Το κείμενο είναι των "Παρεμβάσεων - Κινήσεων - Συσπειρώσεων" στην Α' βάθμια εκπαίδευση

6 ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ

ΕΡΓΑ ΝΔ — ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: ΣΑΝ ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΝΕΡΟ

1o Το ασφαλιστικό σύστημα δεν «αντέχει». Σύντομα θα καταρρεύσει και τα ταμεία δεν θα έχουν να δώσουν συντάξεις και εφάπαξ.

Στόχος του ψέματος: Η ριζική μετατροπή του ασφαλιστικού συστήματος από αναδιανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό ώστε το βάρος να επωμιστούν εξολοκλήρου οι εργαζόμενοι οπότε το κόστος εργασίας θα μειωθεί χαρίζοντας υπερκέρδη στους εργοδότες.

Η πραγματικότητα:

α) Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για να «αποδείξουν» την έκταση του ασφαλιστικού προβλήματος παράγγειλαν και οι δύο αναλογιστικές μελέτες. Η ΝΔ στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας (φέτος) και το ΠΑΣΟΚ σε επαγγελματίες κυβερνητικούς βρετανούς αναλογιστές (Government Actuary Department) το 2003.

Τα αποτελέσματα και των δύο αναλογιστικών μελετών καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: έως το 2035 τα ταμεία λειτουργώντας με τη σημερινή κατάσταση δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα ενώ ακόμα και το «προβληματικό» ΙΚΑ θα είναι πλεονασματικό έως το 2032! Στην πρόσφατη κυβερνητική μελέτη υπολογίζεται πως το δημόσιο θα αποδίδει κανονικά όσα του αναλογούν σαν εργοδότης ενώ δεν υπολογίζονται οι σημερινές οφειλές στα ταμεία από ιδιώτες! Δηλαδή ακόμα και αν οι ιδιώτες εργοδότες δεν αποδώσουν τα χρωστούμενα σήμερα κάποια δις ευρώ (βλ. σε επόμενο ψέμα) δεν υπάρχει πρόβλημα! Δεν είναι τυχαίο πως η επιτροπή σοφών του κ.Αναλυτή διαλύθηκε αφού αλλιώς θα έπρεπε να δημοσιοποιήσει τη μελέτη που ερχόταν σε αντίθεση με τις «προφητείες» των «ανεξάρτητων σοφών» (μόνο από το ΣΕΒ ήταν εξαρτημένοι) που προέβλεπαν κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος μέσα σε 5-10 χρόνια!

β) Η ΓΣΕΕ σε δική της αναλογιστική μελέτη επιβεβαιώνει τα παραπάνω ενώ παρατηρεί πως εάν σήμερα αποδίδονταν στα ταμεία και τα χρωστούμενα από τους εργοδότες ο Μ.Ο των συντάξεων θα μπορούσε ακόμα και να διπλασιαστεί!

2o Τα ταμεία δεν αντέχουν γιατί δεν διαθέτουν αποθεματικά σε βάθος χρόνου (έχουν δηλαδή αναλογιστικό έλλειμμα). Την κατάσταση κάνει ακόμα χειρότερη ο μεγάλος αριθμός των ταμείων που αυξάνει τα λειτουργικά τους έξοδα.

Στόχος του ψέματος: Να πειστούμε όλοι πως η ενοποίηση των ταμείων είναι μονόδρομος για την επιβίωσή τους αλλιώς θα καταρρεύσουν.

Η πραγματικότητα :

Τα αποθεματικά όντως είναι περιορισμένα σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια αλλά ακόμα κι έτσι δεν έχουμε πρόβλημα μέχρι το 2035. Το ύψος των αποθεματικών έχει μειωθεί όχι γιατί είναι μεγάλα τα λειτουργικά έξοδα αλλά για μια σειρά από λόγους που συνοπτικά παρουσιάζουμε:

α) Λόγω της αναγκαστικής διαχείρισης των αποθεματικών των ταμείων για δεκαετίες από την Tράπεζα της Ελλάδας από όπου:

~Χαρίζονται ουσιαστικά άτοκα ή χαμηλότοκα με επιτόκιο μόνο 0-4% «δια την πρόοδο της ελληνικής βιομηχανίας» (νόμος 1611/50 που ισχύει ακόμα και σήμερα!, νόμος 1846/51 που ίσχυε έως το 1986).

~Με το νόμο 2469/97 μπορεί η Τράπεζα να έχει τα αποθεματικά σε ειδικό λογαριασμό για την κατά βούληση διαχείρισή τους πράγμα που κάνει.

β) Τα αποθεματικά των ταμείων είναι αντικείμενο «τζόγου» βάσει νομοθεσίας των τελευταίων χρόνων ή στο χρηματιστήριο ή στην αγορά ομολόγων και παραγώγων τους.

~ Με το νόμο 2042/92 (κυβέρνηση ΝΔ) μπορεί έως και το 60% να τζογαριστεί σε μετοχές ή ομόλογα όπως και έγινε.

~ Με το νόμο 1902/90 (κυβέρνηση ΝΔ) συγκροτείται Εταιρία Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων (ΑΕΔΑΚ) που αναλαμβάνει να διαχειριστεί εν λευκώ το σύνολο τότε των αποθεματικών του ΙΚΑ και του ΤΕΒΕ που μεταφέρθηκαν σε αυτήν (600 δις δραχμές).

~ Με το νόμο 3029/2003 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ) το ποσοστό που μπορεί να «τζογαριστεί» αυξάνεται στο 70% του αποθεματικού κάθε ταμείου.

γ) Τα ταμεία υποχρεώνονται να πληρώνουν κάθε χρόνο όλο και ακριβότερα την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που προσφέρουν βασικά γιατί εγκρίνονται από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όλες σχεδόν οι ανατιμήσεις που ζητούν οι φαρμακοβιομήχανοι.

~ Χαρακτηριστικά τον Ιούνιο εγκρίθηκαν ανατιμήσεις σε 413 σκευάσματα μαζικής και χρόνιας κατανάλωσης.

~ Μειώνεται σταθερά ή χρηματοδότηση του δημοσίου στα νοσοκομεία. Έτσι ενώ το δημόσιο κάλυπτε περίπου το 85% των εξόδων των νοσοκομείων πριν από μερικά χρόνια σήμερα καλύπτει μόνο το 40% και τα υπόλοιπα καλύπτονται από τα ταμεία.

δ) Η διαχείριση της ακίνητης περιουσίας των ταμείων (που είναι μεγάλη) γίνεται με χαριστικό τρόπο προς κάποια συμφέροντα. Χαρακτηριστικά το οικόπεδο της Αμερικάνικης Πρεσβείας (12 στρέμματα στο κέντρο της Αθήνας) ενοικιάζεται για 70.000 δραχμές το μήνα! Αντίστοιχα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας από το δικό μας ΜΤΠΥ ενοικιάζει το κτίριο που στεγάζεται για 7,5 εκ.δραχμές το χρόνο (μακροχρόνιο συμβόλαιο του 1991) και απαιτεί φόρους για το ίδιο κτίριο 22 εκ.δραχμές (το 1991)!

ε) Τη διαχείριση των ταμείων λυμαίνονται (με την συννενοχή κομματικών συνδικαλισταράδων) διάφορες ενδιάμεσες εταιρίες λαμόγια που σκοπό έχουν την είσπραξη προμηθειών και την βραχύχρονη εκμετάλλευση ποσών των ταμείων. Ας σκεφτούμε πως μόνο οι τόκοι του δομημένου ομολόγου του ΤΕΑΔΥ ήταν 4,5 εκ. ευρώ το τρίμηνο και για αυτό η JP Morgan κωλυσιεργούσε στις διάφορες συναλλαγές μετά τη δημοσιοποίηση της είδησης. Οι φανερές προμήθειες που μοιράστηκαν οι εταιρίες τύπου ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ήταν περίπου ίσες με το 13% της αξίας του ομολόγου (κάπου 30 εκ ευρώ). Και όλα αυτά από μία μόνο συναλλαγή. Πόσες άλλες έχουν γίνει; Τι προμήθειες μοιράζονταν οι χρηματιστές στο μεγάλο φαγοπότι των μετοχών;

Αυτοί είναι οι λόγοι που προκαλούν σε βάθος 50 χρόνων αναλογιστικό έλλειμμα από 92-200 δις ευρώ (ανάλογα τη μελέτη) Αν στις κλοπές των άτοκων δανείων, των μετοχών, των ομολόγων, των προμηθειών και των υπερκερδών βιομηχάνων και άλλων ιδιωτών προσθέσουμε και την εισφοροδιαφυγή (θα ασχοληθούμε αναλυτικότερα) εξηγείται άνετα το «έλλειμμα». Δηλαδή αφού ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, βιομήχανοι και τραπεζίτες τα έκλεψαν και τα εκμεταλλεύτηκαν τώρα μας ζητάνε να πληρώσουμε το μαλλί ενώ θέλουν να ενοποιήσουν τα ταμεία για να εκμεταλλευτούν αποδοτικότερα τα αποθεματικά «απείραχτων» ακόμα ταμείων.

3o Οι Έλληνες παίρνουν σύνταξη νωρίτερα από τους λοιπούς Ευρωπαίους και απολαμβάνουν μεγαλύτερες παροχές από την ασφάλισή τους. Το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα είναι υπερβολικά «γενναιόδωρο».

Στόχος του ψέματος: Να μας πείσουν πως δουλεύουμε λίγο και κερδίζουμε πολλά, πως είμαστε «ρετιρέ» στις συντάξεις και πως για χάρη ισότητας πρέπει να δεχτούμε μείωση συντάξεων-παροχών και αύξηση των ορίων ηλικίας.

Η πραγματικότητα :

α) Η μέση σύνταξη σήμερα στην Ελλάδα είναι περίπου 650 ευρώ το μήνα ποσό που δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά όριο φτώχειας. Το 71% των συνταξιούχων του ΙΚΑ είναι κάτω από τα 600 ευρώ, ενώ για τον ΟΓΑ η βασική σύνταξη είναι 278 ευρώ! Ο μέσος όρος ανεβαίνει στα 650 ευρώ λόγω σχετικά υψηλότερων συντάξεων του δημοσίου (Μ.Ο 900 ευρώ) Όμως οι συντάξεις αυτές είναι υψηλότερες γιατί υπάρχει «συμπλήρωμα» τους από τα ταμεία Αρωγής και ΜΤΠΥ που όμως χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από χρήματα – κρατήσεις των μισθών μας. Δηλαδή οι συντάξεις μας είναι ψηλότερες του μ.Ο λόγω δικής μας αποταμίευσης και όχι χαριστικά.

β) Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat ο μέσος όρος ηλικίας συνταξιοδότησης των ανδρών στη χώρα μας σήμερα (το 2005) είναι τα 63,9 χρόνια όταν στην Ε.Ε (των 25) είναι τα 61,5 χρόνια. Ο μ.Ο συνταξιοδότησης των γυναικών είναι στη χώρα μας τα 62,5 χρόνια ενώ στην Ε.Ε τα 60,5. Δηλαδή δουλεύουμε περισσότερο από τους λοιπούς Ευρωπαίους. Κατά τα άλλα θέλουν να αυξήσουν τα όρια ηλικίας για τις γυναίκες για λόγους ισότητας! Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει πως είναι ψέμα ότι οι Έλληνες παίρνουμε σύνταξη νωρίς. Το αντίθετο: τα τελευταία χρόνια (από το 2001) ο μ.Ο ηλικίας συνταξιοδότησης αυξήθηκε από τα 59,4 χρόνια στα 63,2 χρόνια δηλαδή σε μια 6ετία αυξήθηκε η εργασία κατά 4 χρόνια!

γ) Δεν είναι γενναιόδωρο βάσει εισφορών. Οι εισφορές των Ελλήνων εργαζομένων είναι πολύ υψηλές για τη σύνταξη που παίρνουν. Απλά παρατηρήστε το επόμενο σημείωμα μισθοδοσίας σας και για λεπτομέρειες διαβάστε το επόμενο ψέμα!

4o Το ασφαλιστικό σύστημα δεν αντέχει γιατί δεν έχει επαρκή χρηματοδότηση. Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος και συνεπώς πρέπει η χρηματοδότηση να βαρύνει και λίγο τους εργαζόμενους είτε με αυξήσεις των εισφορών είτε με μειώσεις των συντάξεων.

Στόχος του ψέματος: Να πειστούμε πως οι επιχειρήσεις των υπερκερδών, πως το δημόσιο των κουμπάρων, των ομολόγων, των εξοπλισμών που δίνει 900εκ ευρώ αναδρομικά σε δικαστές δε μπορεί να χρηματοδοτήσει το ασφαλιστικό σύστημα οπότε πρέπει να δεχτούμε αυξήσεις στις εισφορές μας και μείωση των συντάξεων.

Η πραγματικότητα:

α) Στην Ευρώπη των 25 είμαστε 6οι στις εισφορές των εργαζομένων αλλά 12οι στις εισφορές των εργοδοτών και 15οι στο ύψος των συντάξεων. Συγκεκριμένα οι Έλληνες ασφαλισμένοι πληρώνουν 23% περισσότερες εισφορές από το μ.ο των εργαζομένων της Ε.Ε ενώ έχουν περίπου 50% σύνταξη του μ.ο συντάξεων των εργαζομένων της Ε.Ε. Οι κρατήσεις στους μισθούς για τις συντάξεις είναι μεγάλες. Είναι προφανές ότι δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι για το πρόβλημα χρηματοδότησης του ασφαλιστικού.

β) Ο μεγαλύτερος εργοδότης στην Ελλάδα είναι το δημόσιο. Αυτό παράνομα και καταχρηστικά δεν αποδίδει στα ταμεία τμήμα των εισφορών που του αναλογούν. Το ποσό αυτό φτάνει σήμερα τα 7,8 δις ευρώ! Ταυτόχρονα το σύνολο των λοιπών ιδιωτών εργοδοτών επίσης παράνομα χρωστάει στα ταμεία 7,5 δις ευρώ. Το κόστος για το 2007 της εισφοροδιαφυγής εκτιμάται σε 5,8 δις ευρώ. Σύνολο απωλειών 21,1 δις ευρώ! Σε ένα χρόνο θα μπορούσε καλυφθεί από τις οφειλές το 1/10 του αναλογιστικού ελλείμματος των 100δις ευρώ της 50ετίας! Βάλτε και το 5,8 δις επί 50 χρόνια και το έλλειμμα εξαφανίζεται…

γ) Το κράτος εκτός από εργοδότης θεωρητικά είναι και υπερασπιστής του κράτους πρόνοιας. Έτσι στην πλειοψηφία των χωρών όπου ο νεοφιλελευθερισμός και η αγορά δεν έχει διαλύσει το ασφαλιστικό αναδιανεμητικό σύστημα (όχι ότι δεν γίνονται συστηματικές προσπάθειες από Ε.Ε-κυβερνήσεις-κεφάλαιο) η χρηματοδότησή του γίνεται εν μέρει από το δημόσιο καθώς η ασφάλιση θεωρείται όπως ή υγεία και η παιδεία δημόσιο αγαθό και κοινωνικό δικαίωμα. Στην Ελλάδα με το νόμο 3029/2002 (Νόμος Ρέππα) το δημόσιο έπρεπε να συμβάλλει στο ασφαλιστικό με χρηματοδότηση ίση με 1% του ΑΕΠ. Το μέτρο αυτό προτάθηκε στο νόμο ως δέλεαρ τότε στα συνδικάτα για να δεχτούν την ενοποίηση ταμείων που προβλέπει ο ίδιος νόμος. Το ποσό αυτό όμως ποτέ δεν δόθηκε στα ταμεία (δόθηκε μόνο για το 2003). Μετά και την αναθεώρηση του ΑΕΠ από την ΝΔ προς τα πάνω που τα χρήματα έπρεπε να αυξηθούν η χρηματοδότηση έχει ουσιαστικά σταματήσει.

Επειδή μας παραμυθιάζουν με το πρότυπο των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών: Ενώ στην Ελλάδα τελικά η χρηματοδότηση του ασφαλιστικού είναι περίπου 2% των εξόδων του στη Γερμανία είναι στο 24% και στην Φινλανδία στο 45%. Στη Δανία η ασφάλιση θεωρείται ύψιστο κοινωνικό αγαθό και το δημόσιο χρηματοδοτεί εξολοκλήρου το ασφαλιστικό (100%)!

5o «Η εισφοροδιαφυγή είναι ανήθικη, αλλά δεν είναι από τα θέματα που παίζουν αποφασιστικό ρόλο.» Άποψη εκφρασμένη από τον κ.Αναλυτή πρόεδρο της επιτροπής σοφών.

Ο στόχος του ψέματος: Να μας πείσουν πως για τα υποτιθέμενα ελλείμματα δεν ευθύνεται η ανασφάλιστη εργασία και συνεπώς δεν χρειάζεται να πιεστούν οι εργοδότες να καταβάλλουν αυτά που χρωστάνε και να ασφαλίσουν τους εργαζόμενους. Ακόμα περισσότερο να αποδεχτούμε την ανασφάλιστη εργασία σαν μορφή εργασίας (ή οποία εντελώς τυχαία χαρίζει τεράστια κέρδη στους εργοδότες αφού γλιτώνουν το κόστος ασφάλισης).

Η πραγματικότητα:

α) Τα χρωστούμενα των εργοδοτών είναι 7,5 δις. Εδώ και χρόνια γίνονται μέσω εφορίας και διάφορων νόμων απίστευτες ρυθμίσεις που ουσιαστικά χαρίζουν τις οφειλές στα ταμεία. Πρόκειται είτε για οριστικές διαγραφές χρεών είτε για διευκολύνσεις (πχ άμεση πληρωμή μειώνει το χρέος στο μισό!) Το εξοργιστικό είναι πως σημαντικό τμήμα των εργοδοτών χρωστά και τις εισφορές που πληρώνουν οι εργαζόμενοι (αφού κρατούνται από τι μισθοδοσία από τον εργοδότη). Έτσι με μια ρύθμιση σαν την προηγούμενη του 50% ο εργοδότης αποδίδει τις εργατικές εισφορές αλλά όχι τις δικές του! Χαρακτηριστικό παράδειγμα των παραπάνω είναι η πρόσφατη διαγραφή χρέους 64εκ ευρώ της ALPHA ΒΑΝΚ στο ΙΚΑ τροπολογία στη Βουλή ή τα τεράστια χρέη ΠΑΕ σε ταμεία εφόσον (βάσει του άρθρου 44) ο κυρίως πιστωτής (στη συγκεκριμένη περίπτωση το δημόσιο δεχτεί να διαγράψει τα προς αυτόν χρέη.

β) Τεράστιο τμήμα εργαζομένων (περίπου 1,5 εκατομμύρια) δουλεύουν ανασφάλιστοι και δεν αποδίδονται για αυτούς εισφορές στα ταμεία. Οι πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών είναι νέοι και μετανάστες που στις πιο παραγωγικές ηλικίες τους δε στηρίζουν με εισφορές (αυτοί και οι εργοδότες τους) το ασφαλιστικό.

6o Το δημογραφικό πρόβλημα οδηγεί σε συνεχή μείωση της αναλογίας εργαζομένων προς συνταξιούχων. Επιπρόσθετα ο μ.Ο ζωής αυξάνει συνεχώς. Για να διατηρηθεί αυτή η αναλογία πρέπει να αυξηθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ο σκοπός του ψέματος: Να αποδεχτούμε την αύξηση ορίων ηλικίας περίπου σαν φυσικό επακόλουθο του δημογραφικού προβλήματος.

Η πραγματικότητα:

Ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός της χώρας είναι περίπου 9.870.000 Δεν περιλαμβάνονται παιδιά - μαθητές - φοιτητές. Οι συνταξιούχοι είναι 2.578.000. Η αναλογία των ασφαλισμένων εργαζομένων προς συνταξιούχους έχει χειροτερέψει στο 1,75/1 από 2,59/1 το 1990. Όμως με λίγα μαθηματικά: Ενεργός πληθυσμός - Συνταξιούχοι : 9.870.000 - 2.578.000 = 7.292.000 (δυνητικά εργαζόμενοι). Ας αφαιρέσουμε και 800.000 ανθρώπους που δεν εργάζονται αλλά δεν είναι άνεργοι (οικοκυρές, εισοδηματίες κ.τ.λ) έχουμε θεωρητικά 6.492.000 εργαζόμενους. Αν τώρα βγάλουμε την αναλογία εργαζόμενων προς συνταξιούχων 6.492.000/ 2.578.000 = 2,518/1!Άρα δεν πληρώνονται ασφαλιστικές εισφορές για μεγάλο τμήμα του οικονομικά ενεργού και εργαζόμενου ταυτόχρονα πληθυσμού. Αυτό γίνεται συνοπτικά για τους παρακάτω λόγους:

α) Ανεργία. Οι άνεργοι δεν πληρώνουν αυτοί ή οι εργοδότες τους ασφαλιστικές εισφορές. Είναι παράλογο να λες πως εάν αυξήσεις τα όρια ηλικίας θα αυξήσεις τις εισφορές αφού έτσι οι άνεργοι δε θα απορροφηθούν ποτέ σε θέσεις εργασίας. Το εντυπωσιακό είναι πως δε θεωρείται κάποιος άνεργος ακόμα και αν δουλεύει 1 ώρα το μήνα! Φυσικά ακόμα και αυτοί που εργάζονται με ελαστικό ωράριο (και είναι στην πραγματικότητα άνεργοι- π.χ ωρομίσθιοι των 7 ευρώ την ώρα) δε φαίνονται ούτε άνεργοι ούτε είναι πλήρως ασφαλισμένοι. Δεν υπάρχουν καν για το σύστημα.

β) Τα προγράμματα stage. Αυτά δίνουν τη δυνατότητα στους εργοδότες να προσλαμβάνουν ανέργους για 1 ή 2 χρόνια χωρίς να πληρώνουν εισφορές για αυτούς (θεωρείται περίοδος απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας). Οι εργοδότες μόλις τελειώσει η περίοδος αυτή τους απολύουν και προσλαμβάνουν άλλους στη θέση τους πάλι χωρίς να πληρώνουν εισφορές. Έτσι περίπου 200.000 άνθρωποι εργάζονται χωρίς για αυτούς να πληρώνονται εισφορές αλλά και η ανεργία δεν μειώνεται.

γ) Το κόλπο των δελτίων παροχής υπηρεσιών. Νέοι στην αγορά εργασίας αναγκάζονται να δεχτούν (για να βρουν δουλειά) να εργαστούν σαν αυτοαπασχολούμενοι και πληρώνονται όχι με σχέση μισθωτής εργασίας αλλά με δελτίο παροχής υπηρεσιών. Θεωρητικά αυτοί μπορούν να κάνουν αυτασφάλιση αλλά τα χρήματα που παίρνουν δεν επαρκούν για κάτι τέτοιο. Δηλαδή είναι εργαζόμενοι αλλά ανασφάλιστοι.

δ) Σημαντικό τμήμα εργαζομένων είναι μετανάστες (1,5 εκατομμύρια κατά προσέγγιση) που αναγκάζονται (συχνά εκβιάζονται) να εργαστούν τελείως ανασφάλιστοι. Αυτοί δε φαίνονται ούτε καν στον ενεργά οικονομικά πληθυσμό τη στιγμή που πληρώνουν αδρά για να διατηρούν τις άδειες παραμονής τους. Έτσι οι εργοδότες τους έχουν υψηλά κέρδη λόγω της ανασφάλιστης εργασίας. Πρόσφατο παράδειγμα οι ανασφάλιστοι του πρώην Υπ. Απασχόλησης κ. Μαγγίνα!

ε) Οι μ. ο ζωής αυξάνονται, αλλά ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγικότητα των εργαζομένων. Έτσι ενώ την τελευταία 10ετία τα όρια ζωής αυξήθηκαν περίπου 2 χρόνια η παραγωγικότητα αυξήθηκε έως και 100%. Αλήθεια μια κοινωνία που έχει διπλασιάσει τον παραγόμενο πλούτο της δε μπορεί να χρηματοδοτήσει την επιβίωση των ηλικιωμένων της για 2 επιπλέον χρόνια;

ΕΡΓΑ ΝΔ — ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: ΣΑΝ ΔΥΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΝΕΡΟ

Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας διαξιφίζονται στη βουλή και στα τηλεοπτικά παράθυρα για το ποιος εκ των δύο έχει το φιλολαϊκότερο πρόγραμμα και ταυτόχρονα τη λύση για το ασφαλιστικό. Εφευρίσκουν νέες ονομασίες για τις προτάσεις τους (βλ. ταμεία αλληλεγγύης, φτώχειας κ.τ.λ), διαφωνούν έντονα για μικρολεπτομέρειες χωρίς όμως να συζητούν την ουσία : που πάει ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι; . Οι «διαφωνίες» τους στην πραγματικότητα αφορούν μοναχά το ρυθμό καταστροφής του κράτους πρόνοιας και της μετακύλισης του ασφαλιστικού κόστους στους εργαζόμενους. Μια ματιά στα πεπραγμένα των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μπορεί να πείσει οποιονδήποτε για την κοινή τους φιλοσοφία.

ΠΑΣΟΚ - ΝΔ ΔΗΛΑΔΗ:

Ο ν. Γιαννίτση προέβλεπε σύνταξη στο 60% του μισθού και όρια στο εφάπαξ. Δεν πέρασε. Ο νόμος Ρέππα που εφαρμόζεται μειώνει τις συντάξεις στο 70% του μισθού. Η πραγματική μείωση είναι μεγαλύτερη αφού ο υπολογισμός της σύνταξης θα γίνεται βάσει της τελευταίας πενταετίας από το 2013 και όχι βάσει του τελευταίου μισθού όπως σήμερα. Οι κυβερνήσεις ΝΔ με τους νόμους Σιούφα / Καλαντζάκου καθιέρωσαν και αύξησαν (ανάλογα το ταμείο) τις εισφορές των εργαζομένων ενώ μείωσαν αυτές των εργοδοτών Άλλαξαν προς το χειρότερο τη μέθοδο υπολογισμού της σύνταξης Και οι δύο μείωσαν τις συντάξεις με αλλαγή του τρόπου υπολογισμού τους και/η με αύξηση των εισφορών. Οι μειώσεις πλησιάζουν το 30%.

Ο ν. Ρέππα μειώνει πολύ τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις. (4,5% ανά χρόνο πριν τη συμπλήρωση των χρόνων υπηρεσίας.) Ο νόμος Σιούφα αυξάνει τα όρια ηλικίας για διάφορες κατηγορίες εργαζομένων. Καθιερώνει την αναστολή καταβολής σύνταξης μέχρι την συμπλήρωση ορίου ηλικίας. Και οι δύο αύξησαν τα πραγματικά χρόνια εργασίας καταργώντας δικαιώματα πρόωρης συνταξιοδότησης.

Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ για να στηρίξουν τη χρηματιστηριακή φούσκα μέσω της οποίας τεράστια ποσά ρευστού μεταφέρονταν σε τσέπες επιχειρηματιών– διαπλεκόμενων τζογάρουν στο χρηματιστήριο έως και το 23% των αποθεματικών αρκετών ταμείων. Άγνωστη η τελική ζημιά για τα ταμεία.

Στο πρόσφατο παρελθόν οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ συναίνεσαν στην αγορά του δομημένου ομολόγου. Η κυβέρνηση ΝΔ 2004-2007 για να εμφανίσει μείωση του δημοσίου χρέους προχωρά στην απάτη των δομημένων ομολόγων με αποτέλεσμα τεράστιες απώλειες αποθεματικού για μια σειρά επικουρικά ταμεία. Φυσικά και με την υπογραφή συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ.

Την εποχή των μετοχών ο σημερινός υπουργός Αλογοσκούφης ήταν συνεταίρος με τον τότε Χριστοδουλάκη έχοντας μαζί χρηματιστηριακή εταιρία!. Και οι δύο υπεξαίρεσαν —έκλεψαν σημαντικά ποσά των αποθεματικών για να υπηρετήσουν την τακτική που θα τους κρατούσε στην εξουσία.

ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ Ζητάμε την κατάργησή τους

ΝΟΜΟΣ 1902/90, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ν.Δ. - ΥΠΟΥΡΓΟΙ: ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ ΟΙΚΟΝ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ.

Παρεμβαίνει στα ειδικά ταμεία θεσπίζοντας: -υποχρεωτικά τα όρια ηλικίας του νόμου και όχι των καταστατικών τους για τα χρόνια υπηρεσίας ή όρια ηλικίας. Αύξηση εισφοράς εργαζόμενου τουλάχιστον στο 7,5% μειώνοντας του εργοδότη στο ποσοστό που αυξάνεται του εργαζόμενου. Καθιερώνει την καταβολή τόκων για τις καταθέσεις των αποθεματικών των ταμείων και ανοίγει τη δυνατότητα ελεύθερων επενδύσεων σε μετοχές. Αλλάζει όρια ηλικίας στους προσληφθέντες μετά το 1983. Καθιερώνει την αναστολή σύνταξης μέχρι την συμπλήρωση ορίου ηλικίας για όσους παραιτούνται με τη συμπλήρωση της 35ετιας για τους άνδρες και της 25ετιας για τις γυναίκες.

ΝΟΜΟΣ 1976/91

Επιτρέπονται επενδύσεις και ρευστοποιήσεις πέραν του καθορισμένου ορίου, που ίσχυε υποχρεωτικά σύμφωνα με τα καταστατικά των ταμείων.

ΝΟΜΟΣ 2084/ 92. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ν.Δ. - ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ, ΟΙΚΟΝ. ΜΑΝΟΣ, ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΣΙΟΥΦΑΣ

Επεκτείνει το διαχωρισμό των εργαζόμενων ανάλογα του χρόνου πρόσληψης σε προ του 1.1.83, προ του 1.1.93 και μετά. Καθιερώνει μεταβατικά διαστήματα με πρόσθεση εξάμηνων στο έτος συνταξιοδότησης και στην απαιτούμενη ηλικία για παροχή της σύνταξης, ώστε να υπάρξει προσαρμογή όλων μέχρι τις 31.12.1997 στα δυσμενέστερα όρια του νόμου 1902 ανάλογα με τον προηγούμενο διαχωρισμό. Ακόμα για μητέρες με ανήλικα που έχουν πρόσληψη προ της 1.1.93 βάζει το 50στο έτος ηλικίας. Επιβάλει εργατική εισφορά για δημόσιους υπάλληλους και Τράπεζα Ελλάδος. Μείωση συντάξεων με αλλαγή της βάσης υπολογισμού της. Μείωση εργοδοτικών εισφορών και καθιέρωση τρίμερους χρηματοδότησης στην κύρια σύνταξη για νεοεισερχόμενους.

ΝΟΜΟΣ 3029/02, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ - ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΡΕΠΠΑΣ

Τα ταμεία αυτασφάλειας μετατρέπονται από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ.

● Καταργείται η εργοδοτική εισφορά και εποπτεύονται από την αναλογιστική αρχή.

● Πρόβλεψη να μπαίνει στο χρηματιστήριο το 70% των αποθεματικών.

● Από το 2008: προβλέπεται ένταξη των ειδικών ταμείων κύριας σύνταξης στο νέο ΙΚΑ (εμμέσως υποχρεωτικά μετά από αποφάσεις Δ.Σ. των ταμείων και μελέτη βιωσιμότητας αναλογιστικής αρχής).

● Τα επικουρικά δεν εξαιρούνται και με προεδρικό διάταγμα μπορούν να ενταχθούν ή συγχωνευτούν με την ίδια διαδικασία σε αλλά ταμεία ή να ενταχθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ.

● Με υπουργικές αποφάσεις μπορούν να καταργούνται οι νομοθετημένες υποχρεώσεις των τραπεζών για κάλυψη των ελλειμμάτων των ταμείων.

● Αυξάνονται τα όρια κατά 5 χρόνια για τους άντρες και 10 για τις γυναίκες.

● Κανένας νέος ασφαλισμένος δεν θα συνταξιοδοτείται πριν τα 60.

● Η κύρια σύνταξη για τους προσληφθέντες μέχρι 31.12.1992 μειώνεται από το 80% στο 70% του τελευταίου μισθού. Για τους μετά την 1.1.1993 η κύρια σύνταξη στο 70% του μισθού, αλλά με τον τρόπο υπολογισμού της και σε αυτούς μειώνεται. Τελευταίος μισθός θεωρείται ο μέσος όρος των τελευταίων 5 ετών (-5% περίπου).

● Για τον υπολογισμό της σύνταξης δεν λαμβάνονται υπόψη τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα άδειας (-15%).

● Μειώνονται πολύ οι πρόωρες συντάξεις: «όσοι συμπληρώνουν δικαίωμα σύνταξης χωρίς τη συμπλήρωση της κατά περίπτωση ηλικίας συνταξιοδότησης μειώνεται η σύνταξη τους 4,5% ετησίως».

Να πούμε εδώ ότι σύμφωνα με δημόσιες ομολογίες, όπως του επιστημονικού συνεργάτη κ. Ρομπόλη, ο νόμος ετοιμάστηκε σε συνεργασία με τα στελέχη της ΠΑΣΚ της ΓΣΕΕ.

Προφανώς υπάρχουν αρκετοί άλλοι αντιασφαλιστικοί νόμοι και ρυθμίσεις μέσω υπουργικών αποφάσεων. Προφανώς ζητάμε την κατάργηση όλων και όχι μόνο αυτών που αναφέρονται εδώ. Ιδιαίτερα ζητάμε την κατάργηση των 1611/50, 1846/51, 2469/97 που επιτρέπουν την εκμετάλλευση των αποθεματικών από την Εθνική Τράπεζα και το κεφάλαιο μέσω άτοκου ή χαμηλότοκου δανεισμού τους σε βιομηχανίες «για το εθνικό συμφέρον». Δηλαδή με άλλα λόγια εθνικό συμφέρον τα κέρδη της παρέας του ΣΕΒ!

Επίσης του νόμου 3371/2005 επί κυβέρνησης ΝΔ που καταργεί τα ειδικά ταμείων των τραπεζών και εντάσσει τους εργαζόμενους στο ΙΚΑ μεταφέροντας ουσιαστικά έτσι τις υποχρεώσεις των τραπεζιτών (χρέη) στο ΙΚΑ. Και μέσω του ΙΚΑ στο κρατικό προϋπολογισμό δηλαδή σε μας. Χαρακτηριστικά οι εργοδότες «θα» πληρώσουν τυχόν εισφορές που χρωστάνε ή τους αναλογούν στο σημερινό ΕΤΑΤραπεζών μετά από 10 χρόνια!

Ειδικά για την επικουρική σύνταξη όλων των εργαζομένων ο νόμος αυτός προβλέπει ότι υπάγονται υποχρεωτικά στον κλάδο επικουρικής ασφάλισης του ΙΚΑ (ΕΤΕΑΜ), οι νεοπροσλαμβανόμενοι από 1.1.2005, και οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι μετά τη διάλυση των επικουρικών τους ταμείων. Οι εισφορές και οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης και ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης είναι σύμφωνα με τους όρους του ΕΤΕΑΜ. Ο εργοδότης, θα δίνει εισφορά μόνο 4,5%.

ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΜΑΣ; ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς

Σύνταξη ίση με τον τελευταίο μισθό

Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη

Πίσω στα ταμεία όλα τα κλεμμένα

1400 ευρώ καθαρά πρώτος μισθός

Μόνιμη και σταθερή εργασία - Κατάργηση ωρομισθίας

Τα ταμεία στα χέρια των εργαζομένων

Διανύουμε μία περίοδο όπου η κυβέρνηση της ΝΔ επιτίθεται με τον πιο σκληρό τρόπο στους εργαζόμενους με την ασφαληστρική της μεταρρύθμιση, πνιγμένη στο βούρκο των σκανδάλων και της διαπλοκής, εφαρμόζοντας ένα άνευ προηγουμένου κύμα καταστολής στις κινητοποιήσεις και τις απεργίες των εργαζομένων (όπως η κήρυξη της απεργίας των εργαζομένων στην Τράπεζα της Ελλάδος ως παράνομη και καταχρηστική). Με το νέο νομοσχέδιο είναι ξεκάθαρη η επίθεση απέναντι στα εργατικά δικαιώματα και τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος. Γίνονται ενοποιήσεις των ταμείων, τα οποία εξισώνονται προς τα κάτω, αυξάνεται στα 55 το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση μητέρας με ανήλικο παιδί, οι επικουρικές συντάξεις καθηλώνονται στο 20% των συντάξιμων αποδοχών, πράγμα που σημαίνει δραστική μείωση των συντάξεων, Αυξάνονται τα όρια ηλικίας για σύνταξη, και οι παροχές υγείας και πρόνοιας περιορίζονται σε σημαντικό βαθμό. Είναι προφανές πως η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις κατακτήσεις των εργαζομένων ως προνόμια που πρέπει να περικοπούν. Θέλουν να να δουλεύουμε όλοι περισσότερο, για μικρότερες αμοιβές και με χειρότερες συνθήκες εργασίας... Εμείς, ως μελλοντικοί εργαζόμενοι, οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό των απεργών και να προστατεύσουμε το δικαίωμά μας για δημόσια, καθολική, υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση! Στις 19 Μάρτη όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση!

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, επιχειρεί να ανοίξει και το μέτωπο της εκπαίδευσης, με την εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο. Συγκεκριμένα, πριν από λίγες μέρες το Υπουργείο Παιδείας κοινοποίησε στη Σύνοδο Πρυτάνεων:

Τον Πρότυπο Γενικό Εσωτερικό Κανονισμό, που καταρτίστηκε από τον Θ. Βερέμη, ο οποίος περιλαμβάνει τα τετραετή επιχειρησιακά προγράμματα στα οποία η χρηματοδότηση του πανεπιστημίου που μας ετοιμάζουν κριτήριο θα είναι η ανταποδοτικότητα της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας, τη χρήση βιβλιοκάρτας -δηλαδή το τέλος των δωρεάν συγγραμάτων-, τις διαγραφές φοιτητών – εντατικοποιώντας τις σπουδές μας, την εσωτερική και εξωτερική Αξιολόγηση, όπου με βάση τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης και του ΚΕΧΑΕ, θα χαράσσονται κατευθύνσεις στη λειτουργία των πανεπιστημίων. "Καλύτερα" δηλαδή θα αξιολογείται και θα "ανταμείβεται" (βλ. χρηματοδοτείται) εκείνο το πανεπιστήμιο που θα πληρεί τα κριτήρια της αξιολόγησης που θα προσδιορίζονται από τις ανάγκες του κεφαλαίου. Μαζί έρχονται και οι Πιστωτικές Μονάδες και ο Ατομικός Φάκελος Προσόντων και οι ανταποδοτικές υποτροφίες. Ακόμα, στα πλαίσια της πειθάρχησης των φοιτητών, ο κανονισμός ορίζει τη συγκρότηση πειθαρχικών συμβουλίων στα οποία θα παραπέμπονται οι φοιτητές και θα «επιβάλλουν τις προβλεπόμενες πειθαρχικές ποινές».

Το νόμο για την Έρευνα και την Τεχνολογία. Με το νόμο αυτό, η Κυβέρνηση όχι απλά κατευθύνει, αλλά υποτάσσει την επιστημονική έρευνα στις ανάγκες της αγοράς. Σκοπός είναι η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, χρησιμοποιώντας τα πανεπιστήμια, όπου συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος του ερευνητικού δυναμικού.

Το σχέδιο για τα Μεταπτυχιακά. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο προβλέπει την ίδρυση σε κάθε ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας ενός μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης, (Μ.Δ.Ε.), γεγονός που ωθεί τους φοιτητές να προχωρήσουν στην επόμενη βαθμίδα, υποβαθμίζοντας την αξία του πτυχίου που παρέχει κάθε τμήμα. Οι θέσεις για τα μεταπτυχιακά θα είναι ελάχιστες και η καταβολή των διδάκτρων θα είναι βέβαιη αφού κάθε ίδρυμα θα μπορεί να χρηματοδοτεί από τον τακτικό προϋπολογισμό ένα μόνο Προγράμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ).

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ,

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ!

Φυσικά, ο μεγαλύτερος σύμμαχος της κυβέρνησης μέσα στα πανεπιστήμια, είναι η ΔΑΠ, η οποία στηρίζει με όλα της τα μέσα τις προωθούμενες μεταρρυθμίσεις σε εκπαίδευση και εργασία. Η προσπάθεια της α-πολιτικοποίησης των φοιτητών, της απομάκρυνσής τους απ’ό,τι ζωντανό, άμεσο και δυναμικό – όπως η διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης και οποιαδήποτε άλλης διαδικασίας «κινδυνεύει» να βάλει το σύλλογο σε τροχιά κινητοποιήσεων, είναι κάτι που μας βρίσκει εκ διαμέτρου αντίθετους.

Η Γ.Σ. είναι ένα μέσο απεύθυνσης στο σύνολο των φοιτητών, όπου ο καθένας μπορεί να παρεμβαίνει προσωπικά ή συλλογικά. Είναι μια καλή βάση για τη δημιουργία και τη δυνάμωση ριζοσπαστικών κινηματικών διαδικασιών. Σαν ΕΑΑΚ θέλουμε ένα σύλλογο φοιτητών σκεπτόμενων, οι οποίοι θα αποφασίζουν συλλογικά για τα προβλήματα και το μέλλον τους. Γι’ αυτό λοιπόν, καλούμε το Σύλλογο Φοιτητών Πολιτικού να συζητά και ν’αποφασίζει για όλα τα ζητήματα.

« Αν πας σε μια διαδήλωση και μετά πας στο σπίτι σου, αυτό είναι κάτι, αλλά αυτοί που έχουν την εξουσία μπορούν να επιβιώσουν. Αυτό που δεν μπορούν να ξεπεράσουν είναι η επίμονη πίεση που διαρκώς εντείνεται, οργανώσεις που κάνουν διαρκώς πράγματα, ανθρώπους που παίρνουν συνεχώς μαθήματα από κάτι που έκαναν άσχημα την πρώτη φορά και το κάνουν καλά την επόμενη...»

Νόαμ Τσόμσκυ

Το φοιτητικό κίνημα δεν έχει πει ακόμα την τελευταία λέξη. Θα μας βρουν μπροστά τους σε οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής των ψηφισμένων νόμων, αλλά και στην προσπάθειά τους για την προώθηση των νέων αντιεκπαιδευτικών και αντεργατικών νομοσχεδίων. Με στίγμα αντικαπιταλιστικό, ριζοσπαστικό, αντικυβερνητικό, θα είμαστε εκεί για να ανατρέψουμε τα σχέδιά τους!

Το φοιτητικό κίνημα έχει αποδείξει πως ξέρει, θέλει και μπορεί να παλεύει και να πετυχαίνει νίκες. Η νεολαία δε χωράει στο μέλλον που της ετοιμάζουν.

Ανυποχώρητος, μαχητικός αγώνας διαρκείας μέχρι την τελική νίκη!

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Κι ενώ καλά κρατεί η ιστορία αποπροσανατολισμού με τον Ζαχόπουλο, το ροζ dvd και τις αλληλοκατηγορίες των μεγαλοεκδοτών, στα ψιλά περνάνε μεταρρυθμίσεις όπως η αλλαγή του εκλογικού νόμου, η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, το ξεπούλημα της Ολυμπιακής, και της ΔΕΗ σε γερμανική πολυεθνική, η συνέχιση της λιτότητας στα πλαίσια του προϋπολογισμού, η εφαρμογή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και πάνω απ’όλα η ολοκλήρωση της αντεργατικής επίθεσης μέσω της προωθούμενης αντι-ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.

Ο κόσμος της δουλειάς βιώνει καθημερινά απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, αγωνιά για τις αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις που του επιφυλάσσουν, ασφυκτιά και δίνει την απάντησή του...

Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 13/02

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ
ΤΗΣ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ Σ.Α.Φ-Κ.ΑΡ.ΦΙ
,29/01 ΣΤΙΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ λίγο μετά τις 11...

Υπάρχει ζωή και στην εξεταστική?

Η Σχολή βρίσκεται σε ρυθμούς εξεταστικής (προετοιμασίας) και φυσικά όλες οι παρατάξεις βοηθούν τον φοιτητή αυτές τις δύσκολες ώρες με αντίτιμο μια ψήφο στις εκλογές! ΔΑΠ και ΠΑΣΠ ανταγωνίζονται για το ποια θα μοιράσει τις καλύτερες σημειώσεις, ύλες κτλ. (θα φτάσουν να μοιράζουν και βιταμίνες) για να τις προτιμήσεις την ημέρα της κρίσης ,αλλά ακόμα και η «αγωνιστική» ΠΚΣ μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι της εξαγοράς και της συνδιαχείρισης και ομολογούμε με μεγαλύτερη επιτυχία. Μπορεί ο νόμος πλαίσιο, το ασφαλιστικό να τρέχουν αλλά αυτό είναι σε μιαν άλλη πραγματικότητα. Σύμφωνα με τις άλλες παρατάξεις ο φοιτητής τώρα διαβάζει και όλα τα άλλα αγώνες, διεκδικήσεις θα περιμένουν. Και αναρωτιόμαστε υπάρχει ζωή έξω από την εξεταστική?

Για να δούμε…

...Το 2007 έφυγε, αυτό όμως που δεν φαίνεται να απομακρύνεται με τίποτα είναι το πρόσωπο του κ. Ζαχόπουλου από την τηλεοπτική πραγματικότητα! Τα ΜΜΕ λοιπόν πράττουν λες και μοναδική έννοια των ανθρώπων αποτελεί η παρολίγον αυτοκτονία ενός πρώην στελέχους της κυβέρνησης. Η υπόθεση επιβεβαιώνει την διαπλοκή του κράτους με τους ιδιώτες μέσω της δωροδοκίας κρατικών στελεχών, τους αμοιβαίους εκβιασμούς που υπουργοί και λαμόγια κάνουν για προσωπικά οφέλη, την προτεραιότητα των κερδών απέναντι στα αρχαιολογικά ευρήματα, την υπεξαίρεση εκατομμυρίων από διάφορα κυκλώματα και γενικά διάφορα όμορφα και ηθικά πράγματα αποκαλύπτονται. Ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια εργαζομένων και νεολαίας νιώθουν απέχθεια και απομακρύνονται από τα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Το αστικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση σήψης και για εμάς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μόνη πολιτική που δεν είναι δύσοσμη είναι η πολιτική που οι ίδιοι οι νέοι και οι εργαζόμενοι κάνουν για τις ανάγκες τους και τα δικαιώματά τους, σε σύγκρουση με τον καπιταλισμό.

Επίθεση σε εργασία...

Η κυβέρνηση της ΝΔ, εμμένοντας στη λογική ότι η υπόθεση είναι ένα ροζ σκάνδαλο, θέλει έναν τέτοιο αποπροσανατολισμό για να συνεχίσει την επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, με αιχμή το ασφαλιστικό και στην εκπαίδευση. Η εξαναγκασμένη παραίτηση του τέως υπουργού κ. Μαγγίνα δείχνει την πίεση που δέχτηκε η κυβέρνηση από τους πρόσφατους αγώνες. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση κινείται με γοργούς ρυθμούς, εφαρμόζοντας τον αντεργατικό νόμο του Ρέππα και ετοιμάζοντας δικό της πολυνομοσχέδιο, προχωρώντας περαιτέρω την μείωση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Μετά τις ιδιωτικοποιήσεις στον ΟΤΕ και την Ολυμπιακή ήρθε η σειρά των λιμανιών. Στο πολύ σημαντικό μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων των λιμανιών, πάλι παρατάξανε τα ΜΑΤ, απέναντι στους λιμενεργάτες αυτή τη φορά, για να περιφρουρήσουν τη δημοκρατική διαδικασία της παραχώρησης της κρατικής περιουσίας σε επιχειρήσεις!

Σε παιδεία...

Την ίδια στιγμή στο χώρο της εκπαίδευσης, ζητούνται πρόθυμοι να στηρίξουν την μεταρρύθμιση του υπουργείου. Ο νέος νόμος πλαίσιο στέκει σα δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα δικαιώματα των σπουδαστών και καθηγητές δηλώνουν ότι ασφυκτιούν σε ένα πανεπιστήμιο χωρίς την εφαρμογή του, διευκολύνοντας το έργο του υπουργού. Σε τμήματα και συγκλήτους ήδη προετοιμάζουν την υλοποίησή του, προσπαθώντας μάλιστα να πιάσουν το φοιτητικό κίνημα στον ύπνο. Παράλληλα η ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36 του 2005 στο εθνικό δίκαιο και η αναγνώριση των ΚΕΣ έρχεται να αλλάξει συνολικά το τοπίο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε βάρος μας.

Στα δημοκρατικά δικαιώματα...

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου η λαϊκή δυσαρέσκεια για τα προβλήματα που δημιουργεί η κυρίαρχη πολιτική εντείνεται. Η λιτότητα, η ανεργία , η καταστολή όσων αγωνίζονται είναι πανταχού παρούσα. Μόλις το τελευταίο διάστημα έχουμε πληθώρα κρουσμάτων καταστολής. Από την άγρια καταστολή που δέχθηκε η πορεία της 12 Δεκέμβρη με ρίψη χημικών και συλλήψεις εργαζομένων που απλά υλοποιούσαν την απόφαση του σωματείου τους μέχρι την παραβίαση του κτιρίου των 4 σωματείων με πλούσια ριζοσπαστικά δράση. Η κυβέρνηση, το συμπολιτευόμενο ΠΑΣΟΚ, τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αδυνατούν να πείσουν ότι για το ορθό των προτάσεων τους. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων στην απεργία της 12ης Δεκέμβρη και τα μαζικά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις, η περσινή νίκη των φοιτητών με το πάγωμα της αναθεωρητικής διαδικασίας του άρθρου 16 και του συντάγματος.

Ήρθε η ώρα να ανατρέψουμε τα σχέδιά τους!

Την πραγματική αντιπολίτευση στο μονόδρομο της κυρίαρχης πολιτικής πρέπει να ασκήσουν όσοι πλήττονται από αυτήν. Το αμέσως επόμενο διάστημα, αρχίζοντας από σήμερα, τον τόνο πρέπει να δώσουν οι αγώνες. Αγώνες που θα οργανώνονται από τα κάτω, στα χέρια των φοιτητών και των εργαζομένων, που με μαζικό και συλλογικό τρόπο θα διεκδικούν την ανατροπή της πολιτικής των μεταρρυθμίσεων. Η κλιμάκωσή τους, το βάθεμα του περιεχομένου σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση και η όξυνση των μορφών πάλης αποτελούν προϋποθέσεις νίκης για το φοιτητικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα. Εμείς θα είμαστε και πάλι παρόντες να αγωνιστούμε και ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και μαζι με τους εργαζομένους ενάντια στις αντι-ασφαλιστικές τομές , έτσι ώστε για να δουλεύουμε για να ζούμε και όχι για να ζούμε για να δουλεύουμε! Παρόλο το..."διάλειμμα¨ της εξεταστικής περιόδου, θα αποδείξουμε για μια ακόμα φορά ότι το φοιτητικό κίνημα δεν έχει ημερομηνία λήξης , ότι οι χιλιάδες γενικές συνελεύσεις που με τις αποφάσεις τους καταδίκασαν το νέο νόμο-πλαίσιο θα ξαναβγούν στο προσκήνιο για να αποτρέψουν οποιαδήποτε εφαρμογή του μέχρι να ανατραπεί! Γι' αυτό το λόγο θεωρούμε ότι μέχρι την εξεταστική δεν πρέπει να πάμε με σκυμμένο το κεφάλι, αλλά αντίθετα με τη συμμετοχή και του συλλόγου μας στη φοιτητική πορεία στις 24/01, να δώσουμε στην κυβέρνηση ένα ηχηρό μήνυμα:ότι ο αγώνας μας είναι αγώνας διαρκείας , ότι και μετά την εξεταστική θα είμαστε και πάλι στους δρόμους για την ανατροπή της αντιδραστικής επίθεσης σε εκπαίδευση και εργασία.

Κίνηση ΑΡιστερών ΦΙλοσοφικής

(συμμετέχουμε στην Ενωτική Πρωτοβουλία ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ)

Ε.Α.Α.Κ.

Ψηφοθηρία με πρόγραμμα...

Η εξεταστική περίοδος πλησιάζει για τα καλά και όλοι μας έχουμε επιδοθεί σ’ ένα κυνήγι συλλογής πληροφοριών, από πού παίρνουμε τα βιβλία, ποια είναι η ύλη, ποια είναι τα sos, πότε δίνουμε τα μαθήματα κτλ, κτλ. Μια τόσο αγχώδης και μονότονη διαδικασία που περνάμε τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο. Να που φέτος υπάρχει κάτι να σπάσει τη μονοτονία: παραδοσιακά το πρόγραμμα της εξεταστικής στη σχολή μας αναρτάται έξω από τις γραμματείες των τμημάτων και πωλείται στο φωτοτυπείο της σχολής σε τιμή αντίστοιχη των σελίδων. Πράγμα απαράδεκτο, φυσικά γιατί απ’ τη μια παρατηρείται συνωστισμός έξω από τις γραμματείες με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να το αντιγράψουμε, από την άλλη είμαστε αναγκασμένοι να το αγοράσουμε (πράγμα επίσης απαράδεκτο). Έχουμε άλλωστε αποδείξει με τις κινητοποιήσεις των δυο τελευταίων χρόνων ότι μπορούμε να διεκδικούμε μια δημόσια και δωρεάν παιδεία που να μας καλύπτει από τις μικρές καθημερινές μας ανάγκες (δωρεάν σημειώσεις, φωτοτυπίες, πρόγραμμα) μέχρι τη μη καταβολή διδάκτρων όπως συμβαίνει σε πανεπιστήμια χωρών του εξωτερικού.

Ποιος ανέλαβε να δώσει λύση στο πρόβλημα; Ε, φυσικά η «αριστερή» διαχειριστική δύναμη της σχολής μας που σε αγαστή σύμπνοια με τις γραμματείες ανέλαβε τα αποκλειστικά πνευματικά δικαιώματα να διανέμει το πρόγραμμα της εξεταστικής με τη σφραγίδα της και το προεκλογικό σποτάκι «Πανσπουδαστική Πρώτη Δύναμη» γραμμένο σε κάθε σελίδα. Γινόμαστε μάρτυρες μιας προβληματικής και προσβλητικής για την νοημοσύνη μας κατάστασης στην οποία μια παράταξη που αυτοαποκαλείται αριστερή προσπαθεί να εξαγοράσει ψήφους, πριν καν οριστεί ημερομηνία φοιτητικών εκλογών, παίζοντας με την αγωνία και το άγχος των φοιτητών σχετικά με τις ημερομηνίες που θα δώσουν τα μαθήματά τους. Το κρούσμα αυτό δεν μας ξενίζει γιατί σε άλλες σχολές συμβαίνει χρόνια τώρα, μόνο που οι παρατάξεις που αναλαμβάνουν το ρόλο του διαχειριστή είναι οι καθεστωτικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, που γνωρίζουμε ποια συμφέροντα εκφράζουν και ποιο ρόλο επιτελούν. Πώς μια αριστερή παράταξη λοιπόν αναλαμβάνει αυτό το ρόλο, δηλαδή του διαχειριστή εντός του συλλόγου από παράρτημα της γραμματείας μέχρι και διαλυτική δύναμη των γενικών συνελεύσεων ανάλογα με τα συμφέροντά της;

Εμείς απέναντι σ’ αυτή τη λογική έχουμε να αντιτάξουμε τους αγώνες για ένα ελεύθερο δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο χωρίς λογικές ανάθεσης και εκπροσώπησης. Οι δυνάμεις της αριστεράς οφείλουν να μην καταντούν τραπεζάκια εξυπηρέτησης φοιτητών όπως οι καθεστωτικές παρατάξεις, αλλά να αναμετρώνται με το πώς θα σπείρουν το σπόρο της αμφισβήτησης και της ανατροπής. Όσον αφορά το πρόγραμμα της εξεταστικής κανείς δε λέει να το αγοράζουμε αλλά να δεσμευτούμε όλοι πως στην επόμενη γενική συνέλευση θα αποφασίσουμε να διανέμεται δωρεάν σε όλους τους φοιτητές.

Είμαστε πιο υποψιασμένοι απ’ όσο φαντάζονται.
Κίνηση ΑΡιστερών ΦΙλοσοφικής
Ε.Α.Α.Κ.

Η Ενωτική Πρωτοβουλία Σ.Α.Φ-Κ.ΑΡ.ΦΙ γιορτάζει τις διακοπές (επιτέλους!) κάνοντας πάρτι την Παρασκευή 21/12 στις Συχνότητες στα Εξάρχεια λίγο μετά τις 11μ.μ.

Πρόταση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΣΑΦ-ΚΑΡΦΙ για τη Γενική Συνέλευση του συλλόγου την Τρίτη 11/12

Η περίοδος που διανύουμε δεν χαρακτηρίζεται μόνο από τις επικείμενες και εξαγγελούμενες τομές που θέλει να φέρει η Ν.Δ. με την συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, στις κατευθύνσεις της Ε.Ε. σε εκπαίδευση και εργασία, αλλά χρωματίζονται από τον απόηχο των μεγάλων κοινωνικών αγώνων του πρόσφατου παρελθόντος, αλλά και των μεγαλύτερων που είναι μπροστά μας. Η επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα των σημερινών και αυριανών εργαζομένων, παρά τις επικλήσεις για ‘’ήπιο διάλογο’’ και για την ‘’αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων’’, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση, υπό την φαινόμενη πίεση που δέχεται προβάλλει ένα ‘’χαλαρό’’ και ‘’ήπιο’’ πρόταγμα, είναι εκείνη η τομή που συμπυκνώνει όλη την αντιδραστική πολιτική της: Η ενοποίηση των ταμείων, η παραγραφή δισεκατομμυρίων ευρώ από κράτος και εργοδότες και η μείωση όλων των συντάξεων προς τα κάτω, η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, η ατομική διαπραγμάτευση και «αγορά» του δικαιώματος ασφάλισης από τον εργαζόμενο, η ανταποδοτική λειτουργία της περίθαλψης, αποτελούν πτυχές μιας επίθεσης σε στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων, ειδικά όταν πλαισιώνονται από την χρόνια καταλήστευση των ίδιων των ταμείων (δις. Ευρώ), τον νέο προϋπολογισμό της φορομπηξίας, από τις εξαγγελίες για τον νέο γύρο ιδιωτικοποιήσεων, από την συνεχιζόμενη λιτότητα και ακρίβεια, την ένταση της επίθεσης σε στοιχειώδη δικαιώματα π.χ. 8ωρο (βλέπε Ευρωσυνθήκη για 65ωρο),στους μισθούς και τις σχέσεις εργασίας.

Είναι η ίδια πολιτική που εξαπολύει τη μεγαλύτερη επίθεση με τα νέα αντι-ασφαλιστικά μέτρα: Οι μέχρι τώρα προτάσεις αφορούν αύξηση των ορίων ηλικίας, επανεξέταση των βαρέων και ανθυγιεινών με τη λογική να κοπούν όλες οι πρόωρες συντάξεις, μείωση των συντάξεων, επανεξέταση του καθεστώτος των αναπηρικών και χτύπημα σε ειδικές κατηγορίες γενικά. Αυτό που δε λέγεται καθαρά είναι ο στόχος τους δηλαδή : 1) Η απαλλαγή των επιχειρηματιών και του κεφαλαίου από τις εισφορές στα ταμεία 2) η φοροεπιδρομή στα μικρά και κατώτερα στρώματα 3) η δημιουργία πελατείας για τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες.

Η ΝΔ με σύμμαχό της το ΠΑΣΟΚ και το ΣΕΒ, θεωρεί πως η επιβίωση του ασφαλιστικού μπορεί να υπάρξει μέσα από την αύξηση των ορίων ηλικίας και τη μείωση των παροχών. Βεβαίως πίσω από όλα αυτά αφήνουν να διαρρεύσει η αδυναμία του σημερινού συστήματος να επιβιώσει και σπρώχνουν τα πράγματα δια της εις άτοπον απαγωγής στο σύστημα:1) αύξηση των ορίων ηλικίας, 2) μείωση των συντάξεων, 3) επανεξέταση των βαρέων και ανθυγιεινών με τη λογική να κοπούν όλες οι πρόωρες συντάξεις καθώς και επανεξέταση του καθεστώτος των αναπηρικών και χτύπημα σε ειδικές κατηγορίες γενικά, όπως τις γυναίκες. Ένα δημόσιο ενιαίο κοινωνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης μπορεί να είναι βιώσιμο μόνο αν εμείς πιέσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Άρα οι ευθύνες αλλά και οι αποφάσεις είναι πολιτικές. Και η δική μας απόφαση, είναι μία: Διεκδικούμε αποκλειστικά δημόσια κοινωνική ασφάλιση!

Ειδικά για εμάς, τους αποφοίτους των σχολών με καθηγητική προοπτική, που ούτως ή άλλως τα επαγγελματικά μας δικαιώματα είναι σε μεγάλο βαθμό αποστοιχισμένα από το πτυχίο και η εργασιακή μας προοπτική είναι από αμφίβολη έως ελαστική, οι αλλαγές στο ασφαλιστικό έρχονται να συμπληρώσουν το αβέβαιο εργασιακό μας μέλλον με ακόμα πιο δυσοίωνους όρους. Αν τώρα μιλάμε κυρίαρχα για μία επαγγελματική προοπτική ως καθηγητών σε φροντιστήρια ή ιδιαίτερα ή ως ωρομισθίων και αναπληρωτών στα σχολεία, ας φανταστούμε τι μπορεί να σημαίνει σε όλα αυτά να προστεθεί και η δουλειά χωρίς ασφαλιστικά δικαιώματα.

Σε αυτό το τοπίο έρχεται σήμερα και η προσπάθεια της κυβέρνησης να προχωρήσει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, είτε μέσα από την εφαρμογή ήδη ψηφισμένων νόμων (ν.πλαίσιο, αξιολόγηση) είτε με την προσπάθεια αναγνώρισης και ισοτίμησης των Κ.Ε.Σ. με τα ελληνικά Α.Ε.Ι. Συνολικά, η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στοχεύει:

Στην απαξίωση των πτυχίων, την αποσύνδεση πτυχίων – επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων και την συνολική αλλαγή στον χαρακτήρα των προπτυχιακών σπουδών. Μέσα από την αναθεώρηση του άρθρου 16, την άμεση αναγνώριση των ΚΕΣ – ΚΕΚ – ΙΕΚ ενισχύεται η πολιτική του κατακερματισμού των πτυχίων, των πιστωτικών μονάδων, της δια βίου συσσώρευσης πιστοποιητικών

Στην εισαγωγή της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας. Η πολιτική αυτή σήμερα προωθείται μέσω των 4ετών επιχειρησιακών προγραμμάτων και των μάνατζερ, μέσω των μη-κρατικών πανεπιστημίων και θέλει να φέρει ένα σκληρό ανταποδοτικό πλαίσιο λειτουργίας και διαχείρισης οικονομικών πόρων για το πανεπιστήμιο

Στην εντατικοποίηση των φοιτητών και την πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος, την αντιδραστικοποίηση του πλαισίου λειτουργίας των σχολών. Το σύνολο των μέτρων της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης σκοπεύουν στη διαμόρφωση φοιτητών χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις, στη βάση των απάνθρωπων ρυθμών σπουδών όπως φαίνεται και μέσα από την προσπάθεια ουσιαστικής κατάργησης του ασύλου.

Στόχος είναι η διαμόρφωση ενός μοντέλου εργαζομένου ο οποίος θα αποδέχεται και θα λειτουργεί με τις πλέον ελαστικές σχέσεις εργασίας, θα είναι απασχολήσιμος, θα είναι πειθήνιος στις επιθυμίες της εργοδοσίας, θα επωμίζεται πλήρως ο ίδιος την ασφάλισή του πλέον και τελικά θα είναι συνολικά πιο παραγωγικός για τις ανάγκες τους. Ένας εργαζόμενος χωρίς διαπραγματευτική ισχύ, ποινικοποιημένη τη συνδικαλιστική δράση και με απουσία συλλογικών αναπαραστάσεων οι οποίες θα μπορούσαν να του δείξουν το δρόμο της αγωνιστικής υπεράσπισης των αναγκών του.

Αυτοί γράφουν νόμους…

…Την ιστορία όμως την γράφουν οι αγώνες μας. Το τοπίο σήμερα στην εκπαίδευση είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που θα ήθελε το Υπουργείο και η κυβέρνηση για να προχωρήσει την αντιδραστική πολιτική της. Η μεγάλη νίκη του πανεκπαιδευτικού αγώνα κόντρα στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος, η ολική κοινωνική και πολιτική απονομιμοποίηση του νόμου-πλαίσιο, είναι οι βασικές αιτίες που αναγκάζουν σήμερα την κυβέρνηση είτε να προσπαθεί να βρει τρόπους να επαναφέρει την πολιτική της από την πίσω πόρτα (Κ.Ε.Σ.) είτε να βρει τρόπους να εφαρμόσει τους ήδη ψηφισμένους νόμους και συνολικά την αναδιάρθρωση, προσπαθώντας να αποφύγει το ενδεχόμενο ενιαίας μάχης από τη μεριά των εργαζομένων και της νεολαίας.. Μάθαμε να νικάμε και θα το ξανακάνουμε:

• Τα Κ.Ε.Σ και η αναγνώρισή τους, έρχονται σήμερα ως ‘’οδηγία της Ε.Ε.’’ και ‘’κοινωνικο΄πρόβλημα’’ για να αποκρυφτεί ο πραγματικός τους ρόλος, που είναι τελικά το να αποτελέσουν τον δούρειο ίππο για το συνολικό καλό της αντεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Η συνολική υποβάθμιση του πτυχίου προς τα κάτω και η προώθηση της μεταδευτεροβάθμιας σούπας ιδρυμάτων, η αποσύνδεση του πτυχίου με τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα και η μετατροπή του σε ένα σύνολο πιστωτικών μονάδων και ατομικού φακέλου, έρχεται πακέτο με την επαναφορά της αξιολόγησης σαν ‘’ώριμο φρούτο’’. Στην πραγματικότητα, η ενιαία αξιολόγηση των πλήρως αναδιαρθρωμένων Κ.Ε.Σ. με τα Α.Ε.Ι. , θα φέρουν τα Κ.Ε.Σ. ως δούρειους ίππους για το πέρασμα της αναδιάρθρωσης στα Α.Ε.Ι..Για αυτό το λόγο γίνονται σήμερα προσπάθειες να στηθεί η ΑΔΙΠ, αλλά και εσωτερικές δομές αξιολόγησης σε σχολές, που όμως μπλοκάρονται από την δράση των φοιτητικών συλλόγων. Τα Κ.Ε.Σ. των εξειδικευμένων και κατακερματισμένων προγραμμάτων σπουδών, της εντατικοποίησης και πειθάρχησης, της πλήρους έλλειψης φοιτητικού συνδικαλισμού, την πλήρη ενσωμάτωσή τους στα επιχειρηματικά και ανταποδοτικά κριτήρια και την λογική της αγοράς, θα ‘’ανταγωνίζουν’’ τα δημόσια Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, υπό τον συνεχή φόβο της χρηματοδότησης και κατηγοριοποίησης Η διαδικασία αυτή, σε συνδυασμό με το νόμο του ΔΟΑΤΑΠ, δίνει τη δυνατότητα σε κάποιον που έχει τελειώσει μία 3ετή σχολή «Ψυχολογίας» ή «Ιστορίας / Ελληνικής Φιλολογίας» (στην οποία κατέληξε λόγω της βάσης του 10…) να έχει τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με οποιονδήποτε απόφοιτο της σχολής μας (πχ. να μπορεί να διαγωνίζεται στον ΑΣΕΠ).Συνεπώς, η αναγνώριση απαξιωμένων πτυχίων όπως είναι τα bachelor θα πιέσει στον περιορισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν μέχρι σήμερα και τα δικά μας πτυχία. Γι΄αυτό παλεύουμε ώστε όλοι οι απόφοιτοι Λυκείου να μπορούν να σπουδάζουν σε δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο με πτυχία που θα έχουν κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Στην ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής οδηγίας προωθείται τελικά και η σύγκλιση όλων των συστημάτων μέσω του Κ.Ε.Χ.Α.Ε. στα πλαίσια των κατευθύνσεων της Bologna, το ‘’παραθυράκι’’ για την είσοδο των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα και η συνέχιση της πολιτικής της απαξίωσης του πτυχίου, της πειθάρχησης των φοιτητών και του φοιτητικού κινήματος, της εισαγωγής της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας στα πανεπιστήμια και άρα την διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζόμενου. Με άλλα λόγια, της πολιτικής με την οποία συγκρούεται το φοιτητικό και ευρύτερο εκπαιδευτικό κίνημα τα τελευταία χρόνια, της πολιτικής που έχει σήμερα να μετρήσει ήττες και σημαντικές καθυστερήσεις, και θα μετρήσει και άλλες!

Είναι η ίδια πολιτική που προωθείται από τον αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο, του οποίου η εφαρμογή βρίσκει σκληρές αντιστάσεις από το ίδιο το φοιτητικό κίνημα και τους αγώνες του. Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για την προώθηση των προεδρικών διαταγμάτων για τον εσωτερικό κανονισμό και την εισαγωγή της βιβλιοκάρτας από την νέα χρονιά, οι σπασμωδικές προσπάθειες εφαρμογής από αντιδραστικά Τμήματα, αλλά και οι συνεχιζόμενες προσπάθειες για ‘’διάλογο’’ και δήθεν ‘’διορθωτικές’’ κινήσεις, θα βρίσκουν μπροστά τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος, όπως έγινε και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με την προσπάθεια εκλογής αντιπρύτανη συμφωνα με τον νέο νόμο πλαίσιο. Ο νόμος πλαίσιο δεν θα εφαρμοστεί! Μόνο μέλλον είναι η ανατροπή του!

Παράλληλα προωθεί την αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών σύμφωνα με τις επιταγές της Μπολόνια για διάσπαση τμημάτων, ειδικεύσεις και κατατμήσεις πτυχίων και την εισαγωγή των πιστωτικών μονάδων σε μία προσπάθεια μετατροπής του πτυχίου σε ατομικό φάκελο προσόντων με τον οποίο θα διεκδικούμε ατομικά πλέον την εργασία μας, ενώ δημοσιοποιεί νομοσχέδιο για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά που εισάγει ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στην εκπαίδευση, μεταθέτει τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων σε επάλληλους κύκλους επανακατάρτισης και παραδίδει την έρευνα των πανεπιστημίων στα χέρια των επιχειρήσεων.

Εμπρός για ένα καυτό χειμώνα…

…Με αρχή τον Δεκέμβρη. Το φοιτητικό κίνημα, δεν μπορεί παρά να δώσει από κοινού τη μάχη με τους εργαζόμενους ενάντια στις αντιδραστικές και αντεργατικές αλλαγές στο ασφαλιστικό, δίνοντας πνοή στον αγώνα τους και συμβάλλοντας στο μπλοκάρισμα της αντιασφαλιστικής μεταρρύθμισης. Ήδη η Γ.Σ.Ε.Ε. έχει καλέσει απεργίες και συλλαλητήρια στις 12/12 με αφορμή και τον νέο προϋπολογισμό, υπό το βάρος της πραγματικής αντίδρασης του εργαζόμενου κόσμου ενάντια στις αλλαγές, παρά το γεγονός ότι η γραφειοκρατική συνδικαλιστική της ηγεσία θα ήθελε να είναι μια εθιμοτυπική απεργία. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να οργανώσουν μαζικά την πάλη τους και να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους. Το επόμενο διάστημα, η κυβέρνηση θα έχει να βρει μπροστά της μαζικούς αγώνες, και το φοιτητικό κίνημα θα βρίσκεται από κοινού με τον εργαζόμενο, συμβάλλοντας στην διαμόρφωση ενός μετώπου νεολαίας-εργαζομένων απέναντι στην κυβερνητική πολιτική σε όλες τις όψεις της. Η αντιασφαλιστική και αντιλαϊκή επίθεση δεν θα περάσει! Διεκδικούμε και παλεύουμε για το μέλλον των αναγκών μας!

Τα συλλαλητήρια του πανεκπαιδευτικού μετώπου στις 26 και 29/11, τα καλέσματα για απεργίες από όλους τους φορείς της εκπαίδευσης πλαισιώνουν σήμερα την πραγματική απάντηση του φοιτητικού κινήματος: Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες! Το επόμενο διάστημα θα είναι διάστημα αγώνων, τόσο για το πλήρες μπλοκάρισμα και την ανατροπή του ν. πλαίσιο, όσο και για το σταμάτημα οποιασδήποτε αναγνώρισης των Κ.Ε.Σ.-Κ.Ε.Κ.-Ι.Ε.Κ.. Μόνος δρόμος είναι η κατάργησή τους! Ήδη το ίδιο το πανεπιστήμιο δηλώνει την κατηγορηματική του αντίθεση στην όποια αναγνώριση-απαξίωση ενώ αντιδρούν ακόμα και φορείς-συνομιλητές που ένα προηγούμενο διάστημα αποτελούσαν σύμμαχο της κυβέρνησης για τις επιχειρούμενες αναδιαρθρώσεις, όπως Σύγκλητοι κτλ κάτω από την πίεση των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Απέναντι στην πολιτική αυτή αντιπαραβάλλουμε τα αιτήματά μας για ενιαία, ισχυρά πτυχία ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους χωρίς κάθετους και οριζόντιους διαχωρισμούς και οικονομικούς,ταξικούς,εξεταστικούς φραγμούς, για ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, για το σταμάτημα της επιχειρηματικής και ανταποδοτικής λειτουργίας. Απέναντι σε όλα αυτά, το φοιτητικό κίνημα πρέπει να προτάξει τις ανάγκες του, πρέπει να χαράξει το δρόμο για τις νέες του νίκες! Κάθε όργανο του πανεπιστημίου, κάθε Τμήμα και όλες οι Σύγκλητοι ανά την Ελλάδα, να πάρουν καθαρή θέση εναντίωσης με την πολιτική του Υπουργείου και της κυβέρνησης και με την πίεση του φοιτητικού κινήματος να δηλώσουν ότι δεν θα εφαρμόσουν κανένα νόμο που διαλύει την εκπαίδευση και το εργασιακό μας μελλον. Με τα μαζικά μας συλλαλητήρια να βρεθούμε ξανά, ακόμα πιο μαζικά στους δρόμους, με όλους τους φορείς της εκπαίδευσης, προχωρώντας το πανεκπαιδευτικό μέτωπο και εντείνοντας τον πανεκπαιδευτικό αγώνα.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

>Κατάργηση των Κ.Ε.Σ., Κ.Ε.Κ., Ι.Ε.Κ. και της οδηγίας 36/05

>Κατάργηση της βάσης του 10 για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια, ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες

>Απόσυρση του νόμου-πλαίσιο, καμία εφαρμογή του

>Απόσυρση του Προεδρικού διατάγματος για τα συγγράμματα

>Όχι στις αντιδραστικές αλλαγές στο ασφαλιστικό, τις συντάξεις πείνας και τα εξοντωτικά όρια ηλικίας

>Καμία συμμετοχή στον στημένο κοινωνικό διάλογο για το ασφαλιστικό

>Κατάργηση των νόμων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ [Ρέππα-Σιούφα] για το ασφαλιστικό

>Οι νόμοι για ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ να καταργηθούν

>Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16 και συνολικά του Συντάγματος

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

Δημόσια και δωρεάν ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους.

Ενιαία, ισχυρά πτυχία με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτά.

Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο σπουδών, χωρίς διασπάσεις, ειδικεύσεις, κατατμήσεις

Λιγότερη δουλειά, μόνιμη και σταθερή για όλους, αύξηση των αποδοχών, με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη, όχι στις ελαστικές και ανασφάλιστες σχέσεις εργασίας.

Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα με μείωση των εργατικών εισφορών στην κατεύθυνση κατάργησης τους και αύξηση των συντάξεων και των μισθών

Όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών μας!Υπεράσπιση του ελεύθερου χρόνου μας! Ανθρώπινοι Ρυθμοί Σπουδών!

Γενναία Άυξηση των δαπανών για την εκπαίδευση

Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγκοινωνίες – Δωρεάν συγγράμματα για όλους τους φοιτητές-όχι στην περικοπή τους. Αύξηση των δαπανών για τις φοιτητικές ανάγκες.

Ισχυρό άσυλο –Διεύρυνση του ασύλου σε μαθητικούς και εργασιακούς χώρους.

Μαζικούς διορισμούς στο δημόσιο σχολείο τώρα! Μόνιμη και σταθερή δουλειά με αύξηση των αποδοχών, όχι στη μερική απασχόληση και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Άμεση μονιμοποίηση των ωρομισθίων και αναπληρωτών καθηγητών. Πλήρη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα για όλους. Κατάργηση του ΑΣΕΠ.

Κανένα εμπόδιο ανάμεσα στη λήψη του πτυχίου και τη δυνατότητα να δίνουμε στον ΑΣΕΠ. Όχι στη μοριοδότηση των μεταπτυχιακών και του ECDL

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΕ:

Ενιαία Πορεία των Φοιτητικών Συλλόγων, στις 12/12 στη βάση του πλαισίου. Προσυγκέντρωση στο Μουσείο στις 10 π.μ. . Πορεία με τους εργαζόμενους

Διήμερη κατάληψη της σχολής (12-13 Δεκεμβρίου)

Συμμετοχη στην πορεια στις 19 Δεκέμβρη

Κάλεσμα στις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες ΟΛΜΕ-ΔΟΕ-ΠΟΣΔΕΠ και στα πρωτοβάθμια σωματεία σε κοινη εκδηλωση για συντονισμό του αγώνα μας ενάντια στις αλλαγές που προωθούνται σε εκπαίδευση και εργασια

Παράσταση διαμαρτυρίας στα επόμενα Τμήμα για απόφαση ενάντια στο Προεδρικο διαταγμα για τα συγγράμματα

Ο 21ος αιώνας δεν θα γίνει ο νέος εργασιακός μεσαίωνας!

Στη μάχη του ασφαλιστικού θα είμαστε όλοι εκεί!
εκδήλωση-συζήτηση

Δευτέρα 10 Δεκέμβρη
στο αίθριο της Φιλοσοφικής,ώρα 12

Ενωτική Πρωτοβουλία
Σ.Α.Φ-Κ.ΑΡ.ΦΙ.

Ανακοίνωση της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης

Τον τελευταίο λόγο το κίνημα θα πει,

ο νέος νόμος-πλαίσιο θα ανατραπεί!

Όταν στις 8 Μάρτη 2007 οι 161 βουλευτές της κυβέρνησης ψήφιζαν αιματοβαμμένο τον αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο, ενώ έξω από τη Βουλή 40000 φοιτητές βροντοφώναζαν την αντίθεσή τους εν μέσω της πιο βίαιης επίθεσης από τις δυνάμεις καταστολής εναντίον των μπλοκ των Γενικών Συνελεύσεων, το φοιτητικό κίνημα έδωσε μια σαφή υπόσχεση: ότι αυτός ο νόμος, που είναι νομιμοποιημένος μόνο στα μάτια της κυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ και των συμμάχων τους μέσα στις σχολές, δε θα περάσει σε καμιά σχολή και θα ανατραπεί!

Το Πάντειο τα προηγούμενα 2 χρόνια γνώρισε τις πιο μαζικές Γενικές Συνελεύσεις του Συλλόγου Φοιτητών (φτάνοντας και ξεπερνώντας τα 1000 άτομα), όπου τα αγωνιστικά μπλοκ υπερίσχυαν συντριπτικά των καθεστωτικών παρατάξεων ΔΑΠ και ΠΑΣΠ.

Παρότι λοιπόν η θέση των συλλογικών οργάνων των φοιτητών και των μεταπτυχιακών και υποψηφίων διδακτόρων, αλλά και των διδασκόντων και των διοικητικών του Παντείου, ήταν θέση καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση, οι πρυτανικές αρχές του Παντείου (εκλεγμένες με τη στήριξη ΔΑΠ και ΠΑΣΠ), μαζί με τις παρατάξεις αυτές επιχείρησαν να ξεκινήσουν την κεντρική εφαρμογή του νόμου με τη διεξαγωγή των εκλογών για αντιπρύτανη σύμφωνα με το νέο νόμο-πλαίσιο.

Η κίνηση αυτή πρυτανείας-ΔΑΠ-ΠΑΣΠ παραβιάζει τις συλλογικές αποφάσεις φοιτητών-εκπαιδευτικών-εργαζομένων στο Πάντειο.

Όλες οι αποφάσεις του Συλλόγου Φοιτητών από το Μάρτη μέχρι και την πιο πρόσφατη (22/11) μιλούν ρητά για «μπλοκάρισμα κάθε προσπάθειας εφαρμογής οποιασδήποτε ρύθμισης του νόμου σε κάθε τμήμα-σχολή-ίδρυμα». Ανάλογες αποφάσεις έχει πάρει και ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών και Υποψηφίων Διδακτόρων.

Η κίνηση μπλοκαρίσματος των πρυτανικών εκλογών ήταν υλοποίηση της ρητής απόφασης των Γενικών μας Συνελεύσεων. Από την προηγούμενη βδομάδα το ζήτημα αυτό ανοίχτηκε στο Πάντειο με καλέσματα σε όλο τον κόσμο της σχολής. Επιπλέον, καθώς αυτή η κίνηση των πρυτανικών αρχών ήταν η πρώτη κεντρική προσπάθεια εφαρμογής του νόμου, αναδεικνύεται σε υπόθεση συνολικά του φοιτητικού κινήματος: έτσι αποφάσεις στήριξης της κινητοποίησης του Συλλόγου του Παντείου πήραν και άλλοι Σύλλογοι της Αθήνας (ΦΜΣ, ΕΜΠ).

Στην κινητοποίηση αυτή συμμετείχαμε πάνω από 200 φοιτητές - μέλη των Συλλόγων Φοιτητών και Μεταπτυχιακών Παντείου, αλλά και άλλων Συλλόγων της Αθήνας βάσει των δικών τους αποφάσεων. Αίτημά μας ήταν να σταματήσει η διαδικασία των εκλογών. Σε αυτό το αίτημα οι καθηγητές-«φρουροί» της διαδικασίας απάντησαν υβριστικά και προσπαθώντας να μας απωθήσουν. Το φοιτητικό κίνημα έχει επιλέξει το συλλογικό δρόμο και δε δρα τραμπούκικα: γι’ αυτό διαψεύδουμε κατηγορηματικά τις κατηγορίες των εκλεκτών της κυβέρνησης ότι ασκήσαμε οποιασδήποτε μορφής βία. Αφού λοιπόν αυτοί που παραβίασαν τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων αρνήθηκαν να σταματήσουν να το κάνουν, πήραμε την κάλπη των μελών ΔΕΠ: με τον τρόπο αυτόν ακυρώθηκε η διαδικασία και ανασχέθηκε η εφαρμογή του νόμου. Το κάψιμο των ψηφοδελτίων από τους φοιτητές ήταν μια συμβολική κίνηση, όπως και το κάψιμο του νέου νόμου πλαίσιο από διαδηλωτές στις φοιτητικές πορείες: ο νόμος κηρύσσεται παράνομος και θα ανατραπεί!

Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να κάνουμε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στην πρυτανεία του Παντείου, για να δεσμευτούν οι πρυτανικές αρχές ότι δε θα προχωρήσουν σε άλλη αυθαίρετη κίνηση εφαρμογής του νόμου. Αρχικά συναντήσαμε κλειδωμένες πόρτες πίσω από τις οποίες κρύβονταν καθηγητές που αρνούνταν να συνομιλήσουν με φοιτητές τους. Στη συνέχεια, ο ευπρεπής αντιπρύτανης κ. Λύτρας δε δίστασε να απωθήσει σπρώχνοντας μια φοιτήτρια μέλος του Συλλόγου Φοιτητών. Χωρίς να περιμένουμε τίποτα περισσότερο από αυτούς, πρύτανης και αντιπρύτανης αρνήθηκαν να σεβαστούν τις συλλογικές αποφάσεις φοιτητών-καθηγητών-εργαζομένων του Παντείου.

Και από αυτό το γεγονός φανερώνεται ο αντιδραστικός ρόλος που παίζουν οι πρυτανικές αρχές. Ενδεικτικό είναι άλλωστε το γεγονός ότι στην παρωδία δημοκρατίας του Παντείου η μοναδική υποψηφιότητα για τη θέση του αντιπρύτανη ήταν αυτή της πρώην ειδικής γραμματέως της Γιαννάκου. Ποτέ οι πρυτανείες δεν αντιπροσώπευσαν τους φοιτητές και τις ανάγκες τους. Αυτό που ουσιαστικά κάνουν είναι να υλοποιούν την αντιδραστική πολιτική των κυβερνήσεων για την παιδεία μέσα στα πανεπιστήμια, καταπατώντας τις συλλογικές αποφάσεις που έχουν παρθεί μέσα από γενικές συνελεύσεις. Για αυτούς τους λόγους, εμείς ως Ε.Α.Α.Κ. δε συμμετέχουμε ποτέ στη διαδικασία εκλογής πρυτανικών αρχών. Ο ρόλος τους είναι δεδομένος και δε στηρίζουμε κανέναν που θέλει να τον επιτελέσει. Δε διεκδικούμε τη διαπλοκή με το καθηγητικό κατεστημένο των σχολών. Αν κάποιοι ωφελούνται από το δικαίωμα του εκλέγειν την πρυτανεία, μάλλον είναι αυτοί που κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος: οι παρατάξεις ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ΠΑΣΠ.

Μάλιστα στο Πάντειο είναι πρόσφατη η καταδίκη προηγούμενων πρυτανικών αρχών για το τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο, όπου δισεκατομμύρια του προϋπολογισμού έγιναν πολυτελή σπίτια και αυτοκίνητα πρυτάνεων, αντιπρυτάνεων, προέδρων... Αυτοί που κατηγορούν τους αγωνιζόμενους φοιτητές ότι ‘καταστρέφουν το πανεπιστήμιο’, είναι αυτοί που στην πραγματικότητα υπεξαιρούν χρήματα από τα ταμεία των ιδρυμάτων. (Σημ.: ο κ. Λύτρας, ο νυν αντιπρύτανης του Παντείου, ήταν ο μοναδικός διδάσκων που στο δικαστήριο εμφανίστηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης των καταδικασμένων «επιφανών μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας του Παντείου»…)

Οι σπουδαστές δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν αναθέτοντας τις σπουδές και τη διαχείριση των δικαιωμάτων τους στις πρυτανείες και στους προέδρους των σχολών. Αντίθετα, οι γενικές συνελεύσεις εργαζομένων και φοιτητών και οι αποφάσεις τους πρέπει να έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο για όσα συμβαίνουν στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ.

Όσο για το ζήτημα της «δημοκρατικότητας» που κάποιοι υποστηρίζουν ότι χαρακτηρίζει το νέο τρόπο εκλογής πρυτανικών αρχών με την καθολική ψηφοφορία των φοιτητών, εμείς λέμε ότι οι αυξημένες αρμοδιότητες των πρυτάνεων που προβλέπει ο νέος νόμος έπρεπε να έχουν και το άλλοθι της καθολικής ψηφοφορίας. Από ‘κει κι έπειτα, όλο αυτό είναι περισσότερο μια επίφαση δημοκρατικότητας.

Αυτό που ουσιαστικά κάνει είναι να ανοίγει το δρόμο της εξατομίκευσης, όπου κάθε φοιτητής βρίσκεται μόνος του αντιμέτωπος με υποψηφίους πρυτάνεις, καθιστώντας έτσι το φοιτητικό σώμα πιο ευάλωτο σε απειλές (για μαθήματα, για το πτυχίο…) και στην ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων. Έτσι, η διαδικασία χάνει τα πολιτικά της χαρακτηριστικά: ως τώρα οι πρυτανικές αρχές αναγκάζονται, απέναντι σε συλλογικούς φορείς, να πάρουν πολιτική θέση σχετικά με τα ζητήματα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Όταν όμως η διαδικασία εξατομικεύεται, αυτό αναιρείται. Τέλος, με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να απαξιώσουν την ύπαρξη συλλογικών οργάνων (γενικές συνελεύσεις) και συλλογικών φορέων (συλλογικοτήτων, οργανώσεων): ακριβώς όπως μας θέλουν σε όλη μας τη ζωή, χωρίς συλλογικά κεκτημένα και τρόπους διεκδίκησης, έρμαια στις ορέξεις εργοδοτών, διευθυντών κ.ο.κ.

Όμως και με βάση τα όσα ευαγγελίζονται οι υπερασπιστές του νόμου, τα ποσοστά εκλογής αντιστοιχούν: κατά 50% στους καθηγητές, 10% στους διοικητικούς και 40% στους φοιτητές: άρα ακόμα και τα περί καθοριστικής συμμετοχής των φοιτητών δεν ισχύουν.

Η δική μας εναντίωση δεν πηγάζει από υπεράσπιση της υπάρχουσας κατάστασης, αλλά από την αναγκαιότητα απόκρουσης μιας ακόμα αντιδραστικότερης μετάλλαξής της.

Το φοιτητικό κίνημα αντιμετωπίζει το νόμο και ευρύτερα την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση με συνολικό τρόπο: Αποτελούν ένα πακέτο μέτρων, μία αδιάσπαστη ενότητα όπου η μία ρύθμιση βρίσκει εφαρμογή στην άλλη, και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται.

Το φοιτητικό κίνημα από το Μάη του 2006 έχει βγει νικηφόρα στο προσκήνιο και θα συνεχίσει να το κάνει! Το μπλοκάρισμα των πρυτανικών εκλογών στο Πάντειο ήταν ένα πρώτο δείγμα γραφής: οι σχολές 2 χρόνια τώρα έχουν αναδειχθεί σε κέντρα αγώνα, στα οποία δε θα εφαρμοστεί ποτέ καμιά απ’ τις αντιδραστικές ρυθμίσεις!

Πολύ περισσότερο, το κίνημά μας θα παλεύει μέσα από γενικές συνελεύσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις, για την ανατροπή του νόμου, που διαμορφώνει το πανεπιστήμιο όπως το θέλει η αγορά και όχι σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες.

Τώρα που η κυβέρνηση ανοίγει το ασφαλιστικό και οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε αγωνιστικό αναβρασμό, το φοιτητικό κίνημα θα ξαναβγεί μπροστά, θα παλέψουμε μαζί με εκπαιδευτικούς, μαθητές κι εργαζόμενους, για τα δικαιώματά μας στην ασφάλιση, σε εκπαίδευση – εργασία – δημοκρατία!

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε ΑΕΙ - ΤΕΙ