυλήσουμε την ιστορία. Ότι δε θα είμαστε παρατηρητές, αλλά στο τώρα, στο σήμερα θα παλέψουμε συλλογικά για τα δικά μας συμφέροντα, για τις δικές μας ανάγκες. Ότι δε θα ανεχτούμε τα όνειρα της νέας γενιάς, τη δυναμική και τη σπίθα αυτής της ηλικίας να τα σβήσει η απογοήτευση και η ηττοπάθεια.

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ για το εργατικό ατύχημα στην Ιατρική 14/12/15

Όπως έχει ήδη γίνει γνωστό τις προηγούμενες μέρες ο μοναδικός(!) ταριχευτής των πτωμάτων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών -ο οποίος είναι εδώ και ένα μήνα ανασφάλιστος και απλήρωτος- ενώ είχε ξεκινήσει διαδικασία ταρίχευσης στο ανατομείο, υπέστη καυστικά εγκαύματα σε θώρακα και πρόσωπο από φαινόλη και φορμόλη με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο Γεννηματά, όπου ευτυχώς διέφυγε τον κίνδυνο. Στην διαδικασία της ταρίχευσης βρισκόταν μαζί του και ένας πτυχιούχος Ιατρικής κατόπιν εντολών της Διεύθυνσης του Εργαστηρίου, χωρίς να έχει καμιά εξειδίκευση και καμιά σχέση με το αντικείμενο. Η αντιμετώπιση από τους υπεύθυνους, αντί της άμεσης διακομιδής του συναδέλφου στο νοσοκομείο, ήταν η παραίνεση για συνέχιση της δουλειάς τους, λες και δε συνέβαινε τίποτα. Μετά το συμβάν οι υπεύθυνοι της έδρας της ανατομίας και η διοίκηση της σχολής  προσπαθούν να ρίξουν την ευθύνη στον ίδιο τον εργαζόμενο ενώ σαν λύση στο πρόβλημα της ελλιπούς στελέχωσης πρότειναν ακόμα και το να έρχονται φοιτητές να βοηθούν! Ο εργαζόμενος αν και δούλευε εδώ και 12 χρόνια και ήταν ο μόνος ταριχευτής της σχολής, γεγονός που καθιστά την εργασία του πάγια και διαρκή ανάγκη για το ΕΚΠΑ, ήταν συμβασιούχος ενώ για τον Νοέμβρη δούλευε και απλήρωτος. Σε εμάς αυτό δεν προκαλεί καμία εντύπωση. Οι άνθρωποι που αποποιούνται τις ευθύνες τους και κατηγορούν έναν εργαζόμενο που βρίσκεται στο νοσοκομείο είναι οι ίδιοι που πριν 3 χρόνια πολεμούσαν με κάθε τρόπο την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων του ΕΚΠΑ ,οι ίδιοι που υποστήριζαν ότι οι εργαζόμενοι είναι υπεραρκετοί, οι ίδιοι που ενώ έβλεπαν το πρόβλημα κρατούσαν το στόμα τους κλειστό για να υπερασπιστούν τα δικά τους συμφέροντα. Γιατί θεωρούσαν πιο σημαντικό το να ανεγερθεί νέο αμφιθέατρο στην Ιατρική (προφανώς για λόγους πρεστίζ) από το να θέτουν κάθε μέρα σε κίνδυνο τη ζωή ενός ανθρώπου.

Το ατύχημα αυτό είναι ένα ακόμα εργατικό ''ατύχημα'' στις μέρες μας που έρχεται να προστεθεί στη λίστα με τα τρία πρόσφατα εργατικά δυστυχήματα στα ορυχεία της ΔΕΗ, το εργατικό ''ατύχημα'' σε βιομηχανική περιοχή της Κομοτηνής, το εργατικό δυστύχημα στο ορυχείο της Μαυροπηγής στην Κοζάνη κλπ. Η αντιλαϊκή επίθεση που συνεχίζεται με το τρίτο μνημόνιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, διαμορφώνει συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα για τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. Τα δικαιώματα των εργαζομένων για ασφάλεια, μισθό, οχτάωρο, που έχουν κατακτηθεί με σκληρούς αγώνες καταπατούνται συνεχώς με την εργοδοτική τρομοκρατία, τους μισθούς πείνας, τα εξαντλητικά ωράρια να έχουν γίνει καθημερινότητα. Η εφαρμογή των πολιτικών της ΕΕ που βάζουν τα κέρδη πάνω ακόμα και από τις ανθρώπινες ζωές, δημιουργει ένα καθεστώς ασφυξίας ιδιαίτερα για τη νεολαία, η οποία βλέπει το μέλλον της στην ανεργία ή στην καλύτερη περίπτωση στην ελαστασφάλεια.

Το ατύχημα αυτό ειναι απόρροια αυτών των πολιτικών, αλλά και της πλήρους αδιαφορίας των Πρυτανικών αρχών και της Συγκλήτου, του Κοσμήτορα, του Προέδρου της Ιατρικής σχολής αλλά και του υπευθύνου καθηγητή του συγκεκριμένου εργαστηρίου. Και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο εμείς τους θεωρούμε υπεύθυνους και τους καλούμε να αναλάβουν το πλήρες των ευθυνών που τους αναλογούν όχι μόνο για το συγκεκριμένο γεγονός, αλλά και για τις άθλιες συνθήκες εργασίας που γνωρίζουμε ότι επικρατούν και σε άλλα εργαστήρια του ΕΚΠΑ. Οι άθλιες συνθήκες υγιεινής του εργαστηρίου είναι γνωστές καθώς επίσης και το ότι τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται είναι ελλιπώς συντηρημένα. Ο ίδιος ο εργαζόμενος έχει διαμαρτυρηθεί αρκετές φορές δίχως όμως να ενδιαφερθεί κάποιος για την ασφάλειά του. Η όλο και αυξανόμενη υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων και η έλλειψη προσλήψεων είναι σύμφυτες με χαμηλούς μισθούς, απάνθρωπες εργασιακές συνθήκες καθώς και έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για το εργατικό δυναμικό. Παρόμοια ατυχήματα  θα μπορούσαν να συμβούν σε οποιοδήποτε εργαστήριο ,σε οποιδήποτε τμήμα του πανεπιστημίου ,σε οποιονδήποτε εργαζόμενο-θύμα της πολιτικής μείωσης των κατάλληλων εξοπλισμών και του προσωπικού. Στην κατάσταση αυτή που διαμορφώνεται, εμείς οι φοιτητές οφείλουμε να βρεθούμε στο πλάι των εργαζομένων, να συντονιστούμε με αυτούς και να δώσουμε κοινούς αγώνες ενάντια σε αυτούς που πίσω από τη φράση ''δεν υπάρχουν λεφτά'' κρύβουν την αδιαφορία και την αναλγησία τους, ενάντια σε κάθε καταπάτηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας, ενάντια στις πολιτικές των κυβερνήσεων και της ΕΕ που σκοτώνουν.

Δεν θα  επιτρέψουμε να συμβεί ξανά οποιοδήποτε ατύχημα σε εργαζόμενο του πανεπιστημίου! Απαιτούμε άμεση εφαρμογή των αποφάσεων της Συγκλήτου της 11ης/12 σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα.

·         Να υποβληθεί άμεσα δελτίο αναφοράς εργατικού ατυχήματος από το ΕΚΠΑ

·         Να κλείσει τώρα το Ταριχευτήριο και να ξεκινήσουν εργασίες επισκευής του, προκειμένου να εξασφαλισθεί η λειτουργία του με συνθήκες που διασφαλίζουν την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων σε αυτό

·         Να αναληφθούν από το ΕΚΠΑ τα έξοδα της θεραπείας του συνάδελφου και να συνεχισθεί ακώλυτα η μισθοδοσία του για όλο το διάστημα που επιβάλλεται τόσο από τη θεραπεία του όσο και από τις εργασίες επισκευής του Εργαστήριου

·         Να  λυθεί άμεσα το πρόβλημα της σύμβασης και της μισθοδοσίας του εργαζόμενου, που για το Νοέμβριο εκκρεμεί ακόμη

·         Να ληφθεί μέριμνα για τη διασφάλιση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας σε όλους τους χώρους εργασίας του ΕΚΠΑ

·         Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζομένους του Πανεπιστημίου με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα και περίθαλψη

ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Σικάγο 1886 : Τόσο παλιό και όμως τόσο επίκαιρο

                          

Amber alert: Βρέθηκαν καθαρίστριες. Αναζητούνται οι υπόλοιπες!

Μην τρίβετε τα μάτια σας... Η σχολή είναι όντως καθαρή τις τελευταίες μέρες. Οι κυρίες με τα γάντια που είδατε να κυκλοφορούν στον τέταρτο δεν είναι φαντάσματα. Έχουν σάρκα και οστά! Τι συνέβη όμως;

Το πανεπιστήμιο αποφάσισε να συνάψει συμφωνία με μία νέα εργολαβία καθαρισμού, διάρκειας τριών μηνών. Η εργολαβία αυτή προσέλαβε κάποιες (όχι όλες) από τις καθαρίστριες, οι οποίες εργάζονταν στην προηγούμενη εργολαβία του Σιμονετάτου, σύμβαση που θα διαρκέσει μέχρι τον Ιούνιο. Από εκεί και πέρα αναμένεται για το ακαθόριστο μέλλον η ολοκλήρωση του κεντρικού διαγωνισμού για την καθαριότητα.

Μετά από σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο με απολυμένες και απλήρωτες εργαζόμενες και μία σχολή-χωματερή η προσωρινή αυτή “λύση” δε θα είχε δοθεί αν ο φοιτητικός μας σύλλογος μέσα από τις Γενικές του Συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος δεν είχε δώσει αγώνες, αν δεν είχε σηκώσει ψηλά το ζήτημα, κρατώντας στάση αλληλεγγύης στον αγώνα των καθαριστριών για τη δουλειά τους. Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος απ’ την πρώτη στιγμή, όταν οι καθαρίστριες ήταν ακόμα απλήρωτες, διεκδίκησε και πέτυχε να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους, αλλά και απ’ τη στιγμή που απολύθηκαν έβαλε ζήτημα άμεσης επαναπρόσληψης των καθαριστριών απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο με εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Είναι, βέβαια, προφανές ότι μπροστά σε αυτά η “προσωρινή λύση” που προτείνει το πανεπιστήμιο δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες ούτε των καθαριστριών, ούτε των φοιτητών και εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε τους αγώνες μας για να επιβάλλουμε το σύνολο των αιτημάτων μας, τόσο για τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων του πανεπιστημίου, όσο και για να πεταχτούν έξω απ’ τις σχολές μας οι εργολαβίες.

Ο κοινός ανυποχώρητος αγώνας των φοιτητών με τους εργαζόμενους - και ειδικά τα πιο σκληρά εκμεταλλευόμενα κομμάτια τους, όπως οι εργολαβικοί - είναι ο μόνος, που μπορεί να δώσει πραγματική λύση στα προβλήματα μας, ο μόνος που μπορεί να επιβάλλει την παιδεία των αναγκών μας και μια εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει… Τα σκουπίδια της Φιλοσοφικής ήταν εικόνα από το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Οι εργολάβοι βρώμιζαν και θα συνεχίσουν να βρωμίζουν τις σχολες μας προς όφελος των κερδών τους!

Αντεπίθεση των συλλογικών αγώνων μας τώρα

κόντρα στο πανεπιστήμιο-επιχείρηση & την εργασιακή γαλέρα!

Οι ανυποχώρητοι αγώνες μας δείχνουν το μόνο δρόμο που μπορεί να είναι νικηφόρο, το δρόμο της ανατροπής. Ο αγώνας των καθαριστριών και του φοιτητικού κινήματος δεν τελείωσε… Τη θέση εργασίας τους δεν την χαρίζουν σε κανέναν εργολάβο, σε κανέναν πρύτανη, σε καμιά λιτότητα, σε καμιά μνημονιακή ή ευρωπαϊκή δέσμευση ! Ο αγώνας για άμεση επαναπρόσληψη απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο, με μόνιμη και σταθερή εργασία, με αξιοπρεπή μισθό και εργασιακά δικαιώματα είναι μονόδρομος. Την ώρα που η κυβέρνηση και ο Μπαλτάς μας λένε ότι δεν έχουν λεφτά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων, την ίδια ώρα κουρεύουν τα αποθεματικά των πανεπιστημίων, κλέβοντας επί της ουσίας τα λεφτά των πανεπιστημίων, τα οποία ανήκουν στο λαό, προκειμένου να αποπληρώσουν το χρέος! Όμως φαίνεται είναι “φρέσκοι” ακόμα και δεν έχουν συνειδητοποιήσει με ποιόν τα βάζουν! Το φοιτητικό κίνημα, όχι μόνο δεν θα συναινέσει, αλλά μέσα από μαχητικούς αγώνες δεν θα επιτρέψει να δοθεί ούτε 1 ευρώ για το χρέος! Το χρέος δεν είναι δικό μας, και γι’ αυτό δεν θα το πληρώσουμε, αλλά θα παλέψουμε για την διαγραφή του. Και θα συγκρουστούμε με την ΕΕ, το κεφάλαιο, κάθε κυβέρνηση και με το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν, προκειμένου να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας για Μόρφωση – Εργασία - Ελευθερίες

Γιατί η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά… η άλλη μισή είναι η μάχη

Μάχη μέχρι να σπουδάζουμε όλοι δωρεάν, με γνώση και έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνίας

Μάχη μέχρι να έχουμε όλοι δουλειά με δικαιώματα!

Μάχη μέχρι να πετάξουμε έξω και τον τελευταίο εργολάβο!

Οι εργατικές και νεολαιίστικες ανάγκες είναι αδιαπραγμάτευτες!

Στις 3-6 Απρίλη οι εργάτες της ΒΙΟΜΕΤ, των Τσιμέντων Χαλκίδας, η ΕΡΤ, οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του Υπ. Οικονομικών, οι σχολικοί φύλακες, σωματεία, συνδικαλιστικές κινήσεις, πρωτοβουλίες και συλλογικότητες ξεκινούν ένα νέο γύρο κινητοποιήσεων για την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους, αιτημάτων που αφορούν όλες τις ζωτικές ανάγκες της εργατικής τάξης και της νεολαίας.

                    

Στις 3-6 Απρίλη οι εργαζόμενοι κάνουν την αρχή και βροντοφωνάζουν : Το δικαίωμα στη ζωή και τη δουλειά είναι αδιαπραγμάτευτο! Όχι στην ανεργία! Τα εργοστάσια στους εργάτες! Σε αυτό τον αγώνα που αρχίζουν οργανώνουν το Καραβάνι αγώνα και Αλληλεγγύης που θα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη με εργατική διαδήλωση και συναυλία, θα περάσει από την Λάρισα, τον Βόλο,   τη Χαλκίδα, τα Άσπρα Σπίτια στη Βοιωτία και θα καταλήξει στην Αθήνα όπου θα πραγματοποιηθεί κεντρική εκδήλωση την Κυριακή στις 5 Απρίλη και διαδήλωση από τα Προπύλαια στο Υπ. Εργασίας τη Δευτέρα 6 Απρίλη

Είναι ένας αγώνας που πρέπει να αγκαλιάσει όλη η νεολαία και η εργατική τάξη γιατί τα αιτήματα του έχουν πανεργατικό και πανεολαιίστικο χαρακτήρα. Πρέπει οι κινητοποιήσεις και οι εκδηλώσεις αυτές να γίνουν υπόθεση των φοιτητικών συλλόγνω, όχι απλά για να συμπαρασταθούμε σε αυτό τον αγώνα, αλλά με στόχο να γίνουμε κομμάτι του, να τον δυναμώσουμε και να τον πλουτίσουμε με την εμπειρία και τα αιτήματα μας! Να κάνουμε την αρχή για να υπάρξει συντονισμός της νεολαίας και των εργαζομένων. Γιατί ή θα κερδίσουμε όλοι μαζί ή θα χάσει ο καθένας μόνος του!

                                       

Στη νέα περίοδο, η οποία σημαδεύτηκε απ’ την ανάδειξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζεται η μνημονιακή πραγματικότητα που επιβάλλουν η ΕΕ και το κεφάλαιο, όμως οι αναβαθμισμένες ελπίδες του λαού γεννούν νέες δυνατότητες για να σπάσει η αναμονή και να ανέβει η λαϊκή διεκδικητικότητα και μαχητικότητα σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και κάθε κυβέρνηση Οι ανάγκες όλης της νεολαίας και της εργατικής τάξης παραμένουν! Εξακολουθούμε να μη μπορούμε να σπουδάσουμε με αξιοπρέπεια, να μην έχουμε φοιτητικές παροχές, να σπουδάζουμε σε σχολές σκουπιδότοπους, να ζούμε με το φόβητρο της ανεργίας και να δουλεύουμε με ελαστικές σχέσεις εργασίας.  Για αυτό δεν γίνεται να υπακούσουμε σε κανένα συμβιβασμό, δεν συνδιαλεγόμαστε, δεν διαπραγματευόμαστε τη ζωή και το μέλλον μας! Ήδη το φοιτητικό κίνημα με τις κινητοποιήσεις του όλο αυτό το διάστημα κάνει τα πρώτα βήματα για να οργανώσει την αντεπίθεση της νεολαίας και των εργαζομένων! Με ένα πλατύ διεκδικητικό κίνημα, για να δοθεί τέλος στη λιτότητα και τα μνημόνια, για να διεκδικήσουμε να μπουν μπροστά οι ανάγκες της νεολαίας και της εργατικής τάξης.

Ο αγώνας αυτός δείχνει ότι καμιά κυβέρνηση δε μπορεί να λύσει τα πραγματικά αδιέξοδα της κοινωνίας μέσα στην κρίση του καπιταλισμού παρά οι ίδιοι οι εργάτες και η νεολαία με τη δικιά τους ανεξάρτητη δράση! Όχι με «συνέχεια του κράτους», όπως δηλώνει ο ΣΥΡΙΖΑ και υλοποιούν οι διάφοροι Πανούσηδες, αλλά με το τσάκισμα του κράτους! Με το βάρος του χρέους δε μπορεί να υπάρξει καμία βελτίωση στις ζωές μας, αντίθετα δε μπορούν να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, η ανεργία αυξάνεται, ο προϋπολογισμός των ΑΕΙ περικόπτεται για να είμαστε “κύριοι” στις υποχρεώσεις στους δανειστές μας. Παρόμοια καμία αλλαγή πολιτικής δε μπορεί να υπάρξει σε συνεργασία με το κεφάλαιο και την ΕΕ. Αντίθετα ο μόνος δρόμος ανακούφισης της νεολαίας και των εργαζομένων δε μπορεί παρά να βρίσκεται στη διαγραφή του χρέους και στην σύγκρουση, ρήξη και αποδέσμευση με την ΕΕ και το ευρώ. στην ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, στη διεθνιστική συνεργασία με τους υπόλοιπους λαούς και στον επαναστατικό δρόμο!

                                  

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κοροϊδεύει τον κόσμο όταν λέει ότι μπορούν να συνεργαστούν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕΤ με τον βιομήχανο που έκλεισε το εργοστάσιο και τους πέταξε στο δρόμο, μας κοροϊδεύει πως μπορούμε εμείς οι φοιτητές να συνεργαστούμε με τους μάνατζερ και επιχειρηματίες που βγάζουν κέρδη μέσα στις σχολές μας, ότι μπορεί ο ελληνικός λαός να συνεργαστεί με τους εκβιαστές της ΕΕ και του ΔΝΤ.  Δε θέλουμε να συνεργαστούμε και ούτε πρόκειται να υποκύψουμε σε καμία ταξική συνεργασία με τους τυράννους μας!

Τα συνθήματα του Καραβανιού Αγώνα και Αλληλεγγύης είναι σημαντικά όχι μόνο για τους εργάτες αλλά για όλη τη νεολαία και την κοινωνία. Λένε οι εργαζόμενοι “τα εργοστάσια και η εξουσία στους εργάτες”, στο πλάι τους πρέπει να πούμε κι εμείς τα Πανεπιστήμια στους φοιτητές και τους εργαζόμενους με φοιτητικό και εργατικό έλεγχο σε μια άλλη κοινωνία που οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα έχουν τα κλειδιά της κοινωνίας! Για την παιδεία που θέλουμε και ονειρευόμαστε κι όχι το επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο που θέλουν οι μάνατζερ για να διαλύουν τις σχολές που δε βγάζουν κέρδος όπως η Φιλοσοφική και να θησαυρίζουν από απλήρωτη έρευνα συναδέλφων μας. Για αυτό πρέπει να μπούμε δυναμικά σε αυτόν τον αγώνα και να τον ενώσουμε με τις διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος για δωρεάν δημόσια παιδεία στο ύψος των αναγκών μας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ, τα συμβούλια Ιδρύματος και τις περικοπές χωρίς καμία εμπιστοσύνη στα μισόλογα του υπουργείου Παιδείας.  

                    

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΜΑΡΑΣ 6/9 ΣΤΗ ΔΕΘ

Δεκάδες ταξικοί συνδικαλιστές από πολλές πόλεις συνυπογράφουν το κάλεσμα για την ανεξάρτητη ταξική εργατική συγκέντρωση στην Καμάρα το Σάββατο 6 Σεπτέμβρη, μέρα εγκαινίων της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη. Μετά από νέα σύσκεψη συνδικαλιστών και εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη πριν από μερικές μέρες, καθορίστηκαν και τα πιο άμεσα ζητήματα οργάνωσης των κινητοποιήσεων, ενώ συνεχίζεται σε πολλές πόλεις η συλλογή υπογραφών και οι συζητήσεις πάνω στο κάλεσμα για ταξικές κινητοποιήσεις με αφορμή τη φετινή ΔΕΘ.

Ολόκληρη η
προκήρυξη-κάλεσμα για την κινητοποίηση στην Καμάρα

Τέλος «ανακωχής»: Ώρα να μιλήσουν τα δικαιώματα και οι ανάγκες μας!

Σάββατο 6/9, 18.00, ΚΑΜΑΡΑ:

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ,

Καλούμε όλα τα μαχόμενα αγωνιστικά τμήματα του εργατικού– λαϊκού κινήματος σε κοινή πορεία προς την ΔΕΘ.

Κυριακή 7/9, 11:00, ΕΚΘ:

Καλούμε όλα τα αγωνιζόμενα τμήματα της πόλης σε συνέλευση συντονισμού των αγώνων το άμεσο επόμενο διάστημα

4 χρόνια σκληρών μνημονιακών πολιτικών και οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, οι αγρότες και οι μικρομεσαίοι ξέρουμε, ότι η πολυπόθητη «ανάπτυξη» που υπόσχονται η κυβέρνηση και η ΕΕ περνάει πάνω από τα δικαιώματά μας. Πέρα από το παραμύθι για επενδύσεις, αύξηση του τουρισμού και έξοδο στις αγορές, τα παλιά μέτρα προχωρούν και θα συνοδευτούν από νέα πιο βάρβαρα (7.000 απολύσεις στο δημόσιο, μείωση κατώτατου μισθού, διάλυση ασφαλιστικού, ξεπούλημα της ενέργειας, και των δημόσιων χώρων). Όλα αυτά σφραγίζονται με το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ, τις κατασχέσεις, την προσπάθεια κατάργησης των απεργιών, την επέκταση των ωραρίων, το χτύπημα στη φτωχομεσαία αγροτιά (εξευτελιστικές τιμές, χαράτσια, εμπάργκο από Ρωσία λόγω ΕΕ, εξισωτική αποζημίωση κτηνοτρόφων).

Από τα μέτρα δε χάνουμε όλοι: Σε αντίθεση με τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, οι ξένοι και Έλληνες επιχειρηματίες αφού ξεκοκάλισαν επιδοτήσεις ετών, αφού θησαύρισαν με τα σκάνδαλα Ολυμπιάδας και χρηματιστηρίου, έρχονται τώρα να κερδίσουν ακόμα περισσότερα με τις πολιτικές της φτηνής εργασίας και των ιδιωτικοποιήσεων. Σύμμαχός τους και βασική υπεύθυνη για την πολιτική αυτή, είναι η ΕΕ, αυτή που μαζί με τους φασίστες σκορπά το θάνατο στην Ουκρανία, αυτή που προκειμένου να σώσει τα κέρδη των πολυεθνικών, επιβάλει μεροκάματα Κίνας σε όλη την Ευρώπη.

ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟ ΤΟΝ ΕΠΙΣΗΜΟ «ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ» ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ

Σύμμαχος της κυβέρνησης αποτελεί το ανυπόληπτο στα μάτια των εργαζομένων, επίσημο εργατικό κίνημα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Αυτοί που δεν γνωρίζουν τι θα πει μεροκάματο, φτώχεια και ανάγκη είναι συνυπεύθυνοι για την κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας: Με την αποδοχή των θυσιών από τους εργαζομένους προκειμένου να έρθει η «ανάπτυξη». Μην ξεχνάμε ότι η Εθνική ΣΣΕ των 586 ευρώ έχει την υπογραφή της ΓΣΕΕ.

Με τη διασπαστική τους επιλογή να μην γράφουν όλους τους εργαζόμενους στα σωματεία (εργαζόμενους με μπλοκάκι, εργαζόμενοι στα κοινωφελή προγράμματα, «μαύρους» εργαζόμενους). Σήμερα. στον ιδιωτικό τομέα το 92% των εργαζομένων είναι εκτός σωματείων.

Με την τακτική των σπάνιων πλέον, απεργιών-μνημόσυνων για τα χαμένα δικαιώματα μας, που δε δίνουν καμία θετική προοπτική για τους εργαζόμενους αντίθετα ενισχύουν την ηττοπάθεια και την αποδοχή των μέτρων.

Τέρμα η περίοδος της ηττοπάθειας και της εκλογικής αναμονής!

Το δίλημμα για όλους τους εργαζόμενους, για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία έχει τεθεί: Είτε θα μας οδηγήσουν στη διαρκή εξαθλίωση για να σώσουν τα κέρδη, τις τράπεζες, το νόμισμά και το πολιτικό τους σύστημα, είτε θα απαντήσουμε με ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό/λαϊκό κίνημα που θα ανατρέψει το μαύρο μέτωπο Κυβέρνησης- ΕΕ- Κεφαλαίου. Να συγκροτήσουμε ένα αντίπαλο δέος στην κοινωνία που θα μιλάει και θα αγωνίζεται με βάση τις ανάγκες και το δίκιο μας και όχι με κριτήριο τους δείκτες, τη σωτηρία των εργοδοτών και της δήθεν «εθνικής» οικονομίας.

ΔΕΘ 2014: ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Με βάση όλα τα παραπάνω η φετινή ΔΕΘ πρέπει να αποτελέσει το πρώτο βήμα για ένα νέο γύρο κοινωνικής αναμέτρησης, για την ανατροπή του μνημονιακού εφιάλτη, για την ανάδειξη και επιβολή των δικαιωμάτων όλων αυτών που παράγουμε τον πλούτο σε αυτή τη χώρα. Αυτή την απάντηση δεν μπορεί να τη δώσει ούτε ο κυβερνητικός, υποταγμένος συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ, ούτε οι εθιμοτυπικές συγκεντρώσεις χωρίς προοπτική συντονισμού και αγώνα του ΠΑΜΕ. Έτσι, καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε αγωνιστικό σωματείο, επιτροπή αγώνα, και πρωτοβουλία, να γίνουμε ένα πραγματικό ποτάμι ανατροπής, βάζοντας τη δική μας σφραγίδα σε όλες τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις της ΔΕΘ.

Να ανατρέψουμε άμεσα την επικίνδυνη κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Να πετάξουμε στα σκουπίδια τα Μνημόνια, τη δανειακή σύμβαση και τα δημοσιονομικά σύμφωνα της ΕΕ.
Να επιβάλλουμε τη διαγραφή του χιλιοπληρωμένου χρέους, την έξοδο από την ΕΕ και την απελευθέρωση από τις πολιτικές της.
Έξοδος από το ευρώ και απαγόρευση της μεταφοράς των επιχειρήσεων και των κεφαλαίων στο εξωτερικό.
Εθνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο.
Για πραγματική δημοκρατία ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα, ενάντια στη δράση του κράτους, των ΜΑΤ και του ναζιστικού παρακράτους της Χ.Α.
Απαιτούμε δουλειές για όλους με αξιοπρεπείς μισθούς & όρους εργασίας, συντάξεις & συλλογικές συμβάσεις τώρα. Απαγόρευση των απολύσεων, προστασία των ανέργων. Δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση και υγεία, πρόσβαση για όλους σε ρεύμα, νερό, θέρμανση.
Εξασφάλιση της πρώτης κατοικίας για όλες τις οικογένειες. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.

Όχι και απεργοσπασία οι ανατρεπτικοί αγώνες διαρκείας !!

  Όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις των ΜΑΣ/ΠΑΜΕ/ΠΚΣ/ΚΚΕ/ΚΝΕ έχουν επιδοθεί σε μια χυδαία λασπολογία ενάντια στις δυνάμεις της ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και της Αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο εργατικό κίνημα και τους αγώνες. Με απανωτά άρθρα και ανακοινώσεις τους, με καταγγελίες στα σωματεία και τους φοιτητικούς συλλόγους, με λασπολογία σε συμφοιτητές μας και εργαζόμενους, έχουν προσωποποιήσει το διάβολο στο πρόσωπο της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς! Αλλά το ποτήρι τώρα ξεχείλισε…

 Είμαστε λένε «απεργοσπάστες», «προδότες του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος», «δεξί χέρι της κυβέρνησης και της άρχουσας τάξης», «νεροκουβαλητές της Αριστερής Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ»! Αποκορύφωμα ήταν η πρόσφατη ανακοίνωση των ΚΝΕ/ΚΚΕ με τίτλο «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε απεργοσπασία»! Εντάξει, έρχονται εκλογές, αλλά θα βασιστούν σε κριτική ή σε συκοφαντίες;

 Ας δούμε όμως τι έγινε πραγματικά… Αναφέρονται στην πρόταση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, στο εργατικό κίνημα, να μην πάμε απλά σε άλλη μία μονοήμερη απεργία – ντουφεκιά, απ’ αυτές που μας έχει συνηθίσει ο γραφειοκρατικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ τόσα χρόνια, αλλά να πάρουν οι εργαζόμενοι θέση μάχης, στη λογική του πανεργατικού αγώνα, με απεργία διαρκείας, με σταθμούς, ενέργειες και απεργιακές κινητοποιήσεις, για να μην περάσουν τα νέα μέτρα, αλλά και για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ - κεφαλαίου! Αυτή είναι η απεργοσπασία, πέρα απ’ τους παχιούς τίτλους ! Και η απεργία τότε ποια είναι; ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΠΑΣΚΕ(ΠΑΣΟΚ)-ΔΑΚΕ(ΝΔ)-ΑΠ(ΣΥΡΙΖΑ)-ΠΑΜΕ(ΚΚΕ) στήριξαν 24ωρη απεργία μετά την ψήφιση των νέων μέτρων (αναμένοντας την ωρίμανση των συνθηκών) !!

Γιατί όμως χαλάνε τόσους τόνους μελάνι και σάλιο για να μας συκοφαντήσουν?

Γιατί, ρε γαμώτο, έχουν περισσότερο μένος ενάντια σε μας, από ότι στους πραγματικούς υπεύθυνους της αντιλαϊκής πολιτικής που διαλύει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, δηλαδή την Κυβέρνηση, την ΕΕ, την άρχουσα τάξη και τα όργανα τους, τις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στο εργατικό κίνημα?

  Ζούμε ένα καταιγισμό μέτρων: διάλυση κάθε δημόσιου αγαθού, διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας, κοινωνική καταστροφή και ανεργία, από τις πολιτικές της Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και της άρχουσας τάξης, για να αντιμετωπίσουν την δομική κρίση του συστήματος τους. Από την πρώτη στιγμή η ΕΑΑΚ και η Αντικαπιταλιστική και επαναστατική αριστερά φώναξαν : «δε θα μας πεθάνετε- θα σας ανατρέψουμε». Σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα στο φοιτητικό και εργατικό κίνημα υπήρχε μια φωνή που πάλευε και παλεύει με αγώνες ανατροπής, με διάρκεια και επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο, οργανωμένους από τα κάτω! Ενάντια στην επίθεση που δεχόμαστε, ενάντια στην ΕΕ, ενάντια την  Κυβέρνηση και κάθε άλλη με αντιλαϊκή πολιτική, για την ανατροπή του συστήματος που καταστρέφει τη ζωή μας! Ενάντια στο υπάρχον εργοδοτικό – γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, με στόχο ένα άλλο ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα πολιτικά επικίνδυνο, όπλο στη φαρέτρα των εργαζομένων και την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος σε εργατική κατεύθυνση! Με αυτά τα συνθήματα δώσαμε -και θα ξαναδώσουμε- κάθε αγώνα μαζί με τους συμφοιτητές μας και τους εργαζόμενους, ισότιμα όχι σαν «ινστρούκτορες του αλάνθαστου», ειλικρινά αναγνωρίζοντας τα λάθη μας χωρίς κόλπα και λασπολογίες.

  Εδώ είναι λοιπόν το πρόβλημα! Τα ΜΑΣ/ΠΑΜΕ/ΠΚΣ/ΚΚΕ/ΚΝΕ δεν επιδιώκουν αγώνες ανατροπής και επιβολής των αναγκών των εργαζομένων, αλλά απλούς αγώνες διαμαρτυρίες «για να βγάλει ο λαός τα συμπεράσματά του»! Όποιος αγώνας δε τους δυναμώνει είναι άσκοπος! Εργαζόμενοι – άνεργοι περιμένετε να ωριμάσουν οι συνθήκες !

 Εμείς όμως, δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για να πάει αλλιώς ! Δεν θα σταματήσουμε να είμαστε μπροστά σε κάθε αγώνα για τα συμφέροντα του πληττόμενου κομματιού των φοιτητών, για την ανατροπή των νόμων Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου και των σχεδίων Αθηνά, για την ανατροπή του πανεπιστημίου που λειτουργεί για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και για την επιβολή παιδείας για τις ανάγκες μας ! Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της νεολαίας, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, για να μην γίνουμε η γενιά της ανεργίας και της μετανάστευσης ! Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία, χωρίς χρέος, μνημόνια, ΕΕ και αφεντικά, που θα είναι ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια αυτών, που τον παράγουν !

(Εμείς δεν μπαίνουμε στη λογική «να τα λέμε καλά και ο λαός να βγάλει τα συμπεράσματά του». Βάζουμε στόχους και σχέδιο στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, για μαχητικούς και ανυποχώρητους αγώνες επιβολής των αναγκών μας ! Και γι’ αυτό δεν τσιμπάμε απ’ τις λάσπες. Όσο ξεπηδάνε στον αγώνα Χαλυβουργίες, ΜΕΤΡΟ, Καθηγητές, Διοικητικοί ξέρουμε ότι το μέλλον μας είναι ελπιδοφόρο ! Για μας η ιστορία γράφεται στους δρόμους απ’ τους εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες και όχι στις ανακοινώσεις λασπολογίας!)

7/5 Στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής / Στηρίζουμε – ψηφίζουμε Ενωτική Πρωτοβουλία ΣΑΦ – ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ! 

Εκπαιδευτική ημερίδα ΔΑΠ - Δάσκαλοι σε ποιο σχολείο όμως ;

Ο παλιός κόσμος πεθαίνει στην Ουκρανία – Ο νέος γεννιέται στη Βοσνία

Οι διεθνείς εξελίξεις μας έχουν παρουσιαστεί όλο αυτό το διάστημα μέσα από μια σύνθετη οπτικοακουστική προπαγάνδα, που ξεκίνησε απ’ το Mega και το ΣΚΑΪ και έφτασε μέχρι την απονομή των Όσκαρ, παρουσιάζοντας την πραξικοπηματική επιβολή ενός ακροδεξιού καθεστώτος απ’ την ΕΕ στην Ουκρανία, ως εξέγερση από ένα αυθόρμητο λαϊκό κίνημα κάποιων «ονειροπόλων».

Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική…

Νεοφασιστικές ομάδες ξεχύνονται στους δρόμους της χώρας, για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της ΕΕ και την ένταξη της χώρας σε αυτήν. Πιο συγκεκριμένα η απουσία ενός μαχητικού, αντικαπιταλιστικού, ταξικού εργατικού κινήματος καθιστά το λαό πιόνι των εκάστοτε αστικών συμφερόντων. Έτσι απ’ τη μία στοιχίζονται οι υπερασπιστές του διεφθαρμένου φιλο-ρωσικού καθεστώτος Γιανούκοβιτς και από την άλλη νεοφασιστικές ομάδες, που υπερασπίζονται τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα ΕΕ – ΗΠΑ,

Τα γεγονότα αυτά είναι ιστορικά, τόσο για την Ουκρανία, όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη.  Ένα γρήγορο φλασμπάκ θυμίζει ότι οι πολιτικές του έκπτωτου, πλέον, προέδρου Γιανούκοβιτς βύθιζαν στη φτώχεια τον ουκρανικό λαό. Κοινωνικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες περιστέλλονταν, η αυταρχικότητα άνθιζε, ενώ η οικονομική κρίση είχε ήδη ριζώσει για τα καλά. Η άρνησή του, όμως, να συμπράξει με την ΕΕ και η στροφή του προς τη δανειακή συμφωνία διάσωσης με τη Ρωσία, ήταν το γεγονός που έκανε την ΕΕ να δείξει το αμείλικτο και βάρβαρο πρόσωπό της.

Εκμεταλλευόμενη το φιλοδυτικό μέρος της χώρας και εξοπλίζοντας – στηρίζοντας παραστρατιωτικές νεοφασιστικές ομάδες πρωταγωνιστεί εμμέσως πλην σαφώς στις μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, με στόχο την καθαίρεση του φιλορώσου πρόεδρου κα την πραξικοπηματική εγκαθίδρυση μιας νέας φασιστοειδούς κυβέρνησης.

Διαφορετική στάση όμως έχει η ΕΕ στη Βοσνία. Απέναντι στην εργατική εξέγερση της Βοσνίας δείχνει το πιο επιθετικό της πρόσωπο οξύνοντας ακραία την καταστολή. Ενάντια σε ένα κίνημα με σαφή αντιεθνικιστική κατεύθυνση, που προτάσσει τα εργατικά συμφέροντα και με αντικαπιταλιστικούς στόχους πάλης, δεν βλέπει «ονειροπόλους» αλλά μαχητικούς αγώνες ανατροπής, γι’ αυτό τρέχει γρήγορα να το καταπνίξει.

Τα παραδείγματα της Ουκρανίας και της Βοσνίας δείχνουν ξεκάθαρα το ρόλο της ΕΕ, που συνειδητά επιλέγει το νεοφασιστικό ολοκληρωτισμό, ως νέα κυρίαρχη αστική εναλλακτική στην καπιταλιστική κρίση, ειδικά εκεί όπου η οικονομική και κοινωνική κρίση μετατρέπεται σε ανοιχτή πολιτική κρίση. Όποιος αυτή τη στιγμή υπερασπίζεται την ΕΕ, είτε απ’ τη σκοπιά της κυβέρνησης, που υπόσχεται στήριξη στον ουκρανικό λαό με μεταφορά οικονομικής τεχνογνωσίας, είτε απ’ τη σκοπιά του ΣΥΡΙΖΑ, που σπέρνει αυταπάτες ότι μπορεί να την μεταλλάξει σε Ευρώπη των λαών, στην πραγματικότητα υπερασπίζεται τις νεοφασιστικές ορδές της ΕΕ και τελικά ένα σύστημα που γεννά νεκροταφεία.

Παράλληλα καταδεικνύεται έντονα και ο ρόλος του φασισμού, ως το μακρύ χέρι του συστήματος. Οι φασίστες είναι πάντα πρόθυμοι να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των κυρίαρχων. Όπως στην Ουκρανία παλεύουν για την ΕΕ, έτσι και η Χρυσή Αυγή δεν αμφισβητεί ούτε το ευρώ, ούτε την ΕΕ, προσταττεύει στη Βουλή τα συμφέροντα των εφοπλιστών και στόχο έχει να διαλύσει του μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων (βλ. δουλεμπορικά γραφεία εργασίας). Υψηλά στην ατζέντα του φασισμού είναι πάντα η επίθεση στο εργατικό κίνημα και την Αριστερά, όπως αποδεικνύεται και απ’ την άμεση έκδοση νόμου για την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας.

Από την άλλη πλευρά όμως, καθόλου αθώα δεν είναι και η Ρωσία, όπου ο φαρισαϊσμός και η υποκρισία της δεν έχουν όρια. Βλέποντας να διακυβεύεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η οικονομικοπολιτική της κυριαρχία και επιρροή στην ευρύτερη περιοχή, στέλνει στρατεύματα στην Κριμαία, με την πρόφαση του κινδύνου των ρωσόφωνων κατοίκων από τους ακροδεξιούς – εθνικιστές. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι στα σχέδια της Ρωσίας μπαίνει με περίεργο τρόπο και η Ουκρανική Αριστερά και το ΚΚ Ουκρανίας, που παρά την ακραία επίθεση που έχει δεχθεί απ’ τους νεοναζί, με αποκορύφωμα το νόμο για την απαγόρευσή του, το προηγούμενο διάστημα δεν λειτουργούσε προωθητικά για το λαό της Ουκρανίας, αλλά αντίθετα εγκλωβίστηκε σε ένα στρεβλό σχέδιο στήριξης του διεφθαρμένου φιλορώσου Γιανουκόβιτς. Η ανυπαρξία ανατρεπτικής Αριστεράς οδηγεί τους λαούς στην υποτέλεια στα συμφέροντα της αστικής τάξης και στο φασισμό.

Το δίλημμα για τους λαούς, όμως, δεν είναι ΕΕ-ΗΠΑ ή Ρωσία. Το πραγματικό δίλημμα είναι Ουκρανία ή Βοσνία! Το δρόμο στους λαούς δείχνει η εργατική εξέγερση της Βοσνίας, ο αγώνας για επιβίωση, κοινωνική δικαιοσύνη, δημόσια αγαθά, δημοκρατικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες, ενάντια σε ΕΕ – φασισμό.  Η εργατική τάξη και η νεολαία απ’ την Ουκρανία, μέχρι τη Βοσνία και από την Ελλάδα μέχρι την κάθε χώρα που υπάρχει καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο, μόνο δρόμο έχουν την πάλη ενάντια στις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις και το σύστημα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, για την επανάσταση και για μια κοινωνία με την εξουσία και τον πλούτο στα χέρια αυτών, που τον παράγουν.

''Ωφελούμενοι'' δουλοπάροικοι...

...ή αλλιώς εγώ δουλεύω, εσύ δουλεύεις, ο ΟΑΕΔ ''διαμεσολαβεί'', εμείς(οι νέοι εργαζόμενοι) πληρώνουμε τη νύφη, εσείς-οι πάσης φύσεως εργοδότες και επιχειρηματίες- θησαυρίζετε, αυτοί(κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ) μας δουλεύουν ψιλο-γαζί...

Τέσσερα χρόνια μνημονιακών πολιτικών και οι κυβερνώντες δε σταματούν να μας εκπλήσσουν με τη φαντασία τους και την ικανότητά τους να βαφτίζουν το κρέας ψάρι. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Από τον Ξένο Δία, το πογκρόμ στο κέντρο ενάντια στους μετανάστες,μέχρι το Σχέδιο Αθηνά-που μόνο σοφό δεν ήταν-, δηλαδή την προσπάθεια απόλυτης υποταγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου. Η τελευταία προσπάθεια... επανανοηματόδοτησης της ελληνικής γλώσσας γίνεται στο πεδίο της εργασίας και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι είναι μία πολύ φιλόδοξη επιχείρηση. Ας δούμε συνοπτικά τις...μεταλλαγμένες φράσεις:

1)Προγράμματα ''καταπολέμησης της ανεργίας'': Έτσι, βαφτίζεται το σύγχρονο σκλαβοπάζαρο που πάνε να στήσουν, επιχειρώντας το τελειωτικό χτύπημα στα όποια εργασιακά κεκτημένα είχαν απομείνει και βάζωντας ένα ακόμα λιθαράκι στην οικοδόμηση του νέου μοντέλου εργαζομένου-λάστιχο. Επί της ουσίας, πρόκειτα για μία νέα τεράστια κρατική επιδότηση των επιχειρηματιών, που με χρήματα του ελληνικού λαού(χαράτσια, εισφορά αλληλεγγύης κ.λπ) εφοδιάζονται με δωρεάν εργαζομένους, αφού πρώτα έχουν ξεμπερδεύσει με τις ευλογίες του κράτους(βλέπε απελευθέρωση απολύσεων) με τους ''καλά'' αμειβόμενους υπαλλήλους.(στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος)! Αυτή είναι σήμερα η «ιδιωτική πρωτοβουλία», που μας διατυμπανίζουν: τόσο «υγιής», που για να βγει από την κρίση, ζητάει απ’ το κράτος-μέσω του ΟΑΕΔ- να της παρέχει δωρεάν εργαζόμενους!

2)Κοινωνικό έργο: Η παραπάνω μπίζνα μεταξύ κράτους και εργοδοσίας ονομάζεται κοινωνικό έργο. Γιατί; Μα επειδή οι επενδυτές-σωτήρες βοηθούν(με το αζημείωτο, φυσικά, στον καπιταλισμό ζούμε) στην πτώση των ποσοστών ανεργίας, μας λένε οι απολογητές του συστήματος. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια επικοινωνιακή διαχείρηση του τεράστιου προβλήματος της ανεργίας και μία πολύ καλή ευκαιρία για διάφορους αετονύχηδες-επενδυτες να βάλλουν στο χέρι κρατικά κονδύλια, στήνοντας δήθεν ''συνεργαζόμενες εταιρίες με τον ΟΑΕΔ''. Το ''κοινωνικό έργο'' τους, εν τέλει, συνίσταται στο να δίνουν περιστασιακά δουλειά σε λίγους, να τους ξεζουμίζουν και να τους πετάνε ξανά στην ανεργία. Με αυτόν τον τρόπο, το όφελος είναι διπλό καθώς, από τη μία αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρήσεων, ενώ, από την άλλη, καταλαγιάζεται πρόσκαιρα ο θυμός και η οργή των ανέργων.

3)Ωφελούμενοι: Για να δούμε, όμως, ποιοι είναι, τέλος πάντων, αυτοί οι ωφελούμενοι και γιατί λέγονται έτσι. Ωφελούμενος, λοιπόν, καλείται ο εργαζόμενος που δουλεύει με 5μηνες συμβάσεις εργασίας για 400 ευρώ το μήνα χωρίς ένσημα και χωρίς ασφάλεια. Μάλιστα, αυτά τα φοβερό λεφτά προβλέπεται να του καταβληθούν μετά το πέρας της σύμβασης. Η ονομασία δεν είναι καθόλου τυχαία. Εντάσσεται στην συνολικότερη προσπάθεια για περαιτέρω διάσπαση των εργαζομένων σε πολλές υποκατηγορίες (εργολαβικοί, με μπλοκάκι, επινοικιαζόμενοι), χωρίς τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης, και για δημιουργία ενός νέου κλάδου εργαζόμενων πιο χαμηλά αμειβόμενων ως μέσο συμπίεσης των μισθών.

Αυτό είναι το εργασιακό μέλλον που ετοιμάζουν για τη νεολαία κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο. Ένα μέλλον εργασιακή περιπλάνησης, μακροχρόνιας ανεργίας με μικρά διαλείμματα υποαπασχόλησης, αλλά και αέναου κυνηγιού προσόντων, δεξιοτήτων και καταρτίσεων μπας και κατακτήσεις μία καλύτερη θέση στον ήλιο που δε λέει να φανεί. Μόνο η συλλογική οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, στην γειτονιά, στο πανεπιστήμιο και η πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες μας για μόρφωση, εργασία και ελευθερία μπορούν να ανατρέψουν αυτή τη βάρβαρη πολιτική!

Εκδήλωση Κατάληψης Φιλοσοφικής : Η επίθεση στην παιδεία, το πανεπιστήμιο και την εργασία. Πώς απαντάμε;

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης Φ.Σ. Φιλοσοφικής Πέμπτη 21/11/2013

Ύστερα από την απόφαση της κυβέρνησης να τσακίσει όλο το δημόσιο με σειρά αποκρατικοποιήσεων/ιδιωτικοποιήσεων και με δεκάδες χιλιάδες απολύσεις μέσα στο '13, οι μεγαλειώδεις λαϊκοί αγώνες των τελευταίων εβδομάδων φαίνεται να ταρακουνούν για τα καλά την κυβέρνηση. Οι κινητοποιήσεις όλου του προηγούμενου διαστήματος από καθηγητές, μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενους στα νοσοκομεία και άλλους δημόσιους φορείς έστειλαν ένα πρώτο μήνυμα πως η χρονιά θα είναι μαχητική και όχι ομαλή, όπως θα ήθελαν η κυβέρνηση, η ΕΕ και η τρόικα. Όμως, ο αγώνας που έχει καταφέρει κάτι παραπάνω από το να στείλει ένα μήνυμα είναι αυτός των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων. Με μπροστάρηδες το ΕΜΠ και το ΕΚΠΑ, όπου βρίσκονται για 11^η εβδομάδα σε απεργία, οι εργαζόμενοι, έχοντας στο πλευρό τους την πλειοψηφία των φοιτητικών συλλόγων, έχουν καταφέρει να προκαλέσουν πανικό στην κυβέρνηση, που χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να σταματήσει το δίκαιο αγώνα τους. Από τα στρατευμένα καθεστωτικά ΜΜΕ που τους συκοφαντούν απ' το πρωί μέχρι το βράδυ χρησιμοποιώντας τον κοινωνικό αυτοματισμό, από τους πρυτάνεις και τους κοσμήτορες, μέχρι τους εισαγγελείς, τα δικαστήρια και την αστυνομία, αλλά και την ξεπουλημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία που προσπαθεί από τα μέσα να αποκλιμακώσει κάθε απεργιακή κινητοποίηση. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να καταστείλει την απεργία των διοικητικών, υπάρχουν προφανώς και άλλα μέτωπα ανοιχτά: από την εισβολή της αστυνομίας στην κατειλημμένη ΕΡΤ στις 7 Νοέμβρη στις 4 τα ξημερώματα, ως τις συζητήσεις για τα νέα μέτρα και τον προϋπολογισμό του 2014 που περιέχει ακόμα περισσότερους φόρους και λιγότερες κρατικές δαπάνες, γίνεται παντού φανερό πως κυβέρνηση, ΕΕ, ΔΝΤ και Κεφάλαιο προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν ένα μόνιμο καθεστώς φτώχειας και τρομοκρατίας. Αυτός είναι και ο λόγος που στις 17 Νοεμβρίου, στην μεγαλύτερη πορεία Πολυτεχνείου των τελευταίων χρόνων, η Αθήνα πλημμύρισε από πολλές χιλιάδες νεολαίας και εργαζομένων.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Το διοικητικό προσωπικό των ΕΚΠΑ και ΕΜΠ μπαίνει στην 11η εβδομάδα του απεργιακού του αγώνα, στήνοντας ένα από τα μεγαλύτερα αναχώματα που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση. Πριν καν ξεκινήσει η ακαδημαϊκή χρονιά, η κυβέρνηση ανακοίνωσε 1700 απολύσεις εργαζομένων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ όλης της χώρας. Οι απολύσεις των εργαζομένων διοικητικών οι οποίοι καλύπτουν πολύ σημαντικά πόστα στη λειτουργία των Ιδρυμάτων, θα δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Η υπολειτουργία πολλών σχολών και τμημάτων είναι δεδομένη, ενώ σχεδόν βέβαιο είναι και το επ’ αόριστον «λουκέτο» σε πολλά Ιδρύματα λόγω αδυναμίας λειτουργίας. Στο ΕΚΠΑ συγκεκριμένα προβλέπεται να βγουν σε διαθεσιμότητα – απόλυση κοντά στους 700 ενώ τους επόμενους μήνες το ίδιο προβλέπεται και για το 40% των καθηγητών! Παράλληλα απολύθηκαν οι φύλακες, ήδη καταργήθηκαν κλάδοι και απολύθηκαν 69 άτομα και προωθούνται οι απολύσεις των εργαστηριακών υπαλλήλων, των εργαζομένων στις βιβλιοθήκες και άλλων ανοίγοντας το δρόμο για εργολαβίες μέσα στο Πανεπιστήμιο.

Το πόσο απειλητικός είναι αυτός ο αγώνας για τα σχέδια της κυβέρνησης, φαίνεται από τις αγωνιώδεις προσπάθειες του Υπουργείου και μερίδας μεγαλοκαθηγητών να τον σπάσουν! Από την πρώτη μέρα ήταν συνεχείς οι απειλές για εισαγγελικές παρεμβάσεις και εισβολές των ΜΑΤ, σταδιακά ήρθαν και οι απεργοσπαστικές αποφάσεις Συγκλήτων και Συμβουλίων Διοίκησης, ενώ το Υπουργείο, στην προσπάθειά του να επιβάλλει τις απολύσεις, έχει προβεί σε σειρά ελιγμών, με σημαντικότερους την προσπάθεια να κριθεί η απεργία  παράνομη αλλά και την επαίσχυντη απαίτηση να υποβάλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ατομικά, τα στοιχεία με βάση τα οποία θα απολυθούν, ενώ σε αντίθετη περίπτωση... απολύονται, ! Αυτή η πρωτάκουστη κίνηση του υπουργείου καθώς και το ψήφισμα της αντίστοιχης τροπολογίας  κατάφερε αρχικά να λυγίσει τους εργαζόμενους διοικητικούς οι οποίοι απογράφησαν σε μεγάλο βαθμό, την ώρα που μια μέρα μόλις πριν, είχαν υπογράψει υπεύθυνες δηλώσεις ανυπακοής! Ωστόσο και πάλι οι εργαζόμενοι δίνουν δυναμικό μήνυμα αντίστασης καθώς την επόμενη κιόλας μέρα, έκαναν συνέλευση στην οποία απόφασισαν τη συνέχιση της απεργίας

Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν αναμενόμενη είναι η υποβάθμιση της ποιότητας σπουδών και η χειροτέρευση της φοιτητικής καθημερινότητας, με το κόστος να πέφτει στους φοιτητές και τις οικογένειές τους. Όλα αυτά είναι επακόλουθα της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και των εκάστοτε συμμάχων τους (ΛΑΟΣ-XA-ΔΗΜΑΡ), που ψήφισαν και εφαρμόζουν τους νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και το «Σχέδιο Αθηνά» που φέρνουν τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ στην καταστροφή, οδηγούν τους εργαζόμενους σ’ αυτά σε απολύσεις και κατακρεούργηση μισθών και χειροτερεύουν τους όρους σπουδών για τους φοιτητές. άλλων ανοίγοντας το δρόμο για εργολαβίες μέσα στο Πανεπιστήμιο. Με αυτά τα δεδομένα το Ίδρυμα δεν θα μπορεί να πραγματοποιήσει τις βασικές του λειτουργίες, όπως τα εργαστήρια, τα μαθήματα, οι γραμματείες και ένα σωρό άλλες λειτουργίες.

Σε συνδυασμό με την ελάχιστη χρηματοδότηση, ανοίγει το δρόμο για την περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Η είσοδος ιδιωτών και εταιρειών, τα δίδακτρα, οι διαγραφές φοιτητών καθώς ο «υπερπληθυσμός» τους δεν θα χωράει σχολές, είναι το πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν. Ήδη το γενικό λογιστήριο του κράτους έχει αποστείλει έγγραφο στο οποίο προτείνει την εισαγωγή διδάκτρων στους επί πτυχίω φοιτητές, τις απολύσεις του 70% των εργαζομένων των ΑΕΙ εντός διετίας και του 40% των μελών ΔΕΠ. Οι επιχειρήσεις κι οι εργολαβίες που θα έρθουν να στελεχώσουν τις κενές θέσεις, επιβάλλοντας τον εργασιακό μεσαίωνα που έχουν ετοιμάσει (για να δουλέψει για παράδειγμα κάποιος στα εργαστήρια θα πρέπει να είναι ή να γίνει άνθρωπος της εταιρείας, με εξευτελιστικές συμβάσεις των 200-300 ευρώ), επεμβαίνοντας στα προγράμματα σπουδών και στο αντικείμενο των μαθημάτων, ώστε να είναι εναρμονισμένα με τις ανάγκες της αγοράς. Είναι ξεκάθαρο πλέον πως οι αλλαγές αυτές έρχονται να φέρουν και ένα νέο Σχέδιο «Αθηνά», συνέχεια του προηγούμενο αλλά και των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, φέτος το χειμώνα συνεχίζοντας την πολιτική της λιτότητας στα πανεπιστήμια. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο το ότι τα 3 Ιδρύματα από τα οποία απολύονται εργαζόμενοι (ΕΚΠΑ, ΕΜΠ, ΑΠΘ) είναι και τα 3 πιο παραγωγικά για το κεφάλαιο

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!

Έτσι κι εμείς, στο πλευρό των διοικητικών και του κόσμου της εργασίας, δε σκύβουμε το κεφάλι! Προχωράμε μαζί τους σε έναν μεγάλο αγώνα όχι μόνο ενάντια στις απολύσεις αλλά και για την προάσπιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, για μόνιμη και σταθερή δουλεία για όλους. Είναι ένας αγώνας που απαιτεί συστράτευση της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, του φοιτητικού και του εργατικού κινήματος.

Δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα ‘ρθει η σειρά μας. Δεν διακυβεύεται η εξεταστική μας  ή μια λίγο χειρότερη καθημερινότητα στις σπουδές μας. Διακυβεύεται αν αύριο θα μπορούμε να συνεχίσουμε να σπουδάζουμε, αν θα εργαζόμαστε σαν σκλάβοι όταν θα κάνουμε διάλειμμα από την ανεργία, ο χαρακτήρας της εκπαίδευσης, αν η κυβέρνηση και  η τρόικα θα μπορέσουν να ισοπεδώσουν κάθε κατάκτηση και δικαίωμα μας για χάρη των κερδών του κεφαλαίου.

Είναι η ώρα για το φοιτητικό κίνημα να βγει δυναμικά στο προσκήνιο, να συμβάλλει στη συγκρότηση ενός πανεκπαιδευτικού κινήματος τόσο στο Δημόσιο όσο και στον Ιδιωτικό τομέα, και να βάλει φρένο για τα καλά τα σχέδιά τους! Να διαμηνύσουμε ότι δε θα δώσουμε ούτε 1 ευρώ για τις σπουδές μας, για τη στέγαση τη σίτιση και τα συγγράμματα. Να παλέψουμε, από κοινού με τους εργαζομένους, για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους, αξιοπρεπή δουλειά με δικαιώματα!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·                Ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής ΕΕ και ΔΝΤ των Μνημονίων, του Μεσοπρόθεσμου, κάθε αντιλαϊκού νομοσχεδίου, και κάθε επίδοξου διαχειριστή της ίδιας πολιτικής.

·                Άρνηση - διαγραφή του χρέους.

·                Να καταργηθεί το επαίσχυντο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Απασχόληση των Νέων!

·           Όχι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη Συρία!

·                 Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ. Να κλείσουν οι βάσεις σε ΣΟΥΔΑ και ΑΚΤΙΟ.

·           Καμία σκέψη για επανατοποθέτηση/απόλυση ΙΔΑΧ. Πρόσληψη του αναγκαίου εργασιακού δυναμικού για την κάλυψη των αναγκών της λειτουργίας του τμήματος.

·                 Κατάργηση των Κολλεγίων και κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης - ανατροπή του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων - απόσυρση των νόμων για Αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ.

·                Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη μας για τις σπουδές μας - καμία σκέψη για δίδακτρα και κατάργηση συγγραμμάτων.

·                Κάτω τα χέρια από το άσυλο και τις δημοκρατικές ελευθερίες - κόντρα στην τρομοκρατία Κράτους–Εργοδοσίας–Κυβέρνησης και της φασιστικής νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής.

·                Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων από φοιτητικές και εργατικές κινητοποιήσεις - κάτω ο τρομονόμος!

Διεκδικούμε:

· Ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό. Όχι σε ειδικεύσεις, διασπάσεις, κατατμήσεις.

· Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών.Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και συγκοινωνίες για όλους. Αύξηση των δαπανών για όλες τις φοιτητικές παροχές.

· Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής απασχόλησης σε δημόσιο, ιδιωτικό τομέα. Καμία απόλυση. Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

· Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους. Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους. Μείωση του ορίου συνταξιοδότησης. Γενναία αύξηση των συντάξεων και των μισθών. Γενναία μείωση της εργατικής εισφοράς για την ασφάλιση.

Αποφασίζουμε:

-Κατάληψη της σχολής από Πέμπτη 21/11 μέχρι και Τρίτη 26/11

-Συμμετοχή στην απεργιακή περιφρούρηση της Πανεπιστημιούπολης και στις κινητοποιήσεις των διοικητικών υπαλλήλων

-Μεταφέρουμε την απόφαση του συλλόγου στις συνελεύσεις των διοικητικών και στη Σύγκλητο

-Καλούμε όλους τους αγωνιζόμενους κλάδους και φοιτητικούς συλλόγους πανελλαδικά να αποφασίσουν για κινητοποίηση την Τετάρτη 27/11

-Αναβολή της εξεταστικής κατά της διάρκεια των κινητοποιήσεων. Να δοθούν όλα τα μαθήματα κανονικά και με ανθρώπινους ρυθμούς μετά το πέρας αυτών.

-Σφράγιση βιβλιαρίων των φοιτητών που δικαιούνται ασφάλιση

-Η απεργιακή επιτροπή σε συνεννόηση με τον φοιτητικό σύλλογο να χορηγεί δικαιολογητικά στους φοιτητές από τις εστίες

- Συγκρότηση Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης την Παρασκευή 22/11 στις 12 στην Φιλοσοφική

-Νέα Γενική Συνέλευση την Τρίτη 26/11