Το τανκ του μνημονίου και της κυβέρνησης δεν θα περάσει την πύλη των πανεπιστημίων!Ολοι/ες στην Γενική Συνέλευση του συλλόγου την Τετάρτη २०/10

Η εποχή της κρίσης και του Μνημονίου η κυβέρνηση -εντολοδόχος της τρόικα- του ΠΑΣΟΚ εξαπολύει επίθεση σε όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Μετά τα αντέργατικά μετρα “φωτιά”, τις περικοπές επιδομάτων και μισθών έρχεται το νομοσχέδιο που κάνει τις διατάξεις Στυλιανίδη και το αιματοβαμμένο νομοσχέδιο της Μ.Γιαννακου να μοιάζουν απλά παιδικά παιχνίδια. Η υπουργος της “Παιδείας” και της “Δια Βίου Μάθησης” με τις ευλογίες του πρωθυπουργού του ΔΝΤ, Γ.Παπανδρέου ετοιμάζουν μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν για πάντα το Πανεπιστήμιο όπως το ξέραμε.

Το ζήτημα της εκπαιδεύτικης αναδιάρθρωσης, που βρίσκεται πολύ ψηλά στην κυβερνητική ατζέντα ήδη από τις πρώτες μέρες της, είναι ζωτικής σημασίας για την πολιτική που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου αφού σκοπός της είναι να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε επιχείρηση και σε άλλο ένα πεδίο κερδοφορίας απόφοιτους σε ακόμα πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμους εργαζόμενους και γιατί οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος έχουν καταφέρει να την μπλοκάρουν επανειλημένα, όχι μόνο ανατρέποντας τα σχέδια των κυβερνήσεων αλλά και δημιουργώντας έναν εύφλεκτο αγωνιστικό πόλο στην κοινωνία.

Τι περιλαμβάνουν όμως τα νέα μέτρα;

1. Κάρτα φοιτητή που σημαίνει πως η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων θα γίνεται “με το κομμάτι”, ανάλογα με το πόσους φοιτητές θα προσελκύουν. Κάθε φοιτητής θα παίρνει μια κάρτα η οποία θα αντιστοιχεί σε όλα τα χρήματα που το κράτος επιθυμεί να δαπανά ανά φοιτητή. Με αυτή την κάρτα το πανεπιστήμιο θα παίρνει κάποια χρήματα από την κάρτα για να καλύψει τα έξοδα φοίτησης και μέσω αυτής θα κάνειχρήση όλων των κοινωνικών παροχών για τους φοιτητές. Με αυτό τον τρόπο το κράτος δεν χρηματοδοτεί τα πανεπιστήμια, αλλά δίνει ένα «πρίμ» ανάλογα με τα πόσους φοιτητές το κάθε πανεπιστήμιο έχει. Αυτό το στοιχείο θα οδηγήσει τα ιδρύματα να βλέπουν τους φοιτητές σαν πελάτες ενώ παράλληλα ανοίγεται ο δρόμος για την άρση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Πολύ σύντομα θα μας πουν να πληρώσουμε κάτι για κάρτα, λίγο αργότερα δίδακτρα…

2. Αλλαγές στο πλαίσιο διοίκησης Επιθυμούν να ανατρέψουν πλήρως το μοντέλο διοίκησης των πανεπιστημίων που έλεγε ότι οι αποφάσεις μέσα στις σχολές θα τις παίρνουν τα συλλογικά όργανα με τη συμμετοχή καθηγητών, φοιτητών και εργαζομένων. Τώρα η διοίκηση περνάει σε μεγάλο μέρος της σε μάνατζερ, στελέχη της αγοράς και επιχειρηματίες. Όλοι αυτοί θα αποφασίζουν πως το πανεπιστήμιο θα συμβαδίζει καλύτερα με τους νόμους τις αγοράς, πως θα λειτουργεί και το ίδιο σαν επιχείρηση και πως θα καταφέρνει να ικανοποιεί τα συμφέροντα των πολυεθνικών. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα ενδιαφέρει το πανεπιστήμιο να ικανοποιεί τις ανάγκες των φοιτητών και θα είναι μακριά από την φωνή του κινήματος και τα προβλήματα των περισσοτέρων από εμάς.

3. Οικονομική αυτοτέλεια των ιδρυμάτων Με αυτόν τον όρο περιγράφουν τη δραματική μείωση της χρηματοδότησης και την στροφή των ΑΕΙ στην αγορά για ανεύρεση πόρων. Αυτό σημαίνει πως τα ιδρύματα θα βγαίνουν «παγανιά» να βρουν τα ίδια χρήματα για την επιβίωσή τους. Αυτό σημαίνει οτι τα πανεπιστήμια θα πουλάνε την έρευνα, θα αναζητούν χορηγούς και θα κάνουν business. Αυτό δεν είναι καθόλου αθώο και λογικό. Κάθε ιδιώτης που θα βάλει χρήματα θα έχει προφανώς και απαιτήσεις για το τι μαθήματα θα διδαχθούν, ποίες σχολές θα ανοίξουν και ποίες θα κλείσουν, τι έρευνα θα γίνει, πόσα χρήματα θα φύγουν για φοιτητική μέριμνα και θα θέτει εκβιαστικά τα συμφέροντά του. Αποκορύφωμα αυτής της λογικής έιναι η πρόταση για ίδρυση καθηγητικών θέσεων με χορηγία ιδιωτών, όπου για πρώτη φορά η ύπαρξη μιας θέσης ΔΕΠ (διδακτικού-εκπαιδευτικού προσωπικού) θα αφήνεται στην ευχέρεια του ιδιώτη χορηγού. Θα έχουμε για παράδειγμα έδρα φαρμακευτικής της Μπάγιερ και εργαστήριο χήμείας με την ονομασία MOTOR OIL.

4. Καλλικράτης στα πανεπιστήμια Ο οποίος θα έρθει να κλείσει τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ και να στείλει έτσι τους φοιτητές και τους αποφοίτους τους στον δρόμο της αβεβαιότητας. Η χωροταξία των ιδρυμάτων θα αλλάξει ώστε να προσαρμοστεί στις ανάγκες των ανά τόπους οικονομιών. Η Υπουργός εδώ μίλησε για παραπλήσια λειτουργία με τα επιχειρηματικά πάρκα που υπάρχουν στην Αμερική, τα λεγόμενα “clusters”. Σκοπός τους είναι να κλείνει κάθε πανεπιστημιακή μονάδα (και μονάδα ΤΕΙ) που δεν μπορεί να συνδεθεί άμεσα με την τοπική οικονομία, καταδικάζοντας τους φοιτητές σε μονόπλευρη και απαξιωμένη γνώση που έχει εφαρμογή σε ελάχιστους παραγωγικούς κλάδους.

5. Απαξίωση των πτυχίων και εξατομίκευση των σπουδών Διαλύεται η έννοια του πτυχίου που σου παρείχε γνώσεις σε ένα γνωστικό αντικείμενο και κάποια ενιαία δικαιώματα στην εργασία την επόμενη μέρα. Το πτυχίο γίνεται ένας ατομικός φάκελος σπουδών που θα περιλαμβάνει «γνώσεις δεξιότητες και ικανότητες» τις οποίες θα παίρνεις σε όλο το εργάσιμο βίο σου και θα δημιουργείς έτσι έναν προσωπικό και μοναδικό σύνολο προσόντων που θα στερεί από τον εργαζόμενο κάθε δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης. Παράλληλα με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων ο απόφοιτος ουσιαστικά χάνεται σε ένα λαβύρινθο πιστοποιήσεων και εξετάσεων που όμως δεν εξασφαλίζει κανέναδικαίωμα σε σταθερή δουλειά με αποδοχές αντίστοιχες της γνωστικής του επάρκειας.

6. Αλλαγή στον τρόπο εισαγωγής-προπαρασκευαστικά έτη. Αλλαγή η οποία δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα από τον βαθιά ταξικό και αλλοτριωτικό χαρακτήρα των εισαγωγικών εξετάσεων αλλά θα βάλει ένα ακόμα χρόνο εντατικού χωρίς ουσία διαβάσματος, φροντιστηρίων και άγχους μέσα στα πανεπιστήμια αυτή την φορά ενώ θα προλειάνει και το έδαφος για το σπάσιμό των σπουδών σε 3+2 έτη.

7. Αξιολόγηση Όλα τα παραπάνω θα επιστεγαστούν με τον θεσμό της αξιολόγησης ο οποίος θα γίνει ο εκβιαστικός τρόπος για να υλοποιηθούν όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα. Με την αξιολόγηση (που θα είναι υποχρεωτική με ποινή παύσης κάθε χρηματοδότησης) θα κατατάσσονται τα πανεπιστήμια βάσει του συγχρονισμού τους με τις ορέξεις των επιχειρηματιών (και του ΔΝΤ φυσικά στη χώρα μας) και θα υποβάλλονται κυρώσεις σε αυτά που δεν υπακούουν.

Σκοπός όλων των παραπάνω είναι να πετύχουν μια σειρά από στόχους:

· Να αναδιατάξουν συνολικά την εκπαίδευση στη χώρα μας. Όπως λένε θέλουν να τελειώνουν με το πανεπιστήμιο της μεταπολίτευσης δηλαδή το πανεπιστήμιο που είχε στοιχειώδη δικαιώματα για τους φοιτητές, στοιχειώδη δημοκρατία στον τρόπο λειτουργίας του. Θέλουν να φέρουν την Μπολόνια και το ΔΝΤ μέσα στα πανεπιστήμια και να απαξιώσουν την γνώση και την εκπαίδευση όπως έχουν κάνει με τόσους άλλους τομείς (υγεία, ασφάλιση, εργασία, μεταφορές κ.α.).

· Να αναιρέσουν κάθε δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας. Η εκπαίδευση στο μνημόνιο επανορίζεται: από δημόσια παρεχόμενο αγαθό μετατρέπεται σε εμπόρευμα, και μάλιστα πολύ ακριβό. Η ιδιωτική εκπαίδευση γίνεται καθεστώς και το δημόσιο πανεπιστήμιο λειτουργεί σαν ιδιωτικό ή χάνει πλήρως το δημόσιο χαρακτήρα του. Οι παροχές στους φοιτητές κόβονται (εστίες, εστιατόρια, πάσο, συγγράμματα), ο ταξικός χαρακτήρας των μέτρων και η οξύτητα της κατάστασης στην κοινωνία απομακρύνουν μεγάλα κομμάτια της νεολαίας από την πανεπιστημιακή μόρφωση.

· Να εντείνουν την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Στο πανεπιστήμιο την εποχή της κρίσης και του μνημονίου, την εποχή των μάνατζερ και της ιδιωτικής εκπαίδευσης ο επιχειρηματικός χαρακτήρας γίνεται πιο βαθύς παρά ποτέ. Δεν υπάρχει πλέον χώρος μέσα στα ιδρύματα για έρευνα για τις κοινωνικές ανάγκες, για αμφισβήτηση στην γνώση, για πολιτική δράση. Η μέγιστη προτεραιότητα θα είναι οι ισολογισμοί, οι επενδύσεις, τα πάρε δώσε με την αγορά και τους μάνατζερ. Οι φοιτητές θα είναι πελάτες χωρίς καθόλου ελεύθερο χρόνο και στεγνά ειδικευμένοι σε κάποια θραύσματα δεξιοτήτων.

· Να αλλάξουν το χαρακτήρα των σπουδών. Τις κάνουν πιο εντατικοποιημένες, με προαπαιτούμενα-αλυσίδες, με ένα πρώτο έτος γεμάτο ανταγωνισμό. Όλα αυτά βέβαια την στιγμή που οι περισσότεροι φοιτητές θα αναγκαστούν να εργάζονται παράλληλα. Αποθαρρύνουν τη νεολαία από τη συνέχιση των σπουδών. Δεν τους φτάνει η κατάργηση των δωρεάν παροχών και τα ταξικά τείχη που δημιουργούν με τους κύκλους σπουδών. Θέλουν να συμπιέσουν τα όρια σπουδών και να νομιμοποιήσουν τις διαγραφές φοιτητών. Θέλουν λένε να καταργήσουν τις εξεταστικές και επιχειρούν να μετατρέψουν σε εξεταστική όλο το εξάμηνο. Υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, καθημερινά απουσιολόγια και μετρήσεις της απόδοσης των φοιτητών…

Η πρώτη φορά σ'ολόκληρη την ιστορία του κόσμου που η Πυθία απάντησε ξεκάθαρα ήταν αυτή στις ερωτήσεις του Πασοκ και της Διαμαντοπούλου : Δεν θα καταφέρετε να διαλύσετε το Πανεπιστήμιο!

Μέσα από τις Συνελεύσεις, τα Συντονιστικά και τις διαδικασίες του κινήματος οι φοιτητές καλούνται για άλλη μια φορά να σταματήσουν τη επέλαση στα δικαιώματα τους και την διάλυση του Δημοσίου Πανεπιστημίου, διεκδικώντας παράλληλα εργασιακά δικαιώματα και καλύτερες συνθήκες εργασίας, μακριά από την ελαστική εργασία και τη ανασφάλεια. Όλα αυτά σε συμπόρευση με τους σπουδαστές των ΤΕΙ και τους εργαζομενους στα πανεπιστήμια και τους εκπαιδευτικούς.

ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΔΝΤ

ΌΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

ΠΕΜΠΤΗ 14/10 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

και στην Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Τετάρτη 20/10 στις 14μμ ΑULA!

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΤΡΙΤΗ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 6:30 μμ, Προπύλαια,
ανακοίνωση των πρωτοβάθμιων σωματείων

Σε πραγματικό εφιάλτη μετατρέπεται η προοπτική της ανεργίας. Η απόφαση του ΔΟΛ, ιδιοκτήτη του εκδοτικού οίκου «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ», να κλείσει την εταιρεία και να πετάξει στο δρόμο 100 εργαζόμενους είναι μόνο ένα μικρό παράδειγμα. Στο ΔΟΛ και σε όλα τα Μέσα Ενημέρωσης γίνονται καθημερινά απολύσεις για τις οποίες καμία «ανεξάρτητη» εφημερίδα δεν γράφει, κανένα «αντικειμενικό» κανάλι δεν αναφέρει… Τα super market ΑΤΛΑΝΤΙΚ που απασχολούν 3600 εργαζόμενους κήρυξαν πτώχευση. Η μεγαλύτερη βιομηχανία παραγωγής καλωδίων η FULGOR Α.Ε, στέλνει 330 άτομα στην ανεργία. Στην Teleperformance η εργοδοσία πετάει στο δρόμο δεκάδες εργαζόμενους, στην εταιρείες τηλεπικοινωνιών έχουν γίνει εκατοντάδες απολύσεις τον τελευταίο χρόνο, χιλιάδες συμβασιούχοι του δημοσίου βρίσκονται ήδη στην ανεργία και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Το μνημόνιο μπήκε στη ζωή μας κανονικά με την ανεργία να χτυπάει κάθε νοικοκυριό, τους ανέργους να εκτινάσσονται στο 1.000.000 , την ακρίβεια να καλπάζει με 5,5% πληθωρισμό και τη φτώχεια να δείχνει τα δόντια της ακόμα και σε τμήματα που παραδοσιακά δεν τη γνώριζαν. Οι εργαζόμενοι δέχονται τους εργοδοτικούς εκβιασμούς για μειώσεις μισθών και χειρότερες συνθήκες εργασίας, με πρόσχημα πολλές φορές την κρίση και «αντίτιμο» την παραμονή στην εργασία. Με το τέλος του καλοκαιριού η εργοδοσία κλιμάκωσε την επίθεση, αφού προηγουμένως της έλυσε τα χέρια η κυβέρνηση του κεφαλαίου, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης με όλο αυτό τον κατακλυσμό των αντεργατικών νόμων και ρυθμίσεων.


Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πολιορκητικό κριό το δημόσιο χρέος έβαλε σε εφαρμογή το πιο βάρβαρο πρόγραμμα αναδιανομής εισοδήματος σε βάρος των εργαζομένων και σε όφελος μιας μειοψηφίας επιχειρηματιών, τραπεζιτών και εφοπλιστών. Δε δίστασε να εκποιήσει τις ζωές και το μέλλον της εργαζόμενης κοινωνίας, να περικόψει μισθούς, να καταργήσει θέσεις εργασίας, να αφαιρέσει τις κατακτήσεις του προηγούμενου αιώνα. Οι αλλαγές που εφαρμόζει στις εργασιακές σχέσεις έχουν στόχο την ανατροπή κάθε σταθερότητας στην εργασία, την κυριαρχία των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και κάθε εργασιακής προστασίας. Μας θέλουν τον καθένα μόνο του και όλους μαζί ανίσχυρους απέναντι στην πολιτική τους.


Οι δυνάμεις του συστήματος άνοιξαν όλα τους τα χαρτιά. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε εμείς, οι εργαζόμενοι. Θα πειθαρχήσουμε στην πολιτική του κεφαλαίου, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, που εφαρμόζει η κυβέρνηση με την ψήφο του ΛΑΟΣ και τη συναίνεση της Ν.Δ.; Θα υποταχτούμε όπως προτείνει η συνδικαλιστική «μας» ηγεσία που πρόθυμα συνδιαλέγεται με την Τρόικα, όταν πεισματικά αρνείται να οργανώσει την αντίσταση των εργαζόμενων και την αντεπίθεση στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει; Θα ανεχτούμε το αντεργατικό πογκρόμ, αυταπατώμενοι ότι μπορούμε να τη βολέψουμε ατομικά; Η κυρίαρχη πολιτική δεν αφήνει καμία χαραμάδα για τέτοιες αυταπάτες. Με μαζικό, αποφασιστικό και πρακτικό τρόπο να αρνηθούμε να πληρώσουμε την κρίση που μας φόρτωσαν. Να κάνουμε την οργή μας για τα δισεκατομμύρια που χαρίζουν στους τραπεζίτες και τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, δύναμη κρούσης με το κράτος, την κυβέρνηση και τους εργοδότες. Να κάνουμε την αγανάκτησή μας δύναμη σύγκρουσης και ανατροπής.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΘΥΣΙΑΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ



• Απαγόρευση όλων των απολύσεων.


• Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις, για όλο το διάστημα της ανεργίας, ίσο με τον κατώτερο μισθό.


• Πλήρης ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική κάλυψη των ανέργων.


• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας. Κάτω τα χέρια από τις συλλογικές συμβάσεις.

• ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
• ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ «ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ»
• ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ - ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
• ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

Το τέλος της Δημόσιας Παιδείας!

Τα ήδη ψηφισμένα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας σε συνδυασμό με το λεγόμενο «επικαιροποιημένο μνημόνιο» οδηγούν την πλειοψηφία της κοινωνίας στη φτώχεια και την ανεργία. Το επερχόμενο ξεπούλημα της ΔΕΗ και του ΟΣΕ, η προσπάθεια επί της ουσίας κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, οι αυξήσεις επί αυξήσεων στον ΦΠΑ, οι φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο είναι λίγα από μέτρα του “επικαιροποιημένου μνημονίου” που μαζί με τις ήδη ψηφισμένες μειώσεις μισθών και συντάξεων και τη διάλυση του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος εισάγουν την εργαζόμενη πλειοψηφία σε ένα νέο Κοινωνικό Μεσαίωνα.

Αλλά και στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με τις εξαγγελίες Διαμαντοπούλου - Παπανδρέου στην διαβόητη “συνάντηση διαλόγου” στους Δελφούς, μεθοδεύεται η επί της ουσίας διάλυση του Δημοσίου και Δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου και η εμπέδωση μιας ακραίας εκδοχής επιχειρηματικής εμπορευματοποιημένης κατάρτισης. Πιο συγκεκριμένα, πέρα από την αδειοδότηση και απόδοση επαγγελματικών δικαιωμάτων σε 33 ιδιωτικά “κόλλεγια” (ΚΕΜΕ) που έγινε το προηγούμενο διάστημα, με τις νέες αναδιαρθρωτικές τομές:

* Καταργείται η πάγια χρηματοδότηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Με πρόσχημα την αυτοτέλεια, τα ΑΕΙ θα εξωθηθούν στην αναζήτηση χορηγών. Η χρηματοδότηση θα εξαρτάται από μηχανισμούς τιμωρητικής αξιολόγησης με βάση ιδιωτικοοικονομικά και ανταποδοτικά κριτήρια. Επιπλέον, μέσα από το περιβόητο «κουπόνι» του φοιτητή ανοίγει προοπτικά ο δρόμος για την επιβολή διδάκτρων.
* Οι σύγκλητοι θα υποκατασταθούν από «συμβούλια διοίκησης» με εκπροσώπους των επιχειρήσεων και διορισμένους μάνατζερ, ενώ κάθε είδους φοιτητική συμμετοχή θα καταργηθεί.
* Με τον «εκπαιδευτικό Καλλικράτη» θα δούμε μαζικές καταργήσεις τμημάτων και συρρίκνωση ιδρυμάτων. Η μετάβαση από τα τμήματα στις Σχολές θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη ρευστοποίηση των πτυχίων και στην πλήρη αποσύνδεση από αυτά των όποιων επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων κατοχύρωναν.
* Τα προγράμματα σπουδών θα «πιστοποιούνται» από ιδιωτικές εταιρείες, οδηγώντας σε ακραίες μορφές υπερεξειδικευμένης χρησιμοθηρικής κατάρτισης, την ίδια στιγμή που οι όποιες εναλλακτικές παιδαγωγικές, ιστορικές, κοινωνικοοικονομικές προσεγγίσεις θα εξωθούνται στο περιθώριο.
* Οι αλλαγές στο σύστημα εξετάσεων και η εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών θα οδηγήσουν σε μαζικές διαγραφές φοιτητών. Με τα προπαρασκευαστικά έτη η μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών θα κόβεται στο πρώτο ή στο δεύτερο έτος σπουδών.


Η επίθεση στην ανώτατη εκπαίδευση, βέβαια, εντάσσεται σε ένα στρατηγικό σχέδιο διάλυσης συνολικά της δημόσιας παδείας. Συγκεκριμένα, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του Υπουργείου Παιδείας χιλιάδες είναι τα οργανικά κενά μόνιμων εκπαιδευτικών, ενώ παράλληλα εντείνεται το φαινόμενο της αδιοριστίας και επεκτείνεται η ελαστική εργασία με την μορφή της αναπλήρωσης. Καταργούνται επί της ουσίας η ενισχυτική διδασκαλία και η πρόσθετη διδακτική στήριξη σε Γυμνάσια και Λύκεια, ενώ περιορίζονται όλο και περισσότερο οι δαπάνες για την παιδεία, που έτσι κι αλλιώς ήταν πάντα χαμηλές.

Το μέλλον που μας ετοιμάζουν σε εκπαίδευση και εργασία είναι εφιαλτικό. Η μόνη απάντηση που αντιστοιχεί στο μέγεθος της επίθεσης είναι η μαζικοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων του Συλλόγου μας και η κλιμάκωση των αγώνων. Χρειαζόμαστε ένα φοιτητικό κίνημα κόντρα στο μέλλον της φτώχειας και της ανεργίας, κόντρα στο “νεό σχολείο” και στο “νέο πανεπιστήμιο” της αγοράς. Σε σύγκρουση με κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και με κάθε επίδοξο διαχειριστή της ίδιας πολιτικής.

Ενωτική Πρωτοβουλία Σ.Α.Φ - Κ.ΑΡ.ΦΙ

Αμεση Ανάκληση της Απόλυσης της Μαλκοζάτα Ποτυράλα

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Συμβασιούχων Πανεπιστημίου Αθηνών, καταγγέλλει την απόλυση της εργαζόμενης Ποτυράλα Μαλγκοζάτα από την εργολάβο καθαρισμού ανάδοχο εταιρεία «ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ ΑΛΕΞΙΟΥ & ΣΙΑ ΕΕ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΙ ΚΤΗΡΙΩΝ» που έχει αναλάβει τον καθαρισμό κτηριακών εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου Αθηνών στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Σημειώνουμε ότι στο πρόσφατο παρελθόν οι εργαζόμενοι του συγκεκριμένου συνεργείου απευθύνθηκαν στο ΙΚΑ, στην Επιθεώρηση Εργασίας και μόνο όταν υπέβαλαν αναφορά στην Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών με αποτέλεσμα την διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης και μετά το πόρισμα εις βάρος της εργολάβου, επέβαλλαν την συμμόρφωση της με τις νόμιμες συλλογικές συμβάσεις

Η μεθόδευση της απόλυσης φαίνεται από τα γεγονότα που σας παραθέτουμε:
• Στις 6/7/2010 η εργολάβος επιχείρησε να την απολύσει μετά από άδεια ασθενείας. Οι μαζικές και άμεσες αντιδράσεις του Συλλόγου και των εργαζομένων του συνεργείου στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου, η κάθοδος τους στην Πρυτανεία, η συμπαράσταση των άλλων Σωματείων και η παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα του ΕΚΠΑ είχαν ως αποτέλεσμα αρχικά η εργολάβος να ισχυριστεί ότι η εργαζόμενη είχε προσληφθεί εκτάκτως λόγω της γρίπης, μετά όμως από την κατάρρευση των ισχυρισμών της αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόλυση.
• Στις 13/7/2010 επιχειρεί για μια ακόμη φορά την απόλυση της εργαζομένης με νέο πρόσχημα. Η άμεση και δυναμική αντίδραση του Συλλόγου και άλλων Σωματείων, και των φοιτητών που συμπαραστάθηκαν έχει σαν αποτέλεσμα να ανακαλέσει και πάλι την απόλυση ενώ παράλληλα υπό την πίεση έκτακτης ανάγκης, δίνει στην εργαζόμενη τμήμα της καλοκαιρινής της άδειας για να παραστεί στην κηδεία του πατέρα της στην Πολωνία.
• Η απόλυση ήρθε τελικά ενώ η εργαζόμενη τελούσε σε καλοκαιρινή άδεια από την οποία νομίμως επέστρεψε στις 29/7/2010 σημειώνουμε ότι το γραμμάτιο της αποζημίωσης απολύσεως έχει κατατεθεί στο Ταμείο Παρακαταθηκών & Δανείων στις 27/7/2010

Συνάδελφοι σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι επιτακτική η ανάγκη συνεχούς αγώνα για την διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων μας.

Ζητάμε :
• Άμεση επαναπρόσληψη της εργαζόμενης
• Να ξεκαθαρίσει το θέμα του νέου διαγωνισμού καθαριότητας που εκκρεμεί.

Για άλλη μια φορά επαναλαμβάνουμε την πάγια θέση μας για την ανάληψη του καθαρισμού όχι από εργολάβους αλλά από το ίδιο το Πανεπιστήμιο έτσι ώστε να αποφεύγουμε στο μέλλον παρόμοια περιστατικά.
Όλοι μας πρέπει να αποδεικνύουμε καθημερινά στην πράξη ότι στη μάχη ενάντια στις απολύσεις είμαστε όλοι ένα!
αναδημοσίευση απο τον Σύλλογο Συμβασιούχων ΕΚΠΑ ब्लॉग ह्त्त्प://सुम्वसिऔक्षोइएकपा.वर्डप्रेस.कॉम

ΝΕΟΝ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

του K. Μπαμπουϊνιότη

Η γλωσσολογία υποστηρίζει εν μέρει πως η γλώσσα, οι λέξεις, είναι αντανάκλαση της πραγματικότητας. Στην εποχή μας οι ραγδαίες αλλαγές της πραγματικότητας επιβάλλουν και έναν νέο επαναπροσδιορισμό του περιεχομένου πολλών λέξεων που ακούμε στην καθημερινότητα μας. Για την δική σας κατατόπιση συντάξαμε έπειτα από πολύωρη επιστημονική δουλειά ένα μίνι λεξικό της νέας ελληνικής. Ήρθαμε σε επαφή με αξιότιμες προσωπικότητες της ελληνικής διανόησης, ιδού η προσφορά τους.

Κ. Γιώργου Παπανδρέου, Πασοκ – Κ. Αντώνη Σαμαρά, ΝΔ
Υπευθυνότητα: η ιδιότητα του υποκειμένου που φέρει τον χαρακτηρισμό να αλληλοαναιρεί τις υποσχέσεις του με συνέπεια περίπου ενός μήνα.
Δημοσιονομική εξυγίανση: η διαδικασία κατά την οποία περικόποτονται οι μισθοί και οι συντάξεις με σκοπό την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου
Δημογραφική ανανέωση: η διεύρυνση ορίων ηλικίας προς συνταξιοδότηση, γενικευμένο δωρεάν μπότοξ
Αλληλεγγύη: ο αυτόβουλος εθελοτυφλισμός και ο συνειδητός μαζοχισμός του υποκειμένου όσον αφορά την φορολογία που υφίσταται προς όφελος της άρχουσας τάξης
Διαβούλευση/ Διάλογος: η διαδικασία κατά την οποία παρά την προκαθορισμένη απόφαση σου, δίνεις την ψευδαίσθηση στον άλλον ότι συνδιαμορφώνει μέσω μιας ανεκτής κρεβατομουρμούρας
Λεφτά υπάρχουν: περίφραση η οποία χρησιμοποιείται για την ενημέρωση των τραπεζών σχετικά με την οικονομική μας συνέπεια και για την δημιουργία ψευδαισθήσεων σε συμπαθείς αφελείς ψηφοφόρους.
Μεταρρύθμιση: η ενέργεια κατά την οποία ένα αντικείμενο αλλάζει προς το χειρότερο, μακριά από τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά όλοι χαίρονται γιατί έπρεπε επιτέλους να γίνει

Εθνική συναίνεση: η ηθελημένη υποταγή σε αυτόν που καταστρέφει την ζωή σου με σκοπό την αύξηση της κερδοφορίας του
Νέος πατριωτισμός: το νόημα της αγόγγυστης υποταγής στην ψευδονομοτέλεια του Μνημονίου

Ευρύτερες έννοιες του καπιταλισμού
Αγορά εργασίας: ο τόπος στον οποίο κάποιος εκπορνέυται αυτόβουλα, πουλάει την ψυχή και το κορμί του σε κάποιον, έχοντας όμως την ψευδαίσθηση της ελεύθερης επιλογής
Πρόοδος/ Ανάπτυξη: η διαρκής διαδικασία κατά την οποία οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πάμπλουτοι
Μισθός: το καλά υπολογισμένο τμήμα των κερδών που αποφέρεις σε κάποιον μέσω της εργασίας σου, που παραχωρείται για τον εφησυχασμό του στομαχιού και την απάθεια έναντι στην εκμετάλλευση
Ελευθερία: το δικαίωμα των εχόντων να κάνουν ό,τι θέλουν
Δημοκρατία: το δικαίωμα επιλογής του εκμεταλλευτή σου ανά 4 χρόνια
Πολυφωνία: οι διαφορετικοί τρόποι κατά των οποίο εκφράζεται ένας άνθρωπος
Τίμιος: ο μαλάκας

Στον κυκεώνα των εναλλαγών η μπάλα πήρε κι άλλους.

ΣΥΡΙΖΑ
Ρεαλισμός: η διαλογή της χειρότερης από την χείριστη επιλογή. Στο δίλημμα πχ τσεκούρι(ΔΝΤ) ή μαχαίρι(ΕΕ) να επιλέγεις το δεύτερο
Εφικτό: η παράλογη σύμπτυξη αντιφατικών όρων, πχ ανθρώπινος καπιταλισμός

ΚΚΕ
Συνέπεια: η φοβία του να συμμαχήσεις με κάποιον άλλον πέρα από τον εαυτό σου
Αντεπίθεση!: ιαχή που κραυγάζεται για την εκτόνωση της παθητικής αποδοχής της ήττας
Λαϊκή εξουσία: περίφραση που χρησιμοποιείται για την μεταφορά της επανάστασης σε ένα αόριστο μέλλον

Η διαστροφή των πραγματικών λέξεων, είναι οι λέξεις της διεστραμμένης πραγματικότητας! Όμως η αλήθεια της υγειούς πραγματικότητας και η υγεία της πραγματικής αλήθειας δεν φιμώνονται. Είναι αναγκαίο να εξεγείρεσαι στην μεριά της εξέγερσης του αναγκαίου!

Για τους πρωτοετείς συναδέλφους και για όσους μεγάλωσαν και μυαλό δεν έβαλαν!

Χιλιάδες μαθητές χωρίς δασκάλους και καθηγητές!

Αναδημοσίευση άρθρου από την εφημερίδα Πριν।
Της Ντίνας Ρέππα.

Η ώρα της κρίσης έφτασε και τα επικοινωνιακά κόλπα δεν μπορούν πια να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης για τα πρωτοφανούς έκτασης προβλήματα στο ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς. Ακόμα κι η Ά. Διαμαντοπούλου υποχρεώθηκε να δηλώσει ότι θα είναι η δυσκολότερη χρονιά από τη μεταπολίτευση. Το πιο σημαντικό αφορά τα χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεις: Περίπου 11.000 παραιτήσεις συνταξιοδότησης, 22.000 επίσημα κενά από τις υπηρεσίες του υπουργείου, 3.000 διορισμοί, 5.000 επιστροφές από αποσπάσεις, σχολεία εξωτερικού και περικοπή εκπαιδευτικών αδειών. Η γνώση απλών μαθηματικών πράξεων αποδεικνύουν περίτρανα ότι τα κενά θα ξεπεράσουν τις 25.000 σε Α’βάθμια και Β’βάθμια εκπαίδευση. Η τραγική μείωση των διορισμών στο μισό των περσινών εξαιτίας του μνημονίου και του προγράμματος σταθερότητας αφήνει δεκάδες χιλιάδες μαθητές χωρίς δασκάλους και καθηγητές. Για να αποφύγει τον απόλυτο εξευτελισμό και τη μαζική κοινωνική κατακραυγή, το υπουργείο έχει εξαπολύσει ένα απίστευτο μπαράζ πιέσεων και εκβιασμών με στόχο να μειώσει τα κενά. Η παραβίαση ακόμα και των δικών τους νόμων για 25 μαθητές ανά τμήμα είναι στην πρώτη γραμμή. Οι εντολές για απόκρυψη των ορίων των σχολείων ώστε οι γονείς να μη γνωρίζουν το δικαίωμά τους, οι μετακινήσεις μαθητών σε άλλα σχολεία ώστε να μη χωρίζονται τα τμήματα, η μείωση της οργανικότητας τους, η χρήση των υπερωριών για κάλυψη των κενών, οι μετακινήσεις εκπαιδευτικού προσωπικού ακόμα και σε άλλο νομό είναι μέρος των μέτρων που υλοποιούνται ήδη. Όλα αυτά οδηγούν σε δραματική χειροτέρευση των μορφωτικών συνθηκών. Ο μεγάλος αριθμός μαθητών δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στο παιδαγωγικό κλίμα, στη δυνατότητα εξατομικευμένης διδασκαλίας με βάση τις ανάγκες του κάθε μαθητή, παραβιάζει τους χρόνους των παιδιών, περιορίζει τις δυνατότητες συμμετοχής τους ενεργητικά στην εκπαιδευτική διαδικασία, διευκολύνει τη δασκαλοκεντρική διδασκαλία σε βάρος της μαθητοκεντρικής κι ολιστικής προσέγγισης. Αλλά αυτά δεν ενδιαφέρουν το υπουργείο.
Ο «μικρός διανοούμενος, ερευνητής, γλωσσομαθής, επιστήμονας» που τάχα προωθεί το νέο σχολείο, είναι φαντεζί εκφράσεις που πίσω τους υπάρχει η παπαγαλία, η αμάθεια των δεξιοτήτων αντί γνώσεων και κριτικής σκέψης.

Την ίδια στιγμή αυξάνεται κατακόρυφα ο αριθμός των ελαστικά εργαζόμενων στην εκπαίδευση, η γκρίζα ζώνη των εκπαιδευτικών που δουλεύουν για 400 ευρώ το μήνα, ενώ καταστρατηγείται κάθε εργασιακό δικαίωμα. Τα σχολεία θα ξεκινήσουν με χιλιάδες κενά ενώ τα και(ε)νοτόμα προγράμματα των 800 αθλιοτήτων είναι σίγουρο ότι θα ξεκινήσουν χωρίς ούτε τα στοιχειώδη. Η εισαγωγή του μαθήματος των νέων τεχνολογιών, θα διδάσκεται χωρίς φυσικά τα πολυδιαφημισμένα laptop, μια και οι διαγωνισμοί για την απόκτησή τους θα απαιτήσουν το λιγότερο ένα τρίμηνο ακόμα. Κι έτσι, αυτό που θα παραμείνει αμετακίνητο είναι το φόρτωμα καθημερινών 7ώρων στα 6χρονα παιδιά.
Ενώ τα υπέρογκα κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό σε συνδυασμό με τον απαράδεκτα μικρό αριθμών μόνιμων διορισμών είναι εκρηκτικό μείγμα στον κόσμο της αδιοριστίας, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των δύο εκπαιδευτικών ομοσπονδιών ΔΟΕ-ΟΛΜΕ ποιεί την νήσσα. Σε ρόλο κυβερνητικού εκπροσώπου, ο πρόεδρος της ΔΟΕ, δήλωσε ικανοποιημένος από τη συνάντηση με την υπουργό. Σε βαθιά διατεταγμένη αποστολή εξυπηρέτησης του κυβερνητικού σχεδιασμού, τη χρονιά με τους λιγότερους διορισμούς, τη στιγμή που το υπουργείο ανακοινώνει 27άρια τμήματα στην Α’βάθμια, που ανοίγει την πόρτα των δημοτικών παιδικών σταθμών για τα νήπια, αντί τις αίθουσες των δημοσίων νηπιαγωγείων, οι ομοσπονδίες δίνουν χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση. Οι κυβερνητικοί σφουγγοκολάριοι αρνούνται να συμβάλουν με τον οποιοδήποτε τρόπο στις κινητοποιήσεις των αδιορίστων αυτή την περίοδο, καταψηφίζοντας συμμετοχή σ’ αυτές (ΔΟΕ) και να οργανώσουν την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Δεν χωράει καμιά ταλάντευση. Η μάχη της δημόσιας εκπαίδευσης θα δοθεί από τους συλλόγους των εκπαιδευτικών και των ΕΛΜΕ μαζί με τους συλλόγους των αδιορίστων και τα συντονιστικά των ελαστικά εργαζόμενων στην εκπαίδευση. Οι πρωτοβουλίες συντονισμού των μαχόμενων κομματιών που ξετυλίγονται την επόμενη περίοδο επιδιώκουν να εμποδίσουν τις απόπειρες για υπερμεγέθη τμήματα, μετακινήσεις μαθητών κι εκπαιδευτικών, τις υποχρεωτικές υπερωρίες. Ταυτόχρονα, το μεγάλο στοίχημα είναι η μάχη ενάντια στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση.

Η κάλυψη των κενών με τους σύγχρονους δούλους, τους αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου που εργάζονται από 5-15 ώρες τη βδομάδα και πληρώνονται με 400 ευρώ, δεν θα περάσει. Με κινητοποιήσεις αποφασιστικού μαχητικού χαρακτήρα, με καταλήψεις στα ΠΥΣΠΕ, ώστε να υποχρεωθούν σε προσλήψεις αναπληρωτών πλήρους ωραρίου και με βασικό σύνθημα τους μαζικούς μόνιμους διορισμούς τώρα, το υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση θα συνειδητοποιήσουν ότι με την εκπαίδευση δεν παίζουν στο δικό τους γήπεδο.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Ένα καράβι για την Γάζα ship to gaza
Ημερολόγιο καταστρώματος: Ένα καράβι για την Γάζα
η ραδιοφωνική εκπομπή Infowar του Άρη Χατζηστεφάνου με μαρτυρίες του ίδιου και άλλων μελών της αποστολής.

Είσοδος από τον 5ο όροφο!!!