Κοινός αγώνας ντόπιων και προσφύγων ενάντια στην Ευρώπη φρούριο

Και για ακόμη μια φορά, το ζήτημα των προσφύγων έχει κατακλύσει διαδίκτυο, τηλεόραση, ραδιόφωνο και κάθε μέσο ενημέρωσης. Ακούμε παντού για στρατιές εξαθλιωμένων ανθρώπων που μεταβαίνουν σε νησιά του Αιγαίου και σε περιοχές κοντά στα σύνορα. Αυτό το φαινόμενο, σύμφωνα με τα λεγόμενα των καθεστωτικών ΜΜΕ απειλεί τη ζωή και την περιουσία των μόνιμων κατοίκων, ενώ, παράλληλα, δημιουργεί αρνητική εικόνα της χώρας προς το εξωτερικό, πλήττοντας ανεπανόρθωτα τον τουρισμό. 

Ωραία! Και μετά από αυτή τη σύντομη και αμερόληπτη ενημέρωση, ας δούμε τι συμβαίνει στα παρασκήνια. Τι είναι αυτό που κάνει τους «επίδοξους εγκληματίες» να βλέπουν στα εδάφη της Ελλάδας τη "χώρα της επαγγελίας";  Ο πόλεμος. Ο πόλεμος που προστάζει τόσο o ISIS στη Μέση Ανατολή, αλλά και η "πολιτισμένη" Ευρώπη με τη σειρά της ( ΝΑΤΟ, ΟΗΕ) στο όνομα της "δημοκρατίας" και της "πάταξης της τρομοκρατίας". Όλα αυτά, βέβαια, ξεκινούν από διαφωνίες για το μοίρασμα της πίτας, του κόσμου δηλαδή, καθώς όσο η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθαίνει τόσο θα διαιωνίζονται και θα εντείνονται η φτώχεια η πείνα και οι πολεμικές συγκρούσεις με στόχο το ξεπέρασμά της.

Αφού, λοιπόν, καταφέρουν κάποιοι άνθρωποι να ξεφύγουν από τις βόμβες του ΝΑΤΟ και τις επιθέσεις του ISIS βρίσκουν εδώ τους φράκτες των συνόρων της Ευρώπης, και τη νεοφερμένη FRONTEX, υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό τη «λύση» του μεταναστευτικού ζητήματος. Μία «λύση» με «όπλα» την επιτήρηση στις χώρες εξόδου, αλλά φυσικά και με κανονικά όπλα προτεταμένα απέναντι στους κολασμένους της γης, που ψάχνουν απάγκιο σε μια αξιοβίωτη ζωή μακριά απ’ τον πόλεμο. Φυσικά κανένας λόγος δεν γίνεται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της για υπηρεσίες διάσωσης, υποδοχής και περίθαλψης των μεταναστευτικών ροών. Αντίθετα τα σύνορα «ανοίγουν» για συγκεκριμένο αριθμό μεταναστών με στόχο την υπερεκμετάλευση ενός νέου εργατικού δυναμικού, που θα δουλεύει χωρίς χαρτιά, για ένα κομμάτι ψωμί, αναλώσιμοι εργάτες, σχεδόν «αόρατοι»!

Όσον αφορά την Ελλάδα, όλες οι κυβερνήσεις υπακούν πιστά τις κατευθύνσεις της ΕΕ για το μεταναστευτικό. Η σημερινή εξακολουθεί να στοιβάζει μετανάστες σε άθλιους χώρους υποδοχής, να παρατείνει το καθεστώς «παρανομοποίησης» των μεταναστών, αφού δεν τους δίνει χαρτιά για να ζήσουν με δικαιώματα και αξιοπρέπεια στη χώρα. Την ίδια ώρα που ο κυρίαρχος λόγος τους αποκαλεί «λαθρομετανάστες» το κράτος επιλέγει να τους καταστέλλει με τον πιο βίαιο τρόπο. Δεν έχουμε ξεχάσει ακόμα τις δολοφονίες στη Μανωλάδα, αλλά και την αθώωση των δολοφόνων αφεντικών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ακολουθεί τυφλά την πολιτική της ΕΕ και στο ζήτημα των μεταναστών (βλ. συνθήκη Δουβλίνο 2),η οποία τους αναγκάζει να παραμείνουν στην χώρα εισόδου, εγκλωβίζοντας τους σε κελιά και στρατόπεδα συγκέντρωσης, και φυσικά δεν εκδίδει χαρτιά ώστε να μπορέσουν να μεταβούν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως επιθυμούν.

 Κι εμείς; Τι μπορούμε να κάνουμε; Εμείς, απέναντι στη "φιλανθρωπία" των ΜΜΕ, προτάσσουμε τη δική μας αλληλεγγύη, αυτή που δεν εξυμνείται ούτε προβάλλεται κατά κόρον. Συμμετέχουμε και συνδιοργανώνουμε δράσεις αλληλεγγύης απέναντι στους πρόσφυγες, όπως η πρωτοβουλία του Φοιτητικού μας Συλλόγου να συλλέξει τρόφιμα και είδη πρώτη ανάγκης, αλλά και να οργανώσει μικροφωνική ενημέρωσης για το προσφυγικό ζήτημα.  Στηρίζουμε την κατάληψη στο κτήριο του ΕΤΕΑΜ στη οδό Νοταρά 26 από συλλογικότητες, κόσμο του αγώνα και της αριστεράς, με σκοπό τη στέγαση προσφύγων για όσο χρειαστεί, στην οποία θέλουμε να εμπλακούν ενεργά οι φοιτητικοί σύλλογοι και κάθε κομμάτι του αγώνα, όπως και σε κάθε αντίστοιχη κινηματική πρωτοβουλία!

Προτάσσουμε την αλληλεγγύη, όχι ως θέση άμυνας, αλλά ως θέση μάχης στον κοινό αγώνα που έχουμε να δώσουμε ντόπιοι και πρόσφυγες, εργαζόμενοι και νεολαία για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας, ενάντια στον μονόδρομο που μας επιβάλλουν, έναν μονόδρομο που σπέρνει πολέμους, νεκρούς, φτώχεια και εξαθλίωση!

Γιατί στα μάτια κάθε πρόσφυγα δεν βλέπουμε τον «λαθραίο» που μας απειλεί, αλλά έναν συναγωνιστή απέναντι στην κοινωνική λαίλαπα που ζούμε. Γιατί οι «από πάνω» θέλουν να κάνουν και τη δικιά μας γενιά «σχεδόν αόρατη». Όμως εμείς μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες θα γίνουμε αυτό που φοβούνται, αυτό που μας αξίζει: το μέλλον του κόσμου!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Σ.Α.Φ.-Κ.ΑΡ.ΦΙ.   ΕΑΑΚ

Να πάμε τα όχι και τους αγώνες μας μέχρι τέλους

Φέτος ,η νέα φοιτητική χρονιά ξεκινά και ήδη μεσολάβησαν πολλά : Δημοψήφισμα, 3^ο μνημόνιο και βουλευτικές εκλογές. Λίγο καιρό μετά το τέλος των διακοπών μας μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον όλους μας έχουν ταρακουνήσει οι εξελίξεις από το κεντρικό πολιτικό σκηνικό, αλλά και κοινωνικές τραγωδίες, όπως οι πνιγμοί προσφύγων ανοιχτά του Αιγαίου από την Ευρώπη Φρούριο καθώς και ο εγκλωβισμός προσφύγων θυμάτων πολέμου στην Ελλάδα (υπό τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης), λόγω των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δουβλίνο ΙΙ).

Αρχικά, το δημοψήφισμα της 5^ης Ιούλη ανέδειξε με σαφή τρόπο τη συσσωρευμένη οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας απέναντι στους εκβιασμούς και τις επιταγές της Ε.Ε. Μια οργή ενός μεγάλου κομματιού του 62% του ΟΧΙ, που κατάφερε να νικήσει την εργοδοτική τρομοκρατία, δεν φοβήθηκε από τα capital controls και αψήφισε τη μιντιακή προπαγάνδα φωνάζοντας ένα βροντερό ταξικό ΟΧΙ απέναντι στα μνημόνια της εξαθλίωσης και το μονόδρομο του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρωταγωνιστικό ρόλο στη δυναμική του ΟΧΙ έπαιξε το 85% της σπουδάζουσας νεολαίας. Μιας νεολαίας που έρχεται για να ζήσει στην ανεργία ,την επισφάλεια , τα voucher και με μισθό 400 ευρώ. Μιας νεολαίας που μεγάλο κομμάτι της δεν μπορεί να σπουδάσει γιατί ζει στο πετσί της την οικονομική κρίση, την ίδια ώρα που διαλύεται κάθε έννοια δημόσια και δωρεάν παιδείας. Μιας νεολαίας που βλέπει τα όνειρά της να καταστρέφονται, που δεν φοβάται τις ουρές στις τράπεζες (εξάλλου δεν έχει φράγκο σε λογαριασμούς), αλλά τις ουρές στον ΟΑΕΔ. Μια γενιά, η οποία κραυγάζει ότι «δεν πάει άλλο» και ψάχνει τους δρόμους για «να πάει αλλιώς» !

Όμως παρ’ όλη την ξεκάθαρη και δυναμική φωνή του λαού το περήφανο ΟΧΙ της 5^ης Ιούλη μετατράπηκε σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στις 14 Αυγούστου ψηφίζεται από 222 βουλευτές (ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΠΟΤΑΜΙ) το 3^ο μνημόνιο. Το μνημόνιο αυτό, πιο βαρύ από τα άλλα μνημόνια, έρχεται να σπείρει το φόβο του χρέους και του ευρωμονόδρομου στο  λαό, ως το σχέδιο κυβέρνησης – ΕΕ - κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος, προς όφελός τους και εις βάρος των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας . Όμως η μνημονιακή συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν ήρθε ουρανοκατέβατη! Αντίθετα ήρθε να επιβεβαιώσει την 6μηνη κυβερνητική πολιτική αστικής διαχείρισης, που ως αποτέλεσμα είχε τη χρεωκοπία του (προηγούμενου) προεκλογικού δόγματος Τσίπρα «Ούτε ρήξη, ούτε υποταγή», το οποίο με μαθηματική ακρίβεια οδήγησε στην υποταγή ενός ολόκληρου λαού στα δεσμά της ΕΕ και του κεφαλαίου. Είναι φανερό πια ότι η Ε.Ε είναι μια καπιταλιστική ολοκλήρωση, που δεν μετασχηματίζεται, αντίθετα για να ζήσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία με αξιοπρέπεια πρέπει να επιβάλλουν την έξοδο απ’ το ευρώ και την ΕΕ. Το παράδειγμα ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση πάει να διαχειριστεί το καπιταλιστικό σύστημα, το χρέος και τις δανειακές συμβάσεις και να διαπραγματευτεί «καλύτερες συμφωνίες» με τους εκβιαστές της ΕΕ καταλήγει να ψηφίζει μνημόνια εξαθλιωτικά για τους εργαζόμενους και την εργατική νεολαία!

Στόχος ,λοιπόν, των εκλογών της Κυριακής ήταν να αναδειχθεί η κυβέρνηση που θα εφαρμόσει το 3^ο μνημόνιο και τα ασήκωτα βάρη που φέρνει για το λαό. Αν ρίξουμε μια ματιά στα εκλογικά αποτελέσματα θα δούμε ότι όλα τα κόμματα που μπήκαν στη Βουλή τάσσονται με την Ε.Ε και τα μνημόνια ,με εξαίρεση το ΚΚΕ, το οποίο όμως δυστυχώς απέχει από τις κρίσιμες μάχες του λαού και της νεολαίας (όπως απείχε απ’ το δημοψήφισμα του Ιούλη) και αρκείται στο να ευαγγελίζεται μια μελλοντική ρήξη με την ΕΕ, όταν ωριμάσουν οι συνθήκες... Στο καίριο ερώτημα για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ και η ΛΑΕ μάσαγε τα λόγια της, χωρίς να έχει βγάλει κανένα συμπέρασμα απ’ τη χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα επιδίωξε να προσφέρει το ξαναζεσταμένο πιάτο του «αντιμνημονιακού» ΣΥΡΙΖΑ του 2012 στοχεύοντας σε μια ανάπτυξη με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (+ χωρίς ευρώ) και αναπαράγοντας αυταπάτες για την ΕΕ. Αντίθετα μόνο η αντικαπιταλιστική – επαναστατική αριστερά παρουσίασε ένα πραγματικό σχέδιο εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ, που θα το επιβάλλει ο οργανωμένος λαός και η νεολαίας, στο δρόμο της συνολικής ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου!

Φυσικά ιδιαίτερο ρόλο έχει το ζήτημα του φασισμού και εν προκειμένω της εκλογικής σταθεροποίησης της Χρυσής Αυγής σε 3^η κοινοβουλευτική δύναμη. Η φασιστική Χρυσή Αυγή, της οποίας ο αρχηγός μόλις μια βδομάδα πριν ανέλαβε ραδιοφωνικά την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα και η οποία παρά το «αντισυστημικό» προσωπείο που προσπαθούν να της «φορέσουν» τα κανάλια παραμένει το πιο ακραία συστημικό κόμμα. Από τη στήριξη των εφοπλιστών, μέχρι τη θέση για παραμονή στο ευρώ και από τη δημιουργία δουλεμπορικών γραφείων για ασυνδικάλιστους εργαζόμενους σε συνθήκες γαλέρας, μέχρι τα πογκρόμ σε μετανάστες και τις επιθέσεις σε αριστερούς και κομμουνιστές καθιστούν αναγκαίο να αναλάβουμε την πολιτική ευθύνη να τους τσακίσουμε, μαζί με το σάπιο σύστημα, που τους γεννάει.

Και αφού είδαμε και το σίκουελ του ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ (με σαφή πριμοδότηση εκ μέρους των ΜΜΕ αυτή τη φορά στο ΣΥΡΙΖΑ, που στο κάτω-κάτω τη δουλειά για τα αφεντικά τους μια χαρά την έκανε), σχηματίστηκε εκ νέου κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με πρόγραμμα το 3^ο μνημόνιο. Όμως η μετεκλογική εικόνα είναι απατηλή, όσο δεν συνυπολογίζονται οι κραδασμοί που θα φέρουν στο πολιτικό σύστημα η λαϊκή δυσαρέσκεια που θα επιφέρει η εφαρμογή του νέου μνημονίου. Το επόμενο χρονικό διάστημα δεν θα υπάρξει σταθεροποίηση και ομαλότητα, αλλά αναταραχές στις οποίες θα παίξουν καθοριστικό ρόλο το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα.

Αυτό συμπεραίνει όποιος διαβάσει προσεκτικά το 3^ο μνημόνιο, το οποίο έρχεται να καταπατήσει ακόμα περισσότερο τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα με μέτρα όπως τη μείωση των μισθών και των συντάξεων ,την κατάργηση επιστροφής του ειδικού φόρου στους αγρότες ,τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ ,την αύξηση της φορολόγησης και στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, την κατάργηση του επιδόματος αλληλεγγύης, τις συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις και τις μαζικές απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Όσον αφορά το πανεπιστήμιο το 3^ο μνημόνιο έρχεται να βαθύνει την επίθεση του. Συγκεκριμένα προβλέπονται :

·        η επιχειρηματικοποίηση ,δηλαδή η άντληση κέρδους των επιχειρήσεων και των εργοδοτών μέσω των προγραμμάτων τεχνικής εκπαίδευσης ,μέσω της έρευνας και των προγραμμάτων των πανεπιστημίων.

·        Η περατέρω περικοπή της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και η λιτότητα σε  όλα τα επίπεδα

·        η αξιολόγηση όλων των παραγόντων της εκπαίδευσης  ,γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των μισθών ή την απόλυση του λιγότερο «ανταγωνιστικού» προσωπικού καθώς και τη δημιουργία σχολών πολλών ταχυτήτων

·        η μαθητεία ,δηλαδή η απλήρωτη εργασία για την πλειοψηφία των αποφοίτων της τεχνικής εκπαίδευσης

Άλλωστε ,η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελούσε ανέκαθεν θύμα της επίθεσης και ιδιαίτερα οι ανθρωπιστικές επιστήμες, οι οποίες χτυπιούνται, επειδή δεν παράγουν άμεσα κέρδη για το κεφάλαιο. Παλαιότερα, με το νόμο «Διαμαντοπούλου», το σχέδιο «Αθηνά» (που έκλεινε τα μισά τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής), το κλείσιμο σχολών και τις συγχωνεύσεις των τμημάτων, την καταλήστευση των αποθεματικών των πανεπιστημίων κατά 70%, την κραυγαλέα υποχρηματοδότηση, που έχει άμεσο αντίκτυπο στα βιβλία, στις εστίες και τη σίτιση καθώς και με τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων, αλλά και πιο πρόσφατα με τις διαγραφές των φοιτητών και το πολυνομοσχέδιο Μπαλτά επιβεβαιώνεται ότι οι κυβερνήσεις, από κοινού με την ΕΕ έχουν σχέδιο διάλυσης κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Όμως η διάλυση είναι μόνο η αρχή. Στο καμένο τοπίο, που θα αφήσει πίσω της θα έρθει η επιχειρηματική ανασυγκρότηση του πανεπιστημίου, αφού ο καπιταλισμός προκειμένου να ξεπεράσει την κρίση του ψάχνει για νέα πεδία κερδοφορίας. Και τα πανεπιστήμια είναι ένα ανεκμετάλλευτο φιλέτο, το οποίο το κεφάλαιο και οι επιχειρήσεις έχουν βάλει στο στόχαστρό τους.

Όμως λογαριάζουν χωρίς τα… θρασίμια

Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες... Την ίδια ώρα που η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει, που προσπαθούν τα κανάλια να μας πείσουν ότι είμαστε μια χαμένη γενιά, εμείς ξέρουμε ότι η εποχή μας γεννά δυνατότητες να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα. Πέρσι μας είπαν θρασίμια, παλιότερα μας λέγαν αλήτες, αλλά εμείς ξέρουμε τι είμαστε… η νιότη του κόσμου!

Για να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα χρειάζεται να οργανωθούμε και να βγούμε στην αντεπίθεση! Να οργανωθούμε και να οργανώσουμε ένα άλλο φοιτητικό κίνημα, το οποίο να είναι πολιτικά επικίνδυνο, που θα συγκρούεται σκληρά με το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου και θα βάζει μπροστά τα συμφέροντα της εργατικής νεολαίας για μόρφωση, εργασία με δικαιώματα και ζωή με ελευθερίες! Όμως για να πάρει σάρκα και οστά ένα νέο Πολιτικό Φοιτητικό Κίνημα, χρειάζεται να ανασυγκροτήσουμε τους φοιτητικούς συλλόγους, τα κύτταρα δηλαδή του φοιτητικού κινήματος. Όλοι εμείς οι πληττόμενοι φοιτητές να πάρουμε στα χέρια μας το φοιτητικό σύλλογο για να τον κάνουμε το σωματείο μας, μέσα από τον οποίο θα παλεύουμε συλλογικά από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα μας προβλήματα. Για να αγωνιστούμε για δωρεάν σπουδές (σίτιση – στέγαση – συγγράμματα – μεταφορές) για όλους, με αύξηση της χρηματοδότησης, αλλά και για παιδεία απελευθερωτική, με γνώση και έρευνα για τις ανάγκες τις δικές μας και της κοινωνίας. Για δουλειά με εργασιακά δικαιώματα, αλλά και για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, για την κατάργηση των μνημονίων, για τη διαγραφή του χρέους. Και όλα αυτά να τα συναποφασίζουμε μέσα από τη συμμετοχή όλων στο ανώτατο αποφασιστικό όργανο του φοιτητικού μας συλλόγου τη Γενική Συνέλευση, η οποία πιστεύουμε πως πρέπει να έχει όλη την εξουσία, κόντρα στην ανάθεση και τη γραφειοκρατία!

Είναι χρέος της γενιάς μας να βγούμε στην αντεπίθεση με ένα νέο πολιτικά επικίνδυνο φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα, κομμάτι ενός ταξικά ανασυγκροτημένου εργατικού  κινήματος, αλλά και με μια άλλη αριστερά, αντικαπιταλιστική και επαναστατική! Μόνο ο οργανωμένος λαός και η νεολαία μέσα από τους αγώνες τους μπορούν να φέρουν τον κόσμο ανάποδα, να γκρεμίσουν τον παλιό κόσμο που σαπίζει και να χαράξουν έναν άλλο δρόμο για μας τους από κάτω, που δεν θα έχει χρέη, μνημόνια, ευρώ, ΕΕ αλλά θα ξαναγεννήσει την συλλογική επιθυμία για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στην οποία δεν θα ζούμε ανάλογα με τις ικανότητές μας, αλλά με βάση τις ανάγκες μας!

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ...

         Τις τελευταίες μέρες το θέμα που κατά κύριο λόγο κατακλύζει τις τηλεοράσεις και το ραδιόφωνο μας, είναι το αν και πότε θα επέλθει η νέα οικονομική συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων δανειστών και της χώρας. Όσο και αν προσπαθεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, προκειμένου να αποκομιστεί επικοινωνιακά οφέλη, να παρουσιάσει ότι οι συναντήσεις της με τη τρόικα (“θεσμούς” όπως αρέσκονται), διεξάγονται υπό όρους  σκληρής διαπραγμάτευσης, όλα υποδηλώνουν ότι η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη. Σε μόλις 100 μέρες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώθηκε ότι η ακολούθηση της λογικής “ούτε σύγκρουσης ούτε υποταγής” νομοτελειακά θα αφήνει σα μοναδικό ενδεχόμενο το δεύτερο.

         Οι δημόσιες διαβεβαιώσεις των μεγαλοστελεχών του ΣΥΡΙΖΑ προς τους εταίρους για πάση θυσία και κόστους υπογραφής του νέου μνημονίου δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας για το τι μέλλει γενέσθαι. Σε ελάχιστο διάστημα θα υπογραφεί εκ νέου μνημόνιο και η ελπίδα για ανατροπή των μνημονίων που υποσχέθηκε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, θα δώσει μια και καλή τη θέση της στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής που προστάζει η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.. Η επικείμενη συμφωνία δεν αποτελεί μια εξαίρεση ή μια μαύρη σελίδα στο πολιτικό πρόγραμμα της συγκυβέρνησης. Αντιθέτως, το υπό υπογραφή νέο μνημονιακό πακέτο μέτρων σε συνδυασμό με τη συμφωνία – γέφυρα για παράταση των προγραμμάτων πριν μερικούς μήνες, τη δέσμευση των αποθεματικών πανεπιστημίων και δήμων, τη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων (βλ. Λιμάνι Πειραιά) και το πολυνομοσχέδιο για τη Παιδεία, που αποτελεί μια απλά πιο “αριστερή” εκδοχή του ν. Διαμαντοπούλου υποδηλώνουν ότι εντός των ευρωπαϊκών τειχών και με παράλληλη αποδοχή του χρέους, καμία πραγματικά φιλολαϊκή αλλαγή δε μπορεί να επέλθει.

Σύμφωνα με δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, υπάρχει αδυναμία τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να πληρωθεί η επόμενη δόση στο ΔΝΤ τις αρχές του Ιουνίου. Αυτό σημαίνει ότι με δεδομένη τη δέσμευση της κυβέρνησης για αποπληρωμή του χρέους, οδηγούμαστε σε δύο επιλογές για την εξεύρεση χρημάτων: είτε σύναψη νέου μνημονίου και μείωση μισθών και συντάξεων, είτε νέα κλοπή των αποθεματικών των δημοσίων φορέων. Και τα δύο επιβεβαιώνουν τη συνέχιση της αντιλαικής πολιτικής και υπό αυτή την κυβέρνηση.

Η εδώ και χρόνια συνεχής αναδίπλωση του ΣΥΡΙΖΑ , το γεγονός ότι δε μπορεί να υλοποιήσει, ούτε το ελάχιστο για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων, πρόγραμμα Θεσσαλονίκης  δε πρέπει να σπείρει την απογοήτευση στη φοιτητιώσα νεολαία και στους εργαζόμενους. Και τώρα όπως και πάντα ο λαϊκός παράγοντας θα πρέπει να είναι αυτός που θα πάρει τη κατάσταση στα χέρια του και θα καθορίσει τις κοινωνικές εξελίξεις.

Σαν πρώτη απάντηση, ήρθε η κινητοποίηση εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και πολιτικών οργανώσεων στις 11/5 μέρα που καταβλήθηκε η προηγούμενη δόση στο ΔΝΤ. Δόθηκε ένα πρώτο μήνυμα ότι δεν θα υπάρξει καμία συναίνεση στην λιτότητα και στα αντιλαικά μέτρα που υιοθετεί η κυβέρνηση, κάτω από τις προσταγές των δανειστών και της ΕΕ. Σ αυτό το δρόμο πρέπει να συνεχίσουμε και τώρα!

         Όλοι στο δρόμο για να ενισχύσουμε την εργατική - νεολαιίστικη αντιπολίτευση που δεν θα λαμβάνει χώρα στους διαδρόμους της βουλής και στα κομματικά γραφεία αλλά συγκροτείται από τα κάτω, θα επιβάλλει τις λαικές ανάγκες και ελευθερίες, καθώς και τη διεύρυνση αυτών, στο δρόμο και με όρους κινήματος.

Για την συγκρότηση ενός  πανεολαιίστικου-πανεργατικού μετώπου που θα ανατρέψει στη πράξη κάθε προσπάθεια συνέχισης των μνημονιακών μέτρων από οποιαδήποτε κυβέρνηση.Το κίνημα έχοντας ως όπλο του τις αμεσοδημοκρατικές δομές του και όργανα μπορεί και πρέπει να βγεί στην αντεπίθεση. Με γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στις λαικές γειτονιές, με επιτροπές ανέργων και με το συντονισμό όλων αυτών ο λαός και η νεολαία οφείλουν να καταλάβουν ότι είναι αυτοί η κινητήρια δύναμη της ιστορίας, η μόνη που μπορεί να φέρει αλλαγές προς όφελος της λαϊκής πλειοψηφίας. Για να γίνει αυτό χρειάζεται πάλη που να περνάει μέσα από την μονομερή διαγραφή του χρέους, την αποδέσμευση από ευρώ-ΕΕ και την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου . Με την αντίληψη ότι οι αγώνες για να'ναι νικηφόροι πρέπει να βγούν έξω από τα όρια της αστικής νομιμότητας και να έρθουν σε σύγκρουση με αυτά, να τσακίσουμε στο δρόμο τη πολιτική της λιτότητας, της Ε.Ε. και των δανειστών. Για ένα μέλλον χωρίς μνημόνια,χρέος,ΕΕ που θα μπαίνουν στο προσκήνιο οι κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου!

ΌΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 3/6 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗ 313

Εκλογική Μπροσούρα Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

13 ΜΑΗ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ !

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές είναι οι πρώτες μετά τις βουλευτικές της 25 Γενάρη και την κυβερνητική εναλλαγή. Στις 13 Μάη η σπουδάζουσα νεολαία έχει χρέος και συνάμα δυνατότητα να στείλει μήνυμα αντεπίθεσης, να εκφράσει την ολοκληρωτική της καταδίκη τόσο για τις αυταρχικές μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, όσο όμως και για την αστική διαχείριση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την υποταγή του στις προσταγές της Ε.Ε. και των πλαισίων της. Η νεολαία δεν υποτάσσεται – δε διαπραγματεύεται!

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ – ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

Ισχυροποιούμε την πάλη ενάντια σε κάθε πτυχή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που μετατρέπει το πανεπιστήμιο σε επιχείρηση. Πλήρης και οριστική ανατροπή του ν. Διαμαντοπούλου και κάθε παρόμοιου νομοθετήματος.

Οργανώνουμε το κίνημα για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Καταδικάζουμε τις πολιτικές που ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις της. Καμία συνέχιση των αντιλαϊκών μέτρων, που πετάνε νεολαία και εργαζόμενους στο περιθώριο. Σύγκρουση – ρήξη – έξοδος από Ευρώ  κ' Ε.Ε.

Παλεύουμε για την ανατροπή του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα. Όχι στην ανεργία και στις ελαστικές μορφές εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για όλους.

Θέλουμε παιδεία για τις ανάγκες μας και πανεπιστήμιο καθόλα διαφορετικό, που θα λειτουργεί με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνία και όχι της αγοράς, με ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση χωρίς ταξικούς φραγμούς.

Ενισχύουμε τα πραγματικά όργανα του φοιτητικού κινήματος, δηλαδή τις γενικές συνελεύσεις και το συντονισμό τους. Κόντρα σε όλους όσους θέλουν να νεκραναστήσουν την Ε.Φ.Ε.Ε. ώστε να εξυπηρετήσουν τα κομματικά μαγαζάκια τους, δηλώνουμε ότι το φοιτητικό κίνημα δε ψάχνει για “φοιτητοπατέρες”, με σχέδιο ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος και των φοιτητικών συλλόγων.

Σπέρνουμε το φόβο και το τρόμο στις καθεστωτικές δυνάμεις των ΔΑΠ – ΠΑΣΠ και στα αφεντικά τους.

Τσακίζουμε κάθε ακροδεξιά – φασιστική φωνή στις σχολές, μέσα από την οργανωμένη αντιφασιστική πάλη. Ρίχνουμε μαύρο στις δυνάμεις που καλλιεργούν τις λογικές του ατομικού δρόμου, του κοινωνικού κανιβαλισμού και του εκφασισμού της κοινωνίας.

Κόντρα στα εμπορευματοποιημένα πρότυπα διασκέδασης και ψυχαγωγίας, προβάλλουμε το δικό μας πολιτιστικό αντιπρόταγμα μέσα στους φοιτητικού συλλόγους.

Δε δεχόμαστε να αλλάζουν τα προγράμματα σπουδών σύμφωνα με τις προσταγές των επιχειρήσεων και να διασπούνται τα πτυχία μας. Γνώση και έρευνα για τις ανάγκες μας, όχι για τα κέρδη του κεφαλαίου!

Γιατί σήμερα όσο ποτέ πρέπει να ενισχυθεί το ρεύμα της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που δε θα φοβάται να συγκρουστεί με τίποτα και με κανέναν, αλλά ούτε θα πιστεύει ότι ο εχθρός βρίσκεται “εντός των τειχών” της αριστεράς.

Η νεολαία αγωνίζεται – ανατρέπει – νικά! Για να μην εμπεδώσουμε τη σύγχρονη βάρβαρη πραγματικότητα, να παλέψουμε για μια ζωή με ΜΟΡΦΩΣΗ – ΔΟΥΛΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.

ΔΑΠ ΝΔΦΚ : 13 Μάη, ήρθε η ώρα τους

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε στην ιστοσελίδα της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ένα ερωτηματολόγιο. Τι μας λένε, λοιπόν, οι ΔΑΠίτες, οι πολιτικοί εκφραστές της ΝΔ, του κεφαλαίου και των μνημονιακών πολιτικών μέσα στα πανεπιστήμια; Γιατί επέλεξαν ένα μήνα πριν τις φοιτητικές εκλογές να κάνουν μία ακόμη “στροφή στην πολιτική”; Από πού και ως πού αυτοί που επιφανειακά το μόνο που φαίνεται να κάνουν είναι να μοιράζουν σημειώσεις και να κάνουν πάρτυ, αποφάσισαν να καλέσουν τους φοιτητές σε συμμετοχή για τη χαρτογράφηση των βασικότερων προβλημάτων τους, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους; Ξαφνικά θυμήθηκε η ΔΑΠ να ασχοληθεί με τα προβλήματα των φοιτητών, όταν τόσα χρόνια ως 1η δύναμη στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ πανελλαδικά προωθεί όλες τις πτυχές τις εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, σαμποτάρει τις συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος και, μάλιστα, ενσωματώνει στο εσωτερικό της από τους νεοφιλελεύθερους της ΝΔ μέχρι τους αναπολητές της χούντας και το Χίτλερ.

Όμως, ας πάμε στην ουσία της καμπάνιας της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ. Ας δούμε, πρώτα απ' όλα τη στόχευση της. Οι φοιτητές κάθε σχολής καλούνται να συμπληρώσουν ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση των προβλημάτων τους, τα αποτελέσματα της οποίας θα κατατεθούν από το Υπουργείο Παιδείας μέχρι τη Σύνοδο των Πρυτάνεων και των προέδρων των ΤΕΙ. Και, προφανώς, η αναφορά σε υπουργούς και πρυτάνεις διόλου τυχαία δεν είναι. Θέλουν να αφοπλίσουν το φοιτητικό κίνημα από το όπλο των μαζικών διαδικασιών και των ανυποχώρητων αγώνων για την επιβολή των αναγκών του και να το μετατρέψουν σε απλό διαχειριστή της κανιβαλικής πολιτικής της ΕΕ και του κεφαλαίου ούτως ώστε να είναι ικανό να κάνει “χρήσιμες” προτάσεις στις κυβερνήσεις και τις πρυτανείες, προτάσεις που θα προωθούν τα σχέδια της άρχουσας τάξης για μετατροπή του πανεπιστημίου σε επιχείρηση και την υπαγωγή της λειτουργίας του στο κεφάλαιο.

Τι, όμως, περιέχεται μέσα σε αυτό το περιβόητο ερωτηματολόγιο; Και τι απαντάει στην πραγματικότητα η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ;

1. Στο ερώτημα για την επάρκεια της φύλαξης των σχολών η απάντηση της ΔΑΠ δε θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρη. Δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξης των Ιδρυμάτων & έκδοση ειδικής κάρτας εισόδου για όλους τους φοιτητές! Εν ολίγοις, έμπρακτη κατάργηση του ασύλου, αποστείρωση του πανεπιστημίου από κάθε δυνατότητα ανάπτυξης μαχητικών αγώνων, ποινικοποίηση κάθε αγωνιζόμενου κομματιού εντός του, face control στους “επικίνδυνους”. Με λίγα λόγια τάξη και ασφάλεια, γιατί πώς αλλιώς θα έρθουν οι επιχειρήσεις, όπως εύστοχα αναρωτιόταν ο Παπαμιμίκος, γραμματέας της ΟΝΝΕΔ, πώς αλλιώς θα έρθει η ανάπτυξη (όπου ανάπτυξη βάλε εκμετάλλευση της γνώσης και της έρευνας);
2. Για τη σύνδεση προγραμμάτων σπουδών – αγορά εργασίας. Για τη ΔΑΠ χρειάζεται άμεση προσαρμογή του προγράμματος με τις απαιτήσεις της αγοράς. Μας λένε, δηλαδή, ότι θέλουν να παίρνουμε ακόμα πιο κατακερματισμένη γνώση, εναρμονισμένη με τις ανάγκες του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να μην έχουμε εποπτεία πάνω στο γνωστικό μας αντικείμενο και να βγαίνουμε εξειδικευμένοι και ευέλικτοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, βορά στα χέρια της εργοδοσίας.
3. Όσον αφορά τη φοιτητική μέριμνα (σίτιση – στέγαση – συγγράμματα) η ΔΑΠ μας λέει “αύξηση του ορίου” και όχι κατάργηση, μας λέει χαμηλά νοίκια για όσους δεν δικαιούται εστία και όχι δωρεάν εστίες για όλους. Δεν περιμέναμε και κάτι άλλο από μια δύναμη που παρουσιάζει ως ρεαλιστικές λύσεις επιδιώξεις του κεφαλαίου ενώ ταυτόχρονα χτυπάει οποιοδήποτε κομμάτι των φοιτητών παλεύει για τις ανάγκες του.
4. Μας ρωτάνε για τις διοικητικές υπηρεσίες. Αυτοί που στον αγώνα τον διοικητικών για να μην απολυθούν λέγαν πως οι απολύσεις είναι εξορθολογισμός και πως είναι πολλοί. Αυτοί που προτείνουν τη δουλειά τους να την κάνουν οι φοιτητές. Αυτοί που θέλουν εργολαβίες να εκμεταλλεύονται εργαζόμενους για να κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν εργαζόμενοι προσλαμβανόμενοι από το πανεπιστήμιο με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Εργολαβίες που έχουν πολλαπλάσιο κόστος στο πανεπιστήμιο σε σχέση με την μόνιμη πρόσληψη προσωπικού από το Ίδρυμα.

Η ΔΑΠ παίζοντας το ρόλο του groupie της πολιτικής των μνημονίων και του τσακίσματος των εργατικών - φοιτητικών συμφερόντων, έχει στηρίξει κάθε αντιδραστική μεταρρύθμιση ενάντια στο φοιτητικό κίνημα. Σε αυτές τις φοιτητικές εκλογές θα στηρίξεις πάλι αυτούς που:

• Χτυπάνε κάθε φοιτητή που παλεύει.
• Προβάλλουν τη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων και της ΕΕ ως τη μόνη ρεαλιστική λύση.
• Θέλουν εταιρείες και εργολαβίες να εκμεταλλεύονται φοιτητές και εργαζόμενους.
• Εγκολπώνουν κάθε φασιστική αντίληψη στον εσωτερικό των Συλλόγων.
• Μαζί με μπράβους έχουν σταθεί πολλές φορές ενάντια στο φοιτητικό κίνημα.
• Κάνουν μπίζνα με σημειώσεις και εκδρομές στις σχολές.
• Το παίζουν ακομμάτιστοι αυτοί που είναι η νεολαία της ΝΔ που έχει καταστρέψει ότι φοιτητικό και εργατικό δικαίωμα των τελευταίων χρόνων.
• Υποστηρίζουν την αντιδραστική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προς όφελος του κεφαλαίου.
• Σαμποτάρουν κάθε συλλογική διαδικασία από τα κάτω.
• Θέλουν να διαλύσουν κάθε αμεσοδημοκρατική διαδικασία των συλλόγων και προτείνουν να υπάρχουν κάποιοι εκλεκτοί ΔΑΠίτες που θα τα λένε με τους υπουργούς και τους προέδρους.

Δεν θέλουμε σωτήρες. Δεν θέλουμε ειδικούς στα πάρτυ. Δεν θέλουμε κανέναν ΔΑΠίτη να ξέρει καλύτερα από τους φοιτητές τις πραγματικές τους ανάγκες.

Θέλουμε οι ίδιοι φοιτητές να είναι στις Γενικές τους Συνελεύσεις, αποφασίζουν οι ίδιοι για τους ίδιους. Θέλουμε δυνατούς Συλλόγους, να παλεύουν συντονισμένοι για την διεκδίκηση και την επιβολή των σύγχρονων αναγκών τους. Θέλουμε οι νεολαία να ζήσει ελεύθερα.

Γι' αυτό και σε αυτές τις εκλογές τσακίζουμε την ΔΑΠ – ΝΔΦΚ. Τσακίζουμε την υποταγή και την συνδιαλλαγή μέσα στα πανεπιστήμια. Τσακίζουμε κάθε λογική αναμονής και συναίνεσης. 

ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ - ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

Πολιτική απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΕΑΑΚ 17-18/4

Σικάγο 1886 : Τόσο παλιό και όμως τόσο επίκαιρο

                          

Στα συντρίμμια του κόσμου τους, χτίζουμε την ουτοπία μας!

Amber alert: Βρέθηκαν καθαρίστριες. Αναζητούνται οι υπόλοιπες!

Μην τρίβετε τα μάτια σας... Η σχολή είναι όντως καθαρή τις τελευταίες μέρες. Οι κυρίες με τα γάντια που είδατε να κυκλοφορούν στον τέταρτο δεν είναι φαντάσματα. Έχουν σάρκα και οστά! Τι συνέβη όμως;

Το πανεπιστήμιο αποφάσισε να συνάψει συμφωνία με μία νέα εργολαβία καθαρισμού, διάρκειας τριών μηνών. Η εργολαβία αυτή προσέλαβε κάποιες (όχι όλες) από τις καθαρίστριες, οι οποίες εργάζονταν στην προηγούμενη εργολαβία του Σιμονετάτου, σύμβαση που θα διαρκέσει μέχρι τον Ιούνιο. Από εκεί και πέρα αναμένεται για το ακαθόριστο μέλλον η ολοκλήρωση του κεντρικού διαγωνισμού για την καθαριότητα.

Μετά από σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο με απολυμένες και απλήρωτες εργαζόμενες και μία σχολή-χωματερή η προσωρινή αυτή “λύση” δε θα είχε δοθεί αν ο φοιτητικός μας σύλλογος μέσα από τις Γενικές του Συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος δεν είχε δώσει αγώνες, αν δεν είχε σηκώσει ψηλά το ζήτημα, κρατώντας στάση αλληλεγγύης στον αγώνα των καθαριστριών για τη δουλειά τους. Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος απ’ την πρώτη στιγμή, όταν οι καθαρίστριες ήταν ακόμα απλήρωτες, διεκδίκησε και πέτυχε να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους, αλλά και απ’ τη στιγμή που απολύθηκαν έβαλε ζήτημα άμεσης επαναπρόσληψης των καθαριστριών απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο με εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Είναι, βέβαια, προφανές ότι μπροστά σε αυτά η “προσωρινή λύση” που προτείνει το πανεπιστήμιο δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες ούτε των καθαριστριών, ούτε των φοιτητών και εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε τους αγώνες μας για να επιβάλλουμε το σύνολο των αιτημάτων μας, τόσο για τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων του πανεπιστημίου, όσο και για να πεταχτούν έξω απ’ τις σχολές μας οι εργολαβίες.

Ο κοινός ανυποχώρητος αγώνας των φοιτητών με τους εργαζόμενους - και ειδικά τα πιο σκληρά εκμεταλλευόμενα κομμάτια τους, όπως οι εργολαβικοί - είναι ο μόνος, που μπορεί να δώσει πραγματική λύση στα προβλήματα μας, ο μόνος που μπορεί να επιβάλλει την παιδεία των αναγκών μας και μια εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει… Τα σκουπίδια της Φιλοσοφικής ήταν εικόνα από το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Οι εργολάβοι βρώμιζαν και θα συνεχίσουν να βρωμίζουν τις σχολες μας προς όφελος των κερδών τους!

Αντεπίθεση των συλλογικών αγώνων μας τώρα

κόντρα στο πανεπιστήμιο-επιχείρηση & την εργασιακή γαλέρα!

Οι ανυποχώρητοι αγώνες μας δείχνουν το μόνο δρόμο που μπορεί να είναι νικηφόρο, το δρόμο της ανατροπής. Ο αγώνας των καθαριστριών και του φοιτητικού κινήματος δεν τελείωσε… Τη θέση εργασίας τους δεν την χαρίζουν σε κανέναν εργολάβο, σε κανέναν πρύτανη, σε καμιά λιτότητα, σε καμιά μνημονιακή ή ευρωπαϊκή δέσμευση ! Ο αγώνας για άμεση επαναπρόσληψη απ’ το ίδιο το πανεπιστήμιο, με μόνιμη και σταθερή εργασία, με αξιοπρεπή μισθό και εργασιακά δικαιώματα είναι μονόδρομος. Την ώρα που η κυβέρνηση και ο Μπαλτάς μας λένε ότι δεν έχουν λεφτά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων, την ίδια ώρα κουρεύουν τα αποθεματικά των πανεπιστημίων, κλέβοντας επί της ουσίας τα λεφτά των πανεπιστημίων, τα οποία ανήκουν στο λαό, προκειμένου να αποπληρώσουν το χρέος! Όμως φαίνεται είναι “φρέσκοι” ακόμα και δεν έχουν συνειδητοποιήσει με ποιόν τα βάζουν! Το φοιτητικό κίνημα, όχι μόνο δεν θα συναινέσει, αλλά μέσα από μαχητικούς αγώνες δεν θα επιτρέψει να δοθεί ούτε 1 ευρώ για το χρέος! Το χρέος δεν είναι δικό μας, και γι’ αυτό δεν θα το πληρώσουμε, αλλά θα παλέψουμε για την διαγραφή του. Και θα συγκρουστούμε με την ΕΕ, το κεφάλαιο, κάθε κυβέρνηση και με το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν, προκειμένου να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας για Μόρφωση – Εργασία - Ελευθερίες

Γιατί η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά… η άλλη μισή είναι η μάχη

Μάχη μέχρι να σπουδάζουμε όλοι δωρεάν, με γνώση και έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνίας

Μάχη μέχρι να έχουμε όλοι δουλειά με δικαιώματα!

Μάχη μέχρι να πετάξουμε έξω και τον τελευταίο εργολάβο!