Αφιέρωμα στο Θόδωρο Αγγελόπουλο 24 - 30 Ιαν. 2012

Tο πρώτο πράγμα που 'κανε ο Θεός, λέει ο άντρας, είναι το ταξίδι.

Έπειτα... την αμφιβολία... και τη νοσταλγία, απαντά ο A. στον ίδιο τόνο. 
Έτσι χαιρετιούνται δυο παλιοί φίλοι που ξανασυναντιούνται στο Bλέμμα του Oδυσσέα.

Στις 24 Ιανουαρίου 2012 ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αναχώρησε για το δικό του ταξίδι προς την αιωνιότητα, προς το όνειρο, προς μια νέα αρχή: “In my end is my beginning” (στο τέλος μου είναι η αρχή μου) ήταν ο στίχος του Τ.Σ Έλιοτ που τόσο αγαπούσε, και ακολουθεί…

Από τις 24 έως και τις 30 Ιανουαρίου του 2013, ακριβώς έναν χρόνο μετά τον θάνατό του αλλά και πολλά χρόνια μετά την πρώτη ή την δεύτερη προβολή τους στους κινηματογράφους, οι αθάνατες ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου θα συναντήσουν ξανά το κοινό μέσα στις αίθουσες και σε κόπια φιλμ.

Οι αθηναϊκές αίθουσες που θα φιλοξενήσουν τις ταινίες καλύπτουν πολλές περιοχές της πόλης και είναι οι Δαναός, Ατλαντίς, Νανά, Μικρόκοσμος, Ταινιοθήκη Λαΐς, Τιτάνια, Cine Παράδεισος, Gazarte, Πτι Παλαί και το auditorium του Γαλλικού Ινστιτούτου που τιμητικά φέρει από πέρσι το ονοματεπώνυμο του σκηνοθέτη.

Προβολές θα γίνουν επίσης στα Ster Cinemas Θεσσαλονίκης και το Χατζηγιάννειο της Λάρισας.


Οι ταινίες που θα προβληθούν είναι οι εξής:

Η Εκπομπή (μικρού μήκους)
Αναπαράσταση
Μέρες του ‘ 36
Ο Θίασος
Οι Κυνηγοί
Ο Μεγαλέξανδρος
Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη (μικρού μήκους)
Ταξίδι στα Κύθηρα
Ο Μελισσοκόμος
Τοπίο στην Ομίχλη
Το Μετέωρο βήμα του πελαργού
Το Βλέμμα του Οδυσσέα
Μια Αιωνιότητα και μια μέρα
Το Λιβάδι που δακρύζει
Η Σκόνη του Χρόνου

Οι κόπιες των προβολών θα έχουν όλες αγγλικούς υπότιτλους εκτός από την ταινία “Οι Κυνηγοί” που θα παιχτεί με γαλλικούς υπότιτλους.

Ακολουθεί το πρόγραμμα προβολών για Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Λάρισα.


Πρόγραμμα προβολών

ΗΜΕΡΑ ΩΡΑ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
24/01/13 18:00 ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 36' ΑΤΛΑΝΤΙΣ (ΑΙΘΟΥΣΑ 2)
24/01/13 19:20 & 22:20 ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
24/01/13 19:30 ΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΤΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΕΙΟ ΠΝ. ΚΕΝΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑ
24/01/13 19:45 & 22:30 ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ GAZARTE
24/01/13 20:00 Ο ΘΙΑΣΟΣ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
24/01/13 20:30 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
24/01/13 20:30 ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ ΝΑΝΑ (ΑΙΘΟΥΣΑ 3)
24/01/13 21:00 ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΘΗΝΩΝ
24/01/13 22:10 Η ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ STER CINEMAS Θεσ/κη (ΑΙΘΟΥΣΑ 5)
24/01/13 22:30 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΤΙ ΠΑΛΑΙ
24/01/13 22:40 Ο ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ ΔΑΝΑΟΣ (ΑΙΘΟΥΣΑ 2)
25/01/13 17:00 ΑΘΗΝΑ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
25/01/13 17:00 Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
25/01/13 19:20 & 22:20 ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
25/01/13 20:30 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
25/01/13 22:00 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
25/01/13 22:10 Η ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ STER CINEMAS Θεσ/κη (ΑΙΘΟΥΣΑ 5)
26/01/13 12:00 Ο ΘΙΑΣΟΣ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
26/01/13 17:00 Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
26/01/13 17:00 ΑΘΗΝΑ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
26/01/13 19:30 Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ
26/01/13 21:30 ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
26/01/13 22:00 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 12:00 Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 17:00 Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 17:00 ΑΘΗΝΑ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 21:30 ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
28/01/13 20:00 Ο ΘΙΑΣΟΣ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
29/01/13 20:00 & 22:00 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
30/01/13 21:00 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ


Το ετήσιο μνημόσυνο θα γίνει την Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013 ώρα 11:00, στον Άγιο Λάζαρο 1ου Κοιμητηρίου Αθηνών. Δεν θα διατεθεί καφές. Τα χρήματα θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013 ώρα 17:00 θα γίνει τρισάγιο στον χώρο του δυστυχήματος στην Περιφερειακή οδός Δραπετσώνας.

Με την παράκληση να αναρτηθεί, να μεταδοθεί και να δημοσιευθεί.

Φεστιβάλ Αντιφασιστικού Κινηματογράφου

Μετά το αφιέρωμα στον Che Guevara η New Star διοργανώνει φεστιβάλ αντιφασιστικού κινημα-τογράφου, και πάλι στον κινηματο-γράφο Τιτάνια (Θεμιστοκλέους και Πανεπιστημίου) από τις 8 έως τις 14 Νοεμβρίου. Οι ταινίες θα προ-βάλλονται καθημερινά από τις 17:00 ως τη 01:00 με γενική είσοδο 5 ευρώ (3 για τους ανέργους).

Θα προβληθούν ταινίες, ευρωπαϊκής και αμερικανικής παραγωγής και συμπαραγωγής. Σημαντική παρου-σία στον αντιφασιστικό κινηματο-γράφο και στο θεματικό αφιέρωμα  έχουν οι ταινίες από τη Γαλλία και τη Γερμανία, δύο από τις χώρες που η κατοχή και συγχρόνως η αντίσταση κατέλαβαν μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία τους.

Η δράση και οι εξεγέρσεις των Κομμουνιστικών Κομμάτων της Βουλγαρίας, της Γερμανίας, και της Ιταλίας, τα όσα υπέστησαν όποιοι διακατέχονταν από φιλελεύθερες και αντιφασιστικές ιδέες, ο διωγμός των Εβραίων, οι κοινωνικές συνέπειες του φασισμού, τα τραύματα, σωματικά και ψυχικά, αλλά και τα συντρίμμια που άφησε πίσω του από όποια χώρα πέρασε, είναι μερικοί μόνο από τους θεματικούς πυλώνες, πάνω στους οποίους στηρίζεται το αντιφασιστικό αφιέρωμα της New Star. Ντοκιμαντέρ από αρχειακό υλικό της περιόδου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και ταινίες βασισμένες σε αληθινές ιστορίες αποτελούν σοκαριστικά ντοκουμέντα και είναι ίσως το πιο σημαντικό επιχείρημα κατά του φασισμού.

Είναι σαφές πως εκτός από αξιόλογες κινηματογραφικές (σκηνοθετικές και σεναριακές) δημιουργίες, οι ταινίες του θεματικού αφιερώματος είναι ένας κύκλος προβολών που εστιάζει σε ένα θέμα, που όσο η ιστορία επαναλαμβάνεται είναι πάντα επίκαιρο.

Ανάμεσα στις πολλές και αξιόλογες ταινίες του αφιερώματος εμείς σας προτείνουμε:

Τα Παιδικά Χρόνια του Ιβάν / Ivan's Childhood του Αντρέι Ταρκόφσκι 

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Αντρέι Ταρκόφσκι περιγράφει τη ζωή του 12χρονου Ιβάν στο Ανατολικό Μέτωπο, καθώς ύστερα από την απώλεια των γονιών του η εκδίκηση και ο πόλεμος αποτελεί γι' αυτόν τη μόνη επιθυμητή πραγματικότητα. Η ικανότητά του να ξεγλιστράει μέσα στις εχθρικές γραμμές τον κάνει χρήσιμο στο στρατό, αλλά οι αποστολές του γίνονται ολοένα και πιο επικίνδυνες και έτσι απομακρύνεται από την πρώτη γραμμή. Ο Ιβάν αντιστέκεται και πείθει τους ανώτερούς του να τον αφήσουν να εκτελέσει μια τελευταία αποστολή.

Ο Αληθινός Φασισμός / Obyknovennyy fashizm του Μιχαήλ Ρομ

(Εμφανίζονται: Μάρλεν Ντίτριχ, Τζόζεφ Γκοέμπελς, Χέρμαν Γκούρινγκ, Αδόλφος Χίτλερ) Ντοκιμαντέρ με υλικό από τα πολεμικά αρχεία της ΕΣΣΔ, της Γερμανίας και της Πολωνίας, αλλά και από τα απόρρητα αρχεία του χιτλερικού υπουργείου προπαγάνδας και από τις ταινίες της Λένι Ρίφερνσταλ. Μια απόπειρα σπουδής του φασισμού από τη μια και μια προσπάθεια ερμηνείας του από την άλλη. 

ΜΟΛΩΧ (MOLOCH) του Αλεξάντερ Σοκούρoφ 

Ψηλά, στις Άλπεις, ένα επιβλητικό, απρόσιτο σπίτι, στεγάζει τον άνθρωπο που κρατά την Εξουσία. Μια εξουσία που προκάλεσε ανείπωτες καταστροφές, αμέτρητες εκατόμβες. Πρόκειται για το Kleistenhaus, το ησυχαστήριο  του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Φύρερ, μαζί με την ερωμένη του Εύα Μπράουν,  το ζεύγος Γκαίμπελς, τον Μάρτιν Μπόρμαν και άλλους επιφανείς Ναζί συνεργάτες του, περνάει μια ήσυχη μέρα. Ο μεγάλος Αλεξάντερ Σοκούροφ, τολμά για πρώτη φορά στην ιστορία του σινεμά, να παρουσιάσει  τον Χίτλερ ως απλό άνθρωπο στην καθημερινότητά του, δημιουργώντας  μια  συγκλονιστική παραβολή για την εξουσία και τους υπηρέτες της. 

Ο μεγάλος δικτάτωρ / The great dictator του Τσάρλι Τσάπλιν 

Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας εβραίος κουρέας (Τσάρλι Τσάπλιν) τραυματίζεται πολεμώντας για το φανταστικό έθνος της Τομανία και μένει χρόνια σε ένα νοσοκομείο βετεράνων. Όταν επιστρέφει σπίτι, πολλά έχουν αλλάξει: Ο Αντενόιντ Χίνκελ (επίσης, ο Τσάπλιν) έχει αποκτήσει απόλυτη δύναμη και έχει μετατρέψει την Τομανία σε μια αντισημιτική μηχανή πολέμου. Ενώ υπερασπίζεται το κουρείο του από μια επίθεση, ο κουρέας συναντά την όμορφη Χάνα (Πολέτ Γκοντάρ) και γίνεται ακούσια ο ήρωας του κινήματος αντίστασης που αναπτύσσεται στο γκέτο. Στο μεταξύ, ο Χίνκελ σχεδιάζει να κατακτήσει το γειτονικό έθνος του Ότσερλιχ και να γίνει Παγκόσμιος Αυτοκράτορας. Λόγω της ομοιότητάς τους, οι δυνάμεις της Τομανίας μπερδεύουν τον κουρέα με τον τυραννικό Χίνκελ, γεγονός που οδηγεί τον εβραίο κουρέα να απονείμει δικαιοσύνη απευθύνοντας στους πολίτες μία από τις πιο συγκινητικές ομιλίες που έχουν αποτυπωθεί σε φιλμ. 

PUNISHMENT PARK του Peter Watkins 

Το «Punishment Park» είναι η πιο γνωστή ταινία του Watkins και αποτελεί ένα αριστούργημα του σινεμά βεριτέ. Η μελέτη του Watkins για τις κοινωνικές αναταραχές στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, βρίσκει τη διοίκηση του Νίξον να ιδρύει κέντρα αναμόρφωσης για τους διαφωνούντες: ειρηνιστές, φοιτητές, έγχρωμους ακτιβιστές κι άλλα «διασπαστικά» στοιχεία της κοινωνίας. Επικαλούμενη την εξουσία που της παραχωρεί ο Νόμος Μακ Κάραν του 1950, η κυβέρνηση στέλνει τους διαφωνούντες στο Εθνικό Πάρκο Τιμωρίας, όπου οι φυλακισμένοι πρέπει να διασχίσουν την έρημο της Καλιφόρνια χωρίς φαγητό και νερό, την ίδια στιγμή που οπλισμένοι άντρες της εθνικής φρουράς τους καταδιώκουν. Στην ταινία συμμετέχουν ερασιτέχνες ηθοποιοί, οι οποίοι αυτοσχεδίασαν τους ρόλους τους, εκφράζοντας τις δικές τους πολιτικές πεποιθήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν τόσο ρεαλιστικό και γεμάτο ένταση, που σε κάποιο σημείο ο Watkins φοβήθηκε ότι οι ηθοποιοί με το ρόλο των αντρών της εθνοφρουράς είχαν οπλίσει τα όπλα τους με αληθινά πυρά! Αξίζει να σημειωθεί πως ο υπεύθυνος ήχου της ταινίας ήταν ο Μάικλ Μουρ, πασίγνωστος σήμερα σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, το έργο του οποίου είναι σαφώς επηρεασμένο από τον Peter Watkins. 

ΡΩΜΗ, ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ του Ρομπέρτο Ροσελίνι 

Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη παρακολουθούμε τις περιπέτειες μιας ομάδας αντιστασιακών εναντίον των ναζιστών στη Ρώμη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Πρόκειται για μια ταινία-σταθμό στην ιστορία του κινηματογράφου, γυρισμένη αμέσως μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Φιλμ μανιφέστο και ορόσημο του νεορεαλισμού, με εκπληκτικές ερμηνείες. 

Sophie Scholl: Die Letzten Tage /Οι Τελευταίες Hμέρες της Sophie Scholl του Mαρκ Ρόθεμουντ (2005)

Στις αρχές του 1943, κατόπιν των πρώτων μεγάλων ηττών των γερμανικών δυνάμεων στο ανατολικό μέτωπο, στην χώρα αρχίζουν να δημιουργούνται οι αρχικοί αντιστασιακοί πυρήνες, ενάντια στην παντοκρατορία του Χίτλερ. Βασικό κομμάτι της αντίδρασης αποτελούν οι φοιτητές του Πανεπιστήμιου του Μονάχου, που ιδρύοντας την οργάνωση Λευκό Ρόδο, με ειρηνικό τρόπο προσπαθούν να ξυπνήσουν τον κοιμώμενο κάτω από την επιρροή της Σβάστικας, Γερμανικό λαό. Μαχητικότερο μέλος της σπουδαστικής ομάδας αντίστασης, η εικοσιεξάχρονη Σόφι Σολ, που δείχνει ικανή να προσφέρει και την ίδια της την ζωή για να προασπίσει τα ιδανικά της.

Καλή θέαση!

Εκδήλωση για το κίνημα των οικοδόμων, Σήμερα στην Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης

Σήμερα, Σάββατο, 13 Οκτώβρη στις 7:30 μ.μ.

Η Εργατική Λέσχη συζητάει:

 “Κοινωνικοί αγώνες και πολιτική σύγκρουση την πρώτη μεταπολεμική περίοδο: το παράδειγμα του κινήματος των οικοδόμων” 

 Με τους: 

Δήμητρα Λαμπροπούλου, ιστορικός, συγγραφέας του βιβλίου “Οικοδόμοι, οι άνθρωποι που έχτισαν την Αθήνα, 1950 -1967"(εκδόσεις Βιβλιόραμα).

 Μπάμπη Δρακόπουλο, οικοδόμος, αγωνιστής του μεταπολεμικού κινήματος των οικοδόμων. 

 Στη Λέσχη θα υπάρχει έκθεση ντοκουμέντων του οικοδομικού κινήματος του 1960.

Δείτε εδώ την αρχική ανάρτηση

Έρικ Χομπσμπάουμ - Δάσκαλος μιας Άλλης Ιστορίας

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για να γεμίσουν μια σελίδα με λίγες γραμμές για τον Έρικ Χομπσμπάουμ και ένα search στις διαδικτυακές μηχανές αναζήτησης θα γεμίσει με στοιχεία και ρήσεις. Εμείς εδώ δεν θα γράψουμε έναν επικήδειο λόγο, θα σώσουμε χρόνο και κόπο και δεν θα παραθέσουμε βιογραφικά στοιχεία και εργογραφία, που καλό θα ήταν όλοι μας να τα ψάξουμε, αλλά  με αφορμή τον θάνατό του θα σταθούμε στο παράδειγμά του ως ιστορικού, τόσο στη μελέτη όσο και στη διδασκαλία της ιστορίας και στο τι μπορεί να μας προσφέρει σήμερα. 

Το ερώτημα που πρέπει αρχικά να θέσουμε είναι ποια ιστορία διδασκόμαστε (και πολλοί από εμάς καλούμαστε να διδάξουμε). Με ποια μεθοδολογία εξοικειωνόμαστε να την προσεγγίσουμε, αν την προσεγγίζουμε με συγκεκριμένη μεθοδολογία. Η αλήθεια είναι πως τόσο στο σχολείο όσο και στο Πανεπιστήμιο η ιστορία εγκλωβίζεται - με ελάχιστες εξαιρέσεις - σε δυο προσεγγίσεις. Η μία είναι ιστορικίστικη, επηρεασμένη από τον θετικισμό και προσκολλημένη στο εθνικό αφήγημα. Η άλλη είναι αφηρημένη, αυτοαναφορική, μεταμοντέρνα, επικεντρωμένη στο γεγονός αγνοώντας το παράλληλα και τελικά δυσνόητη. Η τρίτη που προσπερνιέται ως ανεπίσημη και μη έγκυρη, που αφορίζεται ως αιτιοκρατική και οικονομική ιστορία, που καμιά φορά και με δυο-τρεις αφορισμούς θεωρείται ξεπερασμένη και απορρίπτεται, είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων.


Η επίδραση του μαρξισμού στην ανανέωση της ιστορικής επιστήμης υπήρξε αναμφισβήτητη από τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα και έπειτα. Οι ιδέες που αποδόθηκαν στον Μαρξ όμως ή οι μαρξιστικές ιδέες που απλοποιήθηκαν συσκοτίζουν την ουσιαστική  του επίδραση και τη συγχέουν με αυτό που Χομπσμπάουμ ονομάζει "αγοραίο μαρξισμό" εξομοιώνοντας τις έτσι με τη θεωρία της εξέλιξης και τον θετικισμό. Ανοίγοντας, με αυτόν τον τρόπο, το δρόμο για την περιθωριοποίηση του μαρξισμού στην ιστορική μέθοδο από τις μεταγενέστερες αποδομιστικές μεθοδολογίες.

Κανείς βέβαια δεν μπορεί να στερήσει από τον μαρξισμό τη συμβολή στη μετατροπή της ιστορίας σε κοινωνική επιστήμη, την απαλλαγή της από τα δεσμά του θετικισμού. Η αποκάλυψη των κοινωνιών ως συστημάτων και η ανάλυση της δομής και της λειτουργίας τους είναι το δώρο του Μαρξ για να απαντηθεί το ερώτημα γιατί οι κοινωνίες αλλάζουν. Η ιεράρχηση των κοινωνικών φαινομένων στις κατηγορίες της βάσης και του εποικοδομήματος και η αναγνώριση των αντιφάσεων που υπάρχουν μέσα στο κάθε σύστημα και τείνουν να το ανατρέψουν εξηγούν τις αιτίες αυτής της αλλαγής.

Η περιγραφή της αλληλοδιαδοχής των συστημάτων, όπως την περιέγραψε ο Μαρξ χαρακτηρίστηκε ντετερμινιστική και αφοριστική ως προς το άτομο. Η κινητήρια δύναμη όμως της αλληλοδιαδοχής είναι ο ίδιος άνθρωπος, ο άνθρωπος που όλο και περισσότερο απελευθερώνεται από τη φύση και αποκτά την ικανότητα να την ελέγχει. Αφού η πρόοδος του ανθρώπινου ελέγχου στην φύση περικλείει αλλαγές τόσο στις παραγωγικές δυνάμεις όσο και στις κοινωνικές σχέσεις της παραγωγής αυτό συνεπάγεται κάποια σειρά στη διαδοχή των συστημάτων.

Σήμερα η ύπαρξη κοινωνικών συστημάτων είναι καθολικά αποδεκτή όμως με μια ανιστορική ανάλυση. Ενώ τα κοινωνικο-οικονομικά συστήματα αναλύονται ως την παραμικρή λεπτομέρεια από επιστήμες, κλάδους και υπο-κλάδους, τα ερωτήματα του πως δημιουργήθηκαν, γιατί στον συγκεκριμένο χρόνο και από ποιες κινητήριες δυνάμεις αποσιωπούνται και μένουν τελικά αναπάντητα. Σήμερα, λοιπόν, η αναγκαία ιστορική διάσταση που δίνει ο Μαρξ είναι πιο ουσιώδης από ποτέ.

Κατανοώντας αυτές τις βασικές αρχές μπορούμε να καταλάβουμε όχι μόνο τα ιστορικά γεγονότα και την ιστορία ως κίνηση αλλά και τον ίδιο τον κόσμο στον οποίο που ζούμε. Το σύστημα στο οποίο γεννηθήκαμε και μεγαλώνουμε και λέγεται καπιταλισμός δεν έχει τίποτα το τελεσίδικο, μέσα από τη μαρξιστική θεωρία μπορούμε να κατανοήσουμε τον τρόπο λειτουργίας του, την καταγωγή του, να εξηγήσουμε την κρίση του και να προβληματιστούμε για τη θέση μας σε αυτό. Με λίγα λόγια, μπορούμε να απελευθερωθούμε από τα δεσμά της ημιμάθειας και να ρίξουμε μια ολοκληρωμένη ματιά στον κόσμο μας, να δούμε τι δεν μας αρέσει σ' αυτόν και να τον αλλάξουμε. Μια τέτοια ιστορία θέλουμε να μαθαίνουμε, αυτή τη γνώση του κόσμου διεκδικούμε. Για αυτή την άλλη ιστορία, τη διάδοση και τη θεμελίωσή της δούλεψε σε όλη του τη ζωή ο Έρικ Χομπσμπάουμ και πάνω στην κληρονομιά που μας αφήνει οφείλουμε να στοχαστούμε!


Δείτε επίσης:

• Έρικ Χομπσμπαουμ - Η συμβολή του Μαρξ στην ιστορική επιστήμη.
• Β.Α. Βαζιούλιν - Η διαλεκτική του ιστορικού προτσές και η μεθοδολογία της έρευνάς του (μπορείτε να το κατεβάσετε  εδώ)
• Ένα σχέδιο για μια μαρξιστική θεωρία του έθνους, του Κώστα Παλούκη
• Η επινόηση της παράδοσης - συλλογικό έργο σε επιμέλεια Eric Hobsbawm και Terence Ranger     ( εδώ μπορείτε να το βρείτε στην αγγλική έκδοση)

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ για τον Τσε Γκεβάρα (4-10 Οκτώβρη στην Αθήνα)

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ από όλο τον κόσμο για τον Ernesto Che Guevara συνδιοργανώνουν η New Star σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κούβας στην Ελλάδα, με αφορμή τη συμπλήρωση 45 χρόνων από τη δολοφονία του, στις 9 Οκτωβρίου 1967 

Το φεστιβάλ πραγματοποιείται από 4 – 10 Οκτωβρίου στον κινηματογράφο “ΤΙΤΑΝΙΑ” (Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέους) και θα προβάλλονται ντοκουμέντα της ζωής και της δράσης του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, όπως απαθανατίζονται από καλλιτέχνες όλου του κόσμου (Κούβα, Χιλή, Βολιβία, Αργεντινή, Ιταλία, Γαλλία, Η.Π.Α, Καναδά αλλά και την Ελλάδα). 

Πολλά από αυτά τα ντοκιμαντέρ θα προβληθούν για πρώτη φορά στην Ελλάδα και πρώτη φορά οι θεατές θα μπορούν να απολαύσουν συγκεντρωμένο τέτοιο όγκο ανεκτίμητου φιλμικού υλικού γύρω από το πρόσωπο του Τσε.

Τα ντοκιμαντέρ περιέχουν σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό απ’ ευθείας από τα αρχεία της Κούβας, ανέκδοτες εικόνες και συνεντεύξεις με μέλη της οικογένειας Γκεβάρα, φίλους και συντρόφους, ενώ περιλαμβάνονται όλα τα στάδια της ζωής του θρυλικού επαναστάτη: από τη γέννηση και τα χρόνια της νιότης, την περιπλάνηση στη Λατινική Αμερική, τη συνάντηση με τον Φιδέλ Κάστρο, τα ταξίδια του ως υπουργός της επαναστατικής κυβέρνησης μέχρι τη δολοφονία του στα βουνά της Βολιβίας στην τελευταία προσπάθεια να διευρύνει τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη.

Θα έχουμε τη μοναδική ευκαιρία να γίνουμε μάρτυρες άγνωστων πτυχών της ζωής του μεγάλου αγωνιστή, μέσα από δυσεύρετες παραγωγές κινηματογράφου κι άλλες πολύτιμες μαρτυρίες που εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας για τη ζωή και τη δράση του.

Επίσης θα λειτουργήσει Έκθεση Αφίσας και Φωτογραφίας Τσε Γκεβάρα.

http://guevaristas.net/2012/09/30/che-documentary-festival-in-athens-2012/

Πέθανε ο Έρικ Χομπσμπάουμ

Πέθανε σε ηλικία 95 ετών ο μεγάλος μαρξιστής ιστορικός Eric Hobsbawm, ένας από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους σύγχρονους ιστορικούς. Σε ολόκληρη τη ζωή του δήλωνε μαρξιστής και μαρτυρούσε μάλιστα πως αυτό έβαλε πολλές φορές φρένο στη ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία. Η ζωή και το έργο του δεν μπορούν να συνοψιστούν σε λίγες μόνο γραμμές. Ο ίδιος έχει δηλώσει «Γράφω Ιστορία για τους ανθρώπους που εργάζονται όλη την ημέρα για να ζήσουν και θα ήθελαν να διαβάσουν το βράδυ μετά τη δουλειά. Θα ήθελα να μπορώ να τους κρατάω σε εγρήγορση». Εμείς ευχόμαστε καλό ταξίδι στον μεγάλο αυτόν δάσκαλο  και θα επιστρέψουμε με κείμενο που ετοιμάζεται σε επόμενη ανάρτηση.

Μια πολύ αληθινή και οδυνηρά επίκαιρη ιστορία.

Η ιστορία που διηγήθηκε ο Μαρκ Κούπερ
(μια προηγούμενη παραλλαγή απ' αυτή που αργότερα έδωσε ως ρεπορτάζ στο Rolling Stone)

Τους περίμεναν στην έρημο. Ήταν όλοι Μεξικανοί. Ή μάλλον σχεδόν όλοι, γιατί ήταν κι ένας από το Σαλβαδόρ. Οι περισσότεροι ήταν άντρες, εκτός από δύο κοπελίτσες και ένα αγοράκι περίπου οχτώ ετών. Τους πέρασε από τη Νογάλες απέναντι, ένας μάγκας στη δουλειά αυτή που τον έλεγαν Μπενίτο. Τους πήρε εκατόν πενήντα δολάρια το κεφάλι και εβδομηνταπέντε για το παιδί. Ο μάγκας τους άφησε στη μέση αμερικανικής ερήμου μέσα σ’ ένα παλιό φορτηγάκι. Εκεί τους παράτησε σ’ έναν Δομινικανό οδηγό με το επώνυμο Σάντος. Έπρεπε να τους αφήσει στον σταθμό των λεωφορείων του Φήνιξ. Ο Σάντος βιαζόταν γιατί ήταν τα γενέθλια της μαμάς του και είχε υποσχεθεί να πάει αυτός το ρούμι για το πάρτυ.

Η συμμορία του Κουέυλ λεγόταν The New Americans, Οι Νέοι Αμερικανοί. Έτσι λεγόταν τότε, γιατί έναν χρόνο πριν κυκλοφορούσαν ως Frontier Raiders και πριν από δύο χρόνια ήταν απλώς ένα παρακλάδι της John Birch Society (γνωστή ακροδεξιά αντικομμουνιστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1958 στην Ινδιανάπολη). Η συμμορία αποτελούνταν από εφτά άτομα, με δύο τζηπ.

Η ομάδα του Κουέυλ έκανε εξάσκηση στη σκοποβολή με άφθονη κατανάλωση μπίρας. Ο συνδυασμός ήταν τέλειος. Έπιναν το περιεχόμενο και μετά χρησιμοποιούσαν τα αλουμινένια κουτάκια ως στόχους.

Οι The New Americans ανακάλυψαν το φορτηγάκι του Σάντος κατά τύχη και άρχισαν το κυνήγι με τα τζηπ τους, σαν να χτυπούσαν ένα ήρεμο κοπάδι βουβάλια. Καραμπίνες, κραυγές καουμπόυκες, ενώ τα τζηπ πετούσαν πάνω στους αμμόλοφους. Όταν έφτασαν στο όχημα που οδηγούσε ο πανικόβλητος Δομινικανός, άρχισαν να πυροβολούν με τα Μ2. Πρώτα τα λάστιχα, ύστερα τη μηχανή. Το φορτηγάκι καρφώθηκε σε ένα μικρό ύψωμα μέσα στον πάταγο των πυροβολισμών και στα ουρλιαχτά. Η συμμορία του Κουέυλ κατέβηκε από τα τζήπ. Οι άντρες του στήθηκαν σε ημικύκλιο και ά΄ρχισαν να σπάζουν τα τζάμια με τους υποκόπανους.

Ύστερα φώναξαν να βγουν έξω οι επιβάτες. Δύο δεν βγήκαν αμέσως. Ο ένας ε’ιχε σπάσει τη ωμοπλάτη με το τρακάρισμα και ο άλλος είχε ένα τεράστιο σχίσιμο πάνω από το φρύδι, από τα σπασμένα γυαλιά. Άλλοι δύο είχαν ελαφρά τραύματα που όμως δεν τους εμπόδισαν να κατέβουν από το φορτηγάκι με τα χέρια ψηλά.

Ο Κουέυλ δεν επέτρεψε στα ανυπόμονα παλικάρια του να θερίσουν επί τόπου με τις ριπές τους παράνομους μετανάστες. Αν έπεσαν πυροβολισμοί ήταν μόνο στον αέρα. Αντιθέτως, έβγαλε τα παπούτσια και τα καπέλα όλων, έψαξε τους σάκους από καραβόπανο και τους μπόγους τους που ήταν δεμένοι με σκοινιά, σκάλισε τις άθλιες χαρτονένιες βαλίτσες και πέταξε στην έρημό όλα τα ρούχα τους. Τα έκαμε μια στοίβα και έβαλε φωτιά. Μ’ ένα μπιτόνι βενζίνη πυρπόλησε καρώ πουκάμισα και διαβατήρια, τα παπούτσια και τα καουμπόυκα καπέλα που ήταν αγορασμένα στο Μεξικό, φουλάρια και λευκά σεντόνια.

Μετά ο Κουέυλ και τα παλικάρια του ανέβηκαν στα τζηπ και παράτησαν τους Μεξικανούς στην έρημο. Πήγαν κάπου εκεί να πιουν μπίρες και να αφηγηθούν την ιστορία. Εφόσον οι Αρχές ήταν ανίκανες να σταματήσουν τους παράνομους μετανάστες που περνούσαν τα σύνορα, θα το έκαναν αυτοί που μπορούσαν.

Ο Κουέυλ μάλιστα δήλωνε στον Τύπο ότι η επιχείρησή του είχε μάλιστα ηθικό στόχο, ανώτερο σκοπό. Αυτός και οι λεβέντες του ήταν οι φρουροί της πατρίδας, οι λευκοί άγγελοι των μαύρων συνόρων. Είχαν αναλάβει το καθήκον να μην επιτρέπουν σε άτομα χωρίς άδεια να μπαίνουν στη χώρα και να παίρνουν τις δουλειές από τους ντόπιους. Εξάλλου, οι λαθρομετανάστες ήταν η κυριότερη πηγή του εμπορίου ναρκωτικών που εξαχρείωνε την αμερικανική νεολαία. Ήταν ηθική επιταγή να συλλαμβάνονται οι λαθρομετανάστες, ήταν εθνικό καθήκον, ήταν η αναγέννηση της παράδοσης του ένοπλου πολίτη που υπερασπίζει τα δικαιώματά του.

Μερικοί από τους επιβάτες του φορτηγού που είχαν πυροβοληθεί βρέθηκαν δύο μέρες αργότερα από μια αστυνομική περίπολο να περιπλανιούνται στην έρημο. Είχαν παρανοήσει από την ηλίαση, ήταν γεμάτοι πληγές και σε κατάσταση αφυδάτωσης. Άρχισε η αναζήτηση για το σημείο της επίθεσης με σκοπό να βρεθεί το φορτηγάκι. Βρήκαν εκεί έναν νεκρό Μεξικανό και τον τραυματισμένο στην ωμοπλάτη σε κώμα, απ’ το οποίο δεν συνήλθε ποτέ.

Οι θρησκευτικές οργανώσεις που έχουν σχέση με κίνημα Σαντουάριο της Αριζόνα, του Τέξας και του Νέου Μεξικού κατέθεσαν μήνυση εναντίον της συμμορίας του Κουέυλ και τον συνέλαβαν ομοσπονδιακοί αστυνομικοί. Στη δίκη, η υπεράσπιση, που την είχε αναλάβει ένας δικηγόρος του Συλλόγου White Frontier – Λευκά Σύνορα – υποστήριξε ότι ο Κουέυλκαι οι λεβέντες του όταν πυροβόλησαν εναντίον των λαθροματαναστών ενεργούσαν υπερασπίζοντας το νόμο για τη μετανάστευση. Βγήκαν με μια ελαφριά ποινή για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Οι Μεξικανοί μετανάστες απελαθηκαν.

Ύστερα από εφτά μήνες, μόλις βγήκε από την φυλακή, ο Κουέυλ συνελήφθη επειδή έσπασε δύο πλευράς της γυναίκας του, ξυλοκοπώντας τη σ’ ένα συζυγικό καβγά. Στη δίκη αποδείχθηκε ότι αυτές οι βίαιες πράξεις του ήταν συχνές. Ενάμιση χρόνο μετά τη δεύτερη εκείνη καταδίκη, ο Κουέυλ συνελήφθη από την Border Patrol ενώ ήταν επικεφαλής ενός κομβόυ από πέντε νταλίκες που κουβαλούσαν ένα από τα μεγαλύτερα φορτία μαριχουάνας που πιάστηκε ποτέ στη Νοτιοανατολική Αριζόνα.

Το πυρπολημένο φορτηγάκι, εγκαταλελειμμένο στην έρημο, έγινε ένας παράξενος τόπος προσκυνήματος. Κάθε τόσο ομάδες μεροκαματιάρηδων, οικοδόμοι, μαραγκοί και σκουπιδιάρηδες από τη Λατινική Αμερική που κατοικούν στο Φοίνηξ ή στη Τουσόν, ή ακόμα και σε μέρη μακρινά όπως το Ντάλλας ή το Χιούστον, κάνουν μια βόλτα στους αμμόλοφους για να χαζέψουν τις λαμαρίνες που είναι σουρωτήρι από τις σφαίρες. Έρχονται μαζί με τις οικογένειές τους, ακόμα και με τα μικρά τους παιδιά. Συχνά βλέπεις αναμμένα κεριά που αντέχουν στους απαλούς ανέμους και σχεδόν πάντα πάνω στο μεταλλικό κουφάρι, που σιγά σιγά σκεπάζεται από την άμμο, υπάρχουν ξεραμένες ανθοδέσμες.

Paco Ignacio Taibo II, Όνειρα Συνόρων

Ο ελληνικός πολιτισμός σε όλο του το μεγαλείο! Απλήρωτοι και δαρμένοι οι συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού.

Οι συμβασιούχοι στο Υπουργείο Πολιτισμού απλήρωτοι 22 μήνες και συμβασιούχοι μια ζωή προχώρησαν σε αποκλεισμό του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης। Αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους απαιτούν τα δεδουλευμένα τους, προσλήψεις, να καταργηθεί ο νόμος Παυλόπουλου που θα οδηγήσει σε 350 απολύσεις και να μονιμοποιηθούν μετά από ακόμα και 10 χρόνια αβεβαιότητας।
Η κυβέρνηση του Πασοκ απέναντι στα "παράλογα" αιτήματα των εργαζομένων πρόταξε τα ΜΑΤ, οι οποίοι με βία και χημικά εισέβαλαν στον αρχαιολογικό χώρο και χτύπησαν τους συμβασιούχους!। Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος όπως δίδαξαν και οι αρχαίοι ημων πρόγονοι। Ή αλλιώς το έργο επαναλαμβάνεται: στα πάνελ οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την υπεράσπιση της Ακρόπολης, του πολιτισμού και του τουρισμού। Για ακόμη μια φορά όμως οι εργαζόμενοι-σκλάβοι του 210υ αιώνα σηκώνουν το βάρος στις πλάτες τους। Το βάρος του ΔΝΤ, του μνημονίου, της ΕΕ, της κρίσης। Οι εργαζόμενοι θυσιάζονται "για να βγει η χώρα από την κρίση" δηλαδή στο βωμό του κέρδους। Κι αν πολιτισμός τους είναι να "πουλάνε" τα ιερά μάραμαρα στους τουρίστες (κι αυτό όχι χάριν κάποιου πολιτισμού, αλλά χάριν του κέρδους-γνωρίζουμε πως τα αρχαιολογικά ευρήματα θάβονται όταν οι μεγαλοεπιχειρηματίες ή η Εκκλησία ζημιώνονται ) και ταυτόχρονα οι άνθρωποι να θάβονται μέσα σε μια ταφόπλακα πείνας, εξαθλίωσης, ανεργίας, εκμετάλλευσης, βίας, τότε ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε άλλο από τον "πολιτισμό" σας! Ο δικός μας πολιτισμός έχει για κέντρο του τον άνθρωπο και επιτάσσει μια ζωή με αξιοπρέπεια, μια δουλειά που θα μπορούμε να ζήσουμε από αυτήν, όπου θα παίρνουμε το πλούτο που παράγουμε και όπου θα παράγουμε με βάση τις δικές μας ανάγκες।
Σε απεργία προχώρησαν και οι μόνιμοι εργαζόμενοι του υπουργείου Πολιτισμού, ενώ ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων καλεί σήμερα στις 5 μμ σε συγκέντρωση συμπαράστασης στους συμβασιούχους αρχαιολόγους।
Δείτε κι άλλα विडियो