Έξω οι εργολαβίες!! Το λόγο για το άσυλο τον έχουμε εμείς!!

Στα πλαίσια της εξόφθαλμης επιχειρηματικοποίησης της εκπαίδευσης, παρατηρούμε καθημερινά, το φαινομένο της εισβολής εταιριών στον χώρο του πανεπιστημίου, που εντείνουν την ιδιωτικοποίησή του. Πιο συγκεκριμένα, η σίτιση των φοιτητών βρίσκεται στα χέρια της εταιρίας ΑΦΟΙ ΚΟΜΠΑΤΣΙΑΡΟΙ Α.Ε, δεν υπάρχουν δωμάτια στις εστίες για φοιτητές που δεν έχουν άλλο τρόπο στέγασης για να σπουδάσουν και υπάρχει κατεύθυνση να μπουν νοίκια σε όλους τους φοιτητές που διαμένουν σε εστίες, ενώ και στην ίδια την καθαριότητα της σχολής παίζεται ένα σκοτεινό παιχνίδι απ’ τον εργολάβο στις πλάτες τόσο των φοιτητών όσο και των πενιχρά αμειβόμενων (όταν δεν μένουν απλήρωτοι για μεγάλο χρονικό διάστημα) εργαζόμεων. Διαλύεται κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και η επκαίδευση μετατρέπεται σε πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου, είτε με την αναδιαμόρφωση των σπουδών, μέσα απ’ την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, είτε με την δραστηριοποίηση των επιχειρήσεων μέσα στις σχολές.

Με αυτό το κριτήριο, έγινε σήμερα επίθεση από πλευράς της κοσμητείας, στο εγχείρημα του αυτοδιαχειριζόμενου κυλικείου, με στόχο το λουκέτο του, ύστερα από πιέσεις που δέχτηκε από τον εργολάβο του ήδη υπάρχοντος κυλικείου της Φιλοσοφικής. Πιο ξεκάθαρο δεν γίνεται ! Το πανεπιστήμιο δεν λειτουργεί για τις ανάγκες όλων των φοιτητών να μπορούν να σπουδάσουν και των εργαζομένων να μπορούν να έχουν αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, αλλά με βάση τα συμφέροντα των επιχειρήσεων και των εργολαβιών που δραστηριοποιούνται οικονομικά μέσα σε αυτό.

Η επίθεση αυτή εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο σταδιακής καταπάτησης του ασύλου αλλά και γενικότερα στην επίθεση ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Συνεπακόλουθα αποτελεί μια δίωξη της ίδιας της ελεύθερης έκφρασης, οργάνωσης και δράσης των φοιτητών μέσα στον ίδιο το φοιτητικό τους σύλλογο. Και αυτά εν μέσω μιας κατάστασης κρατικών απαγορεύσεων και καταστολής απέναντι σε όποιον αγωνίζεται και στην κοινωνία και στο πανεπιστήμιο (απαγόρευση αντι-ΕΕ διαδ

ηλώσεων, διώξεις για πολιτικά φρονήματα, καταπάτηση ασύλου και συλλήψεις φοιτητών κατά τη διάρκεια συνεδρίασης συμβουλίου ιδρύματος).

Η Τρομοκρατία Δεν Θα Περάσει ! Απαιτούμε απομάκρυνση όλων των εργολαβιών από τις σχολές. Άμεση επαναπρόσληψη των εργαζομένων απ’ το πανεπιστήμιο με αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακά δικαιώματα. Απέναντι στην επίθεση σε όλα τα μέτωπα, προτάσσουμε την συντροφικότητα, την ανατρεπτική αλληλεγγύη και την συλλογική μαχητική δράση. Δεν θα αφήσουμε κανέναν πέρα από τους φοιτητές και τους εργαζόμενους να κάνουν κουμάντο στο άσυλο ! Θα μας βρουν απέναντί τους, να παλεύουμε για παιδεία με βάση τις δικές μας ανάγκες, των πληττόμενων φοιτητών και όχι για τα κέρδη των επιχειρήσεων, να παλεύουμε για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες, να παλεύουμε για μόρφωση – εργασία – ελευθερία!

Σε αυτά τα πλαίσια στηρίζουμε προσπάθειες φοιτητών να αντιταχθούν στην κατάσταση αδράνειας που υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στο σύλλογό μας. Παρ’ όλα αυτά, θεωρούμε ότι σε ένα βαθμό δικαιώνεται η τοποθέτησή μας ότι οποιοδήποτε εγχείρημα αλληλεγγύης μέσα στο φοιτητικό σύλλογο, θα πρέπει να είναι κομμάτι αυτού και των συλλογικών του διαδικασιών, να είναι κτήμα του κάθε φοιτητή. Πιστεύουμε ότι αν το κυλικείο δεν είχε ανοίξει με όρους κινηματικής ανάθεσης, αλλά από όλους εμάς τους φοιτητές που θα το είχαμε συζητήσει και αποφασίσει στη γενική μας συνέλευση δεν θα ήταν τόσο εύκολο στον οποιοδήποτε εκπρόσωπο των επιχειρηματικών συμφερόντων να το απειλεί με κλείσιμο. Παράλληλα όμως συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι ένα κυλικείο πολιτιστικός – πολιτικός χώρος είναι απαραίτητος στη σχολή μας, που θα είναι κομμάτι του φοιτητικού συλλόγου, θα απαντά στα έντονα προβλήματα επιβίωσης του πλειοψηφικού κομματιού των φοιτητών, που πλήττεται με όρους ανατρεπτικής ταξικής αλληλεγγύης και όχι με λογικές «διαχείρισης της φτώχειας μας» και θα έχει σαφή πολιτικό στόχο και ανατρεπτικό περιεχόμενο για να φύγουν οι εργολαβίες απ’ τις σχολές με επαναπρόσληψη των εργαζόμενων απ’ το πανεπιστήμιο στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής του επιχειρηματικού πανεπιστημίου! Ένα τέτοιο εγχείρημα απαντά στις ανάγκες μας, στο δρόμο για την παιδεία των αναγκών μας !

ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ (ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ) ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ...

...δύσκολα ξεχνιούνται και έτσι η Γαλλία βρίσκεται ,ένοπλα και επίσημα, για άλλη μια φορά στα εδάφη της Αφρικής. Αυτή τη φορά οι δυνάμεις της έχουν σταλεί στην Κεντραφρικανική Δημοκρατία με πρόσχημα τις θρησκευτικές συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα εκεί, στην πραγματικότητα όμως για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά της σε μια χώρα που μέχρι το 1960 αποτελούσε μια από τις αποικίες της.

   Αναρωτιέται κανείς πώς βρίσκεται μπλεγμένη η Ελλάδα σε αυτή την ιμπεριαλιστική επέμβαση της Γαλλίας στην Κεντρική Αφρική. Η απάντηση είναι πολύ απλή. Η Γαλλία για να μην πάθει ένα δεύτερο Βιετνάμ και να μην εγείρει την δυσαρέσκεια του γαλλικού λαού (που θα έβλεπε τα φέρετρα των Γάλλων στρατιωτών να αυξάνονται ) ζήτησε την βοήθεια της Ευρωπαικής Ένωσης. Η Ε.Ε. πάντα πρόθυμη να εμπλακεί όπου υπάρχει κεφάλαιο και περιθώρια ''ανάπτυξης'' αποφάσισε να στείλει κομμάτια του λεγόμενου ''ευρωστρατού'' για να βοηθήσει στην ''ειρήνευση'' της περιοχής. Και κάπως έτσι και εμείς ως μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης,''του σπιτιού των λαών'', (βλ. Λαμπεντούζα, Φαρμακονήσι) πρέπει να συμμετάσχουμε σε αυτή την ''ειρηνευτική'' αποστολή. Προφανώς δεν θα γίνει δωρεάν. Η πίτα της Κεντραφρικανικής Δημοκρατίας είναι μεγάλη και όλοι οι συνένοχοι στο έγκλημα θα κερδίσουν το κατιτίς τους. Αντίστοιχα και οι δικοί μας καλοθελητές (βλ. Ελληνικό Κεφάλαιο) θα έχουν τα τυχερά τους.
Ποιό ρόλο όμως καλείται να παίξει η Ελλάδα σε αυτή τη σύγκρουση? Ήδη καταφθάνουν από κάθε γωνιά της Ευρώπης τα άτομα που θα σχηματίσουν τον Ευρωστρατό για εκπαίδευση στην Λάρισα. Σε ελληνικό έδαφος λοιπόν και με ελληνικές υπηρεσίες θα γίνει η σφαγή του αφρικανικού λαού στο όνομα της ''ειρήνευσης'' (κάτι όχι τόσο περίεργο αν θυμηθεί κανείς την Σούδα στην Κρήτη από όπου οι Αμερικανοί βομβαρδίζαν την Λιβύη).
  Ο ευρωστρατός όμως έχει ανάγκες και αυτές καλούνται να εξυπηρετήσουν οι Έλληνες φαντάροι. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού (Γ.Ε.Σ.) μεταθέτει φαντάρους από μονάδες στα βόρεια σύνορα , στο 485 τάγμα διαβιβάσεων στην Λάρισα (το τάγμα που θα τεθεί στην υπηρεσία του Ευρωπαικού Στρατηγείου το οποίο θα καθοδηγήσει τους Ευρωπαίους μισθοφόρους στην γαλλική επέμβαση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία). Φαντάροι που αρνηθήκαν αυτή την μετάθεση διώκονται από το στρατοδικείο ενώ έχουν ήδη ''φάει φυλακή''.

  Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ο ρόλος της Ευρωπαικής Ένωσης που προσπαθεί να ορθωθεί ως άλλη μια ιμπεριαλιστική δύναμη στον παγκόσμιο χάρτη σε ένα νέο γύρο μοιράσματος του κόσμου σε οικονομικές αποικίες .Γίνεται φανερό ότι κανένας λαός δεν μπορεί να εμπιστευτεί αυτήν αλλά και καμία καπιταλιστική ολοκλήρωση, για την προστασία του, καθώς το ενδιαφέρον της Ε.Ε. μόνο για την προστασία του κεφαλαίου γίνεται για άλλη μια φορά φανερό, αυτή την φορά με την πιο κραυγαλέα ιμπεριαλιστική, αντιανρθωπιστική και ξεδιάντροπη μορφή του. Εμείς κανένα κοινό συμφέρον δεν έχουμε με το κεφάλαιο και τα κέρδη του απ’ τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Αντίθετα είμαστε στην ίδια μοίρα με τους πληττόμενους κάθε γωνιάς του πλανήτη, γι’ αυτό παλεύουμε για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, μαζί με το διεθνές εργατικό κίνημα από ταξική διεθνιστική σκοπιά !

Αυτός που σπέρνει πείνα, θερίζει θυμό”

…Το κόκκινο γκράφιτι σε κυβερνητικό κτήριο στο Σαράγεβο αποτυπώνει το μέγεθος της εξαθλίωσης και της οργής που έχει οδηγήσει τη διαιρεμένη Βοσνία-Ερζεγοβίνη σε βίαιες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, όπου η ΕΕ και το ΔΝΤ έχουν οδηγήσει  την ανεργία στο 40%.

Κάτι κινείται στα Βαλκάνια…. και είναι πολύ ελπιδοφόρο !!

Το «μαύρο» φόντο: Μια διαλυµένη απ’ τις ιδιωτικοποιήσεις και την επέλαση του ξένου κεφαλαίου οικονοµία και ένα διαιρεµένο κράτος που κυβερνάται από εθνικά χρωματισμένες πολιτικές γραφειοκρατίες και την επιστασία µιας υπερεθνικής ιµπεριαλιστικής γραφειοκρατικής ελίτ. Η εδώ και καιρό υποβόσκουσα κοινωνική οργή εκφράστηκε µαζικά την προηγούµενη εβδομάδα, όταν αρχικά η εξέγερση πυροδοτήθηκε απ’ τους ταξικούς αγώνες στην Τούζλα, όπου οι εργάτες πέντε πρώην κρατικών εργοστασίων της περιοχής κλιμάκωσαν τις κινητοποιήσεις τους ενάντια στη μη καταβολή των μισθών τους, την ιδιωτικοποίηση και το κλείσιμο των εργοστασίων. Σύντοµα ο αγώνας αγκαλιάστηκε απ’ όλη την κοινωνία σε πάνω από τριάντα πόλεις της Βοσνίας εργαζόμενοι, άνεργοι και άλλα πληττόμενα κοινωνικά στρώµατα ξέσπασαν βίαια εναντίον όλων των συµβόλων της εξουσίας, αλλά και με έντονο αντι-εθνικιστικό χαρακτήρα.

Περισσότερα από 15 κυβερνητικά κτήρια λεηλατήθηκαν, αυτοκίνητα πολιτικών αστικών κομμάτων αναποδογυρίστηκαν και πετάχτηκαν σε κοίτες ποταµών, τα γραφεία των κοµµάτων εξουσίας και των εθνικιστικών κοµµάτων καταστράφηκαν και οι δυνάµεις καταστολής αντιµετωπίστηκαν µε ανάλογη βία µε αυτή που και οι ίδιες χρησιµοποίησαν εναντίον των διαδηλωτών. Το κράτος προσπάθησε να απαντήσει εκφοβιστικά µε εκατοντάδες συλλήψεις, εισβολές σε σπίτια και χαρακτηρισµό των διαδηλωτών ως «χούλιγκανς», όµως η προσπάθεια τροµοκράτησης δεν πτόησε τους διαδηλωτές. Επίσης, για πρώτη φορά µετά το διαµελισµό της πρώην Γιουγκοσλαβίας οργανώθηκαν πορείες αλληλεγγύης στις πρωτεύουσες των γειτονικών κρατών µε συνθήµατα όπως το «Μία εργατική τάξη, ενιαία πάλη» (Κροατία) και αντι-ΕΕ τόνο (Σερβία). 

Είναι γεγονός ότι η εξέλιξη αυτής της εξέγερσης θα κριθεί και δεν θα είναι οπωσδήποτε σε θετική κατεύθυνση, αφού έντονες είναι οι διεργασίες από το αστικό σύστημα και τους εκπροσώπους του να στρέψουν τα αιτήματα του κινήματος σε ακίνδυνα μονοπάτια. Όμως, ο ξεσηκωμός εργαζομένων και νεολαίας είναι κάτι εξαιρετικά ελπιδοφόρο.

Οι εξεγέρσεις από την Τουρκία μέχρι τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, απ’ την Ελλάδα του 2008 μέχρι τους μετανάστες που ξεσηκώνονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους καταπιεσμένους σε κάθε ήπειρο, δείχνουν ότι στην εποχή της καπιταλιστικής κρίσης και της «σιδερένιας φτέρνας» του συστήματος μόνη λύση για την εργατική τάξη και τη νεολαία είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου ! Όταν η εξαθλίωση γίνεται ο κανόνας για την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία και το μόνο μέλλον που επιφυλάσσεται για τη νεολαία είναι η ανεργία και η μετανάστευση, η εξέγερση και η επανάσταση δεν είναι ουτοπία, αλλά ο μόνος δρόμος!

Ας γίνει λοιπόν η Βοσνία η σπίθα για τους υπόλοιπους βαλκανικούς λαούς˙

σπίθα που θα φέρει τη φωτιά της επανάστασης ενάντια στο ζοφερό παρόν/μέλλον και το σκοταδισμό που επιβάλλει το κεφάλαιο σε βάρος της εργατικής τάξης, γιατί “αν δεν καώ, αν δεν καείς κι εσύ, πώς θα γίνουν τα σκοτάδια λάμψη;”

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΕΕ – ΔΝΤ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Κείμενο συμβολής Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ – ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ στην τμηματική συνέλευση Ιστορικού – Αρχαιολογικού.

Η κατάσταση της κοινωνικής εξαθλίωσης,της ανεργιας-υποαπασχόλησης και των απολύσεων, δίνει στην νεολαία την υποχρέωση να παλέψει ενάντια στην κυβέρνηση και την ΕΕ για ένα αξιοπρεπές μέλλον. Την ώρα που η Ελλάδα αναλαμβάνει με τραγελαφικό τρόπο την προεδρία της ΕΕ, ο αυταρχισμός και η βίαιη καταστολή εντείνονται ενάντια στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, που αντιστέκεται (απαγόρευση αντι-ΕΕ πορείας, συλλήψεις αγωνιστών, χτύπημα αντιφασιστικής πορείας) οι κινητοποιήσεις του προηγούμενο διαστήματος με κορυφαίο παράδειγμα την πολύμηνη ηρωική απεργία των διοικητικών υπαλλήλων σε ΕΚΠΑ και ΕΜΠ, έστειλαν ένα πρώτο μήνυμα ότι οι αγώνες δεν καταστέλλονται και ότι η φετινή χρονιά θα είναι μαχητική και όχι ομαλή, όπως θα ήθελε η κυβέρνηση.

Το πανεπιστήμιο στον καιρό της κρίσης

Η φετινή χρονιά ξεκίνησε δυναμικά ξεκίνησε με τον πολύμηνο ηρωικό αγώνα των υπαλλήλων του πανεπιστημίου για το δικαίωμα όλων στη σταθερή και μόνιμη εργασία αλλά και ενάντια στη διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Ήταν ένας αγώνας που έστησε ένα από τα πιο σημαντικά αναχώματα απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και ανάγκασε την κυβέρνηση σε υποχωρήσεις. Είναι, όμως, κι ένας αγώνας που δεν έχει τελειώσει. Χθες, μάλιστα, ανακοινώθηκαν οι λίστες των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων των διοικητικών, κάτι που ήταν αναμενόμενο, αφού η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί στους δανειστές για 15.000 απολύσεις μέσα στο 2014.

Τα κενά αυτά, σε συνδυασμό με την ελάχιστη χρηματοδότηση ανοίγουν το δρόμο για την περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Η είσοδος ιδιωτών και εταιρειών, τα δίδακτρα, οι διαγραφές φοιτητών καθώς ο «υπερπληθυσμός» τους δεν θα χωράει στις σχολές, είναι το πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν.

Σίτιση – Στέγαση – Φοιτητικές παροχές

Ούτε ένα ευρώ για τις σπουδές μας!

1)      Συγγράμματα

Το βάρος του κόστους των σπουδών πέφτει στις «πλάτες» των φοιτητών και του δικού μας τμήματος. Στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό ενώ μέχρι πριν λίγα χρόνια δίνονταν 2 και 3 συγγράμματα σε κάθε μάθημα που κρίνονταν απαραίτητα για την ύλη, σήμερα στο βωμό της κρίσης και της αποπληρωμής του χρέους, παίρνουμε ένα σύγγραμμα και αν. Σε μαθήματα, όπως η εισαγωγή στην Αρχαιολογία στο 1^ο έτος, υποχρεωνόμαστε να αγοράζουμε και δεύτερο σύγγραμμα (ή φωτοτυπίες), που καλύπτει ολόκληρη την ύλη ή στην παγκόσμια ιστορία 1^ου έτους εδώ και χρόνια ζητά η καθηγήτρια να αγοράσουμε έναν πανάκριβο άτλαντα! Ακόμα αναγκαζόμαστε να βγάζουμε πολλές φορές τη βδομάδα φωτοτυπίες τις οποίες πληρώνουμε απ’ τη τσέπη μας (προετοιμάζουν έτσι το έδαφος για την αντικατάσταση των συγγραμμάτων από ηλεκτρονικά, όπως ορίζει ο Νόμος Διαμαντοπούλου!). Δεν έχουμε να πληρώσουμε τις σπουδές μας και δεν θα το κάνουμε!

Τι μπορούμε, όμως, να κάνουμε; Μέσα από το σύλλογό μας και ενιαία με όλα τα τμήματα της Σχολής, να διεκδικήσουμε τα συγγράμματά μας και δωρεάν φωτοτυπίες. Αντίστοιχες κινήσεις έγιναν πέρσι στο Πολυτεχνείο όπου έγινε κατάληψη στο Τυπογραφείο και οι φοιτητές τύπωσαν συγγράμματα δωρεάν για όλους!

 2) Σίτιση

Για τη σίτιση, όπως όλοι γνωρίζουμε, εδώ και χρόνια η λέσχη σίτισης του ΕΚΠΑ στη Φιλοσοφική έχει περάσει σε χέρια ιδιωτών και δεν τη διαχειρίζεται το ΕΚΠΑ ή το Κράτος. Ειδικά, τα τελευταία 2 χρόνια, τα έσοδα για τον εργολάβο ξεπερνούν το 1.000.000€ το χρόνο – και αυτά μόνο από τους χρήστες της κάρτας δωρεάν σίτισης, ανεξαρτήτως των 4€ που μαζεύονται από κάθε φοιτητή που δεν έχει κάρτα. Επομένως, αν το ίδρυμα και το κράτος αντί να δίνουν εκατομμύρια στον ιδιώτη που εκμεταλλεύεται τη λέσχη, έδιναν τα ίδια λεφτά για τη λειτουργία της λέσχης (πρώτες ύλες, εξοπλισμό και αξιοπρεπείς μισθούς εργαζομένων) χωρίς να υπάρχει η λογική του κέρδους ενός επιχειρηματία, τότε όλοι οι φοιτητές του ΕΚΠΑ θα μπορούσαμε να τρώμε στη λέσχη δωρεάν. Η ΕΕ βάζει πάλι το χεράκι της, αφού με δική της οδηγία πρέπει τα ιδρύματα να παίρνουν εργολαβίες σε λειτουργίες όπως μέρμνα και καθαρισμός.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Να φύγει η εργολαβία και να πάρει το ίδρυμα το εστιατόριο, προσλαμβάνοντας τους ίδιους εργαζόμενους, με αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακές συνθήκες. Όλοι οι φοιτητές να τρώνε δωρεάν! Σαν πρώτο βήμα καλούμε το φοιτητικό σύλλογο Φιλοσοφικής μέσα από τη Γενική του Συνέλευση να βγάλει κάρτες σίτισης για όλους τους φοιτητές της σχολής!

  3)Στέγαση

Αντίστοιχα σημαντικό είναι και το θέμα της στέγασης καθώς φοιτητές από πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα πλέον δεν έχουν ούτε καν το δικαίωμα υποβολής αίτησης εισδοχής σε κάποια εστία, όπως γινόταν παλαιότερα. Μάλιστα   το νέο καθεστώς λειτουργίας, όχι μόνο δεν θα διευκολύνει τους φοιτητές να σπουδάσουν, αλλά θα αποτελεί ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις εντός και εκτός των πανεπιστημιακών τειχών και θα λειτουργεί εναρμονισμένα με την ιδιωτικοποίηση και την εντατικοποίηση των σπουδών μας συνολικότερα και ότι αυτό συνεπάγεται (βλ. νοίκια).

Τι μπορούμε να κάνουμε; Επειδή και στο δικό μας τμήμα υπάρχουν πολλοί φοιτητές που έχουν ανάγκη να μείνουν σε εστίες για να μπορούν να σπουδάσουν, όμως δεν τους δίνεται αυτή η δυνατότητα, προτείνουμε τη δημιουργία μιας επιτροπής που θα συγκεντρώσει αυτούς τους συμφοιτητές μας, παρόμοια χαρτογράφηση πρέπει να γίνει και στους συμφοιτητές μας των υπόλοιπων τμημάτων, ώστε να διεκδικήσουμε στέγαση για όσους έχουν ανάγκη. Απαιτούμε σύσταση ενός ενιαίου δημόσιου φορέα διαχείρισης για όλες τις εστίες ανεξάρτητα από τα πανεπιστήμια, που θα χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό και που θα εξασφαλίζει εστία για όλους τους φοιτητές που το έχουν πραγματικά ανάγκη σύμφωνα με κοινωνικά – οικονομικά και όχι ανταποδοτικά κριτήρια

Πρόοδοι-Εξεταστικές

Σημαντικό θέμα που έχει ανακύψει μετά την πολύμηνη αναστολή λειτουργίας του Πανεπιστημίου είναι το ζήτημα της διάρθρωσης των εξαμήνων και των εξεταστικών περιόδων. Το ζήτημα που τέθηκε με εκβιαστικό τρόπο από το υπουργείο («αποφασίζομεν και διατάσσομεν 13 εβδομάδες μαθημάτων), έχει οδηγήσει σε απάνθρωπους ρυθμούς σπουδών για τους φοιτητές και οι συμπιεσμένες εξεταστικές 2 εβδομάδων που προβλέπεται να γίνουν τον Απρίλη και τον Ιούλη, δημιουργούν σωρεία προβλημάτων. Αφενός αυτό το μέτρο δεν πληροί κανένα απολύτως ακαδημαϊκό κριτήριο αλλά, αντιθέτως, θεωρεί τη γνώση ως ζήτημα ποσότητας, ως απλό άθροισμα πληροφοριών και ωρών διδασκαλίας και όχι ως ζήτημα ποιότητας, όπου κυρίαρχο ρόλο έχει το τι μαθαίνουμε, πώς το μαθαίνουμε και αν εν τέλει μας προσφέρει συνολική εποπτεία στο γνωστικό μας αντικείμενο, αφετέρου οι φοιτητές οδηγούνται σε μια εξοντωτική καθημερινότητα που θα πρέπει να δίνουν μαθήματα μέρα παρά μέρα και με την έκπληξη – ανακάλυψη της Κοσμητείας ενός «εναλλακτικού» τρόπου εξέτασης, του θεσμύ των υποχρεωτικών προόδων, που σε κανένα άλλο πανεπιστήμιο δεν έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα

Προκειμένου να λυθούν όλα τα παραπάνω προβλήματα, αφενός θα πρέπει να διεκδικήσουμε να περικοπούν οι εβδομάδες των μαθημάτων (κατά 1 ή 2) και να προστεθούν αντίστοιχα στις εβδομάδες εξεταστικής. Έτσι, θα έχουμε ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών,ενώ οι προόδοι θα πρέπει να είναι προαιρετικοί-απαλλακτικοι.

Οργανισμός - Εσωτερικοί Κανονισμοί

Τη σαρωτική αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση έρχονται να συμπληρώσουν ο πρότυπος οργανισμός στα πανεπιστήμια,που αποτελεί την τελική εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου, ενός νόμου όμως που καταδικάστηκε από το φοιτητικό κίνημα με 300 καταλήψεις σχολών πανελλαδικά. Οι βασικές αιχμές των εσωτερικών κανονισμών που θα αποτελέσουν βασικό κρίκο για την ολοκληρωτική εμπέδωση της επιχειρηματικής λειτουργίας των ιδρυμάτων με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη φοιτητική καθημερινότητα και το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου είναι: η εισαγωγή διδάκτρων, η διαγραφή φοιτητών (θεσπίζεται όριο εξετάσεων ανά μάθημα 6 φορές και μετά ο φοιτητής διαγράφεται από πειθαρχικό συμβούλιο), η διάσπαση των σπουδών σε δύο και τρεις κύκλους, την διάσπαση προγραμμάτων σπουδών και των πτυχίων με την εισαγωγή διαφορετικών πιστωτικών μονάδων για κάθε μάθημα κι άρα τη διάσπαση των ενιαίων επαγγελματικών δικαιωμάτων, οι αλυσίδες μαθημάτων, η εισαγωγή ιδιωτικοικονομικών κριτηρίων στη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων. Συγκεκριμένα, αναγνωρίζονται spin-off εταιρείες ως μέσα χρηματοδότησης αλλά και ιδρύεται Οικονομικό Συμβούλιο σε κάθε ίδρυμα με στόχο την αξιοποίηση της περιουσίας τους για την κάλυψη των χρηματοδοτικών κενών που θα προκύψουν από την κρατική υποχρηματοδότηση. Είναι φανερό ότι το Πανεπιστήμιο από την επόμενη μέρα κιόλας εφαρμογής αυτών των κανονισμών θα είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που μέχρι τώρα γνωρίζαμε. Ένα πανεπιστήμιο ακόμα πιο σκληρά συνδεδεμένο με τις ανάγκες της αγοράς, πιο εντατικοποιημένο, με παροξυμμένους ταξικούς φραγμούς και με φοιτητές-μελλοντικούς εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων που θα τους σπρώχνει στο κυνήγι πιστωτικών μονάδων για τον ατομικό φάκελο προσόντων, για ένα μέλλον ανεργίας-ελαστικής εργασίας .

Εργασιακή προοπτική

Το τι μας ετοιμάζουν για το μέλλον, λίγο έως πολύ τα ξέρουμε… Προσλήψεις στο δημόσιο, δεν γίνονται (πέρσι έγιναν μόλις 5), οι μισθοί στα φροντιστήρια είναι μισθοί πείνας (4 ευρώ την ώρα)…. Αυτό που μας ετοιμάζουν είναι οι συμβάσεις έργου, δηλαδή συμφωνίες με τους εργοδότες για να εργαστείς για κάποιους συγκεκριμένους μήνες και μετά στην ανεργία περιμένοντας κάποια νέα σύμβαση και η εποχιακή εργασία-ανεργία στον χρόνια υποχρηματοδοτούμενο κλάδο των αρχαιολόγων. Και όλα αυτά αν καταφέρουμε να πάρουμε την παιδαγωγική επάρκεια για να διδάξουμε, σε μια σχολή όπου στο πρόγραμμα σπουδών τα απαραίτητα μαθήματα για την επάρκεια δεν βρίσκονται στον υποχρεωτικό κορμό μαθημάτων.

Στο πλαίσιο αυτό, ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ :

-          Δημιουργία επιτροπής για τα συγγράμματα που δεν μας δίνονται! Συγκεντρώνουμε ποια συγγράμματα χρειαζόμαστε και μαζί με το φ.σ. Φιλοσοφικής πάμε να  τα πάρουμε με μαχητικό τρόπο (π.χ. Κατάληψη τυπογραφείου/ διαμαρτυρία στην κοσμητεία).

-          Διαμαρτυρία στην κοσμητεία σχετικά με το ζήτημα των προόδων και της εξεταστικής. Διεκδικούμε να γίνουν οι πρόοδοι προαιρετικά και να εξασφαλιστεί εξεταστική 4 εβδομάδων με περικοπή των εβδομάδων διαλέξεων κατά 1 ή 2.

-          Δημιουργία επιτροπής για τη στέγαση ! Συγκεντρώνουμε όσους φοιτητές έχουν ανάγκη από φοιτητικές εστίες

-          Έξω οι εργολαβίες από τις σχολές ! Να φύγει ο εργολάβος από τη σίτιση,  απ’ την καθαριότητα, απ’ το κυλικείο. Να επαναπροσληφθούν οι εργαζόμενοι απ’ το πανεπιστήμιο με αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακές συνθήκες. Να τυπωθούν κάρτες σίτισης για όλους απ’ το φ.σ. Φιλοσοφικής

-          Να μην απολυθεί κανένας διοικητικός !

-          Εκδήλωση για την εργασιακή μας προοπτική με σωματεία εργαζομένων

-          Μπλοκάρουμε τον οργανισμό και τους εσωτερικούς κανονισμούς, όπου πάνε να εμφανιστούν

-           Καλούμε όλα τα υπόλοιπα τμήματα της φιλοσοφικής να κάνουν τμηματικές συνελεύσεις και να λειτουργήσουν προωθητικά για γενική συνέλευση του συλλόγου Φιλοσοφικής

ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΡΤΑ ΣΙΤΙΣΗΣ – ΔΩΡΕΑΝ ΣΠΟΥΔΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

  Την ώρα που η κοινωνική λαίλαπα των μνημονίων και των αντεργατικών πολιτικών χτυπά εργαζόμενους και νεολαία, οι φοιτητές του ΕΚΠΑ καλούνται να διώξουν σαν μακρινή ανάμνηση, το δικαίωμα της δωρεάν σίτισης για όλους. Η περικοπή αυτή είναι αποτέλεσμα της συνολικότερης πολιτικής κυβέρνησης και ΕΕ, για κατάργηση και ξεπούλημα κάθε «δημόσιου αγαθού» καθώς η πραγματικότητα που προσπαθούν να επιβάλλουν δεν χωράει δημόσια υγεία, παιδεία, σίτιση, στέγαση, μεταφορές, ενέργεια κλπ.

Τώρα στο στόχαστρο της επίθεσης βρίσκεται η φοιτητική μέριμνα ! Η υποχρηματοδότηση της παιδείας χτυπάει τη φοιτητική μέριμνα, δηλαδή τις δωρεάν παροχές, που μας είναι απαραίτητες για να μπορούμε να σπουδάσουμε όλοι, ανεξάρτητα απ’ την οικονομική μας δυνατότητα ! Οι φοιτητικές παροχές κρίνονται «πολυτέλεια» την περίοδο της κρίσης και θυσιάζονται στο βωμό της «αποπληρωμής του χρέους στους δανειστές μας». Σε αυτήν την κατεύθυνση έχει περιοριστεί και στο ΕΚΠΑ ο αριθμός των φοιτητών, που δικαιούνται δωρεάν σίτιση, ενώ η διαδικασία υποβολής αίτησης για τη σίτιση έχει γίνει μια ατέλειωτη γραφειοκρατική διαδικασία. Αλλά και στη στέγαση τα πράγματα δεν είναι καλύτερα, αφού φοιτητικές εστίες κλείνουν, ενώ φοιτητές καλούνται να πληρώσουν ενοίκια για τη διαμονή τους! Φυσικά τα παραδείγματα της Αγγλίας και της Χιλής, όπου οι αρχικές περικοπές και τα δίδακτρα στην παιδεία άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου για την μετέπειτα κατάργηση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας, δεν μπορεί παρά να μας βάζουν σε υποψίες για το τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον.

Η περικοπή των φοιτητικών παροχών είναι εικόνα απ’ το μέλλον του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν! Ένα πανεπιστήμιο, που θα λειτουργεί με βάση τους νόμους της αγοράς. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αλλά και ο Οργανισμός και οι Πρότυποι Εσωτερικοί κανονισμοί, ετοιμάζουν ένα πανεπιστήμιο εχθρικό απέναντι σε φοιτητές και εργαζόμενους αλλά απόλυτα φιλικό στην επιχειρηματική λειτουργία, καθώς γίνεται πεδίο κερδοφορίας για τις επιχειρήσεις. Εξ άλλου τις περισσότερες λέσχες τις έχουν πλέον ιδιώτες, οι οποίοι βγάζουν κέρδη στις πλάτες των φοιτητών, τόσο απ’ τους ίδιους τους φοιτητές, όσο και απ’ τις εξωτερικές δουλειές, που κάνουν με κέντρο το πανεπιστήμιο. Επιπλέον, θέλουν ένα πανεπιστήμιο που θα εναρμονίζεται στην σύγχρονή αγορά εργασίας, παράγοντας αποφοίτους με καμία επαγγελματική κατοχύρωση, πλήρως εξειδικευμένους και ευέλικτους κι επίσης οι φοιτητές εντός αυτού βρίσκονται αντιμέτωποι με τον πέλεκυ της διαγραφής και των εντατικοποιημένων ρυθμών σπουδών. Σε αυτό το πανεπιστήμιο δεν χωράει όποιος δεν έχει να πληρώσει δίδακτρα, συγγράμματα, σίτιση και στέγαση !

Όμως η φοιτητική μέριμνα είναι κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος και δεν την χαρίζουμε σε κανέναν! Δεν μπορούν να σβήσουν τόσο εύκολα τους φοιτητικούς αγώνες για να μπορούμε να σπουδάζουμε όλοι δωρεάν, χωρίς να χρειάζεται να δώσουμε ούτε ένα ευρώ για τις σπουδές μας ! Δεν θα κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω απ’ τις ανάγκες μας και από το δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν παιδεία και ούτε θα παραδώσουμε τις φοιτητικές παροχές στα σαγόνια των επιχειρηματιών. 

  
      Καλούμε όλους τους πληττόμενους φοιτητές να παλέψουμε ενωμένοι για τα δικαιώματά μας, κόντρα στο πανεπιστήμιο που θέλουν να μας επιβάλλουν! Κόντρα στις πολιτικές λιτότητας στην παιδεία, να αγωνιστούμε για δημόσια και δωρεάν παιδεία και φοιτητική μέριμνα – παροχές για όλους. Να τυπώσουμε κάρτες σίτισης με τη σφραγίδα του φοιτητικού μας συλλόγου για να τρώμε όλοι δωρεάν! Σαν πρώτο βήμα σε αυτήν την κατεύθυνση καλούμε σε κατάληψη του Εστιατορίου του ΕΚΠΑ στη Φιλοσοφική, για να επιβάλλουμε τις ανάγκες μας! Ο αγώνας για τη φοιτητική μέριμνα είναι αγώνας όλων των φοιτητών!

Λίγα λόγια για την τμηματική συνέλευση Ιστορικού – Αρχαιολογικού…

  Συνάδελφε, σε καλούμε να συμμετέχεις στην τμηματική συνέλευση Ιστορικού – Αρχαιολογικού την Τετάρτη 5/2 στην αίθουσα 204 ! Θεωρούμε ανάγκη να κάνουμε τμηματική συνέλευση στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό, αλλά και σε όλα τα άλλα τμήματα της Φιλοσοφικής, προκειμένου να χαρτογραφηθούν τα εξειδικευμένα προβλήματα των φοιτητών του κάθε τμήματος, ώστε να παλέψουμε γι’ αυτά, απ’ το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, με το φοιτητικό σύλλογο Φιλοσοφικής !

 ¶ Τι είναι η τμηματική συνέλευση ;

  Είναι η συνέλευση των φοιτητών ενός τμήματος, στην οποία συζητάμε και αποφασίζουμε για θέματα του τμήματος, της σχολής, αλλά και ευρύτερα της κοινωνίας. Πέρυσι, μάλιστα, οι τμηματικές συνελεύσεις έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στον αγώνα ενάντια στο σχέδιο «Αθηνά», ξεκινώντας από τα τμήματα που απειλούνταν με συγχωνεύσεις, έδωσαν τον τόνο στις κινητοποιήσεις όλης της Φιλοσοφικής. Στις τμηματικές συνέλευση μπορούμε να συζητήσουμε ευκολότερα εξειδικευμένα προβλήματα των φοιτητών του τμήματος, π.χ. για συγγράμματα που δεν παίρνουμε, για το πρόγραμμα σπουδών και για την εργασιακή μας προοπτική, αλλά και να χαρτογραφήσουμε τα προβλήματα επιβίωσης των φοιτητών, για να διεκδικήσουμε φοιτητική μέριμνα και δωρεάν σπουδές για όλους ! Στην τμηματική συνέλευση παίρνουμε αποφάσεις, που μεταφέρονται στη Γενική Συνέλευση, όλου του φοιτητικού συλλόγου Φιλοσοφικής, ώστε αυτές να γίνονται κτήμα όλων των φοιτητών της Φιλοσοφικής και να μπορούμε οι φοιτητές κάθε τμήματος να παλεύουμε μαζί και ενιαία για ό,τι μας αφορά.

Είναι η συνέλευση των φοιτητών ενός τμήματος, στην οποία συζητάμε και αποφασίζουμε για θέματα του τμήματος, της σχολής, αλλά και ευρύτερα της κοινωνίας. Πέρυσι, μάλιστα, οι τμηματικές συνελεύσεις έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στον αγώνα ενάντια στο σχέδιο «Αθηνά», ξεκινώντας από τα τμήματα που απειλούνταν με συγχωνεύσεις, έδωσαν τον τόνο στις κινητοποιήσεις όλης της Φιλοσοφικής. Στις τμηματικές συνέλευση μπορούμε να συζητήσουμε ευκολότερα εξειδικευμένα προβλήματα των φοιτητών του τμήματος, π.χ. για συγγράμματα που δεν παίρνουμε, για το πρόγραμμα σπουδών και για την εργασιακή μας προοπτική, αλλά και να χαρτογραφήσουμε τα προβλήματα επιβίωσης των φοιτητών, για να διεκδικήσουμε φοιτητική μέριμνα και δωρεάν σπουδές για όλους ! Στην τμηματική συνέλευση παίρνουμε αποφάσεις, που μεταφέρονται στη Γενική Συνέλευση, όλου του φοιτητικού συλλόγου Φιλοσοφικής, ώστε αυτές να γίνονται κτήμα όλων των φοιτητών της Φιλοσοφικής και να μπορούμε οι φοιτητές κάθε τμήματος να παλεύουμε μαζί και ενιαία για ό,τι μας αφορά

Επειδή, λοιπόν, πιστεύουμε ότι υπάρχει ανάγκη να διεξαχθεί η τμηματική συνέλευση, αλλά και να συμμετέχουμε σε αυτήν όλοι οι φοιτητές του τμήματός μας, αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στην «Πρωτοβουλία φοιτητών Ιστορικού – Αρχαιολογικού για τμηματική συνέλευση» για τη συλλογή υπογραφών. Καλούμε με αυτόν τον τρόπο κάθε φοιτητή του τμήματός μας να πάρει στα χέρια του το ζήτημα της τμηματικής συνέλευσης και να γίνει συμμέτοχος της προσπάθειας, όχι μόνο με την υπογραφή του για τη διεξαγωγή της, αλλά και με την ενεργό στήριξη και συμμετοχή του!

 ¶ Ποιοι είναι αντίθετοι, όμως με την τμηματική και γιατί ;  

 Οι καθεστωτικές δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ είναι φυσικό όχι μόνο να μην συμμετέχουν στην τμηματική συνέλευση, αλλά επιπλέον να προσπαθούν με κάθε τρόπο να μην γίνει αυτή. Δεν θα μπορούσαν άλλωστε οι φοιτητικές παρατάξεις της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ να συμφωνήσουν με μία προσπάθεια ανασυγκρότησης του φοιτητικού συλλόγου και του φοιτητικού κινήματος, γιατί ξέρουν ότι τα συμφέροντα των φοιτητών θα συγκρουστούν με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που επιβάλλουν η κυβέρνησή τους, η ΕΕ τους και οι επιχειρήσεις τους, που υπερασπίζονται στο σχέδιό τους για το πανεπιστήμιο. Αυτές οι δυνάμεις είναι που δεν πατάνε στις γενικές συνελεύσεις, προσπαθώντας να αδρανήσουν τη λειτουργία του συλλόγου, μιλώντας για «ανοιχτές σχολές», κρύβοντας όμως ότι τις σχολές μας τις κλείνει η κυβέρνηση (βλ. απολύσεις διοικητικών, συγχωνεύσεις – λουκέτα σε σχολές, διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας)!

  Από διαφορετική σκοπιά έχει ξεκινήσει καμπάνια ενάντια στην τμηματική συνέλευση το ΜΑΣ/ΚΝΕ/ΠΚΣ, που μας καλεί να μην υπογράψουμε για την τμηματική συνέλευση, κάνοντας σφοδρή επίθεση λασπολογίας στην Ενωτική-Πρωτοβουλία ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ. Το ΜΑΣ υπερασπιζόμενο την ύπαρξη (για αυτούς) συλλόγου Ιστορικού – Αρχαιολογικό σαμποτάρει τη διεξαγωγή τμηματικής συνέλευσης! Η τακτική αυτή της ΚΝΕ δείχνει από τη μία ότι δεν έχει κανένα ρόλο στο φοιτητικό κίνημα και γι’ αυτό προσπαθεί να το αποδιοργανώσει, προκειμένου να δημιουργήσει συλλόγους κομματικής αναπαραγωγής και από την άλλη ότι σε αυτό το σχέδιο θα επιστρατεύσει κάθε μέσο, ακόμα και την πλήρη υποτίμηση συλλογικών διαδικασιών του συλλόγου, όπως η τμηματική συνέλευση!

 ¶ Και αυτός ο σύλλογος Ιστορικού – Αρχαιολογικού τι είναι ;

 Υπάρχει όντως ένας σύλλογος Ιστορικού Αρχαιολογικού; Στην πραγματικότητα ο υποτιθέμενος σύλλογος του Ιστορικού – Αρχαιολογικού είναι μια πρωτοβουλία, που πήρε πέρσι η ΚΝΕ με σκοπό να διασπάσει τον ενιαίο φοιτητικό σύλλογο Φιλοσοφικής. Επιγραμματικά θα θυμήσουμε ότι η πρώτη προσπάθεια ιδρυτικής συνέλευσης, που υποτίθεται καλέστηκε από 300 φοιτητές, δεν είχε ούτε 50 φοιτητές, ενώ η ιδρυτική συνέλευση έγινε με αντίστοιχο αριθμό φοιτητών, μόνο που αυτή τη φορά ήταν μέλη του ΜΑΣ από όλα τα τμήματα! Όμως δεν είναι αυτά τα προβλήματα του «συλλόγου».

Ο σύλλογος της ΚΝΕ φαίνεται να προσκρούει σε ένα μικρό, ασήμαντο θέμα : Υπάρχει ήδη Φοιτητικός Σύλλογος στο Ιστορικό Αρχαιολογικό! Είναι ο σύλλογος όλων των φοιτητών του τμήματος δεν είναι «της ΚΝΕ», «της ΔΑΠ» ή οποιουδήποτε πολιτικού χώρου. Στον σύλλογο συμμετέχουν όλοι ανεξαρτήτως οι φοιτητές του τμήματος από τη στιγμή που γράφονται στη σχολή. Είναι το μόνο μέσο που έχουμε για να οργανωνόμαστε, να συζητάμε τα προβλήματα μας και να αναζητάμε λύσεις. Είναι ο χώρος που συζητάμε και αποφασίζουμε για κάθε ζήτημα που μας απασχολεί : από το κόψιμο ενός συγγράμματος στο 1^ο έτος μέχρι την πολιτική της κυβέρνησης και τις μειώσεις στους μισθούς. Είναι ο χώρος από όπου ιστορικά εκκίνησαν όλες οι μάχες του φοιτητικού κινήματος, είναι ο χώρος που έδωσε φωνή σε αυτούς που η κυρίαρχη πολιτική πετούσε στο περιθώριο. Ο σύλλογος λοιπόν υπάρχει αυτοτελώς αλλά υπάρχει και ως κομμάτι του ενιαίου συλλόγου φοιτητών Φιλοσοφικής «Κώστας Βάρναλης». Δεν θα σπάσει η σχέση αυτή, ότι και να κάνει η ΚΝΕ, γιατί οι φοιτητές του Ιστορικού Αρχαιολογικού έχουν κοινά προβλήματα με όλους τους φοιτητές της Φιλοσοφικής.

Εμείς προβληματιζόμαστε για το τι εξυπηρετεί η κίνηση της ΚΝΕ/ΜΑΣ. Αν όντως τους ενδιέφερε να ξεπεραστούν τα υπαρκτά προβλήματα της Γενικής Συνέλευσης, θα έπρεπε πρωτίστως να ασκήσουν αυτοκριτική στη στάση τους στις τελευταίες Συνελεύσεις, όπου διαλύουν τη διαδικασία αναλωνόμενοι σε χυδαιότητες προς όποιον άλλον αγωνίζεται και σε αστεία επιχειρήματα.  Ο σεχταρισμός της ΚΝΕ την έχει αφήσει απομονωμένη και ανίκανη να συμμετέχει στις μεγάλες μάχες των φοιτητών είτε αφορούν την εκπαίδευση (βλέπε τις περσινές καταλήψεις για το σχέδιο Αθηνά) είτε είναι σε σύνδεση με τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Προκειμένου να υπερβούν τον αποκλεισμό τους, οι συνάδελφοι της ΚΝΕ και του ΜΑΣ, προχωρούν σε κινήσεις απελπισίας που μόνο καλό δεν κάνουν στη συγκρότηση των συλλόγων και τις συνελεύσεις. Ο δρόμος που ανοίγει η διάσπαση του Ιστορικού – Αρχαιολογικού είναι ο δρόμος της διάλυσης των συλλόγων και της υποταγής τους στις σκοπιμότητες της εκάστοτε πολιτικής δύναμης. Στην πραγματικότητα μια τέτοια κίνηση πάει πολύ πίσω  την συγκρότηση του Φοιτητικού Κινήματος και τη δυνατότητά του να διεκδικεί όλα όσα καταστρατηγούν οι επαίσχυντοι νόμοι για την εκπαίδευση.

 Βλέπουμε λοιπόν ότι οι εποχές έχουν βάλει ψηλά τον πήχη για το φοιτητικό κίνημα. Σε αυτή τη συγκυρία, η κίνηση διάσπασης είναι εκτός τόπου και χρόνου. Είναι στη ίδια κατεύθυνση με τον εμμονικό ενδοαριστερό εμφύλιο που στήνουν οι δυνάμεις της ΚΝΕ στις Γενικές Συνελεύσεις Την ίδια ώρα που μέσα στην φιλοσοφική υπάρχει η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που είναι 25 χρόνια πρώτη δύναμη, το ΜΑΣ/ΚΝΕ καταναλώνει τόσες δυνάμεις στη συκοφάντηση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ. Μέσα σε όλα αυτά βγαίνει και κείμενο συλλόγου Ιστορικού – Αρχαιολογικού, που η μία σελίδα αναλώνεται στην επίθεση στην Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ (όμως ο σύλλογος δεν είναι του ΜΑΣ) ! Το αποκορύφωμα της παράνοιας, τελικά, είναι ότι οι ίδιοι που ωρύονται για τα παραπάνω είναι αυτοί που ανησυχούν ότι «στις γενικές συνελεύσεις δεν συζητιούνται τα προβλήματα των φοιτητών».

Παρόλα αυτά,  σε τόσο κρίσιμες περιόδους, θέλουμε να αποφεύγουμε να ασχολούμαστε με τα εσωτερικά των συλλόγων και την κόντρα των ριζοσπαστικών δυνάμεων. Σε αντίθεση με την ΚΝΕ (και την κάθε ΚΝΕ) ξέρουμε ποιος είναι ο εχθρός. Επιλέγουμε να συγκρουστούμε με την δολοφονική συγκυβέρνηση, την ΕΕ, το ΔΝΤ και της επίθεση όλων αυτών στους εργαζόμενους και την νεολαία. Συγκρουόμαστε με αυτούς που «μας πήραν το βιβλίο από το χέρι και μας κατηγορούν ότι μείναμε αδιάβαστοι», αυτούς που κλέβουν το μισθό του πατέρα μας και της μητέρας μας (ή και το δικό μας) για να αποπληρωθεί ένα χρέος που δεν δημιουργήσαμε, για να ξεπεραστεί η κρίση του συστήματος τους. Ο δρόμος αυτός περνάει μέσα από μαζικές, δημοκρατικές διαδικασίες που θα κάνουν τον αγώνα υπόθεση όλων των φοιτητών και όχι ενός πολιτικού χώρου. Σε αυτή τη λογική, αναγνωρίζουμε τα ελλείμματα των ίδιων των συνελεύσεων και την ευθύνη μας για αυτά. Φυσικά, η λύση δεν είναι η διάλυση αλλά η σκληρή αυτοκριτική και η δουλειά μαζί με όλους τους φοιτητές για την αναβάθμιση των συλλόγων, ώστε να απαντάνε στα προβλήματα των φοιτητών, να παίξουν ρόλο στην ανασυγκρότηση και στην αντεπίθεση του φοιτητικού κινήματος. Σε αυτό συμβάλλει και η διενέργεια τμηματικών συνελεύσεων, οι οποίες θα χαρτογραφούν τα εξειδικευμένα προβλήματα και τις ανάγκες των φοιτητών του κάθε τμήματος και έτσι θα βοηθούν στην κουβέντα της γενικής συνέλευσης.

     Μόνο έτσι μπορούμε να ανατρέψουμε το σχέδιο κυβέρνησης – ΕΕ για την εκπαίδευση και την κοινωνία. Αυτοί ετοιμάζουν ένα μαύρο μέλλον για τη γενιά μας και την ίδια στιγμή προσπαθούν να διαλύσουν κάθε δημοκρατική διαδικασία μέσα στις σχολές για να περάσουν τα σχέδια τους «αναίμακτα». Σε αυτό το σχέδιο παίζουν και οι ΔΑΠ-ΠΑΣΠ που δεν εμφανίζονται στις συνελεύσεις και τις υποβαθμίζουν διαρκώς μέσα στην προσπάθεια τους να αποπροσανατολίσουν τους φοιτητές. Αυτές είναι οι δυνάμεις που πρέπει να μπουν στο στόχο των φοιτητών και των Συνελεύσεων για να χρεωθούν το ρόλο που παίζουν και να απομονωθούν. Η ανατροπή αυτών των δυνάμεων αλλά και των πολιτικών τους φορέων, κυβέρνησης και τρόικας, είναι ο μόνος δρόμος που έχει η νεολαία για να εξασφαλίσει το μέλλον που της αξίζει. Σε αυτό το δρόμο δεσμευόμαστε να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις. Για μας, η ενότητα όσων αγωνίζονται είναι πιο σημαντική από το να συγκροτούμε μαγαζάκια και κομματικούς στρατούς και αυτός είναι ο λόγος που επιδιώκουμε πάντα την κοινή δράση, έτσι δημιουργούμε προϋποθέσεις για τολμηρούς αγώνες, για πρωτοβουλίες μεταξύ των διαφορετικών αγωνιζόμενων κλάδων και, τελικά, τις συνθήκες για να νικήσουμε όλοι μαζί,!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΤΜΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ – ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5/2 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 204 !