ΣΤΙΣ 24 ΜΑΗ ΜΑΥΡΙΣΕ ΤΟΥΣ! ΠΡΑΞΕΙΣ ΟΧΙ ΛΟΓΙΑ!

Η ΔΑΠ όπως όλοι γνωρίζουμε είναι η νεολαία της Νέας Δημοκρατίας μέσα στις σχολές, του κόμματος που έχει ψηφίσει μνημόνια, τα όποια μας έχουν φέρει και στη σημερινή τραγική οικονομική κατάσταση και επίσης που αποτελεί έναν από τους πιο πιστούς υποστηριχτές της πολιτικής της Ευρωπαϊκής  Ένωσης .

Ο ρόλος που διαδραματίζει μέσα στις σχολές είναι λίγο πολύ γνωστός σε όλους μας. Αδιαφορία για κάθε συλλογική διαδικασία, απουσία μονίμως από τις γενικές συνελεύσεις, προσπάθεια προσέλκυσης των φοιτητών με τραπέζια στα μπουζούκια και δωρεάν σημειώσεις, υποστήριξη της εισχώρησης των επιχειρήσεων μέσα στις σχολές κτλ. Ειδικά η στάση που έχει στα ξενόγλωσσα τμήματα της σχολής που πλήττονται περισσότερο από τα υπόλοιπα με τεράστιες τις ελλείψεις σε συγγράμματα, κάνει ακόμα πιο φανερό το ρόλο της μέσα στις σχολές που δεν είναι άλλος από την στήριξη των βάρβαρων πολιτικών του κεφαλαίου, την προώθηση του ατομικού δρόμου και την προσπάθεια διάλυσης κάθε συλλογικής διεκδίκησης. Στα ξενόγλωσσα τμήματα λοιπόν η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αυτό που προσπαθεί να πετύχει είναι να διαλύσει κάθε απόπειρα συλλογικής διεκδίκησης με το να προωθεί τον ατομικό δρόμο, να δωροδοκεί τους φοιτητές με δωρεάν σημειώσεις για να μπορέσουν να περάσουν τα μαθήματα μιας και δεν έχουν καθόλου συγγράμματα λόγω της κρατικής υποχρηματοδότησης της Παιδείας, απόρροια της πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων σε πλήρη συνενόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι φοιτητές οφείλουν να μαυρίσουν φέτος στις κάλπες την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας του πιστού υποστηριχτή του κεφαλαίου και των μνημονίων, του επιχειρηματικού πανεπιστημίου που δεν χάνει στιγμή την ευκαιρία να επιτεθεί στην ύπαρξη του ασύλου μέσα στις σχολές, που ζητά συνεχώς την καταπάτηση του ασύλου, το σπάσιμο των καταλήψεων, στο όνομα δήθεν της ηρεμίας και της τάξης. Στην πραγματικότητα δεν επιδιώκει τίποτα λιγότερο από ένα πανεπιστήμιο στο οποίο θα έχουν εισχωρήσει οι επιχειρήσεις, οι φοιτητές θα δουλεύουν τζάμπα κάνοντας πρακτική για αυτές και που κάθε προσπάθεια αντίστασης θα καταστέλλεται, καταπατώντας έτσι, κάθε δημοκρατικό δικαίωμα και ελευθερία που έχουν κατακτήσει με αίμα οι φοιτητές. Στις φετινές φοιτητικές εκλογές διαλέγουμε στρατόπεδο ή με τον ατομικό δρόμο, την αδιαφορία, την υποταγή ή με την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων, την προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα μπλοκ που θα μάχεται κόντρα στην επίθεση του κεφαλαίου, κόντρα στα μνημόνια, την ΕΕ κόντρα στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο για μια ζωή και παιδεία στο ύψος των αναγκών μας!

Καλωσήρθες στη Γαλλική Φιλολογία…

«Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.

Και τη βρήκα πικρή.

Και τη βλαστήμησα.

Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.»

Arthur Rimbaud – Μια εποχή στην κόλαση

Μετά από μια πολύ δύσκολη χρονιά.  Μια χρονιά γεµάτη άγχος, διάβασµα, φροντιστήρια, λεφτά, καταπίεση, νεύρα, τρέξιµο, τόνους νεσκαφέ, εκνευριστικά τηλεφωνήµατα και ερωτήσεις από ξεχασµένους συγγενείς, συγχαρητήρια και φιλιά στα µάγουλα για µια χρονιά «που άξιζε να θυσιαστεί µόνο στο διάβασµα, γιατί εν πολλοίς κρίνεται η υπόλοιπη ζωή µας, το µέλλον µας». Σίγουρα, οι σπουδές σου σ’ αυτή τη σχολή είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για μόρφωση, αναθεώρηση και αμφισβήτηση, για μια αρχή ενός διαφορετικού τρόπου κοινωνικοποίησης και αυτού που λέμε «φοιτητική ζωή».

Όλ’ αυτά είναι πολύ όμορφα, αλλά οφείλουμε να σε υποψιάσουμε και να σε ενημερώσουμε πως η πραγματικότητα έχει πολλές περισσότερες πλευρές που δυστυχώς θα επηρεάσουν σύντομα την ιδέα σου για το Πανεπιστήμιο, για αυτόν τον «Ναό της Γνώσης», θα απομυθοποιήσουν την ονειρική σχολή που έχτιζες μέρα με τη μέρα στην παιδική σου ηλικία και θα σου αποκαλύψουν και κάτι άλλο πολύ σημαντικό: ότι τα προβλήματα της εκπαίδευσης που αντιμετωπίζουμε οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο, στην ουσία συνδέονται άρρηκτα με τα προβλήματα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και γενικά με όλα τα κοινωνικά ζητήματα.

Δυστυχώς , το Πανεπιστήμιο αντί να είναι πηγή πραγματικής συνολικής γνώσης, γνώσης απελευθερωτικής για τον ίδιο τον άνθρωπο και την εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης, αντί να παράγει γνώση που να απαντά στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, γίνεται ένα εργαλείο εξαιρετικά χρήσιμο στα χέρια του Κεφαλαίου στην προσπάθειά του να ξεπεράσει την κρίση του. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα «Επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο», ένα πεδίο κερδοφορίας για το Κεφάλαιο, που η αξία του «εξαργυρώνεται» ακριβώς στο βαθμό που παράγει κέρδος γι’ αυτό και τις επιχειρήσεις. Κυβέρνηση και Ε.Ε. διαλύουν κάθε έννοια «δημόσιας» και «δωρεάν» παιδείας προσπαθώντας όλο και πιο σκληρά να συνδέσουν με άρρηκτους δεσμούς τη λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με τις επιχειρήσεις και να την καθορίσουν με βάση επιχειρηματικά ανταποδοτικά κριτήρια.

Τώρα, σίγουρα όλα αυτά ακούγονται περίεργα και μακρινά. Παρ’όλ’αυτά, πρόκειται για απλά καθημερινά στοιχεία που αφορούν στη λειτουργία της σχολής.

 Για να καταλάβουμε καλύτερα ας ρίξουμε μια ματιά στον οδηγό σπουδών. Αρχικά, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι για την προετοιμασία των εξετάσεων χορηγούνται ‘’συνήθως’’ ένα σύγγραμμα ή ένα βοήθημα δωρεάν κάτι που όχι μόνο δεν συμβαίνει αλλά ίσα ίσα που χρειάζεται να βάλουμε και εμείς οι ίδιοι λεφτά από τις τσέπες μας, που δεν μας περισσεύουν, για να λάβουμε τη ‘’δωρεάν’’ παιδεία. Και μάλιστα αυτό συμβαίνει την ώρα που έχει καταργηθεί η δυνατότητα να μας δίνονται περισσότερα από ένα συγγράμματα για μαθήματα που τα χρειαζόμαστε. Η δικαιολογία φυσικά πάντα είναι ότι έχουμε να πληρώσουμε το «χρέος», στο βωμό του οποίου θυσιάζεται το δικό μας δικαίωμα στη μόρφωση. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι τα τελευταία χρόνια η δημόσια χρηματοδότηση για την παιδεία έχει μειωθεί κατά 80%, με αποτέλεσμα να διαλύεται όποιο δικαίωμα είχαμε σε δωρεάν σπουδές, στέγαση, σίτιση, μεταφορές. Και φυσικά στη γωνία περιμένουν οι επιχειρήσεις για να εμφανιστούν ως σωτήρες, οι οποίοι θα κάνουν επενδύσεις με αντάλλαγμα να αναπροσαρμοστούν τα πανεπιστήμια σύμφωνα με τις ανάγκες των κερδών τους.

Επιπλέον, ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον σημείο του οδηγού σπουδών του τμήματός μας προβλέπει ότι ‘’οι προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, ημεδαποί ομογενείς και αλλοδαποί δικαιούνται υγειονομική περίθαλψη, ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή, για διάστημα ίσο προς τα έτη φοίτησης που προβλέπονται ως ελάχιστη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών ενός Τμήματος προσαυξανόμενο κατά το ήμισυ’’. Συγκεκριμένα, οι φοιτητές για να έχουν πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χρειάζονται το ‘’φοιτητικό βιβλιάριο περίθαλψης’’ το οποίο δίνεται στο σπουδαστή κατά την εγγραφή του στο τμήμα. Τέτοιο βιβλιάριο, όπως θα διαπιστώσετε κι εσείς δεν έχουμε δει ποτέ στα μάτια μας και ούτε πρόκειται. Μάλιστα δεν υπάρχει καμία πρόνοια ακόμα και για φοιτητές που αναγκάζονται να εργάζονται για να σπουδάσουν, οι οποίοι δεν έχουν το δικαίωμα ούτε διαφορετικής μέρας εξέτασης, λόγω εργασίας, ή απαλλαγής από υποχρεωτικές παρακολουθήσεις. Μάλιστα επιπρόσθετα το πιο ενδιαφέρον από όλα είναι το περίφημο ‘’Ταμείο Αρωγής φοιτητών’’ του Πανεπιστημίου Αθηνών, το οποίο μεταξύ άλλων έχει σκοπό την παροχή οικονομικού εισοδήματος σε περιπτώσεις έκτακτων αναγκών των φοιτητών που βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική θέση, ιδιαίτερα εάν εξαιτίας αυτών τίθεται σε κίνδυνο η συνέχιση των σπουδών τους. Μάλλον μπερδεύτηκαν και το ταμείο αυτό άδειασε στην τσέπη καμίας εργολαβίας απ’ αυτές που κάνουν κουμάντο στη σχολή.

Είναι σίγουρο λοιπόν ότι δεν υπάρχει καμια δημόσια και δωρεάν παιδεία. Έτσι,  πολλοί φοιτητές αναγκάζονται να εργάζονται για να καταφέρουν να σπουδάσουν με αποτέλεσμα να μην παρακολουθούν τις παραδόσεις και οι εντατικοποιημένοι ρυθμοί σπουδών δεν τους επιτρέπουν να τελειώσουν τις σπουδές τους. Έτσι, εντείνονται  οι ταξικοί φραγμοί και η τριτοβάθμια εκπαίδευση καταλήγει να μετατρέπεται σε προνόμιο λίγων, αντί για δικαίωμα όλων.

Όμως τι είναι αυτές οι μπλε αφίσες έξω απ’ την AULA;

Με το που ήρθες στο Πανεπιστήμιο, αποκλείεται να μην πρόσεξες τη ΔΑΠ, αυτήν την «ανεξάρτητη» παράταξη της σχολής, που σίγουρα θα πέρασε στις εγγραφές να σε «βοηθήσει» να γραφτείς, σίγουρα θα σου έδωσε αυτόν τον περίφημο φάκελο ΔΑΠ και θα σου ζήτησε το κινητό σου. Σίγουρα θα σου υποσχέθηκε σημειώσεις για κάθε μάθημα και θα σου είπε πως θα τα πείτε στα μπουζούκια. Όμως αρκετοί φοιτητές που παίρνουν σημειώσεις απ’ τη ΔΑΠ, παρακολουθούν τα «επιστημονικά» της σεμινάρια ή της «πολιτιστικές» της εξόδους μετά (ίσως και για να γλιτώσουν το πρήξιμο) ψηφίζουν ΔΑΠ, όμως θεωρούν ότι δεν παίρνουν κάποια θέση και ότι είναι ουδέτεροι. Όμως αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα!

Αντίθετα, υποστηρίζοντας τη ΔΑΠ παίρνεις πολύ βαθιά και ξεκάθαρη θέση. Υποστηρίζοντας τη ΔΑΠ αμέσως υποστηρίζεις την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας στα Πανεπιστήμια, η οποία είναι ενεργός υποστηρικτής του σχεδίου διάλυσης κάθε έννοιας «δημόσιας» και «δωρεάν» παιδείας και της επιχειρηματικοποίησης του πανεπιστημίου. Αυτοί είναι που θέλουν τα security, τις εργολαβίες, τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, τις διαγραφές φοιτητών, την κατάργηση κάθε συλλογικής διαδικασίας και την ιδιωτικοποίηση γενικά της σχολής. Υποστηρίζεις την παράταξη που ήταν υπέρ στο σχέδιο Αθηνά το 2012, ένα σχέδιο που το γαλλικό το συγχώνευε με τις άλλες ξενόγλωσσες φιλολογίες σε ένα ενιαίο τμήμα, απ’ το οποίο η κάθε φιλολογία θα ήταν κατεύθυνση (!) και πέταγε με αυτό τον τρόπο χιλιάδες φοιτητές στο δρόμο. Στη Φιλοσοφική όμως καταφέραμε μέσα απ’ τις Γενικές μας Συνελεύσεις και τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος να μπλοκάρουμε αυτό το νομοσχέδιο. Κάπως έτσι πρέπει να μπλοκάρουμε και να εξαφανίσουμε και τους πολιτικούς εκφραστές αυτών των πολιτικών, δηλαδή τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ.

Λίγα λόγια για το πώς βλέπουμε εμείς την ιστορία της Γαλλίας, ως μια ιστορία επαναστάσεων και εξεγέρσεων…

Από τη γαλλική επανάσταση του 1789 μέχρι την παρισινή κομμούνα του 1871 και από το Μάη του 68 μέχρι την εξέγερση των ‘’καταραμένων’’ στα γαλλικά προάστια το 2005 και το πρόσφατο κίνημα του Nuit Debout η Γαλλία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί χώρα των μεγάλων κοινωνικών εξεγέρσεων. Συγκεκριμένα το ρεύμα αμφισβήτησης του  Μαΐου του 68 αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα οδηγώντας το μεγαλύτερο μέρος των φοιτητών στο δρόμο της συλλογικής πάλης, του κοινωνικού αγώνα και της αντίστασης. Ξεκινώντας με σειρά καταλήψεων και απεργιών σε διάφορα πανεπιστήμια και σχολεία, ο αντίκτυπος του κινήματος έφτασε να διαδοθεί παγκοσμίως. Για εμάς ιδιαίτερα ο Μάης του ’68 αποδεικνύει ότι η νεολαία μπορεί να βγαίνει πρώτη μπροστάρης στους αγώνες και να δίνει το έναυσμα για κοινωνικές αναταραχές στις οποίες θα οδηγήσουν οι μαχητικοί αγώνες του εργατικού κινήματος.

Περνώντας σε σύγχρονα παραδείγματα ανυπακοής και κοινού αγώνα της νεολαίας και της εργατικής τάξης, φτάνουμε στη Γαλλία του 2016 όπου η κοινωνική έκρηξη ενάντια στην κυβέρνηση Ολάντ και την αλλαγή του «Εργατικού Κώδικα». έμελλε να ταράξει την ησυχία όχι μόνο της Γαλλίας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει με τις πολιτικές της ένα σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα για τη νεολαία και την εργατική τάξη και σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε και ο αντεργατικός νόμος της κυβέρνησης Ολάντ, όπως παρόμοιοι είναι και οι νόμοι για το ασφαλιστικό και τα εργασιακά (που έρχεται να ψηφιστεί το επόμενο διάστημα) της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Όμως απέναντι στο μέλλον της ανεργίας και της μετανάστευσης χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι βγήκαν στους δρόμους της Γαλλίας, στους δρόμους του αγώνα να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους, να δημιουργήσουν ένα άλλο μέλλον από αυτό που τους υπόσχονται, να συντρίψουν  την αντιδραστική επίθεση της εργοδοσίας και του κεφαλαίου στα εργασιακά τους δικαιώματα. Ο νέος νόμος για τα εργασιακά στόχευε στην αύξηση των ωρών εργασίας, την ελαστικοποίηση της εργασίας και τη μείωση των απολαβών των εργαζομένων με απώτερο σκοπό την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου. Où disperserons-nous les cendres du vieux monde ? (Πού θα σκορπίσουμε τις στάχτες του παλιού κόσμου;) λέει ένα από τα συνθήματα του κινήματος nuit debout, ένα κίνημα με ξεκάθαρα εξεγερσιακά χαρακτηριστικά, ένα κίνημα που κατάφερε να δώσει ένα μήνυμα ανυπακοής και αγώνα, αντίστασης και ρήξης με τις αντεργατικές πολιτικές, ένα κίνημα από το οποίο εμείς εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε και επιδιώκουμε να απαντήσουμε με τον ίδιο τρόπο που απάντησε και ο γαλλικός λαός, ενάντια στην αντιδραστική πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ, της κυβέρνησης και των ευρωμνημονίων που μας επιβάλλουν

Με ένα ανασυγκροτημένο και μαχητικό φοιτητικό κίνημα, πρωτοπόρο κομμάτι ενός ευρύτερου αγωνιστικού κινήματος της εργατικής νεολαίας πιστεύουμε ότι μπορούμε κι εμείς εδώ να πούμε όχι στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν, να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας για Μόρφωση – Εργασία - Ελευθερίες, να διεκδικήσουμε τα όνειρα μας, να σκορπίσουμε μια και καλή τις στάχτες του παλιού κόσμου!

ΔΑΠ ΝΔΦΚ : 13 Μάη, ήρθε η ώρα τους

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε στην ιστοσελίδα της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ένα ερωτηματολόγιο. Τι μας λένε, λοιπόν, οι ΔΑΠίτες, οι πολιτικοί εκφραστές της ΝΔ, του κεφαλαίου και των μνημονιακών πολιτικών μέσα στα πανεπιστήμια; Γιατί επέλεξαν ένα μήνα πριν τις φοιτητικές εκλογές να κάνουν μία ακόμη “στροφή στην πολιτική”; Από πού και ως πού αυτοί που επιφανειακά το μόνο που φαίνεται να κάνουν είναι να μοιράζουν σημειώσεις και να κάνουν πάρτυ, αποφάσισαν να καλέσουν τους φοιτητές σε συμμετοχή για τη χαρτογράφηση των βασικότερων προβλημάτων τους, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους; Ξαφνικά θυμήθηκε η ΔΑΠ να ασχοληθεί με τα προβλήματα των φοιτητών, όταν τόσα χρόνια ως 1η δύναμη στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ πανελλαδικά προωθεί όλες τις πτυχές τις εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, σαμποτάρει τις συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος και, μάλιστα, ενσωματώνει στο εσωτερικό της από τους νεοφιλελεύθερους της ΝΔ μέχρι τους αναπολητές της χούντας και το Χίτλερ.

Όμως, ας πάμε στην ουσία της καμπάνιας της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ. Ας δούμε, πρώτα απ' όλα τη στόχευση της. Οι φοιτητές κάθε σχολής καλούνται να συμπληρώσουν ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση των προβλημάτων τους, τα αποτελέσματα της οποίας θα κατατεθούν από το Υπουργείο Παιδείας μέχρι τη Σύνοδο των Πρυτάνεων και των προέδρων των ΤΕΙ. Και, προφανώς, η αναφορά σε υπουργούς και πρυτάνεις διόλου τυχαία δεν είναι. Θέλουν να αφοπλίσουν το φοιτητικό κίνημα από το όπλο των μαζικών διαδικασιών και των ανυποχώρητων αγώνων για την επιβολή των αναγκών του και να το μετατρέψουν σε απλό διαχειριστή της κανιβαλικής πολιτικής της ΕΕ και του κεφαλαίου ούτως ώστε να είναι ικανό να κάνει “χρήσιμες” προτάσεις στις κυβερνήσεις και τις πρυτανείες, προτάσεις που θα προωθούν τα σχέδια της άρχουσας τάξης για μετατροπή του πανεπιστημίου σε επιχείρηση και την υπαγωγή της λειτουργίας του στο κεφάλαιο.

Τι, όμως, περιέχεται μέσα σε αυτό το περιβόητο ερωτηματολόγιο; Και τι απαντάει στην πραγματικότητα η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ;

1. Στο ερώτημα για την επάρκεια της φύλαξης των σχολών η απάντηση της ΔΑΠ δε θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρη. Δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξης των Ιδρυμάτων & έκδοση ειδικής κάρτας εισόδου για όλους τους φοιτητές! Εν ολίγοις, έμπρακτη κατάργηση του ασύλου, αποστείρωση του πανεπιστημίου από κάθε δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων, ποινικοποίηση κάθε αγωνιζόμενου κομματιού εντός του, face control στους “επικίνδυνους”. Με λίγα λόγια τάξη και ασφάλεια, γιατί πώς αλλιώς θα έρθουν οι επιχειρήσεις, όπως εύστοχα αναρωτιόταν ο Παπαμιμίκος, γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, πώς αλλιώς θα έρθει η ανάπτυξη (όπου ανάπτυξη βάλε εκμετάλλευση της γνώσης και της έρευνας);
2. Για τη σύνδεση προγραμμάτων σπουδών – αγορά εργασίας. Για τη ΔΑΠ χρειάζεται άμεση προσαρμογή του προγράμματος με τις απαιτήσεις της αγοράς. Μας λένε, δηλαδή, ότι θέλουν να παίρνουμε ακόμα πιο κατακερματισμένη γνώση, εναρμονισμένη με τις ανάγκες του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να μην έχουμε εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και να βγαίνουμε εξειδικευμένοι και ευέλικτοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, βορά στα χέρια της εργοδοσίας.
3. Όσον αφορά τη φοιτητική μέριμνα (σίτιση – στέγαση – συγγράμματα) η ΔΑΠ μας λέει “αύξηση του ορίου” και όχι κατάργηση, μας λέει χαμηλά νοίκια για όσους δεν δικαιούται εστία και όχι δωρεάν εστίες για όλους. Δεν περιμέναμε και κάτι άλλο από μια δύναμη που παρουσιάζει ως ρεαλιστικές λύσεις επιδιώξεις του κεφαλαίου ενώ ταυτόχρονα χτυπάει οποιοδήποτε κομμάτι των φοιτητών παλεύει για τις ανάγκες του.
4. Μας ρωτάνε για τις διοικητικές υπηρεσίες. Αυτοί που στον αγώνα τον διοικητικών για να μην απολυθούν λέγαν πως οι απολύσεις είναι εξορθολογισμός και πως είναι πολλοί. Αυτοί που προτείνουν τη δουλειά τους να την κάνουν οι φοιτητές. Αυτοί που θέλουν εργολαβίες να εκμεταλλεύονται εργαζόμενους για να κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν εργαζόμενοι προσλαμβανόμενοι από το πανεπιστήμιο με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Εργολαβίες που έχουν πολλαπλάσιο κόστος στο πανεπιστήμιο σε σχέση με την μόνιμη πρόσληψη προσωπικού από το Ίδρυμα.

Η ΔΑΠ παίζοντας το ρόλο του groupie της πολιτικής των μνημονίων και του τσακίσματος των εργατικών - φοιτητικών συμφερόντων, έχει στηρίξει κάθε αντιδραστική μεταρρύθμιση ενάντια στο φοιτητικό κίνημα. Σε αυτές τις φοιτητικές εκλογές θα στηρίξεις πάλι αυτούς που:

• Χτυπάνε κάθε φοιτητή που παλεύει.
• Προβάλλουν τη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων και της ΕΕ ως τη μόνη ρεαλιστική λύση.
• Θέλουν εταιρείες και εργολαβίες να εκμεταλλεύονται φοιτητές και εργαζόμενους.
• Εγκολπώνουν κάθε φασιστική αντίληψη στον εσωτερικό των Συλλόγων.
• Μαζί με μπράβους έχουν σταθεί πολλές φορές ενάντια στο φοιτητικό κίνημα.
• Κάνουν μπίζνα με σημειώσεις και εκδρομές στις σχολές.
• Το παίζουν ακομμάτιστοι αυτοί που είναι η νεολαία της ΝΔ που έχει καταστρέψει ότι φοιτητικό και εργατικό δικαίωμα των τελευταίων χρόνων.
• Υποστηρίζουν την αντιδραστική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προς όφελος του κεφαλαίου.
• Σαμποτάρουν κάθε συλλογική διαδικασία από τα κάτω.
• Θέλουν να διαλύσουν κάθε αμεσοδημοκρατική διαδικασία των συλλόγων και προτείνουν να υπάρχουν κάποιοι εκλεκτοί ΔΑΠίτες που θα τα λένε με τους υπουργούς και τους προέδρους.

Δεν θέλουμε σωτήρες. Δεν θέλουμε ειδικούς στα πάρτυ. Δεν θέλουμε κανέναν ΔΑΠίτη να ξέρει καλύτερα από τους φοιτητές τις πραγματικές τους ανάγκες.

Θέλουμε οι ίδιοι φοιτητές να είναι στις Γενικές τους Συνελεύσεις, αποφασίζουν οι ίδιοι για τους ίδιους. Θέλουμε δυνατούς Συλλόγους, να παλεύουν συντονισμένοι για την διεκδίκηση και την επιβολή των σύγχρονων αναγκών τους. Θέλουμε οι νεολαία να ζήσει ελεύθερα.

Γι' αυτό και σε αυτές τις εκλογές τσακίζουμε την ΔΑΠ – ΝΔΦΚ. Τσακίζουμε την υποταγή και την συνδιαλλαγή μέσα στα πανεπιστήμια. Τσακίζουμε κάθε λογική αναμονής και συναίνεσης. 

ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ : ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΜΙΣΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ, ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ

          Λίγο πριν το Πάσχα και κυρίως (για τη ΔΑΠ) λίγο καιρό πριν τις φοιτητικές εκλογές, πρέπει οι ΔΑΠίτες να βγουν από τις τρύπες τους, στις οποίες τους έχει κλείσει όλη τη χρονιά το φοιτητικό κίνημα! Και επιλέγουν να κάνουν «στροφή» στην πολιτική και στην καλλιέργεια του ατομικού δρόμου, διοργανώνοντας πολιτικές εκδηλώσεις, αλλά και σεμινάρια, ημερίδες και εκπαιδευτικές εκδρομές, στις οποίες μοιράζουν πιστοποιητικά παρακολούθησης. Παράλληλα μπορεί να υποβαθμίζουν αλλά δεν ξεχνάνε και τις παλιές καλές συνήθειες του μοιράσματος σημειώσεων και των βραδιών στα μπουζούκια με χαμηλές τιμές και κύριο αντίτιμο τη στήριξη στις εκλογές.

            Όμως τι είδους εκδηλώσεις διοργανώνει η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αυτήν την περίοδο ;

            Νομική Αθήνας : Το Σάββατο 28/3 διοργάνωσε ημερίδα με θέμα την «παράνομη μετανάστευση» και τίτλο «Θάλασσα ως πολιτικός και οικονομικός χώρος», με καλεσμένους μέλη της Νέας Δημοκρατίας, στελέχη εταιρειών, «ειδικούς» της γεωπολιτικής, των διεθνών σχέσεων, οι οποίοι έχουν όλοι ένα κοινό : την εξειδίκευση στη ρατσιστική αντιμεταναστευτική ρητορική! Φυσικά η ημερίδα της ΔΑΠ δεν ερχόταν να καινοτομήσει στη δημόσια συζήτηση, αφού η συζήτηση περί «λαθρομεταναστών» είναι κάθε μέρα στα σπίτια μας, μέσα απ’ τα αστικά ΜΜΕ. Η καινοτομία της εκδήλωσης ίσως εδράζεται στο γεγονός ότι με τη χρησιμοποίηση «επιστημόνων» και με την διοργάνωση της εκδήλωσης σε έναν πανεπιστημιακό χώρο, προσπαθεί να «ντύσει» με μια θετικιστική νομιμοφροσύνη και αντικειμενικότητα τη φασίζουσα ρητορική που εξοπλίζει ιδεολογικά (και όχι μόνο) ένα ευρύ φάσμα της ακροδεξιάς, που είτε βρίσκεται στα βουλευτικά έδρανα της Νέας Δημοκρατίας, είτε στα τραπεζάκια της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ της σχολής μας, είτε στους ναζί της Χρυσής Αυγής.

            Φιλοσοφική Αθήνας : Πού χτίζεται όμως ο ρατσισμός και ο φασισμός καλύτερα, παρά στον εθνικισμό και στα ιδεολογήματα περί εθνικής υπερηφάνειας και εθνικής ενότητας ; Έτσι πρέπει να σκέφτηκαν και οι ΔΑΠίτες στη Φιλοσοφική, οι οποίοι διοργάνωσαν εκπαιδευτική εκδρομή στις Θερμοπύλες. Και ενώ εμείς γνωρίζουμε ότι ούτε η ιστορία, ούτε κομμάτια της ιστορίας της ανθρωπότητας είναι από μόνα τους εθνικιστικά και φασιστικά, είμαστε σίγουροι ότι δεν ισχύει το ίδιο για τη ΔΑΠ Φιλοσοφικής, η οποία μόνο τυχαία δεν πρέπει να διάλεξε να παρουσιάσει τη μάχη των Θερμοπυλών. Είναι γνωστό εξάλλου το εθνικιστικό ντελίριο που πιάνει τους κάθε λογής δεξιούς και ακροδεξιούς, οι οποίοι αφενός μπερδεύουν τους «300» του Hollywood με την ιστορία και αφετέρου χρησιμοποιούν αντιεπιστημονικές θέσεις περί συνέχειας του ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, για να αποδείξουν την ιδιαιτερότητα και ίσως και την ανωτερότητα του ελληνισμού. Και φυσικά η εκδρομή-σεμινάριο εθνικής υπερηφάνειας συνοδεύεται από πιστοποιητικό παρακολούθησης - από αυτά τα πιστοποιητικά, που θέλουν να μας βάλουν να κυνηγάμε για να έχουμε καλύτερο φάκελο προσόντων απ’ τους συναδέλφους μας, τα οποία αφενός δεν ενδιαφέρονται για τη «γνώση», αλλά για τον κατακερματισμό της και για το κυνήγι προσόντων, ενώ αφετέρου δεν μπορούμε όλοι εξίσου να συλλέγουμε, αφού μεγάλο κομμάτι των φοιτητών εργάζεται και δεν μπορεί να κυνηγάει πιστοποιητικά του πανεπιστημίου ή της ΔΑΠ, άρα δεν έχει και ίδιες ευκαιρίες στην εργασία στο μέλλον - για το οποίο όμως έχει και εισιτήριο 12€. 

             Η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ είναι ακόμα οι κυρίαρχοι πολιτικοί εκφραστές των αστικών πολιτικών, των επιχειρηματικών συμφερόντων και των κατευθύνσεων της ΕΕ στις σχολές μας, ενώ η ΔΑΠ δεν είναι κρυφό ότι κάτω απ’ το «δημοκρατικό» της πέπλο κρύβει και φασίστες!

Εμείς όμως θα είμαστε εκεί κάθε φορά, για να τους χαλάμε τα σχέδια!

            Θα είμαστε εκεί σε κάθε συνέλευση, σε κάθε εκδήλωση, σε κάθε «σεμινάριο κατάρτισης», σε κάθε αμφιθέατρο και σε κάθε διάδρομο της σχολής μας! Όποτε θα προωθούν το σχέδιο τους για το πανεπιστήμιο, το οποίο είναι προσεκτικά σχεδιασμένο, ώστε να περιλαμβάνει όλες τις αναγκαίες τομές στο δρόμο για τη διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας, για το ξεπούλημα και την επιχειρηματική ανασυγκρότηση του πανεπιστημίου, θα είμαστε εκεί! Θα είμαστε εκεί όποτε θα διοργανώνουν εκδηλώσεις «διαμαρτυρίας» και «αγανάκτησης» απέναντι στους αγώνες, στις κινηματικές διαδικασίες και στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων, προκειμένου να τους δείχνουμε πόσο ισχνή μειοψηφία είναι, σε αντίθεση με το φοιτητικό κίνημα. Και θα είμαστε εκεί όποτε θα χύνουν το ρατσιστικό και φασιστικό τους δηλητήριο για τους μετανάστες και τους κάθε λογής καταπιεσμένους, προκειμένου να γίνει σαφές ότι για εμάς το πρόβλημά μας δεν είναι ο διπλανός μας, ο μετανάστης, ο άστεγος, ο απεργός, ο άνεργος, αλλά το κεφάλαιο, το οποίο καταστρέφει τις ζωές μας και το μέλλον μας για να αυξήσει τα κέρδη του!

Και τι είναι τέλος πάντων αυτός ο φοιτητικός σύλλογος;

O φοιτητικός σύλλογος είναι εκείνη η συλλογικότητα που οι ίδιοι οι φοιτητές έχουν δημιουργήσει για να διεκδικούν και να επιβάλλουν τα δικαιώματα τους, και ειδικότερα τις ανάγκες της πληττόμενης πλειοψηφίας. Είναι, δηλαδή, όπλο στα χέρια μας και δικαίωμα συμμετοχής στις διαδικασίες του έχουν όλοι ανεξαιρέτως οι φοιτητές.

Ποιά είναι τα όργανα του συλλόγου;

Ανώτατο αποφασιστικό όργανο του συλλόγου είναι η Γενική Συνέλευση. Εκεί είναι ο χώρος όπου κάθε φοιτητής τοποθετείται ισότιμα, συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων, δεσμεύεται για την υλοποίησή τους, παράγει ο ίδιος πολιτική. Το διοικητικό συμβούλιο (Δ.Σ.) εκλέγεται απευθείας από τις φοιτητικές εκλογές με απλή αναλογική και σε αυτό συμμετέχουν εκπρόσωποι των παρατάξεων. Το Δ.Σ είναι ένα γραφειοκρατικό, παγιωμένο όργανο που δεν ελέγχεται από τη βάση των φοιτητών. Οι καθεστωτικές παρατάξεις (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) θεωρούν το Δ.Σ σαν το κύριο όργανο πολιτικής και απαξιώνουν συνειδητά τις Γενικές Συνελεύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΔΑΠ Φιλοσοφικής που έχει να πατήσει το πόδι της σε Συνέλευση από το 2011.

Από την άλλη η ΠΚΣ/ΜΑΣ/ΚΝΕ έχει μια εντελώς στρεβλή άποψη περί “αγωνιστικών”Δ.Σ, μόνο όταν έχει αυτή η δύναμη την πλειοψηφία στο όργανο. Πόσο αγωνιστικές μπορεί να είναι, όμως, αποφάσεις που παίρνονται μακριά από τις συλλογικές συζητήσεις της πλειοψηφίας των φοιτητών, από ελάχιστους φοιτητές με βάση τους εκλογικούς συσχετισμούς, δε γνωστοποιούνται στον υπόλοιπο σύλλογο άρα δεν υλοποιούνται και μαζικά; Έτσι καλλιεργείται η λογική ανάθεσης στο σύλλογο.

Γι' αυτό ως ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ επιλέγουμε να συμμετέχουμε στα Δ.Σ μόνο για να διασφαλίσουμε ότι δε θα παίρνονται αποφάσεις αντιπαραθετικές προς τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των φοιτητών, όπως αυτά εκφράζονται στις γενικές συνελεύσεις.

Εμείς λέμε: ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ!

Γιατί εκεί αποτυπώνεται κάθε ώρα και στιγμή η πλειοψηφούσα άποψη του συλλόγου, γιατί είναι ένα ζωντανό όργανο, το μόνο πεδίο που μπορούν να αντιπαρατεθούν πολιτικές απόψεις, να διαμορφωθούν συνειδήσεις και να διαπαιδαγωγηθούν ολόκληρες γενιές στο να διεκδικούν όσα τους ανήκουν. Εκεί παίρνονται πραγματικά αγωνιστικές αποφάσεις βάσει των πραγματικών αναγκών μας! Θέλουμε όργανα του συλλόγου-επιτροπές-αντιπροσώπους που θα εκλέγονται, θα ελέγχονται και θα ανακαλούνται από το σώμα των συνελεύσεων. Συντονισμό με όλους τους φοιτητικούς συλλόγους στη βάση των αποφάσεων των συνελεύσεων.

Ο σύλλογος ανήκει στους φοιτητές ή στις παρατάξεις ;

Είναι γνωστές οι απόψεις: “Γιατί να πάω στη Συνέλευση; Για να τους ακούω να τσακώνονται;” ή “Μόνο τα κομματικά τους συμφέροντα τους ενδιαφέρουν, ποτέ δε συζητάμε αυτά που μας απασχολούν”. Αυτά δεν ακούγονται μόνο στη σχολή μας και στο φοιτητικό κίνημα αλλά στην κοινωνία ευρύτερα. Η αποστασιοποίηση και η απαξίωση της συλλογικής οργάνωσης και πάλης, των σωματείων-συνδικάτων-συλλόγων είναι χαρακτηριστική και στο εργατικό κίνημα. Αυτό είναι αποτέλεσμα μίας στοχευμένης προπαγάνδας και λασπολογίας από πλευράς κυβέρνησης και ΜΜΕ απέναντι στο συνδικαλισμό, μία προπαγάνδα που προσπαθεί να ταυτίσει τον ξεπουλημένο συνδικαλισμό των καθεστωτικών παρατάξεων με τη μαχόμενη αριστερά και, συνολικότερα, με τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του φοιτητικού και εργατικού κινήματος. Υπεύθυνοι για τον εκφυλισμό των συλλογικών διαδικασιών είναι οι κυβερνητικές παρατάξεις (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) που εισάγουν κοινοβουλευτικές πρακτικές μέσα στο φοιτητικό κίνημα για να το αφοπλίσουν και να το κάνουν-στην καλύτερη περίπτωση- διαπραγματευτή των όρων χειροτέρευσης της ζωής μας σε υπουργικά σαλόνια. Ευθύνες έχει, όμως, και η καθεστωτική αριστερά (ΚΝΕ) που επιλέγει να αναπαράγει τον ενδοαριστερό εμφύλιο και τον απομονωτισμό, διασπώντας την ενότητα του κινήματος και εγκλωβίζοντάς το σε στενά οικονομικά αιτήματα χωρίς πολιτικούς στόχους και σύγκρουση. Στο σύλλογό μας η ΠΚΣ/ΚΝΕ/ΜΑΣ με αφορμή κάποια πραγματικά προβλήματα του συλλόγου μας, προσπαθεί να διαλύσει την ενιαιότητα του φοιτητικού συλλόγου Φιλοσοφικής, ιδρύοντας δικούς της συλλόγους, όπως στο Ιστορικό Αρχαιολογικό, για καιροσκοπικούς λόγους κομματικής της συγκρότησης. Στην πραγματικότητα αυτό που αυτοπαρουσιάζεται σαν «σύλλογος Ιστορικού – Αρχαιολογικού» υπάρχει μόνο στη φαντασία της συγκεκριμένης παράταξης, σε μια σφραγίδα του πρωτοδικείου και σε διαδικασίες ελάχιστων ατόμων, οι οποίες κοσμούνται από αφίσες του ΜΑΣ (όπως στην υποδοχή «πρωτοετών»). Αντίθετα όλοι οι φοιτητές του Ιστορικού – Αρχαιολογικού συμμετέχουν στο φοιτητικό σύλλογο Φιλοσοφικής και στις γενικές του συνελεύσεις !

  Η θέση μας ενάντια στην παραταξιοποίηση δε σημαίνει την απαγόρευση της προσπάθειας και της δράσης οποιασδήποτε παράταξης να πείσει και να κερδίσει με τις θέσεις της τους φοιτητές. Η θέση ενάντια στις παρατάξεις και τα κόμματα είναι αντιδραστική και δεν είναι τυχαίο ότι έχει εφαρμοστεί μόνο από φασιστικά καθεστώτα! Αντίθετα, η γόνιμη αντιπαράθεση πολιτικών θέσεων και πρακτικών (και όχι ο σκυλοκαυγάς) είναι ζήτημα ουσιαστικής δημοκρατικής λειτουργίας και μας βοηθούν να διαλέγουμε πλευρά (με την υποταγή ή με τη χειραφέτηση) και να συνδιαμορφώνουμε ένα νικηφόρο σχέδιο, το οποίο να υπηρετεί τις ανάγκες μας για τις σπουδές μας αλλά και για τη θέση της γενιάς μας στην κοινωνία !

Για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού συλλόγου και του φοιτητικού κινήματος

Για να μπορέσουμε να ανατρέψουμε τη μειοψηφία που μας κυβερνά, για να μπορέσουμε να στείλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης-Ε.Ε-Δ.Ν.Τ-κεφαλαίου και τα τσιράκια τους μέσα στις σχολές μας (ΔΑΠ,ΠΑΣΠ), πρέπει να σκύψουμε πάνω από τα προβλήματα των φοιτητικών μας συλλόγων και να ανασυγκροτήσουμε το φοιτητικό κίνημα σε άλλη βάση, τέτοια που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής για να μπορεί να είναι, εν τέλει, και νικηφόρο.

Δεν μας αρκεί το υπάρχον! Θέλουμε ένα φοιτητικό σύλλογο που θα αποτελεί ασπίδα και δόρυ στα χέρια των πληττόμενων φοιτητών και θα μπορεί να παλεύει από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο πρόβλημα μας να υπηρετεί τις ανάγκες και τα συμφέροντά μας. Ένα σύλλογο που θα έχει αυτοτελή πολιτική και πολιτιστική ζωή με σεβασμό στις πολιτικές δυνάμεις που παρεμβαίνουν εντός του αλλά και στις διαφορετικές απόψεις.

§ Γι' αυτό, είναι κρίσιμο το φοιτητικό κίνημα να μετρήσει βήματα στη δημοκρατική του λειτουργία, βαθαίνοντας την εργατο-δημοκρατική του συγκρότηση και ξεπερνώντας λογικές ανάθεσης. Σε αυτή την κατεύθυνση, θα συνέβαλλε η καθιέρωση σε όλους τους συλλόγους τακτικών Γενικών Συνελεύσεων και η εκλογή από αυτές αιρετών αντιπροσώπων που θα μπορεί να ανακαλούνται ανά πάσα στιγμή από τους φοιτητές αν δεν προασπίζονται και δε μεταφέρουν την πολιτική θέση του συλλόγου. Σκοπός είναι ο μόνιμος κινηματικός και πολιτικός συντονισμός του φοιτητικού κινήματος και η βαθύτερη ενιαιοποίηση του κόντρα στο κατακερματισμό των επιμέρους αντιστάσεων. Πιο, συγκεκριμένα, στη Φιλοσοφική, θεωρούμε προωθητική τη διεξαγωγή Τμηματικών Συνελεύσεων για τη συγκέντρωση των επιμέρους προβλημάτων του κάθε τμήματος, πάντα σε αλληλεπίδραση με τη Γενική Συνέλευση.

§ Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ το φοιτητικό κίνημα να συγκροτήσει εκείνες τις δομές που θα μπορούν να οργανώνουν τα επιμέρους κομμάτια του φοιτητικού σώματος αλλά και να ασχολούνται εξειδικευμένα με τα διάφορα προβλήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, θετική θα ήταν η συγκρότηση επιτροπών μέριμνας(για προβλήματα συγγραμμάτων, σίτισης, στέγασης, μεταφορών κλπ), εργαζόμενων φοιτητών και πρακτικάριων. Οι επιτροπές αυτές δε θα είναι κάτι ξεχωριστό από το σύλλογο και τις διαδικασίες του αλλά θα λογοδοτούν σε αυτόν και ως σκοπό θα έχουν να ανατροφοδοτήσουν και να εμπλουτίσουν τη συζήτηση εντός των Γενικών Συνελεύσεων, αλλά και να προβάλλουν επιθετικά αιτήματα που θα συσπειρώνουν τα πιο πληττόμενα κομμάτια των φοιτητών.

§ Οι φοιτητικοί σύλλογοι  και το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να πρωτοστατεί στη μάχη της νέας γενιάς για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Ειδικά στο σήμερα με συντριπτικό ποσοστό των φοιτητών να εργάζεται γίνεται πιο αναγκαίο από ποτέ. Αυτό περνάει μέσω της σύνδεσης του με το εργατικό κίνημα με πολιτικό τρόπο. Εϊναι πιο αναγκαία από ποτε η σύνδεση της κάθε σχολής με τον αντίστοιχο σωματείο του κλάδου(για παράδειγμα στη Φιλοσοφική αυτό μεταφράζεται σε σύνδεση με την ΟΛΜΕ, τις επιμέρους ΕΛΜΕ αλλά και με τους Συλλόγους καθηγητών εργαζόμενων στα φροντιστήρια). Πέρα από αυτό, ο σύλλογος μπορεί να πρωτοστατεί στο να φέρει σε επαφή τους εργαζόμενους φοιτητές με τα αντίστοιχα σωματεία τους. Για να γίνει το φοιτητικό κίνημα, πυροδότης συνολικότερων κοινωνικών αναταραχών πρέπει να βάλει στην προμετωπίδα του πολιτικά επικίνδυνα αιτήματα, τα οποία είναι αναγκαία για τα συμφέροντα της πληττόμενης πλειοψηφίας της νεολαίας και των εργαζομένων, συνδέουν τους αγώνες τους και προκαλούν ρήξεις με το σύστημα, όπως η ανατροπή κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου !

§ Τα όρια της απλής διεκδίκησης έχουν φανεί εδώ και καιρό. Είναι η ώρα να ξεφύγουμε από τη λογική της διαπραγμάτευσης με υπουργεία και πρυτάνεις και να περάσουμε στη μαχητική επιβολή των αναγκών μας. Με αυτό εννοούμε ότι ο φοιτητικός σύλλογος θα πρέπει να μπορεί να εγγυάται ότι όλοι οι φοιτητές θα έχουν συγγράμματα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα κάνει κατάληψη στο τυπογραφείο. Ότι όλοι οι φοιτητές θα έχουν κάρτα σίτισης, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα τυπώσουμε κάρτες συλλόγου και θα πάμε κόντρα στα κέρδη του εργολάβου. Ότι όλοι οι φοιτητές θα έχουν εστία, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα διώξουμε τους μεγαλοκαθηγητάδες από τις εστίες και θα δώσουμε στους συμφοιτητές μας που έχουν ανάγκη τα δωμάτια (όπως έγινε και πέρυσι στις εστίες του ΕΚΠΑ) !

Οι παραπάνω προτάσεις θέλουμε να γίνουν αντικείμενο συζήτησης από τον κάθε έναν από εμάς που πλήττεται από τις αντιλαϊκές πολιτικές και αναζητά απαντήσεις και συλλογικές λύσεις στα ατομικά του αδιέξοδα. Τα βήματα για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος θα γίνουν μόνο μέσα από τις μικρές και μεγάλες μάχες που καλούμαστε να δώσουμε καθημερινά, με κυρίαρχη αιχμή τώρα να αποτελεί το ζήτημα των διαγραφών, την επιβολής του ορίου φοίτησης στα ν+2 και της συγκρότησης οργανισμών.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 313!

Προεκλογική μπροσούρα Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

 

7 Μάη μην κάτσεις σπίτι !

Εμείς θα σας διαγράψουμε.. μια και καλή !

ΔΑΠ - ΝΔΦΚ : Για κανένα (γαμημένο) λόγο

7 Μάη μην κάτσεις σπίτι... φόβησε υπουργείο και κυβέρνηση !

Στις 7 Μάη στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής

''Αν μείνουν τα πράγματα όπως είναι

είμαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή
Η αντίφαση είναι σύμμαχός σας.
Από το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε
Μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουν τίποτα.
Αυτό που έχετε απαρνηθείτε το

και πάρτε αυτό που σας αρνούνται''

  Γιατί να σηκωθεί κάποιος από το κρεβάτι του και να έρθει να ψηφίσει στις φοιτητικές εκλογές; Eξάλλου, ''όλοι ίδιοι είναι''. Ούτως ή άλλως ''τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει''. Προφανώς εμείς είμαστε  οι τελευταίοι που θα σου πούμε ότι με την ψήφο σου θα αλλάξεις ριζικά και τη ζωή σου. Παρ' όλα αυτά, οι εκλογές έχουν πολιτική σημασία(σε αντίθεση με τις προσπάθειες των κυβερνητικών παρατάξεων να τις μετατρέψουν σε πανηγυράκι σημειώσεων, πάρτυ κλπ). Πολύ περισσότερο οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποτελούν ένα πραγματικό πολιτικό δημοψήφισμα για τη νεολαία. Τη νεολαία αυτή που είχε την τύχη και την ατυχία να ζει στην περίοδο της πιο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Ατυχία γιατί το μόνο μέλλον που ''ανοίγεται'' μπροστά της είναι το μέλλον των voucher, της ανεργίας, των πανεπιστημίων υποταγμένων στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Τύχη γιατί αυτή η νεολαία που πλήττεται καθημερινά απο τις πολτικές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ είναι αυτή που μπορεί μαζί με το εργατικό-λαϊκό κίνημα να φέρει τούμπα τα σχέδια τους! Να επιλέξει το δρόμο της ανατροπής, το δρόμο μιας άλλης κοινωνίας!

Τι κρίνεται, όμως, στις φετινές φοιτητικές εκλογές;

•                     Με τι όρους θα συνεχίσουμε την αντιπαράθεση με κυβέρνηση και Ε.Ε για την ανατροπή του πανεπιστημίου-επιχείρηση που μας επιβάλλουν.

•                     Αν θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, τα τσιράκια του Σαμαρά και της κυβέρνησης μέσα στις σχολές μας, ή θα τελειώνουμε μια και καλή με αυτούς που προωθούν τον εκφυλισμό του φοιτητικού κινήματος.

•                     Αν θα συναινέσουμε στο μαύρο εργασιακό μέλλον που μας ετοιμάζουν, το μέλλον των voucher και των “κοινωφελών” προγραμμάτων εργασίας ή θα επιλέξουμε την ανατροπη τους.

•                     Αν ο φοιτητικός σύλλογος θα γίνει πραγματική ασπίδα που θα προστατεύει τους φοιτητές και όπλο στα χέρια τους για να επιβάλλει τις ανάγκες τους ή παραμάγαζο των καθεστωτικών παρατάξεων, κατοικίδιο στα καλύτερα κυβερνητικά σαλόνια.

•                     Αν θα σκύψουμε το κεφάλι απέναντι στην καταστολή των ελευθεριών μας, στις απαγορεύσεις πορειών και απεργιών, στα χημικά και στις συλλήψεις ή αν θα δηλώσουμε ότι είμαστε εδώ έτοιμοι να ανατρέψουμε τα σχέδια τους.

•                     Αν, τελικά, η νεολαία θα επιλέξει το “μονόδρομο” των 300 ευρώ και πες και ευχαριστώ, την απλή καταδίκη και παθητική αγανάκτηση, τους επίδοξους σωτήρες και διαχειριστές της μιζέριας μας μέσα στα πλαίσια του βάρβαρου αυτού συστήματος, δηλαδή το δρόμο της υποταγής, ή θα επιλέξει το δρόμο της σύγκρουσης, της ανυπακοής και της ανατροπής.

Στις 7 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε

Ενωτική Πρωτοβουλία Σ.Α.Φ-Κ.ΑΡ.ΦΙ.

Ε.Α.Α.Κ.

•    Για ένα μέλλον χωρίς μνημόνια, χρεός, ευρώ και Ε.Ε.

•    Για να τελειώνουμε με τις καθεστωτικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ

•    Για ζωντανούς και οργανωμένους συλλόγους στα χέρια των φοιτητών.

•    Για να έχουμε όλοι το δικαίωμα να σπουδάσουμε. Για να μην μας πετάξουν έξω από τις σχολές μας. Για να δουλέψουμε με αξιοπρέπεια.

•    Για ένα μαχητικό, δυνατό και νικηφόρο φοιτητικό κίνημα, πολιτικά επικίνδυνο για τους κυρίαρχους, που θα μπορεί να πετυχαίνει νίκες στο σήμερα και να επιβάλλει τις ανάγκες μας.

•    Γιατί δεν θέλουμε κανένας να αποφασίζει για εμάς χωρίς εμάς. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Επιλέγουμε να πάει αλλιώς!

•    Γιατί ξέρουμε ότι ο κόσμος δεν αλλάζει από τη μία στιγμή στην άλλη μέσω των εκλογών αλλά έτσι διαμορφώνονται οι όροι με τους οποίους θα δώσουμε τους αυριανούς μας αγώνες.

Στις 7 Μάη παίρνουμε θέσεις μάχης! Ενισχύουμε την ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά των μαχητικών, ανυποχώρητων αγώνων επιβολής, για ένα μέλλον βασισμένο στις ανάγκες της νεολαίας και των εργαζόμενων, για μία άλλη κοινωνία έξω από το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης!

Ερωτηματολόγιο ΔΑΠ : Παιδεία για τις ανάγκες του κεφαλαίου ή της κοινωνίας ;

  Ε, όχι και να λέει η ΔΑΠ για φοιτητικό κίνημα και να βγάζει διθυράμβους ενάντια στα κόμματα ! Γιατί ενόψει φοιτητικών εκλογών η ΔΑΠ, ο πολιτικός  εκφραστής των συμφερόντων της κυβέρνησης και του κεφαλαίου θέτει ερωτηματολόγια στους φοιτητές, παροτρύνοντάς τους να ασχοληθούν ξαφνικά με την “πολιτική”; Άραγε τι είναι πολιτική για την ΔΑΠ, τι είναι φοιτητικό κίνημα, τι είναι φοιτητικές και εκλογές γενικώς, τι σημαίνει εν τέλει οργανωνόμαστε στους συλλόγους για να διεκδικήσουμε ;

  Η καμπάνια της ΔΑΠ περιέχεται στη διαδικτυακή συμπλήρωση ερωτηματολογίου. Για μισό λεπτό… Διαδικτυακή;! Γιατί, άραγε, η ΔΑΠ επιλέγει ξανά να αξιοποιήσει την απρόσωπη συμπλήρωση ερωτηματολογίου, όπου μπορεί να μπει όποιος θέλει, όσες φορές θέλει, να απαντήσει ό,τι θέλει και οι απαντήσεις του να γίνουν δεκτές κάθε φορά, επηρεάζοντας τα στατιστικά αποτελέσματα ; Το ίδιο δεν έκανε η ΔΑΠ και στον αγώνα των διοικητικών, με τη συλλογή υπογραφών, όπου μπορούσε ο καθένας να συμπληρώσει απλά ένα όνομα και να υπογράψει την έκκληση να ανοίξουν επιτέλους τα πανεπιστήμια ; Και απ’ ότι φάνηκε οι δεκάδες χιλιάδες υπογραφές που ισχυρίζεται ότι συνέλλεξε η παράταξη της ΝΔ, που ενίσχυαν το σχέδιο απολύσεων της κυβέρνησης και δεν έχασαν την ευκαιρία να αναφέρουν τα «παπαγαλάκια» των ανεξάρτητων –κατά τα άλλα- ΜΜΕ, δεν μεταφράστηκαν σε κάτι παραπάνω από λίγες δεκάδες θλιβερούς ΔΑΠίτες, στο κάλεσμα για απεργοσπαστική συγκέντρωση στα Προπύλαια. Πολύ λιγότερους σίγουρα απ’ τους συγκεντρωμένους αγωνιζόμενους φοιτητές και εργαζόμενους, που ποτέ δεν πρόβαλλαν τα ΜΜΕ!

  Όμως πάμε στην ουσία της καμπάνιας της ΔΑΠ ΝΔΦΚ. Πρώτα απ΄ όλα τί είναι αυτό που διεκδικούμε όλοι μαζί, με μπροστάρη τη ΔΑΠ ΝΔΦΚ ; Οι φοιτητές της κάθε σχολής καλούνται να κάνουν “όργανα διεκδίκησης τους φοιτητικούς τους συλλόγους” ώστε να «υπηρετούν αποκλειστικά το πανεπιστήμιο, τη σύνδεσή του με την αγορά εργασίας, την ανάπτυξη του ερευνητικού έργου, τη συνεχή επιστημονική εξέλιξη» , «να βγουν μπροστά», ώστε να προωθήσουν (!) «τις αλλαγές που θα αναβαθμίσουν την Τριτοβάθμια εκπαίδευση», κάτι που «οι φοιτητικές παρατάξεις παλιότερα, φοβούμενες το πολιτικό κόστος, δεν το έκαναν». Δηλαδή, με λίγα λόγια, η ΔΑΠ ΝΔΦΚ ζητά να διεκδικήσουμε, μαχητικά, «ενώνοντας τις φωνές μας» το νέο, ολοκληρωτικά παραδομένο στην κοινωνία της αγοράς επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Γιατί δεν θέτει όμως την πραγματική ερώτηση στους φοιτητές ; Θέλετε πανεπιστήμιο που να μπορούν να σπουδάσουν όλοι, ανεξάρτητα απ’ την οικονομική τους κατάσταση ή πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς ; Πανεπιστήμιο για τις ανάγκες των επιχειρήσεων ή για τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας ;

  Μπορεί να μην θέτει τέτοια ερωτήματα, όμως η φοιτητική παράταξη της ΝΔ, τόσα χρόνια έχει δώσει τις δικές της απαντήσεις! Όταν στο σχέδιο Αθηνά έμπαιναν λουκέτα σε ΑΕΙ και ΤΕΙ σε όλη τη χώρα και φοιτητές πετάγονταν στο δρόμο η ΔΑΠ έκανε τικ στην απάντηση : Μεταρρυθμίσεις ! Στον αγώνα εργαζομένων και φοιτητών ενάντια στις διαθεσιμότητες – απολύσεις των εργαζομένων στα πανεπιστήμια που δημιουργούσαν ένα διαλυμένο τοπίο στα πανεπιστήμια, τα οποία θα υπολειτουργούσαν μαζί με την υποχρηματοδότηση που θα έφερνε κι άλλα λουκέτα σε τμήματα και σχολές μη κεδροφόρες για το κεφάλαιο, η ΔΑΠ έκανε τικ στην απάντηση : Ανοιχτές Σχολές! Όταν έρχονται αξιολογήσεις, για να δημιουργήσουν τη βάση δεδομένων, με βάση την οποία θα επιλεγούν ποια θα είναι τα επόμενα ΑΕΙ και ΤΕΙ που θα κλείσουν, ως άχρηστα για το κεφάλαιο, η ΔΑΠ κάνει τικ στην απάντηση : Λουκέτα! Κάθε φορά, που η κυβέρνηση και η ΕΕ βάζουν σχέδιο για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, είτε με το νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, είτε με τον Οργανισμό και τους εσωτερικούς κανονισμούς, η ΔΑΠ κάνει τικ στην απάντηση : ΝΑΙ σε όλα !

  Πιο θρασεία παρά ποτέ η πρόταση για συγκρότηση φοιτητικού «κινήματος» (!!!) με αίτημα την πλήρη εφαρμογή όλων των νόμων και των κατευθύνσεων της ΕΕ για την παιδεία. Ακόμη πιο ολοκληρωμένη από την καμπάνια της ΔΑΠ για φοιτητές (μέλη του συλλόγου όπως τον αντιλαμβάνονται αυτοί) είναι αυτή του Υπουργείου Παιδείας (και δια βίου μάθησης όπως έχει μετονομαστεί…).Στο πνεύμα των προγραμμάτων επιχειρηματικότητας όπως λέγονται, το Υπουργείο καλεί τους πολίτες να οικοδομήσουν την «κοινωνία της γνώσης».

  Είναι ξεκάθαρο τι σημαίνει γνώση και τι πολιτική για τους εκφραστές αυτού του παράλογου συστήματος! Μας ζητούν με θράσος να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα του κεφαλαίου! Να αφήνουμε την πολιτική που θα έπρεπε να γίνεται από τους συλλόγους μας για τους ίδιους και για όλη την κοινωνία, να γίνεται πολιτική συμφωνία, απουσία πολιτικής συζήτησης στις Γενικές Συνελεύσεις μας, στα σχέδιά τους! Στα κοινά τους σχέδια με την κυβέρνηση και κάθε κυβέρνηση που σε συνεργασία με την ΕΕ και κάθε ολοκλήρωση,  για τον αποκλεισμό μας από μόρφωση, δουλειά, δημοκρατικά δικαιώματα, αφού μόνο από αυτό το δρόμο κερδίζουν εις βάρος της πληττόμενης πλειοψηφίας της κοινωνίας!

  Βέβαια, δεν πρέπει να προσπεραστεί και το κομμάτι της καμπάνιας της ΔΑΠ, που καλεί σε αγώνα ενάντια στα κόμματα ! Και αν η πρώτη απορία που γεννιέται σε κάθε έναν από μας είναι, πώς μπορεί η ΔΑΠ ΝΔΦΚ, η φοιτητική παράταξη του κόμματους που συγκυβερνά, δηλαδή της ΝΔ, να απορρίπτει ξαφνικά τα κόμματα, η ουσία βρίσκεται στη δεύτερη σκέψη. Η ΔΑΠ δεν αποφάσισε ξαφνικά να ανεξαρτητοποιηθεί, να σηκώσει μπαϊράκι ενάντια στη ΝΔ και τη συγκυβέρνηση, λόγω των αντεργατικών πολιτικών που επίβάλλουν μαζί με την ΕΕ στην κοινωνία. Επιχειρεί να επικοινωνήσει με ένα κομμάτι της νεολαίας, που βιώνοντας την κρίση, τη διάλυση της κοινωνίας και το μέλλον που μας ετοιμάζουν, κατηγορεί όλα τα κόμματα, ως υπαίτια για την κρίση. Όμως αυτό το θεωρητικό σχήμα έχει εξοπλίσει ιστορικά το οπλοστάσιο του φασισμού, αλλά και της Χρυσής Αυγής με τους «αλήτες προδότες πολιτικούς» και φυσικά δεν είναι τυχαία αυτή η φασιστικής έμπνευσης ρητορεία της ΔΑΠ, αφού μέσα της κρύβει τους φασίστες στα πανεπιστήμια, καταγγέλλοντας συγχρόνως τη βία των «δύο άκρων» ! Στην πραγματικότητα όμως, η κρίση δεν είναι των κομμάτων γενικά, αλλά των κομμάτων που εξυπηρετούν τα αστικά συμφέροντα και μας έφτασαν ως εδώ, για να συνεχίσει να βγάζει κέρδη το κεφάλαιο. Αλλά και πάλι η ρίζα του προβλήματος δεν είναι στα κόμματα, ούτε η λύση θα δοθεί με κάποια άλλη κυβέρνηση. Το πρόβλημα είναι το ίδιο το σύστημα, που χρειάζεται να ανατραπεί για να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον, με την εξουσία και τον πλούτο στα χέρια αυτών που τον παράγουν.

  Όμως το φοιτητικό κίνημα τόσα χρόνια έχει συμπληρώσει τα δικά του ερωτηματολόγια! Σε κάθε αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και στην πάλη για τις ανάγκες μας, έχουμε κάνει τικ στην απάντηση : Αγώνας! Από τον αγώνα για να μπορούμε να σπουδάσουμε όλοι δωρεάν, μέχρι τον αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, ενάντια στην κατάργηση του άρθρου 16 το 2006-2007, ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, στο σχέδιο Αθηνά, στις διαθεσιμότητες – απολύσεις των εργαζόμενων στα πανεπιστήμια, αλλά και ενάντια στην κυβέρνηση και την ΕΕ, που θέλουν να μας κάνουν τη γενιά της ανεργίας και της μετανάστευσης, έχουμε κάνει τικ στην απάντηση : Συλλογικοί ανυποχώρητοι αγώνες, για την επιβολή των αναγκών μας !

  Η ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος είναι ο δρόμος για να δώσουμε νέες απαντήσεις αγώνα :

  Ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων, του κυττάρου του φοιτητικού κινήματος! Όσο κι αν φαίνεται να ενδιαφέρεται η ΔΑΠ για τις γενικές συνελεύσεις στην καμπάνια της, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η ΔΑΠ είναι αυτή που δεν πατάει στις γενικές συνελεύσεις, μποϋκοτάροντάς τις με αυτόν τον τρόπο, ενώ σε όσες σχολές έχει μεγάλη δύναμη εκλογικά, δεν αφήνει να διεξαχθούν καν γενικές συνελεύσεις! Κόντρα σε αυτές τις λογικές πρέπει να παλέψουμε για την ανασυγκρότηση των φοιτητικών μας συλλόγων, με όλη την εξουσία στις γενικές συνελεύσεις ! Για να γίνουν οι φοιτητικοί σύλλογοι η «ασπίδα» μας, που θα καλύπτουν τις ανάγκες μας για να μπορούμε να σπουδάσουμε όλοι, αλλά και το «δόρυ» μας στην αντεπίθεση ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση, τις διαγραφές φοιτητών, το κόψιμο της φοιτητικής μέριμνας, ενάντια  στην κυβέρνηση και την ΕΕ, αλλά και για να μην γίνουμε η γενιά της ανεργίας και της μετανάστευσης!

  Όμως χρειάζεται και ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος ! Απέναντι στη νέα κατάσταση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου, χρειαζόμαστε ένα νέο φοιτητικό κίνημα, που να παλεύει ενιαία, με αγώνες επιβολής και όχι απλής διαμαρτυρίας, με πολιτικά επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο, που να στοχεύει την κυβέρνηση, την ΕΕ, αλλά και το κεφάλαιο, για τα συμφέροντα των οποίων θυσιάζονται το δικαίωμά μας να μπορούμε να σπουδάσουμε, να εργαστούμε και να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Χρειαζόμαστε ένα φοιτητικό κίνημα, που θα εκφράζεται μέσα απ’ τις γενικές του συνελεύσεις και στη βάση αυτών θα εκφράζεται και πανελλαδικά, κόντρα στις λογικές συγκρότησης ΕΦΕΕ, του γραφειοκρατικού οργάνου, που διαμορφώνεται απ’ τις φοιτητικές εκλογές και ξαναβάζει στο τραπέζι η ΔΑΠ! Δεν χρειαζόμαστε ένα γραφειοκρατικό όργανο του φοιτητικού κινήματος, που θα λειτουργήσει σαν τροχοπέδη στους αγώνες! Χρειαζόμαστε ένα δυναμικό φοιτητικό κίνημα, που σε κοινό βηματισμό με το εργατικό κίνημα, να δώσουν μάχη για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου !

Και φυσικά για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται αγώνας για τις ανάγκες μας, αλλά και αγώνας για να πεταχτούν έξω απ’ τις σχολές μας οι επιχειρήσεις, οι εργολαβίες και οι τσάτσοι της ΔΑΠ ΝΔΦΚ !

Εκπαιδευτική ημερίδα ΔΑΠ - Δάσκαλοι σε ποιο σχολείο όμως ;

Αποτελέσματα εκλογών 2013 του Φοιτητικού Συλλόγου "Κώστας Βάρναλης"

                                  2013                                   2012                               Μεταβολή
Παράταξη       Ψήφοι        Ποσοστό         Ψήφοι         Ποσοστό          Ψήφοι      Ποσοστό 

Σύνολο          2119                                   2379                                       -260

'Εγκυρα         2085                                   2329                                       -244

Άκυρα                34            1,60%               50                2,10%            -16            +0,5%

Λευκά                32            1,53%               27                 1,16%            +5          +0,38%

ΔΑΠ               736            35.30%            963               41,35%           -227        -6,05%

ΠΚΣ               507            24,32%            491                21,08%           +16          +3,23%

ΕΑΑΚ            438            21,01%            294               12,62%           +144        +8,83%

ΠΑΣΠ            170             8,15%              332               14,26%           -162         -6,10%

ΑΡΕΝ            138             6,62%             186                  7,99%            -48            -1,37%

ΠΟΡΕΙΑ          43             2,06%               25                  1,07%            +18           +0,99  

Αγ. Κινήσεις    21            1,01%               11                   0,47%            +10          +0,53%

Όχι άλλο εσείς, τώρα εμείς αποφασίζουμε!

στις 17 Απρίλη τσακίζουμε την παράταξη της τρόικα στα πανεπιστήμια!

  ΔΑΠ

ΟΧΙ ΕΣΕΙΣ. ΕΜΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

Η ΔΑΠ- ΝΔΦΚ, η φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, του κυρίαρχου κόμματος της τρικομματικής κυβέρνησης, έβγαλε μια σύντομη ανακοίνωση για τις φοιτητικές εκλογές. Η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ είναι οι κυβερνητικές παρατάξεις στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, οι υπερασπιστές των μνημονίων και των μέτρων εξαθλίωσης των τελευταίων ετών. Οι παρατάξεις που γιγαντώθηκαν τόσα χρόνια μέσα από τα πάρτι, τα ρουσφέτια και τις επαφές με το κομματικό κατεστημένο, τα χρήματα από τα κομματικά ταμεία που είχαν κλαπεί από τους γονείς και τα αδέρφια μας. Είναι οι παρατάξεις από τις οποίες πέρασαν οι υπουργοί και οι βουλευτές που ψηφίζουν κάθε φορά «Ναι σε όλα», τα πιστά σκυλιά της τρόικα και του ΔΝΤ, οι προϊστάμενοι των κρατικών και παρακρατικών ταγμάτων ασφαλείας. Τι θέλουν λοιπόν να μας πουν τώρα;

Η αφίσα και η ανακοίνωση της ΔΑΠ

 

« 17 Απριλίου Φοιτητικές εκλογές

Σήμερα, με την κοινωνία να αλλάζει και τις μεταρρυθμίσεις να δημιουργούν προσδοκίες για μία σύγχρονη χώρα, τα ελληνικά Πανεπιστήμια πρέπει να βρεθούν στην πρώτη γραμμή των αλλαγών.
Στις φετινές φοιτητικές εκλογές, το μήνυμα πρέπει να είναι καθολικό και ξεκάθαρο. Ναι στη δημιουργία μίας σύγχρονης ανώτατης εκπαίδευσης συνδεδεμένης με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.
Ναι σε Συλλόγους Φοιτητών, που θα είναι χρήσιμοι στο κοινωνικό σύνολο και την ακαδημαϊκή κοινότητα.
Ναι σε μια νεολαία που δουλεύει, προτείνει και διεκδικεί μια Ελλάδα με ευκαιρίες.
Στην προσπάθεια μας αυτή δεν αναζητούμε εχθρούς. Αναζητούμε συμμάχους με κοινό όραμα να αφήσουμε πίσω τα λάθη του παρελθόντος και να δημιουργήσουμε ένα μέλλον που να αξίζει σε νέους ανθρώπους με όρεξη να προσφέρουν στον τόπο τους.
Στις 17 Απριλίου λοιπόν,
αποφασίζουμε για Πανεπιστήμια συνδεδεμένα με την αγορά εργασίας, ανοιχτά στην ιδιωτική χρηματοδότηση και δύναμη τους την αξιολόγηση
αποφασίζουμε και κάνουμε ισχυρή τη δική μας γενιά κόντρα στη μιζέρια και το λαϊκισμό.

Στις 17 Απριλίου αποφασίζουμε ΔΑΠ-ΝΔΦΚ»

—————————————————————————————————————————————————

Κι εμείς τους απαντάμε.

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΕΣΕΙΣ. ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ 

Τόσο καιρό εσείς αποφασίζατε. Και καταδικάσατε εμάς, τους φίλους μας, τους γονείς μας, τους γείτονες μας, στην ανεργία και την πείνα. Είστε οι κυβερνήσεις, τα κατεστημένο στο πολιτικό σύστημα, τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Δεν έχετε κάτι άλλο να μας προσφέρετε ή να μας υποσχεθείτε. Την πολιτική σας την ξέρουμε, τη ζούμε στο πετσί μας εδώ και χρόνια. Τώρα πρέπει εμείς να αποφασίσουμε. ΓΙΑ ΕΜΑΣ. Όχι για τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους ή τα κομματικά επιτελεία.

Σήμερα, η κοινωνία δεν αλλάζει, ούτε οι μεταρρυθμίσεις δημιουργούν προσδοκίες. Πόσο ανήθικα, ντοπαρισμένα από την εξουσία ανθρωπάκια είστε για να λέτε κάτι τέτοιο; Σήμερα, η κοινωνία διαλύεται, όσα χτίζανε τόσα χρόνια οι άνθρωποι γκρεμίζονται σε μια στιγμή. Ποιες προσδοκίες; Κάθε μέρα ένας φίλος μας μεταναστεύει, ένας γνωστός αυτοκτονεί, πέφτει στα ναρκωτικά, καταθέτει τα όπλα. Οι συνάδελφοι μας, έφυγαν από τη ζωή προσπαθώντας να ζεσταθούν. Έχετε ξεπουλήσει το μέλλον μας στις τράπεζες και τους πλούσιους και μιλάτε για προσδοκίες; Η μόνη ελπίδα και προσδοκία μας είναι να σας ρίξουμε, να σας στείλουμε όλους στο διάολο και να φτιάξουμε μια νέα ζωή, μια νέα κοινωνία με ανώτερη αξία τις ανάγκες μας και όχι το κέρδος. Και ναι, τα πανεπιστήμια πρέπει να βρεθούν στην πρώτη γραμμή, όχι όμως των αλλαγών που υλοποιείτε εσείς καθημερινά και μας βυθίζουν στην κόλαση. Αλλά στην πρώτη γραμμή για την ανατροπή, για την πάλη και την αλληλεγγύη. Στην πρώτη γραμμή, ώστε η γνώση και η έρευνα να τεθούν στην υπηρεσία της κοινωνίας.

Βεβαίως και οι φετινές εκλογές, πρέπει να έχουν ξεκάθαρο και καθολικό μήνυμα. Όχι όμως υπέρ της υποταγής του πανεπιστημίου στις ανάγκες των μεγαλοεπιχειρηματιών, των πολυεθνικών και των τροϊκανών. Το πιο μεγάλο μήνυμα θα είναι η καταδίκη αυτών που  ευθύνονται για την κατάντια μας. Των κυβερνητικών παρατάξεων της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Θα αφήσουμε και αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη; Θα αφήσουμε την επομένη των εκλογών, τους μισητούς εκπροσώπους της κυβέρνησης και του ΔΝΤ να χαίρονται για τα ποσοστά των παρατάξεών τους και την υποτιθέμενη αποδοχή της πολιτικής τους;

Μιλάτε εσείς για συλλόγους χρήσιμους στην κοινωνία; Τι εννοείτε; Εργαλεία στα χέρια του κράτους για να δολοφονούν καλύτερα τους εργαζομένους και τη νεολαία; Μιλάτε εσείς; Που φοβάστε και προσπαθείτε να μπλοκάρετε τις μαζικές διαδικασίες δημοκρατικής λήψης αποφάσεων των φοιτητών και σπουδαστών. Που θέλετε παραμάγαζα διαπλοκής με καθηγητές, σημειώσεις, μαθήματα κ.α.; Που θέλετε να αποβλακώσετε τη νέα γενιά και να βγάλετε χρήματα θεωρώντας ότι το μόνο που τη νοιάζει είναι τα πάρτι και το ατομικό βόλεμα; Μιλάτε εσείς στους φοιτητές που θέλετε να τους κλείσετε ή να συγχωνεύσετε τις σχολές τους; Που τους κόβετε τη σίτιση και τη στέγαση; Που τους βάζετε να πληρώνουν για τις σπουδές τους; Όχι, οι μαχητικοί και δημοκρατικοί φοιτητικοί σύλλογοι ήταν μια κατάκτηση που κερδήθηκε με αγώνες από το Πολυτεχνείο μέχρι σήμερα κι εσείς θέλετε να την καταργήσετε, μαζί με το άσυλο, μαζί με κάθε δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης. Ενώ εμείς τους χρειαζόμαστε τους συλλόγους για να παλεύουμε και να ανατρέπουμε τα σχέδια σας σε εκπαίδευση και εργασία αλλά και για να μαθαίνουμε τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη, να φτιάχνουμε δομές αλληλοβοήθειας και επιβίωσης.

Μιλάτε εσείς για τη νεολαία που δουλεύει και τις νέες ευκαιρίες. Τέτοιο είναι το θράσος σας; Που με την πολιτική σας, η ανεργία στους νέους εκτοξεύτηκε στο 60%; Που κάθε μέρα, φεύγουν οι φίλοι μας και τα αδέρφια μας για τη νέα μετανάστευση; Εσείς που καταστρέφετε τα όνειρα και τις ικανότητες ολόκληρων γενεών, μιλάτε για «ανάπτυξη» και «ευκαιρίες» και εννοείτε καμένη γη, μισθούς πείνας, συνθήκες Κίνας, εργασιακούς παραδείσους για το κεφάλαιο και κάτεργα για τους εργαζόμενους.

Δεν αναζητάτε, λέτε εχθρούς, αλλά συμμάχους. Όμως εσείς είστε ο εχθρός. Και στην κατοχή πολλοί έλεγαν ότι οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, και οι κατακτητές αναζητούσαν συμμαχίες. Όμως εμείς δεν τρώμε άλλο κουτόχορτο. Ο πρώτος εχθρός μας είναι η τρικομματική κυβέρνηση της συμφοράς και οι υποστηρικτές της. Εσείς. Τίποτα καλό δεν μπορεί να έρθει με την συνεργασία ή την ανοχή σε εσάς. Ο μόνος δρόμος είναι η σύγκρουση. Όμως πράγματι χρειάζονται συμμαχίες. Χρειάζεται ενότητα και πάλη όλων των φοιτητών και φοιτητριών, όλων των σπουδαστών και σπουδαστριών, μαζί με τους μαθητές, τους άνεργους, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους. Όλοι μαζί μπορούμε να τους ανατρέψουμε, μπορούμε να ανοίξουμε το δρόμο σε μια νέα κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, πείνα και πολέμους. Εμείς αυτό το δρόμο θέλουμε να διαβούμε. Μας λένε τα τσιράκια της τρόικα ότι έχουν όρεξη να βοηθήσουν τον τόπο. Εμείς ξέρουμε ότι για τον τόπο μας, αλλά και για όλο τον κόσμο, πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Και ξέρουμε ότι δε θα είμαστε μόνοι. Καλούμε δίπλα μας, ακόμα και όσους μπορεί να έχουν κατά καιρούς διαφωνήσει σε κάποια επιλογή μας, ωστόσο γνωρίζουν ότι μόνο με την πάλη και τη αξιοπρέπεια μπορούμε να χτίσουμε μαζί ένα διαφορετικό αύριο.

Στις 17 Απριλίου λοιπόν, αποφασίζουμε να φέρουμε τα πανεπιστήμια και τη νέα γενιά στην πρώτη γραμμή για την μεγάλη ανατροπή της σημερινής κόλασης. Δεν αφήνουμε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Ήρθε η ώρα να αλλάξουν οι συσχετισμοί. Ήρθε η ώρα να υποστούν ένα βαρύ πλήγμα οι δυνάμεις των μνημονίων, της Ε.Ε. και της τρόικα στα πανεπιστήμια, η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ. Θα δώσουμε τη δυνατότητα στους τεχνοκράτες των Βρυξελών και στα κομματικά επιτελεία να χαμογελάνε χαιρέκακα πιστεύοντας ότι στα πανεπιστήμια περνάει η πολιτική τους; Είναι δυνατόν, μετά από τρία χρόνια μνημονιακής καταστροφής, μετά από ένα χρόνο της τρικομματικής κοινοβουλευτικής χούντας, να παραμένουν στις πρώτες εκλογικές θέσεις οι κομματικοί θίασοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ; Δεν αφήνουμε την ευκαιρία να τους μαυρίσουμε, να τους καταδικάσουμε.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος της αδιαφορίας, της αποχής, της ατομικής πορείας οδηγεί στον ίδιο γκρεμό που οδηγεί και η συνέχιση αυτής της πολιτικής. Πρόκειται ουσιαστικά για αποδοχή, σύμπραξη στη δολοφονία όλης της γενιάς μας.

Για αυτό στις 17 Απρίλη επιλέγουμε το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα.

Ψηφίζουμε- στηρίζουμε ΕΑΑΚ

(Από το ιστολόγιο η Λέσχη )