Λίγες εικόνες από το... μέλλον

  Από τις τηλεοράσεις μέχρι την επίσημη πολιτική σκηνή πολύς λόγος γίνεται για το προσφυγικό ζήτημα, όμως συνήθως χωρίς να εστιάζει στις αιτίες και στους πραγματικούς υπεύθυνους αυτής της κατάστασης. Και φυσικά αυτοί που αποσυνδέουν τις προσφυγικές ροές από τους πολέμους και τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που τις προκαλούν, είναι οι ίδιοι που εκμεταλλεύονται το προσφυγικό για να χύσουν ξανά το ρατσιστικό τους δηλητήριο εναντίον αυτών των ανθρώπων ξεσπώντας σε απάνθρωπα -το λιγότερο- παραληρήματα που στο βωμό της «ασφάλειας» ταυτίζουν τον πρόσφυγα με τον τρομοκράτη, κάνουν λόγο για «λαθρομετανάστες» και σπέρνουν το φόβο για να περιορίσουν περισσότερο τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας. Όμως απέναντι σε αυτές τις φασίζουσες ή και ανοιχτά φασιστικές λογικές στέκονται οι εικόνες των χιλιάδων αλληλέγγυων (κάθε ηλικίας), που με κάθε τρόπο υποδέχονται τους πρόσφυγες στη χώρα και διεκδικούν μαζί τους τα δικαιώματά τους.

  Όμως ποιος στερεί στους πρόσφυγες βασικά δικαιώματα, όπως να μπορούν να περνούν ελεύθερα τα σύνορα, να μεταφέρονται σε όποια ευρωπαϊκή χώρα αυτοί επιθυμούν και εκεί να έχουν χαρτιά, προκειμένου να ζουν και να εργάζονται νόμιμα; Μα φυσικά οι ίδιοι που κάνουν τους πολέμους και ξεριζώνουν αυτούς τους ανθρώπους απ’ τον τόπο τους : η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κεφάλαιο.

 Οι χώρες της Ευρώπης έκλεισαν τα σύνορα στους πρόσφυγες, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε την «ταχεία αναχαίτιση των προσφυγικών ροών και την προστασία των εξωτερικών συνόρων από τους πρόσφυγες», λες και οι άνθρωποι αυτοί είναι εχθροί και εισβολείς. Για αυτό από κοινού με το ΝΑΤΟ φυλάνε τα σύνορα με πολεμικά πλοία και οργανώνουν επαναπροωθήσεις προσφύγων. Με την καταγραφή των προσφύγων ξεκίνησαν αρχικά να κάνουν διαλογή, για να παίρνουν όποιον θεωρούσαν χρήσιμο, ευέλικτο και φτηνά εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό, ενώ τώρα χαρακτηρίζουν όλους τους πρόσφυγες «παράτυπους μετανάστες» και προχωρούν στο κλείσιμο των συνόρων, σε μέτρα εγκλεισμού και απελάσεις.

  Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των χωρών της ακολουθούν απέναντι στους πρόσφυγες όλο και πιο εχθρικές, συντηρητικές πολιτικές εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών. Οι αποφάσεις της Δανίας και Ελβετίας για κατασχέσεις χρημάτων και προσωπικών ειδών των προσφύγων, το μαρκάρισμα στις πόρτες των προσφύγων στη Βρετανία, οι αποφάσεις για μαζικές απελάσεις από τη Σουηδία και τη Νορβηγία δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά αυταρχικά μέτρα στο όνομα μιας δήθεν «ασφάλειας» από τους «ξένους» παραπέμποντας στις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Οι ξενοφοβικές και ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων, όπως της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Σλοβακίας συμπληρώνονται και από τις επιθέσεις νεοναζιστικών ομάδων στους πρόσφυγες σε μια σειρά χώρες.

 Στον αντίποδα της παραπάνω κατάστασης εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες περιοχών αλλα και πολλοί αλληλέγγυοι έχουν εκφράσει έμπρακτα την ταξική αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες που καταφτάνουν στη χώρα. Με κοινό εχθρό τον πόλεμο, το κεφάλαιο, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις που πνίγουν πρόσφυγες ανοιχτά του Αιγαίου, κλείνουν τα σύνορα, υψώνουν φράχτες και εφαρμόζουν αντιμεταναστευτικές πολιτικές στο συνολικό πλαίσιο της επίθεσης στον κόσμο της εργασίας Στα πλαίσια αυτά ο κόσμος της εργασίας οργανώνει την ταξική αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών με τα εργατικά συμφέροντα μπροστά. Με συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης κόντρα στις ψευτιές της κυβερνησης -κάτω απο την συναίνεση της οποίας παρατείνεται η παραπάνω κατάσταση- ή τη δήθεν φιλανθρωπία του Κόκκαλη και του Μαρινάκη, οι οποίοι "τρέχουν" κι αυτοί να διασφαλίσουν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα εκμεταλλευόμενοι την όλη κατάσταση. Με αντιπολεμικές, αντιφασιστικές, διεθνιστικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα. Με τη δράση σωματείων και φοιτητικών συλλόγων, που όπως δείχνει το παράδειγμα τη διακήρυξης της Κεσσάνης που συνέταξαν από κοινού ελληνικά και τουρκικά εργατικά σωματεία, αντιτίθενται στον πόλεμο στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής και στην πράξη αποδεικνύουν ότι σήμερα ο αγώνας για ειρήνη και ελευθερία δεν μπορεί να μην συνδέεται με τον αγώνα για την αντικαπιταλιστική ανατροπή.

  Όμως αντίθετα με τη δυστυχία που σπέρνει ο πόλεμος, ο ξεριζωμός και η μετανάστευση αυτό που αντικρίζει κανείς περνώντας την πύλη Ε1 του λιμανιού του Πειραιά είναι εικόνες χαράς και περηφάνιας. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν αφήσει πίσω τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη ζωή τους, να παίζουν με τα παιδιά τους ποδόσφαιρο, να βοηθούν τους αλληλέγγυους στο κουβάλημα προϊόντων σαν να μην έφυγαν ποτέ από τον τόπο τους. Τα παιδιά γεμάτα ελπίδα κοιτώντας μπροστά να κλωτσούν με χαρά τις μπάλες ενώ άλλα να παίζουν κρυφτό και να σε ανταμείβουν με μεγάλα χαμόγελα και αγκαλιές που ήρθες εδώ να τους βοηθήσεις ή έστω να τους συμπαρασταθείς.

  Αυτή είναι η δίψα για ζωή, που παρά τις αντιξοότητες, τις άθλιες συνθήκες, κοιτάει πάντα το μέλλον και χτίζει με ελπίδα ένα κόσμο γεμάτο χρώματα. Η θέληση για ένα άλλο μέλλον που γκρεμίζει την υπάρχουσα γκρίζα και μουντή κατάσταση που επικρατεί και πολύ περισσότερο δίνει ένα μάθημα αντοχής και δύναμης σε όλους μας.

  Σαν λαός έχουμε υποστεί διωγμούς, εξορίες, προσφυγιά, πολέμους, κατοχή, δικτατορίες. Θα μπορούσαμε ν' αναλογιστούμε συνεπώς ως περισσότερο οικείο με την ιστορίας μας το μέγεθος του ανθρώπινου αυτού δράματος το οποίο δεν έχει σταματημό εδώ και μήνες.. Γι αυτό το λόγο στα πλαίσια της πλατιάς αλληλεγγύης που έχει εκφραστεί όλο το τελευταίο διάστημα -και διαφέρει από την απλή φιλανθρωπία- καλούμε καθέναν και καθεμιά που βλέπει τον εαυτό του στην ίδια εν δυνάμει θέση με τους ανθρώπους αυτούς, να συμβάλλει ενεργά στην έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη που αναπτύσσεται όπου βρίσκονται πρόσφυγες, αλλά και στον κοινό μας αγώνα για να ανατρέψουμε αυτή τη σάπια κατάσταση που μας επιβάλλουν οι «από πάνω».

  Γιατί όμως όλα αυτά;
  Γιατί οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους, αλλά και εμείς οι ίδιοι δεν βολευόμαστε με λιγότερο ουρανό, δεν βολευόμαστε με λιγότερο ήλιο. Γιατί οι καρδιές μας δεν χωράνε σ’ αυτή την κοινωνία της εκμετάλλευσης, γιατί δεν βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.
  Γι’ αυτό.

Συλλέγουμε τρόφιμα και είδη ανάγκης καθημερινά στο αίθριο 12-2

Όλοι στις αντιφασιστικές – διεθνιστικές πορείες με φοιτητικούς συλλόγους το Συντονισμό Σωματείων για το Προσφυγικό στις 19/3 στις 2 στο κέντρο και στις 21/3 στις 17.30 στο λιμάνι του Πειραιά

Κοινός αγώνας ντόπιων και προσφύγων ενάντια στην Ευρώπη φρούριο

Και για ακόμη μια φορά, το ζήτημα των προσφύγων έχει κατακλύσει διαδίκτυο, τηλεόραση, ραδιόφωνο και κάθε μέσο ενημέρωσης. Ακούμε παντού για στρατιές εξαθλιωμένων ανθρώπων που μεταβαίνουν σε νησιά του Αιγαίου και σε περιοχές κοντά στα σύνορα. Αυτό το φαινόμενο, σύμφωνα με τα λεγόμενα των καθεστωτικών ΜΜΕ απειλεί τη ζωή και την περιουσία των μόνιμων κατοίκων, ενώ, παράλληλα, δημιουργεί αρνητική εικόνα της χώρας προς το εξωτερικό, πλήττοντας ανεπανόρθωτα τον τουρισμό. 

Ωραία! Και μετά από αυτή τη σύντομη και αμερόληπτη ενημέρωση, ας δούμε τι συμβαίνει στα παρασκήνια. Τι είναι αυτό που κάνει τους «επίδοξους εγκληματίες» να βλέπουν στα εδάφη της Ελλάδας τη "χώρα της επαγγελίας";  Ο πόλεμος. Ο πόλεμος που προστάζει τόσο o ISIS στη Μέση Ανατολή, αλλά και η "πολιτισμένη" Ευρώπη με τη σειρά της ( ΝΑΤΟ, ΟΗΕ) στο όνομα της "δημοκρατίας" και της "πάταξης της τρομοκρατίας". Όλα αυτά, βέβαια, ξεκινούν από διαφωνίες για το μοίρασμα της πίτας, του κόσμου δηλαδή, καθώς όσο η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθαίνει τόσο θα διαιωνίζονται και θα εντείνονται η φτώχεια η πείνα και οι πολεμικές συγκρούσεις με στόχο το ξεπέρασμά της.

Αφού, λοιπόν, καταφέρουν κάποιοι άνθρωποι να ξεφύγουν από τις βόμβες του ΝΑΤΟ και τις επιθέσεις του ISIS βρίσκουν εδώ τους φράκτες των συνόρων της Ευρώπης, και τη νεοφερμένη FRONTEX, υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό τη «λύση» του μεταναστευτικού ζητήματος. Μία «λύση» με «όπλα» την επιτήρηση στις χώρες εξόδου, αλλά φυσικά και με κανονικά όπλα προτεταμένα απέναντι στους κολασμένους της γης, που ψάχνουν απάγκιο σε μια αξιοβίωτη ζωή μακριά απ’ τον πόλεμο. Φυσικά κανένας λόγος δεν γίνεται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της για υπηρεσίες διάσωσης, υποδοχής και περίθαλψης των μεταναστευτικών ροών. Αντίθετα τα σύνορα «ανοίγουν» για συγκεκριμένο αριθμό μεταναστών με στόχο την υπερεκμετάλευση ενός νέου εργατικού δυναμικού, που θα δουλεύει χωρίς χαρτιά, για ένα κομμάτι ψωμί, αναλώσιμοι εργάτες, σχεδόν «αόρατοι»!

Όσον αφορά την Ελλάδα, όλες οι κυβερνήσεις υπακούν πιστά τις κατευθύνσεις της ΕΕ για το μεταναστευτικό. Η σημερινή εξακολουθεί να στοιβάζει μετανάστες σε άθλιους χώρους υποδοχής, να παρατείνει το καθεστώς «παρανομοποίησης» των μεταναστών, αφού δεν τους δίνει χαρτιά για να ζήσουν με δικαιώματα και αξιοπρέπεια στη χώρα. Την ίδια ώρα που ο κυρίαρχος λόγος τους αποκαλεί «λαθρομετανάστες» το κράτος επιλέγει να τους καταστέλλει με τον πιο βίαιο τρόπο. Δεν έχουμε ξεχάσει ακόμα τις δολοφονίες στη Μανωλάδα, αλλά και την αθώωση των δολοφόνων αφεντικών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ακολουθεί τυφλά την πολιτική της ΕΕ και στο ζήτημα των μεταναστών (βλ. συνθήκη Δουβλίνο 2),η οποία τους αναγκάζει να παραμείνουν στην χώρα εισόδου, εγκλωβίζοντας τους σε κελιά και στρατόπεδα συγκέντρωσης, και φυσικά δεν εκδίδει χαρτιά ώστε να μπορέσουν να μεταβούν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως επιθυμούν.

 Κι εμείς; Τι μπορούμε να κάνουμε; Εμείς, απέναντι στη "φιλανθρωπία" των ΜΜΕ, προτάσσουμε τη δική μας αλληλεγγύη, αυτή που δεν εξυμνείται ούτε προβάλλεται κατά κόρον. Συμμετέχουμε και συνδιοργανώνουμε δράσεις αλληλεγγύης απέναντι στους πρόσφυγες, όπως η πρωτοβουλία του Φοιτητικού μας Συλλόγου να συλλέξει τρόφιμα και είδη πρώτη ανάγκης, αλλά και να οργανώσει μικροφωνική ενημέρωσης για το προσφυγικό ζήτημα.  Στηρίζουμε την κατάληψη στο κτήριο του ΕΤΕΑΜ στη οδό Νοταρά 26 από συλλογικότητες, κόσμο του αγώνα και της αριστεράς, με σκοπό τη στέγαση προσφύγων για όσο χρειαστεί, στην οποία θέλουμε να εμπλακούν ενεργά οι φοιτητικοί σύλλογοι και κάθε κομμάτι του αγώνα, όπως και σε κάθε αντίστοιχη κινηματική πρωτοβουλία!

Προτάσσουμε την αλληλεγγύη, όχι ως θέση άμυνας, αλλά ως θέση μάχης στον κοινό αγώνα που έχουμε να δώσουμε ντόπιοι και πρόσφυγες, εργαζόμενοι και νεολαία για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας, ενάντια στον μονόδρομο που μας επιβάλλουν, έναν μονόδρομο που σπέρνει πολέμους, νεκρούς, φτώχεια και εξαθλίωση!

Γιατί στα μάτια κάθε πρόσφυγα δεν βλέπουμε τον «λαθραίο» που μας απειλεί, αλλά έναν συναγωνιστή απέναντι στην κοινωνική λαίλαπα που ζούμε. Γιατί οι «από πάνω» θέλουν να κάνουν και τη δικιά μας γενιά «σχεδόν αόρατη». Όμως εμείς μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες θα γίνουμε αυτό που φοβούνται, αυτό που μας αξίζει: το μέλλον του κόσμου!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Σ.Α.Φ.-Κ.ΑΡ.ΦΙ.   ΕΑΑΚ

ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣ OΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜEΝΑΜΕ; ΤΟ ΣYΣΤΗΜΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕI…

Λέμε και ξαναλέμε σε πόσο βάρβαρο σύστημα ζούμε, όμως  μερικές φορές τα γεγονότα μας ξεπερνούν. Κάθε χρόνο χιλιάδες μετανάστες προσπαθούν να περάσουν  τα σύνορα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, το ελληνικό κράτος όμως έχει διαφορετική άποψη!  Κάθε ένας μετανάστης όποια κι είναι η ηλικία του, ότι βάσανα κι αν έχει περάσει για να φύγει από τον τόπο του και να έρθει μαζί με την οικογένεια του στην Ελλάδα, είναι ένας εισβολέας και τους εισβολείς τους φυλακίζεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους κυνηγάς με τον «Ξένιο Δία», τους εξευτελίζεις όπου σταθούν ή ακόμα και τους δολοφονείς εν ψυχρώ. Αυτή η πολιτική δεν είναι κάποιου δικτατορικού καθεστώτος παλιότερων εποχών είναι η σύγχρονη αντι-μεταναστευτική και ρατσιστική πολιτική της Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στην «δημοκρατική» Ελλάδα, της Ευρώπης φρούριο και της άρχουσας τάξης. Η τραγική ειρωνεία που «δένει το γλυκό» είναι ότι αυτοί οι κατατρεγμένοι μετανάστες έρχονται στην Ελλάδα όχι επειδή έχει πολλές παραλίες αλλά λόγω των πολέμων, των πολιτικών  κοινωνικού κανιβαλισμού και του οικονομικού ρημάγματος που επιβάλλουν Κυβερνήσεις-ΕΕ-άρχουσα τάξη στις χώρες τους με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ζήσουν και για αυτό να αφήνουν τον τόπο τους μήπως και επιβιώσουν.

Πριν λίγες μέρες λοιπόν μια μικρή ομάδα «εισβολέων»- κατατρεγμένων μεταναστών από το Αφγανιστάν προσπάθησε να προσεγγίσει τα ελληνικά σύνορα δια θαλάσσης με μια μικρή βάρκα. Στην πορεία προς τα ελληνικά σύνορα η θάλασσα αγρίεψε με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστιος κίνδυνος για τη ζωή των μεταναστών, μεταξύ αυτών και ανήλικων παιδιών, που είχαν στοιβαχτεί στη βάρκα. Τότε ένα σκάφος του λιμενικού εντοπίζει τη βάρκα και ….εφαρμόζει τις εντολές του υπουργείου «άμεση επαναπροώθηση των μεταναστών» πίσω στις τουρκικές ακτές με αποτέλεσμα να αναποδογυρίσει το σκάφος και να πνιγούν 12 άνθρωποι!!!  Όπως μαρτυρούν οι διασωθέντες μετανάστες, μέσα στη φουρτούνα παιδιά ενός , εννιά και δεκατριών μαζί με άλλους μετανάστες φώναζαν «βοήθεια» και ενώ προσπαθούσαν να ανέβουν στο σκάφος του λιμενικού για να μην πνιγούν, οι άντρες του λιμενικού τους χτυπούσαν με τις μπότες πίσω στην θάλασσα! 

Πίσω όμως από αυτούς τους δολοφόνους του λιμενικού υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που έπνιξαν αυτά τα παιδιά, όπως και τόσους άλλους μετανάστες. Λίγες εβδομάδες πριν ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ έδινε την «εντολή»-ηθική αυτουργία για αυτή την ενέργεια με τη δήλωση του «να τους κάνουμε το βίο αβίωτο για να το λένε στους συμπατριώτες τους και μην έρχονται στην Ελλάδα», μαζί και οι ρατσιστικές εξαγγελίες της Κυβέρνησης που έδιναν το πράσινο φως για το κυνηγητό, τη φυλάκιση και τον εξευτελισμό της ζωής των μεταναστών. Χρόνια τώρα το κεφάλαιο στην Ελλάδα και διεθνώς χρησιμοποιεί το ρατσισμό και το φασισμό σα μέσα καταπίεσης για να κρατά χαμηλά τα μεροκάματα στους μετανάστες, όπως και στους ντόπιους με τη λογική «κοίτα πόσα παίρνει ο μετανάστης», αλλά και να διαιρεί τους αγώνες των εργαζομένων.

Το φαινόμενο της μετανάστευσης δεν μπορούμε να το δούμε ξεκομμένα αλλά μέσα στο φόντο της κοινωνικής καταστροφής, τους ιμπεριαλιστικών πολέμων και της όξυνσης της καταστολής που επιβάλλουν οι Κυβερνήσεις, η ΕΕ και η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα και διεθνώς. Κανένας άνθρωπος δε θέλει να αφήσει τον τόπο του παρά μόνο όταν αδυνατεί να επιβιώσει, αυτό συμβαίνει και σήμερα στην Ελλάδα σε ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας. Ποίος μπορεί να κατηγορήσει τους Αφγανούς μετανάστες που προσπάθησαν να έρθουν στην Ελλάδα, όταν η χώρα μας συμμετείχε στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στο Αφγανιστάν ;

Η επίθεση στους μετανάστες εντάσσεται στη συνολικότερη επίθεση στα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Βρίσκεται στην ίδια κατεύθυνση με τις διώξεις και τις συλλήψεις αγωνιστών, με την απαγόρευση της αντι-ΕΕ πορείας και κάθε αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, με τις απολύσεις και με την δημιουργία σχέσεων εργασιακού μεσαίωνα. Οι μετανάστες είναι κομμάτι της εργατικής τάξης. Ο εχθρός είναι ένας και είναι κοινός. Είναι η άρχουσα τάξη, είναι οι κυβερνήσεις,είναι οι υπερκρατικές ολοκληρώσεις,είναι το ίδιο το σύστημα! Ο αγώνας για την ανατροπή όλων αυτών θα γίνει απο όλους τους καταπιεσμένους και δέσμιους των πολιτικών εξαθλίωσης και ανθρώπινου εξευτελισμού!

ΑΛΛΑΞΕ Ο ΜΑΝΩΛΙΟΣ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΑΛΛΙΩΣ

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον...

Ο φασισμός σήμερα...

            Για την ανεργία στην Ελλάδα του σήμερα, υπεύθυνοι είναι οι μετανάστες, σύμφωνα με τα ΜΜΕ και την κάθε κυβέρνηση. Προσπαθούν να στρέψουν την απογοήτευση του κόσμου και το φόβο για το αύριο στο μίσος και την αγανάκτηση απέναντι στον πιο αδύναμο. Μέσα από τη μισάνθρωπη λογική, ότι η αιτία της εξαθλίωσης βρίσκεται στο διπλανό που δεινοπαθεί, κρύβεται η ιδεολογία του φασισμού, που έρχεται να δώσει απαντήσεις από το παρελθόν: βασανισμό μεταναστών, στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ξυπνάει τα πιο ταπεινά ένστικτα του να βρεις έναν εχθρό στον πιο κοντινό σου, τον διαφορετικό και αφήνει ανέπαφους τους πραγματικούς φταίχτες: τους ισχυρούς και πλούσιους, μάλλον γιατί είναι Έλληνες βιομήχανοι και συμπατριώτες εφοπλιστές.

Οι φασίστες κάνουν τους μάγκες στους μετανάστες αλλά στα αφεντικά και την αστυνομία στέκονται προσοχή...

Ο λόγος των φασιστών και της Χρυσής Αυγής παρόλο που πολλές φορές, χρησιμοποιώντας ακραίο λαϊκισμό, φτάνει μέχρι και στην καταγγελία του συστήματος είναι κούφιος. Δεκάδες δηλώσεις βουλευτών της Χρυσής Αυγής, αλλά και η στάση τους σε κρίσιμες ψηφοφορίες στη βουλή είναι αποκαλυπτικές για τη θέση της απέναντι στους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες. Η Χρυσή Αυγή είναι το μακρύ χέρι του συστήματος και του κράτους: Στηρίζει τις φοροαπαλλαγές προς τους πλούσιους, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου (αρκεί αυτό να γίνεται σε Έλληνες επιχειρηματίες) και παράλληλα δε λέει κουβέντα για τους μισθούς πείνας, για τα δικαιώματα των εργαζόμενων και όσων απολύονται, αλλά καταγγέλλει τις απεργίες (της Χαλυβουργίας, των εργαζόμενων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης). Χαϊδεύουν τα αφεντικά, ενώ χτυπάνε τους ξένους, τους πιο αδύναμους. Την ίδια στιγμή που κυνηγούν μετανάστες, αποθεώνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση που γεννά μεταναστευτικά κύματα με την πολιτική της εξαθλίωσης που επιβάλλει

Την ίδια στιγμή, επιτίθενται μαζί με τα ΜΑΤ σε αγωνιστές, όπως στην εξέγερση του Δεκέμβρη το 2008. Προσπαθούν με συμμορίτικο τρόπο, με τη μαγκιά και το νταΐλίκι, να κερδίσουν με το μέρος τους μαθητές, αλλά η στάση τους απέναντι στους μαθητικούς αγώνες δεν κρύβεται πια: με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, και της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου, η Χρυσή Αυγή ζητά μέσα στην βουλή να «παταχτούν τα φαινόμενα παραβατικής συμπεριφοράς μαθητών και καθηγητών». Για τις μαθητικές καταλήψεις ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Α. Γρέγος δηλώνει ότι «Η εγκληματική αυτή συμπεριφορά πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα κι αποτελεσματικά και να δοθεί οριστικά ένα τέλος στο απαράδεκτο αυτό φαινόμενο» ενώ ζητά την επέμβαση της αστυνομίας και την παραπομπή μαθητών και γονιών στο αυτόφωρο.

Ψευτοαλληλεγγύη ή καλύτερα δουλεμπόριο...

Και ενώ ο κλοιός στενεύει γύρω μας, ενώ στερούν απ' τη γενιά μας το παρόν και το μέλλον, η απάντηση της Χρυσής Αυγής στο 26% ανεργία, στα μνημόνια και την απλήρωτη εργασία είναι τα

«γραφεία ευρέσεως εργασίας», εργασίας με 20 ευρώ μεροκάματο, χωρίς ασφάλιση, χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Τόσο με τη «φιλανθρωπία» όσο και με τις επιθέσεις σε αγωνιστές εργαζόμενους και μετανάστες στόχος τους είναι να ρίξουν ακόμα πιο χαμηλά τα μεροκάματα και μας ετοιμάζουν μια ζωή με σκυμμένο το κεφάλι σ' αυτούς που μας εκμεταλλεύονται, χωρίς προοπτική και αξιοπρέπεια.

Φασισμός, λογοκρισία και ανορθολογισμός.

Ο φασισμός σα φιλοσοφικό ρεύμα επικοινωνούσε πάντα με τις πιο σκοταδιστικές αντιλήψεις. Σήμερα αυτό αποδεικνύεται και από τα περιστατικά του θεάτρου Χυτήριο και του “γέροντα Παστίτσιου”, όπου η Χρυσή Αυγή εναντιώνεται σε οποιαδήποτε ανορθόδοξη φωνή, σε οποιαδήποτε διάθεση αμφισβήτησης. Το μόνο που υπάρχει είναι η δική τους αλήθεια περί καθαρότητας της φυλής και ανωτερότητας του ελληνικού πολιτισμού. Θυμίζουν τους ναζί και το Χίτλερ (ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος τον έχει αποκαλέσει Μεγάλο Άνδρα του 20ου αιώνα) που τσάκισαν κάθε τι που αμφισβητούσε το φασιστικό στερεότυπο του Άρειου υπεράνθρωπου από την τέχνη και την επιστήμη έως τις σεξουαλικές προτιμήσεις.

Η ηθική του μισανθρωπισμού και της βαρβαρότητας...

Δήλωση Μιχαλολιάκου: “Δε θέλουμε τους ξένους ακόμα κι αν είναι ήσυχοι. Ο λευκός Ευρωπαίος είναι αδερφός ακόμα κι αν είναι εγκληματίας”. Χιλιόμετρα μακριά, στη Γερμανία οι “αδελφές” οργανώσεις της Χρυσής Αυγής κυνηγούν Έλληνες μετανάστες. Τα παιδιά Ελλήνων μεταναστών της Γερμανίας στέλνουν ένα μήνυμα σε μας εδώ: “...κάθε φορά που η ναζιστική Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα κυνηγά μετανάστες και χτυπά μαθητές που αγωνίζονται, δίνει πάτημα σε αντίστοιχες φασιστικές οργανώσεις στην Γερμανία να επιτεθούν με τον ίδιο και χειρότερο τρόπο σε εμάς και τους γονείς μας.”

Ο φασισμός δεν θα πεθάνει από μόνος του…

..χρειάζεται να τον τσακίσουμε. Μην έχουμε αυταπάτες. Το κράτος και οι κυβερνήσεις  δεν θα χτυπήσουν το φασισμό επειδή χρειάζονται τη Χρυσή Αυγή και τον κάθε φασίστα για να κάνει τη βρώμικη δουλειά τους. Είναι όπλο στα χέρια τους ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία, είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι στο να τρομοκρατούν όποιον σηκώνει κεφάλι και παλεύει για τις ανάγκες του. Ταυτόχρονα, ο φασισμός αποτελεί άλλοθι για τα «μετριοπαθή» κυβερνητικά κόμματα ώστε να εφαρμόζουν τις πιο ακραίες πολιτικές. Η έφοδος στη Βίλα Αμαλίας και η παρουσία αστυνομίας έξω από τις σχολές ήταν πάγια αιτήματα στο πρόγραμμα της Χ.Α.. Η άνοδος της φασιστικής συμμορίας έδωσε άλλοθι στο νομιμόφρων Σαμαρά να προχωρήσει στην υλοποίηση αυτών των πολιτικών. Για εμάς η πάλη απέναντι στο φασισμό και τις αξίες του είναι υπόθεση όλων όσων πλήττονται από τις πολιτικές της φτώχειας, είναι κοινό ζήτημα ντόπιων και ξένων, εργαζόμενων και νεολαίας. Πρόκειται για κομμάτι της συνολικότερης μάχης για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, για την ανάγκη του λαού να οργανώνει την πάλη του και να ορίζει τη μοίρα του.

Αυτό τον αγώνα φοβούνται κυβέρνηση και τρόικα όταν μας ζητούν να σκύψουμε το κεφάλι και να «τους αφήσουμε να κάνουν τη δουλειά τους». Τις δημοκρατικές κατακτήσεις του κινήματος φοβούνται και οι νεοναζί χρυσαυγίτες γιατί ξέρουν ότι αυτές διαμορφώνουν τους όρους για την εξαφάνιση τους. Μέσα από τις μαζικές συνελεύσεις σε πανεπιστήμια, γειτονιές και χώρους δουλειάς συγκροτείται κίνημα απέναντι σε κάθε μορφή αυταρχισμού και κατοχυρώνεται το δικαίωμα να παλεύουμε απέναντι στις πολιτικές της φτώχειας.

Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον

Καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει

Τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω

Καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν

Και χάνονται βαθιά στα περασμένα

Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν

Μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμός βαθιά κατάλαβέ τον

Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

                                                          Μπ. Μπρεχτ

Μια πολύ αληθινή και οδυνηρά επίκαιρη ιστορία.

Η ιστορία που διηγήθηκε ο Μαρκ Κούπερ
(μια προηγούμενη παραλλαγή απ' αυτή που αργότερα έδωσε ως ρεπορτάζ στο Rolling Stone)

Τους περίμεναν στην έρημο. Ήταν όλοι Μεξικανοί. Ή μάλλον σχεδόν όλοι, γιατί ήταν κι ένας από το Σαλβαδόρ. Οι περισσότεροι ήταν άντρες, εκτός από δύο κοπελίτσες και ένα αγοράκι περίπου οχτώ ετών. Τους πέρασε από τη Νογάλες απέναντι, ένας μάγκας στη δουλειά αυτή που τον έλεγαν Μπενίτο. Τους πήρε εκατόν πενήντα δολάρια το κεφάλι και εβδομηνταπέντε για το παιδί. Ο μάγκας τους άφησε στη μέση αμερικανικής ερήμου μέσα σ’ ένα παλιό φορτηγάκι. Εκεί τους παράτησε σ’ έναν Δομινικανό οδηγό με το επώνυμο Σάντος. Έπρεπε να τους αφήσει στον σταθμό των λεωφορείων του Φήνιξ. Ο Σάντος βιαζόταν γιατί ήταν τα γενέθλια της μαμάς του και είχε υποσχεθεί να πάει αυτός το ρούμι για το πάρτυ.

Η συμμορία του Κουέυλ λεγόταν The New Americans, Οι Νέοι Αμερικανοί. Έτσι λεγόταν τότε, γιατί έναν χρόνο πριν κυκλοφορούσαν ως Frontier Raiders και πριν από δύο χρόνια ήταν απλώς ένα παρακλάδι της John Birch Society (γνωστή ακροδεξιά αντικομμουνιστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1958 στην Ινδιανάπολη). Η συμμορία αποτελούνταν από εφτά άτομα, με δύο τζηπ.

Η ομάδα του Κουέυλ έκανε εξάσκηση στη σκοποβολή με άφθονη κατανάλωση μπίρας. Ο συνδυασμός ήταν τέλειος. Έπιναν το περιεχόμενο και μετά χρησιμοποιούσαν τα αλουμινένια κουτάκια ως στόχους.

Οι The New Americans ανακάλυψαν το φορτηγάκι του Σάντος κατά τύχη και άρχισαν το κυνήγι με τα τζηπ τους, σαν να χτυπούσαν ένα ήρεμο κοπάδι βουβάλια. Καραμπίνες, κραυγές καουμπόυκες, ενώ τα τζηπ πετούσαν πάνω στους αμμόλοφους. Όταν έφτασαν στο όχημα που οδηγούσε ο πανικόβλητος Δομινικανός, άρχισαν να πυροβολούν με τα Μ2. Πρώτα τα λάστιχα, ύστερα τη μηχανή. Το φορτηγάκι καρφώθηκε σε ένα μικρό ύψωμα μέσα στον πάταγο των πυροβολισμών και στα ουρλιαχτά. Η συμμορία του Κουέυλ κατέβηκε από τα τζήπ. Οι άντρες του στήθηκαν σε ημικύκλιο και ά΄ρχισαν να σπάζουν τα τζάμια με τους υποκόπανους.

Ύστερα φώναξαν να βγουν έξω οι επιβάτες. Δύο δεν βγήκαν αμέσως. Ο ένας ε’ιχε σπάσει τη ωμοπλάτη με το τρακάρισμα και ο άλλος είχε ένα τεράστιο σχίσιμο πάνω από το φρύδι, από τα σπασμένα γυαλιά. Άλλοι δύο είχαν ελαφρά τραύματα που όμως δεν τους εμπόδισαν να κατέβουν από το φορτηγάκι με τα χέρια ψηλά.

Ο Κουέυλ δεν επέτρεψε στα ανυπόμονα παλικάρια του να θερίσουν επί τόπου με τις ριπές τους παράνομους μετανάστες. Αν έπεσαν πυροβολισμοί ήταν μόνο στον αέρα. Αντιθέτως, έβγαλε τα παπούτσια και τα καπέλα όλων, έψαξε τους σάκους από καραβόπανο και τους μπόγους τους που ήταν δεμένοι με σκοινιά, σκάλισε τις άθλιες χαρτονένιες βαλίτσες και πέταξε στην έρημό όλα τα ρούχα τους. Τα έκαμε μια στοίβα και έβαλε φωτιά. Μ’ ένα μπιτόνι βενζίνη πυρπόλησε καρώ πουκάμισα και διαβατήρια, τα παπούτσια και τα καουμπόυκα καπέλα που ήταν αγορασμένα στο Μεξικό, φουλάρια και λευκά σεντόνια.

Μετά ο Κουέυλ και τα παλικάρια του ανέβηκαν στα τζηπ και παράτησαν τους Μεξικανούς στην έρημο. Πήγαν κάπου εκεί να πιουν μπίρες και να αφηγηθούν την ιστορία. Εφόσον οι Αρχές ήταν ανίκανες να σταματήσουν τους παράνομους μετανάστες που περνούσαν τα σύνορα, θα το έκαναν αυτοί που μπορούσαν.

Ο Κουέυλ μάλιστα δήλωνε στον Τύπο ότι η επιχείρησή του είχε μάλιστα ηθικό στόχο, ανώτερο σκοπό. Αυτός και οι λεβέντες του ήταν οι φρουροί της πατρίδας, οι λευκοί άγγελοι των μαύρων συνόρων. Είχαν αναλάβει το καθήκον να μην επιτρέπουν σε άτομα χωρίς άδεια να μπαίνουν στη χώρα και να παίρνουν τις δουλειές από τους ντόπιους. Εξάλλου, οι λαθρομετανάστες ήταν η κυριότερη πηγή του εμπορίου ναρκωτικών που εξαχρείωνε την αμερικανική νεολαία. Ήταν ηθική επιταγή να συλλαμβάνονται οι λαθρομετανάστες, ήταν εθνικό καθήκον, ήταν η αναγέννηση της παράδοσης του ένοπλου πολίτη που υπερασπίζει τα δικαιώματά του.

Μερικοί από τους επιβάτες του φορτηγού που είχαν πυροβοληθεί βρέθηκαν δύο μέρες αργότερα από μια αστυνομική περίπολο να περιπλανιούνται στην έρημο. Είχαν παρανοήσει από την ηλίαση, ήταν γεμάτοι πληγές και σε κατάσταση αφυδάτωσης. Άρχισε η αναζήτηση για το σημείο της επίθεσης με σκοπό να βρεθεί το φορτηγάκι. Βρήκαν εκεί έναν νεκρό Μεξικανό και τον τραυματισμένο στην ωμοπλάτη σε κώμα, απ’ το οποίο δεν συνήλθε ποτέ.

Οι θρησκευτικές οργανώσεις που έχουν σχέση με κίνημα Σαντουάριο της Αριζόνα, του Τέξας και του Νέου Μεξικού κατέθεσαν μήνυση εναντίον της συμμορίας του Κουέυλ και τον συνέλαβαν ομοσπονδιακοί αστυνομικοί. Στη δίκη, η υπεράσπιση, που την είχε αναλάβει ένας δικηγόρος του Συλλόγου White Frontier – Λευκά Σύνορα – υποστήριξε ότι ο Κουέυλκαι οι λεβέντες του όταν πυροβόλησαν εναντίον των λαθροματαναστών ενεργούσαν υπερασπίζοντας το νόμο για τη μετανάστευση. Βγήκαν με μια ελαφριά ποινή για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Οι Μεξικανοί μετανάστες απελαθηκαν.

Ύστερα από εφτά μήνες, μόλις βγήκε από την φυλακή, ο Κουέυλ συνελήφθη επειδή έσπασε δύο πλευράς της γυναίκας του, ξυλοκοπώντας τη σ’ ένα συζυγικό καβγά. Στη δίκη αποδείχθηκε ότι αυτές οι βίαιες πράξεις του ήταν συχνές. Ενάμιση χρόνο μετά τη δεύτερη εκείνη καταδίκη, ο Κουέυλ συνελήφθη από την Border Patrol ενώ ήταν επικεφαλής ενός κομβόυ από πέντε νταλίκες που κουβαλούσαν ένα από τα μεγαλύτερα φορτία μαριχουάνας που πιάστηκε ποτέ στη Νοτιοανατολική Αριζόνα.

Το πυρπολημένο φορτηγάκι, εγκαταλελειμμένο στην έρημο, έγινε ένας παράξενος τόπος προσκυνήματος. Κάθε τόσο ομάδες μεροκαματιάρηδων, οικοδόμοι, μαραγκοί και σκουπιδιάρηδες από τη Λατινική Αμερική που κατοικούν στο Φοίνηξ ή στη Τουσόν, ή ακόμα και σε μέρη μακρινά όπως το Ντάλλας ή το Χιούστον, κάνουν μια βόλτα στους αμμόλοφους για να χαζέψουν τις λαμαρίνες που είναι σουρωτήρι από τις σφαίρες. Έρχονται μαζί με τις οικογένειές τους, ακόμα και με τα μικρά τους παιδιά. Συχνά βλέπεις αναμμένα κεριά που αντέχουν στους απαλούς ανέμους και σχεδόν πάντα πάνω στο μεταλλικό κουφάρι, που σιγά σιγά σκεπάζεται από την άμμο, υπάρχουν ξεραμένες ανθοδέσμες.

Paco Ignacio Taibo II, Όνειρα Συνόρων

Η καυτή πατάτα του μεταναστευτικού ή πώς κρύβεις προεκλογικά την πραγματική καυτή πατάτα...

Οδηγός επιβίωσης προς τρομοκρατημένους-ψηφοθήρες αστούς πολιτικούς

 Βήμα 1ο: Ρίχνεις εντολή στους φίλους σου στα ΜΜΕ να κατακλύσουν 3 εβδομάδες πριν τις εκλογές τα δελτία ειδήσεων με ρεπορτάζ για την αύξηση της εγκληματικότητας, την πορνεία και το εμπόριο ναρκωτικών συνδέοντας τα φαινόμενα αυτά με τους εξαθλιωμένους μετανάστες. 

 Βήμα 2o: Βάζεις εκπροσώπους σου, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν διαβάσει καν το Μνημόνιο (βλέπε Υπουργό Τρομοκράτησης του Πολίτη Μ.Χρυσοχοϊδη), αλλά, παρόλα αυτά, είναι άξιοι εκφραστές του να παρουσιάζουν το τελευταίο μεγαλεπήβολο σχέδιο της δοτής σου συγκυβέρνησης με σκοπό να ''περισώσουν την κοινωνική συνοχή'' από τους μετανάστες-''εγκληματίες'', από τους ξένους εργάτες-''απειλή για τη δημοσια υγεία''. Και ποιο είναι αυτό; Μα η δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης όπου θα μαντρωθούν οι μετανάστες.. 

 Βήμα 3ο: Ως τίμια πολιτική δύναμη(λόγος να γίνεται) περνάς απευθείας από τη θεωρία στην πράξη.. Μιας και δεν έχεις πια τη δυνατότητα να προτάξεις ένα θετικό πολιτικό πρόγραμμα στο λαό και αφού και οι πέτρες ξέρουν τι μας περιμένει τον Ιούνιο με το νέο πακέτο μέτρων ύψους 11,5 δις, ανάγεις το μεταναστευτικό σε κορυφαίο ζήτημα της προεκλογικής σου ατζέντας και κάπως έτσι εξαπολύεις μία πρωτοφανή επίθεση σε μετανάστες και πρόσφυγες, οξύνοντας, παράλληλα, την καταστολή απέναντι στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και δημιουργώντας εν τέλει ένα κλίμα τρομοκράτησης και αστυνομοκρατίας στην Αθήνα.

 Επιμύθιο: Με λίγα λόγια, κερδοσκοπείς πάνω στα υπαρκτά προβλήματα που μαστίζουν τις υποβαθμισμένες περιοχές των μεγάλων πόλεων καλλιεργώντας στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα συντηρητικά αντανακλαστικά και δημιουργώντας τους τη φενάκη ότι όλα τους τα προβλήματα θα λυθούν με στρατόπεδα συγκέντρωσης και φράχτες στον Έβρο. Έτσι, βγαίνεις λάδι κρύβοντας κάτω από το χαλί και τις δικές σου ευθύνες και,φυσικά, τις ευθύνες των μεγάλων αφεντικών σου(βλέπε ΕΕ, ΝΑΤΟ). 

 Η παραπάνω συνταγή είναι αυτή που λίγο πολύ εφαρμόζεται τον τελευταίο μήνα στην ελληνική κοινωνία. Όμως, τα επιχειρήματά τους ειναι σαθρά! Δεν γίνεται οι εκπρόσωποι της συγκυβέρνησης και οι λοιπές παραφυάδες της να κόπτονται τώρα για το πρόβλημα της εγκληματικότητας όταν αυτοί είναι οι κύριοι υπαίτιοι της δημιουργίας του. Ξέρουν καλά ότι υπεύθυνοι για την ανεργία και την εγκληματικότητα είναι τα μέτρα που επιβάλλουν σύμφωνα με τις εντολές της ΕΕ και του ΔΝΤ αλλά και του ντόπιου κεφαλαίου, μέτρα τα οποία σπρώχνουν τα πιο πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας στη φτώχεια και την εξαθλίωση και, συνεπακόλουθα, στην παρανομία. Πόσο μάλλον τους μετανάστες που τυπικά δεν υπάρχουν για το ελληνικό κράτος με αποτέλεσμα να μην απολαμβάνουν καμία από τις ελάχιστες έστω παροχές ενός νόμιμου πολίτη. Μας κοροϊδεύουν, όταν ο Λοβέρδος και ο κάθε Λοβέρδος μιλάει για υγειονομική βόμβα που θα σκάσει λόγω της μετανάστευσης όταν, την ίδια ώρα, διαλύουν συστηματικά κάθε ψήγμα δημόσιας υγείας που είχε απομείνει, συγχωνεύοντας και κλείνοντας νοσοκομεία, απολύοντας προσωπικό και καταργώντας τα δωρεάν φάρμακα. Δεν μπορούν,τελικά, να μιλάνε για στρατόπεδα συγκέντρωσης την ώρα που η ''μικρή Ελλάδίτσα'' συντηρεί στρατό στο Κόσσοβο και την Καμπούλ και συμμετέχει στην ''ανθρωπιστική βοήθεια''-ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη(τελικά λεφτά υπάρχουν, αν σκεφτούμε ότι οι δαπάνες για το ΝΑΤΟ αυξήθηκαν κατά 100 εκ. Ευρώ στον προϋπολογισμό λιτότητας 2012 για το λαό). 

 Δηλαδή, δεν είναι πρόβλημα οι μετανάστες; Όχι, πρόβλημα είναι η φτώχεια και η εξαθλίωση οι οποίες και δημιουργούν τα φαινόμενα της μετανάστευσης και της εγκληματικότητας. Και για να καταρρίπτονται κάποιοι μύθοι που έχουν γίνει καραμέλα από φασίστες κάθε λογής, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., από τους συλληφθέντες για κλοπές και διαρρήξεις το 2011 μόνο το 43,7% ήταν αλλοδαποί, και αυτοί κυρίως από βαλκανικές και κεντροευρωπαϊκές χώρες! Μάλλον δεν είναι μόνο οι μετανάστες που εγκληματούν τελικά.. Αλλά ακόμα και αν τους μαντρώναμε μέσα σε στρατόπεδα, πού θα οδηγούσε αυτή η λογική; Ποια θα ήταν η επόμενη κοινωνική ομάδα που θα απειλούσε την κοινωνική συνοχή; Μήπως οι άνεργοι που επισήμως αγγίζουν το ένα εκατομμύριο; Hδη στην Ουγγαρία υπάρχουν τέτοια στρατόπεδα για τους επικίνδυνους ανέργους..

 Ποια είναι τελικά η λύση; Yπάρχει λύση ρεαλιστική κόντρα στις λογικές του μαύρου μετώπου που υποκριτικά οδύρεται ότι δεν πάει άλλο; Οι περισσότεροι μετανάστες που καταλήγουν στη χώρα μας αποφάσισαν να ξεριζωθούν από τον τόπο τους για να αναζητήσουν μία καλύτερη τύχη σε κάποια χώρα της Ευρώπης και ιδιαίτερα της κεντρικής και δυτικής. Σκοπός τους είναι να βρουν μία αξιοπρεπή δουλειά για την επιβίωση των ίδιων και των οικογένειών τους. Επομένως, δεδομένης και της νέας κατάστασης που διαμορφώνεται στη χώρα με τις ευλογίες ντόπιου και ευρωπαϊκού κεφαλαίου, οι περισσότεροι θέλουν να φύγουν. Δεν μπορούν όμως χάρι στη συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ, κορυφαία έμπνευση της Ε.Ε, που λέει ότι όσοι μετανάστες βρεθούν σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. χωρίς χαρτιά επαναπροωθούνται στη χώρα εισόδου τους, δηλαδή σχεδόν πάντα στην Ελλάδα. Επομένως, μόνη λύση η αποχώρηση από τη συνθήκη αυτή όσο και η κατάργηση του Συμφώνου μετανάστευσης της ΕΕ, αλλά και η νομιμοποίηση όσων μεταναστών μείνουνε εδώ με πλήρη πολιτικά και εργατικά δικαιώματα για να μην κατηγορούνται ότι.. ρίχνουν τα μεροκάματα λόγω της ανυπαρξίας τους για το ελληνικό κράτος, η χορήγηση ασύλου στους πρόσφυγες και ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών.

 Η γενικευμένη επίθεση στους μετανάστες εντάσσεται στην συνολική επίθεση του συστήματος ενάντια στα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας. Η υπεράσπιση τους είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αντίστασης στα μνημόνια, το ληστρικό χρέος, την Ε.Ε και τον εκφασισμό της κοινωνίας. Ας διαλέξουμε το δρόμο της αντίστασης και της αλληλεγγύης! 

Όλοι στην πορεία ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα ρατσιστικά πογκρόμ την Τρίτη 24/4 στις 6 στην Ομόνοια!

Δελτίο τύπου 08/03-Οι συλλήψεις αλληλέγγυων και οι απειλές απέλασης δεν σπάνε την απεργία

Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει την απεργία πείνας των 300 μεταναστών με την αστυνομική καταστολή. Επειδή ο αγώνας δεν έσπασε ούτε από τις κακουχίες ούτε από την εκστρατεία συκοφάντησης, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες επιστρατεύουν τώρα την κρατική βία. Από το πρωί γινόμαστε αποδέκτες μιας «άνωθεν» οργανωμένης διαρροής ότι οι απεργοί πείνας απειλούνται με απέλαση αν δεν δεχτούν την πρόταση της κυβέρνησης για εξάμηνο καθεστώς ανοχής. Και για να μη μένουν στα λόγια, συνελήφθησαν σήμερα στον Ερυθρό Σταυρό δύο αλληλέγγυες φοιτήτριες που συνόδευαν νοσηλευόμενους απεργούς πείνας. Είχαν προηγηθεί η εντολή του διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής Αντώνη Ζαχάροφ να αφεθεί φαγητό στα τραπεζάκια των νοσηλευόμενων απεργών, η άρνηση των απεργών πείνας να το δεχτούν και η υπενθύμιση των αλληλέγγυων συνοδών ότι τέτοιου είδους «ιατρικές» πρακτικές συνιστούν βασανιστήριο και φέρνουν στη μνήμη τις αποφράδες ημέρες των «γιατρών του Βιντέλα».

Από τη μεριά μας, τα μόνα πια που έχουμε να πούμε είναι: Πρώτον, η διαφαινόμενη κυβερνητική επιλογή ανοίγει τις πύλες της αβύσσου. Δεύτερον, η καταστολή ούτε κάμπτει ούτε φοβίζει κανέναν.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη.

Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων-Νίκη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας!

Αναδημοσίευση από το site Πανελλαδική Απεργία Πείνας Μεταναστών

Συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας οικονομικούς μετανάστες Τέταρτη 6.00 μμ Πολυτεχνείο

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας των προσφύγων και μεταναστών που ξεκινά στις 23 Ιανουαρίου. Διαλύοντας κάθε κοινωνική κατάκτηση το σύστημα εξουσίας προσπαθεί να αποπροσανατολίσει το λαό προσπαθώντας να πείσει ότι για τα δεινά μας ευθύνονται οι άνθρωποι που εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της παγκόσμιας φτώχειας και της ληστείας των τραπεζών αναζητούν την επιβίωσή τους στις χώρες του δυτικού κόσμου. Ας μην ξεχνάμε ότι τα καθεστώτα της Τυνησίας, της Αιγύπτου, του Αφγανιστάν, ενάντια στα οποία σήμερα εξεγείρονται οι λαοί τους, στηρίζονται ανοιχτά από την ΕΕ και τις ΗΠΑ, με τη συνδρομή σε πολλές περιπτώσεις και των ελληνικών κυβερνήσεων. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ! Καλούμε τους εργαζόμενους να εκφράσουν με κάθε τρόπο την ενεργητική συμπαράστασή τους στο κίνημα για την αξιοπρέπεια των μεταναστών συνανθρώπων μας να συμβάλλουν στη διατήρηση του σεβασμού των ανθρωπιστικών και κοινωνικών αξιών που βάλλονται κυνικά από την κυβέρνηση, την τρόϊκα και την ΕΕ, και τα ΜΜΕ

- Όχι στο φράκτη-αίσχος, τις μαζικές απελάσεις και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών.

- Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους ανεξάρτητα αν έχουν χαρτιά ή ασφάλιση. Να δοθεί άμεσα άσυλο στους αιτούντες πρόσφυγες.

- Ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.

- Κατάργηση των συνθηκών του Δουβλίνου και ελεύθερη μετακίνηση εντός της ΕΕ.

- Ανατροπή των σχεδίων για τείχη αίσχους και οικοδόμησης της «Ευρώπης-φρούριο»

- Ενωμένοι εργάτες- φοιτητές- μετανάστες για κοινό αγώνα ενάντια στη φτώχεια, εκμετάλλευση και τον αποκλεισμό

- Έλληνες και μετανάστες μαζί για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της κυβέρνησης, για να πάρουν πίσω όλα τα αντεργατικά μέτρα, το «μηχανισμό στήριξης» και το Μνημόνιο.

 

Συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΚ για την άρση του ασύλου και τα γεγονότα στη Νομική

Το βράδυ της Πέμπτης 27 Γενάρη, είδαμε να κορυφώνεται το κλίμα τρομοκράτησης και καταστολής των κοινωνικών αγώνων, που εδώ και μήνες καλλιεργεί η κυβέρνηση σε ολόκληρη την κοινωνία. Σε μια σχεδιασμένη επιχείρηση στρατιωτικού τύπου, που φέρνει στο νου άλλες εποχές, οι δυνάμεις της αστυνομίας, μαζί με μονάδες των ΜΑΤ, των ΕΚΑΜ και της ασφάλειας έστησαν αστυνομικό κλοιό γύρω από τον χώρο της νομικής, προσπαθώντας να συκοφαντήσουν και να περιθωριοποιήσουν τον αγώνα των μεταναστών που αιτούνται εδώ και μέρες πολιτικό άσυλο, έχοντας ξεκινήσει και απεργία πείνας, η οποία συνεχίζεται.

«Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.»

 Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

Την Κυριακή περίπου 250 μετανάστες ήρθαν από την Κρήτη, προκειμένου να συμμετάσχουν στην πανελλαδική απεργία πείνας μαζί με άλλους 50 μετανάστες από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Την Τρίτη 25 Ιανουαρίου ξεκινήσαν απεργία πείνας διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις και ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Όπως γράφουν οι ίδιοι στην ανακοίνωσή τους οι λόγοι που τους οδήγησαν να επιλέξουν αυτό το απάνθρωπο μέσο αγώνα, το ύστατο όπλο που έχουν για να ζήσουν με αξιοπρέπεια και με στοιχειώδη δικαιώματα είναι γιατί αυτοί όπως και τόσοι άλλοι μετανάστες «βρίσκονται στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας». Αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για την πιο μαζική απεργία πείνας και αποτελεί πρωτόγνωρο φαινόμενο τουλάχιστον για την Ευρώπη.

 Οι 250 μετανάστες αποφάσισαν να στεγασθούν όσο καιρό διαρκέσει η απεργία πείνας στο επί ανακαίνιση κτιρίο της παλιάς Νομικής Αθήνας. Και γι’ αυτό ξεσπάθωσαν πρυτάνεις, υπουργοί, «αντι-»πολίτευση, δημοσιογράφοι, φοιτητοστελέχη  και κάθε είδους πανελίστες. Γίναμε μάρτυρες μιας τουλάχιστον κτηνώδους συζήτησης, καθόλου αθώων προθέσεων και γεμάτης ψέμματα. Κτηνώδους όταν απελπισμένοι άνθρωποι επιλέγουν τον θάνατο και οι δημοσιογράφοι συζητούν για το αν θα χαθεί η εξεταστική (φυσικά με την συνοδεία των ΠΑΣΠιτοΔΑΠίτων) και αν θα λερωθεί το χαλάκι του νέου κτιρίου...Για την αποκατάσταση της αλήθειας οι μετανάστες στεγάζονται στο πλήρως απομονωμένο κτίριο όπου δεν έχει παραδοθεί ακόμα στους φοιτητές και όπου δεν γίνονται μαθήματα και εξετάσεις, άρα και δεν εμποδίζουν την εκπαιδευτική λειτουργία του ιδρύματος. Τις εξετάσεις εμποδίζει ο πρόεδρος και η κοσμητεία της Νομικής που πήραν απόφαση να κλείσουν τη σχολή με lock out χωρίς καμία προφανή αιτία. Ο μόνος λόγος που υπαγορεύει αυτή την πράξη είναι να καταστείλλει τον αγώνα τους και να στρέψει τους φοιτητές εναντίον του και να οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην καταπάτηση του ασύλου. Η χυδαία συνέχεια ήρθε δια στόματος ΔιαμαΝΤοπούλου όπου έσπευσε να καταδικάσει την μετατροπή του πανεπιστημίου σε “καταυλισμό μεταναστών”. Με μια πρόταση η Υπουργός Παιδείας! παραδίδει μαθήματα ρατσισμού και μηδενίζει τον ηρωικό αγώνα τους. Ταυτόχρονα δίνουν την χαριστική βολή στο άσυλο. Σιγοντάρει ο πρύτανής μας ο Πελεγρίνης που απεγνωσμένα ζητούσε από την αστυνομία να συλλάβει τους μετανάστες από το λιμάνι, δίνοντας ουσιαστικά συμβουλές στην αστυνομία (φοβερός ρόλος για ένα Πρύτανη). Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ζήτησε την άρση του ασύλου. Δεν είναι τυχαίο πως ενωμένος ο πολιτικός κόσμος ζητά την κατάργησή του ασύλου και μέσα από την επανανοηματοδότησή του ως καθαρά και μόνο ακαδημαϊκού χώρου, αποστειρωμένου από συλλογικές διεκδικήσεις.

 Ο πραγματικός ρόλος του ασύλου όμως είναι η πυροδότηση και η οργάνωση των αγώνων του μαζικού φοιτητικού, εργατικού και λαϊκού κινήματος. Το άσυλο είναι κατάκτηση του λαού, είναι το κοινωνικό άσυλο των αγώνων και της πραγματικής δημοκρατίας των Γενικών Συνελεύσεων. Αν σήμερα επιτρέψουμε στην αστυνομία να μπει στο πανεπιστήμιο να βγάλει τους μετανάστες, αύριο θα μπει για να καταδιώξει τους ανέργους και τους εργαζόμενους και μεθαύριο θα αφήσει άστεγους τους φοιτητικούς αγώνες. Μια απλή ματιά στην ιστορία μας δείχνει ότι “παράνομοι” βαφτίζονταν πάντα οι αγωνιστές που κατά την διαχρονική και σύγχρονη εξουσία του τόπου δεν είχαν θέση στο άσυλο από την Κατοχή ως ορμητήρια του αντιφασιστικού αγώνα και της δράσης του ΕΑΜ νέων και της ΕΠΟΝ μέχρι τον αντιδικτατορικό αγώνα και την κατάληψη της Νομικής και του ΕΜΠ το 1973, αλλά και από την μεταπολίτευση όπου στέγαζαν απολυμένους εργάτες μέχρι τα νεολαίστικα κινήματα των φοιτητικών κινητοποιήσεων και της εξέγερσης του Δεκέμβρη του ’08.

Επειδή όμως εμείς δεν είμαστε Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης δεν αποκρύπτουμε την πραγματική ουσία της κατάληψης της Νομικής: Οι άνθρωποι αυτοί διωγμένοι από τη φτώχεια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες στις χώρες τους (που φυσικά όλες αυτές οι «δυστυχίες στις χώρες τους» δεν φύτρωσαν αλλά το παγκοσμοπιημένο κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και η “πολιτισμένη” Ευρώπη και η Ελλάδα μέσα σ’αυτές προκάλεσαν και προκαλούν με μόνο στόχο το κέρδος) ήρθαν στην Ελλάδα να δουλέψουν και να ζήσουν τα παιδιά τους. Αναγκάζονται να ζουν και να δουλεύουν παράνομα, πράγμα που εξυπηρετεί τα αφεντικά αφού είτε δεν τους πληρώνουν καθόλου είτε με μισθούς πείνας, δεν δικαιούνται ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (λιγότερα έξοδα και πάλι), δεν δικαιούνται να  γραφτούν σε σωματεία (να έχουν ήσυχο και το κεφάλι τους!), αλλά τώρα εν καιρώ κρίσης αυτοί φταίνε που τις πήραν τις δουλειές! Μήπως μας θυμίζει κάτι? Μήπως το παρόν των μεταναστών λίγο πολύ το έχουμε φανταστεί σαν το μέλλον το δικό μας, το μέλλον που η κυβέρνηση του Πασοκ, η ΝΔ, η τρόικα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν βυθίσει στο ίδιο σκοτάδι με των κολασμένων της γης? Αυτός είναι ο λόγος που όχι μόνο δεν ενοχλείται το κεφάλαιο με τους παράνομους μετανάστες αλλά επιθυμεί διακαώς να μείνουν ανώνυμοι. Διακινδυνεύουν τις ζωές στους για να φθάσουν εδώ και συναντούν το τείχος της ρατσιστικής πολιτικής, τα σχέδια για το τείχος του Έβρου, το αντιμεταναστευτικό νόμο του Παπουτσή που δεν προσφέρει άσυλο ή νομιμοποίηση σε όλους τους μετανάστες, αλλά αναγκάζει ακόμη και τους για πολλά χρόνια εργαζόμενους μετανάστες στη χώρα μας να περιμένουν μπας και τους παραχωρηθεί παράταση της άδειας παραμονής για ένα μόλις χρόνο. Προτάσεις που το Πασοκ (σοσιαλιστική κυβέρνηση να σου πετύχει!) έχει δανεισθεί από το ακροδεξιό ΛΑΟΣ σε μια άγαστη συνεργασία που έχει ξεκινήσει από την ψήφιση του Μνημονίου. Πολιτική που στην καρδιά της έχει την υπέρβαση της κρίσης του κεφαλαίου με τις πιο αντεργατικές και αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις και την αναίρεση κάθε κοινωνικής κατάκτησης. Και το σχέδιο ολοκληρώνεται με το τέλειο θύμα που θα γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος μιας κοινωνίας που πεινάει και συνεπώς βράζει. Άλλος ένας χρήσιμος ρόλος για τους μετανάστες. Και τότε οι ρατσιστικές κορώνες δίνουν και παίρνουν.

Για την διαρκή λιτότητα και την εξαθλίωση, για το μαύρο παρόν και μέλλον δεν φταίνε οι μετανάστες, αλλά η πολιτική του Πασοκ και όλου του αστικού μπλοκ εξουσίας. Πρέπει άμεσα να επιλυθεί το ζήτημα των παράνομων μεταναστών και να σταματήσει ο φαύλος κύκλος της παρανομίας που αφήνει στο έλεος των αφεντικών και των επιχειρηματιών εργαζόμενους. Ο αγώνας των μεταναστών είναι και δικός μας αγώνας, ένας αγώνας κοινός που στηρίζεται στην ενότητα των συμφερόντων μας κόντρα σε αυτούς που θέλουν τους μετανάστες “λαθραίους” χωρίς δικαιώματα, τους Έλληνες “τεμπέληδες” που πρέπει να πληρώσουν πάλι από την τσέπη τους και αυτούς χωρίς δικαιώματα. Ένας αγώνας που θα απαιτεί άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς όρους και προϋποθέσεις, να απλοποιηθεί και να διευρυνθεί χρονικά η απόκτηση άδειας παραμονής και εργασίας στην Ελλάδα, χωρίς τους επώδυνους για τους μετανάστες φόρους, να ισχύσουν σοβαρά το δικαίωμα ιθαγένειας και η διεύρυνση των πολιτικών δικαιωμάτων και να καταργηθούν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί συνοριακού ελέγχου. Ένας αγώνας που θα ανατρέψει το μνημόνιο και την κυβέρνηση, που θα δώσει ξανά πνοή στο Πανεπιστήμιο ως χώρου ανυπακοής, αμφισβήτησης και διεκδίκησης, ένας αγώνας που θα φέρει και πάλι την αξιοπρέπεια στη ζωή μας. Ας αφήσουμε για το τέλος την δική τους φωνή: «Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ»

·       Καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στη συνεδρίαση της συγκλήτου του ΕΚΠΑ την Τετάρτη στις 12 στη Πρυτανεία (Προπύλαια) και καθημερινά να δώσουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη  μας

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ- ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ- ΙΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ!

  Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
...Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.(Τ.Λειβαδίτης)

Αφιερωμένο στους εαυτούς μας κυρίως όμως σε όσους έχουν χάσει προ πολλού τον εαυτό τους.

Αλληλεγγύη στους 300 μετανάστες!

Περισσότεροι από 200 μετανάστες έφτασαν σήμερα στην Αθήνα από την Κρήτη και εγκαταστάθηκαν στη Νομική. Την Τρίτη ξεκινάνε απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίηση τους. Το κείμενο της συνέλευσης τους/κάλεσμα στους έλληνες εργαζόμενους: http://hungerstrike300.blogspot.com/2011/01/2010.html 

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ! - 

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ

- ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ-

ΙΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

Χτίζουν τείχη, γκρεμίζουν ζωές.

  

Τείχη παντού. Από τα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό (ένα τείχος 554χλμ, που διαρκώς επεκτείνεται), το “τείχος της ειρήνης” στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας, το “τείχος της ντροπής” στην Δυτική Όχθη, στα σύνορα Τουρκμενιστάν- Ουζμπεκιστάν, το τείχος στην Κύπρο, τους φράχτες στους ισπανικούς θύλακες της Θεούτα και της Μελίγια στη Β. Αφρική, μέχρι τώρα πια το σχέδιο για το τείχος στον Έβρο ή μέχρι και το τείχος στο κέντρο της Αθήνας στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών,τείχος που υψώνει το ελληνικό κράτος στους 6 Αφγανούς πολιτικούς πρόσφυγες που από τις 29 Δεκεμβρίου ζητάνε χορήγηση ασύλου, κάτι που δικαιούνται και από το Διεθνές Δίκαιο επειδή η χώρα τους βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.

Κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος!

Η επίθεση στους μετανάστες είναι επίθεση σε όλους μας!

Στις 4 και 5 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα πραγματοποιηθεί το «διακυβερνητικό Παγκόσμιο Φόρουμ για τη μετανάστευση και την ανάπτυξη», με τη συμμετοχή 40 κυβερνήσεων. Οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων που είναι συνένοχες στα εγκλήματα κατά των μεταναστών και προσφύγων έρχονται για να συζητήσουν υποκριτικά «μεταναστευτικές πολιτικές για την ανάπτυξη» επί της ουσίας δηλαδή θα συζητήσουν για το πως θα αξιοποιήσουν την ένταξη των μεταναστών προς όφελος της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Κρύβουν την αλήθεια!

Η αλήθεια είναι ότι εκατομμύρια πρόσφυγες και οι μετανάστες έρχονται στην Ελλάδα κηνυγημένοι από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στους οποίους οι ελληνικές κυβερνήσεις ενισχύουν και παίζουν σημαντικό ρόλο. Κηνυγημένοι από την φτώχια που εξαπολύει το κεφάλαιο ως απάντηση στην κρίση με τις πολιτικές φτώχειας του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας τράπεζα και από τη κλιματική καταστροφή.
Η αλήθεια είναι ότι οι μετανάστες δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν ελεύθερα καθώς προσκρούουν στην Ευρώπη-φρούριο και στο άθλιο Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου,που απαγορεύει σε κάθε μετανάστη να μπει στην Ε.Ε και τον οδηγεί προς απέλαση. Ενώ όταν ήθελαν φτηνά εργατικά χέρια το δουλεμπόριο δεν τους ενοχλούσε.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση του Πασοκ συνεχίζει να ακολουθεί την πολιτική της ΝΔ και της ΕΕ και να επιτίθεται στα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών. Με μαζικές συλλήψεις,απελάσεις και επιχειρήσεις «σκούπα», προγκρομ, επανοπροωθήσεις αγνοώντας το δικαίωμα αίτησης ασύλου, με τη δημιουργία στρατόπεδων συγκέντρωσης τύπου Γκουανταναμο όπου δεν εξαιρούνται ουτε καν οι ανήλικοι, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της FRONTEX, με το δουλεμπόριο και την ανασφάλιστη μαύρη εργασία.

Η αλήθεια είναι ότι τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες μεταναστών δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά και ήδη έχουν κοστίσει πολλές ανθρώπινες ζωές όπως του Μοχάμεντ Καμράν στο ΑΤ Νίκαιας, του Αμπού Γκράιμπ επίσης σε αστυνομικό τμήμα, των τριών μεταναστών στη Π.Ράλλη. Ούτε βέβαια οι φασιστικές επιθέσεις στον Άγιο Παντελεήμονα και στο λιμάνι της Πάτρας αλλά και η δολοφονική επίθεση στη συνδικαλίστρια Κ.Κούνεβα.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση, η ΝΔ και το ακροδεξιό ΛΑΟΣ μεγεθύνουν μέσω των ΜΜΕ το κλίμα φόβου που υπάρχει σε κατοίκους και προωθούν την γκετοποίηση περιοχής του κέντρου της Αθήνας για να τους στρέφουν εναντίον των “ξένων” αντί του πραγματικού εχθρού, τα κόμματα και το κεφάλαιο.

Γνωρίζουμε πως πρόκειται για επίθεση συνολικά εναντίον των εργαζόμενων και ιδιαίτερα του αδύναμου κρίκου, των μεταναστών και πως σημαίνει και την περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας γιατί μετά από τους μετανάστες θα ακολουθήσουν οι ντόπιοι. Απέναντι στους υπουργούς των χωρών που θα συζητήσουν για το πως θα συνεχίσουν τις ρατσιστικές πολιτικές και την επίθεση στα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα ντόπιων και μεταναστών, εμείς αγωνιζόμαστε κοινά ενάντια στην πολιτική της εκμετάλευσης και του ρατσισμού. Παλεύουμε για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης, με μέτωπο ενάντια στο ακροδεξιό ΛΑΟΣ, τις φασιστικές συμμορίες, τον εθνικισμό και τον νεοφασισμό. Με κοινό αγώνα παλεύουμε για την βελτίωση της ζωής όλων μας, ανεξαρτήτως χρώματος,φύλου και καταγωγής.

Διεκδικούμε:
• Ίση αμοιβή για ίδια δουλεία.
• Να καταργηθούν το Σύμφωνο Μετανάστευσης και όλοι οι ρατσιστικοί νόμοι και τα μέτρα.
• Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και κατοχύρωση όλων των κοινωνικών, πολιτικών, και πολιτιστικών δικαιωμάτων τους.
• Άμεση αποχώρηση της Ελλάδας από όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Όλοι στην κινητοποίηση της Τετάρτης 4/11 , με προσυγκέντρωση στο Άγαλμα Κολοκοτρώνη-Παλιά Βουλή, στις 6.00 μ.μ. και πορεία προς το Μέγαρο Μουσικής!