ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ (15/11/15)

Σήμερα, Κυριακή 15/11 στον ιστορικό χώρο του κάτω Πολυτεχνείου και κατά τη διάρκεια των τριήμερων εκδηλώσεων-κινητοποιήσεων διεξήλθε συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων από μια σειρά φοιτητικών συλλόγων, με στόχο τη δυναμική επανεμφάνιση του φοιτητικού κινήματος από την 17 Νοέμβρη και μετά. Παράλληλα διεξάγεται λίγες μέρες από την πολυήμερη απεργία των λιμενεργατών, μέχρι την μαζική συμμετοχή στην πανεργατική απεργία στις 12/11 και από τις μαθητικές καταλήψεις και κινητοποιήσεις, μέχρι τις νίκες που πέτυχαν οι καταλήψεις διαρκείας στο Ρέθυμνο, αλλά και τις υπόλοιπες κινήσεις επιβολής των φοιτητικών συλλόγων στα Ιωάννινα και στη Χαλκίδα για τις εστίες, μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι ότι μπαίνουμε σε  ένα νέο κύκλο αγώνων!  Η περίοδος στην οποία συνεδριάζει το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων στιγματίζεται τόσο απ’ το λαικό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, όσο και από τις βουλευτικές εκλογές και το αρνητικό αποτέλεσμά τους, αλλά και την ψήφιση του τρίτου βάρβαρου μνημονίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Παρά τον διαμορφωμένο αρνητικό πολιτικό και κινηματικό συσχετισμό, τις τελευταίες μέρες έχουν εμφανιστεί οι πρώτες εστίες αντίστασης και αμφισβήτησης του μνημονιακού μονόδρομου, με καθοριστικό σε αυτό, το ρόλο της νεολαίας. 

Ο άμεσος κόμβος, λοιπόν, με τον οποίο πρέπει να συγκρουστεί το φοιτητικό και το λαικό κίνημα, είναι το 3ο μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τα βάρβαρα μέτρα που επιβάλλει. Συγκεκριμένα, η εφαρμογή του νέου μνημονίου σημαίνει: περεταίρω μείωση δαπανών για το “κοινωνικό κράτος”, αύξηση της φορολογίας για τα λαικά εισοδήματα, πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, πλήρης διάλυση του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού και εφαρμογή όλων των αντιδραστικών κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ και της ΕΕ για τα εργασιακά δικαιώματα (μισθούς, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ομαδικές απολύσεις, δυνατότητα απεργίας). Την ίδια στιγμή, το κεφάλαιο απολαμβάνει νέες φοροαπαλλαγές και ασυλεία από την κυβέρνηση και την ΕΕ, η ανεργία μαστίζει τους νέους και έχει φτάσει στο 60%, υποβοηθώντας σαν μοχλός πίεσης την επιβολή της εργασιακής επισφάλειας, μέσω των προγραμμάτων voucher, ΕΣΠΑ, ΟΑΕΔ.

 Τα αποτελέσματα των μνημονίων τα βλέπουμε ξεκάθαρα και στα ΑΕΙ – ΤΕΙ. Το νέο μνημόνιο προβλέπει εφαρμογή όλων των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ, της Μπολόνια και της ΕΕ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, μέσα από ένα νέο νομοσχέδιο για την παιδεία. Παράλληλα, η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων στην μνημονιακή περίοδο έφτασε το ποσοστό του 80 %, το οποίο σημαίνει ότι η έλλειψη χρηματοδότησης των πανεπιστημίων οδηγεί ήδη σε μια μεταφορά του κόστους λειτουργίας των σπουδών στους φοιτητές, δυσχεραίνοντας εξαιρετκά τη δυνατότητα φοίτησης της πλειοψηφίας. Ως εκ τούτου, η δωρεάν φοιτητική μέρνιμνα διαλύεται, με τη σίτηση και τη στέγαση (εστίες), να ιδιωτικοποιούνται και να αναγκάζουν τους φοιτητές να πληρώνουν. Υπάρχουν ήδη οι πρώτες “φωνές” για επιβολή διδάκτρων σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο (αντιπρύτανης ΑΠΘ, Μπουτάρης). Τα προγράμματα σπουδών αλλάζουν ευθυγραμμιζόμενα με την αγορά εργασίας, εισάγονται αλυσίδες, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις και ECTS (πιστωτικές μονάδες), δημιουργώντας ασφυκτικούς όρους φοίτησης και κατακερματίζοντας την εργασιακή μας προοπτική. Τα πτυχία διαλύονται με εργαλείο την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων, με κατάληξη το σπάσιμό τους σε κύκλους σπουδών. Επιπλέον, η αξιολόγηση των ιδρυμάτων (σύμφωνα με τα κριτήρια της ΕΕ και του ΟΟΣΑ), αναμένεται να οδηγήσει σε ένα Σχέδιο Αθηνά 2, το οποίο θα κλείσει και θα συγχωνεύσει τμήματα και σχολές, με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων και των επιταγών του κεφαλαίου! Σαν απάντηση στη διάλυση των πανεπιστημίων δίνεται, τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από κομμάτι των καθηγητών, η αναζήτηση ιδιωτικών πόρων από τα ιδρύματα και η αυτοχρηματοδότησή τους. Συγκεκριμένα ήδη σε αρκετές σχολές έχουν εισβάλει οι επιχειρήσεις (π.χ. Korres στην Φαρμακευτική, Straumann στην Οδοντιατρική), ιδρύουν επώνυμες έδρες,  επινοικιάζουν ερευνητικά εργαστήρια και παρεμβαίνουν στα προγράμματα σπουδών, με αντάλλαγμα κάποιες «δωρεές» . Ενώ ταυτόχρονα, παραχωρούνται δομές του Πανεπιστημίου σε εργολαβίες (σίτιση-φύλαξη-καθαρισμός). Υπό αυτό το φόντο ακολουθείται η ίδια πολιτική και στον τομέα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευση, με τα περισσότερα σχολεία να μην έχουν καθηγητές για να διδάξουν (τη στιγμή που εκατοντάδες δάσκαλοι και καθηγητές είναι άνεργοι), τις κατάλληλες υποδομές (αίθουσες, θέρμανση, εργαστήρια κλπ), με αποτέλεσμα οι μαθητές να μην μπορούν να κάνουν μάθημα.

Και όλη αυτή η επίθεση, την ώρα που τα καραβάνια των προσφύγων αυξάνονται εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών πολέμων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με πολλούς πρόσφυγες να χάνουν τη ζωή τους στην προσπάθεια να εισέλθουν στην Ευρώπη, εξαιτίας των “τειχών” της FRONTEX και της καταστολής που υφίστανται στα σύνορα των χωρών, μιας Ευρώπης-Φρούριο. Την ίδια στιγμή που το φονταμενταλιστικό ISIS επιτίθεται στο Παρίσι με 190 νεκρούς, ο Ολάντ κλείνει τα σύνορα και στέλνει 2,500 στρατευμάτων στη Μέση Ανατολή, ενώ η ίδια η γαλλική κυβέρνηση είχε ομολογήσει δημόσια πως τροφοδοτούσε με όπλα το ISIS εδώ και χρόνια, σε αγαστή συνεργασία με ΕΕ-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ.

  Απέναντι στην επίθεση κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς μας, εμείς απαντάμε με την αντεπίθεση για την επιβολή των αναγκών μας, για ΄ένα σύγχρονο ψωμί-παιδεία-ελευθερία!  Η φωτιά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δεν έσβησε ποτέ. Απέναντι στους μονόδρομους που της επιβάλλουν και στο σύγχρονο ΤΙΝΑ, η νεολαία απαντάει με εξεγέρσεις!Την ώρα που εφαρμόζεται η πιο βάρβαρη πολιτική που οδηγεί σε εξαθλίωση τον λαό, που διαλύεται κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και που η δυνατότητα της νεολαίας και συνολικά του λαού να ζούν και να αγωνίζονται ελεύθερα, αμφισβητούνται με κάθε τρόπο, εμείς δεν αναθέτουμε το μέλλον μας σε κανέναν, δεν συμβιβαζόμαστε και δεν θα υποταχθούμε σε αυτό που ζούμε σήμερα, αλλά με τον αγώνα μας θα  ανατρέψουμε τους μονόδρομους τους!

Για να οργανώσουμε, λοιπόν, τη δικιά μας αντεπίθεση επιδιώκουμε να δώσουμε ως φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα συντονισμένα ένα μαχητικό αγώνα για την ανατροπή των μνημονίων, των αντιλαικών πολιτικών και της κυβέρνησης που τα εφαρμόζει! Προετοιμάζουμε την αντιιμπεριαλιστική – αντικυβερνητική πορεία στις 17 Νοέμβρη, για την περιφρούρηση των μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων από την κρατική καταστολή, ενώ απαιτούμε να μην υπάρχει αστυνομική παρουσία στην πορεία. Συντονιζόμαστε και συμμετέχουμε στις δράσεις από τις δομές-πρωτοβουλίες αλληλεγγύης για τους πέντε συμφοιτητές μας και εργαζόμενους, κατοίκους της Αγίας Παρασκευής που διώκονται γιατί συμμετείχαν σε πορεία ενάντια στην EXΡO τη 1^η/5/15 στο Μιλάνο, πάνω στην αναγκαιότητα να βγει ένα κίνημα που θα μπλοκάρει την έκδοσή τους στις ιταλικές αρχές. 

Πιάνοντας το νήμα από τη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική πορεία της 17 Νοέμβρη, κλιμακώνουμε την αντιιμπεριαλιστική πάλη, με κινητοποίηση στο κέντρο της Αθήνας στις 27/11, σε συντονισμό με Φ.Σ. και  σωματεία. Επιδιώκοντας την κοινή δράση με το μαθητικό κίνημα που βγαίνει τώρα δυναμικά στο προσκήνιο, προχωρούμε σε εξώστρεφες δράσεις σε σχολεία, με κόμβο την πανεκπαιδευτική κινητοποίηση στις 3/12. Συμπληρωματικά σε αυτό, οργανώνουμε κινητοποιήσεις για τη μέριμνα στις 20/11 στο Γευσήνους (σίτιση), στις 26/11 στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ (εστίες) και βάζουμε κατεύθυνση για την πραγματοποίηση κινητοποίησης στον ΟΑΣΑ. Όλα αυτά τα οργανώνουμε με εξώστρεφες δράσεις των φοιτητικών συλλόγων, που θα συζητηθούν μέσα στις ερχόμενες γενικές συνελεύσεις τους. Συμμετέχουμε στον συντονισμό ταξικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων, εργατικών λεσχών και συλλογικοτήτων για το προσφυγικό, βλέποντας πώς οι φοιτητικοί σύλλογοι μπορούν να οργανώσουν κινήσεις στην ίδια κατεύθυνση, στα πλαίσια ενός αντιπολεμικού κινήματος ταξικής αλληλεγγύης. Τέλος, οι φοιτητικοί σύλλογοι, μαζί με την υπόλοιπη νεολαία,  πρέπει να δώσουν μαχητικά το παρόν στις πανελλαδικές κινητοποιήσεις στις 6/12, μέρα μνήμης της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον μπάτσο Κορκονέα, αλλά και της κοινωνικής έκρηξης που ακολούθησε!

Φοιτητικοί Σύλλογοι Φυσικού, Χημικού, Μαθηματικού, Βιολογικού, Πληροφορικής, Μεταλλειολόγων Μηχανικών, Πολιτικών Μηχανικών , Οδοντιατρικής,Τοπογράφων

Κείμενο - κάλεσμα της Πρωτοβουλίας για πολιτικό και κινηματικό συντονισμό Φιλοσοφικής

Ως φοιτητές και φοιτήτριες της Φιλοσοφικής γράφουμε αυτό το κείμενο –κάλεσμα κατόπιν της συγκρότησης μιας πρωτοβουλίας πολιτικού και κινηματικού συντονισμού προκειμένου να ανοίξουμε την κουβέντα και να συμβάλλουμε στην τροφοδότηση και την αναζωογόνηση  του συλλόγου μέσα απο την ίδια μας την δράση.

 Ένας λόγος που είναι παραπάνω αναγκαία αυτή η κουβέντα και τέτοιου είδους εγχειρήματα είναι η συνολική επίθεση που βιώνουν η νεολαία, οι εργαζόμενοι και τα αποκλεισμένα κομμάτια της κοινωνίας  στα χρόνια της  κρίσης. Συγκεκριμένα αυτή η επίθεση εντείνεται με την υπογραφή του 3ου μνημονιού από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που έρχεται  να συνεχίσει τις προηγούμενες ευρωπαικές αντιλαικές πολιτικές και πλήττει όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας. Διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, τις κοινωνικές παροχές, αυξάνει την ανεργία και συρρικνώνει μισθούς και συντάξεις. Καταστέλλει πολιτικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες. Διαρρηγνύει τις κοινωνικές μας σχέσεις. Μέσα σε αυτό τοπίο η εκπαίδευση δεν μένει αλώβητη. Οι κατευθύνσεις αυτές εισάγονται στο πανεπιστήμιο μέσα απο την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, η οποία επιβάλλει την διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας, την εισβολή ιδιωτικών συμφερόντων, την διάλυση της επαγγελματικής μας προοπτικής μέσα απο την διάσπαση και απαξίωση των πτυχίων  μας και την ένταση της υποχρηματοδότησης.  Αυτό εμπεδώνει στους φοιτητές την κουλτούρα της απάθειας ,του ατομισμού και της λογικής της ανταγωνιστικότητας για το μέλλον τους στην αγορά εργασίας, μέσα από την εντατικοποίηση των σπουδών τους  και  την πειθάρχηση των ζωών τους.

Απέναντι και πέρα από  την κυρίαρχη αφήγηση που επιβάλλει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την διάλυση του παρόντος και του μέλλοντος μας, εμείς προτάσσουμε την δική μας προοπτική με όπλο τις συλλογικές μας διαδικασίες και τους δικούς μας αγώνες. Στην βάση αυτού θεωρούμε πιο αναγκαίο από ποτέ να ανασυγκροτηθεί ο φοιτητικός μας  σύλλογος και το ανώτερο όργανο του που είναι η γενική συνέλευση. Να υπερβεί την αδυναμία που έχει το τελευταίο διάστημα να συνεδριάσει και να μπει σε αγωνιστική τροχιά. Μιλώντας πιο συγκεκριμένα για την Γενική Συνέλευση καλούμαστε να επερωτήσουμε τις παραδοσιακές της μορφές και διαδικασίες, να την επανανοηματοδοτήσουμε και να την αναβαθμίσουμε σε συμμετοχικότητα και άμεση δραστηριοποίηση. Να γίνει πεδίο έκφρασης όλων των φοιτητών, να συμβάλει στην διαμόρφωση της συλλογικής μας καθημερινότητας και να μπορεί να απαντάει στους προβληματισμούς, στις ανάγκες και τις επιθυμίες του ζωτικού κομματιού του πανεπιστημίου, δηλαδή των φοιτητών και των εργαζομένων του. Να αποτελέσει το όχημα οργάνωσης ενός μαχητικού, διεκδικητικού και αγωνιστικού φοιτητικού κινήματος  που θα προασπίζει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα μας και θα συνδέεται  με το εργατικό και τα ευρύτερα κοινωνικά κινήματα.

Σε αυτά τα πλαίσια θεωρούμε σημαντικό οι φοιτητές της Φιλοσοφικής να συμμετέχουν μαζί με τους φοτητικούς συλλόγους στην απεργιακή κινητοποίηση την Πέμπτη 12/11 στις 10:30 στο Μουσείο, στις διεργασίες τους στο τριήμερο εορτασμό και στην πορεία για την επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Σαν πρωτοβουλία πολιτικού και κινηματικού συντονισμού θα βρεθούμε στο μπλοκ των φ.σ. της ΝΟΠΕ .

Η επόμενη συνάντηση μας θα είναι για να οργανώσουμε τις δράσεις μας για την ανασυγκρότηση των συλλογικών διαδικασιών και την πρόταση μας ενόψει επόμενης Γενικής Συνέλευσης.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

     Οι παρακάτω δυνάμεις, αναγνωρίζοντας και προβάλλοντας την αναγκαιότητα διεξαγωγής Γενικής Συνέλευσης και υπεράσπισης της ίδιας της λειτουργίας του συλλόγου μας, υπογράφουμε τη συγκεκριμένη ανακοίνωση – καταγγελία, προκειμένου να ενημερώσουμε όλους τους φοιτητές της σχολής για τις εξελίξεις στον σύλλογό μας μετά τη διεξαγωγή της τελευταίας Γενικής Συνέλευσης, η οποία κατέληξε χωρίς απαρτία, αλλά και για την πρωτοβουλία μας να καλέσουμε σε νέα Γενική Συνέλευση με συλλογή υπογραφών!

     Εισαγωγικά θέλουμε να τονίσουμε την αναγκαιότητα να διεξαχθεί μετά από πολύ καιρό Γενική Συνέλευση, η οποία να έχει τελικά απαρτία, ώστε ο φοιτητικός μας σύλλογος να συζητήσει και να πάρει αγωνιστική απόφαση ενόψει της πανεργατικής απεργίας στις 12/11, αλλά και ενόψει του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου. Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτερο αποφασιστικό όργανο του συλλόγου μας και γι’ αυτό θα πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά όλοι οι φοιτητές σε αυτήν!

 

    Όσον αφορά τα τεκταινόμενα της προηγούμενης εβδομάδας: την Τρίτη 3/11 είχε καλεστεί Γενική Συνέλευση του συλλόγου Φιλοσοφικής με απόφαση διοικητικού συμβουλίου. Η Γενική Συνέλευση όμως, δυστυχώς. δεν μπόρεσε να πάρει απόφαση καθώς ο αριθμός των παρευρισκόμενων φοιτητών (193) ήταν κάτω από το όριο της απαρτίας (212). Παρόλα αυτά, το ΜΑΣ -ακριβώς επειδή πλειοψήφησε η πρότασή του- ανακοίνωσε πως ο σύλλογός μας πήρε απόφαση με το αδύναμο, όσο και σαθρό επιχείρημα ότι «αφού πραγματοποιήθηκε συζήτηση και παρευρέθηκαν τόσοι φοιτητές, ο σύλλογος πρέπει να πάρει απόφαση». Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια γενικές συνελεύσεις του συλλόγου μας με αντίστοιχη και μεγαλύτερη συμμετοχή (209 αντί για 212 άτομα) δεν είχαν πάρει απόφαση, με συμφωνία όλων των πολιτικών δυνάμεων που συμμετείχαν στη συνέλευση (και του ΜΑΣ).  Όμως, στο πλαίσιο της προηγούμενης λογικής, το ΜΑΣ πήρε την πρωτοβουλία να κατεβάσει πανό με την υπογραφή του σ.φ. Φιλοσοφικής στην πορεία την Πέμπτη 5/5 και καταψήφισε την πρόταση για τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης την Τετάρτη 11/11 με την πρόφαση πως ο σύλλογος πήρε απόφαση (για συμμετοχή στην απεργία με το ΠΑΜΕ) στη Γενική Συνέλευση στις 3/3.

     Το ΜΑΣ, με τη στάση του αυτή υπονομεύει τις συλλογικές κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος και συμβάλλει στον εκφυλισμό του συλλόγου και των οργάνων του. Ο αριθμός της απαρτίας στις Γενικές Συνελεύσεις δεν είναι «σχετικός» και δεν ορίζεται στο «περίπου», όπως -χωρίς ντροπή- έγραψαν οι εκπρόσωποι του ΜΑΣ στη συνεδρίαση του ΔΣ. Όπως και δεν είναι ένα ζήτημα τυπικό και γραφειοκρατικό, ούτε αφορά κάποια αριθμολαγνεία. Η απαρτία στις Γενικές Συνελεύσεις αφορά πρώτα και κύρια τη συγκρότηση και τη λειτουργία του συλλόγου και δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης και παζαρέματος. Ο αριθμός της απαρτίας στις Γενικές Συνελεύσεις ορίζεται στο 1/10ο των ψηφισάντων στις φοιτητικές εκλογές. Όμως, μετά από ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του συλλόγου μας (παρόλη τη μείωση των ψηφισάντων τα τελευταία χρόνια) ακριβώς για την αποφυγή του εκφυλισμού των συλλογικών μας διαδικασιών, ο αριθμός της απαρτίας έχει παραμείνει στους 212 φοιτητές, η οποία τηρείται σε όλες τις προηγούμενες γενικές συνελεύσεις, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Σε ό,τι αφορά την πολιτική ουσία του ζητήματος, η στάση αυτή του ΜΑΣ, αποτελεί μια ξεκάθαρη αντιδημοκρατική προσπάθεια υπονόμευσης και εκφυλισμού του συλλόγου και αντικατάστασής του από τον εαυτό του. Είναι μια λογική αντιδημοκρατική και επικίνδυνη και πρέπει να καταγγελθεί από όλους τους φοιτητές της σχολής. Και πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλους πως το ΜΑΣ ανέλαβε την πολιτική ευθύνη όχι μόνο να υποσκάψει τις συλλογικές δημοκρατικές μας κατακτήσεις, αλλά και να βάλει το λιθαράκι του ώστε ο σύλλογος μας να μη συζητήσει και να αποφασίσει για τη συμμετοχή του στην απεργία της Πέμπτης και στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου.

     Κόντρα στην αδράνεια και τον εκφυλισμό, κόντρα στην υπονομευτική για τον φοιτητικό σύλλογο στάση του ΜΑΣ, οι παρακάτω πολιτικές δυνάμεις, υπερασπίζοντας τις συλλογικές μας διαδικασίες και τις συνδικαλιστικές κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος, δηλώνουμε καθαρά πως ο σύλλογός μας και δεν είναι τσιφλίκι ούτε του ΜΑΣ, ούτε και κανενός άλλου. Καταγγέλλουμε αυτές τις αντιδημοκρατικές ενέργειες και πρακτικές και καλούμε όλους τους φοιτητές να υπογράψουν και να συμμετέχουν στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου μας την Τετάρτη 11 Νοέμβρη, στις 12.00, στην αίθουσα 313!

ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

ΑΡΕΝ

ΠΟΡΕΙΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Κάλεσμα για συγκρότηση πρωτοβουλίας αγώνα στη Φιλοσοφική

Βιώνουμε μια περίοδο όπου η επίθεση στις ζωές μας εντείνεται συνεχώς. Το τρίτο μνημόνιο χτυπάει όλες της πλευρές της ζωής της νεολαίας και του λαού, εντείνοντας την φτώχεια και πετώντας τα πιο πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας στο περιθώριο. Την πολιτική αυτή την βλέπουμε και μέσα στις σχόλες μας. Βρισκόμαστε μόνο στην αρχή της εφαρμογής του 3ου μνημονίου και έχουμε ήδη καταλάβει τι σημαίνει αυτό για την εκπαίδευση. Πρόσφατα, μάλιστα,  παρατηρήσαμε στο κτίριο της σχολής μας ένα ενδιαφέρον περιστατικό. Καθώς έβρεχε, ο χώρος του κυλικείου γέμισε νερά! Αυτό δεν είναι τίποτα σε σχέση με όσα μας περιμένουν, καθώς μόνο τα τελευταία 5 χρόνια η χρηματοδότηση στο ΕΚΠΑ έχει πέσει κατά 80% και πλέον διαμορφώνεται στα 8μιση εκατομμύρια ευρώ, που φτάνουν οριακά για το ρεύμα και τον καθαρισμό του χώρου.

Η μείωση της χρηματοδότησης μόνο τυχαία δεν είναι. Το κενό που αφήνεται, τους δίνει την δυνατότητα, με πρόσχημα ότι τα πανεπιστήμια δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν, να βάλουν από το παράθυρο τρόπους αυτοχρηματοδότησης. Τι σημαίνει αυτό?  Δίδακτρα ,επιχειρήσεις ,χορηγοί. Μόνο τυχαίες δεν είναι οι δηλώσεις του Δημάρχου Θεσσαλονίκης για δίδακτρα καθώς και οι δηλώσεις διάφορων μεγαλοκαθηγητάδων για την ανάγκη να μπουν στις σχολές μας οι εταιρίες ώστε να ανθίσει η “καινοτομία” και η “επιχειρηματικότητα”.

 Πίσω απ' όλα αυτά κρύβεται κάτι  πολύ απλό: η προσπάθεια να διαλυθεί κάθε έννοια δημόσιας παιδείας, ώστε πάνω στα συντρίμμια της να χτίσει ένα άλλο πανεπιστήμιο ,ένα πανεπιστήμιο με φοιτητές ανταγωνιστικούς και πειθαρχημένους, με φοιτητές οι οποίοι θα κάνουν τσάμπα έρευνες για εταιρίες (ήδη γίνεται στο Πολυτεχνείο). Και, κυρίαρχα, ένα πανεπιστήμιο το οποίο δεν θα είναι για όλους .Η κυβέρνηση και  το σύστημα μάς λέει ότι αν δεν έχουμε λεφτά δεν θα μπορούμε να πάμε στο πανεπιστήμιο και ότι, ακόμα και αν περνάμε, δεν θα μπορούμε να το τελειώσουμε. (6 στους 10 σταματούν τις σπουδές τους ). Καταστρέφουν την σίτιση, την στέγαση και την μεριμνά συνολικά, εντατικοποιούν τους ρυθμούς σπουδών μας, παρέχουν μισή γνώση διασπώντας τα πτυχία και δυσκολεύοντας, ταυτόχρονα , την δυνατότητα να βρούμε δουλειά στην ήδη κλειστή για εμάς αγορά εργασίας (65% ανεργία στους νέους).

 Σε αυτή την κατάσταση  υπάρχει αδυναμία να απαντήσουμε συλλογικά.  Έτσι, ενώ έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για γενική συνέλευση προκειμένου ο σύλλογος μας να πάρει αγωνιστικές αποφάσεις σχετικά με αυτά τα κρίσιμα ζητήματα, όλες απέτυχαν .Η επίθεση που δεχόμαστε όμως συνεχίζει και εμείς πρέπει να βρούμε τρόπους ώστε να ανασυγκροτήσουμε τον σύλλογο μας σε μια κατεύθυνση αγωνιστική. Έχοντας αυτό ως στόχο καλούμε να φτιαχτεί άμεσα μια πρωτοβουλία αγώνα, η οποία δεν θα αντικαθιστά τον σύλλογο, άλλα, μέσα από τις δράσεις της, θα συμβάλλει στην ανατροφοδότηση του. Μια πρωτοβουλία αγώνα που στόχο έχει να οργανώσει όλους εμάς που πληττόμαστε σε αγωνιστική κατεύθυνση να δώσουμε το παρόν στην πανεργατική απεργία στις 12 Νοέμβρη με τους εργαζομένους που παλεύουν να μην παγιωθεί και εμπεδωθεί ο εργασιακός μεσαίωνας της ανεργίας και της επισφάλειας που θα έρθουμε να αντιμετωπίσουμε βγαίνοντας απο τις σχολές μας, αλλά και στην πορεία του Πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη, δίνοντας της το αναγκαίο επίκαιρο πολιτικό στίγμα και συμβάλλοντας στον απο κοινού συντονισμό και συνδιοργάνωση της με τους άλλους συλλόγους και τους μαθητές. Και φυσικά να αναλάβει να τροφοδοτήσει τις συλλογικές διαδικασίες, και να αναλάβει η ίδια την προπαγάνδιση της επόμενης γενικής συνέλευσης, προσπαθώντας να εμπλέξει όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο στην συλλογική πάλη και την συλλογική διεκδίκηση.

 Όσοι μας καταστρέφουν το μέλλον  συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους. Οι κυβερνήσεις , η ευρωπαϊκή ένωση και αφεντικά συνθλίβουν ενωμένοι τα δικαιώματα μας. Απέναντι σε αυτό πρέπει να χτίσουμε την δικιά μας ενότητα, την ενότητα όσων πλήττονται. Μια ενότητα που θα βάζει τα δικαιώματα μας πάνω από τα κέρδη τους. Μια ενότητα που θα πάει τον αγώνα μέχρι τέλος ώστε η νεολαία και οι εργαζόμενοι να μπορούν να αναπνεύσουν ελεύθερα χωρίς τα δεσμά της καταπίεσης.

ΚΑΠΝΟΣ ΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΕΚΠΑ

Στη Νομική, στη ΦΜΣ και στη Φιλοσοφική «προπηλακίστηκαν» οι εξωτερικοί αξιολογητές. σύμφωνα με άρθρα που έχουν δημοσιευθεί σε athens voice, neapolis και άλλες γνωστές «ποταμίσιες» e-φυλλάδες. Εμείς, θέλουμε από την πλευρά της ΕΑΑΚ να βοηθήσουμε να διαλευκανθεί το μυστήριο.

Καταρχήν δηλώνουμε ένοχοι…

Πράγματι οι αξιολογητές διώχτηκαν από εμάς, τους αγωνιζόμενους φοιτητές της Φιλοσοφικής και άλλων σχολών. Και είμαστε ένοχοι γιατί είμαστε και περήφανοι γι’ αυτό και θα το ξανακάνουμε όποτε ξανάρθουν!

Όμως τι είναι αυτή η αξιολόγηση ;

Πρέπει να γίνει σαφές: Η αξιολόγηση δε θα γίνει για να γίνει πιο διαδραστικό το μάθημα, να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις και τα προβλήματα της σχολής, για να γίνουν πιο ποιοτικές οι σπουδές μας. Δεν αξιολογούνται οι σχολές γι’ αυτό.
Η εξωτερική αξιολόγηση γίνεται με πλαφόν περικοπών 15% στις δαπάνες οποιοδήποτε κι αν είναι το αποτέλεσμα. Δηλαδή στην ήδη μειωμένη κατά 80% χρηματοδότηση του ΕΚΠΑ έρχονται κάποιοι κύριοι για να δουν σαν καλοί χασάπηδες πόσο ψαχνό έχει μείνει ακόμα και μπορεί να αφαιρεθεί...

Πέραν τούτου η αξιολόγηση θα αποτελέσει την αντικειμενική βάση της πρότασης του Υπουργείου Παιδείας για νέο σχέδιο Αθηνά με συγχωνεύσεις/καταργήσεις τμημάτων στα ιδρύματα μέσα από διαβούλευση με ορίζοντα την άνοιξη, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί. Η λεγόμενη αξιολόγηση επιβάλλεται μέσω του νέου μνημονίου και γίνεται στη βάση όλων των κατευθύνσεων της ΕΕ για περικοπές και είσοδο των επιχειρήσεων στα πανεπιστήμια. Πλέον όλα είναι για ξεπούλημα. Αν “αξιολογηθεί” ότι στη Φιλοσοφική υπάρχει κάποιο φιλέτο τότε θα ξεπουληθεί κι αυτό για πέντε δεκάρες όπως τα αεροδρόμια. Σημειωτέον ότι το φαγητό της λέσχης δεν τρώγεται διότι λίγα χρόνια πριν “αξιολογήθηκε” ότι ο δημόσιος φορέας ο οποίος παρείχε σαφώς καλύτερη ποιότητα φαγητού ήταν περιττή πολυτέλεια. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι ο εργολάβος αμοίβεται πολλαπλάσια χρήματα από τον δημόσιο φορέα. Γενικώς παρατηρείται ότι πριν από κάθε μεγάλη περικοπή στις δαπάνες και υπάρχει και μια “αξιολόγηση” που τη δικαιολογεί σαν εξορθολογισμό και απαιτεί οι επιχειρήσεις να βάλουν το χεράκι τους.

Για αυτούς τους λόγους κι  ακόμα έναν δεν αφήσαμε τους αξιολογητές να πατήσουν στη Φιλοσοφική. Οι αξιολογητές έφτασαν στη σχολή με δύο μαύρες λιμουζίνες audi a6 και μια mercedes αντίστοιχης κλάσης με κόστος όσο πέντε επιπλέον λεωφορεία για τη μεταφορά μας στη σχολή. Φορούσαν ρούχα που αξίζουν περίπου όσα τα δίδακτρα δύο τριών μεταπτυχιακών στη σχολή. Έφτασαν στη σχολή και στο lunch break τους οι ξετσίπωτοι δεν θα έτρωγαν τη μαγειρική σόδα με "κάτι σαν κρέας και λαχανικά" που τρώμε καθημερινά στη λέσχη αλλά θα τους έκανε πολυτελές γεύμα η αγαπητή κοσμήτορας της σχολής κ. Καραμαλέγκου.
Αυτοί οι τύποι ήρθαν με έξοδα του ΕΚΠΑ για να αποφασίσουν πού θα γίνουν περικοπες... Νοιώσαμε σα να κοροϊδεύουν και να περιπαίζουν όλους τους φοιτητές μαζί κι εμάς, αλλά είπαμε να είμαστε ψύχραιμοι. Εμείς τους απαντήσαμε ότι οι μόνοι που πρέπει να περικοπούν είναι αυτά τα παράσιτα μαζί και οι επιχειρήσεις που κουβαλάνε από τις οποίες παίρνουν μίζες για την καλή δουλειά που κάνουν.

Τους δηλώνουμε λοιπόν κι ας το έχουν στο νου τους ότι την επόμενη φορά που θα έρθουν στη σχολή με τον ίδιο τρόπο ας το ξανασκεφθούν. Αν δεν πάρουν το μετρό στις 8μιση που ναι πήχτρα, αν δεν στριμωχτούν στο 250 σα σαρδέλες για ανέβουν στη σχολή, αν δεν φάνε τη σόδα που τρώμε καθημερινά αντί για φαγητό στη λέσχη θα κατέβουν τα σκαλιά στον 4ο με το σαγόνι και τα ακριβά τους ρούχα θα πάνε σε πρόσφυγες από τη Συρία.

Θα μπλοκάρουμε λοιπόν κάθε αξιολόγηση, που γίνεται με κριτήριο τις ανάγκες του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων.  Το ζήτημα είναι για ποιό σκοπό γίνεται και κυρίως από ποιόν γίνεται η αξιολόγηση.

Εμείς από τη μεριά μας προτείνουμε μια άλλου τύπου αξιολόγηση: Από τους πληττόμενους φοιτητές και τους εργαζόμενους με κριτήριο κατά πόσο η λειτουργία του πανεπιστημίου (γνώση, έρευνα, εργασιακές συνθήκες) κατευθύνεται στη βάση των δικών μας αναγκών. Να ανοίξουμε τα λογιστικά βιβλία της σχολής και των εργολάβων για να δούμε πού πάνε κι από πού έρχονται τα λεφτά! Και σε αυτή την αξιολόγηση πανεπιστήμιο – κυβέρνηση – ΕΕ πάνε για… λουκέτο!

Στα συντρίμμια τους θα χτίσουμε μια άλλη εκπαίδευση και ένα άλλο πανεπιστήμιο με μόρφωση και έρευνα για τις δικές μας ανάγκες, με φοιτητικό και εργατικό έλεγχο.

Αταξίες (Τεύχος 3)

Οι τρίτες αταξίες, της μη περιοδικής έκδοσης του ΚΑΡΦΙ ΕΑΑΚ

Στις σελίδες του περιοδικού βρίσκονται διάσπαρτα διάφορα κείμενα ενός μεγάλου παραμυθά των ημερών μας, του Εντουάρντο Γκαλεάνο

  Αταξίες (τεύχος 3) by karfieaak

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ Ε.Α.Α.Κ. ΑΘΗΝΑΣ

Διανύουμε μια περίοδο δύσκολη, ενδιαφέρουσα, αλλά και ελπιδοφόρα για τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων. Αυτή η νέα περίοδος έχει έντονα χρωματιστεί από τη βδομάδα του δημοψηφίσματος και το μεγάλο λαϊκό «ΟΧΙ», το οποίο μάλιστα στη σπουδάζουσα νεολαία ξεπέρασε σε ποσοστό το 80%. Το λαϊκό, ταξικό «όχι», παρά την εργοδοτική τρομοκρατία, της μιντιακή προπαγάνδα και τα capital controls, ήρθε σε σύγκρουση με τις πολιτικές της λιτότητας. Προφανώς αναγνωρίζουμε ότι δεν ήταν ενιαίο , ενείχε όμως ένα δυναμικό συνολικής ρήξης με τα μνημόνια , την Ε.Ε και το χρέος. Η λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση που εκφράστηκε στο δημοψήφισμα, υπέστη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τη χειρότερη λαθροχειρία, όταν λίγο μετά υπέγραψε το 3^ο μνημόνιο. Η αδυναμία πολιτικής έκφρασης του «ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ» και η απουσία μιας άλλης αφήγησης, ριζωμένης στο λαϊκό κίνημα, για το πώς μπορούν να πάνε αλλιώς τα πράματα χωρίς χρέος ,εκτός Ε.Ε.- ευρώ, αποτυπώθηκε και στο αποτέλεσμα των εκλογών της 20ης Σεπτέμβρη. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την επικράτηση του ΤΙΝΑ, δημιούργησαν έναν αρνητικό συσχετισμό στο εσωτερικό της Βουλής, που αποτυπώθηκε στην κατά 95% σύνθεσή της με μνημονιακά κόμματα. Αυτή η κατάσταση σίγουρα δημιουργεί δυσκολίες στο να εμφανιστεί άμεσα ο λαϊκός παράγοντας στο προσκήνιο. Αναγνωρίζουμε ωστόσο ότι η ίδια η επικείμενη εφαρμογή του τρίτου μνημονίου σε όλα τα επίπεδα (φορολογικό, ασφαλιστικό, πλειστηριασμοί κλπ.) ανοίγει νέες δυνατότητες για τη συγκρότηση κινηματικών αντιστάσεων και θέτει νέες ευθύνες για την αριστερά.

Από τις προτεραιότητες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, είναι και οι μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις Τσίπρα. Εκτίμησή μας αποτελεί ότι η μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ θα σημάνει και για το χώρο των πανεπιστημίων την κήρυξη μιας ακόμα επίθεσης. Το νέο νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί την άνοιξη, κινείται στην προώθηση, με ραγδαίους ρυθμούς, της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, στα πρότυπα του ν. Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, της συνθήκης της Μπολόνια και του ΚΕ.Χ.Α.Ε αλλά και των επιταγών του ΟΟΣΑ. Παράλληλα, εκτιμάμε πως τα Συμβούλια Ιδρύματος, τα οποία είχαν τεθεί υπό αμφισβήτηση υπό το βάρος του φοιτητικού κινήματος το προηγούμενο διάστημα, θα επανέλθουν στην προμετωπίδα της επίθεσης. Ταυτόχρονα, από τη πλευρά μας κάνουμε ξεκάθαρο ότι δε θα ανεχτούμε να υπάρξει καμιά σκέψη για επαναφορά του μέτρου των διαγραφών και του ορίου φοίτησης.

Η αναδιαρθρωτική κίνηση το επόμενο χρονικό διάστημα, αναμένεται να προωθηθεί με διαφορετικές ταχύτητες και διαφορετική ένταση, στα εκάστοτε ιδρύματα και σχολές, θέτοντας ως έναν από τους βασικούς στόχους της την ευθυγράμμιση των αποφοίτων στην αγορά εργασίας. Αυτό προωθείται σε ένα καθεστώς οριζόντιας υποχρηματοδότησης και αξιολόγησης, το οποίο επιταχύνει την επιβολή της αναδιαρθρωτικής κίνησης ενώ εντείνει και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μέσα στις σχολές.

Η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων, συνεχίζει και θα συνεχίσει να λιγοστεύει, γεγονός που συνεπάγεται μειωμένες παροχές, υλικοτεχνική ανεπάρκεια, περαιτέρω μείωση του προσωπικού και εν τέλει, με βάση το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, άνοιγμα της πόρτας στην ιδιωτική πρωτοβουλία να καταλάβει χώρο εντός των ιδρυμάτων. Υπό αυτό το πρίσμα, σε μια περίοδο κρίσης και μνημονίων, τα τεράστια προβλήματα που δημιουργούνται από την διάλυσης της φοιτητικής μέριμνας, ακριβώς λόγω της υποχρηματοδότησης των ιδρυμάτων, έρχονται να αμφισβητήσουν τη δυνατότητα ενός μεγάλου κομματιού της νεολαίας να σπουδάσει.

Οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, γίνονται με στρατηγικό στόχο αφενός να εναρμονιστεί ο απόφοιτος με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, ως εντατικοποιημένος, πειθαρχημένος, ημικαταρτισμένος εργαζόμενος, και αφετέρου, την διαμόρφωσή τους με βάση τις ανάγκες της αγοράς. Αυτή η διαδικασία γίνεται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε σχολή, είτε με  την εισαγωγή κατευθύνσεων, είτε με την αναβάθμιση των προϋποθέσεων παρακολούθησης και εξέτασης επιλεγόμενων μαθημάτων -προλειαίνοντας έτσι το έδαφος για την εφαρμογή κατευθύνσεων-, είτε με την εισαγωγή «αλυσίδων» μαθημάτων, είτε με τη χορήγηση επώνυμων εδρών σε ιδιώτες και την υπενοικίαση εξοπλισμού και εργαστηρίων στους τελευταίους. Σε σχετική συνάφεια με τις παραπάνω αλλαγές και στα πλαίσια  της υποχρηματοδότησης που περιγράψαμε παραπάνω, προωθείται η πιο άμεση εμπλοκή του επιχειρηματικού κόσμου, με σκοπό την εκπόνηση καινοτομίας σε τομείς αιχμής, για την κερδοφορία των κομματιών  του κεφαλαίου που σχετίζονται με αυτούς.

Στην υλοποίηση των παραπάνω κατευθύνσεων, κομβικό ρόλο θα παίξει η αξιολόγηση των Ιδρυμάτων. Ήδη κινήσεις όπως αυτή της πρυτανείας του ΕΚΠΑ, που δηλώνει ότι θα προβεί σε αξιολόγηση του ιδρύματος στη βάση των εγχώριων (ν. 4076) και των ευρωπαϊκών (ΟΟΣΑ, ΚΕΧΑΕ, ΣΤΑΝΤΑΡ), δείχνει ότι τα πορίσματά τους, ουσιαστικά αξιολογούν το κατά πόσο ή όχι εφαρμόζεται η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Οι επιμέρους αναδιαρθρώσεις στα προγράμματα σπουδών, η υποχρηματοδότηση που θα κλειδώνει χέρι – χέρι με την αξιολόγηση, αλλά και η προσπάθεια εμπέδωσης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, αποτελούν επίδικα του φοιτητικού κινήματος, τα οποία οφείλει να συμπεριλάβει από τώρα στην πάλη του, στον εκάστοτε κοινωνικό χώρο, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη συνολική αντιπαράθεση με το επερχόμενο νομοσχέδιο Φίλη. Δεν θα επιτρέψουμε  να αμφισβητηθούν οι δωρεάν σπουδές για όλους και οι αξιοπρεπείς όροι φοίτησης όπως ούτε την κατάργηση τμημάτων και σχολών. Επιπρόσθετα, το φοιτητικό κίνημα θα βρεθεί στο πλευρό του εργατικού κινήματος στις επόμενες γενικές απεργίες που θα καλεστούν, στις κινητοποιήσεις απέναντι στο τρίτο μνημόνιο και στους εφαρμοστικούς νόμους καθώς και στις αντι-ιμπεριαλιστικές, αντι-ΕΕ διαδηλώσεις. Οφείλει αναμφισβήτητα  να προτάξει την ταξική του αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Όλα τα παραπάνω, πρέπει να συνοδεύονται από πολιτικά αιτήματα ρήξης με τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και την Ε.Ε, τη διαγραφή του χρέους και την ανατροπή των μνημονίων και της κυβέρνησης που τα εφαρμόζει. Τέλος, η νεολαία και το φοιτητικό κίνημα, με τους ανυποχώρητους αγώνες τους θα αμφισβητήσουν στην πράξη τον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν και θα παλέψουν για το μέλλον τους.

Όσον αφορά την Ε.Α.Α.Κ. θα πρέπει το επόμενο διάστημα να προβεί σε ανοιχτό κάλεσμα κοινής αγωνιστικής δράσης στη βάση των παραπάνω κατευθύνσεων σε όλες τις αριστερές, αγωνιστικές δυνάμεις των σχολών. Τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. είναι ανοιχτά σε δυνάμεις που αποδεσμεύονται από τον ρεφορμισμό και σε άλλες αριστερές, ριζοσπαστικές δυνάμεις. Πολλώ δε μάλλον η Ε.Α.Α.Κ- ως σχήματα που κινούνται όλα αυτά τα χρόνια σε αντι-αναδιαρθρωτική κατεύθυνση, κόντρα στην κίνηση του κράτους, κόντρα στα κυβερνητικά επιτελεία, το καθηγητικό κατεστημένο, απέναντι στις αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων και της Ε.Ε., σε αντισυνδιαχειριστική και ριζοσπαστική κατεύθυνση- είναι εκείνο το κομμάτι που οφείλει να συσπειρώσει και να εγκολπώσει το δυναμικό συντρόφων που ήδη κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, όπως είναι το ΑΡΔΙΝ. Οφείλει επίσης να επιχειρήσει να συντονιστεί, να διεμβολίσει και να μετατοπίσει τα κομμάτια της αριστεράς που αποσχίζονται από την αφήγηση του ευρωμονόδρομου (βλ. ΑΡΕΝ) και άλλες πολιτικές δυνάμεις που ενστερνίζονται τις παραπάνω κατευθύνσεις και αμφισβητούν το δόγμα του ΤΙΝΑ. Σκοπός λοιπόν είναι η Ε.Α.Α.Κ. να λειτουργήσει ως πόλος έλξης για κάθε αριστερόστροφη αναζήτηση στο εσωτερικό των φοιτητικών συλλόγων, υλοποιώντας συγκεκριμένη μεθοδολογία όπως είναι πρωτοβουλίες γύρω απο ζητήματα και επίδικα των σχολών καθώς και βάθεμα της συζήτησης για την ευρύτερη πολιτική συγκυρία και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, με σκοπό μια περαιτέρω πολιτική σύγκλιση. 

Ελλάς – Γαλλία Συμμαχία;

Πανηγύρια έχουν στήσει τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, από κοινού με τα κυβερνητικά επιτελεία για την επίσκεψη του Ολάντ στη χώρα. Την ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο πλαίσιο της εξωτερικής της πολιτικής αναζητά συμμαχίες στην υπόλοιπη «σοσιλαδημοκρατία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ελληνικό μιντιακό σύστημα αναπαράγει από τις δηλώσεις του Ολάντ για στήριξη της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από τη Γαλλία, μέχρι και για τα γεύματά του με το ΠτΔ Πάκη. Και εκεί που λέγαμε ότι τα όρια της γελοιότητας έχουν ξεπεραστεί με τη χιλιοστή αναπαραγωγή της Μασσαλιώτιδας, από τα ίδια κανάλια και δημοσιογράφους που καθημερινά υπερασπίζονται την καταπίεση, την καταστολή και την ανελευθερία, ήρθε το εξώφυλλο της αυριανικής «Κόντρας» με τίτλο «Bienvenue President Hollande» να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν στην  πραγματικότητα όρια. Με βάση αυτά θα θέλαμε να επανορίσουμε τι σημαίνει η ελληνογαλλική συμμαχία για τα αντίπαλα κοινωνικά στρατόπεδα.

  Η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία» των από πάνω

  Για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ευρύτερα για το κεφάλαιο η επίσκεψη του Ολάντ είναι κομμάτι της στρατηγικής συμμαχιών για την ανάπτυξη μέσα στην ΕΕ. Ο Κουρής του «Κόντρα» το περιγράφει ανάγλυφα : «Αλέξη, δωστου τα όλα, ό,τι ζητήσει ακόμα και τζάμπα για να ξεκινήσει η ανάπτυξη και γιατί, όσο πιο βαθιά μπαίνει η Γαλλία, τόσο πιο ισχυρή γίνεται η Ελλάδα». Βέβαια εμείς ξέρουμε στην πραγματικότητα τι σημαίνει η ανάπτυξή τους… Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση, την οποία προσπαθεί να ξεπεράσει αυξάνοντας τα κέρδη του κεφαλαίου. Για να ξεπεράσουν λοιπόν, την κρίση τους οι καπιταλιστές έχουν συμμαχήσει σε μια στρατηγική τσακίσματος της εργατικής τάξης, η οποία συνεχώς θα χάνει προκειμένου να προσφέρει περισσότερο αίμα και τζάμπα εργασία στο βωμό της ανάπτυξης και των κερδών του κεφαλαίου. Αυτό το σχέδιο υλοποιείται μέσω των αντεργατικών πολιτικών, οι οποίες μας έχουν επιβληθεί σε πιο οξύ βαθμό τα τελευταία πέντε χρόνια μέσω των μνημονίων. Καταλυτική για την επίθεση στα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα είναι η στρατηγική συμμαχία των αστικών τάξεων της Ευρώπης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δημιουργήθηκε ακριβώς για να οργανώσει σε ανώτερο βαθμό την επίθεση του κεφαλαίου. Και βέβαια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ την ίδια ώρα που χτίζει τις συμμαχίες της εντός ΕΕ, επιβάλλει το βάρβαρο τρίτο μνημόνιο, που διαλύει περαιτέρω τον εργασιακό τομέα (με τον αντισυνδικαλιστικό νόμο),το ασφαλιστικό, την εκπαίδευση, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι μπαίνουν στην προτεραιότητα οι ιδιωτικοποιήσεις και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας.

  

Και δεν σταματάει στην ΕΕ η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία», αφού υπάρχει ένα ακόμα κοινό : το ΝΑΤΟ! Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Γαλλία οργανώνει πολεμικές επεμβάσεις στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, με την έγκριση του ΟΗΕ. Οι «ανθρωπιστικές» επεμβάσεις φυσικά δεν είναι κάτι καινούριο, αφού έχουμε ακούσει πολλές φορές για αντίστοιχες στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές που τυχαίνει πέρα από «ανθρωπιστική κρίση» να υπάρχουν πετρέλαια και άλλες ευκαιρίες πλουτισμού για τους ιμπεριαλιστές. Από την άλλη το ελληνικό κράτος συμμετέχει στο ΝΑΤΟ και σε αντίστοιχες επεμβάσεις, ενώ μπορούμε να καταλάβουμε πολλά από τις πολεμικές ασκήσεις που κάνει είτε από κοινού με άλλα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ, όπως το κράτος – σφαγέας των Παλαιστινίων, Ισραήλ ή και από τις δικές του στρατιωτικές ασκήσεις, όπως μία τελευταία στην οποία ο στρατός μάθαινε πώς να εισβάλλει και να ξαναπαίρνει υπό τον έλεγχό του στρατηγικής σημασίας εργοστάσια που έχουν καταληφθεί από ταραξίες, δηλαδή από τον «εσωτερικό εχθρό» του κράτους.

 Η «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία» των από κάτω

  Αν και αδόκιμος ο όρος, εμείς μπορούμε να σκεφτούμε και μια άλλου τύπου συμμαχία, η οποία θα θεμελιώνεται από τους «από κάτω», από τους εργαζόμενους, τους ανέργους, την πληττόμενη νεολαία, τους μετανάστες που ζουν σε αυτές τις χώρες (αλλά στην πραγματικότητα και σε κάθε χώρα του κόσμου). Και αυτή η συμμαχία των «από κάτω», θα χτίζεται στον αντίποδα της αστικής επίθεσης, του πολέμου και του θανάτου, πάνω στα οποία συμμαχούν οι κυρίαρχοι.

  Με τον διεθνιστικό αγώνα των εργαζόμενων για τα συμφέροντα και τις ανάγκες τους, κόντρα στα κέρδη του κεφαλαίου. Ένας αγώνας που συμπυκνώνεται στην αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης των κυβερνήσεων – ΕΕ – κεφαλαίου, ώστε να ανατραπούν οι αντεργατικές πολιτικές, τα πάσης φύσεως μνημόνια, να υλοποιηθούν τα αιτήματα του εργατικού κινήματος  στην εργασία, ώστε να χάσει πλούτο και εξουσία το κεφάλαιο, ώστε να περάσουν ολόκληρα στα χέρια της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτός ο διεθνιστικός αγώνας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την πάλη ενάντια στην ΕΕ, τον υπερεθνικό οργανωτή της κεφαλαιοκρατικής επίθεσης. Το εργατικό κίνημα μέσα από τους αγώνες του πρέπει να επιβάλλει την εδώ και τώρα ρήξη και έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, με κατεύθυνση να διαλυθεί και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να δώσουν εργατική διεθνιστική απάντηση στην κρίση. Για να απαντήσει από καλύτερες θέσεις το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα στο ερώτημα «καπιταλιστική βαρβαρότητα ή αντικαπιταλιστική ανατροπή» και να ανοίξει το δρόμο για μια άλλη κοινωνία, στην οποία θα ζούμε με βάση τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

  Η δική μας διεθνιστική συμμαχία με τους πληττόμενους, που ζουν στη Γαλλία έχει ιστορική βάση. Η Παρισινή κομμούνα είναι κομμάτι και της δικής μας ιστορίας, ως το πρώτο εργατικό ημι-κράτος, η πρώτη έφοδος στον ουρανό από εργάτες που οραματίζονταν μια άλλη κοινωνία και δημιούργησε για δύο μήνες έναν ανατρεπτικό τρόπο άσκησης πολιτικής, από τους «από κάτω» για τον εαυτό τους, πριν πνιγεί στο αίμα από τον συνασπισμό των αρχουσών τάξεων, των «αντίπαλων» μέχρι τότε, της Γαλλίας και της Πρωσσίας. Και βέβαια συνδέεται με την δικιά μας «έφοδο στον ουρανό», την επανάσταση του 1945-49 (που η επίσημη ιστορία θέλει να θυμόμαστε ως εμφύλιο, ίσως για λόγους ταξικούς και όχι μόνο) με την ηρωική μορφή του πάντα ανυπόταχτου Άρη Βελουχιώτη, αλλά και μιας ολόκληρης τάξης που δεν διεκδικεί τίποτα άλλο πέρα απ’ το να πετάξει τις αλυσίδες του. Αλλά και από τα σύγχρονα κινήματα δεν μπορούμε να μην μπαίνουμε στη θέση των εξεγερμένων μεταναστών στο Παρίσι το 2005, που πήρε «φωτιά» μετά τη δολοφονία δύο έφηβων μεταναστών απ’ τη γαλλική αστυνομία, όπως ακριβώς ξέσπασε και η δική μας εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, που μέσα στις φλόγες της η δική μας γενιά φώναζε ότι δεν πάει άλλο με αυτή τη σάπια κοινωνία.

  Γι’ αυτούς και για άλλους τόσους λόγους σε όποιο κανάλι ακούμε «Ολάντ» ξέρουμε ότι από πίσω κρύβεται ο πόθος για την εφαρμογή του πιο βάρβαρου μνημονίου, ώστε να έρθει η ανάπτυξη μέσα από το τσάκισμα των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας. Και όταν το Πανεπιστήμιο Αθηνών επιλέγει να φέρει τον Ολάντ, ή το όποιο άλλο ηγετικό μέλος της ΕΕ μέσα στο ακαδημαϊκό άσυλο θα πρέπει να ξέρει από πριν ότι θα μας βρει απέναντί του! Όπως μας βρίσκει σε κάθε αγώνα ενάντια στην εφαρμογή των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου για την διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν Παιδείας και την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Και θα μας βρει ξανά απέναντι γιατί η ΕυρωπαΪκή Ένωση και οι πολιτικές της λιτότητας και του πολέμου δεν χωράνε στο άσυλο!

Fuck Holland, fuck European Union. Refugees Welcome

Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην επίσκεψη Ολάντ στην πρυτανεία του ΕΚΠΑ 23/10 στη 1 (προσυγκέντρωση Πλατεία Κοραή)

3ο μνημόνιο...Να ένας λόγος να πάω στη Γενική Συνέλευση!

  Φέτος η νέα φοιτητική χρονιά μάς καλωσόρισε με ένα μνημόνιο  στο οποίο, όσο και να μην θέλουμε να το πιστέψουμε , εγκυμονούν πολύ μεγάλοι κίνδυνοι για την εκπαίδευση, τόσο για  την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια, όσο και για την τριτοβάθμια. Και τονίζουμε το «όσο και να μην θέλουμε να το πιστέψουμε», γιατί πραγματικά κυριαρχεί η εντύπωση ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται δεν μας αγγίζουν, δεν επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας , ότι είναι παιχνίδι που παίζεται στα χέρια των λίγων εκλεγμένων βουλευτών. Ότι τέλος πάντων η πολιτική που εφαρμόζεται ανήκει σε μια παράλληλη πραγματικότητα και όχι τη δική μας. Όμως , δυστυχώς, οι πολιτικές που εφαρμόζονται τόσα χρόνια ανήκουν στην δική μας πραγματικότητα και την καθορίζουν. Και μπορεί εμείς σαν φοιτητές να μην καταλαβαίνουμε ακριβώς  τους νομικούς όρους  στα μεγαλεπήβολα σχέδια των από πάνω για ένα απώτερο μακρινό μέλλον που «η Ελλάδα θα είναι σε ανάπτυξη», αυτό όμως  που ξέρουμε πολύ καλά γιατί το βιώνουμε κάθε μέρα  είναι το πιο απλό : ότι τόσα χρόνια που υλοποιούνται αυτές οι πολιτικές, πολλοί από μάς δεν κάναμε  διακοπές γιατί αναγκαστήκαμε  να δουλέψουμε  για 3 ευρώ την ώρα, ότι οι γονείς πολλών από μας έχασαν τη δουλειά τους , ότι πολλοί από μας δεν παρακολουθούμε τα μαθήματα της σχολής μας γιατί χρειάζεται να εργαζόμαστε για να βγάζουμε το νοίκι μας. Αυτό που το ξέρουμε καλύτερα από όλους είναι ότι  πολλοί από μας δεν έχουμε λεφτά για να πληρώσουμε το εισιτήριο για το 608, ούτε για να πληρώσουμε τα συγγράμματα που μας ζητάνε  να αγοράσουμε, δεν έχουμε να πληρώνουμε νοίκια, αλλά ούτε το μεταπτυχιακό μας. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι δεν θέλουμε να τελειώσουμε τη σχολή μας και να βρεθούμε άνεργοι, ότι θέλουμε να σπουδάσουμε όλοι δωρεάν και να κάνουμε όνειρα και σχέδια για το μέλλον. Όμως το μέλλον μας το καθορίζουν τα κέρδη των «από πάνω» αντί για εμάς. Και εμείς, χωρίς να μας ρωτήσει κανείς, προοριζόμαστε για να γίνουμε μια γενιά χωρίς εργασιακά δικαιώματα, που εναλλάσσει την ανεργία με τη μισοεργασία, με δουλειά σε συνθήκες γαλέρας. Και αυτό είναι το σημαντικό, αυτό είναι το πραγματικό.

 Για να ανατρέψουμε όμως αυτό το μέλλον που μας ετοιμάζουν είναι απαραίτητο να καταλάβουμε πρώτα τι ρόλο έρχεται να διαδραματίσει το 3^ο μνημόνιο στη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία και  με ποιόν τρόπο τα μέτρα που περιλαμβάνει διαλύουν κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και δημιουργούν ένα Πανεπιστήμιο Α.Ε. για λίγους.

  Το καπιταλιστικό σύστημα, στην προσπάθεια να ξεπεράσει την κρίση του αναζητά νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Με αυτή τη στρατηγική, τα μνημόνια και ιδιαίτερα το 3^ο πιο βάρβαρο μνημόνιο έρχονται να υλοποιήσουν στην κοινωνία αντεργατικές πολιτικές, προκειμένου να αυξήσει το κεφάλαιο τα κέρδη του, εις βάρος του κόσμου της εργασίας. Έτσι λοιπόν τα μνημόνια στην παιδεία έχουν στόχο να μετατρέψουν και το πανεπιστήμιο σε πεδίο κερδοφορίας. Πώς όμως γίνεται αυτό; Σε έναν βαθμό γίνεται με τις εργολαβίες μέσα στις σχολές (σίτιση, κυλικεία, θέρμανση, security, καθαριότητα). Π.χ. αντί να έχουμε καθαρίστριες που να προσλαμβάνονται από το δημόσιο με σταθερές σχέσεις εργασίας, τα λεφτά του πανεπιστημίου πηγαίνουν σε κάποιον ιδιώτη, σε κάποιον εργολάβο, ο οποίος τα διαχειρίζεται όπως θέλει (όλοι θυμόμαστε την περσινή σχολή - χωματερή από τις ετσιθελικές απολύσεις των καθαριστριών). Ένας άλλος τρόπος άντλησης κέρδους του Κεφαλαίου από το «δημόσιο» πανεπιστήμιο  είναι τα προγράμματα έρευνας και πρακτικής. Συγκεκριμένα, στις περισσότερες σχολές, σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών, οι φοιτητές δουλεύοντας χωρίς να πληρώνονται, παράγουν γνώση και έργο τα οποία δεν γυρνάνε στο πανεπιστήμιο και στον κόσμο, αλλά τα εκμεταλλεύονται διάφορες επιχειρήσεις  ( π.χ. στο γεωπονικό η ΦΑΓΕ, στην ΑΣΟΕΕ ο ΟΤΕ κ.α.). Αυτές και άλλες τακτικές, που επιβάλλονται από τα μνημόνια, έχουν ως στόχο  τη διάλυση του πανεπιστημίου και την ιδιωτικοποίησή του.

 Κατ’ αρχήν, σύμφωνα με τις δηλώσεις του νέου υπουργού παιδείας Ν. Φίλη, θα χρησιμοποιηθεί η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και το Σχέδιο Ευρώπη 2020, που περιλαμβάνουν πλήθος μέτρων που εναντιώνονται στα συμφέροντα των εργαζομένων και της πληττόμενης νεολαίας και βαθαίνουν τη σύνδεση της λειτουργίας του πανεπιστημίου με τα κέρδη του κεφαλαίου. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, θα αποτελεί πλήρη συνέχεια προηγούμενων αντιδραστικών τομών, όπως οι νόμοι Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου. Αυτό σημαίνει πλήθος νέων αλλαγών στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ. Ήδη υπάρχουν δημοσιεύματα για νέο σχέδιο Αθηνά, που φέρνει νέα λουκέτα σε σχολές που δεν είναι χρήσιμες  για το κεφάλαιο. Σε αυτό το σημείο έρχεται απ' τους πρώτους η φιλοσοφική, που η έρευνά της δεν παράγει άμεσοκέρδος για το κεφάλαιο, γι' αυτό απειλείται με νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων. Ακόμα το νέο μνημόνιο θα φέρει νέο γύρο διάλυσης στα προγράμματα σπουδών, με την διάλυση του γνωστικού μας αντικειμένου, ενώ επίσης θα επιδιωχθεί η πλήρης αποσύνδεση των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα, τα οποία έτσι κι αλλιώς είναι ήδη διαλυμένα από την επίθεση κυβερνήσεων – ΕΕ στον εργασιακό τομέα. Με αυτό τον τρόπο μας προετοιμάζουν να γίνουμε ημικαταρτισμένοι, εντατικοποιημένοι, ανταγωνιστικά και πειθήνιοι εργαζόμενοι άνεργοι.

  Βασικοί κόμβοι στα μέτρα που περιλαμβάνει το 3^ο μνημόνιο είναι η αξιολόγηση και ηυποχρηματοδότηση στα πανεπιστήμια. Η διαδικασία αξιολόγησης, η οποία γίνεται με κριτήρια τις ανάγκες της αγοράς έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σχολών πολλών ταχυτήτων, δηλαδή τη διάκριση των τμημάτων σε καλά και κακά και συνεπώς την αντίστοιχη διάκριση σε διαφορετικές ταχύτητες εργαζομένων με διαφορετικάδικαιώματα. Επίσης είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι αξιολογήσεις χρησιμοποιούνται ως  βάση δεδομένων για τη συγχώνευση και την κατάργηση ολόκληρων τμημάτων, με βάση τα κριτήρια της αγοράς (βλέπε σχέδιο Αθηνά).Την ίδια ώρα προετοιμάζεται νέος γύρος απολύσεων διοικητικών υπαλλήλων γεγονός που δίνει χώρο στις εργολαβίες και την ιδιωτικοποίηση,

 Όσον αφορά στην υποχρηματοδότηση  πρέπει να τονιστεί ότι ανέκαθεν στην πολιτική ατζέντα  της κάθε κυβέρνησης βρισκόταν η διάλυση κάθε έννοιας δωρεάν παιδείας. Είναι γεγονός ότι τα τελευταία 5 χρόνια ο κρατικός προϋπολογισμός για την παιδεία έχει μειωθεί κατά 80%  με το 3^ο μνημόνιο να προβλέπει για το 2016 έναν προϋπολογισμό για την παιδεία  μειωμένο κατά 20%! Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση διαθέτει τεράστιο ποσοστό από τον κρατικό προϋπολογισμό για τα στρατεύματα, το ΝΑΤΟ και τις πολεμικές επεμβάσεις. Με τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης , εκτός από το ότι ενισχύεται ξανά η ιδιωτικοποίηση, μειώνεται κι άλλο η φοιτητική μέριμνα με αποτέλεσμα να πρέπει ο φοιτητής να βάλει από την τσέπη του χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες τις οποίες το πανεπιστήμιο αμέλησε να του ικανοποιήσει. Έτσι, θεμελιώνονται ακόμα πιο βαθιά οι ταξικοί φραγμοί στο πανεπιστήμιο και μεγάλο κομμάτι δεν μπορεί ούτε υα αρχίσει, αλλά και ούτε να τελειώσει τις σπουδές του.

  Συγκεκριμένα στη φιλοσοφική μπορούμε ήδη να δούμε πτυχές της μνημονιακής επίθεσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το τμήμα ψυχολογίας, που οι φοιτητές του 4^ου έτους δεν θα πληρώνονται από δω και πέρα  για την πρακτική τους  άσκηση, η οποία λειτουργεί σαν μια μορφή απλήρωτης εργασίας. Η πληρωμή τους κόβεται αυτόματα με το κόψιμο του αντίστοιχου ΕΣΠΑ, το οποίο δίνεται πάντα με βάση τα κριτήρια της αγοράς. καταλαβαίνουμε λοιπόν τι τζάμπα δουλειά μας περιμένει αν περάσει ο νόμος φίλη, που θα παγιώσει τη σύνδεση των σχολών με τα ΕΣΠΑ. Παράλληλα, σε μεταπτυχιακά του ίδιου τμήματος, αλλά και σε άλλα τμήματα έχουν επιβληθεί υπέρογκα ποσά διδάκτρων. Επιπλέον στα ξενόγλωσσα τμήματα μέσω αλλαγών στα προγράμματα σπουδών και την έλλειψη διδακτικού προσωπικού φαίνεται να επιχειρείται η συγχώνευσή τους σε ένα ενιαίο τμήμα ξενόγλωσσης φιλολογίας, που δε θα παρέχει πτυχίο φιλολόγου ξένης γλώσσας, αλλά απλά  πιστοποιητικά γλωσσομάθειας, που διασπούν το γνωστικό αντικείμενο (όπως στο σχέδιο Αθηνά1) και καταστρέφουν κι άλλο τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων.

 Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας πως αφού όλα αυτά ανήκουν στην δική μας πραγματικότητα, οι ίδιοι όχι μόνο μπορούμε, αλλά έχουμε ευθύνη να παρέμβουμε σ’ αυτήνγια να την αλλάξουμε. Και ναι, είναι σίγουρα αλήθεια ότι επειδή έχουμε μεγαλώσει σε μια καταπιεστική κοινωνία  την έχουμε συνηθίσει. Επειδή έχουμε μάθει να ζούμε με την ανεργία την έχουμε αποδεχτεί. Θεωρούμε δεδομένες τις τωρινές συνθήκεςεξαθλίωσης. Δεδομένες και παγιωμένες. Πιστεύουμε πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, γι’ αυτό παρατηρείται και η τόσο μεγάλη αποχή από οτιδήποτε συλλογικό. Όμως ξεχνάμε ιστορικά τους αγώνες του νεολαιίστικου και του φοιτητικού κινήματος, όπως το 2012 που το φοιτητικό κίνημα, κόντρα σε κυβέρνηση –εε , κατάφερε να ακυρώσει σε μεγάλο βαθμό το σχέδιο Αθηνά και να νικήσει. Και πρόκειται για μια νίκη, από τις πολλές που έχει κερδίσει το φοιτητικό κίνημα, που γεννήθηκε  μέσα στις γενικές συνελεύσεις του φοιτητικού συλλόγου, μέσα απόμαχητικούς αγώνες, καταλήψεις και πορείες πάντα συνδεδεμένες με το εργατικό και μαθητικό κίνημα. Γιατί  όσο εντείνεται η καταπίεση δεν πρέπει να απογοητευόμαστε, αλλά αντίθετα να οργιζόμαστε και να κάνουμε αυτή την οργή όπλο για να διεκδικήσουμε αυτάπου έχουμε ανάγκη, αυτά που θέλουμε, αυτά που ονειρευόμαστε .

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22/10 ΣΤΙΣ 12 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 204

Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές!

            Στις 6/10 δικάζεται ο Θ.Κ. μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής και αγωνιστής της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και της ΕΑΑΚ για την αντιφασιστική του δράση, μέσα από τη συμμετοχή του στη μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση στα Προπύλαια, η οποία κατευθυνόταν για διαμαρτυρία προς τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, την περίοδο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Την ίδια ώρα που τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής δολοφονησαν τον αντιφασίστα Παύλο Φύσσα, η κυβέρνηση επέλεξε το χαρτί της κρατικής καταστολής απέναντι στο εργατικό, νεολαιίστικο και αντιφασιστικό κίνημα, που αντέδρασε μαζικά στο δρόμο. Το κράτος «έκτακτης ανάγκης» που έχει κινητοποιηθεί όλη την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, προκειμένου να επιβάλλει τις αντεργατικές – αντιλαϊκές πολιτικές των μνημονίων και της ΕΕ, έδειξε στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις μια φορά ακόμα τα σάπια δόντια του.

         

   Καταγγέλουμε την αναίτια σύλληψη του Θ.Κ. η οποία έγινε μετά από την στοχευμένη επίθεση ομάδων ΔΕΛΤΑ στο σώμα της πορείας και συγκεκριμένα στο πολύ μαζικό μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων, προκειμένου να φοβίσουν και να καταστείλουν το κίνημα, που έβγαινε δυναμικά στο δρόμο για να τσακίσει τους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, το φασισμό και το σύστημα που τον γεννά. Ξέρουμε ότι το «αντιφασιστικό» προσωπείο που φόρεσε το κράτος τις επόμενες μέρες από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ήταν απλά μια ανάπαυλα στη βαθιά σχέση που έχει καλλιεργήσει με το φασισμό, ο οποίος είναι το μαντρόσκυλο του συστήματος και των εργοδοτών. Ο φασισμός είναι ιστορικά ο άσσος στο μανίκι του συστήματος, που το χρησιμοποιεί από την Ουκρανία μέχρι το Κερατσίνι, μαζί με τη θεωρία των «δύο άκρων» για να επιτεθεί στο κίνημα και στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της εργατικής νεολαίας.

            Δεν είναι τυχαίο ότι το κράτος και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί βάζουν στο στόχαστρο τους το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα! Ξέρουν ότι εμείς, η πληττόμενη νεολαία είμαστε πάντα το «αγκάθι» στα σχέδιά τους. Ξέρουν ότι κόντρα στην ομαλότητα των «από πάνω» θα βγαίνουμε στους δρόμους να τους χαλάμε τα σχέδια! Οι αγώνες μας ιστορικά πυροδοτούν ευρύτερες κοινωνικές αναταραχές, ακόμα και εξεγέρσεις, όπως το Δεκέμβρη του 2008!

Όμως η τρομοκρατία τους δεν μας λυγίζει… Δεν μας πάει η ήττα, δεν χωράμε στα κουρέλια της εξαθλίωσης που μας ράβουν, δεν βολευόμαστε με λιγότερο ουρανό, δεν μπορούμε να σβήσουμε τη φωτιά που βράζει μέσα μας, τη φωτιά με την οποία θα σφυρηλατήσουμε τα εργαλεία για να χτίσουμε μια άλλη κοινωνία, καλύτερη από τον σάπιο καπιταλιστικό κόσμο, χωρίς φτώχεια, χωρίς εξαθλίωση, χωρίς ΕΕ, χωρίς φασίστες, χωρίς εκμεταλλευτές και εκμετάλλευση! Μια κοινωνία όμορφη, μια κοινωνία διαφορετική, μια κοινωνία άξια να ζούμε σε αυτή, μια κοινωνία στα μέτρα των αναγκών μας και στο μπόι των ονείρων μας!

Η κρατική καταστολή, οι ανυπόστατες κατηγορίες, τα «σάπια δόντια» του συστήματος δεν μας τρομάζουν, μας εξοργίζουν. Το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα δεν το βάζει κάτω! Συνεχίζουμε μαχητικά τον αγώνα μας ενάντια σε κυβερνήσεις, ΕΕ, μνημόνια, φτώχεια, φασισμό, για να επιβάλλουμε τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας!

-        Απαιτούμε την άμεση αθώωση και απόσυρση των κατηγοριών του Θ.Κ. και όποιου άλλου μέλους του φοιτητικού κινήματος συνελήφθη αναίτια

-        Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στη δίκη στις 6/10 και όποια άλλη μέρα τυχόν ξαναδικαστεί η υπόθεση του