Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αντιπολεμικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αντιπολεμικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Μαρτίου 2016

Λίγες εικόνες από το... μέλλον

  Από τις τηλεοράσεις μέχρι την επίσημη πολιτική σκηνή πολύς λόγος γίνεται για το προσφυγικό ζήτημα, όμως συνήθως χωρίς να εστιάζει στις αιτίες και στους πραγματικούς υπεύθυνους αυτής της κατάστασης. Και φυσικά αυτοί που αποσυνδέουν τις προσφυγικές ροές από τους πολέμους και τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα που τις προκαλούν, είναι οι ίδιοι που εκμεταλλεύονται το προσφυγικό για να χύσουν ξανά το ρατσιστικό τους δηλητήριο εναντίον αυτών των ανθρώπων ξεσπώντας σε απάνθρωπα -το λιγότερο- παραληρήματα που στο βωμό της «ασφάλειας» ταυτίζουν τον πρόσφυγα με τον τρομοκράτη, κάνουν λόγο για «λαθρομετανάστες» και σπέρνουν το φόβο για να περιορίσουν περισσότερο τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας. Όμως απέναντι σε αυτές τις φασίζουσες ή και ανοιχτά φασιστικές λογικές στέκονται οι εικόνες των χιλιάδων αλληλέγγυων (κάθε ηλικίας), που με κάθε τρόπο υποδέχονται τους πρόσφυγες στη χώρα και διεκδικούν μαζί τους τα δικαιώματά τους.
  Όμως ποιος στερεί στους πρόσφυγες βασικά δικαιώματα, όπως να μπορούν να περνούν ελεύθερα τα σύνορα, να μεταφέρονται σε όποια ευρωπαϊκή χώρα αυτοί επιθυμούν και εκεί να έχουν χαρτιά, προκειμένου να ζουν και να εργάζονται νόμιμα; Μα φυσικά οι ίδιοι που κάνουν τους πολέμους και ξεριζώνουν αυτούς τους ανθρώπους απ’ τον τόπο τους : η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κεφάλαιο.
 Οι χώρες της Ευρώπης έκλεισαν τα σύνορα στους πρόσφυγες, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε την «ταχεία αναχαίτιση των προσφυγικών ροών και την προστασία των εξωτερικών συνόρων από τους πρόσφυγες», λες και οι άνθρωποι αυτοί είναι εχθροί και εισβολείς. Για αυτό από κοινού με το ΝΑΤΟ φυλάνε τα σύνορα με πολεμικά πλοία και οργανώνουν επαναπροωθήσεις προσφύγων. Με την καταγραφή των προσφύγων ξεκίνησαν αρχικά να κάνουν διαλογή, για να παίρνουν όποιον θεωρούσαν χρήσιμο, ευέλικτο και φτηνά εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό, ενώ τώρα χαρακτηρίζουν όλους τους πρόσφυγες «παράτυπους μετανάστες» και προχωρούν στο κλείσιμο των συνόρων, σε μέτρα εγκλεισμού και απελάσεις.
  Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των χωρών της ακολουθούν απέναντι στους πρόσφυγες όλο και πιο εχθρικές, συντηρητικές πολιτικές εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών. Οι αποφάσεις της Δανίας και Ελβετίας για κατασχέσεις χρημάτων και προσωπικών ειδών των προσφύγων, το μαρκάρισμα στις πόρτες των προσφύγων στη Βρετανία, οι αποφάσεις για μαζικές απελάσεις από τη Σουηδία και τη Νορβηγία δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά αυταρχικά μέτρα στο όνομα μιας δήθεν «ασφάλειας» από τους «ξένους» παραπέμποντας στις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Οι ξενοφοβικές και ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων, όπως της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Σλοβακίας συμπληρώνονται και από τις επιθέσεις νεοναζιστικών ομάδων στους πρόσφυγες σε μια σειρά χώρες.
 Στον αντίποδα της παραπάνω κατάστασης εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες περιοχών αλλα και πολλοί αλληλέγγυοι έχουν εκφράσει έμπρακτα την ταξική αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες που καταφτάνουν στη χώρα. Με κοινό εχθρό τον πόλεμο, το κεφάλαιο, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις που πνίγουν πρόσφυγες ανοιχτά του Αιγαίου, κλείνουν τα σύνορα, υψώνουν φράχτες και εφαρμόζουν αντιμεταναστευτικές πολιτικές στο συνολικό πλαίσιο της επίθεσης στον κόσμο της εργασίας Στα πλαίσια αυτά ο κόσμος της εργασίας οργανώνει την ταξική αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών με τα εργατικά συμφέροντα μπροστά. Με συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης κόντρα στις ψευτιές της κυβερνησης -κάτω απο την συναίνεση της οποίας παρατείνεται η παραπάνω κατάσταση- ή τη δήθεν φιλανθρωπία του Κόκκαλη και του Μαρινάκη, οι οποίοι "τρέχουν" κι αυτοί να διασφαλίσουν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα εκμεταλλευόμενοι την όλη κατάσταση. Με αντιπολεμικές, αντιφασιστικές, διεθνιστικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα. Με τη δράση σωματείων και φοιτητικών συλλόγων, που όπως δείχνει το παράδειγμα τη διακήρυξης της Κεσσάνης που συνέταξαν από κοινού ελληνικά και τουρκικά εργατικά σωματεία, αντιτίθενται στον πόλεμο στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής και στην πράξη αποδεικνύουν ότι σήμερα ο αγώνας για ειρήνη και ελευθερία δεν μπορεί να μην συνδέεται με τον αγώνα για την αντικαπιταλιστική ανατροπή.
  Όμως αντίθετα με τη δυστυχία που σπέρνει ο πόλεμος, ο ξεριζωμός και η μετανάστευση αυτό που αντικρίζει κανείς περνώντας την πύλη Ε1 του λιμανιού του Πειραιά είναι εικόνες χαράς και περηφάνιας. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν αφήσει πίσω τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη ζωή τους, να παίζουν με τα παιδιά τους ποδόσφαιρο, να βοηθούν τους αλληλέγγυους στο κουβάλημα προϊόντων σαν να μην έφυγαν ποτέ από τον τόπο τους. Τα παιδιά γεμάτα ελπίδα κοιτώντας μπροστά να κλωτσούν με χαρά τις μπάλες ενώ άλλα να παίζουν κρυφτό και να σε ανταμείβουν με μεγάλα χαμόγελα και αγκαλιές που ήρθες εδώ να τους βοηθήσεις ή έστω να τους συμπαρασταθείς.
  Αυτή είναι η δίψα για ζωή, που παρά τις αντιξοότητες, τις άθλιες συνθήκες, κοιτάει πάντα το μέλλον και χτίζει με ελπίδα ένα κόσμο γεμάτο χρώματα. Η θέληση για ένα άλλο μέλλον που γκρεμίζει την υπάρχουσα γκρίζα και μουντή κατάσταση που επικρατεί και πολύ περισσότερο δίνει ένα μάθημα αντοχής και δύναμης σε όλους μας.
  Σαν λαός έχουμε υποστεί διωγμούς, εξορίες, προσφυγιά, πολέμους, κατοχή, δικτατορίες. Θα μπορούσαμε ν' αναλογιστούμε συνεπώς ως περισσότερο οικείο με την ιστορίας μας το μέγεθος του ανθρώπινου αυτού δράματος το οποίο δεν έχει σταματημό εδώ και μήνες.. Γι αυτό το λόγο στα πλαίσια της πλατιάς αλληλεγγύης που έχει εκφραστεί όλο το τελευταίο διάστημα -και διαφέρει από την απλή φιλανθρωπία- καλούμε καθέναν και καθεμιά που βλέπει τον εαυτό του στην ίδια εν δυνάμει θέση με τους ανθρώπους αυτούς, να συμβάλλει ενεργά στην έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη που αναπτύσσεται όπου βρίσκονται πρόσφυγες, αλλά και στον κοινό μας αγώνα για να ανατρέψουμε αυτή τη σάπια κατάσταση που μας επιβάλλουν οι «από πάνω».
  Γιατί όμως όλα αυτά;
  Γιατί οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους, αλλά και εμείς οι ίδιοι δεν βολευόμαστε με λιγότερο ουρανό, δεν βολευόμαστε με λιγότερο ήλιο. Γιατί οι καρδιές μας δεν χωράνε σ’ αυτή την κοινωνία της εκμετάλλευσης, γιατί δεν βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.
  Γι’ αυτό.

Συλλέγουμε τρόφιμα και είδη ανάγκης καθημερινά στο αίθριο 12-2

Όλοι στις αντιφασιστικές – διεθνιστικές πορείες με φοιτητικούς συλλόγους το Συντονισμό Σωματείων για το Προσφυγικό στις 19/3 στις 2 στο κέντρο και στις 21/3 στις 17.30 στο λιμάνι του Πειραιά

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Ελλάς – Γαλλία Συμμαχία;

Πανηγύρια έχουν στήσει τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, από κοινού με τα κυβερνητικά επιτελεία για την επίσκεψη του Ολάντ στη χώρα. Την ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο πλαίσιο της εξωτερικής της πολιτικής αναζητά συμμαχίες στην υπόλοιπη «σοσιλαδημοκρατία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ελληνικό μιντιακό σύστημα αναπαράγει από τις δηλώσεις του Ολάντ για στήριξη της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από τη Γαλλία, μέχρι και για τα γεύματά του με το ΠτΔ Πάκη. Και εκεί που λέγαμε ότι τα όρια της γελοιότητας έχουν ξεπεραστεί με τη χιλιοστή αναπαραγωγή της Μασσαλιώτιδας, από τα ίδια κανάλια και δημοσιογράφους που καθημερινά υπερασπίζονται την καταπίεση, την καταστολή και την ανελευθερία, ήρθε το εξώφυλλο της αυριανικής «Κόντρας» με τίτλο «Bienvenue President Hollande» να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν στην  πραγματικότητα όρια. Με βάση αυτά θα θέλαμε να επανορίσουμε τι σημαίνει η ελληνογαλλική συμμαχία για τα αντίπαλα κοινωνικά στρατόπεδα.

  Η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία» των από πάνω

  Για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ευρύτερα για το κεφάλαιο η επίσκεψη του Ολάντ είναι κομμάτι της στρατηγικής συμμαχιών για την ανάπτυξη μέσα στην ΕΕ. Ο Κουρής του «Κόντρα» το περιγράφει ανάγλυφα : «Αλέξη, δωστου τα όλα, ό,τι ζητήσει ακόμα και τζάμπα για να ξεκινήσει η ανάπτυξη και γιατί, όσο πιο βαθιά μπαίνει η Γαλλία, τόσο πιο ισχυρή γίνεται η Ελλάδα». Βέβαια εμείς ξέρουμε στην πραγματικότητα τι σημαίνει η ανάπτυξή τους… Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση, την οποία προσπαθεί να ξεπεράσει αυξάνοντας τα κέρδη του κεφαλαίου. Για να ξεπεράσουν λοιπόν, την κρίση τους οι καπιταλιστές έχουν συμμαχήσει σε μια στρατηγική τσακίσματος της εργατικής τάξης, η οποία συνεχώς θα χάνει προκειμένου να προσφέρει περισσότερο αίμα και τζάμπα εργασία στο βωμό της ανάπτυξης και των κερδών του κεφαλαίου. Αυτό το σχέδιο υλοποιείται μέσω των αντεργατικών πολιτικών, οι οποίες μας έχουν επιβληθεί σε πιο οξύ βαθμό τα τελευταία πέντε χρόνια μέσω των μνημονίων. Καταλυτική για την επίθεση στα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα είναι η στρατηγική συμμαχία των αστικών τάξεων της Ευρώπης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δημιουργήθηκε ακριβώς για να οργανώσει σε ανώτερο βαθμό την επίθεση του κεφαλαίου. Και βέβαια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ την ίδια ώρα που χτίζει τις συμμαχίες της εντός ΕΕ, επιβάλλει το βάρβαρο τρίτο μνημόνιο, που διαλύει περαιτέρω τον εργασιακό τομέα (με τον αντισυνδικαλιστικό νόμο),το ασφαλιστικό, την εκπαίδευση, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι μπαίνουν στην προτεραιότητα οι ιδιωτικοποιήσεις και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας.
  
Και δεν σταματάει στην ΕΕ η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία», αφού υπάρχει ένα ακόμα κοινό : το ΝΑΤΟ! Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Γαλλία οργανώνει πολεμικές επεμβάσεις στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, με την έγκριση του ΟΗΕ. Οι «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις φυσικά δεν είναι κάτι καινούριο, αφού έχουμε ακούσει πολλές φορές για αντίστοιχες στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές που τυχαίνει πέρα από «ανθρωπιστική κρίση» να υπάρχουν πετρέλαια και άλλες ευκαιρίες πλουτισμού για τους ιμπεριαλιστές. Από την άλλη το ελληνικό κράτος συμμετέχει στο ΝΑΤΟ και σε αντίστοιχες επεμβάσεις, ενώ μπορούμε να καταλάβουμε πολλά από τις πολεμικές ασκήσεις που κάνει είτε από κοινού με άλλα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ, όπως το κράτος – σφαγέας των Παλαιστινίων, Ισραήλ ή και από τις δικές του στρατιωτικές ασκήσεις, όπως μία τελευταία στην οποία ο στρατός μάθαινε πώς να εισβάλλει και να ξαναπαίρνει υπό τον έλεγχό του στρατηγικής σημασίας εργοστάσια που έχουν καταληφθεί από ταραξίες, δηλαδή από τον «εσωτερικό εχθρό» του κράτους.

 Η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία» των από κάτω

  Αν και αδόκιμος ο όρος, εμείς μπορούμε να σκεφτούμε και μια άλλου τύπου συμμαχία, η οποία θα θεμελιώνεται από τους «από κάτω», από τους εργαζόμενους, τους ανέργους, την πληττόμενη νεολαία, τους μετανάστες που ζουν σε αυτές τις χώρες (αλλά στην πραγματικότητα και σε κάθε χώρα του κόσμου). Και αυτή η συμμαχία των «από κάτω», θα χτίζεται στον αντίποδα της αστικής επίθεσης, του πολέμου και του θανάτου, πάνω στα οποία συμμαχούν οι κυρίαρχοι.

  Με τον διεθνιστικό αγώνα των εργαζόμενων για τα συμφέροντα και τις ανάγκες τους, κόντρα στα κέρδη του κεφαλαίου. Ένας αγώνας που συμπυκνώνεται στην αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης των κυβερνήσεων – ΕΕ – κεφαλαίου, ώστε να ανατραπούν οι αντεργατικές πολιτικές, τα πάσης φύσεως μνημόνια, να υλοποιηθούν τα αιτήματα του εργατικού κινήματος  στην εργασία, ώστε να χάσει πλούτο και εξουσία το κεφάλαιο, ώστε να περάσουν ολόκληρα στα χέρια της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτός ο διεθνιστικός αγώνας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την πάλη ενάντια στην ΕΕ, τον υπερεθνικό οργανωτή της κεφαλαιοκρατικής επίθεσης. Το εργατικό κίνημα μέσα από τους αγώνες του πρέπει να επιβάλλει την εδώ και τώρα ρήξη και έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, με κατεύθυνση να διαλυθεί και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να δώσουν εργατική διεθνιστική απάντηση στην κρίση. Για να απαντήσει από καλύτερες θέσεις το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα στο ερώτημα «καπιταλιστική βαρβαρότητα ή αντικαπιταλιστική ανατροπή» και να ανοίξει το δρόμο για μια άλλη κοινωνία, στην οποία θα ζούμε με βάση τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

  Η δική μας διεθνιστική συμμαχία με τους πληττόμενους, που ζουν στη Γαλλία έχει ιστορική βάση. Η Παρισινή κομμούνα είναι κομμάτι και της δικής μας ιστορίας, ως το πρώτο εργατικό ημι-κράτος, η πρώτη έφοδος στον ουρανό από εργάτες που οραματίζονταν μια άλλη κοινωνία και δημιούργησε για δύο μήνες έναν ανατρεπτικό τρόπο άσκησης πολιτικής, από τους «από κάτω» για τον εαυτό τους, πριν πνιγεί στο αίμα από τον συνασπισμό των αρχουσών τάξεων, των «αντίπαλων» μέχρι τότε, της Γαλλίας και της Πρωσσίας. Και βέβαια συνδέεται με την δικιά μας «έφοδο στον ουρανό», την επανάσταση του 1945-49 (που η επίσημη ιστορία θέλει να θυμόμαστε ως εμφύλιο, ίσως για λόγους ταξικούς και όχι μόνο) με την ηρωική μορφή του πάντα ανυπόταχτου Άρη Βελουχιώτη, αλλά και μιας ολόκληρης τάξης που δεν διεκδικεί τίποτα άλλο πέρα απ’ το να πετάξει τις αλυσίδες του. Αλλά και από τα σύγχρονα κινήματα δεν μπορούμε να μην μπαίνουμε στη θέση των εξεγερμένων μεταναστών στο Παρίσι το 2005, που πήρε «φωτιά» μετά τη δολοφονία δύο έφηβων μεταναστών απ’ τη γαλλική αστυνομία, όπως ακριβώς ξέσπασε και η δική μας εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, που μέσα στις φλόγες της η δική μας γενιά φώναζε ότι δεν πάει άλλο με αυτή τη σάπια κοινωνία.


  Γι’ αυτούς και για άλλους τόσους λόγους σε όποιο κανάλι ακούμε «Ολάντ» ξέρουμε ότι από πίσω κρύβεται ο πόθος για την εφαρμογή του πιο βάρβαρου μνημονίου, ώστε να έρθει η ανάπτυξη μέσα από το τσάκισμα των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας. Και όταν το Πανεπιστήμιο Αθηνών επιλέγει να φέρει τον Ολάντ, ή το όποιο άλλο ηγετικό μέλος της ΕΕ μέσα στο ακαδημαϊκό άσυλο θα πρέπει να ξέρει από πριν ότι θα μας βρει απέναντί του! Όπως μας βρίσκει σε κάθε αγώνα ενάντια στην εφαρμογή των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου για την διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν Παιδείας και την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Και θα μας βρει ξανά απέναντι γιατί η ΕυρωπαΪκή Ένωση και οι πολιτικές της λιτότητας και του πολέμου δεν χωράνε στο άσυλο!

Fuck Holland, fuck European Union. Refugees Welcome

Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην επίσκεψη Ολάντ στην πρυτανεία του ΕΚΠΑ 23/10 στη 1 (προσυγκέντρωση Πλατεία Κοραή)

Πέμπτη 6 Μαρτίου 2014

Ο παλιός κόσμος πεθαίνει στην Ουκρανία – Ο νέος γεννιέται στη Βοσνία

Οι διεθνείς εξελίξεις μας έχουν παρουσιαστεί όλο αυτό το διάστημα μέσα από μια σύνθετη οπτικοακουστική προπαγάνδα, που ξεκίνησε απ’ το Mega και το ΣΚΑΪ και έφτασε μέχρι την απονομή των Όσκαρ, παρουσιάζοντας την πραξικοπηματική επιβολή ενός ακροδεξιού καθεστώτος απ’ την ΕΕ στην Ουκρανία, ως εξέγερση από ένα αυθόρμητο λαϊκό κίνημα κάποιων «ονειροπόλων».

Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική…

Νεοφασιστικές ομάδες ξεχύνονται στους δρόμους της χώρας, για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της ΕΕ και την ένταξη της χώρας σε αυτήν. Πιο συγκεκριμένα η απουσία ενός μαχητικού, αντικαπιταλιστικού, ταξικού εργατικού κινήματος καθιστά το λαό πιόνι των εκάστοτε αστικών συμφερόντων. Έτσι απ’ τη μία στοιχίζονται οι υπερασπιστές του διεφθαρμένου φιλο-ρωσικού καθεστώτος Γιανούκοβιτς και από την άλλη νεοφασιστικές ομάδες, που υπερασπίζονται τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα ΕΕ – ΗΠΑ,
Τα γεγονότα αυτά είναι ιστορικά, τόσο για την Ουκρανία, όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη.  Ένα γρήγορο φλασμπάκ θυμίζει ότι οι πολιτικές του έκπτωτου, πλέον, προέδρου Γιανούκοβιτς βύθιζαν στη φτώχεια τον ουκρανικό λαό. Κοινωνικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες περιστέλλονταν, η αυταρχικότητα άνθιζε, ενώ η οικονομική κρίση είχε ήδη ριζώσει για τα καλά. Η άρνησή του, όμως, να συμπράξει με την ΕΕ και η στροφή του προς τη δανειακή συμφωνία διάσωσης με τη Ρωσία, ήταν το γεγονός που έκανε την ΕΕ να δείξει το αμείλικτο και βάρβαρο πρόσωπό της.
Εκμεταλλευόμενη το φιλοδυτικό μέρος της χώρας και εξοπλίζοντας – στηρίζοντας παραστρατιωτικές νεοφασιστικές ομάδες πρωταγωνιστεί εμμέσως πλην σαφώς στις μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, με στόχο την καθαίρεση του φιλορώσου πρόεδρου κα την πραξικοπηματική εγκαθίδρυση μιας νέας φασιστοειδούς κυβέρνησης.
Διαφορετική στάση όμως έχει η ΕΕ στη Βοσνία. Απέναντι στην εργατική εξέγερση της Βοσνίας δείχνει το πιο επιθετικό της πρόσωπο οξύνοντας ακραία την καταστολή. Ενάντια σε ένα κίνημα με σαφή αντιεθνικιστική κατεύθυνση, που προτάσσει τα εργατικά συμφέροντα και με αντικαπιταλιστικούς στόχους πάλης, δεν βλέπει «ονειροπόλους» αλλά μαχητικούς αγώνες ανατροπής, γι’ αυτό τρέχει γρήγορα να το καταπνίξει.
Τα παραδείγματα της Ουκρανίας και της Βοσνίας δείχνουν ξεκάθαρα το ρόλο της ΕΕ, που συνειδητά επιλέγει το νεοφασιστικό ολοκληρωτισμό, ως νέα κυρίαρχη αστική εναλλακτική στην καπιταλιστική κρίση, ειδικά εκεί όπου η οικονομική και κοινωνική κρίση μετατρέπεται σε ανοιχτή πολιτική κρίση. Όποιος αυτή τη στιγμή υπερασπίζεται την ΕΕ, είτε απ’ τη σκοπιά της κυβέρνησης, που υπόσχεται στήριξη στον ουκρανικό λαό με μεταφορά οικονομικής τεχνογνωσίας, είτε απ’ τη σκοπιά του ΣΥΡΙΖΑ, που σπέρνει αυταπάτες ότι μπορεί να την μεταλλάξει σε Ευρώπη των λαών, στην πραγματικότητα υπερασπίζεται τις νεοφασιστικές ορδές της ΕΕ και τελικά ένα σύστημα που γεννά νεκροταφεία.
Παράλληλα καταδεικνύεται έντονα και ο ρόλος του φασισμού, ως το μακρύ χέρι του συστήματος. Οι φασίστες είναι πάντα πρόθυμοι να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των κυρίαρχων. Όπως στην Ουκρανία παλεύουν για την ΕΕ, έτσι και η Χρυσή Αυγή δεν αμφισβητεί ούτε το ευρώ, ούτε την ΕΕ, προσταττεύει στη Βουλή τα συμφέροντα των εφοπλιστών και στόχο έχει να διαλύσει του μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων (βλ. δουλεμπορικά γραφεία εργασίας). Υψηλά στην ατζέντα του φασισμού είναι πάντα η επίθεση στο εργατικό κίνημα και την Αριστερά, όπως αποδεικνύεται και απ’ την άμεση έκδοση νόμου για την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας.
Από την άλλη πλευρά όμως, καθόλου αθώα δεν είναι και η Ρωσία, όπου ο φαρισαϊσμός και η υποκρισία της δεν έχουν όρια. Βλέποντας να διακυβεύεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η οικονομικοπολιτική της κυριαρχία και επιρροή στην ευρύτερη περιοχή, στέλνει στρατεύματα στην Κριμαία, με την πρόφαση του κινδύνου των ρωσόφωνων κατοίκων από τους ακροδεξιούς – εθνικιστές. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι στα σχέδια της Ρωσίας μπαίνει με περίεργο τρόπο και η Ουκρανική Αριστερά και το ΚΚ Ουκρανίας, που παρά την ακραία επίθεση που έχει δεχθεί απ’ τους νεοναζί, με αποκορύφωμα το νόμο για την απαγόρευσή του, το προηγούμενο διάστημα δεν λειτουργούσε προωθητικά για το λαό της Ουκρανίας, αλλά αντίθετα εγκλωβίστηκε σε ένα στρεβλό σχέδιο στήριξης του διεφθαρμένου φιλορώσου Γιανουκόβιτς. Η ανυπαρξία ανατρεπτικής Αριστεράς οδηγεί τους λαούς στην υποτέλεια στα συμφέροντα της αστικής τάξης και στο φασισμό.
Το δίλημμα για τους λαούς, όμως, δεν είναι ΕΕ-ΗΠΑ ή Ρωσία. Το πραγματικό δίλημμα είναι Ουκρανία ή Βοσνία! Το δρόμο στους λαούς δείχνει η εργατική εξέγερση της Βοσνίας, ο αγώνας για επιβίωση, κοινωνική δικαιοσύνη, δημόσια αγαθά, δημοκρατικά δικαιώματα και λαϊκές ελευθερίες, ενάντια σε ΕΕ – φασισμό.  Η εργατική τάξη και η νεολαία απ’ την Ουκρανία, μέχρι τη Βοσνία και από την Ελλάδα μέχρι την κάθε χώρα που υπάρχει καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο, μόνο δρόμο έχουν την πάλη ενάντια στις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις και το σύστημα, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, για την επανάσταση και για μια κοινωνία με την εξουσία και τον πλούτο στα χέρια αυτών, που τον παράγουν.

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014

ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ (ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ) ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ...


...δύσκολα ξεχνιούνται και έτσι η Γαλλία βρίσκεται ,ένοπλα και επίσημα, για άλλη μια φορά στα εδάφη της Αφρικής. Αυτή τη φορά οι δυνάμεις της έχουν σταλεί στην Κεντραφρικανική Δημοκρατία με πρόσχημα τις θρησκευτικές συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα εκεί, στην πραγματικότητα όμως για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά της σε μια χώρα που μέχρι το 1960 αποτελούσε μια από τις αποικίες της.
   Αναρωτιέται κανείς πώς βρίσκεται μπλεγμένη η Ελλάδα σε αυτή την ιμπεριαλιστική επέμβαση της Γαλλίας στην Κεντρική Αφρική. Η απάντηση είναι πολύ απλή. Η Γαλλία για να μην πάθει ένα δεύτερο Βιετνάμ και να μην εγείρει την δυσαρέσκεια του γαλλικού λαού (που θα έβλεπε τα φέρετρα των Γάλλων στρατιωτών να αυξάνονται ) ζήτησε την βοήθεια της Ευρωπαικής Ένωσης. Η Ε.Ε. πάντα πρόθυμη να εμπλακεί όπου υπάρχει κεφάλαιο και περιθώρια ''ανάπτυξης'' αποφάσισε να στείλει κομμάτια του λεγόμενου ''ευρωστρατού'' για να βοηθήσει στην ''ειρήνευση'' της περιοχής. Και κάπως έτσι και εμείς ως μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης,''του σπιτιού των λαών'', (βλ. Λαμπεντούζα, Φαρμακονήσι) πρέπει να συμμετάσχουμε σε αυτή την ''ειρηνευτική'' αποστολή. Προφανώς δεν θα γίνει δωρεάν. Η πίτα της Κεντραφρικανικής Δημοκρατίας είναι μεγάλη και όλοι οι συνένοχοι στο έγκλημα θα κερδίσουν το κατιτίς τους. Αντίστοιχα και οι δικοί μας καλοθελητές (βλ. Ελληνικό Κεφάλαιο) θα έχουν τα τυχερά τους.
Ποιό ρόλο όμως καλείται να παίξει η Ελλάδα σε αυτή τη σύγκρουση? Ήδη καταφθάνουν από κάθε γωνιά της Ευρώπης τα άτομα που θα σχηματίσουν τον Ευρωστρατό για εκπαίδευση στην Λάρισα. Σε ελληνικό έδαφος λοιπόν και με ελληνικές υπηρεσίες θα γίνει η σφαγή του αφρικανικού λαού στο όνομα της ''ειρήνευσης'' (κάτι όχι τόσο περίεργο αν θυμηθεί κανείς την Σούδα στην Κρήτη από όπου οι Αμερικανοί βομβαρδίζαν την Λιβύη).
  Ο ευρωστρατός όμως έχει ανάγκες και αυτές καλούνται να εξυπηρετήσουν οι Έλληνες φαντάροι. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού (Γ.Ε.Σ.) μεταθέτει φαντάρους από μονάδες στα βόρεια σύνορα , στο 485 τάγμα διαβιβάσεων στην Λάρισα (το τάγμα που θα τεθεί στην υπηρεσία του Ευρωπαικού Στρατηγείου το οποίο θα καθοδηγήσει τους Ευρωπαίους μισθοφόρους στην γαλλική επέμβαση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία). Φαντάροι που αρνηθήκαν αυτή την μετάθεση διώκονται από το στρατοδικείο ενώ έχουν ήδη ''φάει φυλακή''.

  Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ο ρόλος της Ευρωπαικής Ένωσης που προσπαθεί να ορθωθεί ως άλλη μια ιμπεριαλιστική δύναμη στον παγκόσμιο χάρτη σε ένα νέο γύρο μοιράσματος του κόσμου σε οικονομικές αποικίες .Γίνεται φανερό ότι κανένας λαός δεν μπορεί να εμπιστευτεί αυτήν αλλά και καμία καπιταλιστική ολοκλήρωση, για την προστασία του, καθώς το ενδιαφέρον της Ε.Ε. μόνο για την προστασία του κεφαλαίου γίνεται για άλλη μια φορά φανερό, αυτή την φορά με την πιο κραυγαλέα ιμπεριαλιστική, αντιανρθωπιστική και ξεδιάντροπη μορφή του. Εμείς κανένα κοινό συμφέρον δεν έχουμε με το κεφάλαιο και τα κέρδη του απ’ τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Αντίθετα είμαστε στην ίδια μοίρα με τους πληττόμενους κάθε γωνιάς του πλανήτη, γι’ αυτό παλεύουμε για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, μαζί με το διεθνές εργατικό κίνημα από ταξική διεθνιστική σκοπιά !

Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ



Για ακόμα μια φορά οι ιμπεριαλιστές αναλαμβάνουν τον ρόλο του “σωτήρα” και είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν έναν νέο κατακτητικό πόλεμο για την υποδούλωση των λαών με μία νέα πολεμική έκρηξη στην Μέση Ανατολή.

Ακόμα μία ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ, αυτή τη φορά στην Συρία, με πρόφαση τα «ανθρώπινα δικαιώματα», αλλά πραγματική αιτία τη δίψα του κεφαλαίου για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και την αγωνία για το κλείσιμο των «ρωγμών» που άνοιξε η «Αραβική άνοιξη» για τον έλεγχο των καθεστώτων της περιοχής. Στα σχέδια του «θείου Σαμ» βαράνε προσοχή φυσικά και οι χώρες της ΕΕ, που διεκδικούν κομμάτι απ’ την πίττα.

Η επέμβαση αυτή δεν πρόκειται να επιφέρει καμία αλλαγή, αντιθέτως θα εντείνει την ήδη τεταμένη κατάσταση στην Μέση Ανατολή. Η υποκρισία των υποτιθέμενων χωρών του «αναπτυγμένου κόσμου» δεν έχει όρια, καθώς το “ενδιαφέρον” τους για τα θύματα του πολέμου το δείχνουν καθημερινά στοιβάζοντάς τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης υπό απάνθρωπες συνθήκες και χαρακτηρίζοντάς τους «λαθραίους».

Οι εξελίξεις αυτές δεν αφήνουν αμέτοχη την χώρα μας, η οποία με την πολιτική της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ τάσσεται υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης (αποδεικνύοντας ότι «λεφτά υπάρχουν», όμως για τις τράπεζες και για βόμβες!). Υποστηρίζοντας την συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ, συνειδητά διευκολύνουν τις βλέψεις τους για την αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής (μέσω της βάσης του ΝΑΤΟ στην Σούδα, κτλ)

Θα μας βρουν απέναντι τους! Καμία συμμετοχή στον ιμπεριαλιστικό τους πόλεμο. Είναι καθήκον μας να αντισταθούμε! Να μην δοθούν οι βάσεις της Σούδας στους ιμπεριαλιστές. Να ανατρέψουμε τις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ-ΝΑΤΟ. Καμιά ανοχή σε συμφεροντολογικά παιχνίδια σε βάρος ανθρώπινων ζωών!



                ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ


Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Μια αποτίμηση για τις μέρες της φετινής επετείου της εξέγερσης



ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΧΟΥΝΤΕΣ!

  Συλλήψεις καθηγητών, φοιτητών, εργαζομένων και διαδηλωτών. Καταστολή. Προσπάθεια παρεμπόδισης διαδηλώσεων.  Άρση του πανεπιστημιακού ασύλου. Στήριξη ξένων ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Τάξις και ασφάλεια. Οι καταστάσεις αυτές μοιάζουν να προέρχονται από την επταετία της χούντας. Όμως όλα αυτά συνέβησαν κατά τη διάρκεια του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου στην Ελλάδα του 2012!

Ο εορτασμός στην Ελλάδα του μνημονίου δεν ήταν στεφάνια και άνευροι λόγοι των επισήμων! Ήταν φόρος τιμής στην εξέγερση που πραγματικά έπιασε το νήμα και το νόημα των αγώνων του τότε. Η μεγάλη αντιφασιστική μοτοπορεία της Πέμπτης, η μοτοπορεία των εργαζόμενων στους δήμους, η μαζικότατη διαδήλωση του Σαββάτου, όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε τρεις μέρες. Οι φοιτητές αλλά και όλη η νεολαία, οι εργαζόμενοι, όσοι θίγονται από αυτά που συμβαίνουν και όσοι αγωνίζονται έκαναν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τη δυναμική εμφάνισή τους τις τελευταίες μέρες. Όλοι ανεξαιρέτως συκοφαντήθηκαν από τα ΜΜΕ και βρέθηκαν απέναντι στην κρατική καταστολή. Παρόλα αυτά, το μήνυμα που θέλησαν να δώσουν ακούγεται ηχηρό, «εμπρός λαέ μην τους φοβηθείς, ήρθε η ώρα της ανατροπής». Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή…

Είναι πραγματικά εντυπωσιακές οι μνήμες που μας γέννησαν οι ενέργειες της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ αυτές τις μέρες. Όλα ξεκίνησαν με τη στοχευμένη σύλληψη του αγωνιστή δασκάλου Θανάση Αγαπητού, συνδικαλιστή της ΟΛΜΕ, έξω από το σχολείο του, μπροστά στα μάτια των μαθητών του. Οι συλλήψεις συνεχίστηκαν με τους Σαράντη Αρβανίτη και Θωμά Κυριατζόπουλο, εργαζόμενους στον ΟΤΑ, στο  συνέδριο «ελληνογερμανικής αυτοδιοικητικής συνεργασίας» στο χώρο της ΔΕΘ. Αιτία των συλλήψεων; Μα φυσικά το ότι φώναξαν παρών σε συγκέντρωση ενάντια στο Γερμανό πρεσβευτή Φούχτελ που ήρθε για να ελέγξει ότι προχωρά ομαλά η εξαθλίωση των εργαζομένων.  Οι άδικες συλλήψεις δεν έμειναν αναπάντητες από το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, καθώς διοργανώθηκε μεγάλη συγκέντρωση συμπαράστασης έξω από τα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, ενώ στην Αθήνα οργανώθηκε μοτοπορεία από το Πολυτεχνείο προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με αίτημα την άμεση παύση της δίωξης αυτών και των 15 συλληφθέντων αντιφασιστών.

Παράλληλα με αυτά τα γεγονότα και ενώ στο χώρο του Πολυτεχνείου διοργανώνονταν εκδηλώσεις για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο υφυπουργός Παιδείας Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, έφτασε για να «τιμήσει» τους νεκρούς. Όμως οι παρευρισκόμενοι φοιτητές αυθόρμητα συγκεντρώθηκαν και τον αποδοκίμασαν, ως τον εκπρόσωπο ενός υπουργείου, που προσπαθεί να εφαρμόσει τον νόμο που θα καταστρέψει κάθε έννοια δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, αλλά και ως μέρος της κυβέρνησης, που σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ επιχειρεί να επιβάλλει έναν εργασιακό μεσαίωνα με μισθούς Βουλγαρίας και εργασιακά δικαιώματα Κίνας. Φυσικά την αντίδραση των φοιτητών παρουσίασαν τα «καθεστωτικά» ΜΜΕ ως «προπηλακισμό» και «εγκληματική επίθεση».

 Όμως ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο!Αυτό φάνηκε με τον πιο κρυστάλλινο τρόπο από τη μαζικότητα και τη μαχητικότητα της αντι-ιμπεριαλιστικής πορείας της 17 Νοέμβρη. Αν και τα διάφορα παπαγαλάκια προσπάθησαν να μας πείσουν πως η πορεία ήταν άμαζη και η μικρότερη των τελευταίων χρόνωνκαι παρά το γεγονός ότι υπήρξε μεγάλη προσπάθεια να μην μαζικοποιηθεί η πορεία, με το κλείσιμο όλων των κεντρικών σταθμών του Μετρό, πλην της Ομόνοιας και με μπλόκο της αστυνομίας στην Πατησίων, που παρεμπόδιζε την έλευση των πεζών στην πορεία, η παρουσία του λαού ήταν εντυπωσιακή. Πολύ μεγάλη ήταν επίσης και η παρουσία των φοιτητών μέσα από τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων. Η πορεία πήρε χαρακτήρα αντικυβερνητικό, αντι-ΕΕ και αντι-ιμπεριαλιστικό, ενάντια στα νέα μέτρα εξαθλίωσης του λαού. Αυτό φάνηκε τόσο από τα συνθήματα που κατά κύριο λόγο στρέφονταν ενάντια στη σύγχρονη χούντα συγκυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου, όσο και από την πορεία που ακολούθησε η διαδήλωση, με μεγάλους σταθμούς την Βουλή, τα γραφεία της ΕΕ, την αμερικανική πρεσβεία και τελικό προορισμό ισραηλινή πρεσβεία. Η απόφαση να ολοκληρωθεί φέτος η πορεία της 17 Νοέμβρη στην ισραηλινή πρεσβεία για να δηλώσουν νέοι και εργαζόμενοι, την αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό λαό, που μάχεται να επιβιώσει απέναντι στη βαρβαρότητα που του επιβάλει εδώ και τόσα χρόνια το αδίστακτο κράτος του Ισραήλ, έγινε προσπάθεια να παρεμποδιστεί. Όμως οι μαχητικοί φοιτητικοί σύλλογοι, μαζί με εργατικά σωματεία, την αντικαπιταλιστική Αριστερά και το ΚΚΕ για πάνω από μία ώρα στάθηκαν απέναντι από τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και κατάφεραν να επιβάλλουν στην αστυνομία να ανοίξει το δρόμο, ώστε να καταλήξει η πορεία στην ισραηλινή πρεσβεία. Κανείς δεν έχει αυταπάτες για το ρόλο του Ισραήλ στη γενοκτονία των παλαιστινίων αλλά ούτε και για τις ευθύνες των ελληνικών κυβερνήσεων που εδώ και χρόνια είναι σταθεροί σύμμαχοι στο κράτος-τρομοκράτη. Το μήνυμα του Πολυτεχνείου αποδείχθηκε επίκαιρο, δείχνοντας το δρόμο σε νέους αγώνες απέναντι στην καταπίεση.

Η σκληρή καταστολή, αλλά και η μαχητικότητα του λαού, δεν ήταν «αθηναϊκό φαινόμενο». Το σχέδιο της αστυνομίας για διάλυση των διαδηλώσεων επιχειρήθηκε (και απέτυχε) και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.  Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Θεσσαλονίκη, στην οποία η μαζικότατη διαδήλωση κατέληξε σε όργιο καταστολής με άρση του ασύλου, κακοποίηση φοιτητών από την αστυνομία, συλλήψεις 16 αγωνιστών, εκ των οποίων 3 οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο. Έντονη καταστολή υπήρξε και στην Πάτρα με 2 συλλήψεις αλλά και στο Βόλο.


Τότε έμοιαζε ανίκητη η χούντα, όμως με τον αγώνα της νεολαίας και των εργαζομένων ανατράπηκε. Σήμερα πάλι μας φαίνεται ανίκητη η σύγχρονη χούντα. Όμως θα μας φαίνεται μεγάλη όσο θα είμαστε σκυφτοί. Ας εγερθούμε! Μόνη λύση η ανατροπή τους! 

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ‘ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ’ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ


Είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε, σε συνεργασία με τους εταίρους και συμμάχους μας», δήλωσε χωρίς περιστροφές από το μεσημέρι της Παρασκευής ήδη, ο υπουργός Εξωτερικών μετά την έκτακτη σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό. Ο Α. Σαμαράς από την άλλη δήλωσε ότι η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας «είναι σωστή» και μάλιστα κατηγορεί την «Παγκόσμια Δημοκρατική Κοινότητα» για… καθυστέρηση!

Την εποχή των αλλεπάλληλων Μνημονίων (1,2,3,4…ν) λεφτά υπάρχουν όχι για μισθούς, συντάξεις, δημόσιες υπηρεσίες αλλά για βόμβες και πυραύλους. Η ελληνική συνδρομή της κυβέρνησης Παπανδρέου για την «παγκόσμια ειρήνη» είναι η υποστήριξη των βομβαρδισμών με πολεμικά πλοία και αεροπλάνα F-16 που ήδη βρίσκονται εκεί. Πρόκειται για ένα ανώτερο βήμα του ελληνικού καπιταλισμού στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς πολέμους, σε σχέση με την συμμετοχή των κυβερνήσεων Σημίτη στις επιδρομές κατά της Γιουγκοσλαβίας και του Ιράκ. Η οικονομική κρίση αποτελεί την αιτία που όλα τα στρατιωτάκια του καπιταλισμού αναγκάζονται να στρέφονται στον πόλεμο που από κοινωνικός μετατρέπεται και σε ιμπεριαλιστικό.

ΚΑΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Η συγκεκριμένη επέμβαση έχει άμεσο στόχο την τρομοκρατία ενάντια στις λαϊκές εξεγέρσεις και αντιστάσεις στον αραβικό κόσμο, αλλά και στις ΗΠΑ (όπως στο Ουισκόνσιν) και αύριο στις χώρες της Ευρώπης. Γιατί δηλαδή δεν επεμβαίνει το Συμβούλιο Ασφαλείας στην Υεμένη -όπου ο δικτάτορας Σαλέχ σφάζει κατά χιλιάδες τους διαδηλωτές- ή στο Μαρόκο ή στο Ομάν που ο βασιλιάς Μοχάμεντ και ο σουλτάνος Καμπούς αντίστοιχα  πράττουν ανάλογα εγκληματικά ενάντια στις διαδηλώσεις κατά των μοναρχιών τους; Αφού λοιπόν ο Καντάφι («σύντροφος» μέχρι πρόσφατα του Γιωργάκη στην «Σοσιαλιστική» Διεθνή) κατάφερε να συντρίψει την οργανωμένη ένοπλη εξέγερση εναντίον του, βομβαρδίζοντας ανελέητα άμαχο πληθυσμό, έρχεται τώρα η επέμβαση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ για να επικυρώσει την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και να διασφαλίσει τα κέρδη, τις επενδύσεις και των έλεγχο των πετρελαίων και του φυσικού αερίου της περιοχής. Τόσα χρόνια βέβαια (και ειδικά τα 5 τελευταία χρόνια) είχαν άριστες σχέσεις με τον αιμοσταγή δικτάτορα.

Aυτοί που στήριζαν μέχρι χθες τον Καντάφι, τώρα έρχονται να «απελευθερώσουν» το λαό της Λιβύης για να στήσουν ένα φιλο-ιμπεριαλιστικό προτεκτοράτο στην περιοχή, τεμαχίζοντας ίσως τη Λιβύη με τη βοήθεια των ντόπιων προθύμων αντιπολιτευόμενων του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου.

Κατά της Λιβυής τάχθηκε και ο Αραβικός σύνδεσμος, όλες δηλαδή οι Αραβικές κυβερνήσεις των οποίων οι λαοί έχουν ξεσηκωθεί. Ψηφίζουν δηλαδή οι σφαγείς των λαών τους να υποστηρίξουν τον «εξεγερμένο λαό» των αντικανταφικών Λίβυων! Καλούν μάλιστα τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να επιτεθούν εναντίον του καθεστώτος της Λιβύης για χάρη των εξεγερμένων, τους οποίους όλοι σφάζουν αδίστακτα και ανεμπόδιστα στις χώρες τους! Τι ιδιαίτερο έχουν οι αντικανταφικοί; Γιατί οι δικτάτορες των αραβικών χωρών είναι βέβαιοι ότι αποκλείεται ο Αραβικός Σύνδεσμος να πάρει αύριο μια παρόμοια απόφαση, καλώντας τη Δύση να επιτεθεί για να ανατρέψει τους ίδιους; Η απάντηση είναι ότι τα ολοκληρωτικά αραβικά καθεστώτα αντιλήφθηκαν ότι η κυβέρνηση Ομπάμα εγκατέλειψε την γραμμή της δήθεν υποστήριξης των αυθόρμητων αραβικών λαϊκών εξεγέρσεων. Ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός είδε ότι απλές «δημοκρατικές» μεταρρυθμίσεις δεν εκτόνωσαν τη λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια όπως πίστευαν. Είδε ότι οι εξεγερμένοι Άραβες ζητούν πολύ περισσότερα…

-ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ - Πώς μπορεί να ενδιαφέρεται για την ελευθερία του αραβικού λιβυκού λαού μια κυβέρνηση που σκλαβώνει τον ελληνικό λαό στο βάρβαρο πρόγραμμα του ΔNT/EKT/EE και τον οδηγεί στην εξαθλίωση;
-ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΛΑΟΙ
-ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΑΡΑΒΕΣ  -ΟΥΤΕ ΚΑΝΤΑΦΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΗΣ

Όλοι/ες στην πορεία προς τα γραφεία της Ε.Ε και την πρεσβεία των Η.Π.Α. Συγκέντρωση στα Προπύλαια, Τρίτη 22/03, στις 18:00.

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Χτίζουν τείχη, γκρεμίζουν ζωές.

  
Τείχη παντού. Από τα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό (ένα τείχος 554χλμ, που διαρκώς επεκτείνεται), το “τείχος της ειρήνης” στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας, το “τείχος της ντροπής” στην Δυτική Όχθη, στα σύνορα Τουρκμενιστάν- Ουζμπεκιστάν, το τείχος στην Κύπρο, τους φράχτες στους ισπανικούς θύλακες της Θεούτα και της Μελίγια στη Β. Αφρική, μέχρι τώρα πια το σχέδιο για το τείχος στον Έβρο ή μέχρι και το τείχος στο κέντρο της Αθήνας στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών,τείχος που υψώνει το ελληνικό κράτος στους 6 Αφγανούς πολιτικούς πρόσφυγες που από τις 29 Δεκεμβρίου ζητάνε χορήγηση ασύλου, κάτι που δικαιούνται και από το Διεθνές Δίκαιο επειδή η χώρα τους βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

ΘΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ…?

Με αφορμή τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, ανοίγει για μία ακόμα φορά το ζήτημα των μαθητικών παρελάσεων. Γεγονός είναι ότι οι μαθητές που αρνούνται να συμμετάσχουν στις παρελάσεις τιμωρούνται, διώκονται κλπ. Γιατί όμως τιμωρούνται? Για τον απλό λόγο ότι αδιαφόρησαν και ύψωσαν φωνή ενάντια στη μιλιταριστική πρακτική του φασιστικού και ναζιστικού καθεστώτος-δηλαδή της παρέλασης- που καθιέρωσε στην Ελλάδα ο Ι. Μεταξάς. Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τον αναχρονιστικό και συντηρητικό χαρακτήρα των παρελάσεων.

Οι μαθητικές παρελάσεις δεν υπάρχουν ανέκαθεν όπως υποστηρίζουν μερικοί για να μπορούν οι μαθητές να αποτίνουν φόρο τιμής στους υπέρ πατρίδος πεσόντες, αλλά είναι θεσμός που εισήχθη στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά. Ο τελευταίος, προφανώς εμπνεόμενος από το Μουσολίνι, συνέλαβε το θεσμό των παρελάσεων ως επίδειξη δύναμης της νεολαίας της ανώτερης ελληνικής φυλής. Πέρα όμως από την ανατριχιαστική ιστορική γένεσή τους, οι μαθητικές παρελάσεις συγκεντρώνουν πλήθος αντιδραστικών χαρακτηριστικών, αποτελούν πραγματικά πρόκληση απέναντι σε όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους και είναι επιτακτική ανάγκη να καταργηθούν.

Καταρχάς ο θεσμός των παρελάσεων είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να πιάσει τόπο η προπαγάνδα προς τόνωση του εθνικού αισθήματος των μαθητών. Μέσα από γενικόλογες εθνικιστικές κορώνες, αναδεικνύεται μία ψευδεπίγραφη εθνική ενότητα. Προβάλλονται ανύπαρκτες αξίες όπως γενικά το φιλότιμο και η ανδρειοσύνη των Ελλήνων, οι οποίοι όταν είναι ενωμένοι μπορούν να κάνουν θαύματα, να κατατροπώσουν ανώτερους στρατιωτικά εχθρούς όπως τους Γερμανούς και τους Ιταλούς. Αυτές οι αντιλήψεις και ανιστόρητες είναι και επικίνδυνες γιατί δημιουργούν μια σύγχυση στην οποία οι Έλληνες το 1940, ο Κολοκοτρώνης, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ταυτίζονται σαν υπέρμαχοι της Ελλάδας απέναντι στους κατά καιρούς κατακτητές και αποκρύπτονται σκοπίμως οι υπαρκτές ταξικές αντιθέσεις. Ιδιαίτερα επικίνδυνες τώρα που φασιστικές και ξενοφοβικές φωνές όπως του ΛΑΟΣ κερδίζουν έδαφος και οδηγούν στο αβίαστο συμπέρασμα πως για όλα μας φταίνε οι ξένοι!

Πέρα όμως από τα σημαντικά ιστορικά στοιχεία που αναφέρθηκαν, ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο οι μαθητές παρελαύνουν θυμίζει πολύ στρατιωτικό και μιλιταριστικό μοντέλο. Επιβάλλεται απόλυτη πειθαρχία, ομοιομορφία στην ενδυμασία και απόλυτη τήρηση του βήματος, το οποίο δίνεται με στρατιωτικό παράγγελμα. Έτσι ο μαθητής μετατρέπεται σε στρατιώτη, υποκλινόμενο στην στρατιωτική, πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία που λίγο πολύ θυμίζει την παρουσίαση όπλων στους αξιωματικούς. Οι μαθητές μαθαίνουν να είναι τακτικοί και «εμπειροπόλεμοι» και σίγουρα εγγράφουν αντιδραστικά αντανακλαστικά. Επιπλέον η κατάταξη των μαθητών από μπροστά προς τα πίσω σε ψηλούς και κοντούς ή σε άριστους και κακούς, απηχεί ρατσιστικές αναχρονιστικές αντιλήψεις. Στο ίδιο μήκος κύματος , η επιβράβευση των αριστούχων μαθητών με τη σημαία βασίζεται στο, αν μη τι άλλο, αντιδραστικό ιδανικό ότι ο καλύτερος μαθητής είναι και ο καλύτερος πατριώτης, ικανό τέκνο της πατρίδας! Βέβαια πρέπει και στις φλέβες του να κυλάει αίμα ελληνικό, καθώς είναι ανώτερος από παιδιά αλλοδαπής καταγωγής!

Σε καμία περίπτωση δεν απαξιώνουμε τη ιστορία ή ακόμα χειρότερα την ακυρώνουμε πλήρως. Προσπαθούμε όμως να την αναγιγνώσκουμε κριτικά, με δημιουργικό τρόπο και όχι μουσειακά. Αντιμετωπίζουμε την ιστορία σαν διακύβευμα ταξικής πάλης και όχι σαν την προώθηση εθνικών συμφερόντων. Η ομοιομορφία, η πειθάρχηση και τα εμβατήρια ωστόσο, δεν έχουν τίποτα κοινό με την καλλιέργεια της ιστορικής συνείδησης. Αντίθετα, ευνοούν τον εθνικισμό, το πατριωτικό φρόνημα και την ξενοφοβία την ώρα που πολύ μεγάλο ποσοστό των μαθητών στα ελληνικά σχολεία είναι μετανάστες. Υψώνονται έτσι τείχη μεταξύ Ελλήνων και ξένων, καλών και κακών, όταν εμείς είμαστε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, η γενιά της εργασιακής περιπλάνησης, και όλα αυτά ανεξάρτητα από εθνικότητες και σχολικές επιδόσεις.
Η νεολαία σήμερα γαλουχείται σε άλλες αξίες, σ’ αυτές των συλλογικών αγώνων, της αλληλεγγύης, της διεκδίκησης των δικαιωμάτων και των ελευθεριών και της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Με αυτά τα ιδανικά ο κόσμος μας θα πάει μπροστά και δε θα μείνει προσκολλημένος στο συντηρητικό
παρελθόν.

Να καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις!

Παρασκευή 3 Απριλίου 2009

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ το Σαββάτο 4/4 για τα 60 χρόνια ΝΑΤΟ

ΑΝΟΙΚΤΟΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ
Όλοι μαζί ετοιμάζουν τους νέους γύρους σφαγής σε Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Αφρική
ΕΜΠΟΔΙΟ οι κοινοί αγώνες ενάντια σε πόλεμο, ιμπεριαλισμό, εθνικισμό, ρατσισμό, κρατικό αυταρχισμό.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
• Έξω ΝΑΤΟ – ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ - «Ειρηνευτικές Δυνάμεις» από ΙΡΑΚ-ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ-ΒΑΛΚΑΝΙΑ-ΚΑΥΚΑΣΟ-ΛΙΒΑΝΟ-ΑΦΡΙΚΗ. Διάλυση του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Αποχώρηση της Ελλάδας τώρα.
• Να κλείσουν οι βάσεις. Καμιά διευκόλυνση στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα. Να γυρίσουν τώρα όλα τα στρατεύματα που βρίσκονται εκτός συνόρων.
• Να σταματήσει ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» που τρομοκρατεί τους αγωνιζόμενους λαούς και τα κινήματα. Να καταργηθούν τα πολεμικά δόγματα των Ασύμμετρων Απειλών - Προληπτικών Πόλεμων.
• Ειρήνη και Λευτεριά στη Παλαιστίνη. Να σταματήσει η ισραηλινή επίθεση-αποκλεισμός. Δικαίωση του αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.
• Έξω οι Εγγυητές και οι ξένοι στρατοί από την Κύπρο. Όχι στα σχέδια Ανάν. Όχι είσοδος της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Κοινοί αγώνες των δύο κοινοτήτων.
• Αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων στους μετανάστες. Παροχή Ασύλου. Να κλείσουν τα «στρατόπεδα αιχμαλωσίας των μεταναστών». Σεβασμό στα δικαιώματα των μειονοτήτων.
• Μπλοκάρισμα των Πολεμικών Εξοπλισμών. Λεφτά για Δωρεάν Παιδεία-Υγεία-Ασφάλιση-Πολιτισμό.
• Κανένας νέος Μισθοφόρος. Μείωση της θητείας. Όχι στην χρήση του Στρατού εναντίον των κινημάτων.
• Όχι στην ευρωκαταστολή και ευρωτρομοκρατία. Να καταργηθούν οι τρομονόμοι.
• Κοινός εργατικός διεθνιστικός αγώνας, με συμμετοχή όλων των εργαζομένων ανεξαρτήτου χρώματος-εθνότητας-θρησκείας, για την ικανοποίηση των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων.
• Να ανατραπεί η κυβέρνηση του πολέμου, του κρατικού αυταρχισμού και της αντεργατικής πολιτικής.
Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στο ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ το Σαββάτο 4/4/09 .
Συγκέντρωση στις 13:00 μ.μ. στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ και ΠΟΡΕΙΑ στην ΒΟΥΛΗ-ΓΡΑΦΕΙΑ Ε.Ε.-ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΗΠΑ.
Συνέλευση του Αντιπολεμικού-Αντιμιλιταριστικού Κινήματος στην Ιατρική Σχολή Αθηνών μετά το τέλος της πορείας.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2009

Πρωτοβουλία δράσης ενάντια στο ΝΑΤΟ και στους ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς3ημερο εκδηλώσεων στην Αθήνα 27-28-29/03/09



Στις αρχές του Απρίλη οι ιμπεριαλιστές γιορτάζουν τα 60 χρόνια από την ίδρυση του ΝΑΤΟ και από την ίδρυση του Ευρωστρατού της Ε.Ε. 60 χρόνια ΝΑΤΟ και 10 χρόνια Ευρωστρατός σημαίνουν χούντες, επεμβάσεις, πόλεμοι, τρομοκρατία. Αυτή είναι η ιστορία του ΝΑΤΟ, από τον «ψυχρό πόλεμο» έως το «νέο ΝΑΤΟ»-παγκόσμιο χωροφύλακα και τιμωρό της «τρομοκρατίας». Η πάλη ενάντια στο ΝΑΤΟ είναι πιο επιτακτική από ποτέ τη στιγμή που πλέον φανερά το ΝΑΤΟ καλείται να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές εξεγέρσεις που ξεσπούν σε χώρες που απειλούνται με οικονομική κατάρρευση (σε πτώχευση ουσιαστικά είναι η Ελλάδα-Αυστρία-Ιρλανδία).





Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ έχει προγραμματίσει 3ημερο εκδηλώσεων στην Αθήνα (27-28-29/03/09 στο Πολυτεχνείο, κτίριο Γκίνη) και καλεί σε ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-ΒΑΣΕΙΣ το Σαββάτο 4/4/09 (Αθήνα 4/4/09, Συγκέντρωση στις 13:00 μ.μ., στα Προπύλαια).

Το πρόγραμμα αναλυτικά περιλαμβάνει:Τριήμερο εκδηλώσεων με διεθνή συμμετοχή, στο αμφιθέατρο Γκίνη, Ε.Μ. Πολυτεχενίο:

-Παρασκευή 27/3: Παρελθόν – Παρόν – Μέλλον του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών σχηματισμών.60 χρόνια ΝΑΤΟ, 10 χρόνια ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ

- Σάββατο 28/3: Από τα Βαλκάνια έως τη Μ. Ανατολή, από την Αφρική, Καύκασο έως την Ασία, το σύγχρονο πρόσωπο του πολέμου

- Κυριακή 29/3: ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΑΝΤΙΜΙΛΑΤΑΡΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

- Πικετοφορία στις 2/4/09 στα γραφεία της Ε.Ε. ενάντια στη σύνοδο των G-8.

- Παρέμβαση στις παρελάσεις την 25/3.

- ΣΑΒΒΑΤΟ 4 Απρίλη, ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-ΒΑΣΕΙΣ (Αθήνα, Σούδα, Άκτιο, Κιλκίς κλπ). Μεγάλη Διαδήλωση στην Αθήνα και άλλες πόλεις.

- Συμμετοχή στις διεθνείς διαδηλώσεις ενάντια στο ΝΑΤΟ που θα γίνουν στο Στρασβούργο στις 3-4-5 Απριλίου 2009 με συγκρότηση αυτοτελούς αντιπολεμικού-αντικαπιταλιστικού-αντιιμπεριαλιστικού μπλοκ.

Τρίτη 17 Μαρτίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 21/03/09 ΣΕ ΒΟΥΛΗ-Γραφεία Ε.Ε.-Πρεσβεία ΗΠΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 15:00 Μ.Μ
.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση η πρόταση που δημόσια θέτουμε προς συζήτηση σε αγωνιστές και στις συνιστώσες του αντιπολεμικού κινήματος είναι η πραγματοποίηση Ανεξάρτητης Συγκέντρωσης στα Προπύλαια στις 3:00 μ.μ στις 21/03/09, με κάλεσμα ενάντια στο πόλεμο-εθνικισμό-ιμπεριαλισμό-ρατσισμό-κρατικό αυταρχισμό, απαιτώντας αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων στους Μετανάστες (άσυλο, να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κλπ) και κοινούς αγώνες όλων των εργαζομένων, ανεξάρτητα την εθνικότητα και το θρήσκευμα τους ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, τη σιδερένια φτέρνα της Ε.Ε., τους τρομονόμους-ευρωτρομονόμους-Πατριωτικούς Νόμους και τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία και τους προληπτικούς πολέμους-ειρηνευτικές επεμβάσεις ΟΗΕ-ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ.
Όλη η ανακοίνωση εδώ.

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΦΟΝΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Την Τρίτη 20/01/2009 ορκίζεται ο νέος φονιάς των Λαών, μέσα σε κλίμα πανηγυρικό. Στην αμερικάνικη πρεσβεία στις 17:00 μ.μ. προετοιμάζονται εορταστικές εκδηλώσεις.

Ο νέος μαύρος ηγέτης που τόσες ελπίδες γέννησε η υποψηφιότητα του ήρθε γρήγορα να τις διαψεύσει, προβάλλοντας το σκληρό αντεργατικό, φιλοπόλεμο και τυχοδιωκτικό του πρόσωπο.

Ο αμερικανός εργαζόμενος καλείται από τους Δημοκρατικούς αυτή τη φορά να πληρώσει υπέρογκους φόρους, να δεχτεί νέα αφαίρεση των εργασιακών δικαιωμάτων του, ώστε να βρεθούν τα εκατοντάδες εκατ. δολάρια για να χρηματοδοτηθούν οι αμερικάνοι μεγιστάνες.

Κήρυξε τον πόλεμο στα εργασιακά δικαιώματα πριν αναλάβει και απειλεί τους λαούς με την πρώτη ευκαιρία. Δεν βρήκε μια λέξη να πει για τη σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα και πρόσφερε ο ίδιος και η Κλίντον απλόχερα υποστήριξη στους Φονιάδες του Ισραήλ.
Ετοιμάζει νέα επίθεση στο Αφγανιστάν ευελπιστώντας ότι με τις ενισχύσεις δεκάδων χιλιάδων αμερικάνων μισθοφόρων και την στήριξη του ΝΑΤΟ, θα καταπνίξει στο αίμα όποιον αντιστέκεται.
Στο πολεμικό μακελειό η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ξανά παρόν, αποφασίζοντας τη μετακίνηση των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων σε πιο εμπόλεμες ζώνες.

Eμείς δεν έχουμε να γιορτάσουμε τίποτε
Αντίθετα πενθούμε για τα νεκρά παιδιά στη Γάζα, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λίβανο, Βαλκάνια
.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 20/01/09 ΣΤΙΣ 4:30 Μ.Μ. ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
(ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ-ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ)

Tην Τετάρτη 21/01/2009 καλούμε σε εκδήλωση-Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό στη Νομική Σχολή Αθηνών στις 7: μ.μ..

Στην εκδήλωση συμμετέχουν:
Εκπρόσωποι της ΕΝΩΣΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Ο Παύλος Αντωνόπουλος, Μέλος των Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, .που συμμετείχε στην Αποστολή Αλληλεγγύης Συνδικαλιστών στη ΡΑΦΑ
Εκπρόσωπος των «ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗ».

Καλούμε τον ελληνικό λαό να διαδηλώσει Μαζικά.
Για να σταματήσει ο «πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» που τρομοκρατεί παγκόσμια τον κόσμο της εργασίας και καταστέλλει την αμφισβήτηση.
Να σταματήσουν οι εισβολές και η κατοχή παντού.
Να σταματήσει η σφαγή στη Γάζα
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
Να διαλυθεί το ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ
Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας σε αποστολές εκτός συνόρων.
Καμιά διευκόλυνση στα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ των Ιμπεριαλιστών,

Να ανατραπεί η ΝΕΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6932 955437
http://diktiospartakos.blogspot.com/

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009

Aντιπολεμικό συλλαλητήριο το Σάββατο 17/1


ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

Ανήμερα των Χριστουγέννων, το κράτος-τρομοκράτης του Ισραήλ επέλεξε να εξαπολύσει το πιο βάρβαρο κύμα βομβαρδισμών στην περιοχή της Λωρίδας της Γάζας. Η ρίψη εκατοντάδων τόνων βομβών σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή όπως αυτή (1,5 εκ. άνθρωποι σε άθλιες συνθήκες) συνιστά ένα έγκλημα πολέμου άνευ προηγουμένου για τις τελευταίες δεκαετίες. Η πρόφαση ήταν κάποιες ρουκέτες οι οποίες έπεσαν στο νότιο Ισραήλ και η «τρομοκρατία που πλήττει τους Ισραηλινούς πολίτες και την οικονομία τους». Στην πραγματικότητα όμως ο πόλεμος αυτός εξυπηρετεί τα πάγια συμφέροντα του Ισραήλ για συντριβή της αντίστασης του αγωνιζόμενου Παλαιστινιακού λαού και εξόντωση του, για να μην φτιαχτεί ελεύθερο και ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος. Για την δημιουργία ενός Παλαιστινιακού κράτους πλήρως εξαρτημένου και ελεγχόμενου από το Ισραήλ με φτηνό εργατικό δυναμικό για τους Ισραηλινούς επιχειρηματίες. Εντάσσεται στα σχέδια του κυρίαρχου στην περιοχή Ισραήλ, των ΗΠΑ και της ΕΕ, για τη «Νέα Μέση Ανατολή», που θα εξυπηρετεί καλύτερα τα οικονομικά, γεωπολιτικά και στρατιωτικά συμφέροντά τους. ΗΠΑ και ΕΕ γνώριζαν τα σχέδια του ισραηλινού κράτους για την επίθεση αλλά σιωπηρά συναίνεσαν, ενώ ακόμα και σήμερα (κι ενώ έχουν ξεκινήσει χερσαίες επιχειρήσεις ενάντια στη Γάζα) προβάλλουν τη λογική των «ίσων αποστάσεων» και της «καταδίκης της βίας απ’όπου κι αν προέρχεται», εξισώνοντας το θύτη με το θύμα. Φτάνουν μέχρι και στο προκλητικό σημείο να υποστηρίζουν το δικαίωμα του Ισραήλ στην άμυνα (!), όπως χαρακτηριστικά δήλωσε η τσέχικη προεδρία στην ΕΕ. Συνένοχη και η ελληνική κυβέρνηση, με τις δεκάδες υπογραφές συμφωνιών ανάμεσα στο ελληνικό και το ισραηλινό κράτος, με τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις που είδαμε να γίνονται τους προηγούμενους μήνες, καθώς και με την μεταξύ τους στήριξη σε δύσκολες συνθήκες, όπως αυτή των τελευταίων διαδηλώσεων όπου το Ισραήλ προμήθευσε την ελληνική κυβέρνηση με τόνους δακρυγόνων και άλλων χημικών. Σε αυτή την προσπάθεια των ιμπεριαλιστών να απομονώσουν τον Παλαιστινιακό λαό και να τον συντρίψουν με τις Ισραηλινές επιθέσεις, πρέπει να ορθωθεί ένα παγκόσμιο τείχος αντίστασης και αλληλεγγύης. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για ένα σύγχρονο αντιπολεμικό κίνημα που θα συνδέεται βαθύτερα με το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα, που δεν θα δηλώνει απλά την αλληλεγγύη του στους καταπιεζόμενους από τον ιμπεριαλισμό λαούς, αλλά θα παλεύει έμπρακτα ενάντια στις κυβερνήσεις όλων των χωρών που συναινούν στους πολέμους καθώς και στους διεθνείς οργανισμούς που τους προωθούν (ΕΕ, ΝΑΤΟ κ.α.)


Όλοι στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο το Σάββατο 17/1 στις με προσυγκέντρωση στο Σύνταγμα και πορεία προς Βουλή-ΕΕ-πρεσβείες ΗΠΑ,Ισραήλ.

Κάλεσμα στο ελληνικό κίνημα από το Λαικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης για να αποτραπεί η αποστολή όπλων από τις ΗΠΑ στο Ισραήλ

Κάλεσμα στο ελληνικό κίνημα από το Λαικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης για να αποτραπεί η αποστολή όπλων από τις ΗΠΑ στο Ισραήλ.

Γραφείο Τύπου του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Αγαπητοί/ες Έλληνες/ίδες σύντροφοι/ισες μας

Κάνουμε την ακόλουθη έκκληση στο ελληνικό και διεθνές κίνημα. Θέλουμε να ζητήσουμε τη γνώμη σας για αυτό το κάλεσμα, να δουλέψουμε από κοινού για να δημοσιοποιήσουμε αυτή την προσπάθεια αποστολής όπλων από την Ελλάδα και να σταματήσουμε την αποστολή. Θεωρείτε ότι αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί, ή έστω να προκαλέσει την προσοχή των μέσων ενημέρωσης; Νομίζετε ότι τα εργατικά συνδικάτα και κυρίως οι εργαζόμενοι στα λιμάνια, θα συμμετέχουν; Σας παρακαλούμε να μας ενημερώνεται για κάθε δράση ή επιπλέον πληροφορία που μπορεί να ανακαλύψετε, συμπεριλαμβάνοντας πιθανή εμπλοκή εταιριών ή οποιαδήποτε άλλη λεπτομέρεια.

Θα μεταφράσουμε και θα δημοσιοποιήσουμε οποιαδήποτε δράση κάνετε στα αραβικά και στα αραβικά μέσα ενημέρωσης.Προς τη νίκη!Αλληλεγγύη!

Γραφείο Τύπου του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Συνέχεια εδώ