Σήμερα η ζωή μπήκε στο ζύγι με δύο κοσμήματα… κέρδισαν τα κοσμήματα

Είναι μια θλιβερή μέρα, η ζωή μπήκε στο ζύγι με δύο κοσμήματα κι έχασε. 

Ένας άνθρωπος δολοφονήκε από τον όχλο, λιντσαρίστηκε γιατί τόλμησε να απλώσει το χέρι του, το αδύναμο χέρι του, να αρπάξει αυτό που του αρνιούνται, το ψωμί. Κι η αστυνομία -οι άνθρωποι του νόμου- αγκάλιασαν την πράξη συνοδεύοντας με χειροπέδες το νεκρό στο νοσοκομείο. 

Ήταν ένας βασανισμένος άνθρωπος, ήταν οροθετικός, τον έλεγαν Ζακ κι ήταν ακτιβιστής του LGBTQ κινήματος και φιλόζωος. Τι μπορεί να κίνησε τα πόδια αυτού του ανθρώπου να κλέψει, τι του δημιούργησε αυτό το τρέμουλο στα χέρια και τον έκανε να παραπατά στη στερνή του απόδραση, το φανταζόμαστε όλοι, είναι η πείνα κι η απελπισία.

Γιατί πείναγε το ξέρουμε όλοι, θα μπορούσαμε να είμαστε κι εμείς εκεί αν η ζωή δε μας είχε φερθεί πιο γλυκά. Είναι όμως πάνω από όλα η οργανωμένη αδιαφορία του κράτους και των «νοικοκυραίων»  που μετατρέπει  τους οροθετικούς και τους ανθρώπους του δρόμου σε ανθρώπινα ερείπια, νικημένους από την απελπισία.  Είναι φυσικά κι η βία των μπάτσων που ενορχηστρώνει την κοινωνική περιθωριοποίηση και αγκαλιάζει τη φρίκη στο όνομα του νόμου, από το στρατόπεδο προσφύγων στη Μόρια ως την Αθήνα. 

Δεν είναι άλλος ένας θάνατος, είναι καμπανάκι. Όταν πεθαίνει το ανθρώπινο γεννιέται ο φασισμός. Σήμερα νίκησε ο όχλος, ο ανορθολογισμός και χόρεψε πάνω στο πτώμα ενός ανθρώπου αδύναμου και πεινασμένου. Αύριο ο ίδιος όχλος θα πάρει σπίτια για χρέη, θα δολοφονήσει μετανάστες για «ασφάλεια», θα βιάσει γυναίκες γιατί προκαλούν.

Τα χέρια του όχλου οπλίζει η λογική του κοινωνικού κανιβαλλισμού, της ατομικότητας, η λογική του «ο θάνατος σου η επιβίωση μου» που τροφοδοτείται από αυτό το βάρβαρο σύστημα.  

Ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Ζακ είναι η κυβέρνηση, η αστυνομία, το κράτος και οι επιχειρηματίες που δημιούργησαν συνθήκες απελπισίας για αυτόν και συνθήκες ευνοϊκές για κάθε λογής φασίζοντα όχλο των «νοικοκυραίων».  Τα κανάλια παίζουν κι αυτά το ρόλο τους, η λέξη δολοφονία δεν βρίσκεται πουθενά, σαν ο θάνατος να είναι η φυσική απόληξη της πράξης του νεκρού κι η δολοφονική μανία του όχλου αποδεκτό φαινόμενο.

Να μη συνηθίσουμε το θάνατο, να μη νικήσει ο όχλος! 

Ζούμε σε άγριους καιρούς, ποιός το αρνείται. Για όσους από εμάς δεν ανήκουμε στην ελίτ του πλούτου, στο κράτος και την αστυνομία οι τύχες μας είναι δεμένες από τις ίδιες τις συνθήκες ζωής που ζούμε. Για να μην είμαστε εμείς αύριο στο κοινωνικό περιθώριο πρεπεί να πάψει να υπάρχει κοινωνικό περιθώριο, να πάψει να υπάρχει το σύστημα που το γεννά!

Η κοινωνική εξαθλίωση δεν είναι μονόδρομος, είναι στα χέρια μας είναι να αλλάξει ο κόσμος. Η συλλογική δράση μπορεί και πρέπει να τσακίσει το φασισμό σε κάθε του έκφραση, από το κυνήγι μεταναστών μέχρι τη δολοφονία του Ζακ!

Γιάτι σε αυτήν εδώ την χώρα  δέν υπάρχει μόνο η σημερινή εικόνα της δολοφονίας αυτού του νέου ανθρώπου , σε αυτόν τον ίδιο τόπο υπάρχουν οι χιλιάδες ντόπιοι αγκάλιασαν τους πρόσφυγες, οι μετανάστες που αγκάλιασαν του πληγέντες στο Μάτι κι οι χιλιάδες νεολαίοι που κατέβηκαν τις προάλλες στο κερατσίνι κόντρα στον φόβο και τον φασισμό. Και αυτός ο δεύτερος κόσμος της ανθρωπίας και της αλληλεγγύης θα νικήσει τον θάνατο .

Καταδίκη των δολοφόνων του, στη φυλακή οι «έντιμοι μαγαζάτορες» δολοφόνοι!

Η μόνη έξοδος από τα μνημόνια θα γίνει με την πάλη του λαού!

Πλησιάζει λοιπόν ο καιρός για άλλη μια φιέστα της Διεθνής Έκθεσης Θεσσαλονίκης, στην οποία η κυβέρνηση χέρι χέρι με τους μεγαλοβιομήχανους και τους επιχειρηματίες έρχεται σε συμφωνία για τα βήματα που θα ακολουθηθούν σε οικονομικό πεδίο. Από κοινού παίρνουν αποφάσεις ενάντια στα λαϊκά στρώματα και προς όφελος της αστικής τάξης και του κεφαλαίου. Φέτος μάλιστα η ΔΕΘ, χρωματίζεται από το αφήγημα της κυβέρνησης για την “έξοδο” από τα μνημόνια, με παράλληλη αύξηση στον κατώτατο μισθό, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και άλλες υποσχέσεις για την βελτίωση της καθημερινότητας. Στην πραγματικότητα όμως η επόμενη μέρα μετά την λήξη του προγράμματος στήριξης είναι σκληρή εποπτεία για 40 χρόνια, με σκληρές επιδιώξεις, καμία πρόβλεψη για αναίρεση μνημονιακού μέτρου,ενώ η εικόνα στους χώρους εργασίας θυμίζει Μεσαίωνα με την μαύρη εργασία να διογκώνεται, την ανεργία να αυξάνεται και το ένα αντιλαϊκό μέτρο να διαδέχεται το άλλο(συνδικαλιστικός νόμος, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί). Όλα αυτά με φόντο τις φονικές πυρκαγιές στο Μάτι, αλλά και την καταστροφή στην Μάνδρα το χειμώνα, στις οποίες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φέρει τεράστια ευθύνη.

Τιμώμενη χώρα φέτος είναι οι ΗΠΑ, δείχνοντας ότι επιδίωξη της ελληνικής αστικής τάξης είναι να δείξει ότι λειτουργεί ως εγγυήτρια   της εξασφάλισης των συμφερόντων τους στην περιοχή. Όπως μας  έδειξε και το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζει να είναι πιστή στις επιταγές ΝΑΤΟ-ΗΠΑ, με την παραχώρηση των βάσεων που διατηρεί για τις δολοφονικές επιχειρήσεις στην Συρία και την Παλαιστίνη φέροντας τεράστια ευθύνη για το θάνατο χιλιάδων αμάχων.  Υποστήριζει το αμερικανικό κεφάλαιο και τις επεκτατικές πολιτικές του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, με κεντρικό στόχο την διατήρηση και ενίσχυση του κεφαλαίου.

Στην Θεσσαλονική την χρονιά που διανύουμε, με αφορμή το Μακεδονικό ζήτημα διάφορες ακροδεξίες ομάδες άρχισαν να ξαναβγαίνουν από τις τρύπες τους και βρίσκοντας πάτημα στα συλλαλητήρια που καλέστηκαν άρχισαν να διεκδικούν πάλι χώρο και να επιτίθονται σε αντιφασιστικούς χώρους και αγωνιστές όπως ήταν το κάψιμο της κατάληψης Libertatia, η επίθεση στον ΕΚΧ σχολείο και το πογκρόμ σε αγωντιστές και μετανάστες. Μάλιστα ενόψει ΔΕΘ, καλούν εκ νέου συγκεντρώσεις με στόχο να αποπροσανατολίσουν τον λαό και να τον διχάσουν , πράγμα που προκύπτει από την ιδεολογική φύση του φασισμού, για αυτό και τον εκμεταλλεύεται το κεφαλαίο.

Είναι χρέος μας σε όλα αυτά να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση ότι μόνο ο λαός και οι αγώνες του ανατρέπουν την κατάσταση. Οφείλουμε να είμαστε εκεί και με το αντικυβερνητικό-αντιιμπεριαλιστικό-αντιφασιστικό στίγμα μας να ξεσκεπάσουμε όλα τα αφηγήματα της κυβέρνησης και όλο αυτό να αποτέλεσει την αρχή ανατροπής της κατάστασης. Καλούμε το Σάββατο 8/9 στις 18:00 στην Καμάρα, στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση, στο μπλοκ που καλούν φοιτητικοί σύλλογοι, ανεξάρτητα ταξικά σωματεία και αγωνιστικές συλλογικότητες.

Ο ΝΟΜΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ...

Στην γνωστή της πλέον τακτική η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το βράδυ της 6^ης Ιούνη κατέθεσε και μάλιστα έθεσε προς ψήφιση για την επομένη νέο νομοσχέδιο-"καταπέλτη"(προαπαιτούμενο για το κλείσιμο της 4ης αξιολόγησης) για τον χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης, αλλά έχοντας και ξεκάθαρη αντανάκλαση και στην τριτοβάθμια.Πιάνοντας το νήμα από το νόμο Διαμαντοπούλου αλλά και από τα άλλα δύο ψηφισμένα νομοσχέδια του τελευταίου έτους, προχωράει σε μια σειρά από αναδιαρθρωτικές κινήσεις που αφορούν την αυτονόμηση της των σχολικών μονάδων από την κρατική χρηματοδότηση (με ταυτόχρονες συγχωνεύσεις σε αυτές), η αξιολόγηση/λογοδοσία των εκπαιδευτικών στην λογική του “ξεσκαρταρίσματος” και της αφορμής κατάργησης όλων και περισσότερων οργανικών θέσεων στην εκπαίδευση. Ταυτόχρονα φέρνει ουσιαστικά με ειδική τροπολογία την αποστοίχιση  της παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας από τα πτυχία, σε παράλληλους κύκλους σπουδών.

μάλιστα έθεσε προς ψήφιση για την επομένη νέο νομοσχέδιο-“καταπέλτη”(προαπαιτούμενο για το κλείσιμο της 4ης αξιολόγισης) για τον χώρο της πρωτοβάθμιας & δευτεροβάθμιας

Ειδικά, για το ζήτημα της επάρκειας, η προσπάθεια από πλευράς Υπουργείου Παιδείας για την αφαίρεση της Παιδαγωγικής Επάρκειας από τα πτυχία των καθηγητικών σχολών που ξεκίνησε το 2010 επί υπουργίας Διαμαντοπούλου. Σήμερα, εν έτει 2018, εντείνεται περισσότερο από ποτέ. Πιο συγκεκριμένα, το Υπουργείο προχωρά σε τέτοιο βαθμό την επίθεση στα επαγγελματικά δικαιώματα χιλιάδων φοιτητών, αναιρώντας πλήρως τον χαρακτήρα του πτυχίου, αφού μεταθέτει την παροχή της Παιδ. & Διδ. Επάρκεια από  παράλληλο πρόγραμμα σπουδών, το οποίο και θα οργανώνεται μέσω μιας- εκτός των τμημάτων- δομής, υπό την εποπτεία της εκάστοτε Κοσμητείας, είτε μέσω μεταπτυχιακών ή/και διδακτορικών κύκλων σπουδών με βάση την διδακτική ή μέσω της απόκτησης πτυχίου της ΑΣΠΑΙΤΕ, στα οποία οι φοιτητές θα πληρώνουν δίδακτρα. Αποτελεί λοιπόν ακόμα μια βάρβαρη αντιλαική επίθεση της κυβέρνησης, η οποία μαζί με τα μνημόνια, τη λιτότητα και την ανεργία επιχειρεί να βάλει εμπόδια στις σπουδές μας, να μην καταφέρουμε να σπουδάσουμε δημόσια και δωρεάν αν δεν διαθέτουμε τα χρήματα για να το κάνουμε. Θέλουν ένα πανεπιστήμιο λίγων και εκλεκτών που θα λειτουργεί με βάση τις ανάγκες της αγοράς και όχι τις ανάγκες της κοινωνίας.

Οι σπουδές δηλαδή αποκόπτονται τελείως από την επαγγελματική και εργασιακή προοπτική μας. Αυτή η κατεύθυνση, συμπαρασύρει και προκαλεί μεγάλες διαιρέσεις στους κόλπους των αποφοίτων, με αποτέλεσμα να ανταγωνιζόμαστε για την πρόσβαση σε περαιτέρω κύκλους απόκτησης επαγγελματικών δικαιωμάτων & “προσόντων”, συχνά επί πληρωμή.

Η κίνηση αυτή που μεθοδεύτηκε από την ανάλογη πρόταση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής έχει ξεκάθαρη στόχευση. Αρχικά σε καμία περίπτωση δεν μεριμνά για την βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου, ούτε για την καλύτερη παιδαγωγική κατάρτιση. Το Υπ. Παιδείας, όπως “υπόσχεται”, θα υλοποιήσει ακόμη έναν γύρο συγχωνεύσεων σχολείων, ήδη έχει στριμώξει 30 παιδιά ανά τάξη, έχει θεσπίσει υποχρεωτικό 30ωρο παρουσίας στο σχολείο και έχει μειώσει τους μισθούς των εκπαιδευτικών, έχει κάνει κανόνα της αναπλήρωση και την ωρομισθία και το βασικότερο έχει να διορίσει νέους εκπαιδευτικούς μόνιμα από το 2009. Επομένως, η κίνηση της αφαίρεσης της παιδαγωγικής επάρκειας έρχεται να νομιμοποιήσει σε τόσους χιλιάδες εκπαιδευτικούς (φοιτητές-αποφοίτους) ότι αυτοί φταίνε που είναι άνεργοι-αδιόριστοι, επειδή λόγου χάρη δεν έκαναν  αρκετά σεμινάρια ή επειδή δεν πήραν πιστοποιητικά από την τάδε ή την δείνα δομή. Ουσιαστικά πρόκειται για προσπάθεια αφαίρεσης από τους αποφοίτους καθηγητικών και παιδαγωγικών σχολών της ίδιας της ταυτότητας του εκπαιδευτικού-δασκάλου-καθηγητή. Το Υπουργείο, μαζί με τις Συγκλήτους των ΑΕΙ, με τρομερή επιμονή πάει  να υλοποιήσει αυτή την κατεύθυνση, μέσω των νέων αναδιαρθώσεων-συγχωνεύσεων στις “τάξεις” των πανεπιστημίων (βλ. σχέδιο Εύριπος για το ΕΚΠΑ), οι οποίες θα αποκόβουν το πτυχίο, από οποιαδήποτε έννοια συλλογικής κατοχύρωσης & αποκρυστάλλωσης που έχει.

 Αυτές οι άκρως επιθετικές κινήσεις δεν θα μείνουν αναπάντητες. Ο φοιτητικός μας σύλλογος με τις αγωνιστικές απόφασεις που έλαβε φέτος μέσω των γενικών του συνελεύσεων, αλλά και την από κοινού δράση στο πανεκπαιδευτικό μέτωπο με μαθητές και αδιόριστους εκπαιδευτικούς έδειξε ότι είναι έτοιμος να μπλοκάρει οποιαδήποτε κίνηση αφαίρεσης επαγγελματικών του δικαιωμάτων από το πτυχίο του καθώς και κάθε επίθεση στην εργασιακή του προοπτική. Είναι καθήκον μας να παλέψουμε για ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα μέσα σ’ αυτά και που θα αποτελούν τη μοναδική μας προϋπόθεση για δουλειά. Σύσσωμος ο σύλλογος μας πρέπει να απαιτήσει από τα όργανα διοίκησης του Πανεπιστημίου να μην εφαρμόσουν καμιά αναδιαρθρωτική πτυχή αυτών των νόμων.

-Καμία αφαίρεση της παιδαγωγικής επάρκειας από τον βασικό κύκλο σπουδών. Πτυχίο με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα, μόνη προϋπόθεση για δουλειά.

-Καμία συγκρότηση δομής που θα παρέχει την παιδαγωγική επάρκεια και επαγγελματικά δικαιώματα.

-Μόνιμοι και μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο, ενάντια στην περεταίρω υποβάθμισή του.

-Καμία συγχώνευση σχολείων & σχολών, όπως και διάσπαση των τελευταίων.

ΣΤΙΣ 30 ΜΑΗ, ΘΑ ΑΠΕΡΓΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΣΟΥ;

Η περιβόητη καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, που κυριαρχεί στη ρητορική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι στρωμένη με βάρβαρα αντεργατικά μέτρα, που έρχονται να προστεθούν στα ήδη ψηφισμένα. Πρόκειται για ένα νέο μνημόνιο που έρχεται να κόψει και άλλο τις συντάξεις, ιδιωτικοποιεί την ενέργεια, και ενισχύει την ήδη αυταρχικοποίηση του κράτους, όπως φάνηκε και από το νόμο που απαγόρευσε τις απεργίες.

Ως απάντηση σε όλα αυτά η «κοινωνική συμμαχία» που συγκροτήθηκε από την ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και διάφορους επιστημονικούς συλλόγους(ΓΣΕΒΕ, ΤΕΕ, Δικηγορικοί σύλλογοι) καλούν στις 30 Μάη σε μία αντιδραστική απεργία. Είναι οι συνεχιστές του μένουμε Ευρώπη και υπερασπιστές των ισόβιων δεσμών των μνημονίων. Το παραπάνω, αποτελεί μία εχθρική κίνηση κατά της εργατικής τάξης και της κοινωνικής πλειοψηφίας, μια κίνηση συνέχισης της πολιτικής τσακίσματος των δυνάμεων της εργασίας και κυρίως της νέας γενιάς. Βασικός πυρήνας αυτής της αντιδραστικής  πολιτικής είναι η λογική πως οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες, δηλαδή οι εκμεταλλευόμενοι και οι εκμεταλλευτές, έχουν κοινά συμφέροντα, κοινά αιτήματα και κοινά μέσα πάλης. Υποτάσσουν τα δικαιώματα και τους αγώνες των εργαζομένων στους εργοδότες και στην κυβέρνηση. Υμνούν τα πλεονάσματα και επευφημούν  την ισχυροποίηση του κεφαλαίου, της Ε.Ε και του ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Στην περίφημη ανακοίνωσή τους, ζητούν την καταπολέμηση της ανεργίας και αξιοπρεπείς μισθούς, εννοώντας 400 ευρώ το μήνα και 10 ώρες την ημέρα. Προτείνουν παροχές για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και εννοούν επιδόματα-ψίχουλα για τους φτωχούς και εξαθλιωμένους. Δεν καταγγέλλουν την ιδιωτικοποίηση της παιδείας και της υγείας. Απαιτούν μείωση της υπερφορολόγησης, όχι για όλους, αλλά μόνο για τις επιχειρήσεις..Κάνουν προμετωπίδα τους, μια ρητορική που απαιτεί να σταματήσουν οι εργαζόμενοι να διεκδικούν και να διαμαρτύρονται έντονα για τα δικαιώματά τους και προωθεί την σιωπηλή στάση τους που δεν θα ενοχλεί κυβέρνηση- ΕΕ -κεφάλαιο.

Αυτή η κίνηση αποτελεί προσβολή για κάθε εργαζόμενο, άνεργο, φοιτητή, σπουδαστή και όλοι μαζί χρειάζεται να τους δώσουμε την απάντηση που τους αξίζει. Από κοινού στις 30 Μάη θα κατέβουμε στο δρόμο ως εργαζόμενοι ενάντια στην ‘’πανεθνική ημέρα δράσης’’ της ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ και όχι ως απεργοί υπηρέτες των αφεντικών. Συμμετέχουμε στην συγκέντρωση της πρωτοβουλίας πρωτοβάθμιων σωματείων στις 10.30πμ στα γραφεία της ΓΣΕΕ, για τη καταγγείλουμε εμπράκτως τέτοιες πρακτικές. Διαδηλώνουμε στα γραφεία εργοδοτικών οργανώσεων (ΣΕΒ κλπ) και τη Βουλή, σε μια ανεξάρτητα ταξική συγκέντρωση και διαδήλωση ενάντια σε Κυβέρνηση – Κεφάλαιο – ΕΕ.

ΚΑΤΩ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΑΥΗΞΗΣΕΙΣ, ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ,ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΕΕ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Νύχτα των κρυστάλλων στη Μυτιλήνη

Στις 23/4/18 πραγματοποιήθηκε φασιστική δολοφονική επίθεση σε συγκεντρωμένους μετανάστες στην Μυτιλήνη. Μετά την συνηθισμένη υποβολή της σημαίας περίπου 200 άτομα που φέρονταν ως ''αγανακτισμένοι πολίτες'' απαίτησαν την άμεση αποχώρηση των προσφύγων και των μεταναστών που ήταν συγκεντρωμένοι στην πλατεία Σαπφούς. Ακροδεξιοί, υπό τον μανδύα του αγανακτισμένου, πέταξαν φωτοβολίδες και βεγγαλικά, πέτρες και αναμμένους κάδους σε ανθρώπους που έφτασαν μέχρι εδώ με κίνδυνο τη ζωή τους για ένα καλύτερο αύριο. ''Κάψτε τους ζωντανούς'' φώναζαν πολλοί από τους συγκεντρωμένους - όχι οργανωμένοι χρυσαυγίτες αλλά ''διαμαρτυρόμενοι πολίτες'' .Η όλη επίθεση υποκινήθηκε από την φασιστική οργάνωση ''Πατριωτική Κίνηση'' μέλη της οποίας στελεχώνουν την Ν.Δ.                                                                                                                                                        Όλοι αυτοί πέταξαν την μάσκα του αγνού πατριωτισμού και με περηφάνια κουνάνε πλέον την σημαία της ιδεολογικής τους πατρίδας ,αυτή του φασισμού .

Γιατί την Ελλάδα δεν την χαρακτηρίζει το "υπέροχο κλίμα με τον υπέρλαμπρο ήλιο της", τα γραφικά νησιά και τα ντόπια έθιμα γενικά και αόριστα .Τα περί φιλοξενίας ή φιλότιμου που αναμασούν συνεχώς είναι φαιδρές έννοιες που απασχολούν αποκλειστικά τον ευρύτερο κλάδο του τουρισμού. Για την επιβεβαίωση και τη διατήρηση του ελληνικού ιδεώδους. Την Eλλάδα την χαρακτηρίζουν και νύχτες σαν την συγκεκριμένη στην Μυτιλήνη όπου εξεγέρθηκαν τα πιο γερά κομμάτια του έθνους. Την χαρακτηρίζει και ο αντίκτυπος που έχει ο ρατσισμός όταν βρίσκει την θέση του στα σώματα όσων αντιμετωπίζονται ως κοινωνικό περίσσευμα από τους προμάχους της ελληνικότητας.

Αυτή την περίοδο ,λοιπόν, στο στόχαστρο βρίσκονται άνθρωποι οι οποίοι αναγκάστηκαν να στραφούν στην προσφυγιά και την μετανάστευση λόγω των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην Συρία λόγω των οικονομικών συμφερόντων και του οξυμένου ανταγωνισμού μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άνθρωποι που κατάφεραν να επιβιώσουν από τον πόλεμο και το δυσχερές ταξίδι τους για να βρεθούν στην Ελλάδα αποκλεισμένοι, απομονωμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και διαρκώς επαπειλούμενοι. Σε μία χώρα που η κυβέρνησή της φέρει ευθύνες για την σφαγή του λαού τους αφού αποτελεί το ορμητήριο των πολεμικών αυτών επιθέσεων με την συναίνεση στις βάσεις της Σούδας, την συζήτηση της γύρω από την αποδοχή των πυρηνικών όπλων στον Άραξο αλλά και με την συμμετοχή της σε στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ. Μία χώρα που επιτρέπει την κακομεταχείρηση των προσφύγων και συναινεί με τη στάση της στις εγκληματικές επιθέσεις εναντίον τους.  

Σήμερα, ο φασισμός, το πιο αποτελεσματικό εργαλείο του συστήματος, στην Ελλάδα έχει αρχίσει αναστήνεται μέσα από τις «επικίνδυνες» όπως τις λένε τα κανάλια «μαζικές εισροές» των καταπονημένων προσφύγων αλλά και μέσα από τον παροξυσμό των εθνικιστικών συλλαλητηρίων για την Μακεδονία,   βιώνοντας εποχές δόξας με τη Χρυσή Αυγή, όμοιες με εκείνες των ιδεολογικών τους προγόνων Τριεψιλιτών (1η σημαντική φασιστική οργάνωση στον Ελλαδικό χώρο) την δεκαετία του 30 στην Βόρεια Ελλάδα. Η μορφή που έχει πάρει είναι αυτή του αναβιωμένου εθνικισμού. Ο εθνικισμός και ο φασισμός έρχονται να πατήσουν πάνω στη φτώχεια και την απελπισία του κόσμου και να τον κοροιδέψουν με ψεύτικα ιδεολογήματα λέγοντας πως δε φταίνε οι κυβερνήσεις που περνάνε τους χειρότερους για τους εργαζόμενους νόμους, πως δε φταίνε οι εφοπλιστές και οι μεγαλοεπιχειρηματίες που έχουν ξεπουλήσει, επενδύσει και αγοράσει για την τσέπη τους όλους τους δημόσιους χώρους, πως δε φταίει το κεφάλαιο για το χρέος που μας βάζουν να πληρώνουμε, πως δε φταίνε οι εργοδότες για τις συνθήκες εργασίας που επιβάλλουν, πως δε φταίνε οι από πάνω για την κατάσταση που ζούμε, αλλά φταίνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που αγκομαχούν για μια καλύτερη ζωή. Διατυμπανίζουν την «εθνική ενότητα», το «έθνος των Ελλήνων» προσπαθώντας να πείσουν τον έλληνα εργαζόμενο πως εχθρός του δεν είναι ο έλληνας εργοδότης αλλά ο τούρκος, ο αλβανός, ο κούρδος, ο πακιστανός εργαζόμενος.

Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι ο εθνικισμός έχει κερδίσει.

 Η ιστορία κατά κάποιο τρόπο επαναλαμβάνεται και η κάθε είδους εθνικιστική και ναζιστική ιδεολογία θα γυρίσει εκεί που ανήκει εξαρχής, στο χώμα. Είναι υποχρέωση του καθενός από εμάς όχι απλά να καταδικάζει περιστατικά σαν της Μυτιλήνης αλλά να παίρνει ενεργό μέρος στον αγώνα ενάντια στον φασισμό (όπως και έγινε στην Μυτιλήνη όπου μέλη του αριστερού και αντιεξουσιαστικού χώρου έσπευσαν να υπερασπιστούν τους μετανάστες). Να μάχεται για τον τερματισμό των βομβαρδισμών στη Συρία, την απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς πολεμικούς σχεδιασμούς και να απομονώσει τους εθνικιστές και τους χρυσαυγίτες στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές.