ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ Ε.Α.Α.Κ. ΑΘΗΝΑΣ

Διανύουμε μια περίοδο δύσκολη, ενδιαφέρουσα, αλλά και ελπιδοφόρα για τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων. Αυτή η νέα περίοδος έχει έντονα χρωματιστεί από τη βδομάδα του δημοψηφίσματος και το μεγάλο λαϊκό «ΟΧΙ», το οποίο μάλιστα στη σπουδάζουσα νεολαία ξεπέρασε σε ποσοστό το 80%. Το λαϊκό, ταξικό «όχι», παρά την εργοδοτική τρομοκρατία, της μιντιακή προπαγάνδα και τα capital controls, ήρθε σε σύγκρουση με τις πολιτικές της λιτότητας. Προφανώς αναγνωρίζουμε ότι δεν ήταν ενιαίο , ενείχε όμως ένα δυναμικό συνολικής ρήξης με τα μνημόνια , την Ε.Ε και το χρέος. Η λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση που εκφράστηκε στο δημοψήφισμα, υπέστη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τη χειρότερη λαθροχειρία, όταν λίγο μετά υπέγραψε το 3^ο μνημόνιο. Η αδυναμία πολιτικής έκφρασης του «ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ» και η απουσία μιας άλλης αφήγησης, ριζωμένης στο λαϊκό κίνημα, για το πώς μπορούν να πάνε αλλιώς τα πράματα χωρίς χρέος ,εκτός Ε.Ε.- ευρώ, αποτυπώθηκε και στο αποτέλεσμα των εκλογών της 20ης Σεπτέμβρη. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την επικράτηση του ΤΙΝΑ, δημιούργησαν έναν αρνητικό συσχετισμό στο εσωτερικό της Βουλής, που αποτυπώθηκε στην κατά 95% σύνθεσή της με μνημονιακά κόμματα. Αυτή η κατάσταση σίγουρα δημιουργεί δυσκολίες στο να εμφανιστεί άμεσα ο λαϊκός παράγοντας στο προσκήνιο. Αναγνωρίζουμε ωστόσο ότι η ίδια η επικείμενη εφαρμογή του τρίτου μνημονίου σε όλα τα επίπεδα (φορολογικό, ασφαλιστικό, πλειστηριασμοί κλπ.) ανοίγει νέες δυνατότητες για τη συγκρότηση κινηματικών αντιστάσεων και θέτει νέες ευθύνες για την αριστερά.

Από τις προτεραιότητες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, είναι και οι μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις Τσίπρα. Εκτίμησή μας αποτελεί ότι η μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ θα σημάνει και για το χώρο των πανεπιστημίων την κήρυξη μιας ακόμα επίθεσης. Το νέο νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί την άνοιξη, κινείται στην προώθηση, με ραγδαίους ρυθμούς, της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, στα πρότυπα του ν. Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, της συνθήκης της Μπολόνια και του ΚΕ.Χ.Α.Ε αλλά και των επιταγών του ΟΟΣΑ. Παράλληλα, εκτιμάμε πως τα Συμβούλια Ιδρύματος, τα οποία είχαν τεθεί υπό αμφισβήτηση υπό το βάρος του φοιτητικού κινήματος το προηγούμενο διάστημα, θα επανέλθουν στην προμετωπίδα της επίθεσης. Ταυτόχρονα, από τη πλευρά μας κάνουμε ξεκάθαρο ότι δε θα ανεχτούμε να υπάρξει καμιά σκέψη για επαναφορά του μέτρου των διαγραφών και του ορίου φοίτησης.

Η αναδιαρθρωτική κίνηση το επόμενο χρονικό διάστημα, αναμένεται να προωθηθεί με διαφορετικές ταχύτητες και διαφορετική ένταση, στα εκάστοτε ιδρύματα και σχολές, θέτοντας ως έναν από τους βασικούς στόχους της την ευθυγράμμιση των αποφοίτων στην αγορά εργασίας. Αυτό προωθείται σε ένα καθεστώς οριζόντιας υποχρηματοδότησης και αξιολόγησης, το οποίο επιταχύνει την επιβολή της αναδιαρθρωτικής κίνησης ενώ εντείνει και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μέσα στις σχολές.

Η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων, συνεχίζει και θα συνεχίσει να λιγοστεύει, γεγονός που συνεπάγεται μειωμένες παροχές, υλικοτεχνική ανεπάρκεια, περαιτέρω μείωση του προσωπικού και εν τέλει, με βάση το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, άνοιγμα της πόρτας στην ιδιωτική πρωτοβουλία να καταλάβει χώρο εντός των ιδρυμάτων. Υπό αυτό το πρίσμα, σε μια περίοδο κρίσης και μνημονίων, τα τεράστια προβλήματα που δημιουργούνται από την διάλυσης της φοιτητικής μέριμνας, ακριβώς λόγω της υποχρηματοδότησης των ιδρυμάτων, έρχονται να αμφισβητήσουν τη δυνατότητα ενός μεγάλου κομματιού της νεολαίας να σπουδάσει.

Οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, γίνονται με στρατηγικό στόχο αφενός να εναρμονιστεί ο απόφοιτος με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, ως εντατικοποιημένος, πειθαρχημένος, ημικαταρτισμένος εργαζόμενος, και αφετέρου, την διαμόρφωσή τους με βάση τις ανάγκες της αγοράς. Αυτή η διαδικασία γίνεται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε σχολή, είτε με  την εισαγωγή κατευθύνσεων, είτε με την αναβάθμιση των προϋποθέσεων παρακολούθησης και εξέτασης επιλεγόμενων μαθημάτων -προλειαίνοντας έτσι το έδαφος για την εφαρμογή κατευθύνσεων-, είτε με την εισαγωγή «αλυσίδων» μαθημάτων, είτε με τη χορήγηση επώνυμων εδρών σε ιδιώτες και την υπενοικίαση εξοπλισμού και εργαστηρίων στους τελευταίους. Σε σχετική συνάφεια με τις παραπάνω αλλαγές και στα πλαίσια  της υποχρηματοδότησης που περιγράψαμε παραπάνω, προωθείται η πιο άμεση εμπλοκή του επιχειρηματικού κόσμου, με σκοπό την εκπόνηση καινοτομίας σε τομείς αιχμής, για την κερδοφορία των κομματιών  του κεφαλαίου που σχετίζονται με αυτούς.

Στην υλοποίηση των παραπάνω κατευθύνσεων, κομβικό ρόλο θα παίξει η αξιολόγηση των Ιδρυμάτων. Ήδη κινήσεις όπως αυτή της πρυτανείας του ΕΚΠΑ, που δηλώνει ότι θα προβεί σε αξιολόγηση του ιδρύματος στη βάση των εγχώριων (ν. 4076) και των ευρωπαϊκών (ΟΟΣΑ, ΚΕΧΑΕ, ΣΤΑΝΤΑΡ), δείχνει ότι τα πορίσματά τους, ουσιαστικά αξιολογούν το κατά πόσο ή όχι εφαρμόζεται η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Οι επιμέρους αναδιαρθρώσεις στα προγράμματα σπουδών, η υποχρηματοδότηση που θα κλειδώνει χέρι – χέρι με την αξιολόγηση, αλλά και η προσπάθεια εμπέδωσης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, αποτελούν επίδικα του φοιτητικού κινήματος, τα οποία οφείλει να συμπεριλάβει από τώρα στην πάλη του, στον εκάστοτε κοινωνικό χώρο, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη συνολική αντιπαράθεση με το επερχόμενο νομοσχέδιο Φίλη. Δεν θα επιτρέψουμε  να αμφισβητηθούν οι δωρεάν σπουδές για όλους και οι αξιοπρεπείς όροι φοίτησης όπως ούτε την κατάργηση τμημάτων και σχολών. Επιπρόσθετα, το φοιτητικό κίνημα θα βρεθεί στο πλευρό του εργατικού κινήματος στις επόμενες γενικές απεργίες που θα καλεστούν, στις κινητοποιήσεις απέναντι στο τρίτο μνημόνιο και στους εφαρμοστικούς νόμους καθώς και στις αντι-ιμπεριαλιστικές, αντι-ΕΕ διαδηλώσεις. Οφείλει αναμφισβήτητα  να προτάξει την ταξική του αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Όλα τα παραπάνω, πρέπει να συνοδεύονται από πολιτικά αιτήματα ρήξης με τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και την Ε.Ε, τη διαγραφή του χρέους και την ανατροπή των μνημονίων και της κυβέρνησης που τα εφαρμόζει. Τέλος, η νεολαία και το φοιτητικό κίνημα, με τους ανυποχώρητους αγώνες τους θα αμφισβητήσουν στην πράξη τον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν και θα παλέψουν για το μέλλον τους.

Όσον αφορά την Ε.Α.Α.Κ. θα πρέπει το επόμενο διάστημα να προβεί σε ανοιχτό κάλεσμα κοινής αγωνιστικής δράσης στη βάση των παραπάνω κατευθύνσεων σε όλες τις αριστερές, αγωνιστικές δυνάμεις των σχολών. Τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. είναι ανοιχτά σε δυνάμεις που αποδεσμεύονται από τον ρεφορμισμό και σε άλλες αριστερές, ριζοσπαστικές δυνάμεις. Πολλώ δε μάλλον η Ε.Α.Α.Κ- ως σχήματα που κινούνται όλα αυτά τα χρόνια σε αντι-αναδιαρθρωτική κατεύθυνση, κόντρα στην κίνηση του κράτους, κόντρα στα κυβερνητικά επιτελεία, το καθηγητικό κατεστημένο, απέναντι στις αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων και της Ε.Ε., σε αντισυνδιαχειριστική και ριζοσπαστική κατεύθυνση- είναι εκείνο το κομμάτι που οφείλει να συσπειρώσει και να εγκολπώσει το δυναμικό συντρόφων που ήδη κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, όπως είναι το ΑΡΔΙΝ. Οφείλει επίσης να επιχειρήσει να συντονιστεί, να διεμβολίσει και να μετατοπίσει τα κομμάτια της αριστεράς που αποσχίζονται από την αφήγηση του ευρωμονόδρομου (βλ. ΑΡΕΝ) και άλλες πολιτικές δυνάμεις που ενστερνίζονται τις παραπάνω κατευθύνσεις και αμφισβητούν το δόγμα του ΤΙΝΑ. Σκοπός λοιπόν είναι η Ε.Α.Α.Κ. να λειτουργήσει ως πόλος έλξης για κάθε αριστερόστροφη αναζήτηση στο εσωτερικό των φοιτητικών συλλόγων, υλοποιώντας συγκεκριμένη μεθοδολογία όπως είναι πρωτοβουλίες γύρω απο ζητήματα και επίδικα των σχολών καθώς και βάθεμα της συζήτησης για την ευρύτερη πολιτική συγκυρία και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, με σκοπό μια περαιτέρω πολιτική σύγκλιση. 

Ελλάς – Γαλλία Συμμαχία;

Πανηγύρια έχουν στήσει τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, από κοινού με τα κυβερνητικά επιτελεία για την επίσκεψη του Ολάντ στη χώρα. Την ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο πλαίσιο της εξωτερικής της πολιτικής αναζητά συμμαχίες στην υπόλοιπη «σοσιλαδημοκρατία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ελληνικό μιντιακό σύστημα αναπαράγει από τις δηλώσεις του Ολάντ για στήριξη της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από τη Γαλλία, μέχρι και για τα γεύματά του με το ΠτΔ Πάκη. Και εκεί που λέγαμε ότι τα όρια της γελοιότητας έχουν ξεπεραστεί με τη χιλιοστή αναπαραγωγή της Μασσαλιώτιδας, από τα ίδια κανάλια και δημοσιογράφους που καθημερινά υπερασπίζονται την καταπίεση, την καταστολή και την ανελευθερία, ήρθε το εξώφυλλο της αυριανικής «Κόντρας» με τίτλο «Bienvenue President Hollande» να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν στην  πραγματικότητα όρια. Με βάση αυτά θα θέλαμε να επανορίσουμε τι σημαίνει η ελληνογαλλική συμμαχία για τα αντίπαλα κοινωνικά στρατόπεδα.

  Η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία» των από πάνω

  Για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ευρύτερα για το κεφάλαιο η επίσκεψη του Ολάντ είναι κομμάτι της στρατηγικής συμμαχιών για την ανάπτυξη μέσα στην ΕΕ. Ο Κουρής του «Κόντρα» το περιγράφει ανάγλυφα : «Αλέξη, δωστου τα όλα, ό,τι ζητήσει ακόμα και τζάμπα για να ξεκινήσει η ανάπτυξη και γιατί, όσο πιο βαθιά μπαίνει η Γαλλία, τόσο πιο ισχυρή γίνεται η Ελλάδα». Βέβαια εμείς ξέρουμε στην πραγματικότητα τι σημαίνει η ανάπτυξή τους… Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση, την οποία προσπαθεί να ξεπεράσει αυξάνοντας τα κέρδη του κεφαλαίου. Για να ξεπεράσουν λοιπόν, την κρίση τους οι καπιταλιστές έχουν συμμαχήσει σε μια στρατηγική τσακίσματος της εργατικής τάξης, η οποία συνεχώς θα χάνει προκειμένου να προσφέρει περισσότερο αίμα και τζάμπα εργασία στο βωμό της ανάπτυξης και των κερδών του κεφαλαίου. Αυτό το σχέδιο υλοποιείται μέσω των αντεργατικών πολιτικών, οι οποίες μας έχουν επιβληθεί σε πιο οξύ βαθμό τα τελευταία πέντε χρόνια μέσω των μνημονίων. Καταλυτική για την επίθεση στα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα είναι η στρατηγική συμμαχία των αστικών τάξεων της Ευρώπης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δημιουργήθηκε ακριβώς για να οργανώσει σε ανώτερο βαθμό την επίθεση του κεφαλαίου. Και βέβαια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ την ίδια ώρα που χτίζει τις συμμαχίες της εντός ΕΕ, επιβάλλει το βάρβαρο τρίτο μνημόνιο, που διαλύει περαιτέρω τον εργασιακό τομέα (με τον αντισυνδικαλιστικό νόμο),το ασφαλιστικό, την εκπαίδευση, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι μπαίνουν στην προτεραιότητα οι ιδιωτικοποιήσεις και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας.

  

Και δεν σταματάει στην ΕΕ η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία», αφού υπάρχει ένα ακόμα κοινό : το ΝΑΤΟ! Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Γαλλία οργανώνει πολεμικές επεμβάσεις στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, με την έγκριση του ΟΗΕ. Οι «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις φυσικά δεν είναι κάτι καινούριο, αφού έχουμε ακούσει πολλές φορές για αντίστοιχες στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές που τυχαίνει πέρα από «ανθρωπιστική κρίση» να υπάρχουν πετρέλαια και άλλες ευκαιρίες πλουτισμού για τους ιμπεριαλιστές. Από την άλλη το ελληνικό κράτος συμμετέχει στο ΝΑΤΟ και σε αντίστοιχες επεμβάσεις, ενώ μπορούμε να καταλάβουμε πολλά από τις πολεμικές ασκήσεις που κάνει είτε από κοινού με άλλα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ, όπως το κράτος – σφαγέας των Παλαιστινίων, Ισραήλ ή και από τις δικές του στρατιωτικές ασκήσεις, όπως μία τελευταία στην οποία ο στρατός μάθαινε πώς να εισβάλλει και να ξαναπαίρνει υπό τον έλεγχό του στρατηγικής σημασίας εργοστάσια που έχουν καταληφθεί από ταραξίες, δηλαδή από τον «εσωτερικό εχθρό» του κράτους.

 Η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία» των από κάτω

  Αν και αδόκιμος ο όρος, εμείς μπορούμε να σκεφτούμε και μια άλλου τύπου συμμαχία, η οποία θα θεμελιώνεται από τους «από κάτω», από τους εργαζόμενους, τους ανέργους, την πληττόμενη νεολαία, τους μετανάστες που ζουν σε αυτές τις χώρες (αλλά στην πραγματικότητα και σε κάθε χώρα του κόσμου). Και αυτή η συμμαχία των «από κάτω», θα χτίζεται στον αντίποδα της αστικής επίθεσης, του πολέμου και του θανάτου, πάνω στα οποία συμμαχούν οι κυρίαρχοι.

  Με τον διεθνιστικό αγώνα των εργαζόμενων για τα συμφέροντα και τις ανάγκες τους, κόντρα στα κέρδη του κεφαλαίου. Ένας αγώνας που συμπυκνώνεται στην αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης των κυβερνήσεων – ΕΕ – κεφαλαίου, ώστε να ανατραπούν οι αντεργατικές πολιτικές, τα πάσης φύσεως μνημόνια, να υλοποιηθούν τα αιτήματα του εργατικού κινήματος  στην εργασία, ώστε να χάσει πλούτο και εξουσία το κεφάλαιο, ώστε να περάσουν ολόκληρα στα χέρια της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτός ο διεθνιστικός αγώνας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την πάλη ενάντια στην ΕΕ, τον υπερεθνικό οργανωτή της κεφαλαιοκρατικής επίθεσης. Το εργατικό κίνημα μέσα από τους αγώνες του πρέπει να επιβάλλει την εδώ και τώρα ρήξη και έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, με κατεύθυνση να διαλυθεί και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να δώσουν εργατική διεθνιστική απάντηση στην κρίση. Για να απαντήσει από καλύτερες θέσεις το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα στο ερώτημα «καπιταλιστική βαρβαρότητα ή αντικαπιταλιστική ανατροπή» και να ανοίξει το δρόμο για μια άλλη κοινωνία, στην οποία θα ζούμε με βάση τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

  Η δική μας διεθνιστική συμμαχία με τους πληττόμενους, που ζουν στη Γαλλία έχει ιστορική βάση. Η Παρισινή κομμούνα είναι κομμάτι και της δικής μας ιστορίας, ως το πρώτο εργατικό ημι-κράτος, η πρώτη έφοδος στον ουρανό από εργάτες που οραματίζονταν μια άλλη κοινωνία και δημιούργησε για δύο μήνες έναν ανατρεπτικό τρόπο άσκησης πολιτικής, από τους «από κάτω» για τον εαυτό τους, πριν πνιγεί στο αίμα από τον συνασπισμό των αρχουσών τάξεων, των «αντίπαλων» μέχρι τότε, της Γαλλίας και της Πρωσσίας. Και βέβαια συνδέεται με την δικιά μας «έφοδο στον ουρανό», την επανάσταση του 1945-49 (που η επίσημη ιστορία θέλει να θυμόμαστε ως εμφύλιο, ίσως για λόγους ταξικούς και όχι μόνο) με την ηρωική μορφή του πάντα ανυπόταχτου Άρη Βελουχιώτη, αλλά και μιας ολόκληρης τάξης που δεν διεκδικεί τίποτα άλλο πέρα απ’ το να πετάξει τις αλυσίδες του. Αλλά και από τα σύγχρονα κινήματα δεν μπορούμε να μην μπαίνουμε στη θέση των εξεγερμένων μεταναστών στο Παρίσι το 2005, που πήρε «φωτιά» μετά τη δολοφονία δύο έφηβων μεταναστών απ’ τη γαλλική αστυνομία, όπως ακριβώς ξέσπασε και η δική μας εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, που μέσα στις φλόγες της η δική μας γενιά φώναζε ότι δεν πάει άλλο με αυτή τη σάπια κοινωνία.

  Γι’ αυτούς και για άλλους τόσους λόγους σε όποιο κανάλι ακούμε «Ολάντ» ξέρουμε ότι από πίσω κρύβεται ο πόθος για την εφαρμογή του πιο βάρβαρου μνημονίου, ώστε να έρθει η ανάπτυξη μέσα από το τσάκισμα των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας. Και όταν το Πανεπιστήμιο Αθηνών επιλέγει να φέρει τον Ολάντ, ή το όποιο άλλο ηγετικό μέλος της ΕΕ μέσα στο ακαδημαϊκό άσυλο θα πρέπει να ξέρει από πριν ότι θα μας βρει απέναντί του! Όπως μας βρίσκει σε κάθε αγώνα ενάντια στην εφαρμογή των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου για την διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν Παιδείας και την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Και θα μας βρει ξανά απέναντι γιατί η ΕυρωπαΪκή Ένωση και οι πολιτικές της λιτότητας και του πολέμου δεν χωράνε στο άσυλο!

Fuck Holland, fuck European Union. Refugees Welcome

Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην επίσκεψη Ολάντ στην πρυτανεία του ΕΚΠΑ 23/10 στη 1 (προσυγκέντρωση Πλατεία Κοραή)

3ο μνημόνιο...Να ένας λόγος να πάω στη Γενική Συνέλευση!

  Φέτος η νέα φοιτητική χρονιά μάς καλωσόρισε με ένα μνημόνιο  στο οποίο, όσο και να μην θέλουμε να το πιστέψουμε , εγκυμονούν πολύ μεγάλοι κίνδυνοι για την εκπαίδευση, τόσο για  την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια, όσο και για την τριτοβάθμια. Και τονίζουμε το «όσο και να μην θέλουμε να το πιστέψουμε», γιατί πραγματικά κυριαρχεί η εντύπωση ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται δεν μας αγγίζουν, δεν επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας , ότι είναι παιχνίδι που παίζεται στα χέρια των λίγων εκλεγμένων βουλευτών. Ότι τέλος πάντων η πολιτική που εφαρμόζεται ανήκει σε μια παράλληλη πραγματικότητα και όχι τη δική μας. Όμως , δυστυχώς, οι πολιτικές που εφαρμόζονται τόσα χρόνια ανήκουν στην δική μας πραγματικότητα και την καθορίζουν. Και μπορεί εμείς σαν φοιτητές να μην καταλαβαίνουμε ακριβώς  τους νομικούς όρους  στα μεγαλεπήβολα σχέδια των από πάνω για ένα απώτερο μακρινό μέλλον που «η Ελλάδα θα είναι σε ανάπτυξη», αυτό όμως  που ξέρουμε πολύ καλά γιατί το βιώνουμε κάθε μέρα  είναι το πιο απλό : ότι τόσα χρόνια που υλοποιούνται αυτές οι πολιτικές, πολλοί από μάς δεν κάναμε  διακοπές γιατί αναγκαστήκαμε  να δουλέψουμε  για 3 ευρώ την ώρα, ότι οι γονείς πολλών από μας έχασαν τη δουλειά τους , ότι πολλοί από μας δεν παρακολουθούμε τα μαθήματα της σχολής μας γιατί χρειάζεται να εργαζόμαστε για να βγάζουμε το νοίκι μας. Αυτό που το ξέρουμε καλύτερα από όλους είναι ότι  πολλοί από μας δεν έχουμε λεφτά για να πληρώσουμε το εισιτήριο για το 608, ούτε για να πληρώσουμε τα συγγράμματα που μας ζητάνε  να αγοράσουμε, δεν έχουμε να πληρώνουμε νοίκια, αλλά ούτε το μεταπτυχιακό μας. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι δεν θέλουμε να τελειώσουμε τη σχολή μας και να βρεθούμε άνεργοι, ότι θέλουμε να σπουδάσουμε όλοι δωρεάν και να κάνουμε όνειρα και σχέδια για το μέλλον. Όμως το μέλλον μας το καθορίζουν τα κέρδη των «από πάνω» αντί για εμάς. Και εμείς, χωρίς να μας ρωτήσει κανείς, προοριζόμαστε για να γίνουμε μια γενιά χωρίς εργασιακά δικαιώματα, που εναλλάσσει την ανεργία με τη μισοεργασία, με δουλειά σε συνθήκες γαλέρας. Και αυτό είναι το σημαντικό, αυτό είναι το πραγματικό.

 Για να ανατρέψουμε όμως αυτό το μέλλον που μας ετοιμάζουν είναι απαραίτητο να καταλάβουμε πρώτα τι ρόλο έρχεται να διαδραματίσει το 3^ο μνημόνιο στη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία και  με ποιόν τρόπο τα μέτρα που περιλαμβάνει διαλύουν κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και δημιουργούν ένα Πανεπιστήμιο Α.Ε. για λίγους.

  Το καπιταλιστικό σύστημα, στην προσπάθεια να ξεπεράσει την κρίση του αναζητά νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Με αυτή τη στρατηγική, τα μνημόνια και ιδιαίτερα το 3^ο πιο βάρβαρο μνημόνιο έρχονται να υλοποιήσουν στην κοινωνία αντεργατικές πολιτικές, προκειμένου να αυξήσει το κεφάλαιο τα κέρδη του, εις βάρος του κόσμου της εργασίας. Έτσι λοιπόν τα μνημόνια στην παιδεία έχουν στόχο να μετατρέψουν και το πανεπιστήμιο σε πεδίο κερδοφορίας. Πώς όμως γίνεται αυτό; Σε έναν βαθμό γίνεται με τις εργολαβίες μέσα στις σχολές (σίτιση, κυλικεία, θέρμανση, security, καθαριότητα). Π.χ. αντί να έχουμε καθαρίστριες που να προσλαμβάνονται από το δημόσιο με σταθερές σχέσεις εργασίας, τα λεφτά του πανεπιστημίου πηγαίνουν σε κάποιον ιδιώτη, σε κάποιον εργολάβο, ο οποίος τα διαχειρίζεται όπως θέλει (όλοι θυμόμαστε την περσινή σχολή - χωματερή από τις ετσιθελικές απολύσεις των καθαριστριών). Ένας άλλος τρόπος άντλησης κέρδους του Κεφαλαίου από το «δημόσιο» πανεπιστήμιο  είναι τα προγράμματα έρευνας και πρακτικής. Συγκεκριμένα, στις περισσότερες σχολές, σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών, οι φοιτητές δουλεύοντας χωρίς να πληρώνονται, παράγουν γνώση και έργο τα οποία δεν γυρνάνε στο πανεπιστήμιο και στον κόσμο, αλλά τα εκμεταλλεύονται διάφορες επιχειρήσεις  ( π.χ. στο γεωπονικό η ΦΑΓΕ, στην ΑΣΟΕΕ ο ΟΤΕ κ.α.). Αυτές και άλλες τακτικές, που επιβάλλονται από τα μνημόνια, έχουν ως στόχο  τη διάλυση του πανεπιστημίου και την ιδιωτικοποίησή του.

 Κατ’ αρχήν, σύμφωνα με τις δηλώσεις του νέου υπουργού παιδείας Ν. Φίλη, θα χρησιμοποιηθεί η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και το Σχέδιο Ευρώπη 2020, που περιλαμβάνουν πλήθος μέτρων που εναντιώνονται στα συμφέροντα των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας και βαθαίνουν τη σύνδεση της λειτουργίας του πανεπιστημίου με τα κέρδη του κεφαλαίου. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, θα αποτελεί πλήρη συνέχεια προηγούμενων αντιδραστικών τομών, όπως οι νόμοι Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου. Αυτό σημαίνει πλήθος νέων αλλαγών στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ. Ήδη υπάρχουν δημοσιεύματα για νέο σχέδιο Αθηνά, που φέρνει νέα λουκέτα σε σχολές που δεν είναι χρήσιμες  για το κεφάλαιο. Σε αυτό το σημείο έρχεται απ' τους πρώτους η φιλοσοφική, που η έρευνά της δεν παράγει άμεσοκέρδος για το κεφάλαιο, γι' αυτό απειλείται με νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων. Ακόμα το νέο μνημόνιο θα φέρει νέο γύρο διάλυσης στα προγράμματα σπουδών, με την διάλυση του γνωστικού μας αντικειμένου, ενώ επίσης θα επιδιωχθεί η πλήρης αποσύνδεση των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα, τα οποία έτσι κι αλλιώς είναι ήδη διαλυμένα από την επίθεση κυβερνήσεων – ΕΕ στον εργασιακό τομέα. Με αυτό τον τρόπο μας προετοιμάζουν να γίνουμε ημικαταρτισμένοι, εντατικοποιημένοι, ανταγωνιστικά και πειθήνιοι εργαζόμενοι άνεργοι.

  Βασικοί κόμβοι στα μέτρα που περιλαμβάνει το 3^ο μνημόνιο είναι η αξιολόγηση και ηυποχρηματοδότηση στα πανεπιστήμια. Η διαδικασία αξιολόγησης, η οποία γίνεται με κριτήρια τις ανάγκες της αγοράς έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σχολών πολλών ταχυτήτων, δηλαδή τη διάκριση των τμημάτων σε καλά και κακά και συνεπώς την αντίστοιχη διάκριση σε διαφορετικές ταχύτητες εργαζομένων με διαφορετικάδικαιώματα. Επίσης είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι αξιολογήσεις χρησιμοποιούνται ως  βάση δεδομένων για τη συγχώνευση και την κατάργηση ολόκληρων τμημάτων, με βάση τα κριτήρια της αγοράς (βλέπε σχέδιο Αθηνά).Την ίδια ώρα προετοιμάζεται νέος γύρος απολύσεων διοικητικών υπαλλήλων γεγονός που δίνει χώρο στις εργολαβίες και την ιδιωτικοποίηση,

 Όσον αφορά στην υποχρηματοδότηση  πρέπει να τονιστεί ότι ανέκαθεν στην πολιτική ατζέντα  της κάθε κυβέρνησης βρισκόταν η διάλυση κάθε έννοιας δωρεάν παιδείας. Είναι γεγονός ότι τα τελευταία 5 χρόνια ο κρατικός προϋπολογισμός για την παιδεία έχει μειωθεί κατά 80%  με το 3^ο μνημόνιο να προβλέπει για το 2016 έναν προϋπολογισμό για την παιδεία  μειωμένο κατά 20%! Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση διαθέτει τεράστιο ποσοστό από τον κρατικό προϋπολογισμό για τα στρατεύματα, το ΝΑΤΟ και τις πολεμικές επεμβάσεις. Με τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης , εκτός από το ότι ενισχύεται ξανά η ιδιωτικοποίηση, μειώνεται κι άλλο η φοιτητική μέριμνα με αποτέλεσμα να πρέπει ο φοιτητής να βάλει από την τσέπη του χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες τις οποίες το πανεπιστήμιο αμέλησε να του ικανοποιήσει. Έτσι, θεμελιώνονται ακόμα πιο βαθιά οι ταξικοί φραγμοί στο πανεπιστήμιο και μεγάλο κομμάτι δεν μπορεί ούτε υα αρχίσει, αλλά και ούτε να τελειώσει τις σπουδές του.

  Συγκεκριμένα στη φιλοσοφική μπορούμε ήδη να δούμε πτυχές της μνημονιακής επίθεσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το τμήμα ψυχολογίας, που οι φοιτητές του 4^ου έτους δεν θα πληρώνονται από δω και πέρα  για την πρακτική τους  άσκηση, η οποία λειτουργεί σαν μια μορφή απλήρωτης εργασίας. Η πληρωμή τους κόβεται αυτόματα με το κόψιμο του αντίστοιχου ΕΣΠΑ, το οποίο δίνεται πάντα με βάση τα κριτήρια της αγοράς. καταλαβαίνουμε λοιπόν τι τζάμπα δουλειά μας περιμένει αν περάσει ο νόμος φίλη, που θα παγιώσει τη σύνδεση των σχολών με τα ΕΣΠΑ. Παράλληλα, σε μεταπτυχιακά του ίδιου τμήματος, αλλά και σε άλλα τμήματα έχουν επιβληθεί υπέρογκα ποσά διδάκτρων. Επιπλέον στα ξενόγλωσσα τμήματα μέσω αλλαγών στα προγράμματα σπουδών και την έλλειψη διδακτικού προσωπικού φαίνεται να επιχειρείται η συγχώνευσή τους σε ένα ενιαίο τμήμα ξενόγλωσσης φιλολογίας, που δε θα παρέχει πτυχίο φιλολόγου ξένης γλώσσας, αλλά απλά  πιστοποιητικά γλωσσομάθειας, που διασπούν το γνωστικό αντικείμενο (όπως στο σχέδιο Αθηνά1) και καταστρέφουν κι άλλο τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων.

 Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας πως αφού όλα αυτά ανήκουν στην δική μας πραγματικότητα, οι ίδιοι όχι μόνο μπορούμε, αλλά έχουμε ευθύνη να παρέμβουμε σ’ αυτήνγια να την αλλάξουμε. Και ναι, είναι σίγουρα αλήθεια ότι επειδή έχουμε μεγαλώσει σε μια καταπιεστική κοινωνία  την έχουμε συνηθίσει. Επειδή έχουμε μάθει να ζούμε με την ανεργία την έχουμε αποδεχτεί. Θεωρούμε δεδομένες τις τωρινές συνθήκεςεξαθλίωσης. Δεδομένες και παγιωμένες. Πιστεύουμε πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, γι’ αυτό παρατηρείται και η τόσο μεγάλη αποχή από οτιδήποτε συλλογικό. Όμως ξεχνάμε ιστορικά τους αγώνες του νεολαιίστικου και του φοιτητικού κινήματος, όπως το 2012 που το φοιτητικό κίνημα, κόντρα σε κυβέρνηση –εε , κατάφερε να ακυρώσει σε μεγάλο βαθμό το σχέδιο Αθηνά και να νικήσει. Και πρόκειται για μια νίκη, από τις πολλές που έχει κερδίσει το φοιτητικό κίνημα, που γεννήθηκε  μέσα στις γενικές συνελεύσεις του φοιτητικού συλλόγου, μέσα απόμαχητικούς αγώνες, καταλήψεις και πορείες πάντα συνδεδεμένες με το εργατικό και μαθητικό κίνημα. Γιατί  όσο εντείνεται η καταπίεση δεν πρέπει να απογοητευόμαστε, αλλά αντίθετα να οργιζόμαστε και να κάνουμε αυτή την οργή όπλο για να διεκδικήσουμε αυτάπου έχουμε ανάγκη, αυτά που θέλουμε, αυτά που ονειρευόμαστε .

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22/10 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 204

Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές!

            Στις 6/10 δικάζεται ο Θ.Κ. μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής και αγωνιστής της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και της ΕΑΑΚ για την αντιφασιστική του δράση, μέσα από τη συμμετοχή του στη μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση στα Προπύλαια, η οποία κατευθυνόταν για διαμαρτυρία προς τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, την περίοδο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Την ίδια ώρα που τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής δολοφονησαν τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα, η κυβέρνηση επέλεξε το χαρτί της κρατικής καταστολής απέναντι στο εργατικό, νεολαιίστικο και αντιφασιστικό κίνημα, που αντέδρασε μαζικά στο δρόμο. Το κράτος «έκτακτης ανάγκης» που έχει κινητοποιηθεί όλη την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, προκειμένου να επιβάλλει τις αντεργατικές – αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων και της ΕΕ, έδειξε στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις μια φορά ακόμα τα σάπια δόντια του.

         

   Καταγγέλουμε την αναίτια σύλληψη του Θ.Κ. η οποία έγινε μετά από την στοχευμένη επίθεση ομάδων ΔΕΛΤΑ στο σώμα της πορείας και συγκεκριμένα στο πολύ μαζικό μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων, προκειμένου να φοβίσουν και να καταστείλουν το κίνημα, που έβγαινε δυναμικά στο δρόμο για να τσακίσει τους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, το φασισμό και το σύστημα που τον γεννά. Ξέρουμε ότι το «αντιφασιστικό» προσωπείο που φόρεσε το κράτος τις επόμενες μέρες από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ήταν απλά μια ανάπαυλα στη βαθιά σχέση που έχει καλλιεργήσει με το φασισμό, ο οποίος είναι το μαντρόσκυλο του συστήματος και των εργοδοτών. Ο φασισμός είναι ιστορικά ο άσσος στο μανίκι του συστήματος, που το χρησιμοποιεί από την Ουκρανία μέχρι το Κερατσίνι, μαζί με τη θεωρία των «δύο άκρων» για να επιτεθεί στο κίνημα και στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της εργατικής νεολαίας.

            Δεν είναι τυχαίο ότι το κράτος και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί βάζουν στο στόχαστρο τους το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα! Ξέρουν ότι εμείς, η πληττόμενη νεολαία είμαστε πάντα το «αγκάθι» στα σχέδιά τους. Ξέρουν ότι κόντρα στην ομαλότητα των «από πάνω» θα βγαίνουμε στους δρόμους να τους χαλάμε τα σχέδια! Οι αγώνες μας ιστορικά πυροδοτούν ευρύτερες κοινωνικές αναταραχές, ακόμα και εξεγέρσεις, όπως το Δεκέμβρη του 2008!

Όμως η τρομοκρατία τους δεν μας λυγίζει… Δεν μας πάει η ήττα, δεν χωράμε στα κουρέλια της εξαθλίωσης που μας ράβουν, δεν βολευόμαστε με λιγότερο ουρανό, δεν μπορούμε να σβήσουμε τη φωτιά που βράζει μέσα μας, τη φωτιά με την οποία θα σφυρηλατήσουμε τα εργαλεία για να χτίσουμε μια άλλη κοινωνία, καλύτερη από τον σάπιο καπιταλιστικό κόσμο, χωρίς φτώχεια, χωρίς εξαθλίωση, χωρίς ΕΕ, χωρίς φασίστες, χωρίς εκμεταλλευτές και εκμετάλλευση! Μια κοινωνία όμορφη, μια κοινωνία διαφορετική, μια κοινωνία άξια να ζούμε σε αυτή, μια κοινωνία στα μέτρα των αναγκών μας και στο μπόι των ονείρων μας!

Η κρατική καταστολή, οι ανυπόστατες κατηγορίες, τα «σάπια δόντια» του συστήματος δεν μας τρομάζουν, μας εξοργίζουν. Το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα δεν το βάζει κάτω! Συνεχίζουμε μαχητικά τον αγώνα μας ενάντια σε κυβερνήσεις, ΕΕ, μνημόνια, φτώχεια, φασισμό, για να επιβάλλουμε τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας!

-        Απαιτούμε την άμεση αθώωση και απόσυρση των κατηγοριών του Θ.Κ. και όποιου άλλου μέλους του φοιτητικού κινήματος συνελήφθη αναίτια

-        Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στη δίκη στις 6/10 και όποια άλλη μέρα τυχόν ξαναδικαστεί η υπόθεση του

Κοινός αγώνας ντόπιων και προσφύγων ενάντια στην Ευρώπη φρούριο

Και για ακόμη μια φορά, το ζήτημα των προσφύγων έχει κατακλύσει διαδίκτυο, τηλεόραση, ραδιόφωνο και κάθε μέσο ενημέρωσης. Ακούμε παντού για στρατιές εξαθλιωμένων ανθρώπων που μεταβαίνουν σε νησιά του Αιγαίου και σε περιοχές κοντά στα σύνορα. Αυτό το φαινόμενο, σύμφωνα με τα λεγόμενα των καθεστωτικών ΜΜΕ απειλεί τη ζωή και την περιουσία των μόνιμων κατοίκων, ενώ, παράλληλα, δημιουργεί αρνητική εικόνα της χώρας προς το εξωτερικό, πλήττοντας ανεπανόρθωτα τον τουρισμό. 

Ωραία! Και μετά από αυτή τη σύντομη και αμερόληπτη ενημέρωση, ας δούμε τι συμβαίνει στα παρασκήνια. Τι είναι αυτό που κάνει τους «επίδοξους εγκληματίες» να βλέπουν στα εδάφη της Ελλάδας τη "χώρα της επαγγελίας";  Ο πόλεμος. Ο πόλεμος που προστάζει τόσο o ISIS στη Μέση Ανατολή, αλλά και η "πολιτισμένη" Ευρώπη με τη σειρά της ( ΝΑΤΟ, ΟΗΕ) στο όνομα της "δημοκρατίας" και της "πάταξης της τρομοκρατίας". Όλα αυτά, βέβαια, ξεκινούν από διαφωνίες για το μοίρασμα της πίτας, του κόσμου δηλαδή, καθώς όσο η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθαίνει τόσο θα διαιωνίζονται και θα εντείνονται η φτώχεια η πείνα και οι πολεμικές συγκρούσεις με στόχο το ξεπέρασμά της.

Αφού, λοιπόν, καταφέρουν κάποιοι άνθρωποι να ξεφύγουν από τις βόμβες του ΝΑΤΟ και τις επιθέσεις του ISIS βρίσκουν εδώ τους φράκτες των συνόρων της Ευρώπης, και τη νεοφερμένη FRONTEX, υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό τη «λύση» του μεταναστευτικού ζητήματος. Μία «λύση» με «όπλα» την επιτήρηση στις χώρες εξόδου, αλλά φυσικά και με κανονικά όπλα προτεταμένα απέναντι στους κολασμένους της γης, που ψάχνουν απάγκιο σε μια αξιοβίωτη ζωή μακριά απ’ τον πόλεμο. Φυσικά κανένας λόγος δεν γίνεται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της για υπηρεσίες διάσωσης, υποδοχής και περίθαλψης των μεταναστευτικών ροών. Αντίθετα τα σύνορα «ανοίγουν» για συγκεκριμένο αριθμό μεταναστών με στόχο την υπερεκμετάλευση ενός νέου εργατικού δυναμικού, που θα δουλεύει χωρίς χαρτιά, για ένα κομμάτι ψωμί, αναλώσιμοι εργάτες, σχεδόν «αόρατοι»!

Όσον αφορά την Ελλάδα, όλες οι κυβερνήσεις υπακούν πιστά τις κατευθύνσεις της ΕΕ για το μεταναστευτικό. Η σημερινή εξακολουθεί να στοιβάζει μετανάστες σε άθλιους χώρους υποδοχής, να παρατείνει το καθεστώς «παρανομοποίησης» των μεταναστών, αφού δεν τους δίνει χαρτιά για να ζήσουν με δικαιώματα και αξιοπρέπεια στη χώρα. Την ίδια ώρα που ο κυρίαρχος λόγος τους αποκαλεί «λαθρομετανάστες» το κράτος επιλέγει να τους καταστέλλει με τον πιο βίαιο τρόπο. Δεν έχουμε ξεχάσει ακόμα τις δολοφονίες στη Μανωλάδα, αλλά και την αθώωση των δολοφόνων αφεντικών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ακολουθεί τυφλά την πολιτική της ΕΕ και στο ζήτημα των μεταναστών (βλ. συνθήκη Δουβλίνο 2),η οποία τους αναγκάζει να παραμείνουν στην χώρα εισόδου, εγκλωβίζοντας τους σε κελιά και στρατόπεδα συγκέντρωσης, και φυσικά δεν εκδίδει χαρτιά ώστε να μπορέσουν να μεταβούν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως επιθυμούν.

 Κι εμείς; Τι μπορούμε να κάνουμε; Εμείς, απέναντι στη "φιλανθρωπία" των ΜΜΕ, προτάσσουμε τη δική μας αλληλεγγύη, αυτή που δεν εξυμνείται ούτε προβάλλεται κατά κόρον. Συμμετέχουμε και συνδιοργανώνουμε δράσεις αλληλεγγύης απέναντι στους πρόσφυγες, όπως η πρωτοβουλία του Φοιτητικού μας Συλλόγου να συλλέξει τρόφιμα και είδη πρώτη ανάγκης, αλλά και να οργανώσει μικροφωνική ενημέρωσης για το προσφυγικό ζήτημα.  Στηρίζουμε την κατάληψη στο κτήριο του ΕΤΕΑΜ στη οδό Νοταρά 26 από συλλογικότητες, κόσμο του αγώνα και της αριστεράς, με σκοπό τη στέγαση προσφύγων για όσο χρειαστεί, στην οποία θέλουμε να εμπλακούν ενεργά οι φοιτητικοί σύλλογοι και κάθε κομμάτι του αγώνα, όπως και σε κάθε αντίστοιχη κινηματική πρωτοβουλία!

Προτάσσουμε την αλληλεγγύη, όχι ως θέση άμυνας, αλλά ως θέση μάχης στον κοινό αγώνα που έχουμε να δώσουμε ντόπιοι και πρόσφυγες, εργαζόμενοι και νεολαία για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας, ενάντια στον μονόδρομο που μας επιβάλλουν, έναν μονόδρομο που σπέρνει πολέμους, νεκρούς, φτώχεια και εξαθλίωση!

Γιατί στα μάτια κάθε πρόσφυγα δεν βλέπουμε τον «λαθραίο» που μας απειλεί, αλλά έναν συναγωνιστή απέναντι στην κοινωνική λαίλαπα που ζούμε. Γιατί οι «από πάνω» θέλουν να κάνουν και τη δικιά μας γενιά «σχεδόν αόρατη». Όμως εμείς μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες θα γίνουμε αυτό που φοβούνται, αυτό που μας αξίζει: το μέλλον του κόσμου!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Σ.Α.Φ.-Κ.ΑΡ.ΦΙ.   ΕΑΑΚ

Να πάμε τα όχι και τους αγώνες μας μέχρι τέλους

Φέτος ,η νέα φοιτητική χρονιά ξεκινά και ήδη μεσολάβησαν πολλά : Δημοψήφισμα, 3^ο μνημόνιο και βουλευτικές εκλογές. Λίγο καιρό μετά το τέλος των διακοπών μας μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον όλους μας έχουν ταρακουνήσει οι εξελίξεις από το κεντρικό πολιτικό σκηνικό, αλλά και κοινωνικές τραγωδίες, όπως οι πνιγμοί προσφύγων ανοιχτά του Αιγαίου από την Ευρώπη Φρούριο καθώς και ο εγκλωβισμός προσφύγων θυμάτων πολέμου στην Ελλάδα (υπό τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης), λόγω των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δουβλίνο ΙΙ).

Αρχικά, το δημοψήφισμα της 5^ης Ιούλη ανέδειξε με σαφή τρόπο τη συσσωρευμένη οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας απέναντι στους εκβιασμούς και τις επιταγές της Ε.Ε. Μια οργή ενός μεγάλου κομματιού του 62% του ΟΧΙ, που κατάφερε να νικήσει την εργοδοτική τρομοκρατία, δεν φοβήθηκε από τα capital controls και αψήφισε τη μιντιακή προπαγάνδα φωνάζοντας ένα βροντερό ταξικό ΟΧΙ απέναντι στα μνημόνια της εξαθλίωσης και το μονόδρομο του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρωταγωνιστικό ρόλο στη δυναμική του ΟΧΙ έπαιξε το 85% της σπουδάζουσας νεολαίας. Μιας νεολαίας που έρχεται για να ζήσει στην ανεργία ,την επισφάλεια , τα voucher και με μισθό 400 ευρώ. Μιας νεολαίας που μεγάλο κομμάτι της δεν μπορεί να σπουδάσει γιατί ζει στο πετσί της την οικονομική κρίση, την ίδια ώρα που διαλύεται κάθε έννοια δημόσια και δωρεάν παιδείας. Μιας νεολαίας που βλέπει τα όνειρά της να καταστρέφονται, που δεν φοβάται τις ουρές στις τράπεζες (εξάλλου δεν έχει φράγκο σε λογαριασμούς), αλλά τις ουρές στον ΟΑΕΔ. Μια γενιά, η οποία κραυγάζει ότι «δεν πάει άλλο» και ψάχνει τους δρόμους για «να πάει αλλιώς» !

Όμως παρ’ όλη την ξεκάθαρη και δυναμική φωνή του λαού το περήφανο ΟΧΙ της 5^ης Ιούλη μετατράπηκε σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στις 14 Αυγούστου ψηφίζεται από 222 βουλευτές (ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΠΟΤΑΜΙ) το 3^ο μνημόνιο. Το μνημόνιο αυτό, πιο βαρύ από τα άλλα μνημόνια, έρχεται να σπείρει το φόβο του χρέους και του ευρωμονόδρομου στο  λαό, ως το σχέδιο κυβέρνησης – ΕΕ - κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, προς όφελός τους και εις βάρος των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας . Όμως η μνημονιακή συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν ήρθε ουρανοκατέβατη! Αντίθετα ήρθε να επιβεβαιώσει την 6μηνη κυβερνητική πολιτική αστικής διαχείρισης, που ως αποτέλεσμα είχε τη χρεωκοπία του (προηγούμενου) προεκλογικού δόγματος Τσίπρα «Ούτε ρήξη, ούτε υποταγή», το οποίο με μαθηματική ακρίβεια οδήγησε στην υποταγή ενός ολόκληρου λαού στα δεσμά της ΕΕ και του κεφαλαίου. Είναι φανερό πια ότι η Ε.Ε είναι μια καπιταλιστική ολοκλήρωση, που δεν μετασχηματίζεται, αντίθετα για να ζήσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία με αξιοπρέπεια πρέπει να επιβάλλουν την έξοδο απ’ το ευρώ και την ΕΕ. Το παράδειγμα ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση πάει να διαχειριστεί το καπιταλιστικό σύστημα, το χρέος και τις δανειακές συμβάσεις και να διαπραγματευτεί «καλύτερες συμφωνίες» με τους εκβιαστές της ΕΕ καταλήγει να ψηφίζει μνημόνια εξαθλιωτικά για τους εργαζόμενους και την εργατική νεολαία!

Στόχος ,λοιπόν, των εκλογών της Κυριακής ήταν να αναδειχθεί η κυβέρνηση που θα εφαρμόσει το 3^ο μνημόνιο και τα ασήκωτα βάρη που φέρνει για το λαό. Αν ρίξουμε μια ματιά στα εκλογικά αποτελέσματα θα δούμε ότι όλα τα κόμματα που μπήκαν στη Βουλή τάσσονται με την Ε.Ε και τα μνημόνια ,με εξαίρεση το ΚΚΕ, το οποίο όμως δυστυχώς απέχει από τις κρίσιμες μάχες του λαού και της νεολαίας (όπως απείχε απ’ το δημοψήφισμα του Ιούλη) και αρκείται στο να ευαγγελίζεται μια μελλοντική ρήξη με την ΕΕ, όταν ωριμάσουν οι συνθήκες... Στο καίριο ερώτημα για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ και η ΛΑΕ μάσαγε τα λόγια της, χωρίς να έχει βγάλει κανένα συμπέρασμα απ’ τη χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα επιδίωξε να προσφέρει το ξαναζεσταμένο πιάτο του «αντιμνημονιακού» ΣΥΡΙΖΑ του 2012 στοχεύοντας σε μια ανάπτυξη με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (+ χωρίς ευρώ) και αναπαράγοντας αυταπάτες για την ΕΕ. Αντίθετα μόνο η αντικαπιταλιστική – επαναστατική αριστερά παρουσίασε ένα πραγματικό σχέδιο εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ, που θα το επιβάλλει ο οργανωμένος λαός και η νεολαίας, στο δρόμο της συνολικής ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου!

Φυσικά ιδιαίτερο ρόλο έχει το ζήτημα του φασισμού και εν προκειμένω της εκλογικής σταθεροποίησης της Χρυσής Αυγής σε 3^η κοινοβουλευτική δύναμη. Η φασιστική Χρυσή Αυγή, της οποίας ο αρχηγός μόλις μια βδομάδα πριν ανέλαβε ραδιοφωνικά την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα και η οποία παρά το «αντισυστημικό» προσωπείο που προσπαθούν να της «φορέσουν» τα κανάλια παραμένει το πιο ακραία συστημικό κόμμα. Από τη στήριξη των εφοπλιστών, μέχρι τη θέση για παραμονή στο ευρώ και από τη δημιουργία δουλεμπορικών γραφείων για ασυνδικάλιστους εργαζόμενους σε συνθήκες γαλέρας, μέχρι τα πογκρόμ σε μετανάστες και τις επιθέσεις σε αριστερούς και κομμουνιστές καθιστούν αναγκαίο να αναλάβουμε την πολιτική ευθύνη να τους τσακίσουμε, μαζί με το σάπιο σύστημα, που τους γεννάει.

Και αφού είδαμε και το σίκουελ του ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ (με σαφή πριμοδότηση εκ μέρους των ΜΜΕ αυτή τη φορά στο ΣΥΡΙΖΑ, που στο κάτω-κάτω τη δουλειά για τα αφεντικά τους μια χαρά την έκανε), σχηματίστηκε εκ νέου κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με πρόγραμμα το 3^ο μνημόνιο. Όμως η μετεκλογική εικόνα είναι απατηλή, όσο δεν συνυπολογίζονται οι κραδασμοί που θα φέρουν στο πολιτικό σύστημα η λαϊκή δυσαρέσκεια που θα επιφέρει η εφαρμογή του νέου μνημονίου. Το επόμενο χρονικό διάστημα δεν θα υπάρξει σταθεροποίηση και ομαλότητα, αλλά αναταραχές στις οποίες θα παίξουν καθοριστικό ρόλο το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα.

Αυτό συμπεραίνει όποιος διαβάσει προσεκτικά το 3^ο μνημόνιο, το οποίο έρχεται να καταπατήσει ακόμα περισσότερο τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα με μέτρα όπως τη μείωση των μισθών και των συντάξεων ,την κατάργηση επιστροφής του ειδικού φόρου στους αγρότες ,τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ ,την αύξηση της φορολόγησης και στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, την κατάργηση του επιδόματος αλληλεγγύης, τις συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις και τις μαζικές απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Όσον αφορά το πανεπιστήμιο το 3^ο μνημόνιο έρχεται να βαθύνει την επίθεση του. Συγκεκριμένα προβλέπονται :

·        η επιχειρηματικοποίηση ,δηλαδή η άντληση κέρδους των επιχειρήσεων και των εργοδοτών μέσω των προγραμμάτων τεχνικής εκπαίδευσης ,μέσω της έρευνας και των προγραμμάτων των πανεπιστημίων.

·        Η περατέρω περικοπή της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και η λιτότητα σε  όλα τα επίπεδα

·        η αξιολόγηση όλων των παραγόντων της εκπαίδευσης  ,γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των μισθών ή την απόλυση του λιγότερο «ανταγωνιστικού» προσωπικού καθώς και τη δημιουργία σχολών πολλών ταχυτήτων

·        η μαθητεία ,δηλαδή η απλήρωτη εργασία για την πλειοψηφία των αποφοίτων της τεχνικής εκπαίδευσης

Άλλωστε ,η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελούσε ανέκαθεν θύμα της επίθεσης και ιδιαίτερα οι ανθρωπιστικές επιστήμες, οι οποίες χτυπιούνται, επειδή δεν παράγουν άμεσα κέρδη για το κεφάλαιο. Παλαιότερα, με το νόμο «Διαμαντοπούλου», το σχέδιο «Αθηνά» (που έκλεινε τα μισά τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής), το κλείσιμο σχολών και τις συγχωνεύσεις των τμημάτων, την καταλήστευση των αποθεματικών των πανεπιστημίων κατά 70%, την κραυγαλέα υποχρηματοδότηση, που έχει άμεσο αντίκτυπο στα βιβλία, στις εστίες και τη σίτιση καθώς και με τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων, αλλά και πιο πρόσφατα με τις διαγραφές των φοιτητών και το πολυνομοσχέδιο Μπαλτά επιβεβαιώνεται ότι οι κυβερνήσεις, από κοινού με την ΕΕ έχουν σχέδιο διάλυσης κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Όμως η διάλυση είναι μόνο η αρχή. Στο καμένο τοπίο, που θα αφήσει πίσω της θα έρθει η επιχειρηματική ανασυγκρότηση του πανεπιστημίου, αφού ο καπιταλισμός προκειμένου να ξεπεράσει την κρίση του ψάχνει για νέα πεδία κερδοφορίας. Και τα πανεπιστήμια είναι ένα ανεκμετάλλευτο φιλέτο, το οποίο το κεφάλαιο και οι επιχειρήσεις έχουν βάλει στο στόχαστρό τους.

Όμως λογαριάζουν χωρίς τα… θρασίμια

Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες... Την ίδια ώρα που η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει, που προσπαθούν τα κανάλια να μας πείσουν ότι είμαστε μια χαμένη γενιά, εμείς ξέρουμε ότι η εποχή μας γεννά δυνατότητες να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα. Πέρσι μας είπαν θρασίμια, παλιότερα μας λέγαν αλήτες, αλλά εμείς ξέρουμε τι είμαστε… η νιότη του κόσμου!

Για να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα χρειάζεται να οργανωθούμε και να βγούμε στην αντεπίθεση! Να οργανωθούμε και να οργανώσουμε ένα άλλο φοιτητικό κίνημα, το οποίο να είναι πολιτικά επικίνδυνο, που θα συγκρούεται σκληρά με το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου και θα βάζει μπροστά τα συμφέροντα της εργατικής νεολαίας για μόρφωση, εργασία με δικαιώματα και ζωή με ελευθερίες! Όμως για να πάρει σάρκα και οστά ένα νέο Πολιτικό Φοιτητικό Κίνημα, χρειάζεται να ανασυγκροτήσουμε τους φοιτητικούς συλλόγους, τα κύτταρα δηλαδή του φοιτητικού κινήματος. Όλοι εμείς οι πληττόμενοι φοιτητές να πάρουμε στα χέρια μας το φοιτητικό σύλλογο για να τον κάνουμε το σωματείο μας, μέσα από τον οποίο θα παλεύουμε συλλογικά από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα μας προβλήματα. Για να αγωνιστούμε για δωρεάν σπουδές (σίτιση – στέγαση – συγγράμματα – μεταφορές) για όλους, με αύξηση της χρηματοδότησης, αλλά και για παιδεία απελευθερωτική, με γνώση και έρευνα για τις ανάγκες τις δικές μας και της κοινωνίας. Για δουλειά με εργασιακά δικαιώματα, αλλά και για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, για την κατάργηση των μνημονίων, για τη διαγραφή του χρέους. Και όλα αυτά να τα συναποφασίζουμε μέσα από τη συμμετοχή όλων στο ανώτατο αποφασιστικό όργανο του φοιτητικού μας συλλόγου τη Γενική Συνέλευση, η οποία πιστεύουμε πως πρέπει να έχει όλη την εξουσία, κόντρα στην ανάθεση και τη γραφειοκρατία!

Είναι χρέος της γενιάς μας να βγούμε στην αντεπίθεση με ένα νέο πολιτικά επικίνδυνο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα, κομμάτι ενός ταξικά ανασυγκροτημένου εργατικού  κινήματος, αλλά και με μια άλλη αριστερά, αντικαπιταλιστική και επαναστατική! Μόνο ο οργανωμένος λαός και η νεολαία μέσα από τους αγώνες τους μπορούν να φέρουν τον κόσμο ανάποδα, να γκρεμίσουν τον παλιό κόσμο που σαπίζει και να χαράξουν έναν άλλο δρόμο για μας τους από κάτω, που δεν θα έχει χρέη, μνημόνια, ευρώ, ΕΕ αλλά θα ξαναγεννήσει την συλλογική επιθυμία για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στην οποία δεν θα ζούμε ανάλογα με τις ικανότητές μας, αλλά με βάση τις ανάγκες μας!

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ...

         Τις τελευταίες μέρες το θέμα που κατά κύριο λόγο κατακλύζει τις τηλεοράσεις και το ραδιόφωνο μας, είναι το αν και πότε θα επέλθει η νέα οικονομική συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων δανειστών και της χώρας. Όσο και αν προσπαθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, προκειμένου να αποκομιστεί επικοινωνιακά οφέλη, να παρουσιάσει ότι οι συναντήσεις της με τη τρόικα (“θεσμούς” όπως αρέσκονται), διεξάγονται υπό όρους  σκληρής διαπραγμάτευσης, όλα υποδηλώνουν ότι η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη. Σε μόλις 100 μέρες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώθηκε ότι η ακολούθηση της λογικής “ούτε σύγκρουσης ούτε υποταγής” νομοτελειακά θα αφήνει σα μοναδικό ενδεχόμενο το δεύτερο.

         Οι δημόσιες διαβεβαιώσεις των μεγαλοστελεχών του ΣΥΡΙΖΑ προς τους εταίρους για πάση θυσία και κόστους υπογραφής του νέου μνημονίου δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας για το τι μέλλει γενέσθαι. Σε ελάχιστο διάστημα θα υπογραφεί εκ νέου μνημόνιο και η ελπίδα για ανατροπή των μνημονίων που υποσχέθηκε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, θα δώσει μια και καλή τη θέση της στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής που προστάζει η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.. Η επικείμενη συμφωνία δεν αποτελεί μια εξαίρεση ή μια μαύρη σελίδα στο πολιτικό πρόγραμμα της συγκυβέρνησης. Αντιθέτως, το υπό υπογραφή νέο μνημονιακό πακέτο μέτρων σε συνδυασμό με τη συμφωνία – γέφυρα για παράταση των προγραμμάτων πριν μερικούς μήνες, τη δέσμευση των αποθεματικών πανεπιστημίων και δήμων, τη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων (βλ. Λιμάνι Πειραιά) και το πολυνομοσχέδιο για τη Παιδεία, που αποτελεί μια απλά πιο “αριστερή” εκδοχή του ν. Διαμαντοπούλου υποδηλώνουν ότι εντός των ευρωπαϊκών τειχών και με παράλληλη αποδοχή του χρέους, καμία πραγματικά φιλολαϊκή αλλαγή δε μπορεί να επέλθει.

Σύμφωνα με δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, υπάρχει αδυναμία τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να πληρωθεί η επόμενη δόση στο ΔΝΤ τις αρχές του Ιουνίου. Αυτό σημαίνει ότι με δεδομένη τη δέσμευση της κυβέρνησης για αποπληρωμή του χρέους, οδηγούμαστε σε δύο επιλογές για την εξεύρεση χρημάτων: είτε σύναψη νέου μνημονίου και μείωση μισθών και συντάξεων, είτε νέα κλοπή των αποθεματικών των δημοσίων φορέων. Και τα δύο επιβεβαιώνουν τη συνέχιση της αντιλαικής πολιτικής και υπό αυτή την κυβέρνηση.

Η εδώ και χρόνια συνεχής αναδίπλωση του ΣΥΡΙΖΑ , το γεγονός ότι δε μπορεί να υλοποιήσει, ούτε το ελάχιστο για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων, πρόγραμμα Θεσσαλονίκης  δε πρέπει να σπείρει την απογοήτευση στη φοιτητιώσα νεολαία και στους εργαζόμενους. Και τώρα όπως και πάντα ο λαϊκός παράγοντας θα πρέπει να είναι αυτός που θα πάρει τη κατάσταση στα χέρια του και θα καθορίσει τις κοινωνικές εξελίξεις.

Σαν πρώτη απάντηση, ήρθε η κινητοποίηση εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και πολιτικών οργανώσεων στις 11/5 μέρα που καταβλήθηκε η προηγούμενη δόση στο ΔΝΤ. Δόθηκε ένα πρώτο μήνυμα ότι δεν θα υπάρξει καμία συναίνεση στην λιτότητα και στα αντιλαικά μέτρα που υιοθετεί η κυβέρνηση, κάτω από τις προσταγές των δανειστών και της ΕΕ. Σ αυτό το δρόμο πρέπει να συνεχίσουμε και τώρα!

         Όλοι στο δρόμο για να ενισχύσουμε την εργατική - νεολαιίστικη αντιπολίτευση που δεν θα λαμβάνει χώρα στους διαδρόμους της βουλής και στα κομματικά γραφεία αλλά συγκροτείται από τα κάτω, θα επιβάλλει τις λαικές ανάγκες και ελευθερίες, καθώς και τη διεύρυνση αυτών, στο δρόμο και με όρους κινήματος.

Για την συγκρότηση ενός  πανεολαιίστικου-πανεργατικού μετώπου που θα ανατρέψει στη πράξη κάθε προσπάθεια συνέχισης των μνημονιακών μέτρων από οποιαδήποτε κυβέρνηση.Το κίνημα έχοντας ως όπλο του τις αμεσοδημοκρατικές δομές του και όργανα μπορεί και πρέπει να βγεί στην αντεπίθεση. Με γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στις λαικές γειτονιές, με επιτροπές ανέργων και με το συντονισμό όλων αυτών ο λαός και η νεολαία οφείλουν να καταλάβουν ότι είναι αυτοί η κινητήρια δύναμη της ιστορίας, η μόνη που μπορεί να φέρει αλλαγές προς όφελος της λαϊκής πλειοψηφίας. Για να γίνει αυτό χρειάζεται πάλη που να περνάει μέσα από την μονομερή διαγραφή του χρέους, την αποδέσμευση από ευρώ-ΕΕ και την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου . Με την αντίληψη ότι οι αγώνες για να'ναι νικηφόροι πρέπει να βγούν έξω από τα όρια της αστικής νομιμότητας και να έρθουν σε σύγκρουση με αυτά, να τσακίσουμε στο δρόμο τη πολιτική της λιτότητας, της Ε.Ε. και των δανειστών. Για ένα μέλλον χωρίς μνημόνια,χρέος,ΕΕ που θα μπαίνουν στο προσκήνιο οι κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου!

ΌΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 3/6 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗ 313

Εκλογική Μπροσούρα Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

13 ΜΑΗ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ !

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές είναι οι πρώτες μετά τις βουλευτικές της 25 Γενάρη και την κυβερνητική εναλλαγή. Στις 13 Μάη η σπουδάζουσα νεολαία έχει χρέος και συνάμα δυνατότητα να στείλει μήνυμα αντεπίθεσης, να εκφράσει την ολοκληρωτική της καταδίκη τόσο για τις αυταρχικές μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, όσο όμως και για την αστική διαχείριση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την υποταγή του στις προσταγές της Ε.Ε. και των πλαισίων της. Η νεολαία δεν υποτάσσεται – δε διαπραγματεύεται!

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ – ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

Ισχυροποιούμε την πάλη ενάντια σε κάθε πτυχή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που μετατρέπει το πανεπιστήμιο σε επιχείρηση. Πλήρης και οριστική ανατροπή του ν. Διαμαντοπούλου και κάθε παρόμοιου νομοθετήματος.

Οργανώνουμε το κίνημα για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Καταδικάζουμε τις πολιτικές που ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις της. Καμία συνέχιση των αντιλαϊκών μέτρων, που πετάνε νεολαία και εργαζόμενους στο περιθώριο. Σύγκρουση – ρήξη – έξοδος από Ευρώ  κ' Ε.Ε.

Παλεύουμε για την ανατροπή του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα. Όχι στην ανεργία και στις ελαστικές μορφές εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για όλους.

Θέλουμε παιδεία για τις ανάγκες μας και πανεπιστήμιο καθόλα διαφορετικό, που θα λειτουργεί με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνία και όχι της αγοράς, με ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση χωρίς ταξικούς φραγμούς.

Ενισχύουμε τα πραγματικά όργανα του φοιτητικού κινήματος, δηλαδή τις γενικές συνελεύσεις και το συντονισμό τους. Κόντρα σε όλους όσους θέλουν να νεκραναστήσουν την Ε.Φ.Ε.Ε. ώστε να εξυπηρετήσουν τα κομματικά μαγαζάκια τους, δηλώνουμε ότι το φοιτητικό κίνημα δε ψάχνει για “φοιτητοπατέρες”, με σχέδιο ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος και των φοιτητικών συλλόγων.

Σπέρνουμε το φόβο και το τρόμο στις καθεστωτικές δυνάμεις των ΔΑΠ – ΠΑΣΠ και στα αφεντικά τους.

Τσακίζουμε κάθε ακροδεξιά – φασιστική φωνή στις σχολές, μέσα από την οργανωμένη αντιφασιστική πάλη. Ρίχνουμε μαύρο στις δυνάμεις που καλλιεργούν τις λογικές του ατομικού δρόμου, του κοινωνικού κανιβαλισμού και του εκφασισμού της κοινωνίας.

Κόντρα στα εμπορευματοποιημένα πρότυπα διασκέδασης και ψυχαγωγίας, προβάλλουμε το δικό μας πολιτιστικό αντιπρόταγμα μέσα στους φοιτητικού συλλόγους.

Δε δεχόμαστε να αλλάζουν τα προγράμματα σπουδών σύμφωνα με τις προσταγές των επιχειρήσεων και να διασπούνται τα πτυχία μας. Γνώση και έρευνα για τις ανάγκες μας, όχι για τα κέρδη του κεφαλαίου!

Γιατί σήμερα όσο ποτέ πρέπει να ενισχυθεί το ρεύμα της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που δε θα φοβάται να συγκρουστεί με τίποτα και με κανέναν, αλλά ούτε θα πιστεύει ότι ο εχθρός βρίσκεται “εντός των τειχών” της αριστεράς.

Η νεολαία αγωνίζεται – ανατρέπει – νικά! Για να μην εμπεδώσουμε τη σύγχρονη βάρβαρη πραγματικότητα, να παλέψουμε για μια ζωή με ΜΟΡΦΩΣΗ – ΔΟΥΛΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.

ΔΑΠ ΝΔΦΚ : 13 Μάη, ήρθε η ώρα τους

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε στην ιστοσελίδα της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ένα ερωτηματολόγιο. Τι μας λένε, λοιπόν, οι ΔΑΠίτες, οι πολιτικοί εκφραστές της ΝΔ, του κεφαλαίου και των μνημονιακών πολιτικών μέσα στα πανεπιστήμια; Γιατί επέλεξαν ένα μήνα πριν τις φοιτητικές εκλογές να κάνουν μία ακόμη “στροφή στην πολιτική”; Από πού και ως πού αυτοί που επιφανειακά το μόνο που φαίνεται να κάνουν είναι να μοιράζουν σημειώσεις και να κάνουν πάρτυ, αποφάσισαν να καλέσουν τους φοιτητές σε συμμετοχή για τη χαρτογράφηση των βασικότερων προβλημάτων τους, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους; Ξαφνικά θυμήθηκε η ΔΑΠ να ασχοληθεί με τα προβλήματα των φοιτητών, όταν τόσα χρόνια ως 1η δύναμη στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ πανελλαδικά προωθεί όλες τις πτυχές τις εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, σαμποτάρει τις συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος και, μάλιστα, ενσωματώνει στο εσωτερικό της από τους νεοφιλελεύθερους της ΝΔ μέχρι τους αναπολητές της χούντας και το Χίτλερ.

Όμως, ας πάμε στην ουσία της καμπάνιας της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ. Ας δούμε, πρώτα απ' όλα τη στόχευση της. Οι φοιτητές κάθε σχολής καλούνται να συμπληρώσουν ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση των προβλημάτων τους, τα αποτελέσματα της οποίας θα κατατεθούν από το Υπουργείο Παιδείας μέχρι τη Σύνοδο των Πρυτάνεων και των προέδρων των ΤΕΙ. Και, προφανώς, η αναφορά σε υπουργούς και πρυτάνεις διόλου τυχαία δεν είναι. Θέλουν να αφοπλίσουν το φοιτητικό κίνημα από το όπλο των μαζικών διαδικασιών και των ανυποχώρητων αγώνων για την επιβολή των αναγκών του και να το μετατρέψουν σε απλό διαχειριστή της κανιβαλικής πολιτικής της ΕΕ και του κεφαλαίου ούτως ώστε να είναι ικανό να κάνει “χρήσιμες” προτάσεις στις κυβερνήσεις και τις πρυτανείες, προτάσεις που θα προωθούν τα σχέδια της άρχουσας τάξης για μετατροπή του πανεπιστημίου σε επιχείρηση και την υπαγωγή της λειτουργίας του στο κεφάλαιο.

Τι, όμως, περιέχεται μέσα σε αυτό το περιβόητο ερωτηματολόγιο; Και τι απαντάει στην πραγματικότητα η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ;

1. Στο ερώτημα για την επάρκεια της φύλαξης των σχολών η απάντηση της ΔΑΠ δε θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρη. Δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξης των Ιδρυμάτων & έκδοση ειδικής κάρτας εισόδου για όλους τους φοιτητές! Εν ολίγοις, έμπρακτη κατάργηση του ασύλου, αποστείρωση του πανεπιστημίου από κάθε δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων, ποινικοποίηση κάθε αγωνιζόμενου κομματιού εντός του, face control στους “επικίνδυνους”. Με λίγα λόγια τάξη και ασφάλεια, γιατί πώς αλλιώς θα έρθουν οι επιχειρήσεις, όπως εύστοχα αναρωτιόταν ο Παπαμιμίκος, γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, πώς αλλιώς θα έρθει η ανάπτυξη (όπου ανάπτυξη βάλε εκμετάλλευση της γνώσης και της έρευνας);
2. Για τη σύνδεση προγραμμάτων σπουδών – αγορά εργασίας. Για τη ΔΑΠ χρειάζεται άμεση προσαρμογή του προγράμματος με τις απαιτήσεις της αγοράς. Μας λένε, δηλαδή, ότι θέλουν να παίρνουμε ακόμα πιο κατακερματισμένη γνώση, εναρμονισμένη με τις ανάγκες του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να μην έχουμε εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και να βγαίνουμε εξειδικευμένοι και ευέλικτοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, βορά στα χέρια της εργοδοσίας.
3. Όσον αφορά τη φοιτητική μέριμνα (σίτιση – στέγαση – συγγράμματα) η ΔΑΠ μας λέει “αύξηση του ορίου” και όχι κατάργηση, μας λέει χαμηλά νοίκια για όσους δεν δικαιούται εστία και όχι δωρεάν εστίες για όλους. Δεν περιμέναμε και κάτι άλλο από μια δύναμη που παρουσιάζει ως ρεαλιστικές λύσεις επιδιώξεις του κεφαλαίου ενώ ταυτόχρονα χτυπάει οποιοδήποτε κομμάτι των φοιτητών παλεύει για τις ανάγκες του.
4. Μας ρωτάνε για τις διοικητικές υπηρεσίες. Αυτοί που στον αγώνα τον διοικητικών για να μην απολυθούν λέγαν πως οι απολύσεις είναι εξορθολογισμός και πως είναι πολλοί. Αυτοί που προτείνουν τη δουλειά τους να την κάνουν οι φοιτητές. Αυτοί που θέλουν εργολαβίες να εκμεταλλεύονται εργαζόμενους για να κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν εργαζόμενοι προσλαμβανόμενοι από το πανεπιστήμιο με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Εργολαβίες που έχουν πολλαπλάσιο κόστος στο πανεπιστήμιο σε σχέση με την μόνιμη πρόσληψη προσωπικού από το Ίδρυμα.

Η ΔΑΠ παίζοντας το ρόλο του groupie της πολιτικής των μνημονίων και του τσακίσματος των εργατικών - φοιτητικών συμφερόντων, έχει στηρίξει κάθε αντιδραστική μεταρρύθμιση ενάντια στο φοιτητικό κίνημα. Σε αυτές τις φοιτητικές εκλογές θα στηρίξεις πάλι αυτούς που:

• Χτυπάνε κάθε φοιτητή που παλεύει.
• Προβάλλουν τη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων και της ΕΕ ως τη μόνη ρεαλιστική λύση.
• Θέλουν εταιρείες και εργολαβίες να εκμεταλλεύονται φοιτητές και εργαζόμενους.
• Εγκολπώνουν κάθε φασιστική αντίληψη στον εσωτερικό των Συλλόγων.
• Μαζί με μπράβους έχουν σταθεί πολλές φορές ενάντια στο φοιτητικό κίνημα.
• Κάνουν μπίζνα με σημειώσεις και εκδρομές στις σχολές.
• Το παίζουν ακομμάτιστοι αυτοί που είναι η νεολαία της ΝΔ που έχει καταστρέψει ότι φοιτητικό και εργατικό δικαίωμα των τελευταίων χρόνων.
• Υποστηρίζουν την αντιδραστική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προς όφελος του κεφαλαίου.
• Σαμποτάρουν κάθε συλλογική διαδικασία από τα κάτω.
• Θέλουν να διαλύσουν κάθε αμεσοδημοκρατική διαδικασία των συλλόγων και προτείνουν να υπάρχουν κάποιοι εκλεκτοί ΔΑΠίτες που θα τα λένε με τους υπουργούς και τους προέδρους.

Δεν θέλουμε σωτήρες. Δεν θέλουμε ειδικούς στα πάρτυ. Δεν θέλουμε κανέναν ΔΑΠίτη να ξέρει καλύτερα από τους φοιτητές τις πραγματικές τους ανάγκες.

Θέλουμε οι ίδιοι φοιτητές να είναι στις Γενικές τους Συνελεύσεις, αποφασίζουν οι ίδιοι για τους ίδιους. Θέλουμε δυνατούς Συλλόγους, να παλεύουν συντονισμένοι για την διεκδίκηση και την επιβολή των σύγχρονων αναγκών τους. Θέλουμε οι νεολαία να ζήσει ελεύθερα.

Γι' αυτό και σε αυτές τις εκλογές τσακίζουμε την ΔΑΠ – ΝΔΦΚ. Τσακίζουμε την υποταγή και την συνδιαλλαγή μέσα στα πανεπιστήμια. Τσακίζουμε κάθε λογική αναμονής και συναίνεσης. 

ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ