Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Χιλιάδες μαθητές χωρίς δασκάλους και καθηγητές!

Αναδημοσίευση άρθρου από την εφημερίδα Πριν।
Της Ντίνας Ρέππα.

Η ώρα της κρίσης έφτασε και τα επικοινωνιακά κόλπα δεν μπορούν πια να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης για τα πρωτοφανούς έκτασης προβλήματα στο ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς. Ακόμα κι η Ά. Διαμαντοπούλου υποχρεώθηκε να δηλώσει ότι θα είναι η δυσκολότερη χρονιά από τη μεταπολίτευση. Το πιο σημαντικό αφορά τα χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεις: Περίπου 11.000 παραιτήσεις συνταξιοδότησης, 22.000 επίσημα κενά από τις υπηρεσίες του υπουργείου, 3.000 διορισμοί, 5.000 επιστροφές από αποσπάσεις, σχολεία εξωτερικού και περικοπή εκπαιδευτικών αδειών. Η γνώση απλών μαθηματικών πράξεων αποδεικνύουν περίτρανα ότι τα κενά θα ξεπεράσουν τις 25.000 σε Α’βάθμια και Β’βάθμια εκπαίδευση. Η τραγική μείωση των διορισμών στο μισό των περσινών εξαιτίας του μνημονίου και του προγράμματος σταθερότητας αφήνει δεκάδες χιλιάδες μαθητές χωρίς δασκάλους και καθηγητές. Για να αποφύγει τον απόλυτο εξευτελισμό και τη μαζική κοινωνική κατακραυγή, το υπουργείο έχει εξαπολύσει ένα απίστευτο μπαράζ πιέσεων και εκβιασμών με στόχο να μειώσει τα κενά. Η παραβίαση ακόμα και των δικών τους νόμων για 25 μαθητές ανά τμήμα είναι στην πρώτη γραμμή. Οι εντολές για απόκρυψη των ορίων των σχολείων ώστε οι γονείς να μη γνωρίζουν το δικαίωμά τους, οι μετακινήσεις μαθητών σε άλλα σχολεία ώστε να μη χωρίζονται τα τμήματα, η μείωση της οργανικότητας τους, η χρήση των υπερωριών για κάλυψη των κενών, οι μετακινήσεις εκπαιδευτικού προσωπικού ακόμα και σε άλλο νομό είναι μέρος των μέτρων που υλοποιούνται ήδη. Όλα αυτά οδηγούν σε δραματική χειροτέρευση των μορφωτικών συνθηκών. Ο μεγάλος αριθμός μαθητών δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στο παιδαγωγικό κλίμα, στη δυνατότητα εξατομικευμένης διδασκαλίας με βάση τις ανάγκες του κάθε μαθητή, παραβιάζει τους χρόνους των παιδιών, περιορίζει τις δυνατότητες συμμετοχής τους ενεργητικά στην εκπαιδευτική διαδικασία, διευκολύνει τη δασκαλοκεντρική διδασκαλία σε βάρος της μαθητοκεντρικής κι ολιστικής προσέγγισης. Αλλά αυτά δεν ενδιαφέρουν το υπουργείο.
Ο «μικρός διανοούμενος, ερευνητής, γλωσσομαθής, επιστήμονας» που τάχα προωθεί το νέο σχολείο, είναι φαντεζί εκφράσεις που πίσω τους υπάρχει η παπαγαλία, η αμάθεια των δεξιοτήτων αντί γνώσεων και κριτικής σκέψης.

Την ίδια στιγμή αυξάνεται κατακόρυφα ο αριθμός των ελαστικά εργαζόμενων στην εκπαίδευση, η γκρίζα ζώνη των εκπαιδευτικών που δουλεύουν για 400 ευρώ το μήνα, ενώ καταστρατηγείται κάθε εργασιακό δικαίωμα. Τα σχολεία θα ξεκινήσουν με χιλιάδες κενά ενώ τα και(ε)νοτόμα προγράμματα των 800 αθλιοτήτων είναι σίγουρο ότι θα ξεκινήσουν χωρίς ούτε τα στοιχειώδη. Η εισαγωγή του μαθήματος των νέων τεχνολογιών, θα διδάσκεται χωρίς φυσικά τα πολυδιαφημισμένα laptop, μια και οι διαγωνισμοί για την απόκτησή τους θα απαιτήσουν το λιγότερο ένα τρίμηνο ακόμα. Κι έτσι, αυτό που θα παραμείνει αμετακίνητο είναι το φόρτωμα καθημερινών 7ώρων στα 6χρονα παιδιά.
Ενώ τα υπέρογκα κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό σε συνδυασμό με τον απαράδεκτα μικρό αριθμών μόνιμων διορισμών είναι εκρηκτικό μείγμα στον κόσμο της αδιοριστίας, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των δύο εκπαιδευτικών ομοσπονδιών ΔΟΕ-ΟΛΜΕ ποιεί την νήσσα. Σε ρόλο κυβερνητικού εκπροσώπου, ο πρόεδρος της ΔΟΕ, δήλωσε ικανοποιημένος από τη συνάντηση με την υπουργό. Σε βαθιά διατεταγμένη αποστολή εξυπηρέτησης του κυβερνητικού σχεδιασμού, τη χρονιά με τους λιγότερους διορισμούς, τη στιγμή που το υπουργείο ανακοινώνει 27άρια τμήματα στην Α’βάθμια, που ανοίγει την πόρτα των δημοτικών παιδικών σταθμών για τα νήπια, αντί τις αίθουσες των δημοσίων νηπιαγωγείων, οι ομοσπονδίες δίνουν χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση. Οι κυβερνητικοί σφουγγοκολάριοι αρνούνται να συμβάλουν με τον οποιοδήποτε τρόπο στις κινητοποιήσεις των αδιορίστων αυτή την περίοδο, καταψηφίζοντας συμμετοχή σ’ αυτές (ΔΟΕ) και να οργανώσουν την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Δεν χωράει καμιά ταλάντευση. Η μάχη της δημόσιας εκπαίδευσης θα δοθεί από τους συλλόγους των εκπαιδευτικών και των ΕΛΜΕ μαζί με τους συλλόγους των αδιορίστων και τα συντονιστικά των ελαστικά εργαζόμενων στην εκπαίδευση. Οι πρωτοβουλίες συντονισμού των μαχόμενων κομματιών που ξετυλίγονται την επόμενη περίοδο επιδιώκουν να εμποδίσουν τις απόπειρες για υπερμεγέθη τμήματα, μετακινήσεις μαθητών κι εκπαιδευτικών, τις υποχρεωτικές υπερωρίες. Ταυτόχρονα, το μεγάλο στοίχημα είναι η μάχη ενάντια στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση.

Η κάλυψη των κενών με τους σύγχρονους δούλους, τους αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου που εργάζονται από 5-15 ώρες τη βδομάδα και πληρώνονται με 400 ευρώ, δεν θα περάσει. Με κινητοποιήσεις αποφασιστικού μαχητικού χαρακτήρα, με καταλήψεις στα ΠΥΣΠΕ, ώστε να υποχρεωθούν σε προσλήψεις αναπληρωτών πλήρους ωραρίου και με βασικό σύνθημα τους μαζικούς μόνιμους διορισμούς τώρα, το υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση θα συνειδητοποιήσουν ότι με την εκπαίδευση δεν παίζουν στο δικό τους γήπεδο.

Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

Διάλεξε αφεντικό-πρύτανη! Tώρα έχεις δύναμη κι εσύ! ή ο δρόμος για ένα πιο αυταρχικό πανεπιστήμιο…

Στις 26&27/05 θα διεξαχθούν εκλογές για την ανάδειξη του νέου πρύτανη και αντιπρύτανη του ΕΚΠΑ. Καιρό τώρα οι καθηγητές μας καλούν να τους στηρίξουμε ή αλλιώς μας ανακοινώνουν πως «έχουμε δύναμη κι εμείς!» Ζητούν την ψήφο μας μιας και είναι μόλις η 2η φορά που διεξάγονται πρυτανικές εκλογές βάση του νέου νόμου-πλαίσιο. Δηλαδή με καθολική ψηφοφορία των φοιτητών/τριών. Για κάποιο λόγο βέβαια δεν επισημαίνονται οι άλλες αλλαγές που έφερε ο νόμος-πλαίσιο και σε αυτό το επίπεδο.

Εμείς πάλι δεν ξεχνάμε πως σύμφωνα με τον νέο νόμο οι αρμοδιότητες του πρύτανη και του πρυτανικού συμβουλίου αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο πρύτανης να μεταμορφώνεται σε δικτάτορα που αποφασίζει και διατάσσει! Και δεν φτάνει που δίνει υπερεξουσίες στον πρύτανη, αλλά αφαιρεί και από τους φοιτητές. Συγκεκριμένα μειώνει τη συμμετοχή των φοιτητών στα διοικητικά όργανα των σχολών, μειώνει σημαντικά τον συλλογικό έλεγχο στις αποφάσεις που αφορούν τις σχολές μας, τις εστίες μας κ.ο.κ. Τρανταχτό παράδειγμα είναι το καυτό θέμα του ασύλου, όπου πλέον μπορεί να αρθεί με απλή πλειοψηφία στο πρυτανικό συμβούλιο στο οποίο φυσικά δεν συμμετέχει κανένας φοιτητής. Δηλαδή μας καλούν να ψηφίσουμε όλοι για να χάσουμε τελικά κάθε συμμετοχή στις αποφάσεις του πανεπιστημίου και να μπορεί ευκολότερα να περάσει κάθε αναδιάρθρωση. Μας καλούν να ψηφίσουμε ένα πιο πρωσοποπαγές μοντέλο λειτουργίας για τα ιδρύματα, ένα πιο αυταρχικό πανεπιστήμιο.

Τι παίζει με την καθολική ψηφοφορία των φοιτητών?

Μόνο σαθρό μπορεί να μας φανεί το επιχείρημα τους περί διαφάνειας και δημοκρατικότητας για το νέο τύπο εκλογής του πρυτανικού συμβουλίου. Πρώτον γιατί απλά δεν χωράει καμία δημοκρατία σε ένα πλαίσιο όπου ψηφίζεις πρύτανη-απόλυτο άρχοντα. Έχεις την δύναμη να ψηφίσεις τον αφέντη του πανεπιστημίου σου! Δεύτερον γιατί τα αλισβερίσια και τα παζάρια που λαμβάνουν χώρα στον θαυμαστό κόσμο των καθηγητάδων και των ΔαπιτοΠασπιτών δεν παύουν, αλλά αλλάζουν μορφή. Τώρα οι μπλε, οι πράσινες και άλλου χρώματος παρατάξεις υπόσχονται στρατιές ελεγχόμενων ψηφοφόρων αντί εκπροσώπων έναντι ρουσφετιών. Βέβαια αλλάζει μορφή και το ρουσφέτι γίνεται δημοκρατικότερο μιας και ο υποψήφιος καθηγητής μπορεί να υπόσχεται χαρούλες αδιαμεσολάβητα, όπως στην περίπτωση του κ. Πελεγρίνη, ο οποίος ξεπέρασε κάθε όριο και έφτασε σε σημείο να φακελώνει φοιτητές. Συγκεκριμένα, ο κ. Πελεγρίνης όχι μόνο πήρε προσωπικά τηλέφωνο πολλούς φοιτητές για να ζητήσει τη ψήφο τους αλλά δεν παρέλειψε να υποσχεθεί και «ανταμοιβή» σε όσους τον ψηφίσουν με βαθμούς και σίγουρη επιτυχία στο μάθημά του κ.α. χάρες! Στόχος του μέτρου τελικά της καθολικής ψηφοφορίας είναι να νομιμοποιήσει τον αντιδραστικό και αδιαφανή ρόλο του Πρύτανη και του πρυτανικού συμβουλίου. Να νομιμοποιήσει τελικά την επίθεση στην εκπαίδευση και τα εργασιακά μας δικαιώματα που θα εξαπολύσει από την επόμενη μέρα ο οποιοσδήποτε πρύτανης σε συνεργασία με την κυβέρνηση.

Εμείς δεν θα επιλέξουμε αφέντη, ούτε θα περιμένουμε από οποιονδήποτε υποψήφιο να αλλάξει το πανεπιστήμιο! Δεν συμμετέχουμε σε εκλογές που με επίφαση δημοκρατικότητας θα μετατρέψουν το πανεπιστήμιο σε πιο αυταρχικό και περισσότερο προσβάσιμο στις επιχειρήσεις. Ακόμα και με αγαθές προθέσεις να ξεκινήσει κάποιος καθηγητής το νομοθετικό πλαίσιο δεν του επιτρέπει να λειτουργήσει «προοδευτικά» ή «αριστερά». Ο μόνος έλεγχος που επιτρέπουμε είναι αυτός των φοιτητών και των γενικών τους συνελεύσεων. Στο δίλημμα εξουσία των πρυτάνεων ή των Γενικών Συνελεύσεων, συντασσόμαστε με τις συλλογικές διαδικασίες. Μόνο κάτω από τον έλεγχο των φοιτητών και μέσα από τις συλλογικές τους διαδικασίες μπορούμε και να αντιταχθούμε στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και να δημιουργήσουμε ένα δημοκρατικότερο πανεπιστήμιο.

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών 2010 στη Φιλοσοφική

Ψήφισαν

Εγκυρα

Ακυρα

Λευκά

3044

2959

85

41

97.21%

2.79%

1.39%

Παράταξη

2010

2010 %

2009

2009 %

Μεταβολή

Μεταβολή %

ΔΑΠ

1069

36.13%

1135

37.08%

-66

-0.95%

ΠΑΣΠ

770

26.02%

640

20.91%

130

5.11%

ΠΚΣ

678

22.91%

818

26.72%

-140

-3.81%

Ε.Α.Α.Κ.

264

8.92%

264

8.62%

0

0.3%

Αριστερή Ενότητα

137

4.63%

154

5.03%

-17

-0.4%

ΔΙΑΦΟΡΟΙ

-

-

25

0.82%

-

-

Σάββατο 8 Μαΐου 2010


Όλοι/ες στην Γενική Συνέλευση του συλλόγου μας την Τρίτη 11/05 στην Αula!

Είναι η στιγμή της μεγαλύτερης αναμέτρησης! Σε αυτή την ιστορική μάχη για την ίδια μας τη ζωή, πρέπει να βγούμε νικητές. Παλεύουμε για τις ανάγκες μας και αμφισβητούμε το ασφυκτικό πλαίσιο που μας επιβάλλουν. Τα συμφέροντα της αγοράς, οι μονόδρομοι της Ε.Ε και του ΔΝΤ δεν μας αφορούν, δεν είναι δικοί μας. Όσο κι αν προσπαθούν να μας βυθίσουν στην απελπισία, να μας πείσουν ότι δεν μπορούμε να νικήσουμε, δεν μας τρομοκρατούν. Η ώρα της ανατροπής τους πλησιάζει...