Party την Παρασκευή 24/10 στη Σχολή!

Ήρθε το πρώτο
Party της χρονιάς
της Ενωτικής Πρωτοβουλίας
ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ
την Παρασκευή 24/10
μετά τις 11μ.μ
στη Φιλοσοφική!

Ολοι στη παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της ΕΕ την Πέμπτη 23/10, στις 12:00, με προσυγκέντρωση στο Σύνταγμα

Κέντρα Ελευθέρων(?) Σπουδών(?) Και άλλα μεγάλα ερωτηματικά!

Σε νεκρό πολιτικό χρόνο το καλοκαίρι, η κυβέρνηση της ΝΔ ψήφισε την αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, ενέργεια που ανοίγει το δρόμο για την καταστρατήγηση του άρθρο 16 του Συντάγματος, ουσιαστικά υπέρ της κοινοτικής οδηγίας 36/05, σύμφωνα με την οποία πρέπει να χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους πτυχιούχους των ελληνικών κολεγίων που συνεργάζονται με ευρωπαϊκά ιδρύματα. Για να ολοκληρωθεί η διαδικασία αυτή χρειάζεται ,όμως, να ψηφιστεί στη Βουλή και η ισοτίμηση των ΑΕΙ με τα ΚΕΣ, πράγμα που το φοιτητικό κίνημα έχει καθυστερήσει. Γι’αυτή τη μη συμμόρφωση την Πέμπτη 23/10 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα επιβάλει πρόστιμο στην Ελλάδα. Ουσιαστικά μιλάμε για την ισοτίμηση της ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τα ΑΕΙ, μέσω της αναγνώρισης των πτυχίων των κολεγίων ως ισότιμων με αυτά των δημοσίων πανεπιστημίων.
Τους απόφοιτους των ΚΕΣ, που τώρα χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να δείξει ότι πιέζεται για την αναγνώριση, τους πέταξε από την δημόσια εκπαίδευση πριν μερικά χρόνια, όπως κάνει και τώρα πιο έντονα με τη βάση του 10. Τα ίδια παιδιά που κάποτε κρίθηκαν ανάξια να σπουδάσουν και κατέφυγαν στην πολυδάπανη ιδιωτική εκπαίδευση, τώρα κρίνονται άξια της παροχής ισότιμου διπλώματος με αυτό των ΑΕΙ. Προφανώς η κυβέρνηση δεν κόπτεται για την εξασφάλιση των αποφοίτων των κολεγίων, αλλά για την ισοπέδωση των δικαιωμάτων όλης της νεολαίας με την κατάργηση των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων, μέσω της εξίσωσης τους προς τα κάτω και των δύο.

Είναι σαφές ότι η ισοτίμηση των κολεγίων με τα ΑΕΙ, θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα όχι μόνο στους χιλιάδες αποφοίτους, αλλά και στην ίδια τη λειτουργία των ΑΕΙ.Στο άμεσο μέλλον η κυβέρνηση θα θελήσει να εφαρμόσει τον ψηφισμένο νόμο της Αξιολόγησης των πανεπιστημίων. Ο νόμος θέτει ενιαία κριτήρια αξιολόγησης δημόσιων και ιδιωτικών ιδρυμάτων (όλα τα έχουν προβλέψει). Αυτό σημαίνει ότι τα ιδιωτικά ιδρύματα απολαμβάνοντας υψηλότερες βαθμολογίες στη κλίμακα μέτρησης -αφού είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα των ευρωπαϊκών οδηγιών- θα πιέζουν τα δημόσια να εναρμονίζονται με αυτά σε όλα τα επίπεδα (στα δίδακτρα, στα προγράμματα σπουδών, στους εσωτερικούς κανονισμούς, κ.λπ.). Με λίγα λόγια, δεν μπορεί να λειτουργούν δύο τύποι πανεπιστημίων. Η νομιμοποίηση ιδιωτικών πανεπιστημίων πιέζει ασφυκτικά τα δημόσια ΑΕΙ–ΤΕΙ να λειτουργήσουν σύμφωνα με τους κανόνες της αγοράς προκειμένου να ανταγωνιστούν τα ΚΕΣ, δηλαδή να μεταλλαχθούν πλήρως σε Ανώνυμες Εταιρίες και αυταρχικά εκπαιδευτήρια: περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου και εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, κρατική υποχρηματοδότηση και αξιολόγηση με βάση τα σταθμά της αγοράς,, μείωση του «φοιτητικού κόστους». Τα 4ετή επιχειρησιακά προγράμματα και οι εσωτερικοί κανονισμοί θα υλοποιήσουν την χούντα των managers και του κεφαλαίου στο πανεπιστήμιο. Οι γιάπηδες και οι καθηγητικές κλίκες «αξιολογούν» αρνητικά τα συλλογικά μας δικαιώματα και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Καταργούν ουσιαστικά το άσυλο, τις γενικές συνελεύσεις και τις καταλήψεις, στήνουν πειθαρχικά συμβούλια. Η ανταγωνιστικότητα, που είναι και στη μόδα, θα επιβάλει το ένα μοντέλο και αυτό σίγουρα δεν θα είναι το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο προσανατολισμένο στις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Ο νόμος-πλαίσιο προσδιορίζει την ανώτατη εκπαίδευση που περιγράψαμε, το πανεπιστήμιο της αγοράς.
Υπάρχει σαφής προσπάθεια της κυβέρνησης να εφαρμόσει το νόμο που ψήφισε και καταδικάστηκε από τους φοιτητές (βλ. λίστα συγγραμμάτων, πρυτανικές εκλογές).
Δεν αρκεί η αριστερή γκρίνια, τα έδρανα της Βουλής δεν δημιουργούν προϋποθέσεις ανατροπής των αντιεκπαιδευτικών-αντιεργατικών νόμων. Δε συμβάλει στην ανάπτυξη νικηφόρων αγώνων το να μιλάει ο ΣΥΝ στη Βουλή ως εκπρόσωπος του κινήματος και ταυτόχρονα να στηρίζει χυδαίες αντεργατικές διατάξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δε συμβάλουν ούτε οι συνάδελφοι της ΠΚΣ με τη αέναη διαμαρτυρία χωρίς τη προοπτική νικηφόρων αγώνων.Το κίνημα όλο το προηγούμενο διάστημα επέλεξε να μη συμμετάσχει στο στημένο τους διάλογο και να κερδίσει όχι παρακαλώντας, αλλά εκβιάζοντας το πολιτικό σύστημα με τη μαχητικότητα και την αποφασιστικότητά του. Η συνάντηση του φοιτητικού κινήματος με τα υπόλοιπα κομμάτια της εκπαίδευσης (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές) καθώς και με όλο τον κόσμο της εργασίας, είναι η βασικότερη προϋπόθεση για την ανάπτυξη ενός μαζικού κινήματος για την απόκρουση και την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης, του ΠαΣοΚ, της ΕΕ σε εκπαίδευση, εργασία, δημοκρατικά δικαιώματα. Είναι σαφές πως το ζήτημα της αναγνώρισης των ΚΕΣ, των αντεκπαιδευτικών και αντεργατικών μεταρρυθμίσεων συνολικά, αφορά όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Η γενιά των 700 ευρώ απέδειξε ότι μπορεί μέσα από μαζικές διαδικασίες και μαχητικές κινητοποιήσεις να προτάξει μπροστά τα συμφέροντά της και να διεκδικήσει καλύτερους όρους φοίτησης, εργασίας, συνολικά καλύτερους όρους ζωής. Τώρα είναι η ώρα να αποδείξουμε ότι είναι ζήτημα όλου του λαού και να εναντιωθούμε απέναντι στα αντιδραστικά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους:
 Σε παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της ΕΕ την Πέμπτη 23/10, στις 12:00, με προσυγκέντρωση στο Σύνταγμα.

Το δρόμο τον δείχνουν οι μαθητές...

Οι μαθητές βαδίζουν ήδη στο δρόμο του αγώνα! Με πάνω από 400 καταλήψεις σχολείων πανελλαδικά εναντιώνονται στην εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και του ΠαΣοκ. Ασφυκτιούν στη ζωή και το σχολείο που τους έχουν επιβάλλει. Στο σχολείο της στείρας γνώσης, του συνεχούς τρεξίματος,των εξαντλητικών ωραρίων,του ανελέητου ανταγωνισμού, της πολυδάπανης εκπαίδευσης, της υποταγής.Αρνούνται να παραδώσουν την εκπαίδευση τους στις επιχειρήσεις. Αρνούνται να κριθούν ως ικανοί ή ανίκανοι με βάση τις πανελλήνιες και τη βάση του 10. Αρνούνται να πάνε φαντάροι αμέσως μετά το σχολείο. Βγαίνουν από τον ατομικό δρόμο που τους έχουν "ρίξει" και διεκδικούν συλλογικά ένα άλλο σχολείο μια άλλη ζωή. Καλούμε αυτούς τους μαθητές να συντονίσουν τον αγώνα τους μαζί με εμάς. Με κοινές πορείες, κοινά συντονιστικά, κοινά αιτήματα να αγωνιστούμε για την ανατροπή παλιών και νέων νόμων και για τα δικαιώματά μας.
Όλοι μαζί να πάμε στη γενική απεργία 21/10 στα Προπύλαια ,ώρα 10πμ

Το οικονομικό και πολιτικό σύστημα βρίσκεται παντού σε κατάσταση κρίσης πανικού. Το κεφάλαιο χάνει από τα κέρδη του και τα κράτη σπεύδουν να το στηρίξουν, παίρνοντάς τα από τους «από κάτω». Είναι η πρόσφατη διεθνής οικονομική κρίση που επιδεινώνει την θέση των λαϊκών στρωμάτων, σπρώχνοντας εκατομμύρια ανθρώπους βαθιά μέσα στη φτώχεια.


Τα ΜΜΕγάφωνα του κεφαλαίου απεικονίζουν την οικονομική κρίση σαν θεομηνία, σαν ένα μεγάλο σεισμό από τον οποίο πρέπει όλοι να προφυλαχθούμε χωρίς όμως να μπορούμε να κάνουμε το παραμικρό. Το μόνο που επιτρέπεται είναι η αναμονή των χειρότερων που έπονται, σε ένα τοπίο όπου η αγορά εργασίας φαίνεται να κινείται εκτός ελέγχου και η νέα φτώχεια να είναι γεγονός για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού.

Οι εργαζόμενοι -οι μόνοι που δεν έχουν καμία ευθύνη για την κρίση- είναι αυτοί που καλούνται να πληρώσουν την κρίση της «ελεύθερης οικονομίας», την διακυβέρνηση από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ασυδοσία του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή, η κρίση αποτελεί το πρόσχημα για να εξαπολυθεί η πιο σφοδρή επίθεση των τελευταίων χρόνων σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, των μισθωτών εργαζομένων και της νεολαίας.

Έτσι παρά την οριακή κατάσταση που βιώνει ο κόσμος της εργασίας, η κυβέρνηση ανακοινώνει ότι θα συνεχίσει με εντονότερους ρυθμούς το «μεταρρυθμιστικό» της έργο: νέα φορολογική επιδρομή, νέες ιδιωτικοποιήσεις, υλοποίηση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου, πλήρης απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Τα θεμέλια ενός νέου εργασιακού μεσαίωνα μπαίνουν πιο βαθιά. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε περισσότερο, σε πολύ χειρότερες συνθήκες, με πολύ λιγότερα χρήματα...

Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση

Σε αυτό το πλαίσιο, η τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να γίνει ο χώρος παραγωγής της γενιάς των 700 ευρώ, με άλλα λόγια πρέπει να σαρωθεί. Αυτή είναι η ουσία του αντιδραστικού νόμου-πλαίσιο που ψηφίστηκε μεν στη Βουλή, αλλά δεν βρήκε ποτέ νομιμοποίηση από τη φοιτητική κοινότητα.

Κατάργηση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων

Μετά τις καλοκαιρινές προεδρικές και πρυτανικές εκλογές, γνωστές ως εκλογές της ντροπής (όπου ΜΑΤ, μπράβοι νυκτερινών κέντρων και μερικές δεκάδες ΔΑΠίτες υπερασπίζονταν την «δημοκρατία» της μειοψηφίας των υποστηρικτών του νόμου στα ΑΕΙ), το υπουργείο έρχεται να ενεργοποιήσει ένα από τα πιο ακραία μέτρα του νόμου-πλαίσιο. Το μέτρο αυτό δεν είναι άλλο από την κατάργηση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων. Μέσα από την περιβόητη «λίστα συγγραμμάτων», ο φοιτητής καλείται να επιλέξει ατομικά το ένα και μοναδικό σύγγραμμα που θα πάρει δωρεάν, ακόμα και αν αυτό δε θα καλύπτει τη διδακτέα ύλη!

Νόμος για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ)

Ταυτόχρονα, σε νεκρό πολιτικό χρόνο το καλοκαίρι, η κυβέρνηση της ΝΔ ψηφίζει το νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ και καταστρατηγεί αυτόματα το άρθρο 16 του Συντάγματος, ουσιαστικά υπέρ της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που εξισώνει τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων του δημοσίου πανεπιστημίου με αυτά των αποφοίτων των ΚΕΣ. Οι απατεώνες έμποροι της ελπίδας θα φτιάχνουν «πανεπιστήμια» για την πλέμπα, οι «σοβαροί» επιχειρηματικοί όμιλοι για την ελίτ. Ικανοποιούν δήθεν τους σφαγιασθέντες από την βάση του 10, στέλνοντας τους περισσότερους από αυτούς σε ανυπόληπτα κολέγια, «αναγνωρισμένα» και ισότιμα με τα δημόσια.

Υποτίθεται ότι η λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων θα προωθήσει τον «καλώς εννοούμενο» ανταγωνισμό και θα ωφελήσει τα δημόσια. Φανταζόμαστε με τον ίδιο τρόπο που «ωφέλησε» τα δημόσια νοσοκομεία η ύπαρξη και πριμοδότηση των ιδιωτικών, βυθίζοντας τα πρώτα στην υποχρηματοδότηση.

> Η νομιμοποίηση ιδιωτικών πανεπιστημίων πιέζει ασφυκτικά τα δημόσια ΑΕΙ–ΤΕΙ να λειτουργήσουν σύμφωνα με τους κανόνες της αγοράς προκειμένου να ανταγωνιστούν τα ΚΕΣ, δηλαδή να μεταλλαχθούν πλήρως σε Ανώνυμες Εταιρίες και αυταρχικά εκπαιδευτήρια: περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου και εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, κρατική υποχρηματοδότηση και αξιολόγηση με βάση τα σταθμά της αγοράς,, μείωση του «φοιτητικού κόστους». Τα 4ετή επιχειρησιακά προγράμματα και οι εσωτερικοί κανονισμοί θα υλοποιήσουν την χούντα των managers και του κεφαλαίου στο πανεπιστήμιο. Γνώση και απόφοιτοι θα είναι κομμένοι και ραμμένοι για τις ανάγκες του κεφαλαίου. Οι γιάπηδες και οι καθηγητικές κλίκες «αξιολογούν» αρνητικά τα συλλογικά μας δικαιώματα και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Καταργούν ουσιαστικά το άσυλο, τις γενικές συνελεύσεις και τις καταλήψεις, στήνουν πειθαρχικά συμβούλια.

> Κατακερματίζεται όλο και πιο πολύ η σπουδάζουσα νεολαία σε αποφοίτους πολλών ταχυτήτων (ΑΕΙ, ΤΕΙ, ΚΕΣ, ΙΕΚ, κ.λπ.) που θα ανταγωνίζονται όλο και πιο σκληρά για μια ανύπαρκτη θέση στον ήλιο των 700 ευρώ. Εξισώνονται προς τα κάτω τα δικαιώματα όλων, το πτυχίο παύει να αντιστοιχεί σε εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα, γι’ αυτό τον λόγο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βλέπουμε τους σπουδαστές των ΚΕΣ σαν «αντιπάλους» ή «ανταγωνιστές». Είμαστε όλοι όμηροι του απόλυτου «διευθυντικού δικαιώματος» στην αγορά εργασίας, έχουμε όμως και όλοι οι νέοι δικαίωμα σε ποιοτικές δωρεάν σπουδές, σε αξιοπρεπή εργασία και ζωή. Η δύναμη της νεολαίας βρίσκεται στην ενότητα, διασπασμένοι πέφτουμε.

Το δίκιο της γενιάς μας θα κριθεί στους δρόμους

Εδώ και τρία χρόνια διεξάγεται ένας σκληρός και ελπιδοφόρος αγώνας για να ανατραπεί η αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση και ο νόμος-πλαίσιο και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε να αλλάξει η κατάσταση προς όφελος όσων πλήττονται, της πλειοψηφίας των φοιτητών. Δεν είναι απλά κίνημα διαμαρτυρίας, είναι κίνημα ανατροπής. Δεν απαιτεί τα ψίχουλα και δεν ενσωματώνεται στα κοινοβουλευτικά παιχνίδια των κομμάτων. Διεκδικεί την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών, μιλάει ουσιαστικά για την οικειοποίηση του πλούτου από τους «από κάτω». Θέλουμε η νέα ακαδημαϊκή χρονιά να είναι χρονιά έντασης των αγώνων για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης – ΠΑΣΟΚ – Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εκπαίδευση και την εργασία.

…στη συνάντηση με τους αγώνες των εργαζομένων
Στις 21 Οκτωβρίου έχει προκηρυχθεί από την ΓΣΕΕ απεργία των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Δεν έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο της ΓΣΕΕ, ρόλο συνεταίρου των κυβερνήσεων και της εργοδοσίας στην υλοποίηση του εργασιακού μεσαίωνα και τον αφοπλισμό του εργατικού κινήματος. Η ΓΣΕΕ θέλει απεργία εκτόνωσης της κοινωνικής οργής, εμείς, μαζί με ταξικά σωματεία και αγωνιστές εργαζομένους, θέλουμε η απεργία να λειτουργήσει ως έναυσμα μαχητικών και νικηφόρων εργατικών αγώνων. Βλέπουμε με αισιοδοξία τη συμμετοχή της νέας γενιάς εργαζομένων στις απεργίες για το Ασφαλιστικό. Καλούμε ιδιαίτερα τους συναδέλφους μας που αναγκάζονται να δουλεύουν να δώσουν τη μάχη της εργατικής αξιοπρέπειας. Να συμπορευτούμε με τους φυσικούς μας συμμάχους τους εργαζομένους, με τους καθηγητές, τους δασκάλους, τους μαθητές, να στηρίξουμε κοινές διαδηλώσεις όπως την επικείμενη πανεκπαιδευτική διαδήλωση, να συγκροτήσουμε πανεκπαιδευτικό μέτωπο ανατροπής. Να χτυπήσουμε συντονισμένα και να νικήσουμε!

Καλούμε όλους τους φοιτητές της σχολής να πάρουν μέρος στη γενική συνέλευση του συλλόγου φοιτητών Φιλοσοφικής την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου, στις 12.00 στην Aula.

και τελικά τα κατάφερες!!! για τους πρωτοετείς συναδέλφους και όχι μόνο

Μετά από τόσο διάβασμα, τρέξιμο, κόπο, άγχος είσαι και εσύ ένας από τους τυχερούς που βρήκαν μια θέση στο πανεπιστήμιο. Μπορεί τα πράγματα να μην είναι ακριβώς όπως τα περίμενες μέσα σε ένα γκρι, βρώμικο κτίριο-υπόδειγμα αρχιτεκτονικής παράνοιας, αλλά είσαι πλέον σίγουρος ότι μπαίνεις στην καλύτερη περίοδο της ζωής σου. Σε φαντάζεσαι ήδη να φιλοσοφείς και να πιάνεις κουβέντα για την ποίηση πίνοντας καφέ στο κυλικείο της σχολής, να συζητάς με τους καθηγητές σου τις διάφορες οπτικές της ιστορίας και αργότερα μες την τάξη να γίνεσαι ο καθηγητής-σύμβολο παιδαγωγικής. Όλοι κάπως έτσι ξεκινήσαμε…δυστυχώς ,όμως, ήρθε η πραγματικότητα να μας διαψεύσει! (Πριν φρικάρεις διάβασε όλο το άρθρο...)

Τα μαθήματα ούτε τώρα ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας και τα ενδιαφέροντα μας, ο τρόπος εξέτασης μας θυμίζει το λύκειο, ενώ μετά από άπειρες εξετάσεις με τη ψυχή στο στόμα και το πτυχίο στο χέρι έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον ακόμα πιο δύσκολο και πιο επώδυνο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, ως προϋπόθεση για το διορισμό στο δημόσιο. Και επειδή λίγοι κι εκλεκτοί τα καταφέρνουν να μπουν, οι υπόλοιποι στρέφονται στο μαύρο χρήμα του φροντιστηρίου και των ιδιαιτέρων, στην ανασφάλιστη εργασία, στους μισθούς πείνας (5 ευρώ ανά ώρα), στα εξαντλητικά 12ωρα…

Όσο εσύ λοιπόν αγωνιούσες για μια θέση στον ήλιο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τα υπόλοιπα κομμάτια της κοινωνίας αγωνιούσαν επίσης ακούγοντας τις εξαγγελίες της κυβέρνησης. Με τις νέες μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό, τις συνεχείς ανατιμήσεις και τις αλλαγές στο φορολογικό σύστημα το μέλλον μας φαντάζει ακόμα πιο δύσκολο, ακόμα πιο αβέβαιο…Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι στο στόχαστρο αυτής της επίθεσης είναι η γενιά μας, γνωστή πλέον και από τα κανάλια ως η γενιά των €700 Τι περιμένουν από μας; Να δουλεύουμε για μια ζωή, ίσως και παραπάνω. Αλλά να μη ζούμε καθώς στη πραγματικότητα, δε ζεις με 700 ευρώ. Και αν βέβαια καταφέρεις να βρεις δουλειά. Και τι δουλειά; Να πιάνεις δουλειά το πρωί και να μην ξέρεις τι ώρα θα σχολάσεις, να δουλεύεις όποτε σε «χρειαστεί» το αφεντικό χωρίς σταθερό ωράριο, να δουλεύεις με το «κομμάτι», να είσαι αναγκασμένος να περιπλανιέσαι από την ανεργία στην ημιαπασχόληση, να σε απολύουν και μάλιστα να σου λένε ότι δε θα πάρεις σύνταξη ποτέ, και άμα πάρεις θα ‘ναι ψίχουλα. Να βαφτίζουν τους γονείς μας βολεμένους και τους δημοσίους υπαλλήλους προνομιούχους. Αλλά ξέρεις πως ούτε αυτό ισχύει. Να ρίχνουν το φταίξιμο στους μετανάστες που...μας κλέβουν τις δουλειές. Να προσπαθούν να μας πείσουν δηλαδή πως φταίνε όλοι εκτός από αυτούς, που στο όνομα της εθνικής ανάπτυξης με τους νόμους και τις διατάξεις τους, υποθηκεύουν το παρόν και το μέλλον ολόκληρης σχεδόν της κοινωνίας. Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που κάθε μέρα ξεσπάει κι από ένα οικονομικό σκάνδαλο που φέρνει στην επιφάνεια τα εκατομμύρια που βρίσκονται στις τσέπες των υπουργών!

Η επίθεση στην εκπαίδευση συνεχίζεται…
Κι ενώ εμείς εξαιτίας των νέων κυβερνητικών μέτρων, ανησυχούμε για το μέλλον μας ως απόφοιτοι πανεπιστημίου, για πολλούς συνομήλικούς μας οι ανησυχίες αφορούν στο παρόν καθώς η βάση του 10, η άνοδος των βάσεων και η περικοπή των πανεπιστημιακών θέσεων, τους στέλνουν σε διαφόρων ειδών ΙΕΚ,ΚΕΣ,ΚΕΚ και το αρκτικόλεξο δεν έχει τέλος! Πράγμα βέβαια καθόλου τυχαίο, αφού μες το κατακαλόκαιρο, στο θερινό τμήμα της βουλής(ποιόν φοβούνται άραγε???), ψηφίστηκε η αναγνώρισή των ιδιωτικών κολεγίων, που ανοίγει το δρόμο για την ισοτίμηση/εξίσωση των πτυχίων των ΑΕΙ-ΤΕΙ με τα πάσης φύσεως κολέγια, πράγμα που αποτελεί παραβίαση του συντάγματος.


Αποτέλεσμα αυτού είναι η εξίσωση προς τα κάτω των εργασιακών δικαιωμάτων κάθε αποφοίτου(ΑΕΙ,ΤΕΙ,ΚΕΣ) ,ώστε να παράγεται έτσι φθηνό ανθρώπινο δυναμικό για τις επιχειρήσεις. Η εξίσωση θα αφορά και την εσωτερική λειτουργία του δημοσίου πανεπιστημίου, το οποίο μέσω του νόμου της αξιολόγησης πρέπει να εναρμονιστεί με αυτή των ιδιωτικών: με λίγα λόγια νόμος-πλαίσιο( εισαγωγή manager στα ΑΕΙ, άρση ασύλου, κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων, 4ετή επιχειρησιακά προγράμματα, διαγραφή φοιτητών…) Όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα σύνολο νόμων που θα φέρουν την περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου και την υπαγωγή της γνώσης στις ανάγκες της αγοράς. Στο νέο πανεπιστήμιο που θέλουν να διαμορφώσουν δεν θα υπάρχει χώρος να αποφασίζουμε σχετικά με όσα μας αφορούν. Τις αμεσοδημοκρατικές γενικές συνελεύσεις θα αντικαθιστά η αυθεντία του εκάστοτε πρύτανη, manager, ιδιώτη!

Θα βγαίνουμε στους δρόμους όσο αντέχουν τα όνειρά μας…
Την τελευταία περίοδο, όπως μάλλον θα ξέρεις, βρισκόταν σε εξέλιξη το μεγαλύτερο φοιτητικό κίνημα από την εποχή της μεταπολίτευσης με το οποίο έμπρακτα αποδείξαμε ότι η πολιτική αυτή μπορεί να νικηθεί. Το φοιτητικό ξέσπασμα του 2006-2007 δεν ήταν μια απλή εκτόνωση (όπως πολλοί θα ήθελαν…). Οι συλλογικοί μας αγώνες έβγαλαν τη νεολαία ξανά στο προσκήνιο. Αγώνας δύσκολος απέναντι στις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου,της κυβέρνησης, της Ε.Ε… Νίκες πρόσκαιρες, νίκες μόνιμες αλλά και διακυβεύματα. Ο νόμος-πλαίσιο ψηφίστηκε με το μεγάλο κυβερνητικό πραξικόπημα/αυθαιρεσία, οι προεδρικές εκλογές με βάση το νόμο-πλαίσιο έγιναν μόνο υπό την απειλή των ΜΑΤ και των μπράβων. Η προσπάθεια εφαρμογής του νόμου-πλαίσιο με τους εσωτερικούς κανονισμούς του υπουργείου μπορεί να έχει ήδη ξεκινήσει (οι καθηγητές μας παρέδωσαν τη λίστα συγγραμμάτων…) αλλά η κεντρική ανατροπή του μέσα από πανεκπαιδευτικό αγώνα διαρκείας είναι μπροστά μας. Ο αγώνας για την παιδεία των αναγκών μας είναι αγώνας για την εργασία των αναγκών μας. Συνδέεται και αναπνέει από τις αντιστάσεις που αναπτύσσονται στην κοινωνία, η οποία αντιδρά στην επίθεση που δέχεται. Μιλάμε για τους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στον νόμο για το ασφαλιστικό, για τις μαζικότατες πορείες τους, για τους λιμενεργάτες, τους εργαζομένους στις ΔΕΚΟ, τη ΔΕΗ, τους ΟΤΑ που εδώ και ένα χρόνο παλεύουν ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις...
Η φετινή χρονιά ξεκίνησε επίσης ελπιδοφόρα. Η μαζική διαδήλωση της ΔΕΘ έστειλε το πρώτο μήνυμα στην κυβέρνηση της φτώχειας, της διαφθοράς, της καταστολής... Επίσης, οι προγραμματισμένες απεργίες των δασκάλων και των καθηγητών δείχνουν το δρόμο για ένα νέο πανεκπαιδευτικό ξεσηκωμό που θα βάλει τέλος στην επίθεση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΕΕ.


Τι είναι η Ε.Α.Α.Κ.
(Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση);

Περιπλανώμενοι στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο και τους άλλους κοινωνικούς χώρους ανακαλύψαμε πως μόνος του ο καθένας δεν μπορεί να ακουστεί πουθενά, πως μόνο όλοι μαζί μπορούμε να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει. Γι’αυτό έχουμε επιλέξει το δρόμο της συλλογικής δράσης καθώς και της ανατρεπτικής αριστεράς που δεν διστάζει απέναντι στο καπιταλιστικά εφικτό να διεκδικεί το κοινωνικά αναγκαίο. Αυτή την Αριστερά, εκφράζει μέσα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση. Η Ε.Α.Α.Κ. αποτελείται από διαφορετικά σχήματα ανά σχολή, τα οποία συντονίζονται μεταξύ τους σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο.
Η Κίνηση ΑΡιστερών ΦΙλοσοφικής είναι ένα σχήμα, μια ζωντανή, ανοιχτή πολιτική συλλογικότητα που μαζί με την Συνεργασία Ανεξάρτητων Φιλοσοφικής αποτελούν την Ενωτική πρωτοβουλία ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ, δηλαδή το σχήμα της ΕΑΑΚ στη Φιλοσοφική.

Η ΕΑΑΚ πρεσβεύει την ανάγκη όχι για άλλη μία αριστερά, αλλά για μια Άλλη αριστερά, ενωτική, ανεξάρτητη, αμεσοδημοκρατική, αντικαπιταλιστική…


ΕΝΩΤΙΚΗ: Μια αριστερά που θα μπορεί να προωθεί όχι μια πλαστή ενότητα, αλλά ένα περιεχόμενο που θα μπορεί να ενοποιεί όλα τα πληττόμενα κομμάτια της νεολαίας και της εργασίας. Που θα αντιτίθεται στις έριδες που σπέρνει το κεφάλαιο ανάμεσα σε αποφοίτους ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων, αποφοίτους ΑΕΙ, ΤΕΙ, ΙΕΚ, ΚΕΣ παλεύοντας για ενιαία δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Με μέτωπο παιδείας – εργασίας, για την πραγματική ενότητα του νεολαιίστικου και εργατικού κινήματος για μία αναμέτρηση μαχητική και νικηφόρα με την κυβέρνηση και τις αντεργατικές «μεταρρυθμίσεις».

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ: Από κόμματα και κομματικές γραμμές καθώς αποφασίζει με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες από τη βάση της. Από την κυβερνητική πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και της κοινωνίας του κέρδους, της εκμετάλλευσης, του ρατσισμού και του πολέμου. Από λογικές εκπροσώπησης-διαχείρισης: η αντίληψή μας απέναντι στο διοικητικό συμβούλιο (ΔΣ) συνοψίζεται στη φράση «εντός, εκτός και ενάντια». Είμαστε «εντός» με την έννοια ότι έχοντας έδρες σ’ αυτό παρεμβαίνουμε έτσι ώστε να μην ψηφίζονται στο ΔΣ αποφάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων. Είμαστε «εκτός» γιατί διαφωνούμε με τη λογική των 15 αντιπροσώπων και γιατί πιστεύουμε ότι το πραγματικό πεδίο αντιπαράθεσης είναι η Γενική Συνέλευση. Είμαστε «ενάντια» γιατί πολλές φορές μπορεί να δράσει σε βάρος των αποφάσεων των Γ. Συνελεύσεων και να δημιουργήσει «εκλεκτούς» συνομιλητές των καθηγητών, του υπουργείου και της κυβέρνησης, πέρα και έξω από τη θέληση της πλειοψηφίας.Οικονομικά ανεξάρτητοι: δε χρηματοδοτούμαστε από κανέναν άλλο πέρα από τους εαυτούς μας καθώς απαραίτητη προϋπόθεση για την πολιτική ανεξαρτησία, θεωρούμε την οικονομική

ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ: Πιστεύουμε πως μέσα από τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες(γεν.συνελεύσεις) μπορούν να εκφραστούν τα συμφέροντα της πλειοψηφίας και εκεί διαμορφώνονται συνειδήσεις και όχι μια φορά το χρόνο στις φοιτητικές εκλογές. Κυρίως, όμως, είμαστε μια συλλογικότητα αμεσοδημοκρατική όχι απλά επειδή θέλουμε τις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητών - ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων- αλλά επειδή «αναπνέουμε» μέσα από αυτές, γιατί κάνουμε πράξη το σύνθημα «ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ». Και στο εσωτερικό μας λειτουργούμε αμεσοδημοκρατικά και δεν αποδεχόμαστε κανένα είδος ιεραρχίας, προέδρους ή αρχηγούς. Το ίδιο το σχήμα και τα άτομα που συμμετέχουν αποφασίζουν για όσα λέμε και κάνουμε. Το σχήμα είναι ανοιχτό για όλους και κάθε άποψη που θέλει να ακουστεί έχει δύναμη.

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ: Θέλουμε να είμαστε μια αριστερή κίνηση που θα παλεύει για την ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, στο πανεπιστήμιο αλλά και στην κοινωνία, παλεύοντας παράλληλα για τη βελτίωση των όρων που σπουδάζουμε και θα δουλέψουμε αύριο. Θέλουμε μια αριστερά αντικυβερνητική, ενάντια στην ΕΕ, που θα αμφισβητεί πτυχές του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος παλεύοντας για το κοινωνικά αναγκαίο και όχι για το καπιταλιστικά εφικτό. Μια αριστερά που απορρίπτει το υπάρχον κοινωνικοπολιτικό σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης της κοινωνικής πλειοψηφίας από την κυρίαρχη πολιτική μπλε ή πράσινης απόχρωσης.


Κίνηση: γιατί και η πιο μεγάλη πορεία στον κόσμο ξεκινά με ένα βήμα μπροστά
ΑΡιστερών: γιατί παλεύουμε για την ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων – στο Πανεπιστήμιο, αλλά και στην κοινωνία – με στίγμα ανατρεπτικό, αντικαπιταλιστικό, αντικυβερνητικό, επιδιώκοντας ταυτόχρονα καθημερινές, υλικές νίκες.
ΦΙλοσοφικής: γιατί ξεκινώντας από τον κοινωνικό μας χώρο αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση και διεύρυνση των μορφωτικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων, την ίδια στιγμή που προτείνουμε έναν άλλο ρόλο για τις «ανθρωπιστικές» επιστήμες: το ρόλο της απελευθέρωσης του ατόμου προς όφελος των αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας.


"Η εξουσία μας έχει πουλήσει ένα ψέμα για αλήθεια. Το ψέμα ότι ηττηθήκαμε. Δίχως να την ενδιαφέρει αν η ήττα μας είναι γεγονός, η εξουσία προσπάθησε να μας κάνει να πιστέψουμε ότι είμαστε ηττημένοι. Ποιοι; Εμείς, εσείς, όλοι όσοι σκεφτόμαστε ότι είναι δυνατός και αναγκαίος ένας κόσμος όπου η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ θα εγκαταλείψουν την βολική τους θέση σαν ουτοπίες, θα εγκαταλείψουν τις βιβλιοθήκες και θα έρθουν να ζήσουν και να παλέψουν (η πάλη άλλωστε είναι ένας όμορφος τρόπος ζωής) μαζί μας."
(Sub-comandante Marcos - EZLN)

Η νέα αφίσα της Ε.Α.Α.Κ. για τα νέα κινήματα...

Όλοι στην ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση

Ημερομηνία: Σάββατο 6 Σεπτέμβρη,ώρα 6 μ.μ.
Τόπος: Καμάρα,Θεσσαλονίκη
Αιτία: Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης
Σκοπός: Ανατροπή της επίθεσης της κυβέρνησης στην εργασία, την εκπαίδευση, την ζωή μας

Η υπομονή μας τελείωσε!Καιρός να τσακίσουμε τα νεύρα των απο πάνω!!!
Όλοι στην ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση

Καλό μήνα!

Διακοπές τέλος,
Επιστροφή στην εξεταστική,
Επιστροφή στα προβλήματα,
Επιστροφή στην ομαλότητα,
Ελπίζουμε όχι για πολύ...
Καλή αρχή και ψυχραιμία με το διάβασμα!
Και να θυμάστε οι καλύτεροι αγώνες
είναι αυτοί που έρχονται...

Οδηγίες για να μετρήσεις τη ζωή από τον Subcomandante Insurgente Marcos...

Οδηγίες για να μετρήσεις τη ζωή

Παίρνεις ένα κομμάτι σπάγγο, σε όποιο μέγεθος θέλεις και αρχίζεις να το βάζεις στη δεξιά τσέπη του παντελονιού σου μέχρι να συμβεί κάτι απ’ τα παρακάτω:
α) να γεμίσει η τσέπη σπάγγο

β) να κουραστείς να βάζεις σπάγγο στην τσέπη σου.

Όταν συμβεί κάτι απ’ τα δύο προαναφερθέντα, ή και τα δύο, περίμενε κάποιο βροχερό βράδυ. Τη στιγμή ακριβώς που η βροχή αρχίζει να είναι αβέβαιη για το αν θα πέσει ή όχι στη γη, βγαλ’ το σπάγγο και πέταξε τον ψηλά, όσο πιο ψηλά μπορείς, με μαγικές κινήσεις, και ταυτόχρονα ψιθύρισε τα παρακάτω λόγια: “Κοιτώ, μετράω, υπάρχω, η ζωή”. Αν έχουν ακολουθηθεί οι οδηγίες κατά γράμμα, ο σπάγγος θα παραμείνει ακίνητος στον αέρα για μερικές στιγμές πριν επιστρέψει στη γη ένα μάτσο νήματα.

Μ’ αυτόν τον τρόπο έχεις μετρήσει ένα κομμάτι ζωής. Αν, παρ’ όλο που έχεις ακολουθήσει τις οδηγίες σωστά, το σκοινί δεν ανταποκρίνεται στα όσα είπαμε παραπάνω, μην ανησυχείς και δοκίμασε μ’ άλλον σπάγγο. Καμιά φορά υπάρχουν και σπάγγοι που αρνούνται πεισματικά να μετρήσουν τη ζωή (έχουν ήδη αρκετά προβλήματα -λένε- με το να δένουν μπότες, παπούτσια και άλλα απίθανα πράγματα).

Ζούγκλα Λακαντόνα, Τσιάπας, Μεξικό, 1984-1989

Απ’ τα βουνά του μεξικάνικου νότου Subcomandante Insurgente Marcos