Κείμενο - Απόφαση ΕΑΑΚ Αθήνας

Βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη καμπή για την εφαρμογή του 3ου μνημονίου λίγους μήνες μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη. Αυτή την στιγμή καλούμαστε να δράσουμε μέσα σε ένα πολιτικά συμπιεσμένο χρόνο όπου τα μέτωπα που ανοίγονται μπροστά μας διαδέχονται το ένα με το άλλο με αστραπιαία ταχύτητα και με παράλληλο τρόπο. Αν μπορούμε με κάποιο τρόπο να αναλύσουμε σε ποια επίδικα αποκρυσταλλώνεται πιο εμφατικά το βάθος και η ποιότητα της επίθεσης στα λαϊκά στρώματα και ειδικά στην νεολαία, αυτό θα ήταν το νέο ασφαλιστικό, η επίθεση στην παιδεία, ιδιαίτερα με αιχμή το νόμο Φίλη και το προσφυγικό ζήτημα. Άλλωστε, τοποθετούμαστε σε μια χρονική στιγμή κομβική και ιδιαίτερα κρίσιμη για την εξέλιξή μιας σειράς κινητοποιήσεων που έχουν ξεπηδήσει τόσο σε ευρύτερο επίπεδο (ασφαλιστικό-απεργίες, προσφυγικό-αντιπολεμικό) αλλά και σε επίπεδο σχολών, ιδρυμάτων και φοιτητικών κινητοποιήσεων (προγράμματα σπουδών, εθνικός διάλογος για την παιδεία-νόμος Φίλη και αναδιάρθρωση στις σχολές). Τα σχήματα της ΕΑΑΚ οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρες απαντήσεις απέναντι στις προκλήσεις και τα επίδικα της περιόδου.

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ
Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και η ευρύτερη αποσταθεροποίηση στο χώρο της Μέσης Ανατολής, έχουν οδηγήσει στο αιματοκύλισμα των λαών, σε τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών και το ξερίζωμα χιλιάδων ανθρώπων απο τη χώρα τους. Η εγκληματική πολιτική της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ αποκρυσταλλώνεται στα πολύνεκρα ναυάγια στο Αιγαίο και στους υπερυψομένους φράχτες στα σύνορα της “Ευρώπης των λαών και της αλληλεγγύης”. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των χωρών της ακολουθούν απέναντι στους πρόσφυγες όλο και πιο εχθρικές, συντηρητικές πολιτικές εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών. Οι αποφάσεις για κατασχέσεις χρημάτων και προσωπικών ειδών των προσφύγων, το μαρκάρισμα στις πόρτες των σπιτιών όπου κατοικούν πρόσφυγες, οι αποφάσεις για μαζικές απελάσεις δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά αυταρχικά μέτρα στο όνομα μιας δήθεν “ασφάλειας” από τους “ξένους” παραπέμποντας στις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Οι ξενοφοβικές και ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων συμπληρώνονται και απο τις επιθέσεις νεοναζιστικών ομάδων στους πρόσφυγες σε μια σειρά χωρών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ευθυγραμμίζεται με αυτές τις εγκληματικές πολιτικές με τα νατοϊκα πλοία να αρμενίζουν στο Αιγαίο, μετά την πρόσφατη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας.

Όλα αυτά δηλαδή στη βάση της σκληρής λογικής ενός ερμητικά κλειστού φρουρίου που επιτρέπει στοχευμένα τη διέλευση στη ευρωπαϊκή γη πολύ μικρού αριθμού διωκόμενων από εμπόλεμες χώρες της Αφρικής και της Ασίας, στη λογική της άμεσης ενσωμάτωσής τους στο φθηνό εργατικό, ελαστικά εργαζόμενο και πλήρως εκμεταλλεύσιμο δυναμικό των χωρών της ΕΕ, ενώ το υπόλοιπο το αφήνει στη μοίρα του. Αυτό τον στόχο εξυπηρετούν οι κεντρικά σχεδιαζόμενες ευρωπαϊκές πολιτικές για: (α) σαφή διάκριση ανάμεσα σε πρόσφυγες και μετανάστες, (β) ενδυνάμωση της Frontex και των δυνάμεων αποτροπής της θαλάσσιας μετακίνησης και στρατιωτικοποίηση των θαλάσσιων συνόρων τόσο στο Αιγαίο όσο και ευρύτερα στη Μεσόγειο, (γ) δημιουργία hotspots στα νησιά του Αιγαίου και αλλού για έναν διοικητικά αποτελεσματικό διαχωρισμό μεταξύ των προσφύγων και μεταναστών, με τους δεύτερους να απελαύνονται με ταχείες διαδικασίες και (δ) ανάθεση ρόλου χωροφύλακα στο ΝΑΤΟ με την αποστολή στο Αιγαίο για την ενίσχυση των πολιτικών αποτροπής και αποθάρρυνσης της διέλευσης των θαλάσσιων οδών του Αιγαίου. Η κίνησή μας στο προσφυγικό ζήτημα πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.

Στον αντίποδα της παραπάνω κατάστασης εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες περιοχών αλλά και πολλοί αλληλέγγυοι έχουν εκφράσει έμπρακτα την ταξική αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες που καταφτάνουν στη χώρα. Το ελπιδοφόρο κίνημα αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί πρέπει να συνεχίσει με αμείωτη ένταση σε ρήξη με λογικές φιλανθρωπίας (βλ. ΜΚΟ, κινήσεις νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ), με κατεύθυνση μπολιάσματος με αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό στίγμα και κατάδειξης των ενόχων κυβέρνησης- ΕΕ-ΝΑΤΟ για τον πόλεμο στην Συρία και το προσφυγικό ζήτημα. Ένα κίνημα που να συντονίζει και θα ενοποιεί τις δομές αλληλεγγύης με απεύθυνση στο ίδιο τον κόσμο του κινήματος, θα εμπλέκει εργατικά σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, εργατικές λέσχες συλλογικότητες και κοινωνικούς φορείς και θα συγκρούεται ιδεολογικά και έμπρακτα με τις φασιστικές φωνές που προσπαθούν να βρουν πάτημα σε τέτοιες στιγμές.

Στην κατεύθυνση αυτή απαιτούμε καμία συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στον πόλεμο, αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και άμεση και πλήρη κάλυψη των αναγκών και των δικαιωμάτων των προσφύγων σε ασφαλή και αξιοπρεπή διαμονή και διέλευση. Κοινός αγώνας ντόπιων και μεταναστών με τα συμφέροντα των πληττόμενων μπροστά για ζωή και ελευθερία.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
Με τον νέο νόμο για το ασφαλιστικό, η αστική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, έρχεται να ολοκληρώσει τη δουλειά που ξεκίνησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Το νέο ασφαλιστικό, αποτελεί ποιοτική τομή για την αστική στρατηγική απέναντι στα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα. Αλλάζει πλήρως το χαρακτήρα της ασφάλισης, καθώς μιλάμε για την μετατροπή του όποιου αναδιανεμητικού χαρακτήρα της σε ανταποδοτική και ατομική υπόθεση του κάθε εργαζομένου. Αποτελεί την πλήρη θεσμική κατοχύρωση και επισφράγιση σε βάθος δεκαετιών των ελαστικών μορφών εργασίας που ξεπήδησαν και εξαπλώθηκαν μέσα στην κρίση και την διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων και συνολικά της κοινωνικής ασφάλισης στο βωμό εξυπηρέτησης του χρέους. Η επίθεση αυτή συμπληρώνει το εργασιακό τοπίο που αντιμετωπίζει κάθε νεολαίος και αυριανός εργαζόμενος, αυτό της ανασφάλιστης εργασίας, της ημιαπασχόλησης, της εργασιακής ευελιξίας, του κοινωνικού επιβιωτισμού, της ανύπαρκτης προστασίας απο τον εργοδότη και της δυνατότητας προάσπισης δικαιωμάτων, του εξοβελισμού απο τις κρατικές δομές και την υγεία, την εξώθηση στην αυτασφάλιση. Σε αυτή την κατεύθυνση η υπέρογκη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών σε συνδυασμό με τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που υπάρχουν στην νεολαία έχουν ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό μια σειράς αποφοίτων απο το επάγγελμα (βλ. δικηγόροι, μηχανολόγοι, οικονομολόγοι).

Απέναντι στην παραπάνω οξυμένη επίθεση, οι κοινωνικές αντιστάσεις που αναπτύχθηκαν δείχνουν ότι οι λαϊκές προσδοκίες παραμένουν ζωντανές και ανεκπλήρωτες, παρά την απο κοινού προσπάθεια κυβέρνησης, ΕΕ και μνημονιακού προσωπικού να τις φιμώσουν. Οι μεγάλες απεργίες και κινητοποιήσεις που ξέσπασαν φαίνεται να αποκλιμακώνονται. Παρά την κάμψη που παρατηρείται στις κινητοποιήσεις ενάντια στο νομοσχέδιο, με μεγάλες ευθύνες των υποταγμένων συνδικαλιστικών γραφειοκρατειών των ΓΣEΕ-ΑΔΕΔΥ καθώς και της στάσης αποκλιμάκωσης και αναδίπλωσης του ΠΑΜΕ, αλλά και της ηγεμονίας της λογικής που εκφράζει συμφέροντα των πιο προνομιούχων κομματιών σε επιμέρους κλάδους που έβγαλαν κινητοποιήσεις (βλ. ΔΣΑ,ΤΕΕ) μιλάμε για έναν αγώνα που πρέπει να ιεραρχηθεί και για την σημασία του αυτή καθ' αυτή ως επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας άμεσα, αλλά και ως προς την κρισιμότητα του για να περάσει η κυβέρνηση το τεστ αξιολόγησης και επομένως για την εφαρμογή του 3ου μνημονίου.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ - Ν/Σ ΦΙΛΗ
Στην κατεύθυνση διάλυσης της προοπτικής αποφοίτου και νεολαίου προωθείται και βαθαίνει απο τη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Σε αυτό το πλαίσιο η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, με το νομοσχέδιο Φίλη, θα έρθει να κλειδώσει αντιδραστικές τομές που επιχείρησε ο ν.Διαμαντοπούλου και λίγο ή πολύ έχουν εμπεδωθεί   σε μια σειρά σχολές και ιδρύματα. Αναδιαρθρώσεις στις σχέσεις σχολής τμήματος, νέος χάρτης συγχωνεύσεων και κατακερματισμού σχολών και γνωστικών αντικειμένων (σχέδιο Αθηνά ΙΙ), αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από το πτυχίο (βλ. διδακτική επάρκεια), νέος τρόπος ένταξης στη τριτοβάθμια, επαναφορά με πιο επιτακτικούς όρους της δια βίου μάθησης (2ετή προγράμματα επανακατάρτισης) είναι κατευθύνσεις που ήδη υλοποιούνται και θα ενταθούν το επόμενο διάστημα για να εναρμονίσουν πτυχία και τις σχολές με τις νέες απαιτήσεις και τα νέα δεδομένα στη σφαίρα της παραγωγής παγιώνοντας το νέο μοντέλο εργαζομένου και τις νέες ελαστικές εργασιακές σχέσεις στο πανεπιστήμιο. Ταυτόχρονα η υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων πιέζει ήδη ασφυκτικά καθηγητές και τις πρυτανείες να επιταχύνουν την εφαρμογή των αναδιαρθρώσεων και να ευθυγραμμιστούν γρηγορότερα με τα πορίσματα των αξιολογήσεων και τις δυνατότητες αύξησης της ανταγωνιστικότητας τομέων και τμημάτων, ποντάροντας την επιβίωσή τους (αύξηση και προσέλκυση κονδυλίων για έρευνα) μέσα από τη μεταφορά των αδιεξόδων της κρίσης στις πλάτες του φοιτητικού σώματος.

Παράλληλα στη διαδικασία αυτοχρηματοδότησης των ιδρυμάτων και των σχολών εντείνεται η όσμωση των πανεπιστημίων με τον επιχειρηματικό κόσμο και ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω σύνδεση της έρευνας με τις επιχειρήσεις. Σε όλα αυτά δεν ξεχνάμε τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης για την εκπαίδευση με τη βούλα του 3ου μνημονίου και της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ και άρα αναμένουμε ότι σε αυτή την κατεύθυνση θα εξειδικευτεί ο νόμος Φίλη, ο οποίος θα διαμορφωθεί μέσα απο τη διαδικασία του Εθνικού Διαλόγου για την παιδεία που βρίσκεται σε εξέλιξη και έχει βγάλει ήδη τα πρώτα πορίσματα. Αυτός ο “διάλογος” είναι προσχηματικός, στημένος ώστε να νομιμοποιήσει τα αναδιαρθρωτικά του πορίσματα. Εξαρχής ναρκοθετημένος από το νόμο Διαμαντοπούλου και τις επιταγές του 3ου μνημονίου, αλλά και λόγω της ίδιας του της σύνθεσης.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Απέναντι σε αυτή την επίθεση η νεολαία, κομμάτι της οποίας είναι οι φοιτητές, πρέπει να βγει μαζικά στο δρόμο στην βάση της συνολικής απουσίας προοπτικής παλεύοντας τα δικαιώματά της σε παιδεία-εργασία- κοινωνική ασφάλιση. Στόχος είναι δηλαδή να συνδεθούν οι αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση με το εργασιακό τοπίο  και τον κόλαφο της ανεργίας συγκροτώντας την νεολαία πίσω από έναν ανυποχώρητο αγώνα για την προοπτική και το μέλλον της. Η συμμετοχή της νεολαίας στον αγώνα ενάντια στο ασφαλιστικό είναι ποιοτικός δείκτης της δυνατότητας συγκρότησης νικηφόρου φοιτητικού κινήματος και σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να εργαστούμε μέσα στους συλλόγους με στόχο να μην περάσει. Οι κινητοποιήσεις και η παρέμβασή μας τόσο για το ασφαλιστικό όσο και για το νομοσχέδιο Φίλη πρέπει να συγκροτεί όρους και να διαμορφώνει προϋποθέσεις στους φοιτητικούς συλλόγους, να μετασχηματίζει τα μπλοκ που μέσα στις σχολές παλεύουν για το πρόγραμμα σπουδών και επιμέρους αναδιαρθρώσεις και στοιχίζονται σε κινητοποιήσεις για την εργασιακή τους προοπτική σε πολιτικά μπλοκ που συστρατεύονται μαζί με τις υπόλοιπες μερίδες της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας έξω απο το πανεπιστήμιο και θα σηκώνει ανάστημα απέναντι στα κεντρικά πολιτικά διακυβεύματα έχοντας αποσταθεροποιητικό ρόλο στην συγκυρία, προτάσσοντας αιτήματα που θα συγκροτούν αντικειμενικά τον αντίποδα στις επιχειρούμενες αναδιαρθρώσεις και θα δίνουν όραμα στην γενιά μας. Παλεύουμε για ένα φοιτητικό κίνημα κόντρα και ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και σε κάθε κυβέρνηση που ψηφίζει μνημόνια και υλοποιεί αστική πολιτική. Ένα φοιτητικό κίνημα πρωτοπόρο και συμπορευόμενο με το εργατικό λαϊκό κίνημα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής μέσα και έξω απο το πανεπιστήμιο, για έναν άλλο δρόμο χωρίς ΕΕ, χρέος, μνημόνια, ευρώ. Ένα φοιτητικό κίνημα αντισυνδιαχειριστικό, κόντρα σε κάθε διάλογο και συνδιαλλάγη με μέλη ΔΕΠ, υπουργείο, κυβέρνηση, που θα στοχεύει στην μαχητική επιθετική διεκδίκηση των αιτημάτων του και αντιαναδιαρθρωτικό με στόχο το μπλοκάρισμα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και την συνολική ανατροπή του ν. Διαμαντοπούλο, της συνθηκης της Μπολόνια και του ΚΕΧΑΕ.

Με βάση τα παραπάνω θα κινηθούμε σε μια διαδικασία αναζωπύρωσης των συλλογικών διαδικασιών με γενικές συνελεύσεις, σε μια κατεύθυνση κινητοποιήσεων για το προσφυγικό μεταναστευτικό ζήτημα. Στις αρχές Απρίλη διερευνούμε την δυνατότητα κινηματικής επανεμφάνισης της νεολαίας μαζί με  τον κόσμο της εργασίας, ενάντια στο ασφαλιστικό αλλά και στις επιμέρους κατευθύνσεις τις εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Σε λογική κλιμάκωσης ενόψει της 48ωρης απεργίας, θέλουμε το φοιτητικό κίνημα να βγει μαζικά στο δρόμο με γενικές συνελεύσεις παντού και κλειστές σχολές. Σε αυτές τις απεργίες το φοιτητικό κίνημα πρέπει να συμμετέχει με ενιαία προσυγκέντρωση των φοιτητικών συλλόγων μακριά απο την προσυγκέντρωση των υποταγμένων συνδικαλιστικών γραφειοκρατειών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Επιδιώκουμε ενιαία πορεία με όλα τα σωματεία και τους εργαζόμενους που απεργούν περιθωριοποιώντας τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ.

ΤΑ ΜΠΛΟΚ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΑΑΚ
Αντιλαμβανόμενοι, την ανάγκη μεγαλύτερης συσπείρωσης δυνάμεων σε μια περίοδο μάλιστα που η σκιαγράφηση ενός πολιτικού και κινηματικού σχεδίου, κοινωνικά γειωμένου και αποδεκτού, φαντάζει δύσκολο έργο σαν Ε.Α.Α.Κ. απευθύνουμε κάλεσμα αγωνιστικής κοινής δράσης και πολιτικής συνεργασίας σε κάθε δύναμη του κινήματος και της μαχόμενης αριστεράς. Επιδιώκουμε, την ενίσχυση της κινηματικής συνεργασίας μπροστά στα επίδικα που γεννιούνται μπροστά μας, ώστε να χτιστούν ανώτεροι πολιτικοί δεσμοί με τα εκάστοτε ρεύματα αναζήτησης (οργανωμένα ή ανένταχτα). Στην ΕΑΑΚ δεν αντιστοιχεί τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο απο το να αποτελέσει σημείο συνάντησης και πόλο έλξης όλης της ριζοσπαστικής αμφισβήτησης εντός του φοιτητικού κινήματος. Οι κοινές κινηματικές πρακτικές και η υγιής πολιτική ζύμωση και ώσμωση των διαφορετικών αντιλήψεων, μπορούν να μετουσιωθούν σε εμβάθυνση των συναγωνιστικών σχέσεων και να βοηθήσουν στην σκιαγράφηση των αναγκαίων δομών και του πολιτικού περιεχομένου για την αναπτέρωση των κινηματικών διεργασιών μέσα στους συλλόγους.

Αντιλαμβανόμαστε ότι η επιτυχία της πρότασης κινηματικής και πολιτικής συνεργασίας κρίνεται πρώτα απ’ όλα στην κοινή μας δράση στους φοιτητικούς συλλόγους και στο δρόμο και στη συνολικότερη προσπάθεια ανασυγκρότησης του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος αλλά και στο αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο στο οποίο εμείς θα επιδιώξουμε πολιτική συμφωνία με αυτές τις δυνάμεις. Πολιτκή συμφωνία πάνω στα εξής: Η κρίση είναι δομική και δεν υπάρχει λύση για τους εργαζόμενους και τη νεολαία εντός συστήματος.
Ηττήθηκε η πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, όμως υπάρχουν δυνατότητες στην περίοδο για συνολική ρήξη με ΕΕ,ευρώ,χρέος,μνημόνια. Απαιτείται το αναγκαίο φοιτητικό κίνημα και η συμπόρευσή του με το εργατικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα με τα χαρακτηριστικά και τους στόχους που περιγράψαμε παραπάνω.
Τέλος καθοριστική είναι η συστράτευση της ΕΑΑΚ, των δυνάμεων και των ανένταχτων αγωνιστών για κοινό αγώνα για την ανασυγκρότηση των συλλόγων και την επανεμφάνιση του φοιτητικού κινήματος που θα παλέψει για τις ανάγκες και τα δικαιώματα της γενιάς μας.

Η παραπάνω διαδικασία θα πρέπει να γίνει με ειλικρινή και συντροφική πολιτική κουβέντα και διαπάλη, χωρίς να υποκρύπτει τις πολιτικές διαφωνίες αλλά στοχεύοντας στην βαθύτερη πολιτική σύγκλιση. Στη λογική αυτή προβαίνουμε σε ανοιχτό κάλεσμα στις μαχόμενες δυνάμεις του φοιτητικού κινήματος και συγκεκριμένα στην ΑΡΕΝ και στο ΑΡΔΙΝ σε κοινές πολιτικές συζητήσεις βάσης. Σε αυτές θα αποτιμηθεί η κοινή πολιτική και κινηματική συμπόρευση και η αποτελεσματικότητα της πολιτικής συνεργασίας καθώς και η διερεύνηση της δυνατότητας εκλογικής συνεργασίας. Όλος αυτό ο διάλογος θα εκτιμηθεί και θα αποτιμηθεί στο διήμερο πριν το Πάσχα όπου τα σχήματα της ΕΑΑΚ θα καταλήξουν γι΄ αυτά τα ζητήματα με ενιαίο και πανελλαδικό τρόπο.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

     Οι παρακάτω δυνάμεις, αναγνωρίζοντας και προβάλλοντας την αναγκαιότητα διεξαγωγής Γενικής Συνέλευσης και υπεράσπισης της ίδιας της λειτουργίας του συλλόγου μας, υπογράφουμε τη συγκεκριμένη ανακοίνωση – καταγγελία, προκειμένου να ενημερώσουμε όλους τους φοιτητές της σχολής για τις εξελίξεις στον σύλλογό μας μετά τη διεξαγωγή της τελευταίας Γενικής Συνέλευσης, η οποία κατέληξε χωρίς απαρτία, αλλά και για την πρωτοβουλία μας να καλέσουμε σε νέα Γενική Συνέλευση με συλλογή υπογραφών!

     Εισαγωγικά θέλουμε να τονίσουμε την αναγκαιότητα να διεξαχθεί μετά από πολύ καιρό Γενική Συνέλευση, η οποία να έχει τελικά απαρτία, ώστε ο φοιτητικός μας σύλλογος να συζητήσει και να πάρει αγωνιστική απόφαση ενόψει της πανεργατικής απεργίας στις 12/11, αλλά και ενόψει του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου. Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτερο αποφασιστικό όργανο του συλλόγου μας και γι’ αυτό θα πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά όλοι οι φοιτητές σε αυτήν!

 

    Όσον αφορά τα τεκταινόμενα της προηγούμενης εβδομάδας: την Τρίτη 3/11 είχε καλεστεί Γενική Συνέλευση του συλλόγου Φιλοσοφικής με απόφαση διοικητικού συμβουλίου. Η Γενική Συνέλευση όμως, δυστυχώς. δεν μπόρεσε να πάρει απόφαση καθώς ο αριθμός των παρευρισκόμενων φοιτητών (193) ήταν κάτω από το όριο της απαρτίας (212). Παρόλα αυτά, το ΜΑΣ -ακριβώς επειδή πλειοψήφησε η πρότασή του- ανακοίνωσε πως ο σύλλογός μας πήρε απόφαση με το αδύναμο, όσο και σαθρό επιχείρημα ότι «αφού πραγματοποιήθηκε συζήτηση και παρευρέθηκαν τόσοι φοιτητές, ο σύλλογος πρέπει να πάρει απόφαση». Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια γενικές συνελεύσεις του συλλόγου μας με αντίστοιχη και μεγαλύτερη συμμετοχή (209 αντί για 212 άτομα) δεν είχαν πάρει απόφαση, με συμφωνία όλων των πολιτικών δυνάμεων που συμμετείχαν στη συνέλευση (και του ΜΑΣ).  Όμως, στο πλαίσιο της προηγούμενης λογικής, το ΜΑΣ πήρε την πρωτοβουλία να κατεβάσει πανό με την υπογραφή του σ.φ. Φιλοσοφικής στην πορεία την Πέμπτη 5/5 και καταψήφισε την πρόταση για τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης την Τετάρτη 11/11 με την πρόφαση πως ο σύλλογος πήρε απόφαση (για συμμετοχή στην απεργία με το ΠΑΜΕ) στη Γενική Συνέλευση στις 3/3.

     Το ΜΑΣ, με τη στάση του αυτή υπονομεύει τις συλλογικές κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος και συμβάλλει στον εκφυλισμό του συλλόγου και των οργάνων του. Ο αριθμός της απαρτίας στις Γενικές Συνελεύσεις δεν είναι «σχετικός» και δεν ορίζεται στο «περίπου», όπως -χωρίς ντροπή- έγραψαν οι εκπρόσωποι του ΜΑΣ στη συνεδρίαση του ΔΣ. Όπως και δεν είναι ένα ζήτημα τυπικό και γραφειοκρατικό, ούτε αφορά κάποια αριθμολαγνεία. Η απαρτία στις Γενικές Συνελεύσεις αφορά πρώτα και κύρια τη συγκρότηση και τη λειτουργία του συλλόγου και δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης και παζαρέματος. Ο αριθμός της απαρτίας στις Γενικές Συνελεύσεις ορίζεται στο 1/10ο των ψηφισάντων στις φοιτητικές εκλογές. Όμως, μετά από ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του συλλόγου μας (παρόλη τη μείωση των ψηφισάντων τα τελευταία χρόνια) ακριβώς για την αποφυγή του εκφυλισμού των συλλογικών μας διαδικασιών, ο αριθμός της απαρτίας έχει παραμείνει στους 212 φοιτητές, η οποία τηρείται σε όλες τις προηγούμενες γενικές συνελεύσεις, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Σε ό,τι αφορά την πολιτική ουσία του ζητήματος, η στάση αυτή του ΜΑΣ, αποτελεί μια ξεκάθαρη αντιδημοκρατική προσπάθεια υπονόμευσης και εκφυλισμού του συλλόγου και αντικατάστασής του από τον εαυτό του. Είναι μια λογική αντιδημοκρατική και επικίνδυνη και πρέπει να καταγγελθεί από όλους τους φοιτητές της σχολής. Και πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους πως το ΜΑΣ ανέλαβε την πολιτική ευθύνη όχι μόνο να υποσκάψει τις συλλογικές δημοκρατικές μας κατακτήσεις, αλλά και να βάλει το λιθαράκι του ώστε ο σύλλογος μας να μη συζητήσει και να αποφασίσει για τη συμμετοχή του στην απεργία της Πέμπτης και στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου.

     Κόντρα στην αδράνεια και τον εκφυλισμό, κόντρα στην υπονομευτική για τον φοιτητικό σύλλογο στάση του ΜΑΣ, οι παρακάτω πολιτικές δυνάμεις, υπερασπίζοντας τις συλλογικές μας διαδικασίες και τις συνδικαλιστικές κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος, δηλώνουμε καθαρά πως ο σύλλογός μας και δεν είναι τσιφλίκι ούτε του ΜΑΣ, ούτε και κανενός άλλου. Καταγγέλλουμε αυτές τις αντιδημοκρατικές ενέργειες και πρακτικές και καλούμε όλους τους φοιτητές να υπογράψουν και να συμμετέχουν στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου μας την Τετάρτη 11 Νοέμβρη, στις 12.00, στην αίθουσα 313!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

ΑΡΕΝ

ΠΟΡΕΙΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ 19/3/15

Σήμερα, Πέμπτη 19/3, μια σειρά φοιτητικών συλλόγων, μετά από αποφάσεις των Γενικών μας Συνελεύσεων, πραγματοποιήσαμε μαχητική κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας.

Η πραγματικότητα δείχνει ότι, παρά την κυβερνητική εναλλαγή και τις προεκλογικές δεσμεύσεις, τα προβλήματα στα πανεπιστήμια και τις σχολές μας, όχι μόνο δεν έχουν λυθεί, αλλά συνεχώς οξύνονται. Η ίδια δυσχερής κατάσταση επικρατεί σε ολόκληρη την κοινωνία, και όσο η κυβέρνηση ιεραρχεί ψηλότερα την αποπληρωμή του χρέους και την τήρηση των συμφωνιών με την ΕΕ και το ΔΝΤ από τις ανάγκες της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, δε φαίνεται να αλλάζει.

Υπό αυτό το πρίσμα, απαιτήσαμε και επιβάλαμε τη μαζική παρουσία στο εσωτερικό του υπουργείου όλων των φοιτητών που βρέθηκαν στη σημερινή κινητοποίηση, για να καταθέσουμε τα αιτήματά μας ενώπιον του υπουργού. Με τοποθετήσεις από το σύνολο των φοιτητικών συλλόγων, κάναμε σαφές πως το φοιτητικό κίνημα έχει πάγια αιτήματα για τα οποία δεν συνδιαλέγεται και δεν κάνει βήμα πίσω.

Συγκεκριμένα, απαιτήσαμε την άμεση αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την παιδεία, την κατάργηση των διαγραφών και των ορίων φοίτησης, την επιστροφή των ήδη διαγραφέντων, την κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρύματος και την επαναπρόσληψη μόνιμου προσωπικού από τα ιδρύματα με συλλογικές συμβάσεις εργασίας για τις διοικητικές λειτουργίες, τη φύλαξη και την καθαριότητα των τμημάτων. Επίσης, κάναμε ξεκάθαρο ότι ο κατακερματισμός της εργασιακής μας προοπτικής μέσα από τις αντιδραστικές αλλαγές των προγραμμάτων σπουδών, τη διάσπαση των πτυχίων, την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων και το νέο σχέδιο συγχωνεύσεων και καταργήσεων τμημάτων και σχολών, βρίσκεται απέναντι στις ανάγκες μας, γι’ αυτό και θα μπλοκάρουμε κάθε προσπάθεια εφαρμογής τους.

Για εμάς, η κατάργηση του συνόλου του νόμου Διαμαντοπούλου και των Οργανισμών που έρχονται να τον εφαρμόσουν, η αύξηση των παροχών για σίτιση – στέγαση – μεταφορές - συγγράμματα, η επαναφορά του πανεπιστημιακού ασύλου, η έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι για τους ιδιώτες και η σύγκρουση συνολικά με τις επιταγές της ΕΕ για την παιδεία, αποτελούν κόκκινες γραμμές!

Απέναντι σε όλα αυτά, η τοποθέτηση του υπουργού Παιδείας ήταν αφενός ελλιπής, αφετέρου οριοθετημένη σε ζητήματα χωρίς δημοσιονομικό κόστος, όπως οι διαγραφές, τα Συμβούλια Ιδρύματος και το άσυλο. Για όλα τα υπόλοιπα, αλλά και για τις μετεγγραφές φοιτητών, δήλωσε ότι θα απαντήσει μακροπρόθεσμα με νομοσχέδια, τα οποία όμως θα είναι εντός των πλαισίων των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, της αποπληρωμής του χρέους, των κατευθύνσεων του ΕΣΠΑ και της εργασιακής κατάστασης της ελαστικής εργασίας, των voucher και της ανεργίας.

Η αναμονή και η εναπόθεση ελπίδων στη θέσπιση ενός δήθεν καλύτερου νόμου, δε χωράνε! Ο μόνος τρόπος να ανατραπεί αυτή η κατάσταση είναι με όρους ρήξης να βρεθούμε στο πεδίο του δρόμου και να επιβάλουμε τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας. Δεν ανεχόμαστε αυταρχικές πρακτικές των πρυτανικών αρχών. Δεν θα πληρώσουμε εμείς το χρέος που το ίδιο το σύστημα δημιούργησε! Η γενιά μας θα αμφισβητήσει στη πράξη την ελαστική εργασία, τα voucher, τον διαχωρισμό του κατώτατου μισθού για τους νέους και θα διεκδικήσει ένα καλύτερο αύριο. Με τις Γενικές μας Συνελεύσεις και το συντονισμό μας, με κοινή δράση με τα υπόλοιπα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, να συγκρουστούμε με τις κυβερνητικές επιλογές, την ΕΕ, το ΔΝΤ και με όλους εκείνους που τσακίζουν τις ζωές μας.

• ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 2 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Φ.Σ. Φυσικού, Βιολογικού, Πληροφορικής, Μεταλλειολόγων Μεταλλουργών Μηχανικών, Σ.Ο. ΦΕΠΑ

ΝΔ - Φορτσάκης: μία ιστορία αγάπης συνεχίζεται... ...ή τι χρειάζεται ένας διαπλεκόμενος πρύτανης για να “προαχθεί” σε βουλευτή

Την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε επίσημα από τον απερχόμενο πρωθυπουργό η υποψηφιότητα για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της 25ης Γενάρη του Θεόδωρου Φορτσάκη, πρώην -πλέον- πρύτανη του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝΔ. Η κατάληξη αυτή του Φορτσάκη μετά από μία μακρά και επίπονη διαδικασία για τη νεολαία και το φοιτητικό κίνημα, τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, την εκπαίδευση και τα Πανεπιστήμια μόνο τυχαία δεν είναι. Οι μόνοι που εκπλήσσονται μάλλον είναι όσοι πίστεψαν την εικόνα που καθεστωτικά ΜΜΕ, κυβέρνηση και αντιδραστικοί καθηγητές παρουσίαζαν για τον ίδιο: εκείνη του “πρύτανη που παλεύει ενάντια στις μειοψηφίες και το κομματικό κατεστημένο στα πανεπιστήμια”...

Ο Φορτσάκης εν τέλει απέδειξε αυτό το οποίο βροντοφώναζαν μετά την διαβλητή και αντιδημοκρατική εκλογή του στη θέση του Πρύτανη του ΕΚΠΑ, όλες οι αγωνιστικές δυνάμεις εντός και εκτός Πανεπιστημίων, το φοιτητικό κίνημα και οι αγωνιστές διοικητικοί υπάλληλοι. Πρόκειται για έναν άνθρωπο «βαλτό» από την ακροδεξιά και αυταρχική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, έναν «υπάλληλο» της Τρόικας και της κυβέρνησης, «πιστό σκυλί» στις επιταγές του εκάστοτε αφεντικού του. Πρόκειται για έναν σεσημασμένο κολαούζο της εξουσίας, με δεκάδες «θέσεις» στον κρατικό μηχανισμό: από Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ μέχρι …Πρόεδρος του Ειδικού Ταμείου Οργάνωσης Συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, ο «πολυπράγμων» πρώην Πρύτανης γνώριζε και γνωρίζει πώς να εξαργυρώνει με τον πλέον επικερδή τρόπο τις πολύτιμες υπηρεσίες του στην εκάστοτε κυβέρνηση.

Στη δεδομένη χρονική περίοδο ο Φορτσάκης συμβολίζει το βασικό συστατικό της κυβερνητικής συνταγής της απερχόμενης κυβέρνησης: το νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό, όπως αυτός εκφράστηκε το τελευταίο διάστημα από τις νέες διοικήσεις στα Πανεπιστήμια και ειδικά στο ΕΚΠΑ. Ήδη από την εποχή που θήτευε ως Πρόεδρος της Νομικής Σχολής Αθηνών είχε δώσει δείγματα γραφής: πανεπιστημιακή αστυνομία, face control, κατάργηση ασύλου ήταν μερικά μόνο από τα «μεταρρυθμιστικά μέτρα» που οραματιζόταν ο Φορτσάκης. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως Πρύτανη, ο Φορτσάκης προσπάθησε να εφαρμόσει το δόγμα «νόμος και τάξη». Πρόσληψη secutiry με αλεξίσφαιρα γιλέκα για τη “φύλαξη” των Σχολών -από τους αγώνες φοιτητών και εργαζομένων όπως αποδείχθηκε-, αλλεπάλληλα προληπτικά κλεισίματα των Σχολών «υπό το φόβο επεισοδίων», συνεδριάσεις της Συγκλήτου φρουρούμενες από ειδικές δυνάμεις της Αστυνομίας, απρόκλητοι ξυλοδαρμοί φοιτητών, προσπάθεια διαγραφής φοιτητών, απειλές για μηνύσεις σε όσους αγωνίζονται είναι μερικά μόνο σημεία από την …προσφορά του στο Πανεπιστήμιο.

Η κήρυξη του Πανεπιστημίου σε κατάσταση «διαρκούς έκτακτης ανάγκης» με αδιάλειπτη επιτήρηση από τις δυνάμεις της Αστυνομίας, η σκλήρυνση εν γένει του ακαδημαϊκού-σπουδαστικού πλαισίου, η αμφισβήτηση της δυνατότητας παρέμβασης των φοιτητών για τα καθημερινά τους προβλήματα, η προσπάθεια ουσιαστικής κατάργησης του φοιτητικού συνδικαλισμού και των φοιτητικών συλλόγων μέσω των λεγόμενων «ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων» συνηγορούν σε δύο συμπεράσματα: υπήρξε μεθοδευμένο σχέδιο εξαφάνισης των Φοιτητικών Συλλόγων και κάθε αγωνιστικής φωνής και πρακτικής, συμπεριλαμβανομένων των ριζοσπαστικών αριστερών σχημάτων της ΕΑΑΚ, στο εσωτερικό τους.

Με αυτό το προσοντολόγιο θα διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού στις εκλογές ο Θεόδωρος Φορτσάκης. Ως άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα που μας κρατά καθηλωμένους στην μνημονιακή κόλαση και την ευρωκηδεμονία. Ως ο εκφραστής της πιο αυταρχικής, αντεργατικής-αντιλαϊκής πολιτικής στην μεταπολεμική ελληνική ιστορία. Ως συνεργάτης και μακρύ χέρι των ντόπιων και των ξένων αφεντικών. Ο Φορτσάκης και συνιστά ένα από τα πιο αποκρουστικά πρόσωπα της ελληνικής κοινωνικής και πολιτικής ζωής των τελευταίων χρόνων. Κατάφερε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να πλήξει το δημοκρατικό ιστορικό φορτίο του Πανεπιστημίου, να «βεβηλώσει» τον ιερό ακαδημαϊκό χώρο καλώντας επανειλημμένα τις δυνάμεις καταστολής να παρέμβουν και να τραυματίσει φυσικά, κοινωνικά και ηθικά τους φοιτητές του. Θα μείνει στην ιστορία ως «ο πιο χουντικός Πρύτανης μετά την Χούντα», ως ο Πρύτανης ο οποίος προσπάθησε να αναβιώσει τα «ήθη και έθιμα» της Επταετίας.

Η επιλογή Φορτσάκη λοιπόν για τη συγκεκριμένη θέση έχει ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα ενόψει των εκλογών, συγκεκριμένα για το χώρο της εκπαίδευσης και τη φοιτητική νεολαία: κάθε ψήφος στη Ν.Δ. είναι ταυτόχρονα ψήφος στον αυταρχισμό, στην κατάργηση της δημοκρατίας στα πανεπιστήμια, στην καταστολή της νεολαίας, στις απολύσεις των εργαζομένων, στις διαγραφές φοιτητών, στην κατάργηση της δημόσιας & δωρεάν εκπαίδευσης!

Για την ριζοσπαστική και επαναστατική αριστερά, την ΕΑΑΚ, η παραίτηση του Φορτσάκη δεν μπορεί παρά να αποτελεί ένα θετικό γεγονός. Άλλωστε αποτέλεσε αίτημα των φοιτητικών συλλόγων του ΕΚΠΑ σχεδόν από την πρώτη στιγμή που η συγκεκριμένη πρυτανική αρχή έδωσε τα παραπάνω “δείγματα γραφής”. Παρόλα αυτά, τίποτα δεν θα αλλάξει ριζικά εάν δεν εμφανιστεί εκ νέου το φοιτητικό κίνημα. Πρέπει να παλέψουμε πανελλαδικά για «ξήλωμα» των νέων, διορισμένων από την κυβέρνηση και τα συμβούλια ιδρύματος, διοικήσεων και του συνόλου των τομών, που τα τελευταία χρόνια επιτίθενται στην καθημερινότητα και το μέλλον της νεολαίας. Πέρα από την καταδίκη και στις επικείμενες εκλογές για το κόμμα της κυβέρνησης και τα νεοφιλελεύθερα-κεντροαριστερά-κεντροδεξιά-φασιστικά δεκανίκια του, τα σχήματα της ΕΑΑΚ και την επόμενη των εκλογών θα συνεχίσουν να παλεύουν για την αγωνιστική, μαζική και ανυποχώρητη επανεμφάνιση του φοιτητικού κινήματος στο προσκήνιο. Στο πεδίο του δρόμου, μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις, ισχυροποιημένους και δημοκρατικούς Φοιτητικούς Συλλόγους -όπλο στα χέρια των φοιτητών- και ριζοσπαστικές μορφές πάλης, θα ανατρέψουμε όχι μόνο τις νέες διοικήσεις αλλά συνολικά την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την πολιτική κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ που την γεννάει.

Η ΕΑΑΚ δεσμεύεται ότι το όπως ο Φορτσάκης ήταν αυτός που τελικά «τσακίστηκε έξω» από τις αίθουσες του Πανεπιστημίου, έτσι και συνολικά αυτή η πολιτική μαζί με τους ντόπιους και ξένους εκφραστές της θα «τσακιστούν έξω» από τον τόπο μας!

                                      ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Να πετάξουμε όλα τα σκουπίδια!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ

Στο πλαίσιο της απόφασης της συνέλευσης του Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου, προχωρήσαμε σε κατάληψη της σχολής την Πέμπτη, σε σύνδεση με μία σειρά από κινητοποιήσεις. Σκοπός όλων των παραπάνω ήταν να αποτελέσουν μια πρώτη απάντηση στην επίθεση που δέχεται αυτή τη στιγμή τόσο το Πανεπιστήμιο όσο και ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας. Η επίθεση  εντός του πανεπιστημίου εξειδικεύεται στο ζήτημα των διαγραφών των “αιώνιων” φοιτητών, στις διαθεσιμότητες των διοικητικών υπαλλήλων, στις καθαρίστριες και στα security.

H εν λόγω κατάληψη εκτός των άλλων στοχεύει στο να απαντήσει στην άνευ προηγουμένου αυταρχική κίνηση του Πρύτανη Φορτσάκη να κλείσει με λοκ άουτ την Πρυτανεία και αστυνομικές δυνάμεις να εμποδίζουν τους φοιτητές να προωθήσουν τα αίτηματά τους και τις αποφάσεις των φοιτητικών συνελεύσεων.

Προσπαθούν με κάθε τρόπο να τσακίσουν το φοιτητικό κίνημα, τα κεκτημένα του και τη δυνατότητα να αγωνίζεται.

Σήμερα το πρωί,  παρά την επικυρωμένη από την πλειοψηφείσα απόφαση του φοιτητικού σώματος για κατάληψη με τα παραπάνω αιτήματα, “αγανακτισμένοι” φοιτητές της Φιλοσοφικής υπό την καθοδήγηση 2 καθηγητών προτίμησαν -εκ των υστέρων και όχι μέσα στη φοιτητική συνέλευση της Τετάρτης- να εκφράσουν την αντίθεση τους στην απόφαση της κατάληψης με τραμπουκισμούς και σωματικές επιθέσεις σε φοιτητές και φοιτήτριες.  Σε μια περίοδο που η κοινωνία στο σύνολό της βάλλεται από τις συνέπειες της κρίσης, που η παιδεία καθίσταται πολυτέλεια για λίγους και εκλεκτούς, η νοοτροπία του ατομισμού και της αδιαφορίας για το τι συντελείται γύρω μας εξακολουθεί να κυριαρχεί. Απόδειξη όλων αυτών όσα απαράδεκτα συνέβησαν σήμερα το πρωί στη Φιλοσοφική.

Καταγγέλουμε τους καθηγητές Δ. Μπενέτο και Ν. Γεωργαντζόγλου για την απαράδεκτη στάση τους, το υβρεολόγιο που μας εξαπέλυσαν  και τη σωματική (!) επίθεση εναντίον φοιτητών και φοιτητριών.

 Καταγγέλουμε την κοσμητορική αρχή για την ανοχή που επιδεικνύει στις πρακτικές αυτές και για την απειλή εισαγγελικής παρέμβασης, τη μερίδα των συστημικών καθηγητών που ευνοούν την κρίση εντός του πανεπιστημίου αντί να αντιστέκονται μαζί μας και να στηρίζουν τον αγώνα μας.

Η καταστολή δε μας φοβίζει!

Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στη φυσική και ιδεολογική επίθεση που μας εξαπολύουν οι κυρίαρχοι. Για το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστημίο, ενάντια στην αυταρχικοποίηση και την πειθάρχηση!

Όλοι και όλες στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Τετάρτη 22/10 στις 12:00 στην 313

Δελτίο Τύπου ΦΣ Πληροφορικής, Βιολογικού, Χημικού, Νομικής, Φιλοσοφικής για security

Σήμερα, Παρασκευή 10/10/2014, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι Βιολογικού, Πληροφορικής, Χημικού, Νομικής και Φιλοσοφικής Αθήνας υλοποιώντας τις αποφάσεις των συλλόγων μας, πραγματοποιήσαμε πορεία στην Πανεπιστημιούπολη. Κύριο αίτημά μας ήταν να απομακρυνθούν οι security αλλά και κάθε εργολαβία από την Πανεπιστημιούπολη και σε αυτά τα πλαίσια απαιτήσαμε να αποχωρήσουν από το άσυλο οι σεκιουριτάδες και δεν τους επιτρέψαμε να παραμείνουν άλλο σε Πανεπιστημιακό χώρο.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα πως δε θα ανεχθούμε την παρουσία ιδιωτικών φρουρών στις σχολές μας καθώς ο μόνος ρόλος που θα επιτελούν είναι να προστατεύουν την απρόσκοπτη εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και τους υλοποιητές της μέσα στα Πανεπιστήμια. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του ΑΠΘ, όπου τη μέρα που θα πραγματοποιούνταν Σύγκλητος για το ζήτημα των διαγραφών και οι Φοιτητικοί Σύλλογοι είχαν αποφάσεις για παράσταση διαμαρτυρίας, οι Πρυτανικές Αρχές επιστράτευσαν 30 σεκιουριτάδες για να εμποδίσουν με τραμπούκικους όρους φοιτητές και εργαζόμενους να παρέμβουν. Είναι φανερό πως οι security θα βρίσκονται μονίμως απέναντι στις κινητοποιήσεις μας και αυτό επιβεβαιώνεται από τις δηλώσεις Φορτσάκη τόσο για την είσοδο πανεπιστημιακής αστυνομίας όσο και για την απαγόρευση διεξαγωγής οποιασδήποτε διαδικασίας άσχετης με εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο από 1η Ιανουαρίου 2015 (π.χ. γενικές συνελεύσεις, πολιτικές εκδηλώσεις κ.α.). Δεν υπάρχει αμφιβολία πως για να προστατέψουμε τις συλλογικές μας διαδικασίες και τη δυνατότητα μας να υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα και να επιβάλουμε τις ανάγκες μας θα συγκρουστούμε με όσους βρίσκονται και θα βρεθούν απέναντί μας. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο, όπου αντιμετωπίζουμε περικοπές σε συγγράμματα και αναλώσιμα και πλήρη υποβάθμιση της φοιτητικής μέριμνας σε σίτιση και στέγαση, είναι εξωφρενικό να προσλαμβάνει το πανεπιστήμιο security δαπανώντας 2,7 εκατομμύρια ευρώ.

Απαιτούμε να επαναπροσληφθούν οι διαθέσιμοι – απολυμένοι διοικητικοί με αξιοπρεπείς όρους εργασίας από το Πανεπιστήμιο. Δηλώνουμε πως θα εμποδίσουμε με κάθε τρόπο την ύπαρξη security μέσα στις σχολές. Καλούμε όλους τους φοιτητές να συμμετέχουν στην κινητοποίηση στην Πρυτανεία του ΕΚΠΑ τη Δευτέρα στις 11:00 στα Προπύλαια και να στηρίξουν τις αποφάσεις των συλλόγων μας. Το Φοιτητικό Κίνημα πρέπει να βγει μπροστά το αμέσως επόμενο διάστημα μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες και να επιβάλει τα δικαιώματά μας σε σπουδές και εργασία ανατρέποντας την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Καταγγελία φοιτητικών συλλόγων Θεσσαλονίκης ενάντια στην καταστολή

Σήμερα Πέμπτη 9/10, μετά από αποφάσεις μαζικών Γενικών Συνελεύσεων εντός της εβδομάδας, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι προχώρησαν σε 2ημερη κατάληψη της Πρυτανείας του Α.Π.Θ. με σκοπό το μπλοκάρισμα της έκδοσης των διαπιστωτικών πράξεων των Διαγραφών των φοιτητών του ιδρύματος αύριο, Παρασκευή 10/10 και του Οργανισμού. Παράλληλα, έχουν ως αίτημα να διεξαχθεί Σύγκλητος ανοιχτή προς όλους τους φοιτητές, που θα συζητήσει και θα πάρει καταδικαστική απόφαση των Διαγραφών.

Η απάντηση από πλευράς πρυτανικών αρχών ήταν η έκδοση επιθετικών ανακοινώσεων, όπου καταγγέλονται πως η κατάληψη της Πρυτανείας έγινε από 80 φοιτητές-μέλη πολιτικών οργανώσεων και προχώρησε σε αίτηση για την παρέμβαση Εισαγγελέα στο χώρο, όπου πραγματοποιείται η κατάληψη. Η πραγματικότητα όμως απέχει πολύ, καθώς η κατάληψη κινείται στα πλαίσια των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύεσεων, των ανώτατων οργάνων λήψης αποφάσεων των φοιτητών, δηλαδή της κοινωνικής πλειοψηφίας μέσα στα πανεπιστήμια, που είναι και οι μόνες, οι οποίες διασφαλίζουν τα κεκτημένα τους.

Αυτή η επιθετική κίνηση από πλευράς της νέας πρυτανείας δεν είναι τυχαία, αλλά αναδεικνύει την στάση, που θα κρατήσει ο νέος πρύτανης απο δω και μπρος απέναντι στο φοιτητικό κίνημα και στις διεκδικήσεις του. Από την πρώτη μέρα της θητείας του ως πρύτανης, ο Μήτκας έδωσε τα διαπιστευτήριά του στο Υπουργείο ως διασφαλιστής του βαθέματος της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης μέσα στο πανεπιστήμιο, ξεμπερδεύοντας με όσους σταθούν εμπόδιο. Αυτό γίνεται φανερό με τις απειλές για εισαγγελικές παρεμβάσεις ήδη από την περασμένη βδομάδα, που πραγματοποιήθηκε κατάληψη πρυτανείας από τους συλλόγους Φιλολογίας και Χημείας.

Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η στάση του και με τα γεγονότα στην Σύγκλητο του ΑΠΘ την Τετάρτη 8/10. Οι Φοιτητικοί Σύλλογοι με αποφάσεις των Γενικών τους Συνελεύσεων επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν παράσταση διαμαρτυρίας στην συνεδρίαση της Συγκλήτου εκείνη την ημέρα, σε κατεύθυνση πίεσης, ώστε να παρθεί καταδικαστική απόφαση για τις Διαγραφές στις 10/10 στο Α.Π.Θ και τον Οργανισμό, που μεθοδεύονται από το Υπουργείο με την αγαστή συνεργασία πρυτάνεων, καθηγητών και καθεστωτικών παρατάξεων.

Ο Πρύτανης και τα μέλη της Συγκλήτου, αντί να σεβαστούν τις αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων, απρόκλητα επιστράτευσαν κατασταλτικές πρακτικές εναντίον των φοιτητών, κλειδώνοντας με λουκέτα τις σιδερένιες μπάρες του ορόφου και την πόρτα ασφαλείας, ενώ έδωσαν εντολή για την κινητοποίηση μπράβων, που εξσφαλίζουν την “ασφάλεια”. Απέκλεισαν τους φοιτητές από την διαδικασία και τους εμπόδισαν να καταθέσουν και να υλοποιήσουν τις αποφάσεις τους. Απαιτούμε ανοιχτές διαδικασίες των διοικητικών οργάνων του πανεπιστημίου, οι οποίες θα αποδέχονται τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των Φοιτητικών Συλλόγων.

Δεν είναι η πρώτη φορά, που το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται αντιμέτωπο με τέτοιου είδους πρακτικές στοχοποίησης και τρομοκράτησης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνο της άρσης του ασύλου, με την άδεια του τότε πρύτανη Μυλόπουλου, και της σύλληψης 16 φοιτητών από τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ) στις 17 Νοέμβρη 2012.

Καταγγέλουμε τέτοιες πραξικοπηματικές πρακτικές, που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και κινούνται στην κατεύθυνση ενός αυταρχικοποιημένου πανεπιστημίου, απονεκρωμένου από κάθε συλλογική διαδικασία. Η προσπάθεια στοχοποίησης του φοιτητικού κινήματος εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια ποινικοποίησης κάθε αγώνα και τρομοκράτησης του λαού. Συνεχίζοντας στον δρόμο του αγώνα, θα προχωρήσουμε συλλογικά στην έμπρακτη αμφισβήτησή τους. Καλούμε στην μαζικοποίηση της κατάληψης από φοιτητικούς συλλόγους και συλλογικούς φορείς και στην έμπρακτη υπεράσπιση του δικαιώματός μας να αγωνιζόμαστε.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ

ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΔΕΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΕΤΑΙ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ, ΧΗΜΕΙΑΣ,  ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ-ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για τις διαγραφές φοιτητών

Ανακοίνωση της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΕΑΑΚ) για τις διαγραφές φοιτητών

  Το καλοκαίρι σιγά-σιγά τελειώνει. Όμως για την κυβέρνηση είναι σαν να μην έφτασε ποτέ, αφού δεν δίστασε να εντείνει την επίθεσή της προς το λαό και τους εργαζόμενους, με την ψήφιση νέων αντιλαϊκών μέτρων! Σειρά μέσα στον Αύγουστο πήρε και το υπουργείο Παιδείας, με τις απειλές του ότι θα διαγράψει τους φοιτητές, που «περισσεύουν», από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.

 

Φυσικά, αυτό το μέτρο δεν έρχεται από μόνο του, αλλά εντάσσεται μέσα στη συνολικότερη προσπάθεια της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που προσπαθούν να υλοποιήσουν τα τελευταία χρόνια, το νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά και στην πιο πρόσφατη φάση την απόλυση διοικητικών υπαλλήλων και τη συγκρότηση νέων Οργανισμών σε ΑΕΙ-ΤΕΙ.

Πρόπερσι μας είπαν για τον “εξορθολογισμό του ακαδημαϊκού χάρτη», πέρυσι μας είπαν για τους υπεράριθμους εργαζόμενους, τώρα ακούμε για «λιμνάζοντες» φοιτητές που επιβαρύνουν τις σχολές μας, πιο παλιά μας έλεγαν ότι είναι παρωχημένο και δεν υπάρχει στα υπόλοιπα «αναπτυγμένα ευρωπαϊκά κράτη» να παίρνουμε δωρεάν συγγράμματα και να έχουμε δωρεάν σίτιση.

Όμως η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που πλασάρουν τα δελτία των 8. Όπου βγήκαν εργαζόμενοι σε διαθεσιμότητα διαλύθηκαν οι υπηρεσίες του πανεπιστημίου, όταν εφαρμόστηκε ο «εκσυγχρονιστικός» νόμος Γιαννάκου βρεθήκαμε με ένα βιβλίο ανά μάθημα και με όλο και μεγαλύτερη εισβολή του ιδιωτικού παράγοντα στην φοιτητική μας καθημερινότητα.

Τώρα ξεκινάνε με τους πιο παλιούς φοιτητές, με πάσης φύσεως ιδεολογήματα για άχρηστους και τεμπέληδες νέους για να βρουν πάτημα και να μιλήσουν για διαγραφές ώστε να διαμορφώσουν ένα πλήρως ανταγωνιστικό και αποστειρωμένο περιβάλλον, ώστε να μπει έπειτα σε πλήρη εφαρμογή ο νόμος του ν+2 και να μας πετάνε κατά δεκάδες χιλιάδες εκτός σχολών, ώστε να ξεμπερδεύουν μια και καλή με όσους τολμάνε να ονειρεύονται σπουδές μέσα στο μεσαίωνα της κοινωνίας της κρίσης, με όσους αγωνίζονται, με όσους παλεύουν για δημόσια-δωρεάν εκπαίδευση και ζωή με αξιοπρέπεια.

Ξέρουμε πλέον καλά ότι τίποτα καλό δεν μπορεί να έρθει από την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση ούτε για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους μες τις σχολές, αλλά ούτε για την πλειοψηφία της κοινωνίας που τσακίζεται από την φτώχεια και την λιτότητα. Ξέρουμε επίσης τι φέρνει η αναδιάρθρωση. Φέρνει ένα πανεπιστήμιο απόλυτα προσαρμοσμένο στις κατευθύνσεις της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των μνημονίων, πλήρως ευθυγραμμισμένο με το νέο μοντέλου εργαζόμενου στον καιρό της κρίσης. Έναν εργαζόμενο εντατικοποιημένο, πειθήνιο, χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις και διεκδικήσεις, χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, έτοιμο να αποδεχθεί τον μισθό-χαρτζιλίκι και την ανασφάλιστη δουλειά.

Σε αυτό θα βρίσκουν ολοένα και περισσότερο χώρο ιδιωτικές εταιρίες, οι οποίοι έχοντας πλέον την δυνατότητα αγοράς εδρών, θα παράγουν κατά παραγγελία έρευνα, ενώ με την μορφή εργολάβων θα εμπορεύονται τις στοιχειώδεις φοιτητικές παροχές και τη μέριμνα. Ένα τέτοιο πανεπιστήμιο θέλει ένα τρομοκρατημένο φοιτητικό κίνημα και φοιτητές προσηλωμένους στους εντατικούς ρυθμούς σπουδών που δεν θα τολμούν να σηκώσουν κεφάλι, που δεν θα μπορούν να διεκδικούν συλλογικά μέσα από τους φοιτητικούς τους συλλόγους. Η μαζική πρόσβαση -ακόμα και για τα πιο φτωχά στρώματα- στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που κέρδισαν μακροχρόνιοι νικηφόροι αγώνες του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας μπαίνει πιο ξεκάθαρα από ποτέ στο στόχαστρο.

Σε όλα αυτά βάζουν το χεράκι τους οι διαγραφές. Το μέτωπο αυτό αφορά όλους τους φοιτητές, και όποια μορφή και αν έχουν οι πρώτες διαγραφές, θα σημάνουν την προετοιμασία των όρων για να πλήξει όλους τους φοιτητές και φυσικά για την καθιέρωση των διαγραφών στα ν+2 χρόνια. Θα αποκλείσουν από τις πύλες των Πανεπιστημίων και των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων όλους τους φοιτητές που δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στους εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών ή στο κόστος διαβίωσης.

Θα αποκλείσουν πρώτα και κύρια αυτούς που προέρχονται από πληττόμενες λαϊκές οικογένειες για τους οποίους το νοίκι, το ρεύμα, το φαγητό έξω από τη λέσχη αποτελεί ασήκωτο βάρος. Θα αποκλείσουν τους φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με την φοίτηση τους είτε συμπληρωματικά προς το οικογενειακό εισόδημα, είτε για την οικονομική τους επιβίωση. Θα μας οδηγήσουν να παρατάμε τις σπουδές μας για να πάρουμε ένα πτυχίο-διαβατήριο για την ανεργία στα δύο ή τρία χρόνια. Θα μας χρεώσουν στην καλύτερη των περιπτώσεων με «φοιτητικά δάνεια» για αγαθά και υπηρεσίες που χρόνια τώρα πληρώνουμε και μας ανήκουν.

Θα φροντίζουν ώστε να μην αγωνιζόμαστε για τις σπουδές μας και το μέλλον μας υπό το φόβο του να βρεθούμε εκτός σχολών από τη μια στιγμή στην άλλη. Μας είπαν ήδη έμμεσα, με το διαφημιστικό χιουμοριστικό τους σποτάκι, πως είναι παράλογο να σπουδάζουμε όλοι, δεν είναι στη φύση του ανθρώπου. Ο αιώνιος φοιτητής στα μάτια του υπουργείου είναι ο φοιτητής που διαβαίνοντας τις πύλες του Πανεπιστημίου δεν βρήκε μόνο εργαστήρια και μαθήματα, βρήκε συλλογικές ψηφίδες αντίστασης, βρήκε ένα εργαστήρι κοινωνικοπολιτικής και ιδεολογικής αναζήτησης, βρήκε και άλλη χρησιμότητα στα αμφιθέατρα, τα αμφιθέατρα των μεγάλων, νικηφόρων φοιτητικών αγώνων. Αυτούς τους φοιτητές θέλει να «πειθαρχήσει» το υπουργείο, σήμερα πιο πολύ από ποτέ.

Ας δούμε όμως και το βασικό επιχείρημα που προβάλλουν το υπουργείο και τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης:

Είναι τερατώδες ψέμα να μιλάει κανείς για «το κόστος των αιώνιων»! Μιλάμε για ένα κομμάτι των φοιτητών που δεν κοστίζει απολύτως τίποτα στο πανεπιστήμιο αφού δεν έχει κανένα δικαίωμα, ούτε καν το μειωμένο εισιτήριο από τα πάσο και είναι το πλέον πληττόμενο αφού συνήθως εργάζεται για να τα βγάλει πέρα, σπουδάζει μακριά από το σπίτι του. Ταυτόχρονα, το μεγαλύτερο κομμάτι αυτών των «τεμπέληδων» είναι ,όλως τυχαίως, μαζεμένο σε σχολές που οργιάζει η καθηγητική αυθαιρεσία. Όταν σε σχολές όπως το Φυσικό Αθήνας, ο μέσος χρόνος αποφοίτησης υπερβαίνει τα 7 χρόνια και τα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές είναι ο κανόνας, δεν θα δεχθούμε κανένας να μας κουνάει το δάχτυλο και να λέει ότι το πρόβλημα είναι «οι αιώνιοι».

Αυτοί που περισσεύουν είναι το υπουργείο, η κυβέρνηση και η ΕΕ, που μέσα από τα αντεργατικά μέτρα τους προσπαθούν να βγάλουν κερδισμένο απ’ την κρίση τους το κεφάλαιο, που υπηρετούν, και χαμένους τους εργαζόμενους και τη νεολαία, οι οποίοι θα ζουν σε ένα σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα! Αυτοί που περισσεύουν στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ είναι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και οι φορείς της, που δημιουργούν ένα πανεπιστήμιο, που θα λειτουργεί με κριτήριο τα κέρδη των επιχειρήσεων και όχι τις ανάγκες των πληττόμενων φοιτητών και της κοινωνίας!

Αυτοί που περισσεύουν είναι οι εργολαβίες στα ΑΕΙ-ΤΕΙ που στρώνουν το έδαφος για το προτεινόμενο εργασιακό μοντέλο στην «εποχή της κρίσης» που θα μας υποχρεώνουν σε απλήρωτη εργασία-πρακτική άσκηση και έχουν εργαζόμενους σύγχρονους σκλάβους, τους οποίους πετάνε στο δρόμο, όποτε θέλουν, όπως έκαναν με τις καθαρίστριες στο ΕΚΠΑ. Αυτοί που περισσεύουν είναι τα Όργανα Διοίκησης και οι πρυτάνεις, που χέρι-χέρι με την κυβέρνηση βοηθούν να εφαρμοστεί η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τις πραξικοπηματικές αποφάσεις της Συγκλήτου για συγκρότηση Οργανισμού στο ΕΚΠΑ! Αυτοί που περισσεύουν είναι όλοι αυτοί, που προσπαθούν να μας στερήσουν το δικαίωμά μας στις δωρεάν σπουδές και την αξιοπρεπή εργασία.

Δεν θα κάνουμε τη χάρη στο υπουργείο και την κυβέρνηση να στραφούμε στον κανιβαλισμό και στην αδιέξοδη προσπάθεια να φάμε το διπλανό μας. Δεν θα αφήσουμε να μας διαχωρίσουν σε ενεργούς-ανενεργούς-αιώνιους-λιμνάζοντες και ότι άλλη αηδία σκεφτούν. Η ΕΑΑΚ καλεί κάθε φοιτητή να οργανωθεί μέσα από το φοιτητικό του σύλλογο, μέσα από γενικές συνελεύσεις να μπει μπροστά στον αγώνα για δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους, για να σταματήσει μια για πάντα κάθε σκέψη για διαγραφή φοιτητών.

Πρώτη κρίσιμη στιγμή είναι η 31 Αυγούστου που το υπουργείο θα επιχειρήσει να διαγράψει 180.000 φοιτητές. Δεν θα βρουν όμως ούτε ένα διοικητικό μες τις σχολές για να εκτελέσει τις εντολές τους, δεν θα βρουν φοιτητικούς συλλόγους να δείξουν ανοχή στη λαίλαπα τους!  Σε αυτή τη μάχη θα βαδίσουμε μαζί με τους εργαζόμενους εντός και εκτός σχολών που παλεύουν ενάντια στις απολύσεις και τις νέες ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ενάντια στα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Αλλά η πρόσβαση στη δημόσια παιδεία πρόκειται για υπόθεση της κοινωνικής πλειοψηφίας που είδε τα παιδιά της να χαντακώνονται από το «Νέο Λύκειο» και το υπουργείο Παιδείας να τους προτείνει για λύση την απλήρωτη εργασία από 15 χρονών.

Ήρθε η ώρα το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία ευρύτερα, να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Μέσα από μαζικούς, ενεργούς, μαχητικούς φοιτητικούς συλλόγους να επιβάλλουμε τις δημοκρατικές αποφάσεις μας κόντρα στη «νομιμότητα» της κυβέρνησης και του υπουργείου. Ήδη από τώρα πρέπει να διασφαλιστεί ότι ανά ίδρυμα όλοι οι φοιτητές θα δώσουν εξεταστική και ότι δεν θα δοθούν διαπιστωτικές πράξεις διαγραφής φοιτητών από τα ιδρύματα, ο αγώνας και οι κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος δεν θα περιμένουν το τέλος των εξεταστικών. Με όπλα τις μαζικές, διεκδικητικές και νικηφόρες Γενικές Συνελεύσεις, να ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων φοιτητικών και νεολαιίστικων αγώνων, να εμποδίσουμε οποιαδήποτε προσπάθεια διαγραφής φοιτητών, να πάρουμε τις σπουδές και τις ζωές μας στα χέρια μας!

                   

Μας λένε ότι αποτύχαμε σαν μαθητές, σαν φοιτητές, δεν είμαστε αποδοτικοί εργαζόμενοι, δεν προσφέρουμε στα μεγάλα σχέδια ανάπτυξης.

Εμείς θα πούμε ξεκάθαρα: Δεν είμαστε η γενιά των αποτυχημένων και των διαγραμμένων. Είμαστε αυτοί που θα σας αλλάξουν τα φώτα!

…και αν αμφιβάλλει κανείς, ο Σεπτέμβρης είναι πολύ κοντά.»

ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ; ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ !

10/8/2014 και το υπουργείο παιδείας μέσα από ανακοίνωσή του προαναγγέλλει τη διαγραφή των «λιμναζόντων» όπως λέει φοιτητών. Οι διαγραφές αυτές θα έρθουν να γίνουν βάση νόμων που έχουν ψηφιστεί το 2007 και το 2011 όπως τονίζει για να καλλιεργήσει εκείνον τον κοινωνικό αυτοματισμό που τόσο πολύ χρειάζεται και ο όποιος κινείται στη λογική του ότι όποιος ήθελε μπορούσε να έχει τελειώσει όλα αυτά τα χρόνια.

Μπορεί, λοιπόν, κάποιοι να απορούν « Μα καλά τόσα χρόνια δεν τελείωσαν? ». «Πόσο ακόμα θα είναι φοιτητές στη πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου?» . «Ως πότε θα πληρώνουμε για το κόστος φοίτησης όλων αυτών? ». Μπορεί απ’ την άλλη κάποιοι να λένε ότι τα λέει μεν όλα αυτά το υπουργείο για να τραβήξει το αυτί από διάφορους αλλά εν τέλει θα καταφέρουν οι φοιτητές να συμφωνήσουν σε μία μέση λύση με τους αρμόδιους πρυτάνεις και συγκλητικούς και όλοι να μείνουν ευχαριστημένοι. Τέλος κάποιοι άλλοι μπορεί να εναποθέτουν τις ελπίδες τους στους εσωτερικούς κανονισμούς και οργανισμούς που έρχονται, νομίζοντας ότι αυτοί θα βάλουν τα πράγματα στη θέση τους.

Προς αποκατάσταση λοιπόν της αλήθειας, πρώτον ας μην έχει κανένας αυταπάτες ότι τα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου θα δράσουν υπέρ των φοιτητών. Είναι ξεκάθαρη η θέση του υπουργείου ότι οι διαγραφές θα γίνουν με τη συνεργασία του ιδίου και των συντονιστικών οργάνων του πανεπιστημίου. Είναι καλό να θυμόμαστε το ρόλο των πρυτάνεων και των συγκλητικών όλα αυτά τα χρόνια στην προώθηση κάθε αντιδραστικής μεταρρύθμισης και στη στοχοποίηση κάθε κινηματικής διαδικασίας εντός των πανεπιστημίων είτε από φοιτητές είτε από διοικητικούς είτε από εργολαβικούς υπαλλήλους. Προτού εναποθέσουμε, λοιπόν, τις ελπίδες μας στον πρόσφατα εκλεγμένο «καλοθελητή» και σωτήρα Πρύτανη του ΕΚΠΑ Θ. Φορτσάκη καλό είναι να θυμηθούμε τις προεκλογικές προγραμματικές του θέσεις. Για τις διαγραφές, για τους οργανισμούς, για τις απολύσεις και την «κινητικότητα», για τη φύλαξη, για τις ιδιωτικές εταιρίες και τις εργολαβίες, για τις παρατάξεις και την αριστερά που φταίνε για o,τι κακό υπάρχει στα ιδρύματα. Αλλά για να μην είμαστε και υπερβολικοί η αλήθεια είναι ότι ο κ. Φορτσάκης ενδιαφέρεται. Απαντά ακόμα και σε mail και tweets «λιμναζόντων» φοιτητών του Πανεπιστημίου αποδεικνύοντας το ενδιαφέρον του και διαβεβαιώνοντας ότι τίποτα δε θα συμβεί. Μήπως βέβαια ακολουθεί σαν τίμιος κυβερνητικός υπάλληλος τη γνωστή διαιρετική τακτική όπου τη μία εβδομάδα μιλά για εξαιρέσεις και την άλλη για μαζικές διαγραφές. Καλό είναι, τέλος, να θυμόμαστε τη στάση είχε κρατήσει την περασμένη χρονιά απέναντι στις κινητοποιήσεις των φοιτητικών συλλόγων και του συλλόγου των διοικητικών, όντας πρόεδρος της Νομικής Σχολής. Αντίστοιχα για όλους τους νεοεκλεγμένους και μη πρυτάνεις…

Δεύτερον , οι οργανισμοί δεν πρόκειται να είναι αυτοί που θα διασφαλίσουν την μη διαγραφή των φοιτητών. Είναι αντιθέτως αυτοί που προσπαθούν να περάσουν τις πιο αντιδραστικές τομές νομοσχεδίων και μη που δεν μπόρεσαν να περάσουν παλιότερες κυβερνήσεις κάτω από τη πίεση του φοιτητικού κινήματος. Οι οργανισμοί είναι αυτοί που έρχονται να επισπεύσουν την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου, είναι αυτοί που έρχονται να διαμορφώσουν καινούργιες και σαφώς χειρότερες συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους εντός του, είναι αυτοί που ήδη απ’ το προσχέδιο τους ορίζουν κατακερματισμό των γνωστικών αντικειμένων, σπάσιμο των πτυχίων, εισαγωγή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά και άλλα πολλά. Είναι οι οργανισμοί που μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου ξεπουλώντας έρευνα, προσωπικό, εξοπλισμό και επώνυμες έδρες σε εταιρίες. Είναι οι οργανισμοί που επιβάλλουν μια σειρά από ταξικά φίλτρα στα ιδρύματα προκειμένου να παράγεται εκείνος ο ευέλικτος αυριανός εργαζόμενος των πολλαπλών βαθμίδων και δεξιοτήτων που θα στελεχώνει την παράγωγη με βάση τις ανάγκες της αγοράς και του κέρδους μεγάλων πολυεθνικών εταιριών. Πειθήνιος, υποταγμένος, με εκείνες τις γνώσεις που θα τον καθιστούν χρήσιμο, χωρίς καμία εποπτεία επί του αντικειμένου του και χωρίς κανένα συλλογικό δικαίωμα. Αυτά οι ταξικοί φραγμοί ξεκινούν ήδη από το σχολείο και πετούν, όπως και οι διαγραφές χιλιάδες παιδιά λαϊκών οικογενειών έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ωθούν όλο και περισσότερους νέους στην ιδιωτική εκπαίδευση ή στα προγράμματα μαθητείας, δηλαδή τζάμπα εργασίας για ένα πιστοποιητικό κουρελόχαρτο.

Τρίτον και χωρίς αυτό να είναι το σημαντικότερο άλλα αξίζει να αναφερθεί λόγω της παραφιλολογίας που έχει ξεκινήσει. Το κόστος του κράτους για όσους φοιτητές έχουν περάσει τα ν+2 χρόνια σπουδών είναι μόνο οι κόλλες που χαλάνε στις εξεταστικές και που πλέον κι αυτές τις μοιράζουν σε όλους μας με την εξής προσφώνηση : « Με μέτρο και να μη γράφετε πολλά γιατί το πανεπιστήμιο δεν έχει λεφτά». Περαιτέρω φοιτητικά προνόμια δε δικαιούνται.

Αλλά αφού μπαίνουμε σε αυτή την κουβέντα ας δούμε ποιος εν τέλει είναι βάρος για την πρόσβαση στις δωρεάν σπουδές και ποιος πραγματικά εμποδίζει τους φοιτητές να σπουδάζουν? Μήπως είναι αυτή η σάπια κανιβαλική πολιτική που προωθούν κυβερνήσεις – ΕΕ – ΔΝΤ όλα αυτά χρόνια και που έχει φέρει τα φτωχά λαϊκά στρώματα στο απόγειο της εξαθλίωσης? Μήπως είναι η συνολική επίθεση στην εκπαίδευση που προσπαθεί να εναρμονιστεί με τα ευρωπαϊκά πρότυπα? Μήπως η επιβολή των επιταγών της Μπολόνια και του ΚΕΧΑΕΕ για να φτάσουμε το «επίπεδο» των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων? Μήπως το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο δεν τους χωράει όλους πλέον αλλά προωθείται μια μορφή παιδείας για λίγους κι εκλεκτούς? Μήπως το γεγονός ότι τεράστια ποσά περιουσίας του πανεπιστημίου (τόσο χρηματικής όσο και υποδομών, κτιριακών εγκαταστάσεων κλπ) κλάπηκε μέσα σε μια νύχτα με το λεγόμενο PSI για να πραγματοποιηθεί ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών?

Όχι? Μήπως τότε φταίει το ότι με βάση όλη αυτή την κατάσταση το κόστος σπουδών μετακυλύεται στους φοιτητές? Ας βάλουμε όλοι λίγο το χέρι στην τσέπη για να λειτουργούν τα εργαστήρια, για να έχουμε θέρμανση στα αμφιθέατρα, για να μπορούμε να έχουμε αναλώσιμα και εξοπλισμό... Μήπως φταίει το ότι όλο και πιο έντονα μπαίνουν οικονομικά κριτήρια στις φοιτητικές παροχές? Μήπως φταίει η ιδιωτικοποίηση πολλών πλευρών της λειτουργίας του πανεπιστημίου? Μήπως το ότι παρά το πάσο η τιμή του εισιτηρίου στα ΜΜΜ διαρκώς αυξάνεται? Μήπως όλα αυτά μας ωθούν στο να δουλεύουμε από πριν καν μπούμε σε κάποια σχολή και μάλιστα με τις χειρότερες συνθήκες, ελαστικά και ανασφάλιστα? Με ωράρια που καθιστούν απαγορευτική την παρακολούθηση μαθημάτων πολλές φορές. Μήπως τον Έλληνα φορολογούμενο τον βαραίνει περισσότερο το να πληρώνει εργολαβίες για τη φύλαξη, την καθαριότητα και τη θέρμανση αφού αποδεδειγμένα κοστίζουν πολύ περισσότερο από εργαζόμενους με μόνιμη και σταθερή εργασία? Αυτούς τους εργαζόμενους που δεν ήταν «ωφέλιμοι» και γι’ αυτό βγήκαν σε διαθεσιμότητα ή απολύθηκαν…

Συμπεράσματα? Το ένα είναι ότι οι διαγραφές έχουν σαν μόνο στόχο να πετάξουν έξω από το αμφιθέατρο τους φοιτητές με οικονομικά προβλήματα καθώς αν κάποιος φοιτητής εργάζεται για να μπορεί να πληρώνει τις σπουδές του δεν θα του μένει χρόνος για να σπουδάσει. Το άλλο είναι ότι με τις διαγραφές αυξάνεται στο φοιτητικό σώμα τόσο πολύ η εντατικοποίηση και η λογική του ατομικού δρόμου που καταλήγει στο ότι ο καθένας φοιτητής πρέπει να κοιτάξει να συμβιβαστεί σε αυτή τη κατάσταση ή στη καλύτερη να παλέψει μόνος του με αποτέλεσμα και να χάσει. Κανένας λόγος για συλλογικό αγώνα οργανωμένο από τους φοιτητές για τον εαυτό τους. Μαθαίνουμε να κυνηγάμε μια ζωή μαθήματα, πιστοποιήσεις και εξειδικεύσεις πατώντας πάνω στους άλλους μπας και επιβιώσουμε.Υποτασσόμαστε στην παντελή έλλειψη ελεύθερου χρόνου, στην απαγόρευση της πολιτικοποίησης, κοινωνικοποίησης, πολιτισμικής αναβάθμισης και διεύρυνσης συνολικά της σκέψης, της γνώσης και της κριτικής μας γιατί διαρκώς ζούμε με κάποιο βούρδουλα πάνω από τα κεφάλια μας που δε μας το επιτρέπει ( πανελλήνιες, διαγραφές, διαθεσιμότητες, απολύσεις και πολλά άλλα τέτοια ). Άρα οφείλουμε να υπερβούμε αντιπαραθέσεις για ενεργούς και μη φοιτητές. Για αυτούς που μπήκαν το ’00 και αυτούς που μπήκαν το ’05. Πρέπει να εξετάσουμε το ζήτημα από τη σκοπιά όχι μόνο του τι φέρνει τώρα και για ποιον αλλά και τι διαμορφώνει για το αύριο. Άρα όχι απλά να μη διαγραφεί κανείς αλλά να αποσυρθούν και το όρια φοίτησης συνολικά. 

Τέλος το σίγουρο είναι πως οι φοιτητές που ζούμε το πρόβλημα στο πετσί μας μέρα με τη μέρα, μαζί με τα υπόλοιπα πληττόμενα κομμάτια του πανεπιστημίου και της κοινωνίας συνολικά πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε ένα νέο πολιτικό φοιτητικό κίνημα που δεν θα αφήσει κανένα φοιτητή να διαγραφεί, κανέναν οργανισμό να περάσει, κανέναν εργαζόμενο να απολυθεί. Δε θα αφήσουμε καμία συμμαχία κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, αλλά και κανέναν υπουργό, πρύτανη ή αφεντικό την επόμενη μέρα να ορίζουν πως θα σπουδάζουμε, θα εργαζόμαστε, θα ζούμε. Καμία διαπραγμάτευση, λοιπόν. Αγώνας τώρα ! Αγώνας για μια παιδεία που δεν είναι προνόμιο των λίγων που δεν θα αποκλείει τα πληττόμενα κομμάτια και θα τα αφήνει αμόρφωτα να αποδέχονται καρτερικά μια πραγματικότητα που θέλουν να μας επιβάλλουν, μια πραγματικότητα αναντίστοιχη των δυνατοτήτων της εποχής.

Να μπούμε σε θέσεις μάχης με επιθετικά αιτήματα για μια ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση δημόσια και δωρεάν για όλους. Για να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση για όλους χωρίς ταξικούς οικονομικούς, εξεταστικούς φραγμούς. Για να παίρνουμε ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό. Για να επιβάλλουμε την αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία, με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Να επιβάλλουμε μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις και τους φοιτητικούς μας συλλόγους την κάλυψη των δικαιωμάτων - οικονομικών και μη - όλων των εργαζόμενων και άνεργων φοιτητών. Έτσι ώστε να μπορούμε να σπουδάζουμε, να εργαζόμαστε και να ζούμε με αξιοπρέπεια, έτσι όπως μας αξίζει.

Στη μάχη της γενιάς μας ή θα χάσει ο καθένας μόνος του ή θα νικήσουμε όλοι μαζί !

Όχι και απεργοσπασία οι ανατρεπτικοί αγώνες διαρκείας !!

  Όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις των ΜΑΣ/ΠΑΜΕ/ΠΚΣ/ΚΚΕ/ΚΝΕ έχουν επιδοθεί σε μια χυδαία λασπολογία ενάντια στις δυνάμεις της ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και της Αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο εργατικό κίνημα και τους αγώνες. Με απανωτά άρθρα και ανακοινώσεις τους, με καταγγελίες στα σωματεία και τους φοιτητικούς συλλόγους, με λασπολογία σε συμφοιτητές μας και εργαζόμενους, έχουν προσωποποιήσει το διάβολο στο πρόσωπο της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς! Αλλά το ποτήρι τώρα ξεχείλισε…

 Είμαστε λένε «απεργοσπάστες», «προδότες του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος», «δεξί χέρι της κυβέρνησης και της άρχουσας τάξης», «νεροκουβαλητές της Αριστερής Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ»! Αποκορύφωμα ήταν η πρόσφατη ανακοίνωση των ΚΝΕ/ΚΚΕ με τίτλο «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε απεργοσπασία»! Εντάξει, έρχονται εκλογές, αλλά θα βασιστούν σε κριτική ή σε συκοφαντίες;

 Ας δούμε όμως τι έγινε πραγματικά… Αναφέρονται στην πρόταση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, στο εργατικό κίνημα, να μην πάμε απλά σε άλλη μία μονοήμερη απεργία – ντουφεκιά, απ’ αυτές που μας έχει συνηθίσει ο γραφειοκρατικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ τόσα χρόνια, αλλά να πάρουν οι εργαζόμενοι θέση μάχης, στη λογική του πανεργατικού αγώνα, με απεργία διαρκείας, με σταθμούς, ενέργειες και απεργιακές κινητοποιήσεις, για να μην περάσουν τα νέα μέτρα, αλλά και για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ - κεφαλαίου! Αυτή είναι η απεργοσπασία, πέρα απ’ τους παχιούς τίτλους ! Και η απεργία τότε ποια είναι; ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΠΑΣΚΕ(ΠΑΣΟΚ)-ΔΑΚΕ(ΝΔ)-ΑΠ(ΣΥΡΙΖΑ)-ΠΑΜΕ(ΚΚΕ) στήριξαν 24ωρη απεργία μετά την ψήφιση των νέων μέτρων (αναμένοντας την ωρίμανση των συνθηκών) !!

Γιατί όμως χαλάνε τόσους τόνους μελάνι και σάλιο για να μας συκοφαντήσουν?

Γιατί, ρε γαμώτο, έχουν περισσότερο μένος ενάντια σε μας, από ότι στους πραγματικούς υπεύθυνους της αντιλαϊκής πολιτικής που διαλύει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, δηλαδή την Κυβέρνηση, την ΕΕ, την άρχουσα τάξη και τα όργανα τους, τις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στο εργατικό κίνημα?

  Ζούμε ένα καταιγισμό μέτρων: διάλυση κάθε δημόσιου αγαθού, διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας, κοινωνική καταστροφή και ανεργία, από τις πολιτικές της Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και της άρχουσας τάξης, για να αντιμετωπίσουν την δομική κρίση του συστήματος τους. Από την πρώτη στιγμή η ΕΑΑΚ και η Αντικαπιταλιστική και επαναστατική αριστερά φώναξαν : «δε θα μας πεθάνετε- θα σας ανατρέψουμε». Σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα στο φοιτητικό και εργατικό κίνημα υπήρχε μια φωνή που πάλευε και παλεύει με αγώνες ανατροπής, με διάρκεια και επικίνδυνο πολιτικό περιεχόμενο, οργανωμένους από τα κάτω! Ενάντια στην επίθεση που δεχόμαστε, ενάντια στην ΕΕ, ενάντια την  Κυβέρνηση και κάθε άλλη με αντιλαϊκή πολιτική, για την ανατροπή του συστήματος που καταστρέφει τη ζωή μας! Ενάντια στο υπάρχον εργοδοτικό – γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, με στόχο ένα άλλο ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα πολιτικά επικίνδυνο, όπλο στη φαρέτρα των εργαζομένων και την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος σε εργατική κατεύθυνση! Με αυτά τα συνθήματα δώσαμε -και θα ξαναδώσουμε- κάθε αγώνα μαζί με τους συμφοιτητές μας και τους εργαζόμενους, ισότιμα όχι σαν «ινστρούκτορες του αλάνθαστου», ειλικρινά αναγνωρίζοντας τα λάθη μας χωρίς κόλπα και λασπολογίες.

  Εδώ είναι λοιπόν το πρόβλημα! Τα ΜΑΣ/ΠΑΜΕ/ΠΚΣ/ΚΚΕ/ΚΝΕ δεν επιδιώκουν αγώνες ανατροπής και επιβολής των αναγκών των εργαζομένων, αλλά απλούς αγώνες διαμαρτυρίες «για να βγάλει ο λαός τα συμπεράσματά του»! Όποιος αγώνας δε τους δυναμώνει είναι άσκοπος! Εργαζόμενοι – άνεργοι περιμένετε να ωριμάσουν οι συνθήκες !

 Εμείς όμως, δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για να πάει αλλιώς ! Δεν θα σταματήσουμε να είμαστε μπροστά σε κάθε αγώνα για τα συμφέροντα του πληττόμενου κομματιού των φοιτητών, για την ανατροπή των νόμων Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου και των σχεδίων Αθηνά, για την ανατροπή του πανεπιστημίου που λειτουργεί για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και για την επιβολή παιδείας για τις ανάγκες μας ! Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της νεολαίας, για την αντικαπιταλιστική ανατροπή κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, για να μην γίνουμε η γενιά της ανεργίας και της μετανάστευσης ! Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία, χωρίς χρέος, μνημόνια, ΕΕ και αφεντικά, που θα είναι ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια αυτών, που τον παράγουν !

(Εμείς δεν μπαίνουμε στη λογική «να τα λέμε καλά και ο λαός να βγάλει τα συμπεράσματά του». Βάζουμε στόχους και σχέδιο στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, για μαχητικούς και ανυποχώρητους αγώνες επιβολής των αναγκών μας ! Και γι’ αυτό δεν τσιμπάμε απ’ τις λάσπες. Όσο ξεπηδάνε στον αγώνα Χαλυβουργίες, ΜΕΤΡΟ, Καθηγητές, Διοικητικοί ξέρουμε ότι το μέλλον μας είναι ελπιδοφόρο ! Για μας η ιστορία γράφεται στους δρόμους απ’ τους εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες και όχι στις ανακοινώσεις λασπολογίας!)

7/5 Στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής / Στηρίζουμε – ψηφίζουμε Ενωτική Πρωτοβουλία ΣΑΦ – ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ! 

ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΡΤΑ ΣΙΤΙΣΗΣ – ΔΩΡΕΑΝ ΣΠΟΥΔΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

  Την ώρα που η κοινωνική λαίλαπα των μνημονίων και των αντεργατικών πολιτικών χτυπά εργαζόμενους και νεολαία, οι φοιτητές του ΕΚΠΑ καλούνται να διώξουν σαν μακρινή ανάμνηση, το δικαίωμα της δωρεάν σίτισης για όλους. Η περικοπή αυτή είναι αποτέλεσμα της συνολικότερης πολιτικής κυβέρνησης και ΕΕ, για κατάργηση και ξεπούλημα κάθε «δημόσιου αγαθού» καθώς η πραγματικότητα που προσπαθούν να επιβάλλουν δεν χωράει δημόσια υγεία, παιδεία, σίτιση, στέγαση, μεταφορές, ενέργεια κλπ.

Τώρα στο στόχαστρο της επίθεσης βρίσκεται η φοιτητική μέριμνα ! Η υποχρηματοδότηση της παιδείας χτυπάει τη φοιτητική μέριμνα, δηλαδή τις δωρεάν παροχές, που μας είναι απαραίτητες για να μπορούμε να σπουδάσουμε όλοι, ανεξάρτητα απ’ την οικονομική μας δυνατότητα ! Οι φοιτητικές παροχές κρίνονται «πολυτέλεια» την περίοδο της κρίσης και θυσιάζονται στο βωμό της «αποπληρωμής του χρέους στους δανειστές μας». Σε αυτήν την κατεύθυνση έχει περιοριστεί και στο ΕΚΠΑ ο αριθμός των φοιτητών, που δικαιούνται δωρεάν σίτιση, ενώ η διαδικασία υποβολής αίτησης για τη σίτιση έχει γίνει μια ατέλειωτη γραφειοκρατική διαδικασία. Αλλά και στη στέγαση τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, αφού φοιτητικές εστίες κλείνουν, ενώ φοιτητές καλούνται να πληρώσουν ενοίκια για τη διαμονή τους! Φυσικά τα παραδείγματα της Αγγλίας και της Χιλής, όπου οι αρχικές περικοπές και τα δίδακτρα στην παιδεία άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου για την μετέπειτα κατάργηση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας, δεν μπορεί παρά να μας βάζουν σε υποψίες για το τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον.

Η περικοπή των φοιτητικών παροχών είναι εικόνα απ’ το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Ένα πανεπιστήμιο, που θα λειτουργεί με βάση τους νόμους της αγοράς. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αλλά και ο Οργανισμός και οι Πρότυποι Εσωτερικοί κανονισμοί, ετοιμάζουν ένα πανεπιστήμιο εχθρικό απέναντι σε φοιτητές και εργαζόμενους αλλά απόλυτα φιλικό στην επιχειρηματική λειτουργία, καθώς γίνεται πεδίο κερδοφορίας για τις επιχειρήσεις. Εξ άλλου τις περισσότερες λέσχες τις έχουν πλέον ιδιώτες, οι οποίοι βγάζουν κέρδη στις πλάτες των φοιτητών, τόσο απ’ τους ίδιους τους φοιτητές, όσο και απ’ τις εξωτερικές δουλειές, που κάνουν με κέντρο το πανεπιστήμιο. Επιπλέον, θέλουν ένα πανεπιστήμιο που θα εναρμονίζεται στην σύγχρονή αγορά εργασίας, παράγοντας αποφοίτους με καμία επαγγελματική κατοχύρωση, πλήρως εξειδικευμένους και ευέλικτους κι επίσης οι φοιτητές εντός αυτού βρίσκονται αντιμέτωποι με τον πέλεκυ της διαγραφής και των εντατικοποιημένων ρυθμών σπουδών. Σε αυτό το πανεπιστήμιο δεν χωράει όποιος δεν έχει να πληρώσει δίδακτρα, συγγράμματα, σίτιση και στέγαση !

Όμως η φοιτητική μέριμνα είναι κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος και δεν την χαρίζουμε σε κανέναν! Δεν μπορούν να σβήσουν τόσο εύκολα τους φοιτητικούς αγώνες για να μπορούμε να σπουδάζουμε όλοι δωρεάν, χωρίς να χρειάζεται να δώσουμε ούτε ένα ευρώ για τις σπουδές μας ! Δεν θα κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω απ’ τις ανάγκες μας και από το δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν παιδεία και ούτε θα παραδώσουμε τις φοιτητικές παροχές στα σαγόνια των επιχειρηματιών. 

  
      Καλούμε όλους τους πληττόμενους φοιτητές να παλέψουμε ενωμένοι για τα δικαιώματά μας, κόντρα στο πανεπιστήμιο που θέλουν να μας επιβάλλουν! Κόντρα στις πολιτικές λιτότητας στην παιδεία, να αγωνιστούμε για δημόσια και δωρεάν παιδεία και φοιτητική μέριμνα – παροχές για όλους. Να τυπώσουμε κάρτες σίτισης με τη σφραγίδα του φοιτητικού μας συλλόγου για να τρώμε όλοι δωρεάν! Σαν πρώτο βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση καλούμε σε κατάληψη του Εστιατορίου του ΕΚΠΑ στη Φιλοσοφική, για να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας! Ο αγώνας για τη φοιτητική μέριμνα είναι αγώνας όλων των φοιτητών!

Παιδεία για τις ανάγκες του κεφαλαίου ή της κοινωνίας ;

  Οι διοικητικοί στα πανεπιστήμια συνεχίζουν για 11^η εβδομάδα την απεργία τους! Αυτή η απεργία που ξεκίνησε για το αυτονόητο δικαίωμα των εργαζόμενων στην εργασία, έχει πάρει τα χαρακτηριστικά ενός συνολικού αγώνα για τη δημόσια και δωρεάν παιδεία και για τη διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής εργασίας για όλους. Οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια έχουν επιλέξει στρατόπεδο απ’ την αρχή της μάχης : τάχθηκαν στη μεριά της κοινωνίας που αγωνίζεται και συνδέθηκαν τόσο με τους φοιτητές όσο και με κάθε αγωνιζόμενο κλάδο, από την ΕΡΤ και τους εκπαιδευτικούς μέχρι τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στη Vodafone και τη Wind. Και επιλέγοντας στρατόπεδο έχουν ξεκαθαρίσει απ’ την πρώτη στιγμή ποιοι είναι απέναντί τους : Η κυβέρνηση της κοινωνικής βαρβαρότητας, οι μνημονιακές πολιτικές, η ΕΕ, το ΔΝΤ, δηλαδή αυτοί που 3 χρόνια τώρα εξαθλιώνουν την κοινωνία, εμάς και τις οικογένειές μας!

  Το σχέδιό των “από πάνω” για το μέλλον του πανεπιστημίου είναι ξεκάθαρο : Επιχειρηματικό πανεπιστήμιο για τις ανάγκες του κεφαλαίου.

1ο βήμα: Διάλυση πανεπιστημίου
  

  Είναι φανερό ότι όλοι οι νόμοι για την παιδεία απ’ το νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου μέχρι το σχέδιο Αθηνά έχουν σαν στόχο να διαλύσουν το πανεπιστήμιο που ξέραμε μέχρι σήμερα και πάνω στις στάχτες του να χτίσουν το πανεπιστήμιο που χρειάζονται. Οι απολύσεις των διοικητικών είναι βασική πτυχή αυτού του σχεδίου, αφού τα ΑΕΙ και ΤΕΙ εφόσον γίνουν οι απολύσεις θα υπολειτουργούν ή και θα κλείσουν, λόγω αδυναμίας λειτουργίας.

 Συνολικά σε ΑΕΙ - ΤΕΙ απολύονται 1700 εργαζόμενοι. Χαρακτηριστικά από τους 1337 διοικητικούς του ΕΚΠΑ θα απολυθούν 748!

  Εικόνα απ’ το πανεπιστήμιο αν εφαρμοστούν οι απολύσεις : Στη σχολή μας αρχικά, η γραμματεία της Γαλλικής Φιλολογίας, που εξυπηρετεί 3.329 προπτυχιακούς, 72 μεταπτυχιακούς φοιτητές και 48 υποψήφιους διδάκτορες, αν εφαρμοστούν οι απολύσεις της κυβέρνησης, θα μείνει με έναν διοικητικό υπάλληλο ! Στην Πληροφορική, που εξυπηρετεί 2.051 προπτυχιακούς, 760 μεταπτυχιακούς και 240 υποψήφιους διδάκτορες δεν θα μείνει κανένας διοικητικός! Κανένας διοικητικός δεν θα μείνει και στο Χημικό, που εξυπηρετεί 1.862 προπτυχιακούς, 309 μεταπτυχιακούς και 130 υποψήφιους διδάκτορες, αλλά και στο Φυσικό με 2.000 προπτυχιακούς, 300 μεταπτυχιακούς και 150 υποψηφιους διδάκτορες. Στη Φαρμακευτική που εξυπηρετεί 133 προπτυχιακούς, 43 μεταπτυχιακούς και 8 υποψήφιους διδάκτορες μένει ένας διοικητικός, ενώ στην Ιατρική με 2.918 προπτυχιακούς, 1.779 μεταπτυχιακούς και 10.463 διδάκτορες, μένουν 4 (για 15000 ανθρώπους) και στη Νομική τους 14.862 προπτυχιακούς, 1.528 μεταπτυχιακούς και 1.342 υποψήφιους διδάκτορες θα εξυπηρετούν 2 εργαζόμενοι ! Και ενώ η όποια εξυπηρέτηση θα είναι πολυτέλεια και ακόμα και μία βεβαίωση θα είναι άθλος, το πανεπιστήμιο θα λειτουργεί χωρίς φύλαξη, αφού οι φύλακες καταργήθηκαν σαν κλάδος!

2^ο βήμα : Επιχειρηματική ανασυγκρότηση

  

 Η διάλυση του πανεπιστημίου δεν είναι όμως το τέλος, αλλά η αρχή μιας νέας εποχής για τα πανεπιστήμια, που έχει ξεκινήσει με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση των προηγούμενων ετών και επιχειρεί να ολοκληρωθεί στις στάχτες του παλιού. Στην ανώτατη εκπαίδευση η διάλυση σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση  θα φέρει για τα καλά επιχειρήσεις, με βάση τις κατευθύνσεις των οποίων θα λειτουργεί το πανεπιστήμιο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η άμεση πρόσληψη ιδιωτικών εταιρειών security, λόγω της κατάργησης του κλάδου των φυλάκων.

  Η είσοδος ιδιωτών και εταιρειών φέρνει δίδακτρα,και διαγραφές φοιτητών, δηλαδή δημιουργείται ένα πανεπιστήμιο με εντονότερους ταξικούς φραγμούς, για λιγότερους φοιτητές. Τα προγράμματα σπουδών και η έρευνα θα καθορίζεται με βάση τις ανάγκες των επιχειρήσεων, ενώ το εργασιακό μας μέλλον θα μας επιφυλάσσει την εναλλαγή ανάμεσα στην ανεργία και την ημιαπασχόληση στις συνθήκες του εργασιακού μεσαίωνα που μας επιβάλλουν. Παράλληλα επανέρχεται απ’ την πίσω πόρτα ένα νέο σχέδιο Αθηνά, για να κλείσει και να συγχωνευτεί όποιο τμήμα ή σχολή δεν είναι χρήσιμο για το κεφάλαιο (η Φιλοσοφική και οι ανθρωπιστικές σπουδές είναι πάντα ψηλά σε αυτή τη λίστα, αφού δεν είναι άμεσα πεδία κερδοφορίας).

Πάλη για την παιδεία των αναγκών μας !

  Ο αγώνας για δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι αγώνας όλης της κοινωνίας. Εμείς δεν κάνουμε βήμα πίσω, δεν σκύβουμε το κεφάλι και μαζί με τους εργαζόμενους και όλη την κοινωνία παλεύουμε για να τους ανατρέψουμε τα σχέδια. Παλεύουμε για ένα πανεπιστήμιο, που θα μας εξασφαλίζει μόρφωση, έρευνα και εργασιακή προοπτική με βάση τις ανάγκες τις δικές μας και της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας. Παλεύουμε για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, για να ζούμε με αξιοπρέπεια. Αυτοί οι αγώνες απαιτούν ένα πανκοινωνικό μέτωπο, τη συστράτευση του φοιτητικού, νεολαιίστικου και εργατικού κινήματος, που θα επιβάλλουν τα δίκαια αιτήματά τους και θα ανατρέψουν την κυβέρνηση της κοινωνικής εξαθλίωσης, την ΕΕ, το ΔΝΤ, το κεφάλαιο.

Δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα ‘ρθει η σειρά μας. Δεν διακυβεύεται η εξεταστική μας, το εξάμηνο  ή μια λίγο χειρότερη καθημερινότητα στις σπουδές μας. Διακυβεύεται αν αύριο θα μπορούμε να συνεχίσουμε να σπουδάζουμε, αν θα εργαζόμαστε σαν σκλάβοι όταν θα κάνουμε διάλειμμα από την ανεργία, ο χαρακτήρας της εκπαίδευσης, αν η κυβέρνηση και  η τρόικα θα μπορέσουν να ισοπεδώσουν κάθε κατάκτηση και δικαίωμα μας για χάρη των κερδών του κεφαλαίου