ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Μετά από 4 εβδομάδες συνεχόμενων συνελεύσεων και κινητοποιήσεων  ο σύλλογος μας ξανακαλείται να συνεδριάσει και να πάρει αποφάσεις πάνω στα επίδικα που ταλανίζουν την κοινωνία καθώς και το διεθνές στερέωμα. Τέλη της προηγούμενης εβδομάδας το ΝΑΤΟ, επέλεξε να επενέβει και να λήξει “ειρηνικά” τον πόλεμο στην Συρία. Τόσο“ειρηνικά”  μάλιστα που έριξε 100 πυραύλους, χύνοντας και άλλο αθώο αίμα στον πονεμένο τόπο της Μέσης Ανατολής. Σε όλα αυτά η χώρα μας, έπαιξε καταλυτικό ρόλο, δίνοντας απλόχερα μέσα από τις βάσεις που διατηρεί στην Σούδα οποιαδήποτε διευκόλυνση θέλαν  τα αμερικανικά πλοία, συμμετέχοντας έτσι ενεργά στον πόλεμο που διεξάγει ο ιμπεριαλισμός στην Συρία. Ταυτόχρονα είναι σε συνεχή ανταγωνισμό με την αστική τάξη της Τουρκίας, καθώς επιδίωξη αμφότερων των αστικών τάξεων είναι το ποιος θα κυριαρχίσει στις ΑΟΖ και ποιος θα εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα που βρίσκονται σε αυτές. Έτσι παρατηρούμε μια όξυνση της κατάστασης, με ανεβοκατέβασμα σημαιών σε γκρίζες ζώνες, επιθετικές δηλώσεις εκατέρωθεν, παραβιάσεις συνόρων και άλλες επιθετικές ενέργειες. Σε όλα αυτά πρέπει να προτάξουμε αντιπολεμικό στίγμα και να βρωντοφωνάξουμε ότι δεν θα γίνουμε κρέας για τις πολεμικές τους μηχανές και ότι θα κάνουμε τα πάντα για να επιδιώξουμε την συγκρόητηση κοινού μετώπου με την τουρκική εργατική τάξη για την αποτροπή του πολέμου!

  Περνώντας τώρα στο κομμάτι της εκπαίδευσης, η επίθεση είναι γνωστή. Με το νόμο Γαβρόγλου καθώς και με το νόμο για το Νέο Λύκειο μέσα από συγχωνεύσεις σχολείων, μέσα από αλλαγές στα σχολικά μαθήματα και τα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών, μέσα από την υποχρεωτική και οξυμένη ώθηση των μαθητών στην τεχνική εκπαίδευση και τη μαθητεία, μέσα από την αφαίρεση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα πτυχία, μέσα από τον τεμαχισμό της γνώσης,  μέσα από τη γενικευμένη επιβολή διδάκτρων στους μεταπτυχιακούς κύκλους σπουδών,  μέσα από τις απολύσεις εκπαιδευτικών καθώς και την γενικευμένη υποταγή στην ιδιωτική πρωτοβουλία και την διάλυση οποιασδήποτε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας διαμορφώνεται μια κατάσταση στην εκπαίδευση όπου οδηγεί τους φοιτητές σε μια συνεχή επανακατάρτιση, σε μια προσπάθεια διαρκούς πιστοποίησης των ικανοτήτων τους, σε μια προσπάθεια που απαιτεί χρηματικά ποσά που μάλλον δεν τα αντέχουν όλοι…

Στη δικιά μας σχολή αυτό εμφανίστηκε κυρίως με την αφαίρεση της διδακτικής επάρκειας από τα πτυχία μας, δηλαδή την αφαίρεση του βασικού μας επαγγελματικού δικαιώματος, αυτό της διδασκαλίας, και τη μεταφορά της σε μια  άλλη δομή (αυτή που προκύπτει με τη διάσπαση του ΦΠΨ) η οποία θα έχει κι άλλες εξετάσεις, δίδακτρα και λίγες θέσεις.

Η πραγματικότητα είναι ότι το προηγούμενο διάστημα σηκώθηκε ένας αγώνας κυρίως μεταξύ των καθηγητικών σχολών και των αναπληρωτών καθηγητών, με συνελεύσεις τόσο μεταξύ των φοιτητών όσο και μεταξύ μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών, κινητοποιήσεις, καταλήψεις και στη σχολή μας, δίνοντας ένα ηχηρό μήνυμα ότι «δε θέλουμε την εκπαίδευση που μας ετοιμάζετε», «δε θέλουμε να είμαστε η γενιά που θα κυνηγάει συνεχώς τα προσόντα που της ζητάνε», «δε θέλουμε το μέλλον που μας προτείνουν», «θέλουμε τα εργασιακά και επαγγελματικά μας δικαιώματα, θέλουμε όλη τη γνώση στο πτυχίο, θέλουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά».

  Η Φιλοσοφική πρωτοστάτησε σε αυτό τον αγώνα με μαζικές γενικές συνελεύσεις, και αγωνιστικές αποφάσεις που μπλόκαραν προς το παρόν, την εξαιρετικά αντιδραστική αλλαγή που έφερε η Κοσμητεία, που δεν ήταν άλλη από την διάσπαση του Φ.Π.Ψ και συνεπώς την απόσπαση της διδακτικής επάρκειας από τα πτυχία, ενώ κατάφερε να πάρει θέση η σχολή κατά της εξίσωσης του πτυχίου των θεατρικών σχολών με το αντίστοιχο των ιδιωτικών δραματικών σχολών. Με βασικό αίτημα «Μαζικοί και Μόνιμοι Διορισμοί».  Όμως επ’ ουδενί αυτές οι κινήσεις και νίκες δεν φτάνουν, παρά μόνο είναι η αρχή .

  Ως ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ θεωρούμε εξαιρετικά αναγκαίο ο σύλλογος να συνεδρίασει την Δευτέρα 23/3 στις 12:00 στην 313 και μέσω των αμεσοδημοκρατικών του διαδικασιών να πάρει και πάλι αγωνιστική απόφαση!

Είναι καθήκον μας να παλέψουμε για το μέλλον που εμείς πραγματικά θέλουμε...                                       

           ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 23/4 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΗΝ 313!

ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ!

Ξημερώματα Σαββάτου, ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Γαλλία εξαπέλυσαν ανελέητη επίθεση με 100 πυραύλους εναντίον του συριακού λαού για να πλήξουν όπως λένε το καθεστώς Άσαντ. Ο πολυβασανισμένος συριακός λαός βρέθηκε και πάλι στο στόχαστρο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία είναι ο πραγματικός λόγος για την εγκληματική αυτή ενέργεια των ΗΠΑ (που έχουν δείξει άλλωστε και στο παρελθόν ότι δεν υπολογίζουν τις ζωές των αμάχων) και όχι τα ψέματα για δήθεν ‘’χημικά όπλα και προστασία των αμάχων’’ από το καθεστώς Άσαντ.

Τα τύμπανα του πολέμου ηχούν όλο και δυνατότερα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και με την ίδια τη συμμετοχή της χώρας μας στον πόλεμο που διεξάγεται στη Συρία, με την παροχή βάσεων στους Αμερικανούς στην περιοχή της Σούδας. Είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η οποία έχει συμμαχίσει ξεκάθαρα με το ΝΑΤΟ και τους αμερικανούς για να πάρει και το ελληνικό κεφάλαιο κομμάτι από τη ‘’λεία’’ των πετρελαίων των ΑΟΖ στην Κύπρο και να ανταγωνιστεί το τουρκικό κεφάλαιο που θέλει και αυτό το μερίδιο του. Η νεολαία και η εργατική τάξη σε Ελλάδα και Τουρκία, πρέπει να παλέψουν από κοινού για ένα αντιπολεμικό κίνημα ενάντια στους ανταγωνισμούς των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκιάς αντίστοιχα. Είναι τεράστιας σημασίας να δημιουργηθεί ένα τέτοιο αντιπολεμικό κίνημα για να μην ‘’σφαγιαστεί’’ ο λαός μας και ο λαός της Τουρκίας για το αν τα πετρέλαια θα τα καρπωθεί ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης, το ελληνικό κεφάλαιο δηλαδή, ή αντίστοιχα το τούρκικο κεφάλαιο.

Οι φοιτητές από κοινού με όλη τη νεολαία, εργαζόμενη και μη θα πρέπει να πρωταγωνιστήσουμε σε ένα τέτοιο κίνημα να παλέψουμε κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των αμερικανών για ειρήνη, να δείξουμε ότι δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με τους άλλους λαούς που βιώνουν και αυτοί τη φτώχεια και την καταπίεση στη χώρα τους και να στραφούμε από κοινού ενάντια στον πραγματικό υπεύθυνο για τη φτώχεια, τους πολέμους και την εξαθλίωση που δεν είναι άλλος από το κεφάλαιο, που δεν διστάζει να ληστέψει και να θυσιάσει λαούς για να αυξήσει τα κέρδη του.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Πλησιάζοντας όλο και περισσότερο στο κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης, ψηφίζονται συνεχώς αντιδραστικά νομοσχέδια  κάνοντας επίθεση  στα εργασιακά αλλά και στην ίδια την εκπαίδευση. Την Δευτέρα 26/2 ψηφίστηκε η συνέχεια του νόμου Γαβρόγλου, που μεταξύ άλλων προέβλεπε τη συγχώνευση του Τ.Ε.Ι. Πειραιά και Αθήνας και την δημιουργία του ΠΑ.Δ.Α. (Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής), υποβαθμίζοντας έτσι ακόμα περισσότερο τις σπουδές μας συγχωνεύοντας τμήματα και δημιουργώντας άλλα τμήματα χωρίς συγκεκριμένο επιστημονικό αντικείμενο και λειτουργώντας ακόμα περισσότερο στα πλαίσια του πανεπιστημίου της αγοράς, με ‘’πετσοκομμένες’’ γνώσεις με το ‘’κομμάτι’’ για να μπορούμε να είμαστε κατάλληλα καταρτισμένοι προκειμένου να ανταποκρινόμαστε στην αγορά εργασίας. Η υλοποίηση του νόμου Γαβρόγλου στη σχολή μας “μεταφράζεται” με τη διάσπαση του Φ.Π.Ψ. , η οποία ανταποκρίνεται στην πρόταση του Ι.Ε.Π που αφορά τον τρόπο χορήγησης της διδακτικής επάρκειας. Αυτό σημαίνει ότι μέσω της νέας, ανεξάρτητης δομής που θα προκύψει από το Π., θα αφαιρεθεί η επάρκεια από τα πτυχία των καθηγητικών σχολών και πλέον θα χορηγείται μέσα από έναν επιπρόσθετο κύκλο σπουδών, με δίδακτρα. Είναι πλέον ξεκάθαρη η επίθεση στις σπουδές και στο μέλλον μας, που έτσι κι αλλιώς υπονομεύεται καθημερινά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία υλοποιεί μνημονιακές πολιτικές σύμφωνη πάντα με την κατεύθυνση της ΕΕ και του ΔΝΤ. Μας βάζουν σε ένα φαύλο κύκλο κατάρτισης και επανακατάρτισης για να μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και αναλόγως με τις ανάγκες της να βρισκόμαστε μία στην ανεργία και μια στην επισφαλή και ανασφάλιστη εργασία

Σηκώνοντας ψηλά το κεφάλι τους και κόντρα σ’ όλη αυτή τη κατάσταση χιλιάδες αδιόριστοι συνάδελφοί μας αναπληρωτές βρέθηκαν την Παρασκευή 2/3 στο Υπουργείο Παιδείας προκειμένου να διεκδικήσουν μόνιμους και μαζικούς διορισμούς, πραγματοποιώντας μάλιστα και κατάληψη στο χώρο του υπουργείου και κλιμακώνοντας τον αγώνας τους με εκ νέου κινητοποίηση την Παρασκευή 9/3 και πάλι στο Υπουργείο Παιδείας.

Ο αγώνας των καθηγητών πρέπει να είναι και κοινός αγώνας με τους φοιτητές και τους μαθητές για να μπορέσουμε όλοι μαζί να διεκδικήσουμε μαζικούς διορισμούς στην εκπαίδευση και για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τις συνέπειες της κρίσης!
....Δεν είναι βέβαια μονο αυτά. Αλλά είναι και το άνοιγμα των συλλογικών κατοχυρώσεων του πτυχίου, με φορείς πιστοπίσεων εκτός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτό στην φιλοσοφική το βλέπουμε με την εξίσωη του πτυχίου που χορηγείται από το τμήμα Θεατρικών Σπουδών, με αυτό που δίνεται από τις  δραματικές σχολές... Φυσικά στόχος μας δεν θα πρέπει να είναι η πάλη εναντίον των συναδέλφων μας “για να μην μας πάρουν την δουλειά”,αλλά από κοινού να παλέψουμε την ανατροπή του νόμου Γαβρόγλου,και να μπλοκάρουμε την  απαξίωση των πτυχίων μας.
 Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύουμε ότι επιδίωξη όλων θα πρέπει να είναι 
• όχι στην αφαίρεση της επάρκειας από τα πτυχία
• όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα στα πτυχία, το πτυχίο η μοναδική προυπόθεση για δουλειά.
• μόνιμοι και μαζικοί διορισμοί για την κάλυψη των αναγκών της εκπαίδευσης.
• ανατροπή του νόμου γαβρόγλου

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 7/3 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΗΝ 313  

«Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί τώρα!», το αίτημα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Την Παρασκευή 2 Μαρτίου οι αναπληρωτές καθηγητές μαζί με φοιτητικούς συλλόγους

πραγματοποίησαν κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας. Η απάντηση που πήραν για άλλη μια φορά ήταν η απουσία του Υπουργού, η αδιαφορία όλων των υπεύθυνων του υπουργείου καθώς και η καταστολή από τις δυνάμεις των ΜΑΤ που επιτέθηκαν στους διαδηλωτές με ξυλοδαρμούς και χημικά. Η αποφασιστικότητα του κόσμου παρά την καταστολή και την κακοκαιρία ήταν εντυπωσιακή. Χιλιάδες κόσμου έμεινε σε όλη την διάρκεια της κινητοποίησης με κορύφωση τη στιγμή που άνοιξαν οι πύλες του Υπουργείου και ο κόσμος της διαδήλωσης μπήκε σύσσωμος στο Υπουργείο, το κατέλαβε και συνεδρίασε στη μεγαλύτερη συνέλευση που έγινε τα τελευταία χρόνια.

Τα τελευταία χρόνια οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί έρχονται αντιμέτωποι με συνεχείς μεταθέσεις και καμία προοπτική για μόνιμους διορισμούς σε σχολεία. Τις περισσότερες φορές μάλιστα οι μεταθέσεις αυτές γίνονται από τη μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη χωρίς καμία πρόνοια για την εγκατάσταση και τη διαμονή τους ούτε καν για την έγκαιρη ενημέρωση του τόπου διορισμού με αποτέλεσμα παραδείγματα όπως αυτό της Σαντορίνης τον Σεπτέμβριο του 2017 που οι αναπληρωτές έμεναν σε σκηνές στην παραλία! Η κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της χρόνιας αδιοριστίας, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και τη γενίκευση της ελαστικής εργασίας των συμβασιούχων και στην εκπαίδευση καθώς επίσης προχωρά σε συγχωνεύσεις σχολείων γεγονός που κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη λύση των προβλημάτων των αναπληρωτών που βλέπουν τις θέσεις εργασίας να μειώνονται ακόμα περισσότερο. Το «όνειρο» της μόνιμης και σταθερής δουλειάς μάλιστα γίνεται ακόμα πιο μακρινό και αδύνατο από τη στιγμή που έχουν περάσει δέκα χρόνια από τον τελευταίο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

Όλα τα παραπάνω οδήγησαν τους εκπαιδευτικούς στον δρόμο του αγώνα για να διεκδικήσουν τα αιτήματα τους όπως αυτά διαμορφώθηκαν και στη συνέλευση της κατάληψης του υπουργείου για ένα καλύτερο εργασιακό μέλλον που είναι:
• Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί για την κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών στην εκπαίδευση.
• Διορισμός, τώρα, όλων των αναπληρωτών με έστω και μία σύμβαση που δουλεύουν τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση.
• Όχι στο προσοντολόγιο του ΟΟΣΑ για το σύστημα πρόσληψης. Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και του ν.  3848.
• Ίσα δικαιώματα στους αναπληρωτές με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς
• Ανατροπή του εκπαιδευτικού Μνημόνιου κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ

Ο αγώνας των αναπληρωτών δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους και είναι αναγκαίο να τον στηρίξουμε ως σύλλογος φιλοσοφικής γιατί μας αφορά άμεσα αφού στο μέλλον πιθανότατα θα βρεθούμε στην ίδια θέση. Ήδη με τον νόμο Γαβρόγλου και τις προτάσεις του ΙΕΠ για την διδακτική επάρκεια έχει καταστεί σαφές ότι το μέλλον για την παιδεία γράφεται πια με τα πιο μελανά χρώματα καθώς δημιουργείται ένα σχολείο για λίγους και εκλεκτούς όπου οι μαθητές θα συλλέγουν πια δεξιότητες και όχι ουσιαστική μόρφωση επομένως οι μόνιμες θέσεις των εκπαιδευτικών θα είναι πλέον κάτι περιττό ή τουλάχιστον θα είναι πολύ λίγες καθώς εκεί οδηγούν οι μαζικές συγχωνεύσεις ειδικοτήτων, η μείωση των υποχρεωτικών μαθημάτων αλλά και το ποια θα είναι αυτά. Ταυτόχρονα, η απόσπαση τη διδακτικής επάρκειας από το πτυχίο μας κάνει ακόμα δυσκολότερη και χρονοβόρα την πιθανότητα διορισμού στο σχολείο.

Δε χρειάζεται και πολλή ανάλυση για να συμπεράνει κανείς την κατεύθυνση όλων αυτών των αλλαγών. Την κατεύθυνση που δεν είναι άλλη από την εδραίωση μιας κατάστασης όπου ο καθένας θα βιώνει,ταυτόχρονα με όλους τους άλλους αλλά πάντα μόνος του, τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες. Την ανεργία, την επισφάλεια, την μισοεργασία, το φόβο της απόλυσης, την απόγνωση και την κατάθλιψη, την εγκατάλειψη κάθε προοπτικής. «Κανείς μόνιμος, όλοι προσωρινοί» είναι το σύγχρονο δόγμα του κεφαλαίου και της Ε.Ε. Η δημιουργία ενός αναλώσιμου δυναμικού, χωρίς επίγνωση της θέσης του. Η καθυπόταξη κάθε πτυχής της ανθρώπινης ζωής σ’ αυτόν το νόμο. Της τέχνης, της επιστήμης, της διασκέδασης, της εργασίας ,της γνώσης.

Πρέπει λοιπόν όλοι να σταθούμε στο πλευρό των αναπληρωτών και να διεκδικήσουμε τις εργασιακές συνθήκες, την μόρφωση και την ζωή που μας αξίζει δίνοντας μια ηχηρή απάντηση στα σχέδια της κυβέρνησης στηρίζοντας το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Παρασκευή στις 9/3 στο Υπουργείο Παιδείας.

Διασπάσεις πτυχίων, συγχωνεύσεις σχολών,αβέβαιο εργασιακό μέλλον, αλλά η νεολαία δεν έχει πει την τελευταία λέξη!

Προσθήκη λεζάντας

Τέλη Φεβρουαρίου και όλα στην πολιτική ζωή συνάδουν με το κλείσιμο της 3^ης αξιολόγησης, για να ικανοποιήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όλες τις απαιτήσεις της ΕΕ και του κεφαλαίου. Στα πλαίσια λοιπόν του κλεισίματος αυτής της αξιολόγησης είναι και η ψήφιση του νομοσχεδίου για την παιδεία, το οποίο έρχεται σε συνέχεια του νόμου Γαβρόγλου που ψηφίστηκε το καλοκαίρι. Αμφότερα και τα δύο αυτά υπεραντιδραστικά νομοσχέδια αποκαλύπτουν το σχεδιασμό που υπάρχει δηλαδή της αναδιάρθρωσης όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, προσπαθώντας να αναδιαμορφώσει ολο το πλαίσιο μέσα στο οποίο ένας μαθητής καταρτίζεται, ένας φοιτητής εισέρχεται στη σχολή του(κατάργηση πανελληνιών-εισαγωγή δύο εξετάσεων), σπουδάζει, παίρνει πτυχίο και κατανέμεται στην αγορά εργασίας. Ουσιαστικά έχει την κατεύθυνση της πλήρους υποβάθμισης των προπτυχιακών σπουδών και τη μετακύληση των σπουδών σε άλλες δομές και προγράμματα. Στα μεταπτυχιακά, στα σεμινάρια, στα διετή προγράμματα των κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης μέσα στα πανεπιστήμια κλπ. Περιλαμβάνει  την απαξίωση των πτυχίων και την αποστέρηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων όπως η απόσπαση της διδακτικής επάρκειας από τις καθηγητικές σχολές, καθώς και την διάσπαση και την κατάργηση τμημάτων όπως έχει αρχίσει ήδη με την διάσπαση του ΦΠΨ , αλλά και το κυριότερο, την συγχώνευση των ΤΕΙ Πειραιά και Αθήνας για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Πιο συγκεκριμένα βασικές πτυχές του νομοσχεδίου είναι:

·         Η ίδρυση του ΠΑΔΑ (Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής) αλλά και οι συγχωνεύσεις ΤΕΙ στην επαρχία που έρχονται σαν απόρροια της προσπάθειας για αλλαγή του χάρτη όσον αφορά τα ΤΕΙ με την επακολουθούν συγχώνευση όλο και περισσότερων ΤΕΙ στα πρότυπα της συγχώνευσης που έγινε με το ΤΕΙ Πειραιά και Αθήνας και την ίδρυση του πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

·         Η ίδρυση των κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης μέσα στα πανεπιστήμια, δηλαδή παράλληλων διετών προγραμμάτων σπουδών στα κατά τόπους ιδρύματα.

·         Οι αλλαγές που φέρνει στην έρευνα, στην χρηματοδότηση της και τις κατευθύνσεις της.

·         Η ίδρυση του εθνικού συμβουλίου μαθητείας με σκοπό την οριοθέτηση θα μπορούσαμε να πούμε ολόκληρου του πλαισίου μαθητείας που περιλαμβάνει το έτος μαθητείας μετά το λύκειο.

·         Οι αλλαγές όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς σε συνάρτηση μάλιστα με την πρόσφατη κατάπτυστη πρόταση του υπουργείου για το υποχρεωτικό 30ωρο.

Οι συγχωνεύσεις αποτελούν μια προσπάθεια εναρμόνισης των τμημάτων της τριτοβάθμιας με τις ανάγκες και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου. Στη σχολή μας αυτή η πτυχή φαίνεται με την διάσπαση του ΦΠΨ,με  το Ψ να συγχωνεύεται με την ψυχολογία του ΕΚΠΑ και το ΦΠ να αναλαμβάνει τη δομή που περιγράφει το ΙΕΠ και η οποία θα χορηγεί την διδακτική και παιδαγωγική επάρκεια αφαιρώντας έτσι από τις καθηγητικές σχολές το βασικό επαγγελματικό δικαίωμα και την δυνατότητα να αναζητήσουμε δουλειά στο αντικείμενο μας. Παράλληλα υπάρχει βέβαια η πιθανότητα η χορήγηση της επάρκειας να γίνεται μέσω της δομής που θα προκύψει από την συγχώνευση του παιδαγωγικού με το νηπειαγωγών. Την εφαρμογή όμως της διάσπασης και συγχώνευσης τμημάτων την βλέπουμε και με την δημιουργία του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, που περιγράφει κατάλληλα το σχέδιο που υπάρχει για την αναδιάρθρωση της τριτοβάθμιας και της επαγγελματικής εκπαίδευσης.

 Όλη αυτή η κατεύθυνση δείχνει ξεκάθαρα ότι επιδίωξη του κεφαλαίου και της ΕΕ είναι η συνεχής επανακατάρτηση των φοιτητών αλλά και γενικότερα των εργαζομένων προκειμένου να ανταποκρίνονται στην αγορά εργασίας, να διοχετεύεται το εργατικό δυναμικό ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς. Πιο συγκεκριμένα, προσπαθούν να φτιάξουν έτσι ένα χάρτη της εκπαίδευσης όπου ο εκπαιδευόμενος θα παίρνει από τις προπτυχιακές σπουδές πολύ γενικές γνώσεις τις οποίες θα συμπληρώνει με γνώσεις πολύ εξειδικευμένες που θα παίρνει από διάφορα προγράμματα. Θα φτιάχνει έναν φάκελο προσόντων με βάση τις εκάστοτε ανάγκες των επιχειρήσεων, ανταγωνιστικό και ευέλικτο, και θα τον συμπληρώνει όλη του τη ζωή, για να προσαρμόζεται συνεχώς στις συνθήκες. Αυτοί που θα πετιούνται στην ανεργία να μπορούν ανα πάσα στιγμή να αποτελούν καταρτισμένο εργατικό δυναμικό με διαπιστευτήρια. Δεν θα γίνουμε αναλώσιμο υλικό για της ανάγκες του κεφαλαίου! Θέλουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά πάνω στο αντικείμενο μας,με το πτυχίο την μοναδική προϋπόθεση για δουλειά και όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό, και δεν πάμε ούτε βήμα πίσω από τις ανάγκες μας. Θέλουμε η μόρφωση που μας παρέχεται στο πανεπιστήμιο να είναι με βάση της ανάγκες της κοινωνίας και όχι του κεφαλαίου και  της αγοράς εργασίας.

Με βάση όλα αυτά επιδίωξη και θέση μας δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την ενιαία, δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους, για να μπορούν να σπουδάσουν τα παιδιά των λαικών οικογενειών και όχι μόνο τα παιδιά των ανώτερων κοινωνικών τάξεων που θα έχουν τα χρήματα για να περάσουν στο πανεπιστήμιο και για να καταφέρουν να πάρουν πτυχίο και να έχουν πρόσβαση στη μόρφωση.

Επιδιώκουμε κοινό αγώνα των φοιτητών των ΑΕΙ-ΤΕΙ αλλά και όλης της νεολαίας κόντρα στο νόμο Γαβρόγλου και τους νόμους συγχωνεύσεων των ΤΕΙ. Παλεύουμε για ένα πτυχίο ανα γνωστικό αντικείμενο και για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.   Να ανατρέψουμε το νόμο Γαβρόγλου και τις αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση, να παλέψουμε όλοι μάζι για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΕΙ ΔΕΥΤΕΡΑ 26/2 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Τι συμβαίνει με το τμήμα μας και τη διδακτική επάρκεια;

“Με αφορμή τη δημοσίευση του Νόμου 4485/2017 του Υπουργείου Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων, και συγκεκριμένα το άρθρο 83, § 13, βάσει του οποίου αναστέλλεται η χορήγηση Πιστοποίησης Παιδαγωγικής-Διδακτικής Επάρκειας στους αποφοίτους τους Τμήματός μας (ΦΕΚ 2977/4-11-2014 για τους εισακτέους ακαδ. έτους 2013-2014 και εφεξής), και των συνακόλουθων πρωτοβουλιών του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) να εισηγηθεί νέα νομοθετική ρύθμιση του θέματος, τα Μέλη του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, στην 6η Συνέλευση του Σώματος (Συνεδρία της 11ης Δεκεμβρίου 2017), αποφάσισαν ομόφωνα να δηλώσουν την αντίθεσή τους στις ενέργειες αυτές, οι οποίες γίνονται ερήμην των επί της ύλης αρμοδίων και χωρίς να λαμβάνουν υπόψη της περιπτώσεις εκείνες που έχουν ήδη λάβει διαπιστωτική πράξη για τη χορήγηση της ως άνω Πιστοποίησης”. 

Με αυτά τα λόγια ξεκινάει η ανακοίνωση των καθηγητών του τμήματός μάς, μέσα απο την οποία εκφράζουν από τη δικιά τους μεριά την αντίθεσή τους με τις διατάξεις που ετοιμάζονται να εφαρμοστούν τόσο στη Φιλοσοφική όσο και στις άλλες καθηγητικές σχολές.

 

Λες και δεν έφταναν τα γενικότερα προβλήματα του τμήματος,  όπου δεν έχουμε συγγράμματα για να διαβάσουμε, που υπάρχουν υποχρεωτικά απουσιολόγια στα μαθήματα, που για να βρούμε σημειώσεις στην εξαταστική πρέπει να ψάχνουμε στα διάφορα γκρουπ στο facebook ή να ελπίζουμε ο καθηγητής να έχει e-class γιατί πολλοί δεν έχουν για να μπορέσουμε να δώσουμε ένα μάθημα. Μάλιστα, πρόσφατα έγινε ένα περιστατικό όπου ενώ είχε δηλωθεί ένα μάθημα στο  my-studies από πολλούς φοιτητές, η καθηγήτρια έκανε ηλεκτρονική πλατφόρμα για τη δήλωση με μικρότερο αριθμό θέσεων, η οποία γέμισε με αποτέλεσμα να ψαχνόμαστε τι θα γίνει και αν θα μπορέσουμε να το δώσουμε. Σαν να μην έφταναν, λοιπόν, όλα αυτά, τώρα με την πρόταση νόμου του ΙΕΠ καθώς και σύμφωνα με το άρθρο 83 του νόμου Γαβρόγλου, αφαιρείται και η διδακτική επάρκεια από το πτυχίο.

Πώς ακριβώς θα αφαιρεθεί η διδακτική επάρκεια από το πτυχίο; 

Το προηγούμενο διάστημα, η διδακτική επάρκεια προσφερόταν μέσα από μαθήματα επιλογής. Τώρα, με αυτήν την πρόταση νόμου που έρχεται να εφαρμοστεί, η διδακτική επάρκεια δεν θα δίνεται μέσα απο την προπτυχιακή φοίτηση στη σχολή, αλλα θα παρέχεται  από μεταπτυχιακά προγράμματα ή μέσα από “...την προς ίδρυση ειδική Δομή υπό την ευθύνη της Συγκλήτου ή το ειδικό Τμήμα  Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης εντός των Σχολών στις οποίες εντάσσονται τα Παιδαγωγικά Τμήματα.” 

Μάλιστα “(...)Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των φοιτητών και αποφοίτων Τμημάτων που δεν μπορούν να αναλάβουν την εκπαίδευση στα αντικείμενα παιδαγωγικού και διδακτικού χαρακτήρα, οι ειδικές Δομές ή τα ειδικά Τμήματα μπορούν να εφαρμόσουν ειδικά κριτήρια προτεραιότητας ή και επιλογής. Ενδεχόμενο παράβολο τελών εγγραφής θα πρέπει οπωσδήποτε να διατηρείται σε χαμηλό ύψος. “ (Κομμάτι από την πρόταση νόμου του ΙΕΠ).

Επομένως ένας φοιτητής ή μια φοιτήτρια που θα έχει τελειώσει το τμήμα Γαλλικής φιλολογίας, για να μπορέσει να πάρει την πιστοποίηση ότι έχει την ικανότητα να διδάξει θα πρέπει να ξαναδώσει εξετάσεις για να περάσει σε ένα τμήμα στο οποίο θα εξετάζεται συνεχώς και πιθανόν, όπως αναφέρεται και στην πρόταση, να χρειάζεται να καταθέτει και τέλη εγγραφής. Σημαντικό να πούμε ότι αυτό δεν θα ισχύσει μόνο για τη Φιλοσοφική αλλά και για όλες τις καθηγητικές σχολές (Φυσικό, Μαθηματικό, ΣΕΜΦΕ κλπ) .

Τι σημαίνει για εμάς η αφαίρεση της διδακτικής επάρκειας απο το πτυχίο; 

Σημαίνει ακριβώς πως δεν θα αρκεί το πτυχίο για να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε δήλωση στον ΑΣΕΠ και να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε το επάγγελμα της διδασκαλίας είτε σε δημόσιο είτε σε ιδιωτικό τομέα.  Η κατοχύρωση της διδακτικής επάρκειας μέσα από μεταπτυχιακά με δίδακτρα αλλά κυρίως μέσω της νέας Δομής, πέρα από το κέρδος που εξασφαλίζει,  μειώνει ταυτόχρονα τους αποφοίτους με δικαίωμα να διδάξουν. Έτσι υπακούει απόλυτα στις ανάγκες της αγοράς εργασίας τον 8ο χρόνο της οικονομικής κρίσης, δηλαδή την ανάγκη από εργαζόμενους φτηνούς, ευέλικτους, εξατομικευμένους, χωρίς συλλογική κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους ,με πτυχία που δε θα αντιστοιχούν σε συγκεκριμένα επαγγελματικά δικαιώματα αλλά θα τείνουν να γίνουν απλά πιστοποιητικά παρακολούθησης κάποιων μαθημάτων. Μάλιστα, η πρόταση αυτή, συμβαδίζει σε τεράστιο βαθμό με τις συγχωνεύσεις σχολείων και την κατεύθυνση για σφοδρή μείωση θέσεων εργασίας στην εκπαίδευση.  

Και το χειρότερο είναι ότι αυτή η πρόταση δε θα ισχύει μόνο για εμάς, αλλά και για όλους τους αποφοίτους καθηγητικών σχολών που έχουν τελειώσει από το ‘13-’14. Αυτό σημαίνει ότι οι λεγόμενοi <<αναπληρωτές καθηγητές» που περιπλανούνται κάθε χρόνο από το ένα μέρος της Ελλάδας στο άλλο, θα πρέπεi « να κάνουν ξανά εκείνη την απαραίτητη κατάρτιση, να πληρώσουν τα τέλη που προβλέπει η εισαγωγή στη «νέα δομή», να περάσουν και να ξαναπεράσουν εξετάσεις  και να ξανακάνουν μεταπτυχιακά και σεμινάρια με ή χωρίς δίδακτρα.

Τι σχέση έχει η διάσπαση του ΦΠΨ με όλη αυτήν την διαδικασία; 

Στις 13 του Νοέμβρη ανακοινωθηκε η ιδρυση νεου τμήματος στη Φιλοσοφική. Πρόκειται, συγκεκριμένα για τη διάλυση του ΦΠΨ, ή αλλιώς (ας χρησιμοποιήσουμε και τους όρους που προτιμούν οι προεδροι των τμημάτων), “μετεξέλιξη” του ΦΠΨ. Την προσχώρηση δηλαδη του Ψ στην ψυχολογία και την αυτονόμηση σε ξεχωριστό τμήμα του τομέα Φιλοσοφίας και σε ξεχωριστό του τομέα Παιδαγωγικής. Όλα αυτά παρουσιάζονται τακτικά απο τα όργανα του πανεπιστημίου σαν ένα χαρμόσυνο γεγονός, σαν μια αλλαγή που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό, σαν ένα σχέδιο-όραμα που επιτέλους θα υλοποιηθεί. “Επιτέλους η Φιλοσοφική σχολή Αθηνών θα έχει ξεχωριστό τμήμα Φιλοσοφίας που θα εκπέμπει τις ακτίνες του σε παγκόσμιο βεληνεκές”. Με αυτές τις επευφημίες παρουσιάζεται συνεχώς το παραπάνω σχέδιο. Όμως η πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς αυτή. 

Στην ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε για την ίδρυση του τμήματος, μέσα σε όλα τα υπόλοιπα ωραία λόγια, αναφέρεται και το εξής: “Τρίτο βήμα θα είναι το νέο τμήμα που θα δημιουργηθεί με πυρήνα τον τομέα Παιδαγωγικής του ΦΠΨ.(...)Το Τμήμα Παιδαγωγικής στη Φιλοσοφική Σχολή θα λειτουργεί και ως φορέας παροχής παιδαγωγικής επάρκειας.”

Επομένως, ο τομέας Παιδαγωγικής που θα λειτουργήσει σαν αυτόνομο τμήμα θα αποτελέσει εκείνη τη δομή που περιγράφεται μέσα απο την ανακοίνωση του Ι.Ε.Π. Πίσω,δηλαδή, από τις “λαμπρές” και “στολισμένες” εξαγγελίες για την αναγκαιότητα ίδρυσης τμήματος Φιλοσοφίας, στην πραγματικότητα βρίσκεται η μεθοδευμένη και σταδιακή βήμα-βήμα υλοποίηση της πρότασης του ΙΕΠ για τη διδακτική επάρκεια.

Δεν πρέπει να ανεχτούμε άλλο την υποβάθμιση των σπουδών μας, την κοροιδία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το σχέδιο της να βάζει διαρκώς ταξικούς φραγμούς μέσα στα πανεπιστήμια όχι απλά για να μην μπορούν να μπουν τα παιδιά των λαικών οικογενειών αλλά ακόμα και αν μπουν να μην μπορούν να τελειώσουν τη σχολή. Δεν γίνεται να δεχτούμε έτσι απλά να οδηγηθούμε  σε ένα μέλλον πλήρους εργασιακού μεσαίωνα με διαρκή επανακατάρτηση των εργαζομένων με σκοπό να ελέγχεται το πού διοχετεύεται το εργατικό δυναμικό, τι προσόντα έχει και ποιοι θα μείνουν εκτός παραγωγής, στην ανεργία. 

Αν δεν κάνουμε κάτι εμείς, δεν θα κάνει κανείς άλλος. 

Πρέπει να διοργανώσουμε τμηματική συνέλευση των ξενόγλωσσων τμημάτων στην οποία να συζητηθούν όλα αυτά και να μεταφερθούν στη Γενική Συνέλευση της Φιλοσοφικής. Να συζητήσουμε όλοι μαζί, να ενημερωθούμε και να αποφασίσουμε τις δράσεις μας. Πρέπει να πάμε στις συνελεύσεις καθηγητών, να πιέσουμε και να απαιτήσουμε να μην ψηφιστεί καμία τέτοια αλλαγή. 

Μια μαχη τελειωσε,ο πολεμος συνεχιζεται.

Οι φοιτητικές εκλογές πέρασαν, οι εκλογικές αφίσες πετάχτηκαν, τα πανό μαζεύτηκαν, οι συζητήσεις για το  τι είναι οι  εκλογές, για το τι είναι ο φοιτητικός σύλλογος, για το τι πολιτικά σχέδια προτείνονται μέσα στη σχολή έληξαν. Η πραγματικότητα όμως συνεχίζεται, και επειδή ακριβώς οι εκλογές δεν είναι η υπέρτατη τελική μάχη, αλλά είναι μια στιγμή του κινήματος, ή τουλάχιστον έτσι τις αντιλαμβανόμαστε εμείς, οι συζητήσεις αυτές δεν πρέπει να λήξουν. Αυτός ο σούσουρος που υπήρξε για ένα διάστημα μέσα στους διαδρόμους της Φιλοσοφικής δεν πρέπει να σταματήσει, αλλά να συνεχιστεί, πιάνοντας όχι το ζήτημα του πόσο εκφράζεται  ο καθένας από κάθε πολιτική δύναμη, αλλά  το ζήτημα του τι θα κάνουμε ως φοιτητές και φοιτήτριες απέναντι  στη νέα κατάσταση, πώς θα αγωνιστούμε ενάντια στο νέο μνημόνιο που ψηφίστηκε

.

Για αρχή, ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στα αποτελέσματα των εκλογών, για να βγάλουμε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα
.
Στις φετινές φοιτητικές εκλογές μεγάλο ρόλο διαδραμάτισε για άλλη μια φορά η αποχή. Ο αριθμός των φοιτητών που δεν ήρθαν να ψηφίσουν αυξήθηκε για ακόμα μια χρονιά και στη Φιλοσοφική, με την κάλπη να φτάνει μόλις τις 1.140 ψήφους. Τι δείχνει όμως αυτό και κατά πόσο διαμορφώνει την κατάσταση του φοιτητικού συλλόγου; Η αποχή, η αδιαφορία, η απουσία από οποιαδήποτε συλλογική διαδικασία, είτε αυτή είναι οι εκλογές είτε είναι οι γενικές συνελεύσεις,  εκφράζει ακριβώς την αδυναμία των φοιτητών να δουν τον εαυτό τους ως κομμάτι του συλλόγου μέσα από τον οποίο θα μπορέσουν να να παλέψουν για τα δικαιώματα τους και την παιδεία που μας αξίζει. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι η αύξηση της αποχής ρίχνει τον προαπαιτούμενο αριθμό απαρτίας για την πραγματοποίηση της γενικής συνέλευσης, ταυτόχρονα όμως καθιστά τις αποφάσεις που αυτή παίρνει ενδεχομένως μη αντιπροσωπευτικές. Είναι, επομένως, σημαντικό να αντιληφθεί ο καθένας από μας πως η συμμετοχή στις εκλογές δίνει το στίγμα ενός φοιτητικού συλλόγου ενεργού και έτοιμου να αγωνιστεί και να κερδίσει μέσα από τις γενικές συνελεύσεις. Η συμμετοχή στις εκλογές, πέρα από το πολιτικό μήνυμα που εκφράζει, έρχεται να εκφράσει και ένα άλλο μήνυμα. Έρχεται να πει πως δεν βολευόμαστε, πως δεν γυρνάμε την πλάτη σε ό,τι δεν μας αρέσει, αλλά βουτάμε οι ίδιοι βαθιά και το παλεύουμε, πως δεν μένουμε στην αδρανή και παθητική στάση, αλλά σ’ αυτήν  την υποβάθμιση της ζωής μας, στην μαζική «καταστροφή» των ονείρων μας, εμείς παίρνουμε θέση
.
Ένα ακόμη σημαντικό σημείο, είναι η κατακόρυφη πτώση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, με τη δύναμή της να πέφτει τουλάχιστον 200 ψήφους μέσα σε μια χρονιά. Και αυτό είναι πολύ θετικό. Ο φοιτητικός σύλλογος σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι πέρσυ ακύρωσε την καθεστωτική μνημονιακή δύναμη της ΔΑΠ, εκείνης που μιλά για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, για τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, για τις επιχειρηματικές επενδύσεις πάνω στο ίδιο το πανεπιστήμιο. Εκείνης που καταδικάζει τις γενικές συνελεύσεις, εκείνης που μιλά για κατάργηση του ασύλου, εκείνης που τα βρίσκει με τα ματ και τους παρακαλεί για «ασφάλεια» και «προστασία» απέναντι στον «κίνδυνο» των αγωνιστών, των ανθρώπων που βγαίνουν στο δρόμο να παλέψουν.

Η συντριβή όμως αυτής της ιδεολογίας και πρακτικής δεν έρχεται μόνο από την ψήφο. Έρχεται μέσα από αγώνες απέναντι στη σαπίλα τους, απέναντι στο κατεστημένο που έρχονται να υποστηρίξουν, απέναντι στις εκφυλιστικές αποφάσεις που παίρνονται για τη ζωή μας, χωρίς εμείς να έχουμε κανέναν λόγο σ’ αυτό.

Και εδώ είναι που πρέπει να δοθεί βάση.

Δεν φτάνουν οι εκλογές. Δεν φτάνει μονο μια ψήφος. Δεν αρκεί να ανέβεις στη σχολή, να ψηφίσεις και μετά να φύγεις και να επαναπαυτείς πως έκανες το χρέος σου. Γιατί χρέος μας δεν είναι να αποφασίσουμε ποιος θα μας αντιπροσωπεύει στα διοικητικά συμβούλια, αλλά χρέος μας είναι, να συνεχίσουμε στην πράξη αυτό που προσπαθήσαμε να εκφράσουμε ερχόμενοι να ψηφίσουμε στη Φιλοσοφική.  Σημασία δεν έχει ποιος θα είναι εκπρόσωπος του φοιτητικού σώματος, αλλά πώς οι φοιτητές θα εκπροσωπήσουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους μέσα από τις γενικές συνελεύσεις. Σημασία έχει να δούμε με ποιον τρόπο  δεν  θα αναθέσουμε σε κάποιον άλλον την πολιτική και την πάλη, αλλά θα τα πάρουμε στα χέρια μας, με σύνθημα «στις κάλπες μια μέρα, μια ολόκληρη ζωή όμως στον αγώνα και την προσπάθεια να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας».

Τι συμβαίνει όμως αυτή τη στιγμή με το 4ο μνημόνιο που ψηφίστηκε;

Με την ψήφιση του 4ου μνημονίου η κατάσταση με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι ως φοιτητές και κυρίως ως αυριανοί εργαζόμενοι είναι ακόμα πιο δύσκολη. Γιατί στην περίπτωση που δεν καταφέρουμε να βρούμε δουλειά, είτε όσο σπουδάζουμε είτε αφού πάρουμε το πτυχίο μας,-πολύ πιθανό με την ανεργία στη νεολαία να φτάνει τα 60%- δεν θα μπορούμε να ζήσουμε, αφού τα επιδόματα ανεργίας καταργούνται!

Ακόμα όμως και αν είμαστε «τυχεροί» και καταφέρουμε να βρούμε δουλειά σ’ αυτές τις ούτως η άλλως άθλιες συνθήκες, θα αναγκαστούμε να δουλεύουμε τις μισές Κυριακές του χρόνου. Βασικό στοιχείο είναι ότι θα αμοιβόμαστε  με υποκατώτατο μισθό, αλλά και  αυτοί  που εξασφαλίζουν ότι θα έχουν  τον ξεφτιλιστικό μισθό των 400 ευρώ, ουσιαστικά και πάλι θα παίρνουν  πολύ λιγότερα αφού με τη μείωση του αφορολόγητου ακόμα και κάποιος που παίρνει μισθό 400 ευρώ θα πληρώνει φόρους!

Και φυσικά για όλα αυτά δεν θα μπορούμε να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε τίποτα συλλογικά αφού ο καθένας θα διαπραγματεύεται ατομικά με τον εργοδότη από την στιγμή που παραμένει η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, παρά τα όσα διακήρυττε η κυβέρνηση και είναι επίσης αμφίβολη η ύπαρξη των αντιεργοδοτικών σωματείων και των δομών από τα κάτω οργάνωσης των εργαζομένων.

Και τι σημαίνει ειδικότερα για μας στη Φιλοσοφική αυτό το μνημόνιο;

Σημαίνει τη συνέχιση αλλά και την ένταση της ήδη υπάρχουσας υποβάθμισης που βιώνουμε. Σημαίνει πως η ιδιωτικοποίηση και το ξεπούλημα του πανεπιστημίου θα επιταχυνθεί, σημαίνει πως θα μειωθούν κι άλλο τα χρήματα που δίνονταν στην παιδεία τα οποία θα καλυφθούν μέσω της αυτοχρηματοδότησης του ιδρύματος (βλέπε δίδακτρα στα μεταπτυχιακά) ή μέσω ιδιωτικών χορηγιών και επενδύσεων(βλέπε χορηγούς : alphabank, ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ κα). Σημαίνει πως οι καθαρίστριες για παράδειγμα της σχολής, δεν θα προσλαμβάνονται με συλλογική σύμβαση από το πανεπιστήμιο, αλλά θα προσλαμβάνονται ατομικά από έναν εργολάβο ο οποίος αν και όποτε θέλει θα τις πληρώνει, θα τις ασφαλίζει και θα δίνει ρεπό
.
Σημαίνει ότι θα συγχωνευτούν σχολεία, ότι θα απολυθεί κόσμος από το δημόσιο και ότι οι προσλήψεις θα ακούγονται ακόμα πιο πολύ σαν ένα ωραίο μακρινό όνειρο. Σημαίνει ότι το μέλλον που μας προδιαγράφεται ειδικά σε εμάς της Φιλοσοφικής, είναι μια αιώνια και κουραστική προσπάθεια για μια μόνιμη πρόσληψη σε ένα σχολείο και για να επιβιώσουμε μέχρι τότε, αν είμαστε τυχεροί και βρούμε κάτι που δεν είναι άσχετο με το αντικείμενό μας, στην καλύτερη θα κάνουμε ιδιαίτερα από δώ και από κει με αμφίβολα λεφτά και προφανώς μαύρα, ή θα δουλεύουμε σε κάποιο φροντιστήριο το πολύ με 3 ευρώ την ώρα.

Δε χρειάζεται και πολλή ανάλυση για να συμπεράνει κανείς την κατεύθυνση όλων αυτών των αλλαγών. Την κατεύθυνση που δεν είναι άλλη από την εδραίωση μιας κατάστασης όπου ο καθένας θα βιώνει ,ταυτόχρονα με όλους τους άλλους αλλά πάντα μόνος του, τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες. Την ανεργία, την επισφάλεια, την μισοεργασία, το φόβο της απόλυσης, την απόγνωση και την κατάθλιψη, την εγκατάλειψη κάθε προοπτικής. «Κανείς μόνιμος, όλοι προσωρινοί» είναι το σύγχρονο δόγμα του κεφαλαίου και της Ε.Ε. Η δημιουργία ενός αναλώσιμου δυναμικού, χωρίς επίγνωση της θέσης του. Η καθυπόταξη κάθε πτυχής της ανθρώπινης ζωής σ’ αυτόν το νόμο. Της τέχνης, της επιστήμης, της διασκέδασης, της εργασίας ,της γνώσης.

Έτσι έχει η κατάσταση. Το θέμα είναι εμείς πώς θα καταφέρουμε να αρνηθούμε το μέλλον που μάς προετοιμάζουν και να προτάξουμε τις δικές μας ανάγκες.

Μην μείνεις και πάλι αμέτοχος!

Στις 24 Μάη, όλοι/όλες ψηφίζουμε στις φοιτητικές εκλογές για να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Για να παλέψει ο φοιτητικός μας σύλλογος ενάντια στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο που έρχεται να πλήξει ακόμα περισσότερο την παιδεία. Για τον αγώνα ενάντια στην υποβάθμιση των πτυχίων μας. Για τη διαφύλαξη της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.

Το τμήμα Ρωσικής Γλώσσας, Φιλολογίας και Σλαβικών Σπουδών, φέτος κλείνει 10 χρόνια από την ίδρυση του. Είναι ένα από τα 6 ξενόγλωσσα τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ, τα οποία τα τελευταία χρόνια , εξαιτίας της κρατικής υποχρηματοδότησης, υποβαθμίζονται ολοένα και περισσότερο.

 Ας δούμε όμως αναλυτικά τι συμβαίνει στο τμήμα μας:

● Λόγω της μη διανομής ξενόγλωσσων συγγραμμάτων, οι φοιτητές είναι  υποχρεωμένοι να ξοδεύουν συνεχώς χρήματα σε φωτοτυπίες και βιβλία για την εκμάθηση της ρωσικής γλώσσας.

● Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διδασκαλία ή τα συγγράμματα της δεύτερης σλαβικής γλώσσας είναι στην ευχέρεια της εκάστοτε πρεσβείας, με αποτέλεσμα κάποια μαθήματα να μην ξεκινούν στην αρχή του εξαμήνου και επίσης να μην παίρνουν όλοι οι φοιτητές συγγράμματα ούτε για αυτό το μάθημα.

● Η διδακτική επάρκεια είναι αποσπασμένη από τον κορμό του βασικού κύκλου μαθημάτων και θεωρείται μάθημα επιλογής. Αυτό επιβαρύνει ακόμα περισσότερο το ήδη απαιτητικό πρόγραμμα σπουδών και καθιστά, ειδικά για τους εργαζόμενους φοιτητές, σχεδόν αδύνατη την ολοκλήρωση των σπουδών σε 4 χρόνια.

● Παρότι υπαγόμαστε στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, δεν είμαστε μέρος του φοιτητικού της συλλόγου. Αποτελούμε ξεχωριστό σύλλογο, και αυτό μας απομονώνει και δεν επιτρέπει την συσπείρωση μας με τα υπόλοιπα, ξενόγλωσσα και μη, τμήματα ώστε να μπορούμε να παλέψουμε μαζί για τα κοινά μας προβλήματα. 

Και η λίστα με τα προβλήματα του τμήματος δεν τελειώνει εδώ. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά ακόμα, όπως αυθαιρεσίες ορισμένων καθηγητών, παράνομα παρουσιολόγια κ.ά. Δεν είναι όμως αυτός ο σκοπός μας. Ως φοιτητές και φοιτήτριες οφείλουμε να δώσουμε τη δική μας μάχη και να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Ήρθε η ώρα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Στις 24 Μάη στηρίζουμε - ψηφίζουμε την Κίνηση Αριστερών Ρωσικής ΦΙλολογίας

Γιατί θέλουμε το τμήμα μας να πάψει να αποτελεί έναν ξεχωριστό σύλλογο και θεωρούμε αναγκαίο το να ενταχθούμε στο φοιτητικό σύλλογο της φιλοσοφικής.

Γιατί θέλουμε έναν ισχυρό φοιτητικό σύλλογο που δεν τα παρατά, που δίνει το στίγμα του και ξεκαθαρίζει πως όλη η εξουσία βρίσκεται στις Γενικές Συνελεύσεις.

    ΚίνησηΑριστερώνΡωσικήςΦΙλολογίας

                                                  ΕΑΑΚ                                                                                                                                                                                              

ΣΤΙΣ 24 ΜΑΗ ΜΑΥΡΙΣΕ ΤΟΥΣ! ΠΡΑΞΕΙΣ ΟΧΙ ΛΟΓΙΑ!

Η ΔΑΠ όπως όλοι γνωρίζουμε είναι η νεολαία της Νέας Δημοκρατίας μέσα στις σχολές, του κόμματος που έχει ψηφίσει μνημόνια, τα όποια μας έχουν φέρει και στη σημερινή τραγική οικονομική κατάσταση και επίσης που αποτελεί έναν από τους πιο πιστούς υποστηριχτές της πολιτικής της Ευρωπαϊκής  Ένωσης .

Ο ρόλος που διαδραματίζει μέσα στις σχολές είναι λίγο πολύ γνωστός σε όλους μας. Αδιαφορία για κάθε συλλογική διαδικασία, απουσία μονίμως από τις γενικές συνελεύσεις, προσπάθεια προσέλκυσης των φοιτητών με τραπέζια στα μπουζούκια και δωρεάν σημειώσεις, υποστήριξη της εισχώρησης των επιχειρήσεων μέσα στις σχολές κτλ. Ειδικά η στάση που έχει στα ξενόγλωσσα τμήματα της σχολής που πλήττονται περισσότερο από τα υπόλοιπα με τεράστιες τις ελλείψεις σε συγγράμματα, κάνει ακόμα πιο φανερό το ρόλο της μέσα στις σχολές που δεν είναι άλλος από την στήριξη των βάρβαρων πολιτικών του κεφαλαίου, την προώθηση του ατομικού δρόμου και την προσπάθεια διάλυσης κάθε συλλογικής διεκδίκησης. Στα ξενόγλωσσα τμήματα λοιπόν η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αυτό που προσπαθεί να πετύχει είναι να διαλύσει κάθε απόπειρα συλλογικής διεκδίκησης με το να προωθεί τον ατομικό δρόμο, να δωροδοκεί τους φοιτητές με δωρεάν σημειώσεις για να μπορέσουν να περάσουν τα μαθήματα μιας και δεν έχουν καθόλου συγγράμματα λόγω της κρατικής υποχρηματοδότησης της Παιδείας, απόρροια της πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων σε πλήρη συνενόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι φοιτητές οφείλουν να μαυρίσουν φέτος στις κάλπες την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας του πιστού υποστηριχτή του κεφαλαίου και των μνημονίων, του επιχειρηματικού πανεπιστημίου που δεν χάνει στιγμή την ευκαιρία να επιτεθεί στην ύπαρξη του ασύλου μέσα στις σχολές, που ζητά συνεχώς την καταπάτηση του ασύλου, το σπάσιμο των καταλήψεων, στο όνομα δήθεν της ηρεμίας και της τάξης. Στην πραγματικότητα δεν επιδιώκει τίποτα λιγότερο από ένα πανεπιστήμιο στο οποίο θα έχουν εισχωρήσει οι επιχειρήσεις, οι φοιτητές θα δουλεύουν τζάμπα κάνοντας πρακτική για αυτές και που κάθε προσπάθεια αντίστασης θα καταστέλλεται, καταπατώντας έτσι, κάθε δημοκρατικό δικαίωμα και ελευθερία που έχουν κατακτήσει με αίμα οι φοιτητές. Στις φετινές φοιτητικές εκλογές διαλέγουμε στρατόπεδο ή με τον ατομικό δρόμο, την αδιαφορία, την υποταγή ή με την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων, την προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα μπλοκ που θα μάχεται κόντρα στην επίθεση του κεφαλαίου, κόντρα στα μνημόνια, την ΕΕ κόντρα στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο για μια ζωή και παιδεία στο ύψος των αναγκών μας!

Μην αφήνεις του άλλους να αποφασίζουν για σένα

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται σε μια πολύ κρίσιμη κατάσταση για τη χώρα και ως εκ τούτου και για τα ίδια τα πανεπιστήμια. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχοντας κλείσει τη συμφωνία για τη δεύτερη αξιολόγηση με τους θεσμούς, ετοιμάζει ουσιαστικά ένα τέταρτο μνημόνιο που έρχεται να βαρύνει ακόμα περισσότερο τις δικές μας πλάτες και των οικογενειών μας.

Τα νέα μέτρα περιλαμβάνουν περιληπτικά: μείωση των επιδομάτων ανεργίας, τέκνων, φτώχειας, στήριξης οικογενειών, μείωση του επιδόματος θέρμανσης, μείωση των συντάξεων, συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, διευκόλυνση της μαζικής απόλυσης εργαζομένων με την κατάργηση της υποχρεωτικής Υπουργικής Απόφασης για την έγκρισή τους και κατάργηση επί της ουσίας της κυριακάτικης αργίας. Με άλλα λόγια το μέλλον που μας υπόσχονται είναι το μέλλον της φτώχειας, της ανεργίας, της σύγχρονης δουλείας.

Η κατάσταση που βιώνουμε καθημερινά μέσα στις σχολές μας είναι πολύ δύσκολη με πολλές ελλείψεις σε τμήματα όπως τα ξενόγλωσσα σε συγγράμματα και υποχρεωτικές παρακολουθήσεις που καθίστανται αδύνατες ειδικά για τους φοιτητές οι οποίοι αναγκάζονται να εργαστούν για να τελειώσουν τις σπουδές τους και για να ενισχύσουν οικονομικά τις οικογένειες τους. Αλλά και για τους φοιτητές των άλλων τμημάτων της σχολής η κατάσταση δεν είναι καλύτερη, αντιμετωπίζοντας ένα εντατικό πρόγραμμα σπουδών το όποιο είναι πολλές φορές εξαιρετικά δύσκολο να παρακολουθούν και βλέποντας αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών τους, προκειμένου αυτό να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των επιχειρήσεων και όχι στις ανάγκες της κοινωνίας, βιώνουν και αυτοί την επίθεση του κεφαλαίου στο ‘’πετσί’’ τους. Προβλήματα όπως η μετακίνηση και η σίτιση των φοιτητών είναι εξίσου τεράστια, με την εγκατάσταση μπαρών μέσα στα μετρό και οσονούπω του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, αλλά και με το ‘’άθλιο’’ φαγητό της λέσχης, το οποίο με δυσκολία τρώγεται, συμπληρώνουν την καθημερινότητα μας. 

Η σημασία λοιπόν των φετινών φοιτητικών εκλογών είναι πολύ μεγάλη, πρέπει όλοι μαζί να δώσουμε το στίγμα ότι είμαστε ενάντια στην επίθεση που δεχόμαστε εμείς και οι οικογένειες μας από την κυβέρνηση, την ΕΕ και το ΔΝΤ, ότι θα παλέψουμε ενάντια στα σχέδια τους που μας θέλουν γενιά δίχως μέλλον, ότι θα διεκδικήσουμε όλα όσα μας ανήκουν με τους αγώνες μας για ένα καλύτερο μέλλον! Κόντρα στις καθεστωτικές δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ μέσα στις σχολές οι οποίες υποστήριζαν και υποστηρίζουν τη συνέχιση των αντιλαϊκών πολιτικών σε βάρος των εργαζομένων και της νεολαίας και την εισχώρηση των επιχειρήσεων μέσα στις σχολές με απώτερο σκοπό να πάψει ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας του πανεπιστημίου, άλλα και τις δυνάμεις της ΠΚΣ (ΚΝΕ) που λειτουργούν σαν τροχοπέδη των κινημάτων και αρέσκονται σε εκλογική ενίσχυσης της παράταξης τους.

Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει διαλέγουμε στρατόπεδο, υποστηρίζουμε την  ενίσχυση των κινημάτων, των αγωνιστών που βρίσκονται στο δρόμο και παλεύουν ενάντια στην υποβάθμιση των σχολών και των ζωών μας, ενάντια στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, για το δικαίωμα στις σπουδές και στην εργασία.